Greek
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Leganto (rotigotine) – περιληψη των χαρακτηριστικων του προϊοντοσ - N04BC09

Updated on site: 08-Oct-2017

Όνομα φαρμάκουLeganto
Κωδικός ATCN04BC09
Ουσίαrotigotine
ΚατασκευαστήςUCB Manufacturing Ireland Ltd  

Περιεχόμενα άρθρου

1.ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Leganto 1 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

Leganto 3 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

2.ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Leganto 1 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

Κάθε έμπλαστρο απελευθερώνει 1 mg ροτιγοτίνης ανά 24 ώρες. Κάθε έμπλαστρο 5 cm2 περιέχει 2,25 mg ροτιγοτίνης.

Leganto 3 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

Κάθε έμπλαστρο απελευθερώνει 3 mg ροτιγοτίνης ανά 24 ώρες. Κάθε έμπλαστρο 15 cm2 περιέχει 6,75 mg ροτιγοτίνης.

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3.ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Διαδερμικό έμπλαστρο.

Λεπτό, τύπου μήτρας, τετράγωνου σχήματος με στρογγυλεμένες γωνίες, αποτελούμενο από τρία στρώματα.

Leganto 1 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

Η εξωτερική πλευρά του υποστρώματος έχει χρώμα μπεζ και φέρει τυπωμένη την επισήμανση

Leganto 1 mg /24 h.

Leganto 3 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

Η εξωτερική πλευρά του υποστρώματος έχει χρώμα μπεζ και φέρει τυπωμένη την επισήμανση

«Leganto 3 mg /24 h.

4.ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1Θεραπευτικές ενδείξεις

Το Leganto ενδείκνυται για τη θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων του μέτριου έως σοβαρού ιδιοπαθούς Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών (ΣΑΠ) σε ενήλικες.

4.2Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Δοσολογία

Οι συστάσεις δοσολογίας γίνονται σε ονομαστική δόση.

Μία ημερήσια δόση θα πρέπει να ξεκινά αρχικά στο 1 mg/24 h. Ανάλογα με την ανταπόκριση του κάθε ασθενούς, η δόση αυξάνεται με εβδομαδιαίες προσαυξήσεις του 1 mg/24 h, μέχρι την μέγιστη συνιστώμενη δόσητων 3 mg/24 h. Η ανάγκη να συνεχιστεί η θεραπεία πρέπει να αναθεωρηθεί κάθε 6 μήνες.

Το Leganto χρησιμοποιείται άπαξ ημερησίως. Το έμπλαστρο θα πρέπει να τοποθετείται περίπου την ίδια ώρα κάθε μέρα. Το έμπλαστρο παραμένει στο δέρμα για 24 ώρες, οπότε και αντικαθίσταται από ένα νέο έμπλαστρο σε διαφορετική θέση εφαρμογής.

Εάν ο ασθενής ξεχάσει να τοποθετήσει το έμπλαστρο τη συνηθισμένη ώρα της ημέρας ή εάν το έμπλαστρο αποκολληθεί, θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένα άλλο έμπλαστρο για το υπόλοιπο της ημέρας.

Διακοπή της θεραπείας

Η θεραπεία με Leganto διακόπτεται σταδιακά. Η ημερήσια δόση θα πρέπει να μειωθεί σταδιακά κατά 1 mg/24 h, κατά προτίμηση, κάθε δεύτερη μέρα, μέχρι την πλήρη διακοπή του Leganto (βλ. παράγραφο 4.4). Μετά τη διαδικασία αυτή, δεν έχει παρατηρηθεί υποτροπή (επιδείνωση των συμπτωμάτων πέραν της αρχικής τους έντασης μετά τη διακοπή της θεραπείας).

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηπατική ανεπάρκεια

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια. Συνιστάται προσοχή κατά τη θεραπεία ασθενών με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια, η οποία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα χαμηλότερη κάθαρση ροτιγοτίνης. Η ροτιγοτίνη δεν έχει ερευνηθεί στην ομάδα αυτή των ασθενών. Σε περίπτωση επιδείνωσης της ηπατικής ανεπάρκειας μπορεί να απαιτείται μείωση της δόσης.

Νεφρική ανεπάρκεια

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που χρειάζονται αιμοκάθαρση. Κατά την οξεία επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας μπορεί επίσης να παρατηρηθεί μη αναμενόμενη συσσώρευση των επιπέδων ροτιγοτίνης (βλ. παράγραφο 5.2).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ροτιγοτίνης σε παιδιά και εφήβους δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Διαθέσιμα στοιχεία περιγράφονται στην παράγραφο 5.2, αλλά δεν είναι δυνατό να γίνει σύσταση για τη δοσολογίαΣΑΠ.

Τρόπος χορήγησης

Το Leganto προορίζεται για διαδερμική χρήση.

Το έμπλαστρο θα πρέπει να τοποθετείται σε καθαρό, στεγνό, άθικτο, υγιές δέρμα στην περιοχή της κοιλιακής χώρας, του μηρού, του ισχίου, του λαγόνος,του ώμου ή του βραχίονα. Η επανατοποθέτηση στο ίδιο σημείο εντός 14 ημερών θα πρέπει να αποφεύγεται. Το Leganto δεν πρέπει να τοποθετείται σε δέρμα που είναι κόκκινο, ερεθισμένο ή με βλάβες (βλ. παράγραφο 4.4).

Χρήση και χειρισμός

Κάθε έμπλαστρο είναι συσκευασμένο σε φακελίσκο και θα πρέπει να τοποθετείται αμέσως μετά το άνοιγμα του φακελίσκου. Το ένα ήμισυ της μεμβράνης απελευθέρωσης θα πρέπει να αφαιρείται και η κολλητική πλευρά θα πρέπει να τοποθετείται και να πιέζεται σταθερά στο δέρμα. Στη συνέχεια, το έμπλαστρο διπλώνεται προς τα πίσω και αφαιρείται το δεύτερο τμήμα της μεμβράνης. Δεν θα πρέπει να αγγίζετε την κολλητική πλευρά του εμπλάστρου. Το έμπλαστρο θα πρέπει να πιέζεται προς τα κάτω σταθερά με την παλάμη του χεριού για περίπου 20 έως 30 δευτερόλεπτα, έτσι ώστε να κολλήσει καλά.

Το έμπλαστρο δεν θα πρέπει να τεμαχίζεται.

4.3Αντενδείξεις

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο

6.1.

Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού ή καρδιομετατροπή.

4.4Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Μαγνητική τομογραφία και καρδιομετατροπή

Το υπόστρωμα του Leganto περιέχει αλουμίνιο. Προς αποφυγή δερματικών εγκαυμάτων, το Leganto πρέπει να αφαιρείται σε περίπτωση που ο ασθενής πρέπει να υποβληθεί σε μαγνητική τομογραφία (MRI) ή καρδιομετατροπή.

Ορθοστατική υπόταση

Οι αγωνιστές ντοπαμίνης είναι γνωστό ότι μειώνουν τη συστημική ρύθμιση της πίεσης του αίματος προκαλώντας υπόταση εξ αιτίας της στάσης /ορθοστατική υπόταση. Αυτά τα συμβάματα έχουν παρατηρηθεί επίσης κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ροτιγοτίνη, αλλά η εμφάνισή τους ήταν όμοια με εκείνη που παρατηρήθηκε στους ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο (placebo).

Συνιστάται η παρακολούθηση της πίεσης του αίματος, ειδικά κατά την αρχή της θεραπείας, λόγω του γενικού κινδύνου ορθοστατικής υπότασης σχετιζόμενης με την ντοπαμινεργική θεραπεία.

Συγκοπή

Σε κλινικές μελέτες με ροτιγοτίνη έχει παρατηρηθεί συγκοπή αλλά σε βαθμό παρόμοιο με εκείνο που παρατηρήθηκε σε ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο. Επειδή σε αυτές τις μελέτες αποκλείστηκαν ασθενείς με κλινικά σημαντική καρδιαγγειακή νόσο, οι ασθενείς με σοβαρή καρδιαγγειακή νόσο θα πρέπει να ερωτώνται σχετικά με συμπτώματα συγκοπής και προ-συγκοπής.

Αιφνίδια έναρξη ύπνου και υπνηλία

Η ροτιγοτίνη έχει συσχετιστεί με υπνηλία και έναρξη επεισοδίων αιφνίδιου ύπνου. Έχει αναφερθεί αιφνίδιος ύπνος κατά τη διάρκεια των καθημερινών δραστηριοτήτων, σε ορισμένες περιπτώσεις χωρίς ενημέρωση για προειδοποιητικά συμπτώματα. Οι θεράποντες ιατροί θα πρέπει να διερευνούν διαρκώς τους ασθενείς για υπνηλία, καθώς οι ασθενείς ενδέχεται να μην αναγνωρίσουν τα συμπτώματα νύστας ή υπνηλίας αν δεν ερωτηθούν σχετικά. Μείωση της δοσολογίας ή διακοπή της θεραπείας θα πρέπει να εξεταστούν προσεκτικά.

Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων

Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για τυχόν εμφάνιση διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων. Οι ασθενείς και οι φροντιστές πρέπει να είναι ενήμεροι ότι συμπτώματα διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων, που συμπεριλαμβάνουν παθολογικό τζόγο, αυξημένη λίμπιντο, υπερσεξουαλικότητα, παρορμητικά έξοδα ή αγορές, κραιπάλη φαγητού και υπερφαγία, μπορεί να εμφανιστούν σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με αγωνιστές της ντοπαμίνης, συμπεριλαμβανομένης και της ροτιγοτίνης. Στην περίπτωση που θα αναπτυχθούν τέτοια συμπτώματα πρέπει να εξεταστεί μείωση της δόσης ή σταδιακή διακοπή του φαρμάκου.

Νευροληπτικό κακοήθες σύνδρομο

Συμπτώματα που παραπέμπουν στο νευροληπτικό κακοήθες σύνδρομο έχουν παρατηρηθεί με απότομη διακοπή της ντοπαμινεργικής θεραπείας. Συνεπώς, συνιστάται η σταδιακή έναρξη και διακοπή της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.2).

Μη φυσιολογική σκέψη και μη φυσιολογική συμπεριφορά

Αναφέρθηκαν μη φυσιολογική σκέψη και μη φυσιολογική συμπεριφορά, οι οποίες μπορεί να αποτελούνται από μια ποικιλία συμπτωμάτων που περιλαμβάνουν παρανοϊκό ιδεασμό, παραληρητικές ιδέες, ψευδαισθήσεις, σύγχυση, συμπεριφορά ψυχωσικού τύπου, αποπροσανατολισμό, επιθετική συμπεριφορά, διέγερση και παραλήρημα.

Ινωτικές επιπλοκές

Ινωτικές επιπλοκές: Περιπτώσεις οπισθοπεριτοναϊκής ίνωσης, πνευμονικές διηθήσεις, υπεζωκοτική εξίδρωση, υπεζωκοτική πάχυνση, περικαρδίτιδα και καρδιακή βαλβιδοπάθεια έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με ντοπαμινεργικούς παράγοντες προερχόμενους από την ερυσιβώδη όλυρα. Αν και αυτές οι επιπλοκές συνήθως υποχωρούν με τη διακοπή της θεραπείας, δεν συμβαίνει πάντοτε πλήρης υποχώρηση.

Ενώ αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες πιστεύεται ότι σχετίζονται με την εργολινική δομή αυτών των ουσιών, είναι άγνωστο εάν άλλοι, μη προερχόμενοι από την ερυσιβώδη όλυρα αγωνιστές της ντοπαμίνης είναι δυνατόν να τις προκαλέσουν.

Νευροληπτικά

Νευροληπτικά χορηγούμενα ως αντιεμετικά δεν θα πρέπει να δίνονται σε ασθενείς που λαμβάνουν αγωνιστές της ντοπαμίνης (βλ. επίσης παράγραφο 4.5).

Οφθαλμολογική παρακολούθηση

Συνιστάται οφθαλμολογική παρακολούθηση σε τακτά χρονικά διαστήματα ή σε περίπτωση που εμφανιστούν διαταραχές της όρασης.

Εφαρμογή θερμότητας

Εξωτερική θερμότητα (έντονο ηλιακό φως, θερμαντικά επιθέματα και άλλες πηγές θερμότητας όπως σάουνα, ζεστό λουτρό) δε θα πρέπει να εφαρμόζεται στην περιοχή του εμπλάστρου.

Αντιδράσεις της θέσης εφαρμογής

Είναι δυνατόν να εμφανιστούν δερματικές αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής, οι οποίες είναι συνήθως ήπιες ή μέτριες σε ένταση. Συνιστάται η εκ περιτροπής επιλογή του σημείου εφαρμογής σε καθημερινή βάση (π.χ. από τη δεξιά πλευρά προς την αριστερή και από το άνω μέρος του σώματος προς τα κάτω). Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται το ίδιο σημείο εφαρμογής εντός 14 ημερών. Εάν εμφανιστούν στη θέση εφαρμογής αντιδράσεις οι οποίες διαρκούν για περισσότερο από λίγες ημέρες ή είναι επίμονες, εάν παρατηρηθεί αύξηση στη σοβαρότητα ή εάν η δερματική αντίδραση εξαπλωθεί εκτός του σημείου εφαρμογής, θα πρέπει να διεξαχθεί αξιολόγηση της ισορροπίας κινδύνου/ οφέλους για τον συγκεκριμένο ασθενή.

Εάν υπάρχει δερματικό εξάνθημα ή ερεθισμός από το διαδερμικό σύστημα, θα πρέπει να αποφεύγεται η άμεση έκθεση της περιοχής στην ηλιακή ακτινοβολία μέχρι την επούλωση του δέρματος, επειδή η έκθεση θα μπορούσε να προκαλέσει μεταβολές στο χρώμα του δέρματος.

Σε περίπτωση που παρατηρηθεί γενικευμένη δερματική αντίδραση (π.χ. αλλεργικό εξάνθημα, συμπεριλαμβανομένου ερυθηματώδους, κηλιδώδους, βλατιδώδους εξανθήματος ή κνησμού) σχετιζόμενη με τη χρήση του Leganto, το Leganto πρέπει να διακοπεί.

Περιφερικό οίδημα

Περιφερικό οίδημα έχει παρατηρηθεί επίσης σε κλινικές μελέτες σε ασθενείς με Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών.

Ενίσχυση των συμπτωμάτων

Μπορεί να προκληθεί ενίσχυση των συμπτωμάτων σε ασθενείς με Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών. Η ενίσχυση αναφέρεται σε πρωιμότερη έναρξη των συμπτωμάτων το βράδυ (ή ακόμη το απόγευμα), αύξηση της βαρύτητας των συμπτωμάτων και εξάπλωση των συμπτωμάτων σε άλλα σημεία του σώματος.

Σε μακροχρόνιες κλινικές μελέτες με ροτιγοτίνη, η πλειοψηφία των επεισοδίων ενίσχυσης των συμπτωμάτων παρατηρήθηκαν κατά το πρώτο και δεύτερο έτος της θεραπείας. Δόσεις υψηλότερες από το εγκεκριμένο δοσολογικό εύρος για το ΣΑΠ θα πρέπει να αποφεύγονται καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υψηλότερα ποσοστά ενίσχυσης των συμπτωμάτων (βλ. παράγραφο 5.1).

Ευαισθησία σε θειώδη

Το Leganto περιέχει μεταδιθειώδες νάτριο, ένα θειώδες που μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις αλλεργικού τύπου, συμπεριλαμβανομένων αναφυλακτικών συμπτωμάτων και απειλητικών για τη ζωή ή λιγότερο σοβαρών επεισοδίων άσθματος σε ορισμένα ευπαθή άτομα.

4.5Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Επειδή η ροτιγοτίνη είναι ένας αγωνιστής της ντοπαμίνης, θεωρείται ότι οι ανταγωνιστές της ντοπαμίνης, όπως τα νευροληπτικά (π.χ. φαινοθειαζίνες, βουτυροφαινόνες, θειοξανθίνες) ή η μετοκλοπραμίδη, μπορεί να μειώσουν την αποτελεσματικότητα του Leganto, και η συγχορήγηση πρέπει να αποφεύγεται. Λόγω των πιθανών αθροιστικών επιδράσεων, συνιστάται προσοχή όταν οι ασθενείς λαμβάνουν ηρεμιστικά φαρμακευτικά προϊόντα ή άλλους κατασταλτικούς παράγοντες του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) (π.χ. βενζοδιαζεπίνες, αντιψυχωσικά, αντικαταθλιπτικά) ή οινόπνευμα σε συνδυασμό με τη ροτιγοτίνη.

Ησυγχορήγηση L-dopa και carbidopa με τη ροτιγοτίνη δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της ροτιγοτίνης, και η ροτιγοτίνη δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της L-dopa και carbidopa.

Ησυγχορήγηση δομπεριδόνης με τη ροτιγοτίνη δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της ροτιγοτίνης.

Ησυγχορήγηση ομεπραζόλης (αναστολέα του CYP2C19) σε δόσεις 40 mg/ημέρα, δεν είχε επίδραση στη φαρμακοκινητική και το μεταβολισμό της ροτιγοτίνης σε υγιείς εθελοντές.

Ησυγχορήγηση της ροτιγοτίνης (3 mg/24 h) δεν επηρέασε τη φαρμακοδυναμική και τη φαρμακοκινητική των από του στόματος αντισυλληπτικών (0,03 mg αιθινυλοιστραδιόλη, 0,15 mg λεβονοργεστρέλη). Αλληλεπιδράσεις με άλλες μορφές ορμονικών αντισυλληπτικών δεν έχουν ερευνηθεί.

4.6Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία, μέτρα αντισύλληψης στις γυναίκες

Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματικά μέτρα αντισύλληψης ώστε να αποφύγουν την εγκυμοσύνη κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ροτιγοτίνη.

Εγκυμοσύνη

Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση της ροτιγοτίνης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν τερατογόνο δράση σε αρουραίους και κουνέλια, αλλά παρατηρήθηκε εμβρυοτοξικότητα σε αρουραίους και ποντικούς σε δόσεις τοξικές για τη μητέρα (βλ. παράγραφο 5.3). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστoς. Η ροτιγοτίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Θηλασμός

Επειδή η ροτιγοτίνη μειώνει την έκκριση προλακτίνης στους ανθρώπους, αναμένεται αναστολή της γαλουχίας. Μελέτες σε αρουραίους κατέδειξαν ότι η ροτιγοτίνη ή/και ο(οι) μεταβολίτης(ες) της απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα. Εν απουσία δεδομένων για τους ανθρώπους, η γαλουχία πρέπει να διακόπτεται.

Γονιμότητα

Για πληροφορίες σχετικά με μελέτες γονιμότητας βλέπε παράγραφο 5.3

4.7Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών

Η ροτιγοτίνη μπορεί να έχει μείζονα επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών. Οι ασθενείς που λαμβάνουν ροτιγοτίνη και παρουσιάζουν υπνηλία ή/και αιφνίδια επεισόδια ύπνου πρέπει να ενημερωθούν ώστε να μην οδηγούν ή εμπλέκονται σε δραστηριότητες (π.χ. χειρισμός μηχανών) όπου η μειωμένη εγρήγορση θα μπορούσε να θέσει τους ίδιους ή τρίτους σε κίνδυνο

σοβαρού τραυματισμού ή θανάτου, μέχρι να υποχωρήσουν αυτά τα επανεμφανιζόμενα επεισόδια και η υπνηλία (βλ. επίσης παραγράφους 4.4 και 4.5).

4.8Ανεπιθύμητες ενέργειες

Περίληψη του προφίλ ασφάλειας

Με βάση την ανάλυση συγκεντρωτικών αποτελεσμάτων κλινικών δοκιμών ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο που συμπεριέλαβαν 748 ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε Leganto και 214 ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε εικονικό φάρμακο, το 65,5% των ασθενών που έλαβαν Leganto και το 33, 2% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο ανέφεραν τουλάχιστον ένα ανεπιθύμητο συμβάν .

Στην αρχή της θεραπείας, μπορεί να εμφανιστούν ντοπαμινεργικές ανεπιθύμητες ενέργειες όπως ναυτία και έμετος. Αυτές είναι συνήθως ήπιες ή μέτριες σε ένταση και παροδικές, ακόμα και αν η θεραπεία συνεχιστεί.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες από το φάρμακο (Adverse Drug Reactions, ADR) που αναφέρθηκαν σε περισσότερο από το 10% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με διαδερμικό έμπλαστρο Leganto είναι ναυτία, αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής, καταστάσεις που συνοδεύονται από αίσθημα εξασθένισης και κεφαλαλγία.

Σε κλινικές δοκιμές με εκ περιτροπής επιλογή του σημείου εφαρμογής, σύμφωνα με τις οδηγίες που παρέχονται στην περίληψη χαρακτηριστικών του προϊόντος και στο φύλλο οδηγιών, το 34,2% των 748 ασθενών που χρησιμοποίησαν το Leganto παρουσίασαν αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής. Οι αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής ήταν στην πλειονότητα τους ήπιες ή μέτριες σε ένταση, περιορίστηκαν στις περιοχές εφαρμογής και προκάλεσαν τη διακοπή της θεραπείας με Leganto μόνο στο 7,2% όλων των ασθενών που έλαβαν Leganto.

Συχνότητα διακοπής

Η συχνότητα διακοπής μελετήθηκε σε 3 κλινικές μελέτες διάρκειας μέχρι 3 χρόνων. Το ποσοστό των ασθενών που διέκοψαν τη θεραπεία ήταν 25-38% τον πρώτο χρόνο, 10% τον δεύτερο χρόνο και 11% τον τρίτο χρόνο. Εκτίμηση της αποτελεσματικότητας πρέπει να διενεργείται περιοδικά, σε συνδυασμό με την αξιολόγηση ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης των συμπτωμάτων.

Πίνακας ανεπιθύμητων ενεργειών

Ο ακόλουθος πίνακας καλύπτει τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις στο φάρμακο από τα συγκεντρωτικά δεδομένα των μελετών , που αναφέρονται παραπάνω σε ασθενείς με Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών. Εντός της κατάταξης ανά οργανικό σύστημα, οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι καταγεγραμμένες ανάλογα τη συχνότητα (αριθμός ασθενών που αναμένεται να βιώσουν την ανεπιθύμητη ενέργεια) χρησιμοποιώντας τις ακόλουθες κατηγορίες: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1000 έως <1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως <1/1000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορεί να εκτιμηθούν από τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.

Κατηγορία/

Πολύ συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη γνωστές

οργανικό

 

 

 

 

 

σύστημα

 

 

 

 

 

σύμφωνα με το

 

 

 

 

 

MedDRA

 

 

 

 

 

Διαταραχή του

 

Υπερευαισθησία

 

 

 

ανοσοποιητικού

 

, η οποία μπορεί

 

 

 

συστήματος

 

να περιλαμβάνει

 

 

 

 

 

αγγειοοίδημα,

 

 

 

 

 

οίδημα γλώσσας

 

 

 

 

 

και οίδημα

 

 

 

 

 

χειλέων

 

 

 

Ψυχιατρικές

 

Προσβολές

Ψυχαναγκαστική-

Επιθετική

Σύνδρομο

διαταραχές

 

ύπνου/απότομη

καταναγκαστική

συμπεριφορά/

ντοπαμινεργικής

 

 

εμφάνιση

διαταραχή,

επιθετικότητα β,

απορρύθμισηςγ,

 

 

υπνηλίας,

διέγερση δ

αποπροσανατολι

διαταραχές της

 

 

διαταραχές

 

σμός δ

αντίληψης ε,

 

 

σεξουαλικής

 

 

(συμπ.

 

 

επιθυμίαςα

 

 

ψευδαίσθηση,

 

 

(συμπεριλ.

 

 

οπτική

 

 

υπερσεξουαλικό

 

 

ψευδαίσθηση,

 

 

τητας,

 

 

ακουστική

 

 

αυξημένης

 

 

ψευδαίσθηση,

 

 

λίμπιντο),

 

 

παραίσθηση),

 

 

αϋπνία,

 

 

εφιάλτης ε,

 

 

διαταραχή του

 

 

παράνοια ε,

 

 

ύπνου, αφύσικα

 

 

συγχυτική

 

 

όνειρα,

 

 

κατάσταση ε,

 

 

διαταραχή

 

 

ψυχωσική

 

 

ελέγχου των

 

 

διαταραχή ε,

 

 

παρορμήσεων α,

 

 

παραληρητική

 

 

δ (συμπεριλ.

 

 

ιδέα ε,

 

 

παθολογικός

 

 

παραλήρημα ε

 

 

τζόγος,

 

 

 

 

 

στερεοτυπία/πα

 

 

 

 

 

ρορμητικές

 

 

 

 

 

πράξεις,

 

 

 

 

 

κραιπάλη

 

 

 

 

 

φαγητού/διαταρ

 

 

 

 

 

αχή της

 

 

 

 

 

πρόσληψης

 

 

 

 

 

τροφήςβ,

 

 

 

 

 

παρορμητικές

 

 

 

 

 

αγορέςγ)

 

 

 

Διαταραχές του

Κεφαλαλγία

Υπνηλία

 

 

Ζάλη ε,

Κατηγορία/

Πολύ συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη γνωστές

οργανικό

 

 

 

 

 

σύστημα

 

 

 

 

 

σύμφωνα με το

 

 

 

 

 

MedDRA

 

 

 

 

 

νευρικού

 

 

 

 

διαταραχές της

συστήματος

 

 

 

 

συνείδησης

 

 

 

 

 

NEC ε (συμπ.

 

 

 

 

 

συγκοπή,

 

 

 

 

 

αγγειοπνευμονο

 

 

 

 

 

γαστρική

 

 

 

 

 

συγκοπή,

 

 

 

 

 

απώλεια

 

 

 

 

 

συνείδησης),

 

 

 

 

 

δυσκινησία ε,

 

 

 

 

 

ζάλη θέσης ε,

 

 

 

 

 

λήθαργος ε,

 

 

 

 

 

σπασμός ε

Οφθαλμικές

 

 

 

 

Όραση θαμπή ε,

διαταραχές

 

 

 

 

έκπτωση της

 

 

 

 

 

όρασης ε,

 

 

 

 

 

φωτοψία ε

Διαταραχές του

 

 

 

 

Ίλιγγος ε

ωτός και του

 

 

 

 

 

λαβυρίνθου

 

 

 

 

 

Καρδιακές

 

 

 

 

Αίσθημα

διαταραχές

 

 

 

 

παλμών ε,

 

 

 

 

 

κολπική

 

 

 

 

 

μαρμαρυγή ε,

 

 

 

 

 

υπερκοιλιακή

 

 

 

 

 

ταχυκαρδία ε

Αγγειακές

 

Υπέρταση

Ορθοστατική

 

Υπόταση ε

διαταραχές

 

 

υπόταση

 

 

Διαταραχές του

 

 

 

 

Λόξυγκας ε

αναπνευστικού

 

 

 

 

 

συστήματος, του

 

 

 

 

 

θώρακα και του

 

 

 

 

 

μεσοθωράκιου

 

 

 

 

 

Διαταραχές του

Ναυτία

Έμετος,

 

 

Δυσκοιλιότητα

γαστρεντερικού

 

δυσπεψία

 

 

ε, ξηροστομία ε,

συστήματος

 

 

 

 

κοιλιακό άλγος ε

Διαταραχές του

 

Κνησμός

 

 

Ερύθημα ε,

δέρματος και

 

 

 

 

υπεριδρωσία ε,

του υποδόριου

 

 

 

 

γενικευμένος

ιστού

 

 

 

 

κνησμός ε,

 

 

 

 

 

ερεθισμός

 

 

 

 

 

δέρματος ε,

 

 

 

 

 

δερματίτιδα από

 

 

 

 

 

επαφή ε,

 

 

 

 

 

γενικευμένο

 

 

 

 

 

εξάνθημα ε

Διαταραχές του

 

 

 

 

Στυτική

αναπαραγωγικο

 

 

 

 

δυσλειτουργία ε

ύ συστήματος

 

 

 

 

 

Κατηγορία/

Πολύ συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη γνωστές

οργανικό

 

 

 

 

 

σύστημα

 

 

 

 

 

σύμφωνα με το

 

 

 

 

 

MedDRA

 

 

 

 

 

και του μαστού

 

 

 

 

 

Γενικές

Αντιδράσεις στη

Ευερεθιστότητα,

 

 

 

διαταραχές και

θέση εφαρμογής

περιφερικό

 

 

 

καταστάσεις της

και ενστάλαξης α

οίδημα

 

 

 

οδού χορήγησης

(όπως ερύθημα,

 

 

 

 

 

κνησμός,

 

 

 

 

 

ερεθισμός,

 

 

 

 

 

εξάνθημα,

 

 

 

 

 

δερματίτιδα,

 

 

 

 

 

φυσαλίδες, πόνος,

 

 

 

 

 

έκζεμα,

 

 

 

 

 

φλεγμονή,

 

 

 

 

 

οίδημα,

 

 

 

 

 

δυσχρωματισμός,

 

 

 

 

 

βλατίδες,

 

 

 

 

 

αποφολίδωση,

 

 

 

 

 

κνίδωση,

 

 

 

 

 

υπερευαισθησία)

 

 

 

 

 

καταστάσεις που

 

 

 

 

 

συνοδεύονται από

 

 

 

 

 

αίσθημα

 

 

 

 

 

εξασθένισης α

 

 

 

 

 

(συμπερ.

 

 

 

 

 

κόπωσης,

 

 

 

 

 

εξασθένισης,

 

 

 

 

 

αισθήματος

 

 

 

 

 

κακουχίας)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Παρακλινικές

 

 

 

 

Μειωμένο

εξετάσεις

 

 

 

 

σωματικό βάρος

 

 

 

 

 

ε, αυξημένα

 

 

 

 

 

ηπατικά ένζυμα

 

 

 

 

 

ε (συμπ. AST,

 

 

 

 

 

ALT, GGT),

 

 

 

 

 

αυξημένο

 

 

 

 

 

σωματικό βάρος

 

 

 

 

 

ε, αυξημένος

 

 

 

 

 

καρδιακός

 

 

 

 

 

ρυθμός ε,

 

 

 

 

 

αυξημένη CPK

 

 

 

 

 

δ,ε, (βλ. Ειδικοί

 

 

 

 

 

πληθυσμοί)

Κακώσεις,

 

 

 

 

Πτώση ε

δηλητηριάσεις

 

 

 

 

 

και επιπλοκές

 

 

 

 

 

θεραπευτικών

 

 

 

 

 

χειρισμών

 

 

 

 

 

α Όρος Υψηλού

Επιπέδου

 

 

 

 

β Παρατηρήθηκε σε ανοιχτές μελέτες

 

 

 

γ Παρατηρήθηκε μετά την κυκλοφορία στην αγορά δ Παρατηρήθηκε στα συγκεντρωτικά δεδομένα του 2011 από διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες

ε Παρατηρήθηκε σε μελέτες που διεξήχθησαν σε ασθενείς με νόσο του Parkinson

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών

Αιφνίδια έναρξη ύπνου και υπνηλία

Η ροτιγοτίνη έχει συσχετιστεί με υπνηλία, συμπεριλαμβανομένης υπερβολικής υπνηλίας κατά τη διάρκεια της ημέρας και επεισοδίων αιφνίδιου ύπνου. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις, “αιφνίδιος ύπνος” συνέβη κατά τη διάρκεια της οδήγησης προκαλώντας αυτοκινητιστικά δυστυχήματα (βλ. επίσης παραγράφους 4.4 και 4.7).

Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων

Παθολογικός τζόγος, αυξημένη λίμπιντο, υπερσεξουαλικότητα, παρορμητικά έξοδα ή αγορές, κραιπάλη φαγητού και υπερφαγία μπορεί να εμφανιστούν σε ασθενείς που βρίσκονται σε θεραπεία με ντοπαμινεργικούς αγωνιστές συμπεριλαμβανομένης και της ροτιγοτίνης (βλ. παράγραφο 4.4).

Ειδικοί πληθυσμοί

Κατά τη διεξαγωγή κλινικών μελετών που πραγματοποιήθηκαν στην Ιαπωνία, παρατηρήθηκαν αυξημένα επίπεδα κρεατινοφωσφοκινάσης (CPK) ως ανεπιθύμητη ενέργεια της ροτιγοτίνης. Η συχνότητα αυτών των επεισοδίων σε διπλές-τυφλές μελέτες της νόσου του Parkinson και του ΣΑΠ ήταν της τάξης του 3,4% για τους Ιάπωνες ασθενείς που ήταν σε θεραπεία με ροτιγοτίνη έναντι 1,9% για τους ασθενείς σε εικονικό φάρμακο. Η πλειοψηφία των ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονταν με την αυξημένη CPK τόσο σε διπλές-τυφλές όσο και σε ανοικτές μελέτες, θεωρήθηκαν ήπιας σοβαρότητας και επιλύθηκαν κατά την πορεία της μελέτης. Τα επίπεδα της CPK δεν μετρήθηκαν σε άλλους πληθυσμούς.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

4.9Υπερδοσολογία

Συμπτώματα

Οι πιθανότερες αντιδράσεις είναι εκείνες που σχετίζονται με το φαρμακοδυναμικό προφίλ ενός αγωνιστή της ντοπαμίνης, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται ναυτία, έμετος, υπόταση, ακούσιες κινήσεις, ψευδαισθήσεις, σύγχυση, σπασμοί και άλλα σημεία κεντρικής ντοπαμινεργικής διέγερσης.

Αντιμετώπιση

Δεν υπάρχει γνωστό αντίδοτο για την περίπτωση υπερδοσολογίας αγωνιστών ντοπαμίνης. Σε περίπτωση υποψίας υπερδοσολογίας, πρέπει να εξετασθεί το ενδεχόμενο να αφαιρεθεί(ούν) το(α) έμπλαστρο(α) επειδή , μετά την απομάκρυνση του εμπλάστρου (των εμπλάστρων) διακόπτεται η παροχή δραστικής ουσίας και η συγκέντρωση της ροτιγοτίνης στο πλάσμα μειώνεται ραγδαία.

Ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται στενά, συμπεριλαμβανομένων της καρδιακής συχνότητας, του καρδιακού ρυθμού και της πίεσης του αίματος. Η αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας μπορεί να

απαιτεί γενικά υποστηρικτικά μέτρα για τη διατήρηση των ζωτικών παραμέτρων. Η αιμοκάθαρση δεν αναμένεται να είναι επωφελής καθώς η ροτιγοτίνη δεν απομακρύνεται με την αιμοκάθαρση.

Εάν είναι απαραίτητο να διακοπεί η ροτιγοτίνη, η διακοπή πρέπει να γίνει σταδιακά για να προληφθεί η εκδήλωση κακοήθους νευροληπτικού συνδρόμου.

5.ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιπαρκινσονικά φάρμακα, αγωνιστές της ντοπαμίνης, κωδικός

ATC: N04BC09

Η ροτιγοτίνη είναι ένας μη εργολινικός αγωνιστής της ντοπαμίνης για τη θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων της νόσου του Parkinson και του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών.

Μηχανισμός δράσης

Η ροτιγοτίνη θεωρείται ότι οφείλει την ευεργετική της επίδραση στη Νόσο του Parkinson στην ενεργοποίηση των υποδοχέων D3, D2 και D1 του συστήματος κερκοφόρου-κελύφους του φακοειδούς πυρήνα στον εγκέφαλο.

Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της ροτιγοτίνης για την αντιμετώπιση του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών δεν είναι γνωστός. Θεωρείται ότι η ροτιγοτίνη ενδεχομένως να ασκεί τη δράση της κυρίως μέσω των υποδοχέων της ντοπαμίνης.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Όσον αφορά τη λειτουργική δραστηριότητα διαφόρων υποτύπων υποδοχέων και την κατανομή τους στον εγκέφαλο, η ροτιγοτίνη είναι ένας αγωνιστής των D2 και D3 υποδοχέων, ο οποίος δρα, επίσης και στους D1, D4 και D5 υποδοχείς. Έναντι των μη ντοπαμινεργικών υποδοχέων, η ροτιγοτίνη είχε ανταγωνιστική δράση στους α2Β και αγωνιστική δράση στους 5ΗΤ1Α υποδοχείς, αλλά καμία δράση στον 5ΗΤ2Β υποδοχέα.

Κλινική αποτελεσματικότητα

Η αποτελεσματικότητα της ροτιγοτίνης στην αντιμετώπιση των σημείων και συμπτωμάτων του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών (ΣΑΠ) αξιολογήθηκε σε 5 ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες με περισσότερους από 1400 ασθενείς. Η αποτελεσματικότητα αποδείχθηκε σε ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία μέχρι και 29 εβδομάδες. Η αποτελεσματικότητα διατηρήθηκε για διάστημα 6 μηνών.

Οι μεταβολές από την έναρξη στη Διεθνή Βαθμολογική Κλίμακα για το Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών (IRLS) και στο μέρος 1 (σοβαρότητα νόσου) της CGI (Clinical Global Impression- κλίμακα βελτίωσης της γενικής κλινικής εικόνας) ήταν οι κύριες παράμετροι αποτελεσματικότητας. Και για τα δύο κύρια τελικά σημεία αξιολόγησης, παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές για τις δόσεις των 1 mg/24 h, 2 mg/24 h και 3 mg/24 h σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Μετά από 6 μήνες θεραπείας συντήρησης σε ασθενείς με μέτριο έως σοβαρό σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, η αρχική βαθμολογία IRLS βελτιώθηκε από το 30,7 στο 20,7 για το εικονικό φάρμακο και από το 30,2 στο 13,8 για τη ροτιγοτίνη. Η προσαρμοσμένη μέση διαφορά ήταν -6,5 βαθμοί [CI 95% -8,7, -4,4, p<0,0001). Το ποσοστό ανταπόκρισης στην CGI-I (σημαντική βελτίωση, πολύ σημαντική βελτίωση) ήταν 43.0% και 67.5% για το εικονικό φάρμακο και για τη ροτιγοτίνη αντίστοιχα (διαφορά 24.5% CI

95%: 14.2%; 34.8%, p<0,0001).

Σε μία ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική δοκιμή 7 εβδομάδων, ερευνήθηκαν πολύ- υπνογραφικές παράμετροι. Η ροτιγοτίνη μείωσε σημαντικά τον δείκτη περιοδικής κίνησης των άκρων (periodic limb movement index, PLMI) από το 50,9 στο 7,7 έναντι 37,4 έως 32,7 για το εικονικό φάρμακο (p<0,0001).

Ενίσχυση των συμπτωμάτων

Σε δύο διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες διάρκειας 6 μηνών κλινικά σημαντική ενίσχυση των συμπτωμάτων παρατηρήθηκε στο 1,5% των ασθενών που λάμβαναν θεραπεία με ροτιγοτίνη έναντι 0,5% στους ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο. Σε δύο ανοικτές μελέτες παρακολούθησης για περίοδο 12 μηνών, η συχνότητα της κλινικά σημαντικής ενίσχυσης των συμπτωμάτων ήταν 2,9%. Κανένας από αυτούς τους ασθενείς δεν διέκοψε τη θεραπεία λόγω της ενίσχυσης των συμπτωμάτων. Σε μια 5-ετή μελέτη ανοικτής θεραπείας, παρουσιάστηκε ενίσχυση των συμπτωμάτων στο 11,9% των ασθενών που λάμβαναν θεραπεία με τις εγκεκριμένες δόσεις για Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών (ΣΑΠ) (1-3 mg/24 ώρες) και στο 5,1% θεωρήθηκε κλινικά σημαντική. Στη μελέτη αυτή, η πλειοψηφία των επεισοδίων ενίσχυσης των συμπτωμάτων παρουσιάστηκε στο πρώτο και δεύτερο χρόνο της θεραπείας. Στη μελέτη χρησιμοποιήθηκε επίσης και μια υψηλότερη δόση, των 4 mg/24 ώρες, μη εγκεκριμένη για το ΣΑΠ, η οποία εμφάνισε υψηλότερα ποσοστά ενίσχυσης των συμπτωμάτων.

Δερματική επικόλληση

Σε μια πολυκεντρική, διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη, 2 βραχιόνων, διασταυρούμενη μελέτη σε 52 ασθενείς εξωτερικού ιατρείου, η δερματική επικόλληση του βελτιωμένου εμπλάστρου που διατηρείται σε θερμοκρασία δωματίου συγκρίθηκε με την κρυοσυντηρούμενη φαρμακοτεχνική μορφή, χρησιμοποιώντας τα έμπλαστρα των 8mg/24h. Η δερματική επικόλληση μετρήθηκε σε 2 συνεχόμενες μέρες 24ώρης εφαρμογής των εμπλάστρων. Το βελτιωμένο έμπλαστρο διατήρησης σε θερμοκρασία δωματίου έδειξε καλύτερη δερματική επικόλληση σε σύγκριση με το κρυοσυντηρούμενο έμπλαστρο με το 90% των εμπλάστρων να παρουσιάζει επαρκή επικόλληση (π.χ. >70% της επιφάνειας επικόλλησης του εμπλάστρου) σε σύγκριση με <83% αντίστοιχα. Η δερματική ανοχή ήταν αντίστοιχη και για τις δυο μορφές του σκευάσματος. Η πλειονότητα των ερυθημάτων που παρατηρήθηκε ήταν ήπια και καμία σοβαρή.

5.2Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Απορρόφηση

Μετά την εφαρμογή, η ροτιγοτίνη απελευθερώνεται συνεχώς από το διαδερμικό έμπλαστρο και απορροφάται από το δέρμα. Συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης επιτυγχάνονται μετά από μία έως δύο ημέρες χρήσης του εμπλάστρου και διατηρούνται σε σταθερό επίπεδο με εφαρμογή μία φορά ημερησίως όπου ο ασθενής φέρει το έμπλαστρο για 24 ώρες. Οι συγκεντρώσεις ροτιγοτίνης στο πλάσμα αυξάνονται αναλόγως προς τη δόση σε ένα δοσολογικό εύρος από 1 mg/24 h έως 24 mg/24 h.

Περίπου το 45% της δραστικής ουσίας του εμπλάστρου απελευθερώνεται στο δέρμα σε 24 ώρες. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μετά τη διαδερμική εφαρμογή είναι περίπου το 37%.

Η εκ περιτροπής επιλογή του σημείου εφαρμογής του εμπλάστρου μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα διαφορές από μέρα σε μέρα στα επίπεδα στο πλάσμα. Οι διαφορές στη βιοδιαθεσιμότητα της ροτιγοτίνης κυμάνθηκαν από 2 % (βραχίονας έναντι λαγονίου περιοχής) έως 46% (ώμος έναντι μηρού). Εντούτοις, δεν υπάρχει ένδειξη σχετικής επίδρασης στο κλινικό αποτέλεσμα.

Κατανομή

Η in vitro δέσμευση της ροτιγοτίνης στις πρωτεΐνες πλάσματος είναι περίπου 92%. Ο εμφανής όγκος κατανομής στους ανθρώπους είναι περίπου 84 l/kg.

Βιομετασχηματισμός

Η ροτιγοτίνη μεταβολίζεται σε μεγάλο βαθμό. Η ροτιγοτίνη μεταβολίζεται με N-απαλκυλίωση καθώς και με άμεση και δευτερεύουσα σύζευξη. In vitro αποτελέσματα δείχνουν ότι διαφορετικά ισόμορφα CYP είναι ικανά να καταλύουν τη N-απαλκυλίωση της ροτιγοτίνης. Οι κύριοι μεταβολίτες είναι θειικά και συζεύγματα γλυκουρονιδίου της μητρικής ουσίας καθώς και N-απαλκυλ-μεταβολίτες, οι οποίοι είναι βιολογικά ανενεργοί.

Οι πληροφορίες σχετικά με τους μεταβολίτες δεν είναι ολοκληρωμένες.

Αποβολή

Περίπου το 71% της δόσης ροτιγοτίνης απεκκρίνεται στα ούρα και ένα μικρότερο μέρος περίπου το 23% απεκκρίνεται στα κόπρανα.

Η κάθαρση ροτιγοτίνης μετά από τη διαδερμική χορήγηση είναι περίπου 10 l/min και η συνολική ημίσεια ζωή απέκκρισής της είναι 5 έως 7 ώρες. Το φαρμακοκινητικό προφίλ καταδεικνύει ότι η απέκκριση γίνεται σε δύο φάσεις με αρχική ημίσεια ζωή περίπου 2 έως 3 ώρες.

Επειδή το έμπλαστρο χρησιμοποιείται διαδερμικά, δεν αναμένεται καμία επίδραση από τροφικές και γαστρεντερικές νόσους.

Ειδικές ομάδες ασθενών

Επειδή η θεραπεία με το Leganto αρχίζει με χαμηλή δόση και τιτλοποιείται σταδιακά σύμφωνα με την κλινική ανοχή για τη λήψη του βέλτιστου θεραπευτικού αποτελέσματος, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης ανάλογα με το φύλο, το βάρος ή την ηλικία.

Ηπατική και νεφρική ανεπάρκεια

Σε ασθενείς με μέτρια ηπατική ανεπάρκεια ή ήπια έως σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, δεν παρατηρήθηκαν σχετικές αυξήσεις στα επίπεδα ροτιγοτίνης πλάσματος. Το Leganto δεν μελετήθηκε σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια.

Τα επίπεδα πλάσματος των συζευγμάτων ροτιγοτίνης και των απαλκυλ-μεταβολιτών της αυξάνονται με τη μειωμένη νεφρική λειτουργία. Εντούτοις, μια συνεισφορά αυτών των μεταβολιτών στα κλινικά αποτελέσματα δεν είναι πιθανή.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Υπάρχουν περιορισμένα φαρμακοκινητικά δεδομένα για έφηβους ασθενείς με ΣΑΠ (13-17 ετών, n=24), όπου φάνηκε ότι μετά από θεραπεία με πολλαπλές δόσεις εύρους 0,5 ως 3 mg/24h η συστηματική έκθεση στη ροτιγοτίνη ήταν παρόμοια με αυτή που παρατηρήθηκε σε ενήλικες ασθενείς. Τα διαθέσιμα δεδομένα αποτελεσματικότητας και ασφάλειας δεν επαρκούν για να επιβεβαιώσουν συσχέτιση μεταξύ έκθεσης και απόκρισης (βλέπε επίσης τις παιδιατρικές πληροφορίες στην παράγραφο 4.2)

5.3Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Σε μελέτες τοξικότητας επαναλαμβανόμενων δόσεων και μακροχρόνιας τοξικότητας, οι κύριες επιδράσεις σχετίστηκαν με τις φαρμακοδυναμικές επιδράσεις των αγωνιστών της ντοπαμίνης και με την επακόλουθη μείωση της έκκρισης προλακτίνης.

Μετά από μία μεμονωμένη δόση ροτιγοτίνης, ήταν εμφανής η δέσμευση σε ιστούς με περιεκτικότητα μελανίνης (δηλ. οφθαλμοί) σε έγχρωμους αρουραίους και πιθήκους, αλλά εξαλείφθηκε κατά τη διάρκεια των 14 ημερών της περιόδου παρατήρησης.

Παρατηρήθηκε εκφύλιση του αμφιβληστροειδούς μέσω μικροσκοπίας σε δόση ισότιμη με 2,8 φορές τη μέγιστη συνιστώμενη δόση για τους ανθρώπους βάσει mg/m2 σε μια 3μηνη μελέτη σε αλφικούς

αρουραίους. Οι επιδράσεις ήταν εντονότερες στους θηλυκούς αρουραίους. Επιπρόσθετες μελέτες για την περαιτέρω αξιολόγηση της ειδικής παθολογίας δεν έχουν διενεργηθεί. Δεν παρατηρήθηκε εκφύλιση του αμφιβληστροειδούς κατά τη διάρκεια της ιστοπαθολογικής αξιολόγησης ρουτίνας των οφθαλμών σε καμία τοξικολογική μελέτη σε κανένα χρησιμοποιούμενο είδος. Το κατά πόσον αυτά τα ευρήματα είναι σημαντικά για τους ανθρώπους δεν είναι γνωστό.

Σε μια μελέτη καρκινογόνου δράσης, αρσενικοί αρουραίοι ανέπτυξαν όγκους κυττάρων του Leydig και υπερπλασία. Κακοήθεις όγκοι παρατηρήθηκαν κυρίως στη μήτρα θηλυκών αρουραίων με μεσαία και υψηλή δόση. Αυτές οι μεταβολές είναι ευρέως γνωστές επιδράσεις των αγωνιστών ντοπαμίνης στους αρουραίους μετά από ισόβια θεραπεία και έχουν αξιολογηθεί ως μη σημαντικές για τον άνθρωπο.

Οι επιδράσεις της ροτιγοτίνης στην αναπαραγωγή διερευνήθηκαν στους αρουραίους, στα κουνέλια και στους ποντικούς. Η ροτιγοτίνη δεν είχε τερατογόνο δράση σε κανένα από τα τρία είδη, αλλά ήταν εμβρυοτοξική στους αρουραίους και στους ποντικούς σε δόσεις τοξικές για τη μητέρα. Η ροτιγοτίνη δεν επηρέασε τη γονιμότητα στους αρσενικούς αρουραίους, αλλά μείωσε σαφώς τη γονιμότητα στους θηλυκούς αρουραίους και ποντικούς, λόγω των επιδράσεων στα επίπεδα προλακτίνης τα οποία είναι ιδιαίτερα σημαντικά στα τρωκτικά.

Η ροτιγοτίνη δεν προκάλεσε γονιδιακές μεταλλάξεις στη δοκιμασία Ames, αλλά έδειξε επιδράσεις στην in vitro ανάλυση λεμφώματος ποντικών (Mouse Lymphoma Assay) με μεταβολική ενεργοποίηση και ασθενέστερες επιδράσεις χωρίς μεταβολική ενεργοποίηση. Αυτή η μεταλλαξιογόνος δράση θα μπορούσε να αποδοθεί στη ρήξη των χρωμοσωμάτων από τη ροτιγοτίνη. Αυτή η δράση δεν επιβεβαιώθηκε in vivo στη δοκιμασία μικροπυρήνα ποντικών (Mouse Micronucleus Test) και στη δοκιμασία μη προγραμματισμένης σύνθεσης DNA αρουραίου (Unscheduled DNA Synthesis). Εφόσον λειτούργησε σχεδόν παράλληλα με μια μειωμένη σχετική ολική αύξηση των κυττάρων, μπορεί να σχετίζεται με μια κυτταροτοξική δράση της ουσίας. Συνεπώς, η σημασία της μίας θετικής in vitro δοκιμασίας μεταλλαξιογόνου δράσης δεν είναι γνωστή.

6.ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1Κατάλογος εκδόχων

Υπόστρωμα

Πολυεστερική μεμβράνη, σιλικονοποιημένη, αλουμινιοποιημένη,

επικαλυμμένη με στρώμα χρωστικής (διοξείδιο του τιτανίου (E171), κίτρινη χρωστική 95, κόκκινη χρωστική 166) και επισήμανση (κόκκινη χρωστική 144, κίτρινη χρωστική 95, μαύρη χρωστική 7).

Αυτοκόλλητο στρώμα τύπου μήτρας

Πολυ(διμεθυλοσιλοξάνη, τριμεθυλοσιλυλ πυριτικό)-συμπολυμερές,

Povidone K90,

Μεταδιθειώδες νάτριο (E223), Ασκορβυλ παλμιτικό (E304) και DL-α-τοκοφερόλη (E307).

Μεμβράνη απελευθέρωσης

Διαφανής πολυεστερική μεμβράνη με επικάλυψη φθοροπολυμερούς.

6.2Ασυμβατότητες

Δεν εφαρμόζεται.

6.3Διάρκεια ζωής

30 μήνες.

6.4Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 30°C.

6.5Φύση και συστατικά του περιέκτη

Αποκολλώμενος φακελίσκος σε χάρτινο κουτί: Η μία πλευρά αποτελείται από συμπολυμερές αιθυλενίου (εσωτερικό στρώμα), φύλλο αλουμινίου, μεμβράνη πολυαιθυλενίου χαμηλής πυκνότητας και χαρτί, ενώ η άλλη πλευρά αποτελείται από πολυαιθυλένιο (εσωτερικό στρώμα), αλουμίνιο, συμπολυμερές αιθυλενίου και χαρτί.

Το κουτί περιέχει 7, 28, 30 ή 84 (πολλαπλή συσκευασία η οποία περιέχει 2 κουτιά των 42) διαδερμικά έμπλαστρα, ατομικά σφραγισμένα σε φακελίσκους.

Μπορεί να μη κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

6.6Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης

Μετά τη χρήση, το έμπλαστρο εξακολουθεί να περιέχει δραστική ουσία. Μετά την αφαίρεση, το χρησιμοποιημένο έμπλαστρο θα πρέπει να διπλώνεται στα δύο, με την κολλητική πλευρά προς τα μέσα, έτσι ώστε το στρώμα μήτρας να μην είναι εκτεθειμένο, να τοποθετείται στον αρχικό φακελλίσκο και στη συνέχεια να απορρίπτεται. Κάθε έμπλαστρο που έχει ή δεν έχει χρησιμοποιηθεί πρέπει να απορριφθεί σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις ή να επιστραφεί στο φαρμακείο.

7.ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

UCB Manufacturing Ireland Ltd.

Shannon, Industrial Estate,

Co. Clare, Ιρλανδία

8.ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Leganto 1 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

EU/1/11/695/001

EU/1/11/695/003

EU/1/11/695/004

EU/1/11/695/007

Leganto 3 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

EU/1/11/695/019

EU/1/11/695/021

EU/1/11/695/022

EU/1/11/695/025

9.ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ / ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης άδειας κυκλοφορίας: 16 Ιουνίου 2011 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 14 Ιανουαρίου 2016

10.ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

{ΜΜ/ΕΕΕΕ}

Λεπτομερή πληροφοριακά στοιχεία για το παρόν φαρμακευτικό προϊόν είναι διαθέσιμα στην ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων http://www.ema.europa.eu

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Leganto 2 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Κάθε έμπλαστρο απελευθερώνει 2 mg ροτιγοτίνης ανά 24 ώρες. Κάθε έμπλαστρο 10 cm2 περιέχει 4,5 mg ροτιγοτίνης.

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Διαδερμικό έμπλαστρο.

Λεπτό, τύπου μήτρας, τετράγωνου σχήματος με στρογγυλεμένες γωνίες, αποτελούμενο από τρία στρώματα. Η εξωτερική πλευρά του υποστρώματος έχει χρώμα μπεζ και φέρει τυπωμένη την επισήμανση Leganto 2 mg/24 h.

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις

Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών

Το Leganto ενδείκνυται για τη θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων του μέτριου έως σοβαρού ιδιοπαθούς Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών (ΣΑΠ) σε ενήλικες.

Νόσος του Parkinson

Το Leganto ενδείκνυται για τη θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων της ιδιοπαθούς νόσου του Parkinson σε πρώιμο στάδιο ως μονοθεραπεία (δηλαδή χωρίς L-dopa) ή σε συνδυασμό με L-dopa, δηλ. κατά την πορεία της νόσου, μέχρι και τα όψιμα στάδια όταν η επίδραση της L-dopa μειώνεται ή δεν είναι σταθερή και εμφανίζονται διακυμάνσεις της θεραπευτικής επίδρασης (διακυμάνσεις τέλος δόσης ή ‘on-off’).

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Δοσολογία

Οι συστάσεις δοσολογίας γίνονται σε ονομαστική δόση.

Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών

Μία ημερήσια δόση δόση θα πρέπει να ξεκινά αρχικά στο 1 mg/24 h. Ανάλογα με την ανταπόκριση του κάθε ασθενούς, η δόση αυξάνεται με εβδομαδιαίες προσαυξήσεις του 1 mg/24 h, μέχρι την μέγιστη συνιστώμενη δόσητων 3 mg/24 h. Η ανάγκη να συνεχιστεί η θεραπεία πρέπει να αναθεωρηθεί κάθε 6 μήνες.

Νόσος του Parkinson

Δοσολογία σε ασθενείς με νόσο του Parkinson σε πρώιμο στάδιο:

Μία ημερήσια δόση θα πρέπει να ξεκινά αρχικά στα 2 mg/24 h και στη συνέχεια να αυξάνεται με εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h μέχρι την μέγιστη συνιστώμενη δόση8 mg/24 h.

4 mg/24 h μπορεί να συνιστούν αποτελεσματική δόση για ορισμένους ασθενείς. Για τους περισσότερους ασθενείς, μια αποτελεσματική δόση επιτυγχάνεται εντός 3 ή 4 εβδομάδων με δόσεις των 6 mg/24 h ή 8 mg/24 h, αντίστοιχα.

Η μέγιστη συνιστώμενη δόση είναι 8 mg/24 h.

Δοσολογία σε ασθενείς με νόσο του Parkinson σε προχωρημένο στάδιο με διακυμάνσεις:

Μία ημερήσια δόση θα πρέπει να ξεκινά αρχικά στα 4 mg/24 h και στη συνέχεια να αυξάνεται με εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h μέχρι την μέγιστη συνιστώμενη δόση των16 mg/24 h. 4 mg/24 h ή 6 mg/24 h μπορεί να συνιστούν αποτελεσματικές δόσεις για ορισμένους ασθενείς. Για τους περισσότερους ασθενείς, μια αποτελεσματική δόση επιτυγχάνεται εντός 3 έως 7 εβδομάδων με δόσεις των 8 mg/24 h μέχρι μια μέγιστη συνιστώμενη δόση των 16 mg/24 h.

Για δόσεις υψηλότερες των 8 mg/24 h, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πολλαπλά έμπλαστρα για να επιτευχθεί η τελική δόση, π.χ. μια δόση 10 mg/24 h μπορεί να επιτευχθεί με συνδυασμό ενός εμπλάστρου 6 mg/24 h και ενός εμπλάστρου 4 mg/24 h.

Το Leganto χρησιμοποιείται άπαξ ημερησίως. Το έμπλαστρο θα πρέπει να τοποθετείται περίπου την ίδια ώρα κάθε μέρα. Το έμπλαστρο παραμένει στο δέρμα για 24 ώρες, οπότε και αντικαθίσταται από ένα νέο έμπλαστρο σε διαφορετική θέση εφαρμογής.

Εάν ο ασθενής ξεχάσει να τοποθετήσει το έμπλαστρο τη συνηθισμένη ώρα της ημέρας ή εάν το έμπλαστρο αποκολληθεί, θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένα άλλο έμπλαστρο για το υπόλοιπο της ημέρας.

Διακοπή της θεραπείας

Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών

Η θεραπεία με Leganto διακόπτεται σταδιακά. Η ημερήσια δόση θα πρέπει να μειωθεί σταδιακά κατά 1 mg/24 h, κατά προτίμηση, κάθε δεύτερη μέρα, μέχρι την πλήρη διακοπή του Leganto (βλ. παράγραφο 4.4). Μετά τη διαδικασία αυτή, δεν έχει παρατηρηθεί υποτροπή (επιδείνωση των συμπτωμάτων πέραν της αρχικής τους έντασης μετά τη διακοπή της θεραπείας).

Νόσος του Parkinson

Το Leganto θα πρέπει να διακόπτεται σταδιακά. Η ημερήσια δόση θα πρέπει να μειωθεί σταδιακά κατά 2 mg/24 h με μείωση της δόσης κατά προτίμηση κάθε δεύτερη μέρα, μέχρι την πλήρη διακοπή του Leganto (βλ. παράγραφο 4.4).

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηπατική ανεπάρκεια

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια. Συνιστάται προσοχή κατά τη θεραπεία ασθενών με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια, η οποία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα χαμηλότερη κάθαρση ροτιγοτίνης. Η ροτιγοτίνη δεν έχει ερευνηθεί στην ομάδα αυτή των ασθενών. Σε περίπτωση επιδείνωσης της ηπατικής ανεπάρκειας μπορεί να απαιτείται μείωση της δόσης.

Νεφρική ανεπάρκεια

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που χρειάζονται αιμοκάθαρση. Κατά την οξεία επιδείνωση της

νεφρικής λειτουργίας μπορεί επίσης να παρατηρηθεί μη αναμενόμενη συσσώρευση των επιπέδων ροτιγοτίνης (βλ. παράγραφο 5.2).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ροτιγοτίνης σε παιδιά και εφήβους δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Διαθέσιμα στοιχεία περιγράφονται στην παράγραφο 5.2, αλλά δεν είναι δυνατό να γίνει σύσταση για τη δοσολογία σε παιδιά με ΣΑΠ.

Δεν υπάρχει σχετική χρήση του Leganto σε παιδιατρικό πληθυσμό στη νόσο του Parkinson.

Τρόπος χορήγησης

Το Leganto προορίζεται για διαδερμική χρήση.

Το έμπλαστρο θα πρέπει να τοποθετείται σε καθαρό, στεγνό, άθικτο, υγιές δέρμα στην περιοχή της κοιλιακής χώρας, του μηρού, του ισχίου, του λαγόνος,του ώμου ή του βραχίονα. Η επανατοποθέτηση στο ίδιο σημείο εντός 14 ημερών θα πρέπει να αποφεύγεται. Το Leganto δεν πρέπει να τοποθετείται σε δέρμα που είναι κόκκινο, ερεθισμένο ή με βλάβες (βλ. παράγραφο 4.4).

Χρήση και χειρισμός

Κάθε έμπλαστρο είναι συσκευασμένο σε φακελλίσκο και θα πρέπει να τοποθετείται αμέσως μετά το άνοιγμα του φακελίσκου. Το ένα ήμισυ της μεμβράνης απελευθέρωσης θα πρέπει να αφαιρείται και η κολλητική πλευρά θα πρέπει να τοποθετείται και να πιέζεται σταθερά στο δέρμα. Στη συνέχεια, το έμπλαστρο διπλώνεται προς τα πίσω και αφαιρείται το δεύτερο τμήμα της μεμβράνης. Δεν θα πρέπει να αγγίζετε την κολλητική πλευρά τουεμπλάστρου. Το έμπλαστρο θα πρέπει να πιέζεται προς τα κάτω σταθερά με την παλάμη του χεριού για περίπου 20 έως 30 δευτερόλεπτα, έτσι ώστε να κολλήσει καλά.

Το έμπλαστρο δεν θα πρέπει να τεμαχίζεται.

4.3 Αντενδείξεις

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο

6.1.

Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού ή καρδιομετατροπή.

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Αν ο ασθενής με Νόσο του Parkinson δεν ελέγχεται επαρκώς υπό θεραπεία με ροτιγοτίνη, η αλλαγή σε άλλο αγωνιστή ντοπαμίνης μπορεί να επιφέρει πρόσθετη ωφέλεια (βλ. παράγραφο 5.1).

Και για τις δύο ενδείξεις

Μαγνητική τομογραφία και καρδιομετατροπή

Το υπόστρωμα του Leganto περιέχει αλουμίνιο. Προς αποφυγή δερματικών εγκαυμάτων, το Leganto πρέπει να αφαιρείται σε περίπτωση που ο ασθενής πρέπει να υποβληθεί σε μαγνητική τομογραφία (MRI) ή καρδιομετατροπή.

Ορθοστατική υπόταση

Οι αγωνιστές ντοπαμίνης είναι γνωστό ότι μειώνουν τη συστημική ρύθμιση της πίεσης του αίματος προκαλώντας υπόταση εξ αιτίας της στάσης /ορθοστατική υπόταση. Αυτά τα συμβάματα έχουν παρατηρηθεί επίσης κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ροτιγοτίνη, αλλά η εμφάνισή τους ήταν όμοια με εκείνη που παρατηρήθηκε στους ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο (placebo).

Συνιστάται η παρακολούθηση της πίεσης του αίματος, ειδικά κατά την αρχή της θεραπείας, λόγω του γενικού κινδύνου ορθοστατικής υπότασης σχετιζόμενης με την ντοπαμινεργική θεραπεία.

Συγκοπή

Σε κλινικές μελέτες με ροτιγοτίνη έχει παρατηρηθεί συγκοπή αλλά σε βαθμό παρόμοιο με εκείνο που παρατηρήθηκε σε ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο. Επειδή σε αυτές τις μελέτες αποκλείστηκαν ασθενείς με κλινικά σημαντική καρδιαγγειακή νόσο, οι ασθενείς με σοβαρή καρδιαγγειακή νόσο θα πρέπει να ερωτώνται σχετικά με συμπτώματα συγκοπής και προ-συγκοπής.

Αιφνίδια έναρξη ύπνου και υπνηλία

Η ροτιγοτίνη έχει συσχετιστεί με υπνηλία και έναρξη επεισοδίων αιφνίδιου ύπνου. Έχει αναφερθεί αιφνίδιος ύπνος κατά τη διάρκεια των καθημερινών δραστηριοτήτων, σε ορισμένες περιπτώσεις χωρίς ενημέρωση για προειδοποιητικά συμπτώματα. Οι θεράποντες ιατροί θα πρέπει να διερευνούν διαρκώς τους ασθενείς για υπνηλία, καθώς οι ασθενείς ενδέχεται να μην αναγνωρίσουν τα συμπτώματα νύστας ή υπνηλίας αν δεν ερωτηθούν σχετικά. Μείωση της δοσολογίας ή διακοπή της θεραπείας θα πρέπει να εξεταστούν προσεκτικά.

Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων

Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για τυχόν εμφάνιση διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων. Οι ασθενείς και οι φροντιστές πρέπει να είναι ενήμεροι ότι συμπτώματα διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων, που συμπεριλαμβάνουν παθολογικό τζόγο, αυξημένη λίμπιντο, υπερσεξουαλικότητα, παρορμητικά έξοδα ή αγορές, κραιπάλη φαγητού και υπερφαγία, μπορεί να εμφανιστούν σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με αγωνιστές της ντοπαμίνης, συμπεριλαμβανομένης και της ροτιγοτίνης. Στην περίπτωση που θα αναπτυχθούν τέτοια συμπτώματα πρέπει να εξεταστεί μείωση της δόσης ή σταδιακή διακοπή του φαρμάκου.

Νευροληπτικό κακοήθες σύνδρομο

Συμπτώματα που παραπέμπουν στο νευροληπτικό κακοήθες σύνδρομο έχουν παρατηρηθεί με απότομη διακοπή της ντοπαμινεργικής θεραπείας. Συνεπώς, συνιστάται η σταδιακή έναρξη και διακοπή της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.2).

Μη φυσιολογική σκέψη και μη φυσιολογική συμπεριφορά

Αναφέρθηκαν μη φυσιολογική σκέψη και μη φυσιολογική συμπεριφορά, οι οποίες μπορεί να αποτελούνται από μια ποικιλία συμπτωμάτων που περιλαμβάνουν παρανοϊκό ιδεασμό, παραληρητικές ιδέες, ψευδαισθήσεις, σύγχυση, συμπεριφορά ψυχωσικού τύπου, αποπροσανατολισμό, επιθετική συμπεριφορά, διέγερση και παραλήρημα.

Ινωτικές επιπλοκές

Ινωτικές επιπλοκές: Περιπτώσεις οπισθοπεριτοναϊκής ίνωσης, πνευμονικές διηθήσεις, υπεζωκοτική εξίδρωση, υπεζωκοτική πάχυνση, περικαρδίτιδα και καρδιακή βαλβιδοπάθεια έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με ντοπαμινεργικούς παράγοντες προερχόμενους από την ερυσιβώδη όλυρα. Αν και αυτές οι επιπλοκές συνήθως υποχωρούν με τη διακοπή της θεραπείας, δεν συμβαίνει πάντοτε πλήρης υποχώρηση.

Ενώ αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες πιστεύεται ότι σχετίζονται με την εργολινική δομή αυτών των ουσιών, είναι άγνωστο εάν άλλοι, μη προερχόμενοι από την ερυσιβώδη όλυρα αγωνιστές της ντοπαμίνης είναι δυνατόν να τις προκαλέσουν.

Νευροληπτικά

Νευροληπτικά χορηγούμενα ως αντιεμετικά δεν θα πρέπει να δίνονται σε ασθενείς που λαμβάνουν αγωνιστές της ντοπαμίνης (βλ. επίσης παράγραφο 4.5).

Οφθαλμολογική παρακολούθηση

Συνιστάται οφθαλμολογική παρακολούθηση σε τακτά χρονικά διαστήματα ή σε περίπτωση που εμφανιστούν διαταραχές της όρασης.

Εφαρμογή θερμότητας

Εξωτερική θερμότητα (έντονο ηλιακό φως, θερμαντικά επιθέματα και άλλες πηγές θερμότητας όπως σάουνα, ζεστό λουτρό) δε θα πρέπει να εφαρμόζεται στην περιοχή του εμπλάστρου.

Αντιδράσεις της θέσης εφαρμογής

Είναι δυνατόν να εμφανιστούν δερματικές αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής, οι οποίες είναι συνήθως ήπιες ή μέτριες σε ένταση. Συνιστάται η εκ περιτροπής επιλογή του σημείου εφαρμογής σε καθημερινή βάση (π.χ. από τη δεξιά πλευρά προς την αριστερή και από το άνω μέρος του σώματος προς τα κάτω). Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται το ίδιο σημείο εφαρμογής εντός 14 ημερών. Εάν εμφανιστούν στη θέση εφαρμογής αντιδράσεις οι οποίες διαρκούν για περισσότερο από λίγες ημέρες ή είναι επίμονες, εάν παρατηρηθεί αύξηση στη σοβαρότητα ή εάν η δερματική αντίδραση εξαπλωθεί εκτός του σημείου εφαρμογής, θα πρέπει να διεξαχθεί αξιολόγηση της ισορροπίας κινδύνου/ οφέλους για τον συγκεκριμένο ασθενή.

Εάν υπάρχει δερματικό εξάνθημα ή ερεθισμός από το διαδερμικό σύστημα, θα πρέπει να αποφεύγεται η άμεση έκθεση της περιοχής στην ηλιακή ακτινοβολία μέχρι την επούλωση του δέρματος, επειδή η έκθεση θα μπορούσε να προκαλέσει μεταβολές στο χρώμα του δέρματος.

Σε περίπτωση που παρατηρηθεί γενικευμένη δερματική αντίδραση (π.χ. αλλεργικό εξάνθημα, συμπεριλαμβανομένου ερυθηματώδους, κηλιδώδους, βλατιδώδους εξανθήματος ή κνησμού) σχετιζόμενη με τη χρήση του Leganto, το Leganto πρέπει να διακοπεί.

Περιφερικό οίδημα

Σε κλινικές μελέτες σε ασθενείς με Νόσο του Parkinson, η ειδική συχνότητα περιφερικού οιδήματος μετά από 6 μήνες ήταν περίπου στο 4%, όπου και παρέμεινε καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης μέχρι και 36 μήνες. Περιφερικό οίδημα έχει παρατηρηθεί επίσης σε κλινικές μελέτες σε ασθενείς με Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών.

Ευαισθησία σε θειώδη

Το Leganto περιέχει μεταδιθειώδες νάτριο, ένα θειώδες που μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις αλλεργικού τύπου, συμπεριλαμβανομένων αναφυλακτικών συμπτωμάτων και απειλητικών για τη ζωή ή λιγότερο σοβαρών επεισοδίων άσθματος σε ορισμένα ευπαθή άτομα.

Σε ασθενείς με Νόσο του Parkinson παρατηρήθηκαν;

Ντοπαμινεργικές ανεπιθύμητες ενέργειες

Η εμφάνιση ορισμένων ντοπαμινεργικών ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως ψευδαισθήσεις, δυσκινησία και περιφερικό οίδημα, γενικά είναι υψηλότερη όταν η χορήγηση γίνεται σε συνδυασμό με L-dopa σε ασθενείς με Νόσο του Parkinson. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη συνταγογράφηση ροτιγοτίνης.

Σε ασθενείς με Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών παρατηρήθηκε:

Ενίσχυση των συμπτωμάτων

Μπορεί να προκληθεί ενίσχυση των συμπτωμάτων σε ασθενείς με Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών. Η ενίσχυση αναφέρεται σε πρωιμότερη έναρξη των συμπτωμάτων το βράδυ (ή ακόμη το απόγευμα), αύξηση της βαρύτητας των συμπτωμάτων και εξάπλωση των συμπτωμάτων σε άλλα σημεία του σώματος. Σε μακροχρόνιες κλινικές μελέτες με ροτιγοτίνη, η πλειοψηφία των επεισοδίων ενίσχυσης των συμπτωμάτων παρατηρήθηκαν κατά το πρώτο και δεύτερο έτος της θεραπείας. Δόσεις υψηλότερες από το εγκεκριμένο δοσολογικό εύρος για το ΣΑΠ θα πρέπει να αποφεύγονται καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υψηλότερα ποσοστά ενίσχυσης των συμπτωμάτων (βλ. παράγραφο 5.1).

4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Επειδή η ροτιγοτίνη είναι ένας αγωνιστής της ντοπαμίνης, θεωρείται ότι οι ανταγωνιστές της ντοπαμίνης, όπως τα νευροληπτικά (π.χ. φαινοθειαζίνες, βουτυροφαινόνες, θειοξανθίνες) ή η μετοκλοπραμίδη, μπορεί να μειώσουν την αποτελεσματικότητα του Leganto, και η συγχορήγηση πρέπει να αποφεύγεται. Λόγω των πιθανών αθροιστικών επιδράσεων, συνιστάται προσοχή όταν οι ασθενείς λαμβάνουν ηρεμιστικά φαρμακευτικά προϊόντα ή άλλους κατασταλτικούς παράγοντες του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) (π.χ. βενζοδιαζεπίνες, αντιψυχωσικά, αντικαταθλιπτικά) ή οινόπνευμα σε συνδυασμό με τη ροτιγοτίνη.

Ησυγχορήγηση L-dopa και carbidopa με τη ροτιγοτίνη δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της ροτιγοτίνης, και η ροτιγοτίνη δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της L-dopa και carbidopa.

Ησυγχορήγηση δομπεριδόνης με τη ροτιγοτίνη δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της ροτιγοτίνης.

    φάρμακα με συνταγογράφηση που απαριθμούνται. Ουσία: "Rotigotine"

  • Neupro - rotigotine

Ησυγχορήγηση ομεπραζόλης (αναστολέα του CYP2C19) σε δόσεις 40 mg/ημέρα, δεν είχε επίδραση στη φαρμακοκινητική και το μεταβολισμό της ροτιγοτίνης σε υγιείς εθελοντές.

Το Leganto ενδέχεται να ενισχύσει την ντοπαμινεργική ανεπιθύμητη ενέργεια της L-dopa και να προκαλέσει ή/και να επιδεινώσει προϋπάρχουσα δυσκινησία, όπως περιγράφεται για άλλους αγωνιστές της ντοπαμίνης.

Η συγχορήγηση της ροτιγοτίνης (3 mg/24 h) δεν επηρέασε τη φαρμακοδυναμική και τη φαρμακοκινητική των από του στόματος αντισυλληπτικών (0,03 mg αιθινυλοιστραδιόλη, 0,15 mg λεβονοργεστρέλη). Αλληλεπιδράσεις με άλλες μορφές ορμονικών αντισυλληπτικών δεν έχουν ερευνηθεί.

4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία, μέτρα αντισύλληψης στις γυναίκες

Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματικά μέτρα αντισύλληψης ώστε να αποφύγουν την εγκυμοσύνη κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ροτιγοτίνη.

Εγκυμοσύνη

Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση της ροτιγοτίνης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν τερατογόνο δράση σε αρουραίους και κουνέλια, αλλά παρατηρήθηκε εμβρυοτοξικότητα σε αρουραίους και ποντικούς σε δόσεις τοξικές για τη μητέρα (βλ. παράγραφο 5.3).

Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστoς. Η ροτιγοτίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Θηλασμός

Επειδή η ροτιγοτίνη μειώνει την έκκριση προλακτίνης στους ανθρώπους, αναμένεται αναστολή της γαλουχίας. Μελέτες σε αρουραίους κατέδειξαν ότι η ροτιγοτίνη ή/και ο(οι) μεταβολίτης(ες) της απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα. Εν απουσία δεδομένων για τους ανθρώπους, η γαλουχία πρέπει να διακόπτεται.

Γονιμότητα

Για πληροφορίες σχετικά με μελέτες γονιμότητας βλέπε παράγραφο 5.3

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών

Η ροτιγοτίνη μπορεί να έχει μείζονα επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών. Οι ασθενείς που λαμβάνουν ροτιγοτίνη και παρουσιάζουν υπνηλία ή/και αιφνίδια επεισόδια ύπνου πρέπει να ενημερωθούν ώστε να μην οδηγούν ή εμπλέκονται σε δραστηριότητες (π.χ. χειρισμός μηχανών) όπου η μειωμένη εγρήγορση θα μπορούσε να θέσει τους ίδιους ή τρίτους σε κίνδυνο

σοβαρού τραυματισμού ή θανάτου, μέχρι να υποχωρήσουν αυτά τα επανεμφανιζόμενα επεισόδια και η υπνηλία (βλ. επίσης παραγράφους 4.4 και 4.5).

4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες

Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών

Περίληψη του προφίλ ασφάλειας

Με βάση την ανάλυση συγκεντρωτικών αποτελεσμάτων κλινικών δοκιμών ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο που συμπεριέλαβαν 748 ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε Leganto και 214 ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε εικονικό φάρμακο, το 65,5% των ασθενών που έλαβαν Leganto και το 33, 2% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο ανέφεραν τουλάχιστον ένα ανεπιθύμητο συμβάν .

Στην αρχή της θεραπείας, μπορεί να εμφανιστούν ντοπαμινεργικές ανεπιθύμητες ενέργειες όπως ναυτία και έμετος. Αυτές είναι συνήθως ήπιες ή μέτριες σε ένταση και παροδικές, ακόμα και αν η θεραπεία συνεχιστεί.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες από το φάρμακο (Adverse Drug Reactions, ADR) που αναφέρθηκαν σε περισσότερο από το 10% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με διαδερμικό έμπλαστρο Leganto είναι ναυτία, αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής,καταστάσεις που συνοδεύονται από αίσθημα εξασθένισης και κεφαλαλγία.

Σε κλινικές δοκιμές με εκ περιτροπής επιλογή του σημείου εφαρμογής, σύμφωνα με τις οδηγίες που παρέχονται στην περίληψη χαρακτηριστικών του προϊόντος και στο φύλλο οδηγιών, το 34,2% των 748 ασθενών που χρησιμοποίησαν το Leganto παρουσίασαν αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής. Οι αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής ήταν στην πλειονότητα τους ήπιες ή μέτριες σε ένταση, περιορίστηκαν στις περιοχές εφαρμογής και προκάλεσαν τη διακοπή της θεραπείας με Leganto μόνο στο 7,2% όλων των ασθενών που έλαβαν Leganto.

Συχνότητα διακοπής

Η συχνότητα διακοπής μελετήθηκε σε 3 κλινικές μελέτες διάρκειας μέχρι 3 χρόνων. Το ποσοστό των ασθενών που διέκοψαν τη θεραπεία ήταν 25-38% τον πρώτο χρόνο, 10% τον δεύτερο χρόνο και 11%

τον τρίτο χρόνο. Εκτίμηση της αποτελεσματικότητας πρέπει να διενεργείται περιοδικά, σε συνδυασμό με την αξιολόγηση ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης των συμπτωμάτων.

Πίνακας ανεπιθύμητων ενεργειών

Ο ακόλουθος πίνακας καλύπτει τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις στο φάρμακο από τα συγκεντρωτικά δεδομένα των μελετών , που αναφέρονται παραπάνω σε ασθενείς με Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών. Εντός της κατάταξης ανά οργανικό σύστημα, οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι καταγεγραμμένες ανάλογα τη συχνότητα (αριθμός ασθενών που αναμένεται να βιώσουν την ανεπιθύμητη ενέργεια) χρησιμοποιώντας τις ακόλουθες κατηγορίες: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1000 έως <1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως <1/1000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορεί να εκτιμηθούν από τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.

Κατηγορία/

Πολύ συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη γνωστές

οργανικό

 

 

 

 

 

σύστημα

 

 

 

 

 

σύμφωνα με το

 

 

 

 

 

MedDRA

 

 

 

 

 

Διαταραχή του

 

Υπερευαισθησία

 

 

 

ανοσοποιητικού

 

, η οποία μπορεί

 

 

 

συστήματος

 

να περιλαμβάνει

 

 

 

 

 

αγγειοοίδημα,

 

 

 

 

 

οίδημα γλώσσας

 

 

 

 

 

και οίδημα

 

 

 

 

 

χειλέων

 

 

 

Ψυχιατρικές

 

Προσβολές

Ψυχαναγκαστική-

Επιθετική

Σύνδρομο

διαταραχές

 

ύπνου/απότομη

καταναγκαστική

συμπεριφορά/

ντοπαμινεργικής

 

 

εμφάνιση

διαταραχή,

επιθετικότητα β,

απορρύθμισηςγ,

 

 

υπνηλίας,

διέγερση δ

αποπροσανατολι

διαταραχές της

 

 

διαταραχές

 

σμός δ

αντίληψης ε,

 

 

σεξουαλικής

 

 

(συμπ.

 

 

επιθυμίαςα

 

 

ψευδαίσθηση,

 

 

(συμπεριλ.

 

 

οπτική

 

 

υπερσεξουαλικό

 

 

ψευδαίσθηση,

 

 

τητας,

 

 

ακουστική

 

 

αυξημένης

 

 

ψευδαίσθηση,

 

 

λίμπιντο),

 

 

παραίσθηση),

 

 

αϋπνία,

 

 

εφιάλτης ε,

 

 

διαταραχή του

 

 

παράνοια ε,

 

 

ύπνου, αφύσικα

 

 

συγχυτική

 

 

όνειρα,

 

 

κατάσταση ε,

 

 

διαταραχή

 

 

ψυχωσική

 

 

ελέγχου των

 

 

διαταραχή ε,

 

 

παρορμήσεων α,

 

 

παραληρητική

 

 

δ (συμπεριλ.

 

 

ιδέα ε,

 

 

παθολογικός

 

 

παραλήρημα ε

 

 

τζόγος,

 

 

 

 

 

στερεοτυπία/πα

 

 

 

 

 

ρορμητικές

 

 

 

 

 

πράξεις,

 

 

 

 

 

κραιπάλη

 

 

 

 

 

φαγητού/διαταρ

 

 

 

 

 

αχή της

 

 

 

 

 

πρόσληψης

 

 

 

Κατηγορία/

Πολύ συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη γνωστές

οργανικό

 

 

 

 

 

σύστημα

 

 

 

 

 

σύμφωνα με το

 

 

 

 

 

MedDRA

 

 

 

 

 

 

 

τροφήςβ,

 

 

 

 

 

παρορμητικές

 

 

 

 

 

αγορέςγ)

 

 

 

Διαταραχές του

Κεφαλαλγία

Υπνηλία

 

 

Ζάλη ε,

νευρικού

 

 

 

 

διαταραχές της

συστήματος

 

 

 

 

συνείδησης

 

 

 

 

 

NEC ε (συμπ.

 

 

 

 

 

συγκοπή,

 

 

 

 

 

αγγειοπνευμονο

 

 

 

 

 

γαστρική

 

 

 

 

 

συγκοπή,

 

 

 

 

 

απώλεια

 

 

 

 

 

συνείδησης),

 

 

 

 

 

δυσκινησία ε,

 

 

 

 

 

ζάλη θέσης ε,

 

 

 

 

 

λήθαργος ε,

 

 

 

 

 

σπασμός ε

Οφθαλμικές

 

 

 

 

Όραση θαμπή ε,

διαταραχές

 

 

 

 

έκπτωση της

 

 

 

 

 

όρασης ε,

 

 

 

 

 

φωτοψία ε

Διαταραχές του

 

 

 

 

Ίλιγγος ε

ωτός και του

 

 

 

 

 

λαβυρίνθου

 

 

 

 

 

Καρδιακές

 

 

 

 

Αίσθημα

διαταραχές

 

 

 

 

παλμών ε,

 

 

 

 

 

κολπική

 

 

 

 

 

μαρμαρυγή ε,

 

 

 

 

 

υπερκοιλιακή

 

 

 

 

 

ταχυκαρδία ε

Αγγειακές

 

Υπέρταση

Ορθοστατική

 

Υπόταση ε

διαταραχές

 

 

υπόταση

 

 

Διαταραχές του

 

 

 

 

Λόξυγκας ε

αναπνευστικού

 

 

 

 

 

συστήματος, του

 

 

 

 

 

θώρακα και του

 

 

 

 

 

μεσοθωράκιου

 

 

 

 

 

Διαταραχές του

Ναυτία

Έμετος,

 

 

Δυσκοιλιότητα

γαστρεντερικού

 

δυσπεψία

 

 

ε, ξηροστομία ε,

συστήματος

 

 

 

 

κοιλιακό άλγος ε

Διαταραχές του

 

Κνησμός

 

 

Ερύθημα ε,

δέρματος και

 

 

 

 

υπεριδρωσία ε,

του υποδόριου

 

 

 

 

γενικευμένος

ιστού

 

 

 

 

κνησμός ε,

 

 

 

 

 

ερεθισμός

 

 

 

 

 

δέρματος ε,

 

 

 

 

 

δερματίτιδα από

 

 

 

 

 

επαφή ε,

 

 

 

 

 

γενικευμένο

Κατηγορία/

Πολύ συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη γνωστές

οργανικό

 

 

 

 

 

σύστημα

 

 

 

 

 

σύμφωνα με το

 

 

 

 

 

MedDRA

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

εξάνθημα ε

Διαταραχές του

 

 

 

 

Στυτική

αναπαραγωγικο

 

 

 

 

δυσλειτουργία ε

ύ συστήματος

 

 

 

 

 

και του μαστού

 

 

 

 

 

Γενικές

Αντιδράσεις στη

Ευερεθιστότητα,

 

 

 

διαταραχές και

θέση εφαρμογής

περιφερικό

 

 

 

καταστάσεις της

και ενστάλαξης α

οίδημα

 

 

 

οδού χορήγησης

(όπως ερύθημα,

 

 

 

 

 

κνησμός,

 

 

 

 

 

ερεθισμός,

 

 

 

 

 

εξάνθημα,

 

 

 

 

 

δερματίτιδα,

 

 

 

 

 

φυσαλίδες, πόνος,

 

 

 

 

 

έκζεμα,

 

 

 

 

 

φλεγμονή,

 

 

 

 

 

οίδημα,

 

 

 

 

 

δυσχρωματισμός,

 

 

 

 

 

βλατίδες,

 

 

 

 

 

αποφολίδωση,

 

 

 

 

 

κνίδωση,

 

 

 

 

 

υπερευαισθησία)

 

 

 

 

 

καταστάσεις που

 

 

 

 

 

συνοδεύονται από

 

 

 

 

 

αίσθημα

 

 

 

 

 

εξασθένισης α

 

 

 

 

 

(συμπερ.

 

 

 

 

 

κόπωσης,

 

 

 

 

 

εξασθένισης,

 

 

 

 

 

αισθήματος

 

 

 

 

 

κακουχίας)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Παρακλινικές

 

 

 

 

Μειωμένο

εξετάσεις

 

 

 

 

σωματικό βάρος

 

 

 

 

 

ε, αυξημένα

 

 

 

 

 

ηπατικά ένζυμα

 

 

 

 

 

ε (συμπ. AST,

 

 

 

 

 

ALT, GGT),

 

 

 

 

 

αυξημένο

 

 

 

 

 

σωματικό βάρος

 

 

 

 

 

ε, αυξημένος

 

 

 

 

 

καρδιακός

 

 

 

 

 

ρυθμός ε,

 

 

 

 

 

αυξημένη CPK

 

 

 

 

 

δ,ε, (βλ. Ειδικοί

 

 

 

 

 

πληθυσμοί)

Κακώσεις,

 

 

 

 

Πτώση ε

δηλητηριάσεις

 

 

 

 

 

και επιπλοκές

 

 

 

 

 

Κατηγορία/

Πολύ συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη γνωστές

οργανικό

 

 

 

 

 

σύστημα

 

 

 

 

 

σύμφωνα με το

 

 

 

 

 

MedDRA

 

 

 

 

 

θεραπευτικών

 

 

 

 

 

χειρισμών

 

 

 

 

 

α Όρος Υψηλού Επιπέδου β Παρατηρήθηκε σε ανοιχτές μελέτες

γ Παρατηρήθηκε μετά την κυκλοφορία στην αγορά δ Παρατηρήθηκε στα συγκεντρωτικά δεδομένα του 2011 από διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες

ε Παρατηρήθηκε σε μελέτες που διεξήχθησαν σε ασθενείς με νόσο του Parkinson

Νόσος του Parkinson

Περίληψη του προφίλ ασφάλειας

Με βάση την ανάλυση συγκεντρωτικών δεδομένων των κλινικών δοκιμών ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο που συμπεριέλαβαν 1307 ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε Leganto και 607 ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε εικονικό φάρμακο, το 72,5% των ασθενών που έλαβαν Leganto και το 58,0% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο ανέφεραν τουλάχιστον μία αντίδραση.

Στην αρχή της θεραπείας, μπορεί να εμφανιστούν ντοπαμινεργικές ανεπιθύμητες ενέργειες όπως ναυτία και έμετος. Αυτές είναι συνήθως ήπιες ή μέτριες σε ένταση και παροδικές, ακόμα και αν η θεραπεία συνεχιστεί.

Ανεπιθύμητες ενέργειες στο φάρμακο (Adverse Drug Reactions, ADR) οι οποίες αναφέρθηκαν σε περισσότερο από το 10% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με διαδερμικό έμπλαστρο Leganto είναι ναυτία, έμετος, αντιδράσεις της θέσης εφαρμογής, υπνηλία, ζάλη, και κεφαλαλγία.

Σε κλινικές δοκιμές με εκ περιτροπής επιλογή του σημείου εφαρμογής, σύμφωνα με τις οδηγίες που παρέχονται στην περίληψη χαρακτηριστικών του προϊόντος και στο φύλλο οδηγιών, το 35,7% των 830 ασθενών που χρησιμοποίησαν το διαδερμικό έμπλαστρο Leganto παρουσίασαν αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής. Οι αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής ήταν στην πλειονότητα τους ήπιες ή μέτριες σε ένταση, περιορίστηκαν στις περιοχές εφαρμογής και προκάλεσαν τη διακοπή της θεραπείας με Leganto μόνο στο 4,3% όλων των ασθενών που έλαβαν Leganto.

Πίνακας ανεπιθύμητων ενεργειών

Ο ακόλουθος πίνακας καλύπτει τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις στο φάρμακο από τα συγκεντρωτικά δεδομένα από τις μελέτες, που αναφέρονται παραπάνω σε ασθενείς με νόσο του Parkinson. Εντός της κατάταξης ανά οργανικό σύστημα, οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι καταγεγραμμένες ανάλογα τη συχνότητα (αριθμός ασθενών που αναμένεται να βιώσουν την ανεπιθύμητη ενέργεια) χρησιμοποιώντας τις ακόλουθες κατηγορίες: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1000 έως <1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως <1/1000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορεί να εκτιμηθούν από τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.

Κατηγορία/

Πολύ συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη γνωστές

οργανικό

 

 

 

 

 

σύστημα

 

 

 

 

 

σύμφωνα με το

 

 

 

 

 

MedDRA

 

 

 

 

 

Κατηγορία/

Πολύ συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη γνωστές

οργανικό

 

 

 

 

 

σύστημα

 

 

 

 

 

σύμφωνα με το

 

 

 

 

 

MedDRA

 

 

 

 

 

Διαταραχές του

 

 

Υπερευαισθησία, η

 

 

ανοσιακού

 

 

οποία μπορεί να

 

 

συστήματος

 

 

περιλαμβάνει

 

 

 

 

 

αγγειοοίδημα,

 

 

 

 

 

οίδημα γλώσσας και

 

 

 

 

 

οίδημα χειλέων

 

 

Ψυχιατρικές

 

Διαταραχές της

Προσβολές

Ψυχωσική

Σύνδρομο

διαταραχές

 

αντίληψηςα

ύπνου/απότομη

διαταραχή,

ντοπαμινεργικής

 

 

(συμπερ.

εμφάνιση υπνηλίας,

ψυχαναγκαστικ

απορρύθμισηςγ

 

 

ψευδαισθήσεις,

παράνοια,

ή –

 

 

 

οπτικές

διαταραχές της

καταναγκαστική

 

 

 

ψευδαισθήσεις,

σεξουαλικής

διαταραχή,

 

 

 

ακουστικές,

επιθυμίαςα

επιθετική

 

 

 

παραισθήσεις),

(συμπεριλ.

συμπεριφορά/

 

 

 

αϋπνία,

υπερσεξουαλικότητα

επιθετικότηταβ,

 

 

 

διαταραχή

, αυξημένη γενετήσια

παραισθήσεις δ,

 

 

 

ύπνου, εφιάλτες,

ορμή), συγχυτική

παραλήρημα δ

 

 

 

αφύσικα όνειρα,

κατάσταση,

 

 

 

 

διαταραχή

αποπροσανατολισμό

 

 

 

 

ελέγχου των

ςδ, διέγερση δ

 

 

 

 

παρορμήσεωνα, δ

 

 

 

 

 

(συμπεριλ.

 

 

 

 

 

παθολογικός

 

 

 

 

 

τζόγος,

 

 

 

 

 

στερεοτυπία/πα

 

 

 

 

 

ρορμητικές

 

 

 

 

 

πράξεις,

 

 

 

 

 

κραιπάλη

 

 

 

 

 

φαγητού/διαταρ

 

 

 

 

 

αχή της

 

 

 

 

 

πρόσληψης

 

 

 

 

 

τροφήςβ,

 

 

 

 

 

παρορμητικές

 

 

 

 

 

αγορέςγ)

 

 

 

Διαταραχές του

Υπνηλία, ζάλη,

Διαταραχές της

 

Σπασμοί

 

νευρικού

κεφαλαλγία

συνείδησης, ,

 

 

 

συστήματος

 

Δεν

 

 

 

 

 

Κατατάσσονται

 

 

 

 

 

Αλλούα (συμπ.

 

 

 

 

 

συγκοπή ,

 

 

 

 

 

αγγειοπνευμονο

 

 

 

 

 

γαστρική

 

 

 

 

 

συγκοπή,

 

 

 

 

 

απώλεια

 

 

 

 

 

συνείδησης),

 

 

 

 

 

δυσκινησία,

 

 

 

 

 

ζάλη της

 

 

 

 

 

στάσεως,

 

 

 

 

 

λήθαργος

 

 

 

Κατηγορία/

Πολύ συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη γνωστές

οργανικό

 

 

 

 

 

σύστημα

 

 

 

 

 

σύμφωνα με το

 

 

 

 

 

MedDRA

 

 

 

 

 

Οφθαλμικές

 

 

Όραση θαμπή,

 

 

διαταραχές

 

 

διαταραχή της

 

 

 

 

 

όρασης, φωτοψία,

 

 

 

 

 

 

 

 

Διαταραχές του

 

Ίλιγγος

 

 

 

ωτός και του

 

 

 

 

 

λαβυρίνθου

 

 

 

 

 

Καρδιακές

 

Αίσθημα

Κολπική μαρμαρυγή

Υπερκοιλιακή

 

διαταραχές

 

παλμών

 

ταχυκαρδία

 

Αγγειακές

 

Ορθοστατική

Υπόταση

 

 

διαταραχές

 

υπόταση,

 

 

 

 

 

υπέρταση

 

 

 

Διαταραχές του

 

Λόξυγκας

 

 

 

αναπνευστικού

 

 

 

 

 

συστήματος, του

 

 

 

 

 

θώρακα και του

 

 

 

 

 

μεσοθωρακίου

 

 

 

 

 

Διαταραχές του

Ναυτία, έμετος

Δυσκοιλιότητα,

Κοιλιακός πόνος

 

 

γαστρεντερικού

 

ξηροστομία,

 

 

 

συστήματος

 

δυσπεψία

 

 

 

Διαταραχές του

 

Ερύθημα,

Γενικευμένος

Γενικευμένο

 

δέρματος και

 

υπερίδρωση,

κνησμός, ερεθισμός

εξάνθημα

 

του υποδόριου

 

κνησμός

του δέρματος,

 

 

ιστού

 

 

δερματίτις εξ επαφής

 

 

Διαταραχές του

 

 

Δυσλειτουργία της

 

 

αναπαραγωγικο

 

 

στύσης

 

 

ύ συστήματος

 

 

 

 

 

και του μαστού

 

 

 

 

 

Γενικές

Αντιδράσεις στη

Περιφερικό

 

Ευερεθιστότητα

 

διαταραχές και

θέση εφαρμογής

οίδημα,

 

 

 

καταστάσεις της

και ενστάλαξης,

καταστάσεις με

 

 

 

οδού χορήγησης

(συμπ. ερύθημα,

αίσθημα

 

 

 

 

κνησμός,

εξασθένισηςα

 

 

 

 

ερεθισμός ,

(συμπεριλ.

 

 

 

 

εξάνθημα,

κόπωση,

 

 

 

 

δερματίτιδα,

αδυναμία,

 

 

 

 

φυσαλίδες,

αίσθημα

 

 

 

 

πόνος, έκζεμα,

κακουχίας)

 

 

 

 

φλεγμονή,

 

 

 

 

 

οίδημα,

 

 

 

 

 

δυσχρωματισμό

 

 

 

 

 

ς, βλατίδες,

 

 

 

 

 

αποφολίδωση,

 

 

 

 

 

κνίδωση

 

 

 

 

 

υπερευαισθησία

 

 

 

 

 

)

 

 

 

 

Παρακλινικές

 

Μείωση του

Αυξημένα ηπατικά

 

 

εξετάσεις

 

σωματικού

ένζυμα (συμπ. AST,

 

 

 

 

βάρους

ALT, GGT),

 

 

Κατηγορία/

Πολύ συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη γνωστές

οργανικό

 

 

 

 

 

σύστημα

 

 

 

 

 

σύμφωνα με το

 

 

 

 

 

MedDRA

 

 

 

 

 

αύξηση του σωματικού βάρους, αυξημένη καρδιακή συχνότητα, Αυξημένη CPKδ (βλ. Ειδικοί πληθυσμοί)

Κακώσεις,

Πτώσεις

δηλητηριάσεις

 

και επιπλοκές

 

θεραπευτικών

 

χειρισμών

 

α Όρος Yψηλού Eπιπέδου

 

β Παρατηρήθηκε σε ανοιχτές μελέτες γ Παρατηρήθηκε μετά την κυκλοφορία στην αγορά

δ Παρατηρήθηκε στα συγκεντρωτικά δεδομένα του 2011 από διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες

Και για τις δύο ενδείξεις

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών

Αιφνίδια έναρξη ύπνου και υπνηλία

Η ροτιγοτίνη έχει συσχετιστεί με υπνηλία, συμπεριλαμβανομένης υπερβολικής υπνηλίας κατά τη διάρκεια της ημέρας και επεισοδίων αιφνίδιου ύπνου. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις, “αιφνίδιος ύπνος” συνέβη κατά τη διάρκεια της οδήγησης προκαλώντας αυτοκινητιστικά δυστυχήματα (βλ. επίσης παραγράφους 4.4 και 4.7).

Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων

Παθολογικός τζόγος, αυξημένη λίμπιντο, υπερσεξουαλικότητα, παρορμητικά έξοδα ή αγορές, κραιπάλη φαγητού και υπερφαγία μπορεί να εμφανιστούν σε ασθενείς που βρίσκονται σε θεραπεία με ντοπαμινεργικούς αγωνιστές συμπεριλαμβανομένης και της ροτιγοτίνης (βλ. παράγραφο 4.4).

Ειδικοί πληθυσμοί

Κατά τη διεξαγωγή κλινικών μελετών που πραγματοποιήθηκαν στην Ιαπωνία, παρατηρήθηκαν αυξημένα επίπεδα κρεατινοφωσφοκινάσης (CPK) ως ανεπιθύμητη ενέργεια της ροτιγοτίνης. Η συχνότητα αυτών των επεισοδίων σε διπλές-τυφλές μελέτες της νόσου του Parkinson και του ΣΑΠ ήταν της τάξης του 3,4% για τους Ιάπωνες ασθενείς που ήταν σε θεραπεία με ροτιγοτίνη έναντι 1,9% για τους ασθενείς σε εικονικό φάρμακο. Η πλειοψηφία των ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονταν με την αυξημένη CPK τόσο σε διπλές-τυφλές όσο και σε ανοικτές μελέτες, θεωρήθηκαν ήπιας σοβαρότητας και επιλύθηκαν κατά την πορεία της μελέτης. Τα επίπεδα της CPK δεν μετρήθηκαν σε άλλους πληθυσμούς.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης

οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

4.9 Υπερδοσολογία

Συμπτώματα

Οι πιθανότερες αντιδράσεις είναι εκείνες που σχετίζονται με το φαρμακοδυναμικό προφίλ ενός αγωνιστή της ντοπαμίνης, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται ναυτία, έμετος, υπόταση, ακούσιες κινήσεις, ψευδαισθήσεις, σύγχυση, σπασμοί και άλλα σημεία κεντρικής ντοπαμινεργικής διέγερσης.

Αντιμετώπιση

Δεν υπάρχει γνωστό αντίδοτο για την περίπτωση υπερδοσολογίας αγωνιστών ντοπαμίνης. Σε περίπτωση υποψίας υπερδοσολογίας, πρέπει να εξετασθεί το ενδεχόμενο να αφαιρεθεί(ούν) το(α) έμπλαστρο(α) επειδή , μετά την απομάκρυνση του εμπλάστρου (των εμπλάστρων) διακόπτεται η παροχή δραστικής ουσίας και η συγκέντρωση της ροτιγοτίνης στο πλάσμα μειώνεται ραγδαία.

Ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται στενά, συμπεριλαμβανομένων της καρδιακής συχνότητας, του καρδιακού ρυθμού και της πίεσης του αίματος. Η αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας μπορεί να απαιτεί γενικά υποστηρικτικά μέτρα για τη διατήρηση των ζωτικών παραμέτρων. Η αιμοκάθαρση δεν αναμένεται να είναι επωφελής καθώς η ροτιγοτίνη δεν απομακρύνεται με την αιμοκάθαρση.

Εάν είναι απαραίτητο να διακοπεί η ροτιγοτίνη, η διακοπή πρέπει να γίνει σταδιακά για να προληφθεί η εκδήλωση κακοήθους νευροληπτικού συνδρόμου.

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιπαρκινσονικά φάρμακα, αγωνιστές της ντοπαμίνης, κωδικός

ATC: N04BC09

Η ροτιγοτίνη είναι ένας μη εργολινικός αγωνιστής της ντοπαμίνης για τη θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων της νόσου του Parkinson και του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών.

Μηχανισμός δράσης

Η ροτιγοτίνη θεωρείται ότι οφείλει την ευεργετική της επίδραση στη Νόσο του Parkinson στην ενεργοποίηση των υποδοχέων D3, D2 και D1 του συστήματος κερκοφόρου-κελύφους του φακοειδούς πυρήνα στον εγκέφαλο.

Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της ροτιγοτίνης για την αντιμετώπιση του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών δεν είναι γνωστός. Θεωρείται ότι η ροτιγοτίνη ενδεχομένως να ασκεί τη δράση της κυρίως μέσω των υποδοχέων της ντοπαμίνης.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Όσον αφορά τη λειτουργική δραστηριότητα διαφόρων υποτύπων υποδοχέων και την κατανομή τους στον εγκέφαλο, η ροτιγοτίνη είναι ένας αγωνιστής των D2 και D3 υποδοχέων, ο οποίος δρα, επίσης και στους D1, D4 και D5 υποδοχείς. Έναντι των μη ντοπαμινεργικών υποδοχέων, η ροτιγοτίνη είχε ανταγωνιστική δράση στους α2Β και αγωνιστική δράση στους 5ΗΤ1Α υποδοχείς, αλλά καμία δράση στον 5ΗΤ2Β υποδοχέα.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Κλινικές μελέτες στο Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών

Η αποτελεσματικότητα της ροτιγοτίνης στην αντιμετώπιση των σημείων και συμπτωμάτων του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών (ΣΑΠ) αξιολογήθηκε σε 5 ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο εικονικό φάρμακομελέτες με περισσότερους από 1400 ασθενείς. Η αποτελεσματικότητα αποδείχθηκε σε ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία μέχρι και 29 εβδομάδες. Η αποτελεσματικότητα διατηρήθηκε για διάστημα 6 μηνών.

Οι μεταβολές από την έναρξη στη Διεθνή Βαθμολογική Κλίμακα για το Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών (IRLS) και στο μέρος 1 (σοβαρότητα νόσου) της CGI (Clinical Global Impression- κλίμακα βελτίωσης της γενικής κλινικής εικόνας) ήταν οι κύριες παράμετροι αποτελεσματικότητας. Και για τα δύο κύρια τελικά σημεία αξιολόγησης, παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές για τις δόσεις των 1 mg/24 h, 2 mg/24 h και 3 mg/24 h σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Μετά από 6 μήνες θεραπείας συντήρησης σε ασθενείς με μέτριο έως σοβαρό σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, η αρχική βαθμολογία IRLS βελτιώθηκε από το 30,7 στο 20,7 για το εικονικό φάρμακο και από το 30,2 στο 13,8 για τη ροτιγοτίνη. Η προσαρμοσμένη μέση διαφορά ήταν -6,5 βαθμοί [CI 95% -8,7, -4,4, p<0,0001). Το ποσοστό ανταπόκρισης στην CGI-I (σημαντική βελτίωση, πολύ σημαντική βελτίωση) ήταν 43.0% και 67.5% για το εικονικό φάρμακο και για τη ροτιγοτίνη αντίστοιχα (διαφορά 24.5% CI

95%: 14.2%; 34.8%, p<0,0001).

Σε μία ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική δοκιμή 7 εβδομάδων, ερευνήθηκαν πολύ- υπνογραφικές παράμετροι. Η ροτιγοτίνη μείωσε σημαντικά τον δείκτη περιοδικής κίνησης των άκρων (periodic limb movement index, PLMI) από το 50,9 στο 7,7 έναντι 37,4 έως 32,7 για το εικονικό φάρμακο (p<0,0001).

Ενίσχυση των συμπτωμάτων

Σε δύο διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες διάρκειας 6 μηνών κλινικά σημαντική ενίσχυση των συμπτωμάτων παρατηρήθηκε στο 1,5% των ασθενών που λάμβαναν θεραπεία με ροτιγοτίνη έναντι 0,5% στους ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο. Σε δύο ανοικτές μελέτες παρακολούθησης για περίοδο 12 μηνών, η συχνότητα της κλινικά σημαντικής ενίσχυσης των συμπτωμάτων ήταν 2,9%. Κανένας από αυτούς τους ασθενείς δεν διέκοψε τη θεραπεία λόγω της ενίσχυσης των συμπτωμάτων. Σε μια 5-ετή μελέτη ανοικτής θεραπείας, παρουσιάστηκε ενίσχυση των συμπτωμάτων στο 11,9% των ασθενών που λάμβαναν θεραπεία με τις εγκεκριμένες δόσεις για Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών (ΣΑΠ) (1-3 mg/24 ώρες) και στο 5,1% θεωρήθηκε κλινικά σημαντική. Στη μελέτη αυτή, η πλειοψηφία των επεισοδίων ενίσχυσης των συμπτωμάτων παρουσιάστηκε στο πρώτο και δεύτερο χρόνο της θεραπείας. Στη μελέτη χρησιμοποιήθηκε επίσης και μια υψηλότερη δόση, των 4 mg/24 ώρες, μη εγκεκριμένη για το ΣΑΠ, η οποία εμφάνισε υψηλότερα ποσοστά ενίσχυσης των συμπτωμάτων.

Κλινικές μελέτες στη νόσο του Parkinson

Η αποτελεσματικότητα της ροτιγοτίνης στην αντιμετώπιση των σημείων και συμπτωμάτων της ιδιοπαθούς νόσου του Parkinson αξιολογήθηκε σε ένα πολυεθνικό πρόγραμμα ανάπτυξης που αποτελείτο από τέσσερις βασικές, παράλληλες, τυχαιοποιημένες, διπλές-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες και τρεις μελέτες για τη διερεύνηση συγκεκριμένων συμπτωμάτωντης νόσου του Parkinson.

Δύο πιλοτικές μελέτες(SP512 Μέρος Ι και SP513 Μέρος Ι) για την αποτελεσματικότητα της ροτιγοτίνης στην αντιμετώπιση των σημείων και συμπτωμάτων της ιδιοπαθούς νόσου του Parkinson διενεργήθηκαν σε ασθενείς οι οποίοι δεν λάμβαναν ταυτόχρονα θεραπεία με αγωνιστές ντοπαμίνης και οι οποίοι είτε δεν είχαν λάβει ποτέ L-dopa είτε η προηγούμενη θεραπεία με L-dopa ήταν ≤6 μήνες. Η κύρια αξιολόγηση αποτελέσματος ήταν η βαθμολογία για το στοιχείο ADL (Activities of Daily Living – Δραστηριότητες της καθημερινής ζωής) (Μέρος II) συν το στοιχείο Motor Examination

(Κινητική εξέταση) (Μέρος III) της κλίμακας UPDRS (Unified Parkinson’s Disease Rating Scale – Ενοποιημένη κλίμακα αξιολόγησης της νόσου του Parkinson). Η αποτελεσματικότητα προσδιορίστηκε από την ανταπόκριση του ασθενούς στη θεραπεία από την άποψη της βελτίωσης της ανταπόκρισης και των απόλυτων σημείων στις βαθμολογίες των ADL και Motor Examination μαζί (UPDRS μέρος ΙΙ+ΙΙΙ).

Στη διπλή-τυφλή μελέτη SP512 Μέρος Ι, 177 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη και 96 ασθενείς έλαβανεικονικό φάρμακο . Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στην ιδανική γι’ αυτούς δόση ροτιγοτίνης ή εικονικού φαρμάκου με εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h αρχίζοντας από τα 2 mg/24 h μέχρι τη μέγιστη δόση των 6 mg/24 h. Οι ασθενείς σε κάθε ομάδα θεραπείας διατηρήθηκαν στην ιδανική τους δοσολογία για 6 μήνες.

Στο τέλος της θεραπείας συντήρησης το 91% των ασθενών στο σκέλος ροτιγοτίνης, η ιδανική δόση ήταν η μέγιστη επιτρεπτή δόση, δηλ. 6 mg/24 h. Μια βελτίωση 20% παρατηρήθηκε στο 48% των ασθενών που έλαβαν ροτιγοτίνη και στο 19% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο(Διαφορά 29%, CI95% 18%, 39%, p<0,0001). Με τη ροτιγοτίνη, η μέση βελτίωση στη βαθμολογία της κλίμακας UPDRS (Μέρη II+III) ήταν -3,98 βαθμοί (γραμμή αναφοράς 29,9 βαθμοί), ενώ στο σκέλος των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακοπαρατηρήθηκε μια επιδείνωση 1,31 βαθμών (γραμμή αναφοράς 30,0 βαθμοί). Η διαφορά των 5,28 βαθμών ήταν στατιστικά σημαντική (p<0,0001).

Στη διπλή-τυφλή μελέτη SP513 Μέρος Ι, 213 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη, 227 ασθενείς έλαβαν ροπινιρόλη και 117 ασθενείς έλαβανεικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στην ιδανική γι’ αυτούς δόση ροτιγοτίνης με εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h αρχίζοντας από τα 2 mg/24 h μέχρι τη μέγιστη δόση των 8 mg/24 h για χρονικό διάστημα 4 εβδομάδων. Στην ομάδα της ροπινιρόλης, οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στην ιδανική γι’ αυτούς δόση μέχρι τη μέγιστη δόση των 24 mg/ημέρα για χρονικό διάστημα 13 εβδομάδων. Οι ασθενείς σε κάθε ομάδα θεραπείας διατηρήθηκαν για 6 μήνες.

Στο τέλος της θεραπείας διατήρησης, στο 92% των ασθενών στο σκέλος ροτιγοτίνης, η ιδανική δόση ήταν η μέγιστη συνιστώμενη δόση, δηλ. 8 mg/24 h. Μια βελτίωση 20% παρατηρήθηκε στο 52% των ασθενών που έλαβαν ροτιγοτίνη, στο 68% των ασθενών που έλαβαν ροπινιρόλη και στο 30% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο(Διαφορά ροτιγοτίνης έναντι εικονικού φαρμάκου21,7%, CI95% 11,1%, 32,4%, διαφορά ροπινιρόλης έναντι εικονικού φαρμάκου38,4%, CI95% 28,1%, 48,6%, διαφορά ροπινιρόλης έναντι ροτιγοτίνης 16,6%, CI95% 7,6%, 25,7%). Η μέση βελτίωση στη βαθμολογία της κλίμακας UPDRS (Μέρη II+III) ήταν 6,83 βαθμοί (γραμμή αναφοράς 33,2 βαθμοί) στο σκέλος ροτιγοτίνης, 10,78 βαθμοί στο σκέλος της ροπινιρόλης (γραμμή αναφοράς 32,2 βαθμοί) και 2,33 βαθμοί στο σκέλος εικονικού φαρμάκου (γραμμή αναφοράς 31,3 βαθμοί). Όλες οι διαφορές μεταξύ των ενεργών θεραπειών και του εικονικού φαρμάκουήταν στατιστικά σημαντικές. Η παραπάνω μελέτη δεν μπόρεσε να αποδείξει μη κατωτερότητα της ροτιγοτίνης έναντι της ροπινιρόλης.

Σε επόμενη ανοιχτή, διεθνή, πολυκεντρική μελέτη (SP824), μελετήθηκε η ανοχή στην αλλαγή από ροπινιρόλη, πραμιπεξόλη ή καμπεργολίνη σε διαδερμικό επίθεμα ροτιγοτίνης, καθώς και η επίδραση στα συμπτώματα σε ασθενείς με ιδιοπαθή νόσο του Parkinson. 116 ασθενείς άλλαξαν από προηγούμενη από του στόματος θεραπεία και έλαβαν έως 8 mg/ημέρα ροτιγοτίνη. Ανάμεσα σε αυτούς τους ασθενείς 47 είχαν προηγουμένως λάβει ροπινιρόλη ως 9 mg/ημέρα, 47 είχαν λάβει πραμιπεξόλη ως 2 mg/ημέρα και 22 είχαν λάβει καμπεργολίνη ως 3 mg/ημέρα. Η αλλαγή στη ροτιγοτίνη ήταν εφικτή, με μια μικρή προσαρμογή της δόσης (διάμεσος 2 mg/ημέρα), να χρειάζεται μόνο σε 2 ασθενείς που άλλαξαν από ροπινιρόλη, 5 ασθενείς από πραμιπεξόλη και 4 ασθενείς από καμπεργολίνη.

Σημειώθηκαν βελτιώσεις στο σκορ UPDRS στα τμήματα I ως IV. Το προφίλ ασφαλείας του φαρμάκου δεν άλλαξε σε σχέση με παλαιότερες μελέτες.

Σε μια τυχαιοποιημένη, ανοιχτή μελέτη (SP825) σε ασθενείς με νόσο του Parkinson σε αρχικό στάδιο, 25 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε θεραπεία με ροτιγοτίνη και 26 σε θεραπεία με ροπινιρόλη. Και στα δύο σκέλη η θεραπεία τιτλοποιήθηκε ως τη μέγιστη ή τη βέλτιστη δόση, δηλαδή 8 mg/ημέρα και 9 mg/ημέρα αντίστοιχα. Και στις δύο περιπτώσεις σημειώθηκε βελτίωση στην πρωινή κινητική

λειτουργία και στον ύπνο. Τα κινητικά συμπτώματα (UPDRS μέρος III) βελτιώθηκαν κατά 6.3± 1.3 βαθμούς στους ασθενείς της ροτιγοτίνης και κατά 5.9 ± 1.3 βαθμούς στους ασθενείς της ροπινιρόλης μετά από 4 εβδομάδες παρακολούθησης. Ο ύπνος (PDSS) βελτιώθηκε κατά 4.1 ± 13.8 βαθμούς στους ασθενείς της ροτιγοτίνης και κατά 2.5 ± 13.5 βαθμούς στους ασθενείς της ροπινιρόλης. Τα προφίλ ασφαλείας ήταν συγκρίσιμα με εξαίρεση τις αντιδράσεις στο σημείο εφαρμογής του επιθέματος.

Στις μελέτες SP824 και SP825, που διεξήχθησαν μετά από την αρχική συγκριτική μελέτη, η ροτιγοτίνη και η ροπινιρόλη φάνηκαν να έχουν συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα όταν δίνονται σε ανάλογες δόσεις.

Δύο επιπρόσθετες πιλοτικές δοκιμές (SP650DB και SP515) διενεργήθηκαν σε ασθενείς που λάμβαναν ταυτόχρονη θεραπεία με L-dopa. Η κύρια αξιολόγηση αποτελέσματος ήταν η μείωση του χρόνου “off” (ώρες). Η αποτελεσματικότητα προσδιορίστηκε από την ανταπόκριση του ασθενούς στη θεραπεία από την άποψη της θετικότερης αντίδρασης και της απόλυτης βελτίωσης στο χρόνο “off”.

Στη διπλή-τυφλή μελέτη SP650DB, 113 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη μέχρι μια μέγιστη δόση

8 mg/24 h, 109 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη μέχρι μια μέγιστη δόση 12 mg/24 h και 119 ασθενείς έλαβαν εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στην ιδανική γι’ αυτούς δόση ροτιγοτίνης ή εικονικό φάρμακο σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h αρχίζοντας από τα 4 mg/24 h. Οι ασθενείς σε κάθε ομάδα θεραπείας διατηρήθηκαν στην ιδανική τους δοσολογία για 6 μήνες. Στο τέλος της θεραπείας διατήρησης, παρατηρήθηκε μια βελτίωση τουλάχιστον κατά 30% στο 57% και 55% των ασθενών που έλαβαν ροτιγοτίνη 8 mg/24 h και 12 mg/24 h, αντίστοιχα, και στο 34% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο (Διαφορές 22% και 21%, αντίστοιχα, CI95% 10%, 35% και 8%, 33%, αντίστοιχα, p<0,001 και για τις δύο ομάδες ροτιγοτίνης). Με τη ροτιγοτίνη, οι μέσες μειώσεις στο χρόνο “off” ήταν 2,7 και 2,1 ώρες, αντίστοιχα, ενώ στο σκέλος θεραπείας εικονικό φάρμακο, παρατηρήθηκε μείωση 0,9 ωρών. Οι διαφορές ήταν στατιστικά σημαντικές (p<0,001 και p=0,003, αντίστοιχα).

Στη διπλή-τυφλή μελέτη SP515, 201 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη, 200 ασθενείς έλαβαν pramipexole και 100 ασθενείς έλαβαν εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στην ιδανική γι’ αυτούς δόση ροτιγοτίνης σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h αρχίζοντας από τα 4 mg/24 h μέχρι μια μέγιστη δόση 16 mg/24 h. Στην ομάδα pramipexole, οι ασθενείς έλαβαν 0,375 mg κατά την πρώτη εβδομάδα, 0,75 mg κατά τη δεύτερη εβδομάδα και τιτλοποιήθηκαν περαιτέρω σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 0,75 mg στην ιδανική γι’ αυτούς δόση, μέχρι τη μέγιστη δόση των 4,5 mg/ημέρα. Οι ασθενείς σε κάθε ομάδα θεραπείας διατηρήθηκαν για 4 μήνες.

Στο τέλος της θεραπείας διατήρησης, παρατηρήθηκε μία βελτίωση κατά τουλάχιστον 30% στο 60% των ασθενών που έλαβαν ροτιγοτίνη, στο 67% των ασθενών που έλαβαν pramipexole και στο 35% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο (Διαφορά ροτιγοτίνης έναντι εικονικό φάρμακο 25%, CI95% 13%, 36%, διαφορά pramipexole έναντι εικονικό φάρμακο 32%, CI95% 21%, 43%, διαφορά pramipexole έναντι ροτιγοτίνης 7%, CI95% -2%, 17%). Η μέση μείωση του χρόνου “off” ήταν 2,5 ώρες στο σκέλος ροτιγοτίνης, 2,8 ώρες στο σκέλος pramipexole και 0,9 ώρες στο σκέλος εικονικό φάρμακο. Όλες οι διαφορές μεταξύ των ενεργών θεραπειών και του εικονικό φάρμακο ήταν στατιστικά σημαντικές.

Μια ακόμη πολυεθνική διπλή-τυφλή μελέτη (SP889) διεξήχθη σε 287 ασθενείς σε πρώιμο ή προχωρημένο στάδιο της νόσου του Parkinson, που είχαν μη ικανοποιητικό έλεγχο των κινητικών συμπτωμάτων τις πρώτες πρωινές ώρες. Το 81,5% των ασθενών αυτών ελάμβαναν ταυτόχρονα θεραπεία με L-dopa. 190 ασθενείς ελάμβαναν ροτιγοτίνη και 97 εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στη βέλτιστη δόση ροτιγοτίνης ή εικονικού φαρμάκου σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 ώρες, ξεκινώντας από τα 2 mg/24 ώρες μέχρι τη μέγιστη δόση των 16 mg/24 ώρες κάθε 8 εβδομάδες. Κατόπιν, ακολούθησε περίοδος συντήρησης 4 εβδομάδων. Η κινητική λειτουργία νωρίς το πρωί αξιολογήθηκε με βάση το τμήμα ΙΙΙ της UPDRS, και οι διαταραχές του νυκτερινού ύπνου, που μετρήθηκαν με την Κλίμακα Ύπνου για τη Νόσο του Parkinson (Parkinson’s Disease Sleep Scale, PDSS-2),που ήταν συν-κυριες παράμετροι αποτελέσματος. Στο τέλος της φάσης

συντήρησης, η μέση βαθμολογία του μέρους ΙΙΙ της UPDRS είχε βελτιωθεί κατά 7,0 μονάδες στους ασθενείς, που ελάμβαναν ροτιγοτίνη (αρχική τιμή 29,6), και κατά 3,9 μονάδες στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (αρχική τιμή 32,0). Οι βελτιώσεις στη μέση ολική βαθμολογία PDSS-2 ήταν 5,9 (ροτιγοτίνη, έναρξη 19,3) και 1,9 μονάδες (εικονικό φάρμακο, έναρξη 20,5). Οι διαφορές μεταξύ των θεραπειών ως προς τις συν-κύριες μεταβλητές ήταν στατιστικά σημαντικές (p=0,0002 και p<0,0001).

Δερματική επικόλληση

Σε μια πολυκεντρική, διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη, 2 βραχιόνων, διασταυρούμενη μελέτη σε 52 ασθενείς εξωτερικού ιατρείου, η δερματική επικόλληση του βελτιωμένου εμπλάστρου που διατηρείται σε θερμοκρασία δωματίου συγκρίθηκε με την κρυοσυντηρούμενη φαρμακοτεχνική μορφή, χρησιμοποιώντας τα έμπλαστρα των 8mg/24h. Η δερματική επικόλληση μετρήθηκε σε 2 συνεχόμενες μέρες 24ώρης εφαρμογής των εμπλάστρων. Το βελτιωμένο έμπλαστρο διατήρησης σε θερμοκρασία δωματίου έδειξε καλύτερη δερματική επικόλληση σε σύγκριση με το κρυοσυντηρούμενο έμπλαστρο με το 90% των εμπλάστρων να παρουσιάζει επαρκή επικόλληση (π.χ. >70% της επιφάνειας επικόλλησης του εμπλάστρου) σε σύγκριση με <83% αντίστοιχα. Η δερματική ανοχή ήταν αντίστοιχη και για τις δυο μορφές του σκευάσματος. Η πλειονότητα των ερυθημάτων που παρατηρήθηκε ήταν ήπια και καμία σοβαρή.

5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Απορρόφηση

Μετά την εφαρμογή, η ροτιγοτίνη απελευθερώνεται συνεχώς από το διαδερμικό έμπλαστρο και απορροφάται από το δέρμα. Συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης επιτυγχάνονται μετά από μία έως δύο ημέρες χρήσης του εμπλάστρου και διατηρούνται σε σταθερό επίπεδο με εφαρμογή μία φορά ημερησίως όπου ο ασθενής φέρει το έμπλαστρο για 24 ώρες. Οι συγκεντρώσεις ροτιγοτίνης στο πλάσμα αυξάνονται αναλόγως προς τη δόση σε ένα δοσολογικό εύρος από 1 mg/24 h έως 24 mg/24 h.

Περίπου το 45% της δραστικής ουσίας του εμπλάστρου απελευθερώνεται στο δέρμα σε 24 ώρες. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μετά τη διαδερμική εφαρμογή είναι περίπου το 37%.

Η εκ περιτροπής επιλογή του σημείου εφαρμογής του εμπλάστρου μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα διαφορές από μέρα σε μέρα στα επίπεδα στο πλάσμα. Οι διαφορές στη βιοδιαθεσιμότητα της ροτιγοτίνης κυμάνθηκαν από 2 % (βραχίονας έναντι λαγονίου περιοχής) έως 46% (ώμος έναντι μηρού). Εντούτοις, δεν υπάρχει ένδειξη σχετικής επίδρασης στο κλινικό αποτέλεσμα.

Κατανομή

Η in vitro δέσμευση της ροτιγοτίνης στις πρωτεΐνες πλάσματος είναι περίπου 92%. Ο εμφανής όγκος κατανομής στους ανθρώπους είναι περίπου 84 l/kg.

Βιομετασχηματισμός

Η ροτιγοτίνη μεταβολίζεται σε μεγάλο βαθμό. Η ροτιγοτίνη μεταβολίζεται με N-απαλκυλίωση καθώς και με άμεση και δευτερεύουσα σύζευξη. In vitro αποτελέσματα δείχνουν ότι διαφορετικά ισόμορφα CYP είναι ικανά να καταλύουν τη N-απαλκυλίωση της ροτιγοτίνης. Οι κύριοι μεταβολίτες είναι θειικά και συζεύγματα γλυκουρονιδίου της μητρικής ουσίας καθώς και N-απαλκυλ-μεταβολίτες, οι οποίοι είναι βιολογικά ανενεργοί.

Οι πληροφορίες σχετικά με τους μεταβολίτες δεν είναι ολοκληρωμένες.

Αποβολή

Περίπου το 71% της δόσης ροτιγοτίνης απεκκρίνεται στα ούρα και ένα μικρότερο μέρος περίπου το 23% απεκκρίνεται στα κόπρανα.

Η κάθαρση ροτιγοτίνης μετά από τη διαδερμική χορήγηση είναι περίπου 10 l/min και η συνολική ημίσεια ζωή απέκκρισής της είναι 5 έως 7 ώρες. Το φαρμακοκινητικό προφίλ καταδεικνύει ότι η απέκκριση γίνεται σε δύο φάσεις με αρχική ημίσεια ζωή περίπου 2 έως 3 ώρες.

Επειδή το έμπλαστρο χρησιμοποιείται διαδερμικά, δεν αναμένεται καμία επίδραση από τροφικές και γαστρεντερικές νόσους.

Ειδικές ομάδες ασθενών

Επειδή η θεραπεία με το Leganto αρχίζει με χαμηλή δόση και τιτλοποιείται σταδιακά σύμφωνα με την κλινική ανοχή για τη λήψη του βέλτιστου θεραπευτικού αποτελέσματος, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης ανάλογα με το φύλο, το βάρος ή την ηλικία.

Ηπατική και νεφρική ανεπάρκεια

Σε ασθενείς με μέτρια ηπατική ανεπάρκεια ή ήπια έως σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, δεν παρατηρήθηκαν σχετικές αυξήσεις στα επίπεδα ροτιγοτίνης πλάσματος. Το Leganto δεν μελετήθηκε σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια.

Τα επίπεδα πλάσματος των συζευγμάτων ροτιγοτίνης και των απαλκυλ-μεταβολιτών της αυξάνονται με τη μειωμένη νεφρική λειτουργία. Εντούτοις, μια συνεισφορά αυτών των μεταβολιτών στα κλινικά αποτελέσματα δεν είναι πιθανή.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Υπάρχουν περιορισμένα φαρμακοκινητικά δεδομένα για έφηβους ασθενείς με ΣΑΠ (13-17 ετών, n=24), όπου φάνηκε ότι μετά από θεραπεία με πολλαπλές δόσεις εύρους 0,5 ως 3 mg/24h η συστηματική έκθεση στη ροτιγοτίνη ήταν παρόμοια με αυτή που παρατηρήθηκε σε ενήλικες ασθενείς. Τα διαθέσιμα δεδομένα αποτελεσματικότητας και ασφάλειας δεν επαρκούν για να επιβεβαιώσουν συσχέτιση μεταξύ έκθεσης και απόκρισης (βλέπε επίσης τις παιδιατρικές πληροφορίες στην παράγραφο 4.2)

5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Σε μελέτες τοξικότητας επαναλαμβανόμενων δόσεων και μακροχρόνιας τοξικότητας, οι κύριες επιδράσεις σχετίστηκαν με τις φαρμακοδυναμικές επιδράσεις των αγωνιστών της ντοπαμίνης και με την επακόλουθη μείωση της έκκρισης προλακτίνης.

Μετά από μία μεμονωμένη δόση ροτιγοτίνης, ήταν εμφανής η δέσμευση σε ιστούς με περιεκτικότητα μελανίνης (δηλ. οφθαλμοί) σε έγχρωμους αρουραίους και πιθήκους, αλλά εξαλείφθηκε κατά τη διάρκεια των 14 ημερών της περιόδου παρατήρησης.

Παρατηρήθηκε εκφύλιση του αμφιβληστροειδούς μέσω μικροσκοπίας μετάδοσης σε δόση ισότιμη με 2,8 φορές τη μέγιστη συνιστώμενη δόση για τους ανθρώπους βάσει mg/m2 σε μια 3μηνη μελέτη σε αλφικούς αρουραίους. Οι επιδράσεις ήταν εντονότερες στους θηλυκούς αρουραίους. Επιπρόσθετες μελέτες για την περαιτέρω αξιολόγηση της ειδικής παθολογίας δεν έχουν διενεργηθεί. Δεν παρατηρήθηκε εκφύλιση του αμφιβληστροειδούς κατά τη διάρκεια της ιστοπαθολογικής αξιολόγησης ρουτίνας των οφθαλμών σε καμία τοξικολογική μελέτη σε κανένα χρησιμοποιούμενο είδος. Το κατά πόσον αυτά τα ευρήματα είναι σημαντικά για τους ανθρώπους δεν είναι γνωστό.

Σε μια μελέτη καρκινογόνου δράσης, αρσενικοί αρουραίοι ανέπτυξαν όγκους κυττάρων του Leydig και υπερπλασία. Κακοήθεις όγκοι παρατηρήθηκαν κυρίως στη μήτρα θηλυκών αρουραίων με μεσαία και υψηλή δόση. Αυτές οι μεταβολές είναι ευρέως γνωστές επιδράσεις των αγωνιστών ντοπαμίνης στους αρουραίους μετά από ισόβια θεραπεία και έχουν αξιολογηθεί ως μη σημαντικές για τον άνθρωπο.

Οι επιδράσεις της ροτιγοτίνης στην αναπαραγωγή διερευνήθηκαν στους αρουραίους, στα κουνέλια και στους ποντικούς. Η ροτιγοτίνη δεν είχε τερατογόνο δράση σε κανένα από τα τρία είδη, αλλά ήταν εμβρυοτοξική στους αρουραίους και στους ποντικούς σε δόσεις τοξικές για τη μητέρα. Η ροτιγοτίνη δεν επηρέασε τη γονιμότητα στους αρσενικούς αρουραίους, αλλά μείωσε σαφώς τη γονιμότητα στους

θηλυκούς αρουραίους και ποντικούς, λόγω των επιδράσεων στα επίπεδα προλακτίνης τα οποία είναι ιδιαίτερα σημαντικά στα τρωκτικά.

Η ροτιγοτίνη δεν προκάλεσε γονιδιακές μεταλλάξεις στη δοκιμασία Ames, αλλά έδειξε επιδράσεις στην in vitro ανάλυση λεμφώματος ποντικών (Mouse Lymphoma Assay) με μεταβολική ενεργοποίηση και ασθενέστερες επιδράσεις χωρίς μεταβολική ενεργοποίηση. Αυτή η μεταλλαξιογόνος δράση θα μπορούσε να αποδοθεί στη ρήξη των χρωμοσωμάτων από τη ροτιγοτίνη. Αυτή η δράση δεν επιβεβαιώθηκε in vivo στη δοκιμασία μικροπυρήνα ποντικών (Mouse Micronucleus Test) και στη δοκιμασία μη προγραμματισμένης σύνθεσης DNA αρουραίου (Unscheduled DNA Synthesis). Εφόσον λειτούργησε σχεδόν παράλληλα με μια μειωμένη σχετική ολική αύξηση των κυττάρων, μπορεί να σχετίζεται με μια κυτταροτοξική δράση της ουσίας. Συνεπώς, η σημασία της μίας θετικής in vitro δοκιμασίας μεταλλαξιογόνου δράσης δεν είναι γνωστή.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1 Κατάλογος εκδόχων

Υπόστρωμα

Πολυεστερική μεμβράνη, σιλικονοποιημένη, αλουμινιοποιημένη,

επικαλυμμένη με στρώμα χρωστικής (διοξείδιο του τιτανίου (E171), κίτρινη χρωστική 95, κόκκινη χρωστική 166) και επισήμανση (κόκκινη χρωστική 144, κίτρινη χρωστική 95, μαύρη χρωστική 7).

Αυτοκόλλητο στρώμα τύπου μήτρας

Πολυ(διμεθυλοσιλοξάνη, τριμεθυλοσιλυλ πυριτικό)-συμπολυμερές,

Povidone K90,

Μεταδιθειώδες νάτριο (E223), Ασκορβυλ παλμιτικό (E304) και DL-α-τοκοφερόλη (E307).

Μεμβράνη απελευθέρωσης

Διαφανής πολυεστερική μεμβράνη με επικάλυψη φθοροπολυμερούς.

6.2 Ασυμβατότητες

Δεν εφαρμόζεται.

6.3 Διάρκεια ζωής

30 μήνες.

6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 30ο C.

6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη

Αποκολλώμενος φακελίσκος σε χάρτινο κουτί: Η μία πλευρά αποτελείται από συμπολυμερές αιθυλενίου (εσωτερικό στρώμα), φύλλο αλουμινίου, μεμβράνη πολυαιθυλενίου χαμηλής πυκνότητας και χαρτί, ενώ η άλλη πλευρά αποτελείται από πολυαιθυλένιο (εσωτερικό στρώμα), αλουμίνιο, συμπολυμερές αιθυλενίου και χαρτί.

Το κουτί περιέχει 7, 28, 30 ή 84 (πολλαπλή συσκευασία η οποία περιέχει 2 κουτιά των 42) διαδερμικά έμπλαστρα, ατομικά σφραγισμένα σε φακελίσκους.

Μπορεί να μη κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης

Μετά τη χρήση, το έμπλαστρο εξακολουθεί να περιέχει δραστική ουσία. Μετά την αφαίρεση, το χρησιμοποιημένο έμπλαστρο θα πρέπει να διπλώνεται στα δύο, με την κολλητική πλευρά προς τα μέσα, έτσι ώστε το στρώμα μήτρας να μην είναι εκτεθειμένο, να τοποθετείται στον αρχικό φακελλίσκο και στη συνέχεια να απορρίπτεται.. Κάθε έμπλαστρο που έχει ή δεν έχει χρησιμοποιηθεί πρέπει να απορριφθεί σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις ή να επιστραφεί στο φαρμακείο.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

UCB Manufacturing Ireland Ltd.

Shannon, Industrial Estate,

Co. Clare, Ιρλανδία

8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

EU/1/11/695/010

EU/1/11/695/012

EU/1/11/695/013

EU/1/11/695/016

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ / ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης άδειας κυκλοφορίας: 16 Ιουνίου 2011 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 14 Ιανουαρίου 2016

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

{ΜΜ/ΕΕΕΕ}

Λεπτομερή πληροφοριακά στοιχεία για το παρόν φαρμακευτικό προϊόν είναι διαθέσιμα στην ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων http://www.ema.europa.eu

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Leganto 4 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

Leganto 6 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

Leganto 8 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Leganto 4 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

Κάθε έμπλαστρο απελευθερώνει 4 mg ροτιγοτίνης ανά 24 ώρες. Κάθε έμπλαστρο 20 cm2 περιέχει 9 mg ροτιγοτίνης.

Leganto 6 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

Κάθε έμπλαστρο απελευθερώνει 6 mg ροτιγοτίνης ανά 24 ώρες. Κάθε έμπλαστρο 30 cm2 περιέχει 13,5 mg ροτιγοτίνης.

Leganto 8 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

Κάθε έμπλαστρο απελευθερώνει 8 mg ροτιγοτίνης ανά 24 ώρες. Κάθε έμπλαστρο 40 cm2 περιέχει 18,0 mg ροτιγοτίνης.

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Διαδερμικό έμπλαστρο.

Λεπτό, τύπου μήτρας, τετράγωνου σχήματος με στρογγυλεμένες γωνίες, αποτελούμενο από τρία στρώματα.

Leganto 4 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

Η εξωτερική πλευρά του υποστρώματος έχει χρώμα μπεζ και φέρει τυπωμένη την επισήμανση

Leganto 4 mg/24 h.

Leganto 6 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

Η εξωτερική πλευρά του υποστρώματος έχει χρώμα μπεζ και φέρει τυπωμένη την επισήμανση

6 mg/24 h.

Leganto 8 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

Η εξωτερική πλευρά του υποστρώματος έχει χρώμα μπεζ και φέρει τυπωμένη την επισήμανση

8 mg/24 h.

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις

Το Leganto ενδείκνυται για τη θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων της ιδιοπαθούς νόσου του Parkinson σε πρώιμο στάδιο ως μονοθεραπεία (δηλαδή χωρίς L-dopa) ή σε συνδυασμό με L-dopa, δηλ. κατά την πορεία της νόσου, μέχρι και τα όψιμα στάδια όταν η επίδραση της L-dopa μειώνεται ή δεν είναι σταθερή και εμφανίζονται διακυμάνσεις της θεραπευτικής επίδρασης (διακυμάνσεις τέλος δόσης ή ‘on-off’).

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Δοσολογία

Οι συστάσεις δοσολογίας γίνονται σε ονομαστική δόση.

Δοσολογία σε ασθενείς με νόσο του Parkinson σε πρώιμο στάδιο:

Μία ημερήσια δόση θα πρέπει να ξεκινά αρχικά στα 2 mg/24 h και στη συνέχεια να αυξάνεται με εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h μέχρι την μέγιστη συνιστώμενη δόση8 mg/24 h.

4 mg/24 h μπορεί να συνιστούν αποτελεσματική δόση για ορισμένους ασθενείς. Για τους περισσότερους ασθενείς, μια αποτελεσματική δόση επιτυγχάνεται εντός 3 ή 4 εβδομάδων με δόσεις των 6 mg/24 h ή 8 mg/24 h, αντίστοιχα.

Η μέγιστη συνιστώμενη δόση είναι 8 mg/24 h.

Δοσολογία σε ασθενείς με νόσο του Parkinson σε προχωρημένο στάδιο με διακυμάνσεις:

Μία ημερήσια δόση θα πρέπει να ξεκινά αρχικά στα 4 mg/24 h και στη συνέχεια να αυξάνεται με εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h μέχρι την μέγιστη συνιστώμενη δόση των16 mg/24 h. 4 mg/24 h ή 6 mg/24 h μπορεί να συνιστούν αποτελεσματικές δόσεις για ορισμένους ασθενείς. Για τους περισσότερους ασθενείς, μια αποτελεσματική δόση επιτυγχάνεται εντός 3 έως 7 εβδομάδων με δόσεις των 8 mg/24 h μέχρι μια μέγιστη συνιστώμενη δόση των 16 mg/24 h.

Για δόσεις υψηλότερες των 8 mg/24 h, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πολλαπλά έμπλαστρα για να επιτευχθεί η τελική δόση, π.χ. μια δόση 10 mg/24 h μπορεί να επιτευχθεί με συνδυασμό ενός εμπλάστρου 6 mg/24 h και ενός εμπλάστρου 4 mg/24 h.

Το Leganto χρησιμοποιείται άπαζ ημερησίως. Το έμπλαστρο θα πρέπει να τοποθετείται περίπου την ίδια ώρα κάθε μέρα. Το έμπλαστρο παραμένει στο δέρμα για 24 ώρες, οπότε και αντικαθίσταται από ένα νέο έμπλαστρο σε διαφορετική θέση εφαρμογής.

Εάν ο ασθενής ξεχάσει να τοποθετήσει το έμπλαστρο τη συνηθισμένη ώρα της ημέρας ή εάν το έμπλαστρο αποκολληθεί, θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένα άλλο έμπλαστρο για το υπόλοιπο της ημέρας.

Διακοπή της θεραπείας

Το Leganto θα πρέπει να διακόπτεται σταδιακά. Η ημερήσια δόση θα πρέπει να μειωθεί σταδιακά κατά 2 mg/24 h με μείωση της δόσης κατά προτίμηση κάθε δεύτερη μέρα, μέχρι την πλήρη διακοπή του Leganto (βλ. παράγραφο 4.4).

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηπατική ανεπάρκεια

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια. Συνιστάται προσοχή κατά τη θεραπεία ασθενών με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια, η οποία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα χαμηλότερη κάθαρση ροτιγοτίνης. Η ροτιγοτίνη δεν έχει ερευνηθεί στην ομάδα αυτή των ασθενών. Σε περίπτωση επιδείνωσης της ηπατικής ανεπάρκειας μπορεί να απαιτείται μείωση της δόσης.

Νεφρική ανεπάρκεια

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που χρειάζονται αιμοκάθαρση. Κατά την οξεία επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας μπορεί επίσης να παρατηρηθεί μη αναμενόμενη συσσώρευση των επιπέδων ροτιγοτίνης (βλ. παράγραφο 5.2).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Δεν υπάρχει σχετική χρήση του Leganto σε παιδιατρικό πληθυσμό στη νόσο του Parkinson.

Τρόπος χορήγησης

Το Leganto προορίζεται για διαδερμική χρήση.

Το έμπλαστρο θα πρέπει να τοποθετείται σε καθαρό, στεγνό, άθικτο, υγιές δέρμα στην περιοχή της κοιλιακής χώρας, του μηρού, του ισχίου, του λαγόνος,του ώμου ή του βραχίονα. Η επανατοποθέτηση στο ίδιο σημείο εντός 14 ημερών θα πρέπει να αποφεύγεται. Το Leganto δεν πρέπει να τοποθετείται σε δέρμα που είναι κόκκινο, ερεθισμένο ή με βλάβες (βλ. παράγραφο 4.4).

Χρήση και χειρισμός

Κάθε έμπλαστρο είναι συσκευασμένο σε φακελλίσκο και θα πρέπει να τοποθετείται αμέσως μετά το άνοιγμα του φακελίσκου. Το ένα ήμισυ της μεμβράνης απελευθέρωσης θα πρέπει να αφαιρείται και η κολλητική πλευρά θα πρέπει να τοποθετείται και να πιέζεται σταθερά στο δέρμα. Στη συνέχεια, το έμπλαστρο διπλώνεται προς τα πίσω και αφαιρείται το δεύτερο τμήμα της μεμβράνης. Δεν θα πρέπει να αγγίζετε την κολλητική πλευρά του εμπλάστρου. Το έμπλαστρο θα πρέπει να πιέζεται προς τα κάτω σταθερά με την παλάμη του χεριού για περίπου 20 έως 30 δευτερόλεπτα, έτσι ώστε να κολλήσει καλά.

Το έμπλαστρο δεν θα πρέπει να τεμαχίζεται.

4.3 Αντενδείξεις

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο

6.1.

Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού ή καρδιομετατροπή

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Αν ο ασθενής με Νόσο του Parkinson δεν ελέγχεται επαρκώς υπό θεραπεία με ροτιγοτίνη, η αλλαγή σε άλλο αγωνιστή ντοπαμίνης μπορεί να επιφέρει πρόσθετη ωφέλεια (βλ. παράγραφο 5.1).

Μαγνητική τομογραφία και καρδιομετατροπή

Το υπόστρωμα του Leganto περιέχει αλουμίνιο. Προς αποφυγή δερματικών εγκαυμάτων, το Leganto πρέπει να αφαιρείται σε περίπτωση που ο ασθενής πρέπει να υποβληθεί σε μαγνητική τομογραφία (MRI) ή καρδιομετατροπή.

Ορθοστατική υπόταση

Οι αγωνιστές ντοπαμίνης είναι γνωστό ότι μειώνουν τη συστημική ρύθμιση της πίεσης του αίματος προκαλώντας υπόταση εξ αιτίας της στάσης /ορθοστατική υπόταση. Αυτά τα συμβάματα έχουν παρατηρηθεί επίσης κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ροτιγοτίνη, αλλά η εμφάνισή τους ήταν όμοια με εκείνη που παρατηρήθηκε στους ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο (εικονικό φάρμακο). Συνιστάται η παρακολούθηση της πίεσης του αίματος, ειδικά κατά την αρχή της θεραπείας, λόγω του γενικού κινδύνου ορθοστατικής υπότασης σχετιζόμενης με την ντοπαμινεργική θεραπεία.

Συγκοπή

Σε κλινικές μελέτες με ροτιγοτίνη έχει παρατηρηθεί συγκοπή αλλά σε βαθμό παρόμοιο με εκείνο που παρατηρήθηκε σε ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο. Επειδή σε αυτές τις μελέτες αποκλείστηκαν ασθενείς με κλινικά σημαντική καρδιαγγειακή νόσο, οι ασθενείς με σοβαρή καρδιαγγειακή νόσο θα πρέπει να ερωτώνται σχετικά με συμπτώματα συγκοπής και προ-συγκοπής.

Αιφνίδια έναρξη ύπνου και υπνηλία

Η ροτιγοτίνη έχει συσχετιστεί με υπνηλία και έναρξη επεισοδίων αιφνίδιου ύπνου. Έχει αναφερθεί αιφνίδιος ύπνος κατά τη διάρκεια των καθημερινών δραστηριοτήτων, σε ορισμένες περιπτώσεις χωρίς ενημέρωση για προειδοποιητικά συμπτώματα. Οι θεράποντες ιατροί θα πρέπει να διερευνούν διαρκώς τους ασθενείς για υπνηλία, καθώς οι ασθενείς ενδέχεται να μην αναγνωρίσουν τα συμπτώματα νύστας ή υπνηλίας αν δεν ερωτηθούν σχετικά. Μείωση της δοσολογίας ή διακοπή της θεραπείας θα πρέπει να εξεταστούν προσεκτικά.

Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων

Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για τυχόν εμφάνιση διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων. Οι ασθενείς και οι φροντιστές πρέπει να είναι ενήμεροι ότι συμπτώματα διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων, που συμπεριλαμβάνουν παθολογικό τζόγο, αυξημένη λίμπιντο, υπερσεξουαλικότητα, παρορμητικά έξοδα ή αγορές, κραιπάλη φαγητού και υπερφαγία, μπορεί να εμφανιστούν σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με αγωνιστές της ντοπαμίνης, συμπεριλαμβανομένης και της ροτιγοτίνης. Στην περίπτωση που θα αναπτυχθούν τέτοια συμπτώματα πρέπει να εξεταστεί μείωση της δόσης ή σταδιακή διακοπή του φαρμάκου.

Νευροληπτικό κακοήθες σύνδρομο

Συμπτώματα που παραπέμπουν στο νευροληπτικό κακοήθες σύνδρομο έχουν παρατηρηθεί με απότομη διακοπή της ντοπαμινεργικής θεραπείας. Συνεπώς, συνιστάται η σταδιακή έναρξη και διακοπή της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.2).

Μη φυσιολογική σκέψη και μη φυσιολογική συμπεριφορά

Αναφέρθηκαν μη φυσιολογική σκέψη και μη φυσιολογική συμπεριφορά, οι οποίες μπορεί να αποτελούνται από μια ποικιλία συμπτωμάτων που περιλαμβάνουν παρανοϊκό ιδεασμό, παραληρητικές ιδέες, ψευδαισθήσεις, σύγχυση, συμπεριφορά ψυχωσικού τύπου, αποπροσανατολισμό, επιθετική συμπεριφορά, διέγερση και παραλήρημα.

Ινωτικές επιπλοκές

Ινωτικές επιπλοκές: Περιπτώσεις οπισθοπεριτοναϊκής ίνωσης, πνευμονικές διηθήσεις, υπεζωκοτική εξίδρωση, υπεζωκοτική πάχυνση, περικαρδίτιδα και καρδιακή βαλβιδοπάθεια έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με ντοπαμινεργικούς παράγοντες προερχόμενους από την ερυσιβώδη όλυρα. Αν και αυτές οι επιπλοκές συνήθως υποχωρούν με τη διακοπή της θεραπείας, δεν συμβαίνει πάντοτε πλήρης υποχώρηση.

Ενώ αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες πιστεύεται ότι σχετίζονται με την εργολινική δομή αυτών των ουσιών, είναι άγνωστο εάν άλλοι, μη προερχόμενοι από την ερυσιβώδη όλυρα αγωνιστές της ντοπαμίνης είναι δυνατόν να τις προκαλέσουν.

Νευροληπτικά

Νευροληπτικά χορηγούμενα ως αντιεμετικά δεν θα πρέπει να δίνονται σε ασθενείς που λαμβάνουν αγωνιστές της ντοπαμίνης (βλ. επίσης παράγραφο 4.5).

Οφθαλμολογική παρακολούθηση

Συνιστάται οφθαλμολογική παρακολούθηση σε τακτά χρονικά διαστήματα ή σε περίπτωση που εμφανιστούν διαταραχές της όρασης.

Εφαρμογή θερμότητας

Εξωτερική θερμότητα (έντονο ηλιακό φως, θερμαντικά επιθέματα και άλλες πηγές θερμότητας όπως σάουνα, ζεστό λουτρό) δε θα πρέπει να εφαρμόζεται στην περιοχή του εμπλάστρου.

Αντιδράσεις της θέσης εφαρμογής

Είναι δυνατόν να εμφανιστούν δερματικές αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής, οι οποίες είναι συνήθως ήπιες ή μέτριες σε ένταση. Συνιστάται η εκ περιτροπής επιλογή του σημείου εφαρμογής σε καθημερινή βάση (π.χ. από τη δεξιά πλευρά προς την αριστερή και από το άνω μέρος του σώματος προς τα κάτω). Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται το ίδιο σημείο εφαρμογής εντός 14 ημερών. Εάν εμφανιστούν στη θέση εφαρμογής αντιδράσεις οι οποίες διαρκούν για περισσότερο από λίγες ημέρες ή είναι επίμονες, εάν παρατηρηθεί αύξηση στη σοβαρότητα ή εάν η δερματική αντίδραση εξαπλωθεί εκτός του σημείου εφαρμογής, θα πρέπει να διεξαχθεί αξιολόγηση της ισορροπίας κινδύνου/ οφέλους για τον συγκεκριμένο ασθενή.

Εάν υπάρχει δερματικό εξάνθημα ή ερεθισμός από το διαδερμικό σύστημα, θα πρέπει να αποφεύγεται η άμεση έκθεση της περιοχής στην ηλιακή ακτινοβολία μέχρι την επούλωση του δέρματος, επειδή η έκθεση θα μπορούσε να προκαλέσει μεταβολές στο χρώμα του δέρματος.

Σε περίπτωση που παρατηρηθεί γενικευμένη δερματική αντίδραση (π.χ. αλλεργικό εξάνθημα, συμπεριλαμβανομένου ερυθηματώδους, κηλιδώδους, βλατιδώδους εξανθήματος ή κνησμού) σχετιζόμενη με τη χρήση του Leganto, το Leganto πρέπει να διακοπεί.

Περιφερικό οίδημα

Σε κλινικές μελέτες σε ασθενείς με Νόσο του Parkinson, η ειδική συχνότητα περιφερικού οιδήματος μετά από 6 μήνες ήταν περίπου στο 4%, όπου και παρέμεινε καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης μέχρι και 36 μήνες.

Ντοπαμινεργικές ανεπιθύμητες ενέργειες

Η εμφάνιση ορισμένων ντοπαμινεργικών ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως ψευδαισθήσεις, δυσκινησία και περιφερικό οίδημα, γενικά είναι υψηλότερη όταν η χορήγηση γίνεται σε συνδυασμό με L-dopa σε ασθενείς με Νόσο του Parkinson. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη συνταγογράφηση ροτιγοτίνης.

Ευαισθησία σε θειώδη

Το Leganto περιέχει μεταδιθειώδες νάτριο, ένα θειώδες που μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις αλλεργικού τύπου, συμπεριλαμβανομένων αναφυλακτικών συμπτωμάτων και απειλητικών για τη ζωή ή λιγότερο σοβαρών επεισοδίων άσθματος σε ορισμένα ευπαθή άτομα.

4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Επειδή η ροτιγοτίνη είναι ένας αγωνιστής της ντοπαμίνης, θεωρείται ότι οι ανταγωνιστές της ντοπαμίνης, όπως τα νευροληπτικά (π.χ. φαινοθειαζίνες, βουτυροφαινόνες, θειοξανθίνες) ή η μετοκλοπραμίδη, μπορεί να μειώσουν την αποτελεσματικότητα του Leganto, και η συγχορήγηση πρέπει να αποφεύγεται. Λόγω των πιθανών αθροιστικών επιδράσεων, συνιστάται προσοχή όταν οι ασθενείς λαμβάνουν ηρεμιστικά φαρμακευτικά προϊόντα ή άλλους κατασταλτικούς παράγοντες του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) (π.χ. βενζοδιαζεπίνες, αντιψυχωσικά, αντικαταθλιπτικά) ή οινόπνευμα σε συνδυασμό με τη ροτιγοτίνη.

Ησυγχορήγηση L-dopa και carbidopa με τη ροτιγοτίνη δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της ροτιγοτίνης, και η ροτιγοτίνη δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της L-dopa και carbidopa.

Ησυγχορήγηση δομπεριδόνης με τη ροτιγοτίνη δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της ροτιγοτίνης.

Η συγχορήγηση ομεπραζόλης (αναστολέα του CYP2C19) σε δόσεις 40 mg/ημέρα, δεν είχε επίδραση στη φαρμακοκινητική και το μεταβολισμό της ροτιγοτίνης σε υγιείς εθελοντές.

Το Leganto ενδέχεται να ενισχύσει την ντοπαμινεργική ανεπιθύμητη ενέργεια της L-dopa και να προκαλέσει ή/και να επιδεινώσει προϋπάρχουσα δυσκινησία, όπως περιγράφεται για άλλους αγωνιστές της ντοπαμίνης.

Η συγχορήγηση της ροτιγοτίνης (3 mg/24 h) δεν επηρέασε τη φαρμακοδυναμική και τη φαρμακοκινητική των από του στόματος αντισυλληπτικών (0,03 mg αιθινυλοιστραδιόλη, 0,15 mg λεβονοργεστρέλη). Αλληλεπιδράσεις με άλλες μορφές ορμονικών αντισυλληπτικών δεν έχουν ερευνηθεί.

4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία, μέτρα αντισύλληψης στις γυναίκες

Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματικά μέτρα αντισύλληψης ώστε να αποφύγουν την εγκυμοσύνη κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ροτιγοτίνη.

Εγκυμοσύνη

Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση της ροτιγοτίνης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν τερατογόνο δράση σε αρουραίους και κουνέλια, αλλά παρατηρήθηκε εμβρυοτοξικότητα σε αρουραίους και ποντικούς σε δόσεις τοξικές για τη μητέρα (βλ. παράγραφο 5.3). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστoς. Η ροτιγοτίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Θηλασμός

Επειδή η ροτιγοτίνη μειώνει την έκκριση προλακτίνης στους ανθρώπους, αναμένεται αναστολή της γαλουχίας. Μελέτες σε αρουραίους κατέδειξαν ότι η ροτιγοτίνη ή/και ο(οι) μεταβολίτης(ες) της απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα. Εν απουσία δεδομένων για τους ανθρώπους, η γαλουχία πρέπει να διακόπτεται.

Γονιμότητα

Για πληροφορίες σχετικά με μελέτες γονιμότητας βλέπε παράγραφο 5.3

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών

Η ροτιγοτίνη μπορεί να έχει μείζονα επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών. Οι ασθενείς που λαμβάνουν ροτιγοτίνη και παρουσιάζουν υπνηλία ή/και αιφνίδια επεισόδια ύπνου πρέπει να ενημερωθούν ώστε να μην οδηγούν ή εμπλέκονται σε δραστηριότητες (π.χ. χειρισμός μηχανών) όπου η μειωμένη εγρήγορση θα μπορούσε να θέσει τους ίδιους ή τρίτους σε κίνδυνο

σοβαρού τραυματισμού ή θανάτου, μέχρι να υποχωρήσουν αυτά τα επανεμφανιζόμενα επεισόδια και η υπνηλία (βλ. επίσης παραγράφους 4.4 και 4.5).

4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες

Περίληψη του προφίλ ασφάλειας

Με βάση την ανάλυση συγκεντρωτικών δεδομένων των κλινικών δοκιμών ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο που συμπεριέλαβαν 1307 ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε Leganto και 607 ασθενείς

στους οποίους χορηγήθηκε εικονικό φάρμακο, το 72,5% των ασθενών που έλαβαν Leganto και το 58,0% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο ανέφεραν τουλάχιστον μία αντίδραση.

Στην αρχή της θεραπείας, μπορεί να εμφανιστούν ντοπαμινεργικές ανεπιθύμητες ενέργειες όπως ναυτία και έμετος. Αυτές είναι συνήθως ήπιες ή μέτριες σε ένταση και παροδικές, ακόμα και αν η θεραπεία συνεχιστεί.

Ανεπιθύμητες ενέργειες στο φάρμακο (Adverse Drug Reactions, ADR) οι οποίες αναφέρθηκαν σε περισσότερο από το 10% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με διαδερμικό έμπλαστρο Leganto είναι ναυτία, έμετος, αντιδράσεις της θέσης εφαρμογής, υπνηλία, ζάλη, και κεφαλαλγία.

Σε κλινικές δοκιμές με εκ περιτροπής επιλογή του σημείου εφαρμογής, σύμφωνα με τις οδηγίες που παρέχονται στην περίληψη χαρακτηριστικών του προϊόντος και στο φύλλο οδηγιών, το 35,7% των 830 ασθενών που χρησιμοποίησαν το διαδερμικό έμπλαστρο Leganto παρουσίασαν αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής. Οι αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής ήταν στην πλειονότητα τους ήπιες ή μέτριες σε ένταση, περιορίστηκαν στις περιοχές εφαρμογής και προκάλεσαν τη διακοπή της θεραπείας με Leganto μόνο στο 4,3% όλων των ασθενών που έλαβαν Leganto.

Πίνακας ανεπιθύμητων ενεργειών

Ο ακόλουθος πίνακας καλύπτει τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις στο φάρμακο από τα συγκεντρωτικά δεδομένα από τις μελέτες, που αναφέρονται παραπάνω σε ασθενείς με νόσο του Parkinson. Εντός της κατάταξης ανά οργανικό σύστημα, οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι καταγεγραμμένες ανάλογα τη συχνότητα (αριθμός ασθενών που αναμένεται να βιώσουν την ανεπιθύμητη ενέργεια) χρησιμοποιώντας τις ακόλουθες κατηγορίες: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1000 έως <1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως <1/1000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορεί να εκτιμηθούν από τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.

Κατηγορία/

Πολύ συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη γνωστές

οργανικό

 

 

 

 

 

σύστημα

 

 

 

 

 

σύμφωνα με το

 

 

 

 

 

MedDRA

 

 

 

 

 

Διαταραχές του

 

 

Υπερευαισθησία, η

 

 

ανοσιακού

 

 

οποία μπορεί να

 

 

συστήματος

 

 

περιλαμβάνει

 

 

 

 

 

αγγειοοίδημα,

 

 

 

 

 

οίδημα γλώσσας και

 

 

 

 

 

οίδημα χειλέων

 

 

Ψυχιατρικές

 

Διαταραχές της

Προσβολές

Ψυχωσική

Σύνδρομο

διαταραχές

 

αντίληψηςα

ύπνου/απότομη

διαταραχή,

ντοπαμινεργικής

 

 

(συμπερ.

εμφάνιση υπνηλίας,

ψυχαναγκαστικ

απορρύθμισηςγ

 

 

ψευδαισθήσεις,

παράνοια,

ή –

 

 

 

οπτικές

διαταραχές της

καταναγκαστική

 

 

 

ψευδαισθήσεις,

σεξουαλικής

διαταραχή,

 

 

 

ακουστικές,

επιθυμίαςα

επιθετική

 

 

 

παραισθήσεις),

(συμπεριλ.

συμπεριφορά/

 

 

 

αϋπνία,

υπερσεξουαλικότητα

επιθετικότηταβ,

 

 

 

διαταραχή

, αυξημένη γενετήσια

παραισθήσειςδ,

 

 

 

ύπνου, εφιάλτες,

ορμή), συγχυτική

παραλήρημαδ

 

 

 

αφύσικα όνειρα,

κατάσταση,

 

 

 

 

διαταραχή

αποπροσανατολισμό

 

 

 

 

ελέγχου των

ςδ, διέγερσηδ

 

 

 

 

παρορμήσεωνα, δ

 

 

 

Κατηγορία/

Πολύ συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη γνωστές

οργανικό

 

 

 

 

 

σύστημα

 

 

 

 

 

σύμφωνα με το

 

 

 

 

 

MedDRA

 

 

 

 

 

 

 

(συμπεριλ.

 

 

 

 

 

παθολογικός

 

 

 

 

 

τζόγος,

 

 

 

 

 

στερεοτυπία/πα

 

 

 

 

 

ρορμητικές

 

 

 

 

 

πράξεις,

 

 

 

 

 

κραιπάλη

 

 

 

 

 

φαγητού/διαταρ

 

 

 

 

 

αχή της

 

 

 

 

 

πρόσληψης

 

 

 

 

 

τροφήςβ,

 

 

 

 

 

παρορμητικές

 

 

 

 

 

αγορέςγ)

 

 

 

Διαταραχές του

Υπνηλία, ζάλη,

Διαταραχές της

 

Σπασμοί

 

νευρικού

κεφαλαλγία

συνείδησης, ,

 

 

 

συστήματος

 

Δεν

 

 

 

 

 

Κατατάσσονται

 

 

 

 

 

Αλλούα (συμπ.

 

 

 

 

 

συγκοπή ,

 

 

 

 

 

αγγειοπνευμονο

 

 

 

 

 

γαστρική

 

 

 

 

 

συγκοπή,

 

 

 

 

 

απώλεια

 

 

 

 

 

συνείδησης),

 

 

 

 

 

δυσκινησία,

 

 

 

 

 

ζάλη της

 

 

 

 

 

στάσεως,

 

 

 

 

 

λήθαργος

 

 

 

Οφθαλμικές

 

 

Όραση θαμπή,

 

 

διαταραχές

 

 

διαταραχή της

 

 

 

 

 

όρασης, φωτοψία,

 

 

 

 

 

 

 

 

Διαταραχές του

 

Ίλιγγος

 

 

 

ωτός και του

 

 

 

 

 

λαβυρίνθου

 

 

 

 

 

Καρδιακές

 

Αίσθημα

Κολπική μαρμαρυγή

Υπερκοιλιακή

 

διαταραχές

 

παλμών

 

ταχυκαρδία

 

Αγγειακές

 

Ορθοστατική

Υπόταση

 

 

διαταραχές

 

υπόταση,

 

 

 

 

 

υπέρταση

 

 

 

Διαταραχές του

 

Λόξυγκας

 

 

 

αναπνευστικού

 

 

 

 

 

συστήματος, του

 

 

 

 

 

θώρακα και του

 

 

 

 

 

μεσοθωρακίου

 

 

 

 

 

Διαταραχές του

Ναυτία, έμετος

Δυσκοιλιότητα,

Κοιλιακός πόνος

 

 

γαστρεντερικού

 

ξηροστομία,

 

 

 

συστήματος

 

δυσπεψία

 

 

 

Διαταραχές του

 

Ερύθημα,

Γενικευμένος

Γενικευμένο

 

Κατηγορία/

Πολύ συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη γνωστές

οργανικό

 

 

 

 

 

σύστημα

 

 

 

 

 

σύμφωνα με το

 

 

 

 

 

MedDRA

 

 

 

 

 

δέρματος και

 

υπερίδρωση,

κνησμός, ερεθισμός

εξάνθημα

 

του υποδόριου

 

κνησμός

του δέρματος,

 

 

ιστού

 

 

δερματίτις εξ επαφής

 

 

Διαταραχές του

 

 

Δυσλειτουργία της

 

 

αναπαραγωγικο

 

 

στύσης

 

 

ύ συστήματος

 

 

 

 

 

και του μαστού

 

 

 

 

 

Γενικές

Αντιδράσεις στη

Περιφερικό

 

Ευερεθιστότητα

 

διαταραχές και

θέση εφαρμογής

οίδημα,

 

 

 

καταστάσεις της

και

καταστάσεις με

 

 

 

οδού χορήγησης

ενστάλαξηςα,

αίσθημα

 

 

 

 

(συμπ. ερύθημα,

εξασθένισηςα

 

 

 

 

κνησμός,

(συμπεριλ.

 

 

 

 

ερεθισμός ,

κόπωση,

 

 

 

 

εξάνθημα,

αδυναμία,

 

 

 

 

δερματίτιδα,

αίσθημα

 

 

 

 

φυσαλίδες,

κακουχίας)

 

 

 

 

πόνος, έκζεμα,

 

 

 

 

 

φλεγμονή,

 

 

 

 

 

οίδημα,

 

 

 

 

 

δυσχρωματισμό

 

 

 

 

 

ς, βλατίδες,

 

 

 

 

 

αποφολίδωση,

 

 

 

 

 

κνίδωση

 

 

 

 

 

υπερευαισθησία

 

 

 

 

 

)

 

 

 

 

Παρακλινικές

 

Μείωση του

Αυξημένα ηπατικά

 

 

εξετάσεις

 

σωματικού

ένζυμα (συμπ. AST,

 

 

 

 

βάρους

ALT, GGT),

 

 

 

 

 

αύξηση του

 

 

 

 

 

σωματικού βάρους,

 

 

 

 

 

αυξημένη καρδιακή

 

 

 

 

 

συχνότητα,

 

 

 

 

 

Αυξημένη CPKδ (βλ.

 

 

 

 

 

παράγραφο Ειδικοί

 

 

 

 

 

πληθυσμοί)

 

 

Κακώσεις,

 

Πτώσεις

 

 

 

δηλητηριάσεις

 

 

 

 

 

και επιπλοκές

 

 

 

 

 

θεραπευτικών

 

 

 

 

 

χειρισμών

 

 

 

 

 

α Όρος Yψηλού Eπιπέδου

 

 

 

 

β Παρατηρήθηκε σε ανοιχτές μελέτες γ Παρατηρήθηκε μετά την κυκλοφορία στην αγορά

δ Παρατηρήθηκε στα συγκεντρωτικά δεδομένα του 2011 από διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών

Αιφνίδια έναρξη ύπνου και υπνηλία

Η ροτιγοτίνη έχει συσχετιστεί με υπνηλία, συμπεριλαμβανομένης υπερβολικής υπνηλίας κατά τη διάρκεια της ημέρας και επεισοδίων αιφνίδιου ύπνου. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις, “αιφνίδιος ύπνος” συνέβη κατά τη διάρκεια της οδήγησης προκαλώντας αυτοκινητιστικά δυστυχήματα (βλ. επίσης παραγράφους 4.4 και 4.7).

Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων

Παθολογικός τζόγος, αυξημένη λίμπιντο, υπερσεξουαλικότητα, παρορμητικά έξοδα ή αγορές, κραιπάλη φαγητού και υπερφαγία μπορεί να εμφανιστούν σε ασθενείς που βρίσκονται σε θεραπεία με ντοπαμινεργικούς αγωνιστές συμπεριλαμβανομένης και της ροτιγοτίνης (βλ. παράγραφο 4.4).

Ειδικοί πληθυσμοί

Κατά τη διεξαγωγή κλινικών μελετών που πραγματοποιήθηκαν στην Ιαπωνία, παρατηρήθηκαν αυξημένα επίπεδα κρεατινοφωσφοκινάσης (CPK) ως ανεπιθύμητη ενέργεια της ροτιγοτίνης. Η συχνότητα αυτών των επεισοδίων σε διπλές-τυφλές μελέτες της νόσου του Parkinson και του ΣΑΠ ήταν της τάξης του 3,4% για τους Ιάπωνες ασθενείς που ήταν σε θεραπεία με ροτιγοτίνη έναντι 1,9% για τους ασθενείς σε εικονικό φάρμακο. Η πλειοψηφία των ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονταν με την αυξημένη CPK τόσο σε διπλές-τυφλές όσο και σε ανοικτές μελέτες, θεωρήθηκαν ήπιας σοβαρότητας και επιλύθηκαν κατά την πορεία της μελέτης. Τα επίπεδα της CPK δεν μετρήθηκαν σε άλλους πληθυσμούς.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

4.9 Υπερδοσολογία

Συμπτώματα

Οι πιθανότερες αντιδράσεις είναι εκείνες που σχετίζονται με το φαρμακοδυναμικό προφίλ ενός αγωνιστή της ντοπαμίνης, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται ναυτία, έμετος, υπόταση, ακούσιες κινήσεις, ψευδαισθήσεις, σύγχυση, σπασμοί και άλλα σημεία κεντρικής ντοπαμινεργικής διέγερσης.

Αντιμετώπιση

Δεν υπάρχει γνωστό αντίδοτο για την περίπτωση υπερδοσολογίας αγωνιστών ντοπαμίνης. Σε περίπτωση υποψίας υπερδοσολογίας, πρέπει να εξετασθεί το ενδεχόμενο να αφαιρεθεί(ούν) το(α) έμπλαστρο(α) επειδή , μετά την απομάκρυνση του εμπλάστρου (των εμπλάστρων) διακόπτεται η παροχή δραστικής ουσίας και η συγκέντρωση της ροτιγοτίνης στο πλάσμα μειώνεται ραγδαία.

Ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται στενά, συμπεριλαμβανομένων της καρδιακής συχνότητας, του καρδιακού ρυθμού και της πίεσης του αίματος. Η αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας μπορεί να απαιτεί γενικά υποστηρικτικά μέτρα για τη διατήρηση των ζωτικών παραμέτρων. Η αιμοκάθαρση δεν αναμένεται να είναι επωφελής καθώς η ροτιγοτίνη δεν απομακρύνεται με την αιμοκάθαρση.

Εάν είναι απαραίτητο να διακοπεί η ροτιγοτίνη, η διακοπή πρέπει να γίνει σταδιακά για να προληφθεί η εκδήλωση κακοήθους νευροληπτικού συνδρόμου.

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιπαρκινσονικά φάρμακα, αγωνιστές της ντοπαμίνης, κωδικός

ATC: N04BC09

Η ροτιγοτίνη είναι ένας μη εργολινικός αγωνιστής της ντοπαμίνης για τη θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων της νόσου του Parkinson και του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών.

Μηχανισμός δράσης

Η ροτιγοτίνη θεωρείται ότι οφείλει την ευεργετική της επίδραση στη Νόσο του Parkinson στην ενεργοποίηση των υποδοχέων D3, D2 και D1 του συστήματος κερκοφόρου-κελύφους του φακοειδούς πυρήνα στον εγκέφαλο.

Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της ροτιγοτίνης για την αντιμετώπιση του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών δεν είναι γνωστός. Θεωρείται ότι η ροτιγοτίνη ενδεχομένως να ασκεί τη δράση της κυρίως μέσω των υποδοχέων της ντοπαμίνης.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Όσον αφορά τη λειτουργική δραστηριότητα διαφόρων υποτύπων υποδοχέων και την κατανομή τους στον εγκέφαλο, η ροτιγοτίνη είναι ένας αγωνιστής των D2 και D3 υποδοχέων, ο οποίος δρα, επίσης και στους D1, D4 και D5 υποδοχείς. Έναντι των μη ντοπαμινεργικών υποδοχέων, η ροτιγοτίνη είχε ανταγωνιστική δράση στους α2Β και αγωνιστική δράση στους 5ΗΤ1Α υποδοχείς, αλλά καμία δράση στον 5ΗΤ2Β υποδοχέα.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Η αποτελεσματικότητα της ροτιγοτίνης στην αντιμετώπιση των σημείων και συμπτωμάτων της ιδιοπαθούς νόσου του Parkinson αξιολογήθηκε σε ένα πολυεθνικό πρόγραμμα ανάπτυξης που αποτελείτο από τέσσερις βασικές, παράλληλες, τυχαιοποιημένες, διπλές-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες και τρεις μελέτες για τη διερεύνηση συγκεκριμένων συμπτωμάτωντης νόσου του Parkinson.

Δύο πιλοτικές μελέτες(SP512 Μέρος Ι και SP513 Μέρος Ι) για την αποτελεσματικότητα της ροτιγοτίνης στην αντιμετώπιση των σημείων και συμπτωμάτων της ιδιοπαθούς νόσου του Parkinson διενεργήθηκαν σε ασθενείς οι οποίοι δεν λάμβαναν ταυτόχρονα θεραπεία με αγωνιστές ντοπαμίνης και οι οποίοι είτε δεν είχαν λάβει ποτέ L-dopa είτε η προηγούμενη θεραπεία με L-dopa ήταν ≤6 μήνες. Η κύρια αξιολόγηση αποτελέσματος ήταν η βαθμολογία για το στοιχείο ADL (Activities of Daily Living – Δραστηριότητες της καθημερινής ζωής) (Μέρος II) συν το στοιχείο Motor Examination (Κινητική εξέταση) (Μέρος III) της κλίμακας UPDRS (Unified Parkinson’s Disease Rating Scale – Ενοποιημένη κλίμακα αξιολόγησης της νόσου του Parkinson). Η αποτελεσματικότητα προσδιορίστηκε από την ανταπόκριση του ασθενούς στη θεραπεία από την άποψη της βελτίωσης της ανταπόκρισης και των απόλυτων σημείων στις βαθμολογίες των ADL και Motor Examination μαζί (UPDRS μέρος ΙΙ+ΙΙΙ).

    φάρμακα με συνταγογράφηση που απαριθμούνται. Κωδικός ATC: "N04BC09"

  • Neupro - N04BC09

Στη διπλή-τυφλή μελέτη SP512 Μέρος Ι, 177 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη και 96 ασθενείς έλαβανεικονικό φάρμακο . Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στην ιδανική γι’ αυτούς δόση ροτιγοτίνης ή εικονικού φαρμάκου με εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h αρχίζοντας από τα 2 mg/24 h μέχρι τη μέγιστη δόση των 6 mg/24 h. Οι ασθενείς σε κάθε ομάδα θεραπείας διατηρήθηκαν στην ιδανική τους δοσολογία για 6 μήνες.

Στο τέλος της θεραπείας συντήρησης το 91% των ασθενών στο σκέλος ροτιγοτίνης, η ιδανική δόση ήταν η μέγιστη επιτρεπτή δόση, δηλ. 6 mg/24 h. Μια βελτίωση 20% παρατηρήθηκε στο 48% των ασθενών που έλαβαν ροτιγοτίνη και στο 19% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο(Διαφορά

29%, CI95% 18%, 39%, p<0,0001). Με τη ροτιγοτίνη, η μέση βελτίωση στη βαθμολογία της κλίμακας UPDRS (Μέρη II+III) ήταν -3,98 βαθμοί (γραμμή αναφοράς 29,9 βαθμοί), ενώ στο σκέλος των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακοπαρατηρήθηκε μια επιδείνωση 1,31 βαθμών (γραμμή αναφοράς 30,0 βαθμοί). Η διαφορά των 5,28 βαθμών ήταν στατιστικά σημαντική (p<0,0001).

Στη διπλή-τυφλή μελέτη SP513 Μέρος Ι, 213 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη, 227 ασθενείς έλαβαν ροπινιρόλη και 117 ασθενείς έλαβανεικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στην ιδανική γι’ αυτούς δόση ροτιγοτίνης με εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h αρχίζοντας από τα 2 mg/24 h μέχρι τη μέγιστη δόση των 8 mg/24 h για χρονικό διάστημα 4 εβδομάδων. Στην ομάδα της ροπινιρόλης, οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στην ιδανική γι’ αυτούς δόση μέχρι τη μέγιστη δόση των 24 mg/ημέρα για χρονικό διάστημα 13 εβδομάδων. Οι ασθενείς σε κάθε ομάδα θεραπείας διατηρήθηκαν για 6 μήνες.

Στο τέλος της θεραπείας διατήρησης, στο 92% των ασθενών στο σκέλος ροτιγοτίνης, η ιδανική δόση ήταν η μέγιστη συνιστώμενη δόση, δηλ. 8 mg/24 h. Μια βελτίωση 20% παρατηρήθηκε στο 52% των ασθενών που έλαβαν ροτιγοτίνη, στο 68% των ασθενών που έλαβαν ροπινιρόλη και στο 30% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο(Διαφορά ροτιγοτίνης έναντι εικονικού φαρμάκου21,7%, CI95% 11,1%, 32,4%, διαφορά ροπινιρόλης έναντι εικονικού φαρμάκου38,4%, CI95% 28,1%, 48,6%, διαφορά ροπινιρόλης έναντι ροτιγοτίνης 16,6%, CI95% 7,6%, 25,7%). Η μέση βελτίωση στη βαθμολογία της κλίμακας UPDRS (Μέρη II+III) ήταν 6,83 βαθμοί (γραμμή αναφοράς 33,2 βαθμοί) στο σκέλος ροτιγοτίνης, 10,78 βαθμοί στο σκέλος της ροπινιρόλης (γραμμή αναφοράς 32,2 βαθμοί) και 2,33 βαθμοί στο σκέλος εικονικού φαρμάκου (γραμμή αναφοράς 31,3 βαθμοί). Όλες οι διαφορές μεταξύ των ενεργών θεραπειών και του εικονικού φαρμάκουήταν στατιστικά σημαντικές. Η παραπάνω μελέτη δεν μπόρεσε να αποδείξει μη κατωτερότητα της ροτιγοτίνης έναντι της ροπινιρόλης.

Σε επόμενη ανοιχτή, διεθνή, πολυκεντρική μελέτη (SP824), μελετήθηκε η ανοχή στην αλλαγή από ροπινιρόλη, πραμιπεξόλη ή καμπεργολίνη σε διαδερμικό επίθεμα ροτιγοτίνης, καθώς και η επίδραση στα συμπτώματα σε ασθενείς με ιδιοπαθή νόσο του Parkinson. 116 ασθενείς άλλαξαν από προηγούμενη από του στόματος θεραπεία και έλαβαν έως 8 mg/ημέρα ροτιγοτίνη. Ανάμεσα σε αυτούς τους ασθενείς 47 είχαν προηγουμένως λάβει ροπινιρόλη ως 9 mg/ημέρα, 47 είχαν λάβει πραμιπεξόλη ως 2 mg/ημέρα και 22 είχαν λάβει καμπεργολίνη ως 3 mg/ημέρα. Η αλλαγή στη ροτιγοτίνη ήταν εφικτή, με μια μικρή προσαρμογή της δόσης (διάμεσος 2 mg/ημέρα), να χρειάζεται μόνο σε 2 ασθενείς που άλλαξαν από ροπινιρόλη, 5 ασθενείς από πραμιπεξόλη και 4 ασθενείς από καμπεργολίνη.

Σημειώθηκαν βελτιώσεις στο σκορ UPDRS στα τμήματα I ως IV. Το προφίλ ασφαλείας του φαρμάκου δεν άλλαξε σε σχέση με παλαιότερες μελέτες.

Σε μια τυχαιοποιημένη, ανοιχτή μελέτη (SP825) σε ασθενείς με νόσο του Parkinson σε αρχικό στάδιο, 25 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε θεραπεία με ροτιγοτίνη και 26 σε θεραπεία με ροπινιρόλη. Και στα δύο σκέλη η θεραπεία τιτλοποιήθηκε ως τη μέγιστη ή τη βέλτιστη δόση, δηλαδή 8 mg/ημέρα και 9 mg/ημέρα αντίστοιχα. Και στις δύο περιπτώσεις σημειώθηκε βελτίωση στην πρωινή κινητική λειτουργία και στον ύπνο. Τα κινητικά συμπτώματα (UPDRS μέρος III) βελτιώθηκαν κατά 6.3± 1.3 βαθμούς στους ασθενείς της ροτιγοτίνης και κατά 5.9 ± 1.3 βαθμούς στους ασθενείς της ροπινιρόλης μετά από 4 εβδομάδες παρακολούθησης. Ο ύπνος (PDSS) βελτιώθηκε κατά 4.1 ± 13.8 βαθμούς στους ασθενείς της ροτιγοτίνης και κατά 2.5 ± 13.5 βαθμούς στους ασθενείς της ροπινιρόλης. Τα προφίλ ασφαλείας ήταν συγκρίσιμα με εξαίρεση τις αντιδράσεις στο σημείο εφαρμογής του επιθέματος.

Στις μελέτες SP824 και SP825, που διεξήχθησαν μετά από την αρχική συγκριτική μελέτη, η ροτιγοτίνη και η ροπινιρόλη φάνηκαν να έχουν συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα όταν δίνονται σε ανάλογες δόσεις.

Δύο επιπρόσθετες πιλοτικές δοκιμές (SP650DB και SP515) διενεργήθηκαν σε ασθενείς που λάμβαναν ταυτόχρονη θεραπεία με L-dopa. Η κύρια αξιολόγηση αποτελέσματος ήταν η μείωση του χρόνου “off” (ώρες). Η αποτελεσματικότητα προσδιορίστηκε από την ανταπόκριση του ασθενούς στη θεραπεία από την άποψη της θετικότερης αντίδρασης και της απόλυτης βελτίωσης στο χρόνο “off”.

Στη διπλή-τυφλή μελέτη SP650DB, 113 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη μέχρι μια μέγιστη δόση

8 mg/24 h, 109 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη μέχρι μια μέγιστη δόση 12 mg/24 h και 119 ασθενείς έλαβαν εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στην ιδανική γι’ αυτούς δόση ροτιγοτίνης ή εικονικό φάρμακο σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h αρχίζοντας από τα 4 mg/24 h. Οι ασθενείς σε κάθε ομάδα θεραπείας διατηρήθηκαν στην ιδανική τους δοσολογία για 6 μήνες. Στο τέλος της θεραπείας διατήρησης, παρατηρήθηκε μια βελτίωση τουλάχιστον κατά 30% στο 57% και 55% των ασθενών που έλαβαν ροτιγοτίνη 8 mg/24 h και 12 mg/24 h, αντίστοιχα, και στο 34% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο (Διαφορές 22% και 21%, αντίστοιχα, CI95% 10%, 35% και 8%, 33%, αντίστοιχα, p<0,001 και για τις δύο ομάδες ροτιγοτίνης). Με τη ροτιγοτίνη, οι μέσες μειώσεις στο χρόνο “off” ήταν 2,7 και 2,1 ώρες, αντίστοιχα, ενώ στο σκέλος θεραπείας εικονικό φάρμακο, παρατηρήθηκε μείωση 0,9 ωρών. Οι διαφορές ήταν στατιστικά σημαντικές (p<0,001 και p=0,003, αντίστοιχα).

Στη διπλή-τυφλή μελέτη SP515, 201 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη, 200 ασθενείς έλαβαν pramipexole και 100 ασθενείς έλαβαν εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στην ιδανική γι’ αυτούς δόση ροτιγοτίνης σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h αρχίζοντας από τα 4 mg/24 h μέχρι μια μέγιστη δόση 16 mg/24 h. Στην ομάδα pramipexole, οι ασθενείς έλαβαν 0,375 mg κατά την πρώτη εβδομάδα, 0,75 mg κατά τη δεύτερη εβδομάδα και τιτλοποιήθηκαν περαιτέρω σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 0,75 mg στην ιδανική γι’ αυτούς δόση, μέχρι τη μέγιστη δόση των 4,5 mg/ημέρα. Οι ασθενείς σε κάθε ομάδα θεραπείας διατηρήθηκαν για 4 μήνες.

Στο τέλος της θεραπείας διατήρησης, παρατηρήθηκε μία βελτίωση κατά τουλάχιστον 30% στο 60% των ασθενών που έλαβαν ροτιγοτίνη, στο 67% των ασθενών που έλαβαν pramipexole και στο 35% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο (Διαφορά ροτιγοτίνης έναντι εικονικό φάρμακο 25%, CI95% 13%, 36%, διαφορά pramipexole έναντι εικονικό φάρμακο 32%, CI95% 21%, 43%, διαφορά pramipexole έναντι ροτιγοτίνης 7%, CI95% -2%, 17%). Η μέση μείωση του χρόνου “off” ήταν 2,5 ώρες στο σκέλος ροτιγοτίνης, 2,8 ώρες στο σκέλος pramipexole και 0,9 ώρες στο σκέλος εικονικό φάρμακο. Όλες οι διαφορές μεταξύ των ενεργών θεραπειών και του εικονικό φάρμακο ήταν στατιστικά σημαντικές.

Μια ακόμη πολυεθνική διπλή-τυφλή μελέτη (SP889) διεξήχθη σε 287 ασθενείς σε πρώιμο ή προχωρημένο στάδιο της νόσου του Parkinson, που είχαν μη ικανοποιητικό έλεγχο των κινητικών συμπτωμάτων τις πρώτες πρωινές ώρες. Το 81,5% των ασθενών αυτών ελάμβαναν ταυτόχρονα θεραπεία με L-dopa. 190 ασθενείς ελάμβαναν ροτιγοτίνη και 97 εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στη βέλτιστη δόση ροτιγοτίνης ή εικονικού φαρμάκου σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 ώρες, ξεκινώντας από τα 2 mg/24 ώρες μέχρι τη μέγιστη δόση των 16 mg/24 ώρες κάθε 8 εβδομάδες. Κατόπιν, ακολούθησε περίοδος συντήρησης 4 εβδομάδων. Η κινητική λειτουργία νωρίς το πρωί αξιολογήθηκε με βάση το τμήμα ΙΙΙ της UPDRS, και οι διαταραχές του νυκτερινού ύπνου, που μετρήθηκαν με την Κλίμακα Ύπνου για τη Νόσο του Parkinson (Parkinson’s Disease Sleep Scale, PDSS-2),που ήταν συν-κυριες παράμετροι αποτελέσματος. Στο τέλος της φάσης συντήρησης, η μέση βαθμολογία του μέρους ΙΙΙ της UPDRS είχε βελτιωθεί κατά 7,0 μονάδες στους ασθενείς, που ελάμβαναν ροτιγοτίνη (αρχική τιμή 29,6), και κατά 3,9 μονάδες στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (αρχική τιμή 32,0). Οι βελτιώσεις στη μέση ολική βαθμολογία PDSS-2 ήταν 5,9 (ροτιγοτίνη, έναρξη 19,3) και 1,9 μονάδες (εικονικό φάρμακο, έναρξη 20,5). Οι διαφορές μεταξύ των θεραπειών ως προς τις συν-κύριες μεταβλητές ήταν στατιστικά σημαντικές (p=0,0002 και p<0,0001).

Δερματική επικόλληση

Σε μια πολυκεντρική, διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη, 2 βραχιόνων, διασταυρούμενη μελέτη σε 52 ασθενείς εξωτερικού ιατρείου, η δερματική επικόλληση του βελτιωμένου εμπλάστρου που διατηρείται σε θερμοκρασία δωματίου συγκρίθηκε με την κρυοσυντηρούμενη φαρμακοτεχνική μορφή, χρησιμοποιώντας τα έμπλαστρα των 8mg/24h. Η δερματική επικόλληση μετρήθηκε σε 2 συνεχόμενες μέρες 24ώρης εφαρμογής των εμπλάστρων. Το βελτιωμένο έμπλαστρο διατήρησης σε θερμοκρασία δωματίου έδειξε καλύτερη δερματική επικόλληση σε σύγκριση με το κρυοσυντηρούμενο έμπλαστρο

με το 90% των εμπλάστρων να παρουσιάζει επαρκή επικόλληση (π.χ. >70% της επιφάνειας επικόλλησης του εμπλάστρου) σε σύγκριση με <83% αντίστοιχα. Η δερματική ανοχή ήταν αντίστοιχη και για τις δυο μορφές του σκευάσματος. Η πλειονότητα των ερυθημάτων που παρατηρήθηκε ήταν ήπια και καμία σοβαρή.

5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Απορρόφηση

Μετά την εφαρμογή, η ροτιγοτίνη απελευθερώνεται συνεχώς από το διαδερμικό έμπλαστρο και απορροφάται από το δέρμα. Συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης επιτυγχάνονται μετά από μία έως δύο ημέρες χρήσης του εμπλάστρου και διατηρούνται σε σταθερό επίπεδο με εφαρμογή μία φορά ημερησίως όπου ο ασθενής φέρει το έμπλαστρο για 24 ώρες. Οι συγκεντρώσεις ροτιγοτίνης στο πλάσμα αυξάνονται αναλόγως προς τη δόση σε ένα δοσολογικό εύρος από 1 mg/24 h έως 24 mg/24 h.

Περίπου το 45% της δραστικής ουσίας του εμπλάστρου απελευθερώνεται στο δέρμα σε 24 ώρες. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μετά τη διαδερμική εφαρμογή είναι περίπου το 37%.

Η εκ περιτροπής επιλογή του σημείου εφαρμογής του εμπλάστρου μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα διαφορές από μέρα σε μέρα στα επίπεδα στο πλάσμα. Οι διαφορές στη βιοδιαθεσιμότητα της ροτιγοτίνης κυμάνθηκαν από 2 % (βραχίονας έναντι λαγονίου περιοχής) έως 46% (ώμος έναντι μηρού). Εντούτοις, δεν υπάρχει ένδειξη σχετικής επίδρασης στο κλινικό αποτέλεσμα.

Κατανομή

Η in vitro δέσμευση της ροτιγοτίνης στις πρωτεΐνες πλάσματος είναι περίπου 92%. Ο εμφανής όγκος κατανομής στους ανθρώπους είναι περίπου 84 l/kg.

Βιομετασχηματισμός

Η ροτιγοτίνη μεταβολίζεται σε μεγάλο βαθμό. Η ροτιγοτίνη μεταβολίζεται με N-απαλκυλίωση καθώς και με άμεση και δευτερεύουσα σύζευξη. In vitro αποτελέσματα δείχνουν ότι διαφορετικά ισόμορφα CYP είναι ικανά να καταλύουν τη N-απαλκυλίωση της ροτιγοτίνης. Οι κύριοι μεταβολίτες είναι θειικά και συζεύγματα γλυκουρονιδίου της μητρικής ουσίας καθώς και N-απαλκυλ-μεταβολίτες, οι οποίοι είναι βιολογικά ανενεργοί.

Οι πληροφορίες σχετικά με τους μεταβολίτες δεν είναι ολοκληρωμένες.

Αποβολή

Περίπου το 71% της δόσης ροτιγοτίνης απεκκρίνεται στα ούρα και ένα μικρότερο μέρος περίπου το 23% απεκκρίνεται στα κόπρανα.

Η κάθαρση ροτιγοτίνης μετά από τη διαδερμική χορήγηση είναι περίπου 10 l/min και η συνολική ημίσεια ζωή απέκκρισής της είναι 5 έως 7 ώρες. Το φαρμακοκινητικό προφίλ καταδεικνύει ότι η απέκκριση γίνεται σε δύο φάσεις με αρχική ημίσεια ζωή περίπου 2 έως 3 ώρες.

Επειδή το έμπλαστρο χρησιμοποιείται διαδερμικά, δεν αναμένεται καμία επίδραση από τροφικές και γαστρεντερικές νόσους.

Ειδικές ομάδες ασθενών

Επειδή η θεραπεία με το Leganto αρχίζει με χαμηλή δόση και τιτλοποιείται σταδιακά σύμφωνα με την κλινική ανοχή για τη λήψη του βέλτιστου θεραπευτικού αποτελέσματος, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης ανάλογα με το φύλο, το βάρος ή την ηλικία.

Ηπατική και νεφρική ανεπάρκεια

Σε ασθενείς με μέτρια ηπατική ανεπάρκεια ή ήπια έως σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, δεν παρατηρήθηκαν σχετικές αυξήσεις στα επίπεδα ροτιγοτίνης πλάσματος. Το Leganto δεν μελετήθηκε σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια.

Τα επίπεδα πλάσματος των συζευγμάτων ροτιγοτίνης και των απαλκυλ-μεταβολιτών της αυξάνονται με τη μειωμένη νεφρική λειτουργία. Εντούτοις, μια συνεισφορά αυτών των μεταβολιτών στα κλινικά αποτελέσματα δεν είναι πιθανή.

5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Σε μελέτες τοξικότητας επαναλαμβανόμενων δόσεων και μακροχρόνιας τοξικότητας, οι κύριες επιδράσεις σχετίστηκαν με τις φαρμακοδυναμικές επιδράσεις των αγωνιστών της ντοπαμίνης και με την επακόλουθη μείωση της έκκρισης προλακτίνης.

Μετά από μία μεμονωμένη δόση ροτιγοτίνης, ήταν εμφανής η δέσμευση σε ιστούς με περιεκτικότητα μελανίνης (δηλ. οφθαλμοί) σε έγχρωμους αρουραίους και πιθήκους, αλλά εξαλείφθηκε κατά τη διάρκεια των 14 ημερών της περιόδου παρατήρησης.

Παρατηρήθηκε εκφύλιση του αμφιβληστροειδούς μέσω μικροσκοπίας μετάδοσης σε δόση ισότιμη με 2,8 φορές τη μέγιστη συνιστώμενη δόση για τους ανθρώπους βάσει mg/m2 σε μια 3μηνη μελέτη σε αλφικούς αρουραίους. Οι επιδράσεις ήταν εντονότερες στους θηλυκούς αρουραίους. Επιπρόσθετες μελέτες για την περαιτέρω αξιολόγηση της ειδικής παθολογίας δεν έχουν διενεργηθεί. Δεν παρατηρήθηκε εκφύλιση του αμφιβληστροειδούς κατά τη διάρκεια της ιστοπαθολογικής αξιολόγησης ρουτίνας των οφθαλμών σε καμία τοξικολογική μελέτη σε κανένα χρησιμοποιούμενο είδος. Το κατά πόσον αυτά τα ευρήματα είναι σημαντικά για τους ανθρώπους δεν είναι γνωστό.

Σε μια μελέτη καρκινογόνου δράσης, αρσενικοί αρουραίοι ανέπτυξαν όγκους κυττάρων του Leydig και υπερπλασία. Κακοήθεις όγκοι παρατηρήθηκαν κυρίως στη μήτρα θηλυκών αρουραίων με μεσαία και υψηλή δόση. Αυτές οι μεταβολές είναι ευρέως γνωστές επιδράσεις των αγωνιστών ντοπαμίνης στους αρουραίους μετά από ισόβια θεραπεία και έχουν αξιολογηθεί ως μη σημαντικές για τον άνθρωπο.

Οι επιδράσεις της ροτιγοτίνης στην αναπαραγωγή διερευνήθηκαν στους αρουραίους, στα κουνέλια και στους ποντικούς. Η ροτιγοτίνη δεν είχε τερατογόνο δράση σε κανένα από τα τρία είδη, αλλά ήταν εμβρυοτοξική στους αρουραίους και στους ποντικούς σε δόσεις τοξικές για τη μητέρα. Η ροτιγοτίνη δεν επηρέασε τη γονιμότητα στους αρσενικούς αρουραίους, αλλά μείωσε σαφώς τη γονιμότητα στους θηλυκούς αρουραίους και ποντικούς, λόγω των επιδράσεων στα επίπεδα προλακτίνης τα οποία είναι ιδιαίτερα σημαντικά στα τρωκτικά.

Η ροτιγοτίνη δεν προκάλεσε γονιδιακές μεταλλάξεις στη δοκιμασία Ames, αλλά έδειξε επιδράσεις στην in vitro ανάλυση λεμφώματος ποντικών (Mouse Lymphoma Assay) με μεταβολική ενεργοποίηση και ασθενέστερες επιδράσεις χωρίς μεταβολική ενεργοποίηση. Αυτή η μεταλλαξιογόνος δράση θα μπορούσε να αποδοθεί στη ρήξη των χρωμοσωμάτων από τη ροτιγοτίνη. Αυτή η δράση δεν επιβεβαιώθηκε in vivo στη δοκιμασία μικροπυρήνα ποντικών (Mouse Micronucleus Test) και στη δοκιμασία μη προγραμματισμένης σύνθεσης DNA αρουραίου (Unscheduled DNA Synthesis). Εφόσον λειτούργησε σχεδόν παράλληλα με μια μειωμένη σχετική ολική αύξηση των κυττάρων, μπορεί να σχετίζεται με μια κυτταροτοξική δράση της ουσίας. Συνεπώς, η σημασία της μίας θετικής in vitro δοκιμασίας μεταλλαξιογόνου δράσης δεν είναι γνωστή.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1 Κατάλογος εκδόχων

Υπόστρωμα

Πολυεστερική μεμβράνη, σιλικονοποιημένη, αλουμινιοποιημένη,

επικαλυμμένη με στρώμα χρωστικής (διοξείδιο του τιτανίου (E171), κίτρινη χρωστική 95, κόκκινη χρωστική 166) και επισήμανση (κόκκινη χρωστική 144, κίτρινη χρωστική 95, μαύρη χρωστική 7).

Αυτοκόλλητο στρώμα τύπου μήτρας

Πολυ(διμεθυλοσιλοξάνη, τριμεθυλοσιλυλ πυριτικό)-συμπολυμερές,

Povidone K90,

Μεταδιθειώδες νάτριο (E223), Ασκορβυλ παλμιτικό (E304) και DL-α-τοκοφερόλη (E307).

Μεμβράνη απελευθέρωσης

Διαφανής πολυεστερική μεμβράνη με επικάλυψη φθοροπολυμερούς.

6.2 Ασυμβατότητες

Δεν εφαρμόζεται.

6.3 Διάρκεια ζωής

30 μήνες.

6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 30o C.

6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη

Αποκολλώμενος φακελίσκος σε χάρτινο κουτί: Η μία πλευρά αποτελείται από συμπολυμερές αιθυλενίου (εσωτερικό στρώμα), φύλλο αλουμινίου, μεμβράνη πολυαιθυλενίου χαμηλής πυκνότητας και χαρτί, ενώ η άλλη πλευρά αποτελείται από πολυαιθυλένιο (εσωτερικό στρώμα), αλουμίνιο, συμπολυμερές αιθυλενίου και χαρτί.

Το κουτί περιέχει 7, 28, 30ή 84 (πολλαπλή συσκευασία η οποία περιέχει 2 κουτιά των 42) διαδερμικά έμπλαστρα, ατομικά σφραγισμένα σε φακελίσκους.

Μπορεί να μη κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης

Μετά τη χρήση, το έμπλαστρο εξακολουθεί να περιέχει δραστική ουσία. Μετά την αφαίρεση, το χρησιμοποιημένο έμπλαστρο θα πρέπει να διπλώνεται στα δύο, με την κολλη qweτική πλευρά προς τα μέσα, έτσι ώστε το στρώμα μήτρας να μην είναι εκτεθειμένο, να τοποθετείται στον αρχικό φακελλίσκο και στη συνέχεια να απορρίπτεται. Κάθε έμπλαστρο που έχει ή δεν έχει χρησιμοποιηθεί πρέπει να απορριφθεί σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις ή να επιστραφεί στο φαρμακείο.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

UCB Manufacturing Ireland Ltd.

Shannon, Industrial Estate,

Co. Clare, Ιρλανδία

8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Leganto 4 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

EU/1/11/695/028

EU/1/11/695/030

EU/1/11/695/031

EU/1/11/695/034

Leganto 6 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

EU/1/11/695/037

EU/1/11/695/039

EU/1/11/695/040

EU/1/11/695/043

Leganto 8 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

EU/1/11/695/046

EU/1/11/695/048

EU/1/11/695/049

EU/1/11/695/052

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ / ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης άδειας κυκλοφορίας: 16 Ιουνίου 2011 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 14 Ιανουάριος 2016

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

{ΜΜ/ΕΕΕΕ}

Λεπτομερή πληροφοριακά στοιχεία για το παρόν φαρμακευτικό προϊόν είναι διαθέσιμα στην ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων http://www.ema.europa.eu

LegantoLegantoε 1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Leganto 2 mg/24 h 4 mg/24 h 6 mg/24 h 8 mg/24 h

Διαδερμικό έμπλαστρο

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Leganto 2 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

Κάθε έμπλαστρο απελευθερώνει 2 mg ροτιγοτίνης ανά 24 ώρες. Κάθε έμπλαστρο 10 cm2 περιέχει 4,5 mg ροτιγοτίνης.

Leganto 4 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

Κάθε έμπλαστρο απελευθερώνει 4 mg ροτιγοτίνης ανά 24 ώρες. Κάθε έμπλαστρο 20 cm2 περιέχει 9,0 mg ροτιγοτίνης.

Leganto 6 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

Κάθε έμπλαστρο απελευθερώνει 6 mg ροτιγοτίνης ανά 24 ώρες. Κάθε έμπλαστρο 30 cm2 περιέχει 13,5 mg ροτιγοτίνης.

Leganto 8 mg/24 h διαδερμικό έμπλαστρο

Κάθε έμπλαστρο απελευθερώνει 8 mg ροτιγοτίνης ανά 24 ώρες. Κάθε έμπλαστρο 40 cm2 περιέχει 18,0 mg ροτιγοτίνης.

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Διαδερμικό έμπλαστρο.

Λεπτό, τύπου μήτρας, τετράγωνου σχήματος με στρογγυλεμένες γωνίες, αποτελούμενο από τρία στρώματα. Η εξωτερική πλευρά του υποστρώματος έχει χρώμα μπεζ και φέρει τυπωμένη την επισήμανση Leganto 2 mg/24 h, 4 mg/24 h, 6 mg/24 h ή 8 mg/24 h.

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις

Το Leganto ενδείκνυται για τη θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων της ιδιοπαθούς νόσου του Parkinson σε πρώιμο στάδιο ως μονοθεραπεία (δηλαδή χωρίς L-dopa) ή σε συνδυασμό με L-dopa, δηλ. κατά την πορεία της νόσου, μέχρι και τα όψιμα στάδια όταν η επίδραση της L-dopa μειώνεται ή δεν είναι σταθερή και εμφανίζονται διακυμάνσεις της θεραπευτικής επίδρασης (διακυμάνσεις τέλος δόσης ή ‘on-off’).

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Δοσολογία

Οι συστάσεις δοσολογίας γίνονται σε ονομαστική δόση.

Δοσολογία σε ασθενείς με νόσο του Parkinson σε πρώιμο στάδιο:

Μία ημερήσια δόση θα πρέπει να ξεκινά αρχικά στα 2 mg/24 h και στη συνέχεια να αυξάνεται με εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h μέχρι μια αποτελεσματική δόση μέγιστης ισχύος

8 mg/24 h.

4 mg/24 h μπορεί να συνιστούν αποτελεσματική δόση για ορισμένους ασθενείς. Για τους περισσότερους ασθενείς, μια αποτελεσματική δόση επιτυγχάνεται εντός 3 ή 4 εβδομάδων με δόσεις των 6 mg/24 h ή 8 mg/24 h, αντίστοιχα.

Η μέγιστη δόση είναι 8 mg/24 h.

Δοσολογία σε ασθενείς με νόσο του Parkinson σε προχωρημένο στάδιο με διακυμάνσεις:

Μία ημερήσια δόση θα πρέπει να ξεκινά αρχικά στα 4 mg/24 h και στη συνέχεια να αυξάνεται με εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h μέχρι μια αποτελεσματική δόση μέγιστης ισχύος

16 mg/24 h.

4 mg/24 h ή 6 mg/24 h μπορεί να συνιστούν αποτελεσματικές δόσεις για ορισμένους ασθενείς. Για τους περισσότερους ασθενείς, μια αποτελεσματική δόση επιτυγχάνεται εντός 3 έως 7 εβδομάδων με δόσεις των 8 mg/24 h μέχρι μια μέγιστη δόση των 16 mg/24 h.

Το πακέτο έναρξης θεραπείας Leganto περιέχει 4 διαφορετικές συσκευασίες (μία για κάθε επίπεδο ισχύος) με 7 έμπλαστρα η καθεμία, για τις πρώτες τέσσερις εβδομάδες θεραπείας.

Ανάλογα με την ανταπόκριση του ασθενούς, μπορεί να μην είναι απαραίτητα όλα τα ακόλουθα δοσολογικά βήματα ή να απαιτούνται επιπρόσθετα πακέτα για υψηλότερες δόσεις μετά την εβδομάδα 4, οι οποίες δεν καλύπτονται από αυτό το πακέτο.

Κατά την πρώτη ημέρα θεραπείας, ο ασθενής αρχίζει με Leganto 2 mg/24 h. Κατά τη δεύτερη εβδομάδα, ο ασθενής λαμβάνει Leganto 4 mg/24 h. Κατά την τρίτη εβδομάδα, ο ασθενής λαμβάνει Leganto 6 mg/24 h και κατά τη διάρκεια της τέταρτης εβδομάδας, Leganto 8 mg/24 h. Οι συσκευασίες επισημαίνονται με την ένδειξη “Εβδομάδα 1 (2, 3 ή 4)”.

Το Leganto χρησιμοποιείται άπαξ ημερησίως. Το έμπλαστρο θα πρέπει να τοποθετείται περίπου την ίδια ώρα κάθε μέρα. Το έμπλαστρο παραμένει στο δέρμα για 24 ώρες, οπότε και αντικαθίσταται από ένα νέο έμπλαστρο σε διαφορετική θέση εφαρμογής.

Εάν ο ασθενής ξεχάσει να τοποθετήσει το έμπλαστρο τη συνηθισμένη ώρα της ημέρας ή εάν το έμπλαστρο αποκολληθεί, θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένα άλλο έμπλαστρο για το υπόλοιπο της ημέρας.

Διακοπή της θεραπείας

Το Leganto θα πρέπει να διακόπτεται σταδιακά. Η ημερήσια δόση θα πρέπει να μειωθεί σε βήματα των 2 mg/24 h με μείωση της δόσης κατά προτίμηση κάθε δεύτερη μέρα, μέχρι την πλήρη διακοπή του Leganto (βλ. παράγραφο 4.4).

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηπατική ανεπάρκεια

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια. Συνιστάται προσοχή κατά τη θεραπεία ασθενών με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια, η οποία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα χαμηλότερη κάθαρση ροτιγοτίνης. Η ροτιγοτίνη δεν έχει ερευνηθεί στην ομάδα αυτή ασθενών. Σε περίπτωση επιδείνωσης της ηπατικής ανεπάρκειας μπορεί να απαιτείται μείωση της δόσης.

Νεφρική ανεπάρκεια

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που χρειάζονται αιμοκάθαρση. Κατά την οξεία επιδείνωση της

νεφρικής λειτουργίας μπορεί επίσης να παρατηρηθεί μη αναμενόμενη συσσώρευση των επιπέδων ροτιγοτίνης (βλ. παράγραφο 5.2).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Δεν υπάρχει σχετική χρήση του Leganto σε παιδιατρικό πληθυσμό στη νόσο του Parkinson.

Τρόπος χορήγησης

Το Leganto προορίζεται για διαδερμική χρήση.

Το έμπλαστρο θα πρέπει να τοποθετείται σε καθαρό, στεγνό, άθικτο, υγιές δέρμα στην περιοχή της κοιλιακής χώρας, μηρού, ισχίου, λαγόνος, ώμου ή βραχίονα. Η επανατοποθέτηση στο ίδιο σημείο εντός 14 ημερών θα πρέπει να αποφεύγεται. Το Leganto δεν πρέπει να τοποθετείται σε δέρμα που είναι κόκκινο, ερεθισμένο ή με βλάβες (βλ. παράγραφο 4.4).

Χρήση και χειρισμός

Κάθε έμπλαστρο είναι συσκευασμένο σε φακελλίσκο και θα πρέπει να τοποθετείται αμέσως μετά το άνοιγμα του φακελίσκου. Το ένα ήμισυ της μεμβράνης απελευθέρωσης θα πρέπει να αφαιρείται και η κολλητική πλευρά θα πρέπει να τοποθετείται και να πιέζεται σταθερά στο δέρμα. Στη συνέχεια, το έμπλαστρο διπλώνεται προς τα πίσω και αφαιρείται το δεύτερο τμήμα της μεμβράνης. Δεν θα πρέπει να αγγίζετε την κολλητική πλευρά του εμπλάστρου. Το έμπλαστρο θα πρέπει να πιέζεται προς τα κάτω σταθερά με την παλάμη του χεριού για περίπου 20 έως 30 δευτερόλεπτα, έτσι ώστε να κολλήσει καλά.

Το έμπλαστρο δεν θα πρέπει να τεμαχίζεται.

4.3 Αντενδείξεις

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο

6.1.

Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού ή καρδιομετατροπή

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Αν ο ασθενής με Νόσο του Parkinson δεν ελέγχεται επαρκώς υπό θεραπεία με ροτιγοτίνη, η αλλαγή σε άλλο αγωνιστή ντοπαμίνης μπορεί να επιφέρει πρόσθετη ωφέλεια (βλ. παράγραφο 5.1).

Μαγνητική τομογραφία και καρδιομετατροπή

Το υπόστρωμα του Leganto περιέχει αλουμίνιο. Προς αποφυγή δερματικών εγκαυμάτων, το Leganto πρέπει να αφαιρείται σε περίπτωση που ο ασθενής πρέπει να υποβληθεί σε μαγνητική τομογραφία (MRI) ή καρδιομετατροπή.

Ορθοστατική υπόταση

Οι αγωνιστές ντοπαμίνης είναι γνωστό ότι μειώνουν τη συστημική ρύθμιση της πίεσης του αίματος προκαλώντας υπόταση εξ αιτίας της στάσης /ορθοστατική υπόταση. Αυτά τα συμβάματα έχουν παρατηρηθεί επίσης κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ροτιγοτίνη, αλλά η εμφάνισή τους ήταν όμοια με εκείνη που παρατηρήθηκε στους ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο (placebo).

Συνιστάται η παρακολούθηση της πίεσης του αίματος, ειδικά κατά την αρχή της θεραπείας, λόγω του γενικού κινδύνου ορθοστατικής υπότασης σχετιζόμενης με την ντοπαμινεργική θεραπεία.

Συγκοπή

Σε κλινικές μελέτες με ροτιγοτίνη έχει παρατηρηθεί συγκοπή αλλά σε βαθμό παρόμοιο με εκείνο που παρατηρήθηκε σε ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο. Επειδή σε αυτές τις μελέτες αποκλείστηκαν ασθενείς με κλινικά σημαντική καρδιαγγειακή νόσο, οι ασθενείς με σοβαρή καρδιαγγειακή νόσο θα πρέπει να ερωτώνται σχετικά με συμπτώματα συγκοπής και προ-συγκοπής.

Αιφνίδια έναρξη ύπνου και υπνηλία

Η ροτιγοτίνη έχει συσχετιστεί με υπνηλία και έναρξη επεισοδίων αιφνίδιου ύπνου. Έχει αναφερθεί αιφνίδιος ύπνος κατά τη διάρκεια των καθημερινών δραστηριοτήτων, σε ορισμένες περιπτώσεις χωρίς ενημέρωση για προειδοποιητικά συμπτώματα. Οι θεράποντες ιατροί θα πρέπει να διερευνούν διαρκώς τους ασθενείς για υπνηλία, καθώς οι ασθενείς ενδέχεται να μην αναγνωρίσουν τα συμπτώματα νύστας ή υπνηλίας αν δεν ερωτηθούν σχετικά. Μείωση της δοσολογίας ή διακοπή της θεραπείας θα πρέπει να εξεταστούν προσεκτικά.

Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων

Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για τυχόν εμφάνιση διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων. Οι ασθενείς και οι φροντιστές πρέπει να είναι ενήμεροι ότι συμπτώματα διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων, που συμπεριλαμβάνουν παθολογικό τζόγο, αυξημένη λίμπιντο, υπερσεξουαλικότητα, παρορμητικά έξοδα ή αγορές, κραιπάλη φαγητού και υπερφαγία, μπορεί να εμφανιστούν σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με αγωνιστές της ντοπαμίνης, συμπεριλαμβανομένης και της ροτιγοτίνης. Στην περίπτωση που θα αναπτυχθούν τέτοια συμπτώματα πρέπει να εξεταστεί μείωση της δόσης ή σταδιακή διακοπή του φαρμάκου.

Νευροληπτικό κακοήθες σύνδρομο

Συμπτώματα που παραπέμπουν στο νευροληπτικό κακοήθες σύνδρομο έχουν παρατηρηθεί με απότομη διακοπή της ντοπαμινεργικής θεραπείας. Συνεπώς, συνιστάται η σταδιακή έναρξη και διακοπή της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.2).

Μη φυσιολογική σκέψη και μη φυσιολογική συμπεριφορά

Αναφέρθηκαν μη φυσιολογική σκέψη και μη φυσιολογική συμπεριφορά, οι οποίες μπορεί να αποτελούνται από μια ποικιλία συμπτωμάτων που περιλαμβάνουν παρανοϊκό ιδεασμό, παραληρητικές ιδέες, ψευδαισθήσεις, σύγχυση, συμπεριφορά ψυχωσικού τύπου, αποπροσανατολισμό, επιθετική συμπεριφορά, διέγερση και παραλήρημα.

Ινωτικές επιπλοκές

Ινωτικές επιπλοκές: Περιπτώσεις οπισθοπεριτοναϊκής ίνωσης, πνευμονικές διηθήσεις, υπεζωκοτική εξίδρωση, υπεζωκοτική πάχυνση, περικαρδίτιδα και καρδιακή βαλβιδοπάθεια έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με ντοπαμινεργικούς παράγοντες προερχόμενους από την ερυσιβώδη όλυρα. Αν και αυτές οι επιπλοκές συνήθως υποχωρούν με τη διακοπή της θεραπείας, δεν συμβαίνει πάντοτε πλήρης υποχώρηση.

Ενώ αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες πιστεύεται ότι σχετίζονται με την εργολινική δομή αυτών των ουσιών, είναι άγνωστο εάν άλλοι, μη προερχόμενοι από την ερυσιβώδη όλυρα αγωνιστές της ντοπαμίνης είναι δυνατόν να τις προκαλέσουν.

Νευροληπτικά

Νευροληπτικά χορηγούμενα ως αντιεμετικά δεν θα πρέπει να δίνονται σε ασθενείς που λαμβάνουν αγωνιστές της ντοπαμίνης (βλ. επίσης παράγραφο 4.5).

Οφθαλμολογική παρακολούθηση

Συνιστάται οφθαλμολογική παρακολούθηση σε τακτά χρονικά διαστήματα ή σε περίπτωση που εμφανιστούν διαταραχές της όρασης.

Εφαρμογή θερμότητας

Εξωτερική θερμότητα (έντονο ηλιακό φως, θερμαντικά επιθέματα και άλλες πηγές θερμότητας όπως σάουνα, ζεστό λουτρό) δε θα πρέπει να εφαρμόζεται στην περιοχή του εμπλάστρου.

Αντιδράσεις της θέσης εφαρμογής

Είναι δυνατόν να εμφανιστούν δερματικές αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής, οι οποίες είναι συνήθως ήπιες ή μέτριες σε ένταση. Συνιστάται η εκ περιτροπής επιλογή του σημείου εφαρμογής σε καθημερινή βάση (π.χ. από τη δεξιά πλευρά προς την αριστερή και από το άνω μέρος του σώματος προς τα κάτω). Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται το ίδιο σημείο εφαρμογής εντός 14 ημερών. Εάν εμφανιστούν στη θέση εφαρμογής αντιδράσεις οι οποίες διαρκούν για περισσότερο από λίγες ημέρες ή είναι επίμονες, εάν παρατηρηθεί αύξηση στη σοβαρότητα ή εάν η δερματική αντίδραση εξαπλωθεί εκτός του σημείου εφαρμογής, θα πρέπει να διεξαχθεί αξιολόγηση της ισορροπίας κινδύνου/ οφέλους για τον συγκεκριμένο ασθενή.

Εάν υπάρχει δερματικό εξάνθημα ή ερεθισμός από το διαδερμικό σύστημα, θα πρέπει να αποφεύγεται η άμεση έκθεση της περιοχής στην ηλιακή ακτινοβολία μέχρι την επούλωση του δέρματος, επειδή η έκθεση θα μπορούσε να προκαλέσει μεταβολές στο χρώμα του δέρματος.

Σε περίπτωση που παρατηρηθεί γενικευμένη δερματική αντίδραση (π.χ. αλλεργικό εξάνθημα, συμπεριλαμβανομένου ερυθηματώδους, κηλιδώδους, βλατιδώδους εξανθήματος ή κνησμού) σχετιζόμενη με τη χρήση του Leganto, το Leganto πρέπει να διακοπεί.

Περιφερικό οίδημα

Σε κλινικές μελέτες σε ασθενείς με Νόσο του Parkinson, η ειδική συχνότητα περιφερικού οιδήματος μετά από 6 μήνες ήταν περίπου στο 4%, όπου και παρέμεινε καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης μέχρι και 36 μήνες.

Ντοπαμινεργικές ανεπιθύμητες ενέργειες

Η εμφάνιση ορισμένων ντοπαμινεργικών ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως ψευδαισθήσεις, δυσκινησία και περιφερικό οίδημα, γενικά είναι υψηλότερη όταν η χορήγηση γίνεται σε συνδυασμό με L-dopa σε ασθενείς με Νόσο του Parkinson. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη συνταγογράφηση ροτιγοτίνης.

Ευαισθησία σε θειώδη

Το Leganto περιέχει μεταδιθειώδες νάτριο, ένα θειώδες που μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις αλλεργικού τύπου, συμπεριλαμβανομένων αναφυλακτικών συμπτωμάτων και απειλητικών για τη ζωή ή λιγότερο σοβαρών επεισοδίων άσθματος σε ορισμένα ευπαθή άτομα.

4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Επειδή η ροτιγοτίνη είναι ένας αγωνιστής της ντοπαμίνης, θεωρείται ότι οι ανταγωνιστές της ντοπαμίνης, όπως τα νευροληπτικά (π.χ. φαινοθειαζίνες, βουτυροφαινόνες, θειοξανθίνες) ή το metoclopramide, μπορεί να μειώσουν την αποτελεσματικότητα του Leganto, και η συγχορήγηση πρέπει να αποφεύγεται. Λόγω των πιθανών αθροιστικών επιδράσεων, συνιστάται προσοχή όταν οι ασθενείς λαμβάνουν ηρεμιστικά φαρμακευτικά προϊόντα ή άλλους κατασταλτικούς παράγοντες του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) (π.χ. βενζοδιαζεπίνες, αντιψυχωσικά, αντικαταθλιπτικά) ή οινόπνευμα σε συνδυασμό με τη ροτιγοτίνη.

Ησυγχορήγηση L-dopa και carbidopa με τη ροτιγοτίνη δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της ροτιγοτίνης, και η ροτιγοτίνη δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της L-dopa και carbidopa.

Ησυγχορήγηση domperidone με τη ροτιγοτίνη δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της ροτιγοτίνης.

Το Leganto ενδέχεται να ενισχύσει την ντοπαμινεργική ανεπιθύμητη ενέργεια της L-dopa και να προκαλέσει ή/και να επιδεινώσει προϋπάρχουσα δυσκινησία, όπως περιγράφεται για άλλους αγωνιστές της ντοπαμίνης.

Ησυγχορήγηση ομεπραζόλης (αναστολέα του CYP2C19) σε δόσεις 40 mg/ημέρα, δεν είχε επίδραση στη φαρμακοκινητική και το μεταβολισμό της ροτιγοτίνης σε υγιείς εθελοντές.

Ησυγχορήγηση της ροτιγοτίνης (3 mg/24 h) δεν επηρέασε τη φαρμακοδυναμική και τη φαρμακοκινητική των από του στόματος αντισυλληπτικών (0,03 mg αιθινυλοιστραδιόλη, 0,15 mg λεβονοργεστρέλη). Αλληλεπιδράσεις με άλλες μορφές ορμονικών αντισυλληπτικών δεν έχουν ερευνηθεί.

4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία, μέτρα αντισύλληψης στις γυναίκες

Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματικά μέτρα αντισύλληψης ώστε να αποφύγουν την εγκυμοσύνη κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ροτιγοτίνη.

Εγκυμοσύνη

Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση της ροτιγοτίνης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν τερατογόνο δράση σε αρουραίους και κουνέλια, αλλά παρατηρήθηκε εμβρυοτοξικότητα σε αρουραίους και ποντικούς σε δόσεις τοξικές για τη μητέρα (βλ. παράγραφο 5.3). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστoς. Η ροτιγοτίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Θηλασμός

Επειδή η ροτιγοτίνη μειώνει την έκκριση προλακτίνης στους ανθρώπους, αναμένεται αναστολή της γαλουχίας. Μελέτες σε αρουραίους κατέδειξαν ότι η ροτιγοτίνη ή/και ο(οι) μεταβολίτης(ες) της απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα. Εν απουσία δεδομένων για τους ανθρώπους, η γαλουχία πρέπει να διακόπτεται.

Γονιμότητα

Για πληροφορίες σχετικά με μελέτες γονιμότητας βλέπε παράγραφο 5.3

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών

Η ροτιγοτίνη μπορεί να έχει μείζονα επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών. Οι ασθενείς που λαμβάνουν ροτιγοτίνη και παρουσιάζουν υπνηλία ή/και αιφνίδια επεισόδια ύπνου πρέπει να ενημερωθούν ώστε να μην οδηγούν ή εμπλέκονται σε δραστηριότητες (π.χ. χειρισμός μηχανών) όπου η μειωμένη εγρήγορση θα μπορούσε να θέσει τους ίδιους ή τρίτους σε κίνδυνο

σοβαρού τραυματισμού ή θανάτου, μέχρι να υποχωρήσουν αυτά τα επανεμφανιζόμενα επεισόδια και η υπνηλία (βλ. επίσης παραγράφους 4.4 και 4.5).

4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες

Περίληψη του προφίλ ασφάλειας

Με βάση την ανάλυση συγκεντρωτικών δεδομένων των κλινικών δοκιμών ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο που συμπεριέλαβαν 1307 ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε Leganto και 607 ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε εικονικό φάρμακο, το 72,5% των ασθενών που έλαβαν Leganto και το 58,0% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο ανέφεραν τουλάχιστον μία αντίδραση.

Στην αρχή της θεραπείας, μπορεί να εμφανιστούν ντοπαμινεργικές ανεπιθύμητες ενέργειες όπως ναυτία και έμετος. Αυτές είναι συνήθως ήπιες ή μέτριες σε ένταση και παροδικές, ακόμα και αν η θεραπεία συνεχιστεί.

Ανεπιθύμητες ενέργειες στο φάρμακο (Adverse Drug Reactions, ADR) οι οποίες αναφέρθηκαν σε περισσότερο από το 10% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με διαδερμικό έμπλαστρο Leganto είναι ναυτία, έμετος, αντιδράσεις της θέσης εφαρμογής, υπνηλία, ζάλη, και κεφαλαλγία.

Σε κλινικές δοκιμές με εκ περιτροπής επιλογή του σημείου εφαρμογής, σύμφωνα με τις οδηγίες που παρέχονται στην περίληψη χαρακτηριστικών του προϊόντος και στο φύλλο οδηγιών, το 35,7% των 830 ασθενών που χρησιμοποίησαν το διαδερμικό έμπλαστρο Leganto παρουσίασαν αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής. Οι αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής ήταν στην πλειονότητα τους ήπιες ή μέτριες σε ένταση, περιορίστηκαν στις περιοχές εφαρμογής και προκάλεσαν τη διακοπή της θεραπείας με Leganto μόνο στο 4,3% όλων των ασθενών που έλαβαν Leganto.

Πίνακας ανεπιθύμητων ενεργειών

Ο ακόλουθος πίνακας καλύπτει τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις στο φάρμακο στο φάρμακο από τα συγκεντρωτικά δεδομένα από τις μελέτες, που αναφέρονται παραπάνω σε ασθενείς με νόσο του Parkinson. Εντός της κατάταξης ανά οργανικό σύστημα, οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι καταγεγραμμένες ανάλογα τη συχνότητα (αριθμός ασθενών που αναμένεται να βιώσουν την ανεπιθύμητη ενέργεια) χρησιμοποιώντας τις ακόλουθες κατηγορίες: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1000 έως <1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως <1/1000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορεί να εκτιμηθούν από τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.

Κατηγορία/

Πολύ συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη γνωστές

οργανικό

 

 

 

 

 

σύστημα

 

 

 

 

 

σύμφωνα με το

 

 

 

 

 

MedDRA

 

 

 

 

 

Διαταραχές του

 

 

Υπερευαισθησία, η

 

 

ανοσιακού

 

 

οποία μπορεί να

 

 

συστήματος

 

 

περιλαμβάνει

 

 

 

 

 

αγγειοοίδημα,

 

 

 

 

 

οίδημα γλώσσας και

 

 

 

 

 

οίδημα χειλέων

 

 

Ψυχιατρικές

 

Διαταραχές της

Προσβολές

Ψυχωσική

Σύνδρομο

διαταραχές

 

αντίληψηςα

ύπνου/απότομη

διαταραχή,

ντοπαμινεργικής

 

 

(συμπερ.

εμφάνιση υπνηλίας,

ψυχαναγκαστικ

απορρύθμισηςγ

 

 

ψευδαισθήσεις,

παράνοια,

ή –

 

 

 

οπτικές

διαταραχές της

καταναγκαστική

 

 

 

ψευδαισθήσεις,

σεξουαλικής

διαταραχή,

 

 

 

ακουστικές,

επιθυμίαςα

επιθετική

 

 

 

παραισθήσεις),

 

συμπεριφορά/

 

Κατηγορία/

Πολύ συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη γνωστές

οργανικό

 

 

 

 

 

σύστημα

 

 

 

 

 

σύμφωνα με το

 

 

 

 

 

MedDRA

 

 

 

 

 

 

 

αϋπνία,

(συμπεριλ.

επιθετικότηταβ,

 

 

 

διαταραχή

υπερσεξουαλικότητα

παραισθήσειςδ,

 

 

 

ύπνου, εφιάλτες,

, αυξημένη γενετήσια

παραλήρημαδ

 

 

 

αφύσικα όνειρα,

ορμή), συγχυτική

 

 

 

 

διαταραχή

κατάσταση,

 

 

 

 

ελέγχου των

αποπροσανατολισμό

 

 

 

 

παρορμήσεωνα, δ

ςδ, διέγερσηδ

 

 

 

 

(συμπεριλ.

 

 

 

 

 

παθολογικός

 

 

 

 

 

τζόγος,

 

 

 

 

 

στερεοτυπία/πα

 

 

 

 

 

ρορμητικές

 

 

 

 

 

πράξεις,

 

 

 

 

 

κραιπάλη

 

 

 

 

 

φαγητού/διαταρ

 

 

 

 

 

αχή της

 

 

 

 

 

πρόσληψης

 

 

 

 

 

τροφήςβ,

 

 

 

 

 

παρορμητικές

 

 

 

 

 

αγορέςγ)

 

 

 

Διαταραχές του

Υπνηλία, ζάλη,

Διαταραχές της

 

Σπασμοί

 

νευρικού

κεφαλαλγία

συνείδησης, ,

 

 

 

συστήματος

 

Δεν

 

 

 

 

 

Κατατάσσονται

 

 

 

 

 

Αλλούα (συμπ.

 

 

 

 

 

συγκοπή ,

 

 

 

 

 

αγγειοπνευμονο

 

 

 

 

 

γαστρική

 

 

 

 

 

συγκοπή,

 

 

 

 

 

απώλεια

 

 

 

 

 

συνείδησης),

 

 

 

 

 

δυσκινησία,

 

 

 

 

 

ζάλη της

 

 

 

 

 

στάσεως,

 

 

 

 

 

λήθαργος

 

 

 

Οφθαλμικές

 

 

Όραση θαμπή,

 

 

διαταραχές

 

 

διαταραχή της

 

 

 

 

 

όρασης, φωτοψία,

 

 

 

 

 

 

 

 

Διαταραχές του

 

Ίλιγγος

 

 

 

ωτός και του

 

 

 

 

 

λαβυρίνθου

 

 

 

 

 

Καρδιακές

 

Αίσθημα

Κολπική μαρμαρυγή

Υπερκοιλιακή

 

διαταραχές

 

παλμών

 

ταχυκαρδία

 

Αγγειακές

 

Ορθοστατική

Υπόταση

 

 

διαταραχές

 

υπόταση,

 

 

 

 

 

υπέρταση

 

 

 

Διαταραχές του

 

Λόξυγκας

 

 

 

αναπνευστικού

 

 

 

 

 

Κατηγορία/

Πολύ συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Μη γνωστές

οργανικό

 

 

 

 

 

σύστημα

 

 

 

 

 

σύμφωνα με το

 

 

 

 

 

MedDRA

 

 

 

 

 

συστήματος, του

 

 

 

 

 

θώρακα και του

 

 

 

 

 

μεσοθωρακίου

 

 

 

 

 

Διαταραχές του

Ναυτία, έμετος

Δυσκοιλιότητα,

Κοιλιακός πόνος

 

 

γαστρεντερικού

 

ξηροστομία,

 

 

 

συστήματος

 

δυσπεψία

 

 

 

Διαταραχές του

 

Ερύθημα,

Γενικευμένος

Γενικευμένο

 

δέρματος και

 

υπερίδρωση,

κνησμός, ερεθισμός

εξάνθημα

 

του υποδόριου

 

κνησμός

του δέρματος,

 

 

ιστού

 

 

δερματίτις εξ επαφής

 

 

Διαταραχές του

 

 

Δυσλειτουργία της

 

 

αναπαραγωγικο

 

 

στύσης

 

 

ύ συστήματος

 

 

 

 

 

και του μαστού

 

 

 

 

 

Γενικές

Αντιδράσεις στη

Περιφερικό

 

Ευερεθιστότητα

 

διαταραχές και

θέση εφαρμογής

οίδημα,

 

 

 

καταστάσεις της

και

καταστάσεις με

 

 

 

οδού χορήγησης

ενστάλαξηςα,

αίσθημα

 

 

 

 

(συμπ. ερύθημα,

εξασθένισηςα

 

 

 

 

κνησμός,

(συμπεριλ.

 

 

 

 

ερεθισμός ,

κόπωση,

 

 

 

 

εξάνθημα,

αδυναμία,

 

 

 

 

δερματίτιδα,

αίσθημα

 

 

 

 

φυσαλίδες,

κακουχίας)

 

 

 

 

πόνος, έκζεμα,

 

 

 

 

 

φλεγμονή,

 

 

 

 

 

οίδημα,

 

 

 

 

 

δυσχρωματισμό

 

 

 

 

 

ς, βλατίδες,

 

 

 

 

 

αποφολίδωση,

 

 

 

 

 

κνίδωση

 

 

 

 

 

υπερευαισθησία

 

 

 

 

 

)

 

 

 

 

Παρακλινικές

 

Μείωση του

Αυξημένα ηπατικά

 

 

εξετάσεις

 

σωματικού

ένζυμα (συμπ. AST,

 

 

 

 

βάρους

ALT, GGT),

 

 

 

 

 

αύξηση του

 

 

 

 

 

σωματικού βάρους,

 

 

 

 

 

αυξημένη καρδιακή

 

 

 

 

 

συχνότητα,

 

 

 

 

 

Αυξημένη CPKδ (βλ.

 

 

 

 

 

παράγραφο Ειδικοί

 

 

 

 

 

πληθυσμοί)

 

 

Κακώσεις,

 

Πτώσεις

 

 

 

δηλητηριάσεις

 

 

 

 

 

και επιπλοκές

 

 

 

 

 

θεραπευτικών

 

 

 

 

 

χειρισμών

 

 

 

 

 

α Όρος Yψηλού Eπιπέδου

 

 

 

 

β Παρατηρήθηκε σε ανοιχτές μελέτες γ Παρατηρήθηκε μετά την κυκλοφορία στην αγορά

δ Παρατηρήθηκε στα συγκεντρωτικά δεδομένα του 2011 από διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών

Αιφνίδια έναρξη ύπνου και υπνηλία

Η ροτιγοτίνη έχει συσχετιστεί με υπνηλία, συμπεριλαμβανομένης υπερβολικής υπνηλίας κατά τη διάρκεια της ημέρας και επεισοδίων αιφνίδιου ύπνου. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις, “αιφνίδιος ύπνος” συνέβη κατά τη διάρκεια της οδήγησης προκαλώντας αυτοκινητιστικά δυστυχήματα (βλ. επίσης παραγράφους 4.4 και 4.7).

Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων

Παθολογικός τζόγος, αυξημένη λίμπιντο, υπερσεξουαλικότητα, παρορμητικά έξοδα ή αγορές, κραιπάλη φαγητού και υπερφαγία μπορεί να εμφανιστούν σε ασθενείς που βρίσκονται σε θεραπεία με ντοπαμινεργικούς αγωνιστές συμπεριλαμβανομένης και της ροτιγοτίνης (βλ. παράγραφο 4.4).

Ειδικοί πληθυσμοί

Κατά τη διεξαγωγή κλινικών μελετών που πραγματοποιήθηκαν στην Ιαπωνία, παρατηρήθηκαν αυξημένα επίπεδα κρεατινοφωσφοκινάσης (CPK) ως ανεπιθύμητη ενέργεια της ροτιγοτίνης. Η συχνότητα αυτών των επεισοδίων σε διπλές-τυφλές μελέτες της νόσου του Parkinson και του ΣΑΠ ήταν της τάξης του 3,4% για τους Ιάπωνες ασθενείς που ήταν σε θεραπεία με ροτιγοτίνη έναντι 1,9% για τους ασθενείς σε εικονικό φάρμακο. Η πλειοψηφία των ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονταν με την αυξημένη CPK τόσο σε διπλές-τυφλές όσο και σε ανοικτές μελέτες, θεωρήθηκαν ήπιας σοβαρότητας και επιλύθηκαν κατά την πορεία της μελέτης. Τα επίπεδα της CPK δεν μετρήθηκαν σε άλλους πληθυσμούς.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

4.9 Υπερδοσολογία

Συμπτώματα

Οι πιθανότερες αντιδράσεις είναι εκείνες που σχετίζονται με το φαρμακοδυναμικό προφίλ ενός αγωνιστή της ντοπαμίνης, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται ναυτία, έμετος, υπόταση, ακούσιες κινήσεις, ψευδαισθήσεις, σύγχυση, σπασμοί και άλλα σημεία κεντρικής ντοπαμινεργικής διέγερσης.

Αντιμετώπιση

Δεν υπάρχει γνωστό αντίδοτο για την περίπτωση υπερδοσολογίας αγωνιστών ντοπαμίνης. Σε περίπτωση υποψίας υπερδοσολογίας, πρέπει να εξετασθεί το ενδεχόμενο να αφαιρεθεί(ούν) το(α) έμπλαστρο(α) επειδή , μετά την απομάκρυνση του εμπλάστρου (των εμπλάστρων) διακόπτεται η παροχή δραστικής ουσίας και η συγκέντρωση της ροτιγοτίνης στο πλάσμα μειώνεται ραγδαία.

Ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται στενά, συμπεριλαμβανομένων της καρδιακής συχνότητας, του καρδιακού ρυθμού και της πίεσης του αίματος. Η αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας μπορεί να

απαιτεί γενικά υποστηρικτικά μέτρα για τη διατήρηση των ζωτικών παραμέτρων. Η αιμοκάθαρση δεν αναμένεται να είναι επωφελής καθώς η ροτιγοτίνη δεν απομακρύνεται με την αιμοκάθαρση.

Εάν είναι απαραίτητο να διακοπεί η ροτιγοτίνη, η διακοπή πρέπει να γίνει σταδιακά για να προληφθεί η εκδήλωση κακοήθους νευροληπτικού συνδρόμου.

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιπαρκινσονικά φάρμακα, αγωνιστές της ντοπαμίνης, κωδικός

ATC: N04BC09

Η ροτιγοτίνη είναι ένας μη εργολινικός αγωνιστής της ντοπαμίνης για τη θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων της νόσου του Parkinson και του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών.

Μηχανισμός δράσης

Η ροτιγοτίνη θεωρείται ότι οφείλει την ευεργετική της επίδραση στη Νόσο του Parkinson στην ενεργοποίηση των υποδοχέων D3, D2 και D1 του συστήματος κερκοφόρου-κελύφους του φακοειδούς πυρήνα στον εγκέφαλο.

Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της ροτιγοτίνης για την αντιμετώπιση του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών δεν είναι γνωστός. Θεωρείται ότι η ροτιγοτίνη ενδεχομένως να ασκεί τη δράση της κυρίως μέσω των υποδοχέων της ντοπαμίνης.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Όσον αφορά τη λειτουργική δραστηριότητα διαφόρων υποτύπων υποδοχέων και την κατανομή τους στον εγκέφαλο, η ροτιγοτίνη είναι ένας αγωνιστής των D2 και D3 υποδοχέων, ο οποίος δρα, επίσης και στους D1, D4 και D5 υποδοχείς. Έναντι των μη ντοπαμινεργικών υποδοχέων, η ροτιγοτίνη είχε ανταγωνιστική δράση στους α2Β και αγωνιστική δράση στους 5ΗΤ1Α υποδοχείς, αλλά καμία δράση στον 5ΗΤ2Β υποδοχέα.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Η αποτελεσματικότητα της ροτιγοτίνης στην αντιμετώπιση των σημείων και συμπτωμάτων της ιδιοπαθούς νόσου του Parkinson αξιολογήθηκε σε ένα πολυεθνικό πρόγραμμα ανάπτυξης που αποτελείτο από τέσσερις βασικές, παράλληλες, τυχαιοποιημένες, διπλές-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες και τρεις μελέτες για τη διερεύνηση συγκεκριμένων συμπτωμάτωντης νόσου του Parkinson.

Δύο πιλοτικές μελέτες(SP512 Μέρος Ι και SP513 Μέρος Ι) για την αποτελεσματικότητα της ροτιγοτίνης στην αντιμετώπιση των σημείων και συμπτωμάτων της ιδιοπαθούς νόσου του Parkinson διενεργήθηκαν σε ασθενείς οι οποίοι δεν λάμβαναν ταυτόχρονα θεραπεία με αγωνιστές ντοπαμίνης και οι οποίοι είτε δεν είχαν λάβει ποτέ L-dopa είτε η προηγούμενη θεραπεία με L-dopa ήταν ≤6 μήνες. Η κύρια αξιολόγηση αποτελέσματος ήταν η βαθμολογία για το στοιχείο ADL (Activities of Daily Living – Δραστηριότητες της καθημερινής ζωής) (Μέρος II) συν το στοιχείο Motor Examination (Κινητική εξέταση) (Μέρος III) της κλίμακας UPDRS (Unified Parkinson’s Disease Rating Scale – Ενοποιημένη κλίμακα αξιολόγησης της νόσου του Parkinson). Η αποτελεσματικότητα προσδιορίστηκε από την ανταπόκριση του ασθενούς στη θεραπεία από την άποψη της βελτίωσης της ανταπόκρισης και των απόλυτων σημείων στις βαθμολογίες των ADL και Motor Examination μαζί (UPDRS μέρος ΙΙ+ΙΙΙ).

Στη διπλή-τυφλή μελέτη SP512 Μέρος Ι, 177 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη και 96 ασθενείς έλαβανεικονικό φάρμακο . Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στην ιδανική γι’ αυτούς δόση ροτιγοτίνης ή εικονικού φαρμάκου με εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h αρχίζοντας από τα 2 mg/24 h μέχρι τη μέγιστη δόση των 6 mg/24 h. Οι ασθενείς σε κάθε ομάδα θεραπείας διατηρήθηκαν στην ιδανική τους δοσολογία για 6 μήνες.

Στο τέλος της θεραπείας συντήρησης το 91% των ασθενών στο σκέλος ροτιγοτίνης, η ιδανική δόση ήταν η μέγιστη επιτρεπτή δόση, δηλ. 6 mg/24 h. Μια βελτίωση 20% παρατηρήθηκε στο 48% των ασθενών που έλαβαν ροτιγοτίνη και στο 19% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο(Διαφορά 29%, CI95% 18%, 39%, p<0,0001). Με τη ροτιγοτίνη, η μέση βελτίωση στη βαθμολογία της κλίμακας UPDRS (Μέρη II+III) ήταν -3,98 βαθμοί (γραμμή αναφοράς 29,9 βαθμοί), ενώ στο σκέλος των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακοπαρατηρήθηκε μια επιδείνωση 1,31 βαθμών (γραμμή αναφοράς 30,0 βαθμοί). Η διαφορά των 5,28 βαθμών ήταν στατιστικά σημαντική (p<0,0001).

Στη διπλή-τυφλή μελέτη SP513 Μέρος Ι, 213 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη, 227 ασθενείς έλαβαν ροπινιρόλη και 117 ασθενείς έλαβανεικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στην ιδανική γι’ αυτούς δόση ροτιγοτίνης με εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h αρχίζοντας από τα 2 mg/24 h μέχρι τη μέγιστη δόση των 8 mg/24 h για χρονικό διάστημα 4 εβδομάδων. Στην ομάδα της ροπινιρόλης, οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στην ιδανική γι’ αυτούς δόση μέχρι τη μέγιστη δόση των 24 mg/ημέρα για χρονικό διάστημα 13 εβδομάδων. Οι ασθενείς σε κάθε ομάδα θεραπείας διατηρήθηκαν για 6 μήνες.

Στο τέλος της θεραπείας διατήρησης, στο 92% των ασθενών στο σκέλος ροτιγοτίνης, η ιδανική δόση ήταν η μέγιστη συνιστώμενη δόση, δηλ. 8 mg/24 h. Μια βελτίωση 20% παρατηρήθηκε στο 52% των ασθενών που έλαβαν ροτιγοτίνη, στο 68% των ασθενών που έλαβαν ροπινιρόλη και στο 30% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο(Διαφορά ροτιγοτίνης έναντι εικονικού φαρμάκου21,7%, CI95% 11,1%, 32,4%, διαφορά ροπινιρόλης έναντι εικονικού φαρμάκου38,4%, CI95% 28,1%, 48,6%, διαφορά ροπινιρόλης έναντι ροτιγοτίνης 16,6%, CI95% 7,6%, 25,7%). Η μέση βελτίωση στη βαθμολογία της κλίμακας UPDRS (Μέρη II+III) ήταν 6,83 βαθμοί (γραμμή αναφοράς 33,2 βαθμοί) στο σκέλος ροτιγοτίνης, 10,78 βαθμοί στο σκέλος της ροπινιρόλης (γραμμή αναφοράς 32,2 βαθμοί) και 2,33 βαθμοί στο σκέλος εικονικού φαρμάκου (γραμμή αναφοράς 31,3 βαθμοί). Όλες οι διαφορές μεταξύ των ενεργών θεραπειών και του εικονικού φαρμάκουήταν στατιστικά σημαντικές. Η παραπάνω μελέτη δεν μπόρεσε να αποδείξει μη κατωτερότητα της ροτιγοτίνης έναντι της ροπινιρόλης.

Σε επόμενη ανοιχτή, διεθνή, πολυκεντρική μελέτη (SP824), μελετήθηκε η ανοχή στην αλλαγή από ροπινιρόλη, πραμιπεξόλη ή καμπεργολίνη σε διαδερμικό επίθεμα ροτιγοτίνης, καθώς και η επίδραση στα συμπτώματα σε ασθενείς με ιδιοπαθή νόσο του Parkinson. 116 ασθενείς άλλαξαν από προηγούμενη από του στόματος θεραπεία και έλαβαν έως 8 mg/ημέρα ροτιγοτίνη. Ανάμεσα σε αυτούς τους ασθενείς 47 είχαν προηγουμένως λάβει ροπινιρόλη ως 9 mg/ημέρα, 47 είχαν λάβει πραμιπεξόλη ως 2 mg/ημέρα και 22 είχαν λάβει καμπεργολίνη ως 3 mg/ημέρα. Η αλλαγή στη ροτιγοτίνη ήταν εφικτή, με μια μικρή προσαρμογή της δόσης (διάμεσος 2 mg/ημέρα), να χρειάζεται μόνο σε 2 ασθενείς που άλλαξαν από ροπινιρόλη, 5 ασθενείς από πραμιπεξόλη και 4 ασθενείς από καμπεργολίνη.

Σημειώθηκαν βελτιώσεις στο σκορ UPDRS στα τμήματα I ως IV. Το προφίλ ασφαλείας του φαρμάκου δεν άλλαξε σε σχέση με παλαιότερες μελέτες.

Σε μια τυχαιοποιημένη, ανοιχτή μελέτη (SP825) σε ασθενείς με νόσο του Parkinson σε αρχικό στάδιο, 25 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε θεραπεία με ροτιγοτίνη και 26 σε θεραπεία με ροπινιρόλη. Και στα δύο σκέλη η θεραπεία τιτλοποιήθηκε ως τη μέγιστη ή τη βέλτιστη δόση, δηλαδή 8 mg/ημέρα και 9 mg/ημέρα αντίστοιχα. Και στις δύο περιπτώσεις σημειώθηκε βελτίωση στην πρωινή κινητική λειτουργία και στον ύπνο. Τα κινητικά συμπτώματα (UPDRS μέρος III) βελτιώθηκαν κατά 6.3± 1.3 βαθμούς στους ασθενείς της ροτιγοτίνης και κατά 5.9 ± 1.3 βαθμούς στους ασθενείς της ροπινιρόλης μετά από 4 εβδομάδες παρακολούθησης. Ο ύπνος (PDSS) βελτιώθηκε κατά 4.1 ± 13.8 βαθμούς στους ασθενείς της ροτιγοτίνης και κατά 2.5 ± 13.5 βαθμούς στους ασθενείς της ροπινιρόλης. Τα προφίλ ασφαλείας ήταν συγκρίσιμα με εξαίρεση τις αντιδράσεις στο σημείο εφαρμογής του επιθέματος.

Στις μελέτες SP824 και SP825, που διεξήχθησαν μετά από την αρχική συγκριτική μελέτη, η ροτιγοτίνη και η ροπινιρόλη φάνηκαν να έχουν συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα όταν δίνονται σε ανάλογες δόσεις.

Δύο επιπρόσθετες πιλοτικές δοκιμές (SP650DB και SP515) διενεργήθηκαν σε ασθενείς που λάμβαναν ταυτόχρονη θεραπεία με L-dopa. Η κύρια αξιολόγηση αποτελέσματος ήταν η μείωση του χρόνου “off” (ώρες). Η αποτελεσματικότητα προσδιορίστηκε από την ανταπόκριση του ασθενούς στη θεραπεία από την άποψη της θετικότερης αντίδρασης και της απόλυτης βελτίωσης στο χρόνο “off”.

Στη διπλή-τυφλή μελέτη SP650DB, 113 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη μέχρι μια μέγιστη δόση

8 mg/24 h, 109 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη μέχρι μια μέγιστη δόση 12 mg/24 h και 119 ασθενείς έλαβαν εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στην ιδανική γι’ αυτούς δόση ροτιγοτίνης ή εικονικό φάρμακο σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h αρχίζοντας από τα 4 mg/24 h. Οι ασθενείς σε κάθε ομάδα θεραπείας διατηρήθηκαν στην ιδανική τους δοσολογία για 6 μήνες. Στο τέλος της θεραπείας διατήρησης, παρατηρήθηκε μια βελτίωση τουλάχιστον κατά 30% στο 57% και 55% των ασθενών που έλαβαν ροτιγοτίνη 8 mg/24 h και 12 mg/24 h, αντίστοιχα, και στο 34% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο (Διαφορές 22% και 21%, αντίστοιχα, CI95% 10%, 35% και 8%, 33%, αντίστοιχα, p<0,001 και για τις δύο ομάδες ροτιγοτίνης). Με τη ροτιγοτίνη, οι μέσες μειώσεις στο χρόνο “off” ήταν 2,7 και 2,1 ώρες, αντίστοιχα, ενώ στο σκέλος θεραπείας εικονικό φάρμακο, παρατηρήθηκε μείωση 0,9 ωρών. Οι διαφορές ήταν στατιστικά σημαντικές (p<0,001 και p=0,003, αντίστοιχα).

Στη διπλή-τυφλή μελέτη SP515, 201 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη, 200 ασθενείς έλαβαν pramipexole και 100 ασθενείς έλαβαν εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στην ιδανική γι’ αυτούς δόση ροτιγοτίνης σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h αρχίζοντας από τα 4 mg/24 h μέχρι μια μέγιστη δόση 16 mg/24 h. Στην ομάδα pramipexole, οι ασθενείς έλαβαν 0,375 mg κατά την πρώτη εβδομάδα, 0,75 mg κατά τη δεύτερη εβδομάδα και τιτλοποιήθηκαν περαιτέρω σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 0,75 mg στην ιδανική γι’ αυτούς δόση, μέχρι τη μέγιστη δόση των 4,5 mg/ημέρα. Οι ασθενείς σε κάθε ομάδα θεραπείας διατηρήθηκαν για 4 μήνες.

Στο τέλος της θεραπείας διατήρησης, παρατηρήθηκε μία βελτίωση κατά τουλάχιστον 30% στο 60% των ασθενών που έλαβαν ροτιγοτίνη, στο 67% των ασθενών που έλαβαν pramipexole και στο 35% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο (Διαφορά ροτιγοτίνης έναντι εικονικό φάρμακο 25%, CI95% 13%, 36%, διαφορά pramipexole έναντι εικονικό φάρμακο 32%, CI95% 21%, 43%, διαφορά pramipexole έναντι ροτιγοτίνης 7%, CI95% -2%, 17%). Η μέση μείωση του χρόνου “off” ήταν 2,5 ώρες στο σκέλος ροτιγοτίνης, 2,8 ώρες στο σκέλος pramipexole και 0,9 ώρες στο σκέλος εικονικό φάρμακο. Όλες οι διαφορές μεταξύ των ενεργών θεραπειών και του εικονικό φάρμακο ήταν στατιστικά σημαντικές.

Μια ακόμη πολυεθνική διπλή-τυφλή μελέτη (SP889) διεξήχθη σε 287 ασθενείς σε πρώιμο ή προχωρημένο στάδιο της νόσου του Parkinson, που είχαν μη ικανοποιητικό έλεγχο των κινητικών συμπτωμάτων τις πρώτες πρωινές ώρες. Το 81,5% των ασθενών αυτών ελάμβαναν ταυτόχρονα θεραπεία με L-dopa. 190 ασθενείς ελάμβαναν ροτιγοτίνη και 97 εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στη βέλτιστη δόση ροτιγοτίνης ή εικονικού φαρμάκου σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 ώρες, ξεκινώντας από τα 2 mg/24 ώρες μέχρι τη μέγιστη δόση των 16 mg/24 ώρες κάθε 8 εβδομάδες. Κατόπιν, ακολούθησε περίοδος συντήρησης 4 εβδομάδων. Η κινητική λειτουργία νωρίς το πρωί αξιολογήθηκε με βάση το τμήμα ΙΙΙ της UPDRS, και οι διαταραχές του νυκτερινού ύπνου, που μετρήθηκαν με την Κλίμακα Ύπνου για τη Νόσο του Parkinson (Parkinson’s Disease Sleep Scale, PDSS-2),που ήταν συν-κυριες παράμετροι αποτελέσματος. Στο τέλος της φάσης συντήρησης, η μέση βαθμολογία του μέρους ΙΙΙ της UPDRS είχε βελτιωθεί κατά 7,0 μονάδες στους ασθενείς, που ελάμβαναν ροτιγοτίνη (αρχική τιμή 29,6), και κατά 3,9 μονάδες στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (αρχική τιμή 32,0). Οι βελτιώσεις στη μέση ολική βαθμολογία PDSS-2 ήταν 5,9 (ροτιγοτίνη, έναρξη 19,3) και 1,9 μονάδες (εικονικό φάρμακο, έναρξη 20,5). Οι διαφορές μεταξύ των θεραπειών ως προς τις συν-κύριες μεταβλητές ήταν στατιστικά σημαντικές (p=0,0002 και p<0,0001).

Δερματική επικόλληση

Σε μια πολυκεντρική, διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη, 2 βραχιόνων, διασταυρούμενη μελέτη σε 52 ασθενείς εξωτερικού ιατρείου, η δερματική επικόλληση του βελτιωμένου εμπλάστρου που διατηρείται σε θερμοκρασία δωματίου συγκρίθηκε με την κρυοσυντηρούμενη φαρμακοτεχνική μορφή, χρησιμοποιώντας τα έμπλαστρα των 8mg/24h. Η δερματική επικόλληση μετρήθηκε σε 2 συνεχόμενες μέρες 24ώρης εφαρμογής των εμπλάστρων. Το βελτιωμένο έμπλαστρο διατήρησης σε θερμοκρασία δωματίου έδειξε καλύτερη δερματική επικόλληση σε σύγκριση με το κρυοσυντηρούμενο έμπλαστρο με το 90% των εμπλάστρων να παρουσιάζει επαρκή επικόλληση (π.χ. >70% της επιφάνειας επικόλλησης του εμπλάστρου) σε σύγκριση με <83% αντίστοιχα. Η δερματική ανοχή ήταν αντίστοιχη και για τις δυο μορφές του σκευάσματος. Η πλειονότητα των ερυθημάτων που παρατηρήθηκε ήταν ήπια και καμία σοβαρή.

5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Απορρόφηση

Μετά την εφαρμογή, η ροτιγοτίνη απελευθερώνεται συνεχώς από το διαδερμικό έμπλαστρο και απορροφάται από το δέρμα. Συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης επιτυγχάνονται μετά από μία έως δύο ημέρες χρήσης του εμπλάστρου και διατηρούνται σε σταθερό επίπεδο με εφαρμογή μία φορά ημερησίως όπου ο ασθενής φέρει το έμπλαστρο για 24 ώρες. Οι συγκεντρώσεις ροτιγοτίνης στο πλάσμα αυξάνονται αναλόγως προς τη δόση σε ένα δοσολογικό εύρος από 1 mg/24 h έως 24 mg/24 h.

Περίπου το 45% της δραστικής ουσίας του εμπλάστρου απελευθερώνεται στο δέρμα σε 24 ώρες. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μετά τη διαδερμική εφαρμογή είναι περίπου το 37%.

Η εκ περιτροπής επιλογή του σημείου εφαρμογής του εμπλάστρου μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα διαφορές από μέρα σε μέρα στα επίπεδα στο πλάσμα. Οι διαφορές στη βιοδιαθεσιμότητα της ροτιγοτίνης κυμάνθηκαν από 2 % (βραχίονας έναντι λαγονίου περιοχής) έως 46% (ώμος έναντι μηρού). Εντούτοις, δεν υπάρχει ένδειξη σχετικής επίδρασης στο κλινικό αποτέλεσμα.

Κατανομή

Η in vitro δέσμευση της ροτιγοτίνης στις πρωτεΐνες πλάσματος είναι περίπου 92%. Ο εμφανής όγκος κατανομής στους ανθρώπους είναι περίπου 84 l/kg.

Βιομετασχηματισμός

Η ροτιγοτίνη μεταβολίζεται σε μεγάλο βαθμό. Η ροτιγοτίνη μεταβολίζεται με N-απαλκυλίωση καθώς και με άμεση και δευτερεύουσα σύζευξη. In vitro αποτελέσματα δείχνουν ότι διαφορετικά ισόμορφα CYP είναι ικανά να καταλύουν τη N-απαλκυλίωση της ροτιγοτίνης. Οι κύριοι μεταβολίτες είναι θειικά και συζεύγματα γλυκουρονιδίου της μητρικής ουσίας καθώς και N-απαλκυλ-μεταβολίτες, οι οποίοι είναι βιολογικά ανενεργοί.

Οι πληροφορίες σχετικά με τους μεταβολίτες δεν είναι ολοκληρωμένες.

Αποβολή

Περίπου το 71% της δόσης ροτιγοτίνης απεκκρίνεται στα ούρα και ένα μικρότερο μέρος περίπου το 23% απεκκρίνεται στα κόπρανα.

Η κάθαρση ροτιγοτίνης μετά από τη διαδερμική χορήγηση είναι περίπου 10 l/min και η συνολική ημίσεια ζωή απέκκρισής της είναι 5 έως 7 ώρες. Το φαρμακοκινητικό προφίλ καταδεικνύει ότι η απέκκριση γίνεται σε δύο φάσεις με αρχική ημίσεια ζωή περίπου 2 έως 3 ώρες.

Επειδή το έμπλαστρο χρησιμοποιείται διαδερμικά, δεν αναμένεται καμία επίδραση από τροφικές και γαστρεντερικές νόσους.

Ειδικές ομάδες ασθενών

Επειδή η θεραπεία με το Leganto αρχίζει με χαμηλή δόση και τιτλοποιείται σταδιακά σύμφωνα με την κλινική ανοχή για τη λήψη του βέλτιστου θεραπευτικού αποτελέσματος, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης ανάλογα με το φύλο, το βάρος ή την ηλικία.

Ηπατική και νεφρική ανεπάρκεια

Σε ασθενείς με μέτρια ηπατική ανεπάρκεια ή ήπια έως σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, δεν παρατηρήθηκαν σχετικές αυξήσεις στα επίπεδα ροτιγοτίνης πλάσματος. Το Leganto δεν μελετήθηκε σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια.

Τα επίπεδα πλάσματος των συζευγμάτων ροτιγοτίνης και των απαλκυλ-μεταβολιτών της αυξάνονται με τη μειωμένη νεφρική λειτουργία. Εντούτοις, μια συνεισφορά αυτών των μεταβολιτών στα κλινικά αποτελέσματα δεν είναι πιθανή.

5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Σε μελέτες τοξικότητας επαναλαμβανόμενων δόσεων και μακροχρόνιας τοξικότητας, οι κύριες επιδράσεις σχετίστηκαν με τις φαρμακοδυναμικές επιδράσεις των αγωνιστών της ντοπαμίνης και με την επακόλουθη μείωση της έκκρισης προλακτίνης.

Μετά από μία μεμονωμένη δόση ροτιγοτίνης, ήταν εμφανής η δέσμευση σε ιστούς με περιεκτικότητα μελανίνης (δηλ. οφθαλμοί) σε έγχρωμους αρουραίους και πιθήκους, αλλά εξαλείφθηκε κατά τη διάρκεια των 14 ημερών της περιόδου παρατήρησης.

Παρατηρήθηκε εκφύλιση του αμφιβληστροειδούς μέσω μικροσκοπίας μετάδοσης σε δόση ισότιμη με 2,8 φορές τη μέγιστη συνιστώμενη δόση για τους ανθρώπους βάσει mg/m2 σε μια 3μηνη μελέτη σε αλφικούς αρουραίους. Οι επιδράσεις ήταν εντονότερες στους θηλυκούς αρουραίους. Επιπρόσθετες μελέτες για την περαιτέρω αξιολόγηση της ειδικής παθολογίας δεν έχουν διενεργηθεί. Δεν παρατηρήθηκε εκφύλιση του αμφιβληστροειδούς κατά τη διάρκεια της ιστοπαθολογικής αξιολόγησης ρουτίνας των οφθαλμών σε καμία τοξικολογική μελέτη σε κανένα χρησιμοποιούμενο είδος. Το κατά πόσον αυτά τα ευρήματα είναι σημαντικά για τους ανθρώπους δεν είναι γνωστό.

Σε μια μελέτη καρκινογόνου δράσης, αρσενικοί αρουραίοι ανέπτυξαν όγκους κυττάρων του Leydig και υπερπλασία. Κακοήθεις όγκοι παρατηρήθηκαν κυρίως στη μήτρα θηλυκών αρουραίων με μεσαία και υψηλή δόση. Αυτές οι μεταβολές είναι ευρέως γνωστές επιδράσεις των αγωνιστών ντοπαμίνης στους αρουραίους μετά από ισόβια θεραπεία και έχουν αξιολογηθεί ως μη σημαντικές για τον άνθρωπο.

Οι επιδράσεις της ροτιγοτίνης στην αναπαραγωγή διερευνήθηκαν στους αρουραίους, στα κουνέλια και στους ποντικούς. Η ροτιγοτίνη δεν είχε τερατογόνο δράση σε κανένα από τα τρία είδη, αλλά ήταν εμβρυοτοξική στους αρουραίους και στους ποντικούς σε δόσεις τοξικές για τη μητέρα. Η ροτιγοτίνη δεν επηρέασε τη γονιμότητα στους αρσενικούς αρουραίους, αλλά μείωσε σαφώς τη γονιμότητα στους θηλυκούς αρουραίους και ποντικούς, λόγω των επιδράσεων στα επίπεδα προλακτίνης τα οποία είναι ιδιαίτερα σημαντικά στα τρωκτικά.

Η ροτιγοτίνη δεν προκάλεσε γονιδιακές μεταλλάξεις στη δοκιμασία Ames, αλλά έδειξε επιδράσεις στην in vitro ανάλυση λεμφώματος ποντικών (Mouse Lymphoma Assay) με μεταβολική ενεργοποίηση και ασθενέστερες επιδράσεις χωρίς μεταβολική ενεργοποίηση. Αυτή η μεταλλαξιογόνος δράση θα μπορούσε να αποδοθεί στη ρήξη των χρωμοσωμάτων από τη ροτιγοτίνη. Αυτή η δράση δεν επιβεβαιώθηκε in vivo στη δοκιμασία μικροπυρήνα ποντικών (Mouse Micronucleus Test) και στη δοκιμασία μη προγραμματισμένης σύνθεσης DNA αρουραίου (Unscheduled DNA Synthesis). Εφόσον λειτούργησε σχεδόν παράλληλα με μια μειωμένη σχετική ολική αύξηση των κυττάρων, μπορεί να σχετίζεται με μια κυτταροτοξική δράση της ουσίας. Συνεπώς, η σημασία της μίας θετικής in vitro δοκιμασίας μεταλλαξιογόνου δράσης δεν είναι γνωστή.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1 Κατάλογος εκδόχων

Υπόστρωμα

Πολυεστερική μεμβράνη, σιλικονοποιημένη, αλουμινιοποιημένη,

επικαλυμμένη με στρώμα χρωστικής (διοξείδιο του τιτανίου (E171), κίτρινη χρωστική 95, κόκκινη χρωστική 166) και επισήμανση (κόκκινη χρωστική 144, κίτρινη χρωστική 95, μαύρη χρωστική 7).

Αυτοκόλλητο στρώμα τύπου μήτρας

Πολυ(διμεθυλοσιλοξάνη, τριμεθυλοσιλυλ πυριτικό)-συμπολυμερές,

Povidone K90,

Μεταδιθειώδες νάτριο (E223), Ασκορβυλ παλμιτικό (E304) και DL-α-τοκοφερόλη (E307).

Μεμβράνη απελευθέρωσης

Διαφανής πολυεστερική μεμβράνη με επικάλυψη φθοροπολυμερούς.

6.2 Ασυμβατότητες

Δεν εφαρμόζεται.

6.3 Διάρκεια ζωής

30 μήνες.

6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 30ο C.

6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη

Αποκολλώμενος φακελίσκος σε χάρτινο κουτί: Η μία πλευρά αποτελείται από συμπολυμερές αιθυλενίου (εσωτερικό στρώμα), φύλλο αλουμινίου, μεμβράνη πολυαιθυλενίου χαμηλής πυκνότητας και χαρτί, ενώ η άλλη πλευρά αποτελείται από πολυαιθυλένιο (εσωτερικό στρώμα), αλουμίνιο, συμπολυμερές αιθυλενίου και χαρτί.

Το κουτί στην έναρξη της θεραπείας περιέχει 28 διαδερμικά έμπλαστρα σε 4 επιμέρους συσκευασίες των 2 mg, 4 mg, 6 mg και 8 mg με 7 έμπλαστρα η καθεμία , ατομικά σφραγισμένα σε φακελίσκους.

6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης

Μετά τη χρήση, το έμπλαστρο εξακολουθεί να περιέχει δραστική ουσία. Μετά την αφαίρεση, το χρησιμοποιημένο έμπλαστρο θα πρέπει να διπλώνεται στα δύο, με την κολλητική πλευρά προς τα μέσα, έτσι ώστε το στρώμα μήτρας να μην είναι εκτεθειμένο, να τοποθετείται στον αρχικό φακελλίσκο και στη συνέχεια να απορρίπτεται. Κάθε έμπλαστρο που έχει ή δεν έχει χρησιμοποιηθεί πρέπει να απορριφθεί σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις ή να επιστραφεί στο φαρμακείο.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

UCB Manufacturing Ireland Ltd.

Shannon, Industrial Estate,

Co. Clare, Ιρλανδία

8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

EU/1/11/695/055

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ / ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης άδειας κυκλοφορίας: 16 Ιουνίου 2011 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 14 Ιανουάριος 2016

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

{ΜΜ/ΕΕΕΕ}

Λεπτομερή πληροφοριακά στοιχεία για το παρόν φαρμακευτικό προϊόν είναι διαθέσιμα στην ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων http://www.ema.europa.eu

Σχόλια

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
  • Βοήθεια
  • Get it on Google Play
  • Σχετικά
  • Info on site by:

  • Presented by RXed.eu

  • 27558

    φάρμακα με συνταγογράφηση που απαριθμούνται