Greek
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Retacrit (epoetin zeta) – περιληψη των χαρακτηριστικων του προϊοντοσ - B03XA01

Updated on site: 09-Oct-2017

Όνομα φαρμάκουRetacrit
Κωδικός ATCB03XA01
Ουσίαepoetin zeta
ΚατασκευαστήςHospira UK Limited

Περιεχόμενα άρθρου

1.ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΙΟΝΤΟΣ

Retacrit 1 000 IU/0,3 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Retacrit 2 000 IU/0,6 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Retacrit 3 000 IU/0,9 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Retacrit 4 000 IU/0,4 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Retacrit 5 000 IU/0,5 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Retacrit 6 000 IU/0,6 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Retacrit 8 000 IU/0,8 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Retacrit 10 000 IU/1 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Retacrit 20 000 IU/0,5 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Retacrit 30 000 IU/0,75 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Retacrit 40 000 IU/1 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

2.ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Retacrit 1 000 IU/0,3 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα που περιέχει 1 000 διεθνείς μονάδες (IU) ανά 0,3 ml ενέσιμου διαλύματος της δραστικής ουσίας εποετίνη* ζήτα (ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ερυθροποιητίνη). Το διάλυμα περιέχει 3 333 IU της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα ανά ml.

Έκδοχο με γνωστή δράση

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,15 mg φαινυλαλανίνης.

Retacrit 2 000 IU/0,6 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα που περιέχει 2 000 διεθνείς μονάδες (IU) ανά 0,6 ml ενέσιμου διαλύματος της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα* (ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ερυθροποιητίνη). Το διάλυμα περιέχει 3 333 IU της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα ανά ml.

Έκδοχο με γνωστή δράση

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,30 mg φαινυλαλανίνης.

Retacrit 3 000 IU/0,9 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα που περιέχει 3 000 διεθνείς μονάδες (IU) ανά 0,9 ml ενέσιμου διαλύματος της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα* (ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ερυθροποιητίνη). Το διάλυμα περιέχει 3 333 IU της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα ανά ml.

Έκδοχο με γνωστή δράση

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,45 mg φαινυλαλανίνης.

Retacrit 4 000 IU/0,4 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα που περιέχει 4 000 διεθνείς μονάδες (IU) ανά 0,4 ml ενέσιμου διαλύματος της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα* (ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ερυθροποιητίνη). Το διάλυμα περιέχει 10 000 IU της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα ανά ml.

Έκδοχο με γνωστή δράση

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,20 mg φαινυλαλανίνης.

Retacrit 5 000 IU/0,5 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα που περιέχει 5 000 διεθνείς μονάδες (IU) ανά 0,5 ml ενέσιμου διαλύματος της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα* (ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ερυθροποιητίνη). Το διάλυμα περιέχει 10 000 IU της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα ανά ml.

Έκδοχο με γνωστή δράση

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,25 mg φαινυλαλανίνης.

Retacrit 6 000 IU/0,6 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα που περιέχει 6 000 διεθνείς μονάδες (IU) ανά 0,6 ml ενέσιμου διαλύματος της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα* (ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ερυθροποιητίνη). Το διάλυμα περιέχει 10 000 IU της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα ανά ml.

Έκδοχο με γνωστή δράση

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,30 mg φαινυλαλανίνης.

Retacrit 8 000 IU/0,8 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα που περιέχει 8 000 διεθνείς μονάδες (IU) ανά 0,8 ml ενέσιμου διαλύματος της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα* (ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ερυθροποιητίνη). Το διάλυμα περιέχει 10 000 IU της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα ανά ml.

Έκδοχο με γνωστή δράση

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,40 mg φαινυλαλανίνης.

Retacrit 10 000 IU/1 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα που περιέχει 10 000 διεθνείς μονάδες (IU) ανά 1,0 ml ενέσιμου διαλύματος της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα* (ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ερυθροποιητίνη). Το διάλυμα περιέχει 10 000 IU της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα ανά ml.

Έκδοχο με γνωστή δράση

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,50 mg φαινυλαλανίνης.

Retacrit 20 000 IU/0,5 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα που περιέχει 20 000 διεθνείς μονάδες (IU) ανά 0,5 ml ενέσιμου διαλύματος της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα* (ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ερυθροποιητίνη). Το διάλυμα περιέχει 40 000 IU της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα ανά ml.

Έκδοχο με γνωστή δράση

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,25 mg φαινυλαλανίνης.

Retacrit 30 000 IU/0,75 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα που περιέχει 30 000 διεθνείς μονάδες (IU) ανά 0,75 ml ενέσιμου διαλύματος της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα* (ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ερυθροποιητίνη). Το διάλυμα περιέχει 40 000 IU της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα ανά ml.

Έκδοχο με γνωστή δράση

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,38 mg φαινυλαλανίνης.

Retacrit 40 000 IU/1 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα που περιέχει 40 000 διεθνείς μονάδες (IU) ανά 1 ml ενέσιμου διαλύματος της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα* (ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ερυθροποιητίνη). Το διάλυμα περιέχει 40 000 IU της δραστικής ουσίας εποετίνη ζήτα ανά ml.

Έκδοχο με γνωστή δράση

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,50 mg φαινυλαλανίνης.

*Παράγεται με τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA σε κυτταρική σειρά Ωοθηκών Κινεζικών Κρικητών (CHO).

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3.ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα. Διαυγές, άχρωμο διάλυμα.

4.ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1

Θεραπευτικές ενδείξεις

 

Θεραπεία της συμπτωματικής αναιμίας σχετιζόμενης με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια (ΧΝΑ) σε

 

ενήλικες και παιδιατρικούς ασθενείς:

 

o Θεραπεία της αναιμίας που σχετίζεται με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια σε ενήλικες και

 

παιδιατρικούς ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοδιύλιση και σε ενήλικες ασθενείς

 

που υποβάλλονται σε περιτοναϊκή διύλιση (βλ. παράγραφο 4.4).

oΘεραπεία της σοβαρής αναιμίας νεφρικής αιτιολογίας που συνοδεύεται από κλινικά συμπτώματα σε ενήλικες ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια που δεν υποβάλλονται ακόμη σε αιμοδιύλιση (βλ. παράγραφο 4.4).

Θεραπεία της αναιμίας και μείωση των απαιτούμενων μεταγγίσεων σε ενήλικες ασθενείς που λαμβάνουν χημειοθεραπεία για συμπαγείς όγκους, κακόηθες λέμφωμα ή πολλαπλό μυέλωμα και διατρέχουν κίνδυνο μετάγγισης όπως κρίνεται κατάλληλο από τη γενική κατάσταση του ασθενούς (π.χ. καρδιαγγειακή κατάσταση, προϋπάρχουσα αναιμία κατά την έναρξη χημειοθεραπείας).

Το Retacrit μπορεί να χρησιμοποιηθεί για βελτίωση της απόδοσης σε αυτόλογο αίμα, που λαμβάνεται από ασθενείς προορισμένους για προκατάθεση αίματος. Η χρήση του στην ένδειξη αυτή πρέπει να σταθμίζεται έναντι του αναφερθέντος κινδύνου θρομβοεμβολικών επεισοδίων.

Ηθεραπεία θα πρέπει να χορηγείται μόνο σε ασθενείς με μέτριας βαρύτητας αναιμία (χωρίς έλλειψη σιδήρου), εφόσον δεν υπάρχουν προϋποθέσεις συντήρησης του αίματος ή αυτές είναι ανεπαρκείς επί προγραμματισμένων μεγάλων εκλεκτικών χειρουργικών επεμβάσεων που απαιτούν μεγάλο όγκο αίματος (4 ή περισσότερες μονάδες αίματος στις γυναίκες ή 5 ή περισσότερες μονάδες στους άνδρες).

Το Retacrit μπορεί να χρησιμοποιηθεί πριν από μείζονα προγραμματισμένα ορθοπεδικά χειρουργεία, τα οποία θεωρητικά έχουν υψηλό αναμενόμενο κίνδυνο επιπλοκών κατά τη μετάγγιση, ώστε να μειώσει την έκθεση σε αλλογενικές μεταγγίσεις αίματος σε ενήλικες ασθενείς που δεν παρουσιάζουν έλλειψη σιδήρου. Η χρήση του θα πρέπει να περιορίζεται σε ασθενείς με αναιμία μέτριας βαρύτητας (π.χ. Hb 10-13 g/dl) οι οποίοι δεν συμμετέχουν σε κάποιο πρόγραμμα αυτομετάγγισης και οι οποίοι αναμένεται να υποστούν μια μέτρια απώλεια αίματος (900 έως 1 800 ml).

4.2Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Η θεραπεία με Retacrit πρέπει να ξεκινήσει υπό την επίβλεψη γιατρών έμπειρων στην αντιμετώπιση ασθενών με τις παραπάνω ενδείξεις.

Δοσολογία

Θεραπεία της συμπτωματικής αναιμίας σε ενήλικες και παιδιατρικούς ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια

Το Retacrit πρέπει να χορηγείται είτε υποδορίως ή ενδοφλεβίως.

Η συγκέντρωση-στόχος της αιμοσφαιρίνης κυμαίνεται μεταξύ 10 και 12 g/dl (6,2-7,5 mmol/l), εκτός των παιδιατρικών ασθενών, στους οποίους η συγκέντρωση αιμοσφαιρίνης θα πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 9,5 και 11 g/dl (5,9-6,8 mmol/l). Το ανώτερο όριο της συγκέντρωσης-στόχου της αιμοσφαιρίνης δεν πρέπει να υπερβαίνεται.

Τα συμπτώματα της αναιμίας και οι συνέπειες της μπορεί να ποικίλουν με την ηλικία, το φύλο και το συνολικό φορτίο της νόσου: μια αξιολόγηση της κλινικής πορείας και της κατάστασης του ασθενούς

από έναν ιατρό είναι απαραίτητη. Τo Retacrit πρέπει να χορηγείται είτε υποδορίως ή ενδοφλεβίως με σκοπό την αύξηση της αιμοσφαιρίνης σε επίπεδο όχι ανώτερο των 12 g/dL (7,5 mmol/L). Εξαιτίας της εσωτερικής διακύμανσης σε κάθε ασθενή, μπορεί να παρατηρηθούν σποραδικά, τιμές αιμοσφαιρίνης ενός ασθενούς κάτω ή πάνω από τα επιθυμητά επίπεδα συγκέντρωσης. Η διακύμανση της αιμοσφαιρίνης θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με προσαρμογή της δόσης, επιχειρώντας την επίτευξη του εύρους-στόχου των 10 g/dL (6,2 mmol/l) έως 12 g/dL (7,5 mmol/l).

Η συντήρηση ενός επιπέδου αιμοσφαιρίνης ανώτερου των 12 g/dL πρέπει να αποφεύγεται: παρακάτω δίνονται οδηγίες για την κατάλληλη προσαρμογή της δόσης στις περιπτώσεις που παρατηρούνται τιμές αιμοσφαιρίνης άνω των 12 g/dL (7,5 mmol/l). Αύξηση της αιμοσφαιρίνης μεγαλύτερη των 2 g/dL (1,25 mmol/l) σε διάστημα τεσσάρων εβδομάδων πρέπει να αποφεύγεται. Σε περίπτωση που συμβεί, θα πρέπει να γίνουν οι απαραίτητες προσαρμογές της δόσης σύμφωνα με τις οδηγίες που παρέχονται.

Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά ώστε να διασφαλίζεται ότι χρησιμοποιείται η χαμηλότερη εγκεκριμένη αποτελεσματική δόση Retacrit για την παροχή επαρκούς ελέγχου των συμπτωμάτων της αναιμίας διατηρώντας παράλληλα τη συγκέντρωση της αιμοσφαιρίνης κάτω από ή στα 12 g/dl (7.5 mmol/l).

Απαιτείται προσοχή με την κλιμάκωση των δόσεων Retacrit σε ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια. Σε ασθενείς με πτωχή ανταπόκριση αιμοσφαιρίνης στο Retacrit, πρέπει να εξετάζονται εναλλακτικές εξηγήσεις για την πτωχή ανταπόκριση (βλέπε παραγράφους 4.4 και 5.1).

Σε ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και κλινικά έκδηλη ισχαιμική καρδιοπάθεια ή συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, η συντήρηση της συγκέντρωσης αιμοσφαιρίνης δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το ανώτατο όριο της στοχευόμενης συγκέντρωσης αιμοσφαιρίνης.

Ενήλικες ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοδιύλιση

Το Retacrit πρέπει να χορηγείται είτε υποδορίως ή ενδοφλεβίως.

Η θεραπεία χωρίζεται σε δύο στάδια:

1. Φάση διόρθωσης: 50 IU/kg 3 φορές την εβδομάδα. Όταν χρειαστεί προσαρμογή της δόσης, θα πρέπει να γίνει σταδιακά σε χρονικό διάστημα τουλάχιστον τεσσάρων εβδομάδων. Σε κάθε στάδιο, η αύξηση ή η μείωση της δόσης θα πρέπει να είναι της τάξης των 25 IU/kg 3 φορές την εβδομάδα.

2. Φάση συντήρησης: Ρύθμιση της δόσης με σκοπό τη συντήρηση των τιμών της αιμοσφαιρίνης στο επιθυμητό επίπεδο: Αιμοσφαιρίνη (Hb) μεταξύ 10 και 12 g/dl (6,2-

7,5 mmol/l). Η συνιστώμενη συνολική εβδομαδιαία δόση είναι από 75 έως 300 IU/kg.

Τα διαθέσιμα κλινικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι εκείνοι οι ασθενείς με πολύ χαμηλή αρχική τιμή αιμοσφαιρίνης (< 6 g/dl ή < 3,75 mmol/l) μπορεί να χρειαστούν υψηλότερες δόσεις συντήρησης απ' ό,τι αυτοί με λιγότερο σοβαρή αρχική αναιμία (Hb > 8 g/dl ή > 5 mmol/l).

Παιδιατρικοί ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοδιύλιση

Η θεραπεία χωρίζεται σε δύο στάδια:

1. Φάση διόρθωσης: 50 IU/kg, 3 φορές την εβδομάδα μέσω της ενδοφλέβιας οδού. Όταν χρειαστεί προσαρμογή της δόσης, θα πρέπει να γίνει σε στάδια των 25 IU/kg, 3 φορές την εβδομάδα με διαστήματα τουλάχιστον 4 εβδομάδων μέχρι την επίτευξη του επιθυμητού στόχου.

2. Φάση συντήρησης: Προσαρμογή της δόσης με σκοπό τη συντήρηση των τιμών της αιμοσφαιρίνης στο επιθυμητό επίπεδο: Αιμοσφαιρίνη (Hb) μεταξύ 9,5 και 11 g/dl (5,9-

6,8 mmol/l).

Γενικά, τα παιδιά και οι έφηβοι με σωματικό βάρος κάτω από 30 kg χρειάζονται υψηλότερες δόσεις

συντήρησης σε σχέση με τα παιδιά με βάρος μεγαλύτερο από 30 kg και τους ενήλικες. Παρατηρήθηκαν οι παρακάτω δόσεις συντήρησης σε κλινικές δοκιμές μετά από 6 μήνες θεραπείας.

 

Δόση (IU/kg χορηγηθείσα 3 φορές την εβδομάδα)

Σωματικό Βάρος

Μέση τιμή

Συνήθης δόση συντήρησης

(kg)

 

 

< 10

75-150

10-30

60-150

> 30

30-100

Τα διαθέσιμα κλινικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι εκείνοι οι ασθενείς με πολύ χαμηλή αρχική τιμή αιμοσφαιρίνης (< 6,8 g/dl ή < 4,25 mmol/l) μπορεί να χρειαστούν υψηλότερες δόσεις συντήρησης απ' ό,τι αυτοί με υψηλότερες αρχικές τιμές αιμοσφαιρίνης ( > 6,8 g/dl ή > 4,25 mmol/l).

Ενήλικες ασθενείς που υποβάλλονται σε περιτοναϊκή διύλιση

Το Retacrit πρέπει να χορηγείται είτε υποδορίως ή ενδοφλεβίως.

Η θεραπεία χωρίζεται σε δύο στάδια:

1. Φάση διόρθωσης: Δόση έναρξης ίση με 50 IU/kg, 2 φορές την εβδομάδα.

2. Φάση συντήρησης: Προσαρμογή της δόσης με σκοπό τη συντήρηση των τιμών της αιμοσφαιρίνης στο επιθυμητό επίπεδο: (αιμοσφαιρίνη (Hb) μεταξύ 10 και 12 g/dl (6,2-

    φάρμακα με συνταγογράφηση που απαριθμούνται. Ουσία: "Epoetin zeta"

  • Silapo - epoetin zeta

7,5 mmol/l). όση συντήρησης μεταξύ 25 και 50 IU/kg, δύο φορές την εβδομάδα σε 2 ίσες ενέσεις.

Ενήλικες ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια που δεν υποβάλλονται ακόμη σε αιμοδιύλιση

Το Retacrit πρέπει να χορηγείται είτε υποδορίως ή ενδοφλεβίως.

Η θεραπεία χωρίζεται σε δύο στάδια:

1. Φάση διόρθωσης: Δόση έναρξης ίση με 50 IU/kg, 3 φορές την εβδομάδα, που ακολουθείται, εάν χρειαστεί, από αύξηση δόσης κατά 25 IU/kg (3 φορές την εβδομάδα) μέχρι να επιτευχθεί ο επιθυμητός στόχος (αυτό θα πρέπει να γίνεται σε στάδια τουλάχιστον τεσσάρων εβδομάδων).

2. Φάση συντήρησης: Κατά τη φάση συντήρησης, το Retacrit μπορεί να χορηγείται είτε 3 φορές την εβδομάδα και στην περίπτωση της υποδόριας χορήγησης, μια φορά την εβδομάδα ή μια φορά κάθε 2 εβδομάδες. Θα πρέπει να γίνεται κατάλληλη προσαρμογή της δόσης και του μεσοδιαστήματος της δόσης με σκοπό τη συντήρηση των τιμών της αιμοσφαιρίνης στο επιθυμητό επίπεδο: Αιμοσφαιρίνη (Hb) μεταξύ 10 και 12 g/dl (6,2-7,5 mmol/l). Η επέκταση του μεσοδιαστήματος της δόσης μπορεί να απαιτεί αύξηση της δόσης.

Η μέγιστη δόση δεν θα πρέπει να ξεπερνά τα 150 IU/kg 3 φορές την εβδομάδα, τα 240 IU/kg (με μέγιστο τα 20,000 IU) μια φορά την εβδομάδα ή τα 480 IU/kg (με μέγιστο τα 40,000 IU) μια φορά κάθε 2 εβδομάδες.

Θεραπεία ασθενών με αναιμία μετά από χημειοθεραπεία

Το Retacrit θα πρέπει να χορηγείται μέσω της υποδόριας οδού σε ασθενείς με αναιμία (πχ με συγκέντρωση αιμοσφαιρίνης ≤ 10 g/dl (6,2 mmol/l). Τα συμπτώματα της αναιμίας και οι συνέπειές της μπορεί να ποικίλουν με την ηλικία, το φύλο και το συνολικό φορτίο της νόσου: η αξιολόγηση της κλινικής πορείας και της κατάστασης του ασθενούς από έναν ιατρό είναι απαραίτητη.

Εξαιτίας της εσωτερικής διακύμανσης σε κάθε ασθενή, σποραδικά οι ατομικές τιμές ενός ασθενούς

μπορεί να παρατηρηθούν πάνω ή κάτω των επιθυμητών επιπέδων αιμοσφαιρίνης. Η διακύμανση της αιμοσφαιρίνης θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με προσαρμογή της δόσης, επιχειρώντας την επίτευξη του εύρους-στόχου των 10 g/dl (6,2 mmol/l) έως 12 g/dl (7,5 mmol/l). Η συντήρηση ενός επιπέδου αιμοσφαιρίνης ανώτερου των 12 g/dl (7.5 mmol/l) πρέπει να αποφεύγεται. Παρακάτω δίνονται οδηγίες για την κατάλληλη προσαρμογή της δόσης στις περιπτώσεις που παρατηρούνται τιμές αιμοσφαιρίνης άνω των 12 g/dl (7,5 mmol/l).

Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά για να εξασφαλιστεί ότι χρησιμοποιείται η χαμηλότερη εγκεκριμένη δόση Retacrit για την παροχή επαρκούς ελέγχου των συμπτωμάτων της αναιμίας.

Ηθεραπεία με Retacrit θα πρέπει να συνεχίζεται έως ένα μήνα μετά από το τέλος της χημειοθεραπείας.

Ηαρχική δόση είναι 150 IU/kg με υποδόρια χορήγηση 3 φορές την εβδομάδα. Εναλλακτικά, το Retacrit μπορεί να χορηγηθεί με αρχική δόση 450 IU/kg χορρηγούμενη υποδόρια μία φορά την εβδομάδα.

Εάν μετά από 4 εβδομάδες θεραπείας αυξηθεί η αιμοσφαιρίνη κατά τουλάχιστον 1 g/dl (0,62 mmol/l) ή αυξηθεί ο αριθμός των δικτυοερυθροκυττάρων κατά ≥ 40 000 κύτταρα/µl πάνω από την αρχική τιμή, η δόση θα πρέπει να παραμείνει στα 150 IU/kg 3 φορές την εβδομάδα ή στα 450 IU/kg μια φορά την εβδομάδα. Εάν η αύξηση της αιμοσφαιρίνης είναι <1 g/dl (0,62 mmol/l) και ο αριθμός των δικτυοερυθροκυττάρων αυξηθεί < 40 000 κύτταρα/µl πάνω από την αρχική τιμή, η δόση πρέπει να αυξηθεί στα 300 IU/kg 3 φορές την εβδομάδα. Εάν μετά από 4 επιπλέον εβδομάδες θεραπείας με χορήγηση 300 IU/kg 3 φορές την εβδομάδα, αυξηθεί η αιμοσφαιρίνη κατά ≥ 1 g/dl (0,62 mmol/l) ή ο αριθμός των δικτυοερυθροκυττάρων αυξηθεί κατά ≥ 40 000 κύτταρα/µl, η δόση θα πρέπει να παραμείνει στα 300 IU/kg 3 φορές την εβδομάδα. Ωστόσο, εάν η αιμοσφαιρίνη αυξηθεί < 1 g/dl

(< 0,62 mmol/l) και ο αριθμός των δικτυοερυθροκυττάρων αυξηθεί < 40 000 κύτταρα/µl πάνω από την αρχική τιμή, η ανταπόκριση θεωρείται απίθανη και η αγωγή θα πρέπει να διακόπτεται.

Το συνιστώμενο δοσολογικό σχήμα περιγράφεται στο ακόλουθο διάγραμμα:

150 IU/kg 3x/εβδομάδα

ή 450 IU/kg μία φορά την εβδομάδα

 

 

επί 4 εβδομάδες

 

 

 

 

 

 

 

 

Αύξηση του αριθμού των δικτυοερυθροκυττάρων

Αύξηση του αριθμού των δικτυοερυθροκυττάρων

40 000/μl ή αύξηση των επιπέδων της Hb 1 g/dl

< 40

000/μl και αύξηση των επιπέδων της Hb < 1 g/dl

Στοχευόμενη Hb

300 IU/kg

(10 - 12 g/dl)

3x/εβδομάδα

 

για 4 εβδομάδες

Αύξηση του αριθμού των δικτυοερυθροκυττάρων 40 000/μl ή αύξηση των επιπέδων της Hb 1 g/dl

Αύξηση του αριθμού των δικτυοερυθροκυττάρων < 40 000/μl

και αύξηση των επιπέδων της Hb < 1 g/dl

Διακοπή της θεραπείας

Μόλις ο θεραπευτικός σκοπός της αγωγής επιτευχθεί για τον ασθενή, η δόση πρέπει να μειώνεται από 25 έως 50% ώστε να διατηρηθεί η αιμοσφαιρίνη σε αυτά τα επίπεδα. Η κατάλληλη τιτλοποίηση της δόσης πρέπει να υπολογίζεται.

Προσαρμογή της δόσης

Με ρυθμό αύξησης της αιμοσφαιρίνης πάνω από 2 g/dl (> 1,25 mmol/l) ανά μήνα, η δόση του Retacrit θα πρέπει να μειωθεί περίπου κατά 25-50%. Εάν το επίπεδο αιμοσφαιρίνης ξεπερνά τα 12 g/dl

(7,5 mmol/l), διακόψτε τη θεραπεία μέχρι να πέσει στα 12 g/dl (7,5 mmol/l) ή χαμηλότερα και κατόπιν αποκαταστήστε τη θεραπεία με Retacrit με δόση 25% κάτω από την προηγούμενη δόση.

Θεραπεία ενήλικων ασθενών που πρόκειται να εγχειριστούν σε προγράμματα προκατάθεσης αυτόλογου αίματος

Το Retacrit θα πρέπει να χορηγείται μέσω της ενδοφλέβιας οδού.

Τη στιγμή της αιμοδοσίας, το Retacrit θα πρέπει να χορηγείται μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας αιμοδοσίας.

Οι ασθενείς με ελαφράς μορφής αναιμία (αιματοκρίτης 33-39%) για τους οποίους απαιτείται μία

προκατάθεση ≥ 4 μονάδων αίματος θα πρέπει να θεραπεύονται με Retacrit με δόση 600 IU/kg σωματικού βάρους 2 φορές την εβδομάδα για 3 εβδομάδες πριν τη χειρουργική επέμβαση.

Όλοι οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με Retacrit θα πρέπει να λάβουν την κατάλληλη ποσότητα συμπληρωμάτων σιδήρου (π.χ. 200 mg στοιχεία σιδήρου από το στόμα καθημερινά) καθ’όλη τη διάρκεια της θεραπείας. Η χορήγηση συμπληρωμάτων σιδήρου θα πρέπει να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατό, ακόμα και αρκετές εβδομάδες πριν την έναρξη της προκατάθεσης αυτόλογου αίματος, ούτως ώστε να επιτευχθούν υψηλά επίπεδα σιδήρου πριν την έναρξη της θεραπείας με Retacrit.

Θεραπεία ενηλίκων ασθενών οι οποίοι έχουν προγραμματιστεί για μείζον ορθοπεδικό χειρουργείο

Το Retacrit θα πρέπει να χορηγηθεί υποδορίως.

Μια δόση των 600 IU/kg σωματικού βάρους θα πρέπει να χορηγείται μία φορά την εβδομάδα για τρεις εβδομάδες (ημέρες 21, 14 και 7) πριν από το χειρουργείο καθώς και την ημέρα του χειρουργείου (ημέρα 0). Εάν χρειάζεται να συντομευτεί ο χρόνος που προηγείται του χειρουργείου σε λιγότερο από τρεις εβδομάδες, θα πρέπει να χορηγείται μια δόση των 300 IU/kg σωματικού βάρους ημερησίως για 10 συνεχόμενες ημέρες πριν από το χειρουργείο, την ημέρα του χειρουργείου καθώς και για τέσσερις ημέρες αμέσως μετά από αυτό. Κατά την προεγχειρητική περίοδο, εάν κατά τη διάρκεια αιματολογικών εξετάσεων διαπιστωθεί ότι τα επίπεδα της αιμοσφαιρίνης φτάνουν τα 15 g/dl ή παραπάνω, τότε θα πρέπει να σταματήσει η χορήγηση του Retacrit και να μη χορηγηθούν περαιτέρω δόσεις.

Ελλείψεις σιδήρου θα πρέπει να αντιμετωπίζονται πριν την έναρξη θεραπείας με Retacrit. Επιπλέον, όλοι οι ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνουν επαρκή αγωγή με συμπληρώματα σιδήρου (π.χ. 200 mg στοιχεία σιδήρου από το στόμα καθημερινά) καθ' όλη τη διάρκεια της θεραπευτικής αγωγής με Retacrit. Εάν είναι δυνατόν, η χορήγηση συμπληρωμάτων σιδήρου θα πρέπει να αρχίσει πριν από τη θεραπεία με το Retacrit, ώστε να δημιουργηθούν επαρκή αποθέματα σιδήρου.

Τρόπος χορήγησης

Ενδοφλέβια ένεση

Η δόση θα πρέπει να χορηγείται για 1-5 λεπτά τουλάχιστον, ανάλογα με τη συνολική δόση. Σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοδιύλιση, μπορεί να χορηγηθεί μία στιγμιαία (bolus) ένεση κατά τη διάρκεια της συνεδρίας αιμοδιύλισης μέσω μίας κατάλληλης φλεβικής διόδου στη γραμμή της αιμοδιύλισης. Εναλλακτικά, η ένεση μπορεί να πραγματοποιηθεί στο τέλος της συνεδρίας αιμοδιύλισης μέσω της σωλήνωσης της βελόνας αναστόμωσης, ακολουθούμενη από ενέσιμο διάλυμα 10 ml χλωριούχου νατρίου 9 mg/ml (0,9%) για να ξεπλυθεί η σωλήνωση και να εξασφαλιστεί ικανοποιητική μετάβαση της ένεσης του προϊόντος στην κυκλοφορία του αίματος.

Είναι προτιμότερο η ένεση να χορηγείται σε βραδύτερο ρυθμό, σε ασθενείς που αντιδρούν στη θεραπεία με συμπτώματα που προσομοιάζουν με αυτά της γρίπης.

Το Retacrit δεν πρέπει να χορηγείται με ενδοφλέβια έγχυση.

Το Retacrit δεν πρέπει να αναμιγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα (βλέπε παράγραφο 6.2).

Υποδόρια ένεση

Γενικά, δεν θα πρέπει να ξεπερνάται ο μέγιστος όγκος του 1 ml σε ένα σημείο ένεσης. Στην περίπτωση μεγαλύτερων όγκων, θα πρέπει να επιλέγονται περισσότερα του ενός σημεία για την ένεση.

Οι ενέσεις γίνονται στα άκρα ή στο πρόσθιο κοιλιακό τοίχωμα.

Για οδηγίες σχετικά με το χειρισμό του φαρμακευτικού προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλέπε παράγραφο 6.6.

4.3Αντενδείξεις

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

Ασθενείς που αναπτύσσουν Αμιγή Απλασία της Ερυθράς Σειράς (PRCA) κατόπιν θεραπείας με οποιαδήποτε ερυθροποιητίνη δεν πρέπει να λαμβάνουν Retacrit ή οποιαδήποτε άλλη ερυθροποιητίνη (βλέπε παράγραφο 4.4).

Μη ελεγχόμενη υπέρταση.

Στην ένδειξη "βελτίωση της απόδοσης αυτόλογου αίματος": έμφραγμα του μυοκαρδίου ή αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο εντός του τελευταίου μηνός πριν από την έναρξη της θεραπείας, ασταθής στηθάγχη, αυξημένος κίνδυνος εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης, όπως ιστορικό φλεβικής θρομβοεμβολικής νόσου.

Στην ένδειξη για μείζονα προγραμματισμένα ορθοπεδικά χειρουργεία: σοβαρή στεφανιαία, περιφερική αρτηριακή, καρωτιδική ή αγγειακή εγκεφαλική νόσο, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών που είχαν πρόσφατα κάποιο έμφραγμα του μυοκαρδίου ή κάποιο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.

Οι ασθενείς που για οποιονδήποτε λόγο δεν μπορούν να λάβουν επαρκή προφυλακτική αντιθρομβωτική αγωγή.

4.4Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Γενικά

Όπως με όλους τους ασθενείς που λαμβάνουν ερυθροποιητίνη, η αρτηριακή πίεση μπορεί να αυξηθεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Retacrit. Πρέπει να παρακολουθείται στενά και να ελέγχεται επαρκώς η αρτηριακή πίεση σε όλους τους ασθενείς που δεν έχουν δεχτεί προηγουμένως αγωγή με ερυθροποιητίνη καθώς και σε ασθενείς που έλαβαν προηγούμενη αγωγή πριν, κατά την έναρξη και κατά τη διάρκεια της αγωγής με Retacrit. Ίσως χρειαστεί η προσθήκη ή η αύξηση της αντι- υπερτασικής αγωγής. Εάν η αρτηριακή πίεση δεν μπορεί να ελεγχθεί ικανοποιητικά, η θεραπεία με Retacrit θα πρέπει να διακοπεί.

Το Retacrit θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή παρουσία επιληψίας και χρόνιας ηπατικής ανεπάρκειας.

Μπορεί να παρατηρηθεί μία μέτρια δοσοεξαρτώμενη, εντός των φυσιολογικών ορίων, αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων, κατά τη διάρκεια της αγωγής με ερυθροποιητίνη. Η αύξηση αυτή ομαλοποιείται κατά την πορεία της συνεχιζόμενης θεραπείας. Συνιστάται η τακτική παρακολούθηση του αριθμού των αιμοπεταλίων κατά τη διάρκεια των πρώτων 8 εβδομάδων θεραπείας.

Θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και να αντιμετωπίζονται με θεραπεία όλες οι άλλες αιτίες αναιμίας (έλλειψη σιδήρου, αιμόλυση, απώλεια αίματος, έλλειψη βιταμίνης Β12 ή φολικού οξέος) πριν την έναρξη και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Retacrit. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι τιμές της φερριτίνης ορού πέφτουν ταυτόχρονα με την αύξηση του όγκου των συμπεπυκνωμένων κυττάρων. Για να εξασφαλιστεί η βέλτιστη ανταπόκριση στη θεραπεία με ερυθροποιητίνη, θα πρέπει να διασφαλίζεται η ύπαρξη επαρκών αποθεμάτων σιδήρου:

η λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου π.χ. 200-300 mg την ημέρα από το στόμα (100-200 mg την ημέρα για παιδιατρικούς ασθενείς) συνιστάται για τους ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια των οποίων τα επίπεδα φερριτίνης ορού είναι κάτω από 100 ng/ml

συνιστάται η αναπλήρωση σιδήρου δια του στόματος 200-300 mg την ημέρα σε όλους τους ασθενείς με καρκίνο των οποίων τα επίπεδα κορεσμού της τρανσφερίνης βρίσκονται κάτω από το 20%.

Όλοι αυτοί οι αθροιστικοί παράγοντες της αναιμίας θα πρέπει να εξετάζονται προσεκτικά κατά την απόφαση αύξησης της δόσης της ερυθροποιητίνης σε ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο.

Η μη-φυσιολογική μείωση της αιμοσφαιρίνης καθώς και η εμφάνιση σοβαρής αναιμίας που σχετίζεται

με χαμηλά επίπεδα δικτυοερυθροκυττάρων θα πρέπει να παραπέμπουν σε διακοπή της θεραπείας με εποετίνη και σε διεξαγωγή ελέγχου αντισωμάτων έναντι της ερυθροποιητίνης. Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις σε ασθενείς με Ηπατίτιδα C, οι οποίοι λαμβάνουν θεραπεία με ιντερφερόνη και ριμπαβιρίνη, όπου οι εποετίνες χορηγούνται ταυτόχρονα. Οι εποετίνες δεν συνιστώνται για την αντιμετώπιση της αναιμίας που σχετίζεται με την Ηπατίτιδα C.

Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των παραγόντων ερυθροποίησης (ESAs), η ονομασία του ESA που συνταγογραφείται θα πρέπει να καταγράφεται εμφανώς (ή: αναφέρεται) στο ιστορικό του ασθενούς.

Θα πρέπει πάντα να χρησιμοποιούνται καλές πρακτικές διαχείρισης αίματος κατά την προχειρουργική φάση.

Ασθενείς προγραμματισμένοι για μείζονα ορθοπεδικά χειρουργεία

Στους ασθενείς που είναι προγραμματισμένοι για μείζονα ορθοπεδικά χειρουργεία, το αίτιο της αναιμίας θα πρέπει, αν είναι δυνατό, να εντοπίζεται και να αντιμετωπίζεται πριν από την έναρξη της θεραπευτικής αγωγής με Retacrit.

Τα θρομβωτικά επεισόδια ενδέχεται να αποτελέσουν ένα παράγοντα κινδύνου σε αυτό τον πληθυσμό και η πιθανότητα αυτή θα πρέπει σταθμίζεται προσεκτικά σε σχέση με τα οφέλη που προκύπτουν από την θεραπεία.

Οι ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνουν επαρκή προφυλακτική αντιπηκτική αγωγή, καθώς είναι πιθανό να παρουσιαστούν θρομβωτικά και αγγειακά επεισόδια σε ασθενείς που πρόκειται να εγχειριστούν, ειδικά στις περιπτώσεις όπου υποβόσκει κάποια καρδιαγγειακή νόσος. Επιπλέον, θα πρέπει να λαμβάνονται ειδικές προφυλάξεις στους ασθενείς που έχουν προδιάθεση για να αναπτύξουν εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση. Επιπλέον, στους ασθενείς με αρχικά επίπεδα αιμοσφαιρίνης > 13 g/dl, δεν μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα να συσχετιστεί η θεραπεία με Retacrit με αυξημένο κίνδυνο μετεγχειρητικών θρομβωτικών / αγγειακών επεισοδίων. Επομένως, δε θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με αρχικά επίπεδα της αιμοσφαιρίνης > 13 g/dl.

Ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια

Συγκέντρωση αιμοσφαιρίνης

Σε ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, η συγκέντρωση συντήρησης της αιμοσφαιρίνης δεν πρέπει να υπερβαίνει το ανώτερο όριο της συγκέντρωσης-στόχος της αιμοσφαιρίνης που συστάθηκε στην παράγραφο 4.2. Σε κλινικές μελέτες παρατηρήθηκε αυξημένος κίνδυνος θανάτου, σοβαρών καρδιαγγειακών συμβάντων ή αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων συμπεριλαμβανομένου εγκεφαλικού όταν οι ESAs χορηγήθηκαν με στόχο επίπεδα αιμοσφαιρίνης μεγαλύτερα των 12 g/dl (7,5 mmol/l).

Ελεγχόμενες κλινικές μελέτες δεν έχουν δείξει σημαντικά οφέλη που μπορούν να αποδοθούν στην χορήγηση εποετινών, όταν η συγκέντρωση αιμοσφαιρίνης αυξάνεται πάνω από τα επίπεδα που απαιτούνται για τον έλεγχο των συμπτωμάτων της αναιμίας και την αποτροπή της μετάγγισης αίματος.

Τα επίπεδα της αιμοσφαιρίνης πρέπει να μετρώνται σε τακτική βάση μέχρις ότου επιτευχθεί ένα σταθερό επίπεδο, και έκτοτε περιοδικά. Ο ρυθμός αύξησης της αιμοσφαιρίνης θα πρέπει να είναι περίπου 1 g/dl (0,62 mmol/l) το μήνα και δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 2 g/dl (1,25 mmol/l) το μήνα για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος εμφάνισης ή επιδείνωσης της υπέρτασης.

Ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια οι οποίοι λαμβάνουν Retacrit δια της υποδόριας οδού θα πρέπει να ελέγχονται τακτικά για έλλειψη της αποτελεσματικότητας, η οποία ορίζεται ως μη ανταπόκριση ή μειωμένη ανταπόκριση στη θεραπεία με Retacrit σε ασθενείς που είχαν προηγουμένως δείξει ανταπόκριση σε τέτοιου είδους θεραπεία. Αυτό χαρακτηρίζεται από μια διαρκή μείωση στα επίπεδα αιμοσφαιρίνης παρόλη την αύξηση της δοσολογίας Retacrit.

Ορισμένοι ασθενείς με πιο εκτεταμένα μεσοδιαστήματα δόσης εποετίνης (μεγαλύτερα από μια φορά εβδομαδιαίως) μπορεί να μην διατηρήσουν επαρκή επίπεδα αιμοσφαιρίνης (βλέπε παράγραφο 5.1) και μπορεί να απαιτήσουν αύξηση της δόσης εποετίνης. Τα επίπεδα αιμοσφαιρίνης θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά.

Απαιτείται προσοχή με την κλιμάκωση των δόσεων Retacrit σε ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, δεδομένου ότι οι υψηλές αθροιστικές δόσεις εποετίνης μπορεί να σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας, σοβαρά καρδιαγγειακά και αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια. Σε ασθενείς με πτωχή ανταπόκριση αιμοσφαιρίνης σε εποετίνες, πρέπει να εξετάζονται εναλλακτικές εξηγήσεις για την πτωχή ανταπόκριση (βλέπε παραγράφους 4.2 και 5.1).

Η μη ανταπόκριση στη θεραπεία με ερυθροποιητίνη θα πρέπει να δίνει έναυσμα για αναζήτηση των παραγόντων που την προκάλεσαν. Αυτοί μπορεί να είναι: έλλειψη σιδήρου, φολλικού οξέος ή ανεπάρκεια Βιταμίνης Β12, δηλητηρίαση από αργίλιο, διεγείρουσες τυχαίες λοιμώξεις, φλεγμονώδη ή τραυματικά επεισόδια, λανθάνουσα απώλεια αίματος, αιμόλυση και ίνωση του μυελού των οστών οποιασδήποτε προέλευσης.

Περιπτώσεις PRCA που επάγεται από αντισώματα έχουν αναφερθεί πολύ σπάνια σε ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια οι οποίοι λαμβάνουν ερυθροποιητίνη δια της υποδόριας οδού. Σε ασθενείς που εμφανίζουν ξαφνική έλλειψη αποτελεσματικότητας, η οποία σηματοδοτείται από πτώση της αιμοσφαιρίνης (1-2 g/dl τον μήνα) με αυξημένη ανάγκη μεταγγίσεων, θα πρέπει να γίνεται εξέταση του αριθμού των δικτυοερυθροκυττάρων και θα πρέπει να ερευνηθούν τα συνήθη αίτια της μη ανταπόκρισης (π.χ., έλλειψη σιδήρου, φυλλικού οξέος ή Βιταμίνης B12, δηλητηρίαση από αργίλιο, λοίμωξη ή φλεγμονή, απώλεια αίματος και αιμόλυση). Εάν δεν προσδιοριστεί κάποιο αίτιο, θα πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν το ενδεχόμενο εξέτασης του μυελού των οστών για τη διάγνωση της PRCA.

Εάν διαγνωστεί PRCA, θα πρέπει να διακοπεί αμέσως η θεραπεία με Retacrit και να γίνει έλεγχος για αντισώματα κατά της ερυθροποιητίνης. Οι ασθενείς δεν θα πρέπει να μετατάσσονται σε άλλο φαρμακευτικό προϊόν καθώς τα αντισώματα κατά της ερυθροποιητίνης αντιδρούν με τρόπο διασταυρούμενο με άλλες ερυθροποιητίνες. Θα πρέπει να εξαιρούνται άλλες αιτίες Αμιγούς Απλασίας της Ερυθράς Σειράς και να πραγματοποιείται η κατάλληλη θεραπεία.

Συνιστάται η παρακολούθηση του αριθμού των δικτυοερυθροκυττάρων σε τακτική βάση για να εντοπιστεί πιθανή έλλειψη αποτελεσματικότητας σε ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια.

Σε μεμονωμένα περιστατικά έχει παρατηρηθεί υπερκαλιαιμία. Σε ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, η αντιμετώπιση της αναιμίας μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη όρεξη και λήψη καλίου και πρωτεϊνών. Η συνταγογραφούμενη αιμοδιύλιση ενδέχεται να πρέπει να αναπροσαρμόζεται περιοδικά για να διατηρηθούν η ουρία, η κρεατινίνη και το κάλιο εντός του επιθυμητού ορίου. Σε ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια θα πρέπει να παρακολουθούνται οι ηλεκτρολύτες ορού. Σε περίπτωση ανίχνευσης αυξημένου (ή αυξανόμενου) επιπέδου του καλίου ορού θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διακοπής χορήγησης της ερυθροποιητίνης μέχρι να διορθωθεί η υπερκαλιαιμία.

Συχνά απαιτείται να αυξηθεί η δόση της ηπαρίνης κατά την αιμοδιύλιση στη διάρκεια της θεραπείας με ερυθροποιητίνη, ως αποτέλεσμα της αύξησης του όγκου των συμπεπυκνωμένων κυττάρων. Αν ο ηπαρινισμός δεν είναι ο άριστος δυνατός, μπορεί να αποφραχθεί το σύστημα της αιμοδιύλισης.

Με βάση τις μέχρι σήμερα διαθέσιμες πληροφορίες, η διόρθωση της αναιμίας με ερυθροποιητίνη σε ενήλικες ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια που δεν υποβάλλονται ακόμη σε αιμοδιύλιση δεν επιταχύνει το ρυθμό εξέλιξης της νεφρικής ανεπάρκειας.

Ενήλικες ασθενείς με καρκίνο με συμπτωματική αναιμία που λαμβάνουν χημειοθεραπεία

Σε ασθενείς με καρκίνο που λαμβάνουν χημειοθεραπεία, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η καθυστέρηση των 2-3 εβδομάδων μεταξύ της χορήγησης της ερυθροποιητίνης και της εμφάνισης των

ερυθροκυττάρων που έχουν δημιουργηθεί από την ερυθροποιητίνη, στην περίπτωση που η θεραπεία με Retacrit θεωρηθεί κατάλληλη (ασθενής που διατρέχει κίνδυνο μετάγγισης).

Τα επίπεδα αιμοσφαιρίνης θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά, μέχρις ότου επιτευχθεί ένα σταθερό επίπεδο και στη συνέχεια περιοδικά. Εάν ο ρυθμός αύξησης της αιμοσφαιρίνης υπερβεί τα 2 g/dl (1,25 mmol/l) τον μήνα ή εάν το επίπεδο της αιμοσφαιρίνης υπερβεί τα 12 g/dl (7,5 mmol/l), η προσαρμογή της δόσης που περιγράφεται αναλυτικά στην παράγραφο 4.2 θα πρέπει να πραγματοποιείται πλήρως, έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος εμφάνισης θρομβωτικών επεισοδίων (βλέπε παράγραφο 4.2).

Καθώς έχει παρατηρηθεί αύξηση των θρομβωτικών αγγειακών επεισοδίων (ΘΑΕ) σε ασθενείς με καρκίνο που λαμβάνουν ερυθροποιητικούς παράγοντες (βλέπε παράγραφο 4.8), ο κίνδυνος θα πρέπει να σταθμίζεται προσεκτικά με το όφελος που προκύπτει από τη θεραπεία (με Retacrit) ιδιαίτερα σε ασθενείς με καρκίνο με αυξημένο κίνδυνο θρομβωτικών αγγειακών επεισοδίων, όπως παχυσαρκία, και σε ασθενείς με προηγούμενο ιστορικό ΘΑΕ (π.χ. εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση ή πνευμονική εμβολή).

Ενήλικες ασθενείς που πρόκειται να εγχειριστούν και οι οποίοι προορίζονται για αυτόλογο αίμα

Θα πρέπει να τηρούνται όλες οι ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις που σχετίζονται με τα προγράμματα προκατάθεσης αυτόλογου αίματος, ειδικά σε συνηθισμένες αντικαταστάσεις όγκου αίματος.

Δυναμικό αύξησης όγκου

Οι εποετίνες είναι παράγοντες ανάπτυξης οι οποίοι κυρίως διεγείρουν την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων. Υποδοχείς ερυθροποιητίνης μπορεί να εκφράζονται στην επιφάνεια διαφόρων καρκινικών κυττάρων. Όπως συμβαίνει με όλους τους αυξητικούς παράγοντες, υπάρχει η ανησυχία ότι οι εποετίνες μπορεί να διεγείρουν την ανάπτυξη κακοηθειών οποιουδήποτε τύπου. Σε αρκετές ελεγχόμενες μελέτες, η εποετίνη δεν έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει την συνολική επιβίωση ή ότι μειώνει το κίνδυνο εξέλιξης του όγκου σε ασθενείς με αναιμία που σχετίζεται με τον καρκίνο.

Πολλές ελεγχόμενες κλινικές μελέτες, στις οποίες χορηγήθηκε εποετίνη σε ασθενείς με διάφορους συνήθεις τύπους όγκων, συμπεριλαμβανομένων και του πλακώδους καρκίνου της κεφαλής και του αυχένα, του καρκίνου του πνεύμονα, και του καρκίνου του μαστού, έχουν επιδείξει μια ανεξήγητη αύξηση της θνησιμότητας.

Σε ελεγχόμενες κλινικές μελέτες, η χρήση της Εποετίνης άλφα και άλλων παραγόντων ερυθροποίησης (ESAs) έχουν δείξει:

Μείωση του χρόνου εξέλιξης του όγκου σε ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο της κεφαλής και του αυχένα οι οποίοι λαμβάνουν ακτινοθεραπεία όταν τους χορηγείται για να επιτύχουν επίπεδα αιμοσφαιρίνης μεγαλύτερα των 14 g/dl (8,7 mmol/l),

Μικρότερη συνολική επιβίωση και αυξημένους θανάτους που αποδίδονται σε εξέλιξη της νόσου στους 4 μήνες σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του μαστού που λαμβάνουν χημειοθεραπεία όταν τους χορηγείται για να επιτύχουν αιμοσφαιρίνη 12-14 g/dl (7,5 -8,7 mmol/l),

Αυξημένο κίνδυνο θανάτου όταν χορηγείται με στόχο συγκέντρωση αιμοσφαιρίνης των 12 g/dl (7,5 mmol/l) σε ασθενείς με ενεργή κακοήθη νόσο οι οποίοι δεν λαμβάνουν ούτε χημειοθεραπεία ούτε ακτινοθεραπεία. Οι ESA δεν ενδείκνυνται για χρήση σε αυτόν τον πληθυσμό ασθενών.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, σε κάποιες κλινικές περιπτώσεις η μετάγγιση αίματoς πρέπει να αποτελεί την προτιμώμενη μέθοδο χειρισμού της αναιμίας σε ασθενείς με καρκίνο. Η απόφαση για την χορήγηση της ανασυνδυασμένης ερυθροποιητίνης πρέπει να βασίζεται σε αξιολόγηση του λόγου οφέλους/κινδύνου με συμμετοχή του κάθε ασθενούς, λαμβάνοντας υπόψη το ευρύτερο κλινικό πλαίσιο της κάθε περίπτωσης. Παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη σε αυτή την αξιολόγηση είναι ο τύπος του καρκίνου και το στάδιο του, ο βαθμός της αναιμίας, το προσδόκιμο ζωής, το περιβάλλον νοσηλείας του ασθενούς και η προτίμηση του ασθενούς (βλέπε παράγραφο 5.1).

Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν περιέχει φαινυλαλανίνη η οποία μπορεί να είναι επιβλαβής για άτομα με φαινυλκετονουρία.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δόση, δηλ. είναι ουσιαστικά «ελεύθερο νατρίου».

4.5Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Δεν υπάρχουν ενδείξεις που να υποδεικνύουν ότι η θεραπεία με ερυθροποιητίνη μεταβάλλει το μεταβολισμό άλλων φαρμακευτικών προϊόντων.

Ωσόσο, αφού η κυκλοσπορίνη δεσμεύεται από τα ερυθροκύτταρα υπάρχει η πιθανότητα αλληλεπιδράσεων με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα. Εάν η ερυθροποιητίνη συγχορηγηθεί με την κυκλοσπορίνη, θα πρέπει να παρακολουθούνται τα επίπεδα της κυκλοσπορίνης στο αίμα καθώς και να ρυθμιστεί η δόση της κυκλοσπορίνης παράλληλα με την αύξηση του αιματοκρίτη.

Δεν υπάρχουν ενδείξεις για αλληλεπίδραση ανάμεσα στην epoetin alfa και τους G-CSF (παράγοντες διέγερσης αποικιών κοκκιοκυττάρων) ή τους GM-CSF (παράγοντες διέγερσης αποικιών κοκκιοκυττάρων-μονοκυττάρων) σε σχέση με την in vitro αιματολογική διαφοροποίηση ή τον πολλαπλασιασμό των δειγμάτων της βιοψίας του όγκου.

4.6Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Δεν υπάρχουν επαρκείς και καλά ελεγχόμενες μελέτες σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλέπε παράγραφο 5.3). Δεν είναι γνωστό εάν η εξωγενής εποετίνη ζήτα απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Συνεπώς, η ερυθροποιητίνη δεν πρέπει να χορηγείται γενικά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της γαλουχίας, παρά μόνο αν τα πιθανά οφέλη υπερβαίνουν τους πιθανούς κινδύνους για το έμβρυο.

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με την επίδραση της εποετίνης ζήτα στη γονιμότητα.

4.7Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων

Το Retacrit δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

4.8Ανεπιθύμητες ενέργειες

Περίληψη του προφίλ ασφαλείας

Τα δεδομένα από τις κλινικές μελέτες με το Retacrit συμβαδίζουν με το προφίλ ασφαλείας άλλων εγκεκριμένων ερυθροποιητινών. Βάσει των αποτελεσμάτων από κλινικές δοκιμές με εγκεκριμένες ερυθροποιητίνες σχεδόν το 8% των ασθενών που έχουν λάβει ερυθροποιητίνη αναμένεται να αντιμετωπίσει ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες κατά την αγωγή με ερυθροποιητίνη παρατηρούνται κυρίως σε ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια ή με υποκείμενες κακοήθειες. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι συχνότερα η κεφαλαλγία και η δοσοεξαρτώμενη αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Ενδέχεται να σημειωθεί υπερτασική κρίση με συμπτώματα που προσομοιάζουν εκείνα της εγκεφαλοπάθειας. Θα πρέπει να δίδεται προσοχή στις ξαφνικές διαξιφιστικές κεφαλαλγίες που προσομοιάζουν με ημικρανία επειδή μπορεί να συνιστούν πιθανό προειδοποιητικό σημείο.

Συμφόρηση αναπνευστικής οδού, η οποία περιλαμβάνει περιστατικά συμφόρησης ανώτερης αναπνευστικής οδού, ρινική συμφόρηση και ρινοφαρυγγίτιδα, έχουν αναφερθεί σε μελέτες με εκτεταμένα μεσοδιαστήματα δόσης σε ενήλικες ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια που δεν υποβάλλονται ακόμα σε αιμοδιύλιση.

Σε ασθενείς που λάμβαναν ερυθροποιητικούς παράγοντες, έχουν αναφερθεί θρομβωτικά/αγγειακά επεισόδια, όπως ισχαιμία μυοκαρδίου, έμφραγμα μυοκαρδίου, αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια

(εγκεφαλική αιμορραγία και εγκεφαλικό έμφρακτο), παροδικά ισχαιμικά επεισόδια, εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση, αρτηριακή θρόμβωση, πνευμονική εμβολή, ανεύρυσμα, θρόμβωση της αμφιβληστροειδικής αρτηρίας και σχηματισμός θρόμβου σε τεχνητό νεφρό.

Έχει αναφερθεί ερυθροβλαστοπενία επαγόμενη από αντίσωμα (αμιγής απλασία της ερυθράς σειράς- PRCA) μετά από μήνες έως χρόνια θεραπείας με την epoetin alfa. Στους περισσότερους από αυτούς τους ασθενείς, έχουν παρατηρηθεί αντισώματα κατά της ερυθροποιητίνης (βλέπε παραγράφους 4.3 και 4.4).

Συνοπτικός πίνακας ανεπιθύμητων ενεργειών Σε αυτή την παράγραφο, οι συχνότητες των ανεπιθύμητων ενεργειών ορίζονται ως εξής: Πολύ συχνές

(>1/10), συχνές (>1/100 έως <1/10), όχι συχνές (>1/1 000 έως <1/100), σπάνιες (>1/10 000 έως <1/1 000), πολύ σπάνιες (<1/10 000), μη γνωστές (οι συχνότητες δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά σειρά φθίνουσας σοβαρότητας.

Οι συχνότητες μπορεί να ποικίλλουν ανάλογα με την ένδειξη.

Κατηγορία/οργανικό

Συχνότητα

Ανεπιθύμητη ενέργεια

σύστημα

 

 

Διαταραχές του αιμοποιητικού

Πολύ σπάνιες

Θρομβοκυττάρωση

και του λεμφικού συστήματος

(βλέπε παράγραφο 4.4)

 

 

Συχνότητα μη γνωστή

Αμιγής απλασία της ερυθράς σειράς

 

(PRCA)

 

 

Διαταραχές του

Σπάνιες

Αντιδράσεις υπερευαισθησίας

ανοσοποιητικού συστήματος

Πολύ σπάνιες

Αναφυλακτική αντίδραση

 

 

 

Ζάλη (ασθενείς με χρόνια νεφρική

 

Πολύ συχνές

ανεπάρκεια)

 

Κεφαλαλγία (ασθενείς με καρκίνο)

 

 

 

 

Εγκεφαλικό

Διαταραχές του νευρικού

Συχνές

Ζάλη (ασθενείς με καρκίνο)

συστήματος

 

Κεφαλαλγία (ασθενείς με χρόνια

 

 

νεφρική ανεπάρκεια)

 

Όχι συχνές

Εγκεφαλική αιμορραγία

 

 

Εγκεφαλικός έμφρακτος

 

Συχνότητα μη γνωστή

Υπερτασική εγκεφαλοπάθεια

 

 

Παροδικά ισχαιμικά επεισόδια

Οφθαλμικές διαταραχές

Συχνότητα μη γνωστή

Θρόμβωση της αμφιβληστροειδικής

αρτηρίας

 

 

 

 

Έμφραγμα μυοκαρδίου

Καρδιακές διαταραχές

Συχνότητα μη γνωστή

Ισχαιμία μυοκαρδίου

Κατηγορία/οργανικό

Συχνότητα

Ανεπιθύμητη ενέργεια

σύστημα

 

 

Αγγειακές διαταραχές

Συχνές

Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση

(ασθενείς με καρκίνο)

 

 

 

 

Αύξηση της αρτηριακής πίεσης

 

 

Ανεύρυσμα

 

 

Αρτηριακή θρόμβωση

 

Συχνότητα μη γνωστή

Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση

 

 

(ασθενείς με χρόνια νεφρική

 

 

ανεπάρκεια)

 

 

Υπερτασική κρίση

Διαταραχές του

Συχνές

Πνευμονική εμβολή

αναπνευστικού

(ασθενείς με καρκίνο)

 

συστήματος,του θώρακα και

Όχι συχνές

Συμφόρηση αναπνευστικής οδού

του μεσοθωράκιου

Συχνότητα μη γνωστή

Πνευμονική εμβολή (ασθενείς με

 

 

χρόνια νεφρική ανεπάρκεια)

 

 

Διαταραχές του δέρματος και

Συχνές

Μη ειδικά δερματικά εξανθήματα

του υποδόριου ιστού

Πολύ σπάνιες

Αγγειοοίδημα

 

 

 

 

 

Συχνότητα μη γνωστή

Κνησμός

Διαταραχές του

Πολύ συχνές

Αρθραλγία (ασθενείς με χρόνια

μυοσκελετικού συστήματος

νεφρική ανεπάρκεια)

 

και του συνδετικού ιστού

Συχνές

Αρθραλγία (ασθενείς με καρκίνο)

 

 

 

Συμπτώματα που προσομοιάζουν

 

Πολύ συχνές

εκείνα της γρίπης (ασθενείς με χρόνια

 

νεφρική ανεπάρκεια)

 

 

Αίσθημα αδυναμίας (ασθενείς με

Γενικές διαταραχές και

 

χρόνια νεφρική ανεπάρκεια)

καταστάσεις της οδού

 

Κόπωση (ασθενείς με χρόνια νεφρική

χορήγησης

 

ανεπάρκεια)

 

 

Συμπτώματα που προσομοιάζουν

 

Συχνές

εκείνα της γρίπης (ασθενείς με

 

καρκίνο)

 

 

Αίσθημα αδυναμίας (ασθενείς με

 

 

καρκίνο)

 

 

Κόπωση (ασθενείς με καρκίνο)

Κακώσεις, δηλητηριάσεις και

Συχνές

Σχηματισμός θρόμβου σε τεχνητό

επιπλοκές θεραπευτικών

νεφρό

 

χειρισμών

 

 

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών

 

Ενήλικες και παιδιατρικοί ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοδιύλιση, ενήλικες ασθενείς που υποβάλλονται σε περιτοναϊκή διύλιση και ενήλικες ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια που δεν υποβάλλονται ακόμη σε αιμοδιύλιση

Η ανεπιθύμητη ενέργεια που έχει παρατηρηθεί συχνότερα κατά τη διάρκεια της θεραπείας με την epoetin alfa είναι μία δοσοεξαρτώμενη αύξηση της αρτηριακής πίεσης ή επιδείνωση της υπάρχουσας υπέρτασης. Η αύξηση αυτή της αρτηριακής πίεσης μπορεί να αντιμετωπιστεί με φαρμακευτικά προϊόντα. Επιπλέον, συνιστάται η παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης ιδιαίτερα κατά την έναρξη της θεραπευτικής αγωγής. Οι παρακάτω αντιδράσεις έχουν επίσης σημειωθεί σε μεμονωμένες

περιπτώσεις ασθενών με φυσιολογική ή χαμηλή αρτηριακή πίεση: υπερτασική κρίση συνοδευόμενη από συμπτώματα που προσομοιάζουν με εγκεφαλοπάθεια (π.χ. κεφαλαλγίες και συγχυτική κατάσταση) και γενικευμένοι τονικοκλωνικοί σπασμοί, που χρήζουν της άμεσης προσοχής του θεράποντος ιατρού και εντατικής ιατρικής φροντίδας. Θα πρέπει να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή σε ξαφνικές διαξιφιστικές κεφαλαλγίες που προσομοιάζουν με ημικρανία επειδή μπορεί να αποτελούν πιθανό προειδοποιητικό σημείο.

Ενδέχεται να σημειωθεί θρόμβωση των αναστομώσεων, ιδιαίτερα στους ασθενείς που έχουν τάση προς υπόταση ή σε εκείνους που εμφανίζουν επιπλοκές στα αρτηριοφλεβικά συρίγγια (π.χ. στενώσεις, ανευρύσματα, κλπ.). Σε αυτούς τους ασθενείς συνιστάται να γίνεται πρώιμη επανεξέταση της αναστόμωσης και να λαμβάνονται προφυλακτικά μέτρα κατά της θρόμβωσης με χορήγηση ακετυλοσαλικυλικού οξέος, για παράδειγμα.

Ενήλικες ασθενείς με καρκίνο που πάσχουν από συμπτωματική αναιμία και λαμβάνουν χημειοθεραπεία

Στους ασθενείς που λαμβάνουν τη θεραπευτική αγωγή με την epoetin alfa μπορεί να εμφανιστεί υπέρταση. Κατά συνέπεια, τα επίπεδα της αιμοσφαιρίνης και η αρτηριακή πίεση θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

Σε ασθενείς που λαμβάνουν ερυθροποιητικούς παράγοντες έχει παρατηρηθεί αυξημένη συχνότητα εμφάνισης θρομβωτικών αγγειακών επεισοδίων (βλέπε παράγραφο 4.4 και παράγραφο 4.8 - Γενικά).

Ασθενείς που πρόκειται να εγχειριστούν

Ανεξαρτήτως της αγωγής με ερυθροποιητίνη, ενδέχεται να προκύψουν θρομβωτικά και αγγειακά συμβάντα σε χειρουργημένους ασθενείς με υποκείμενη καρδιαγγειακή νόσο μετά από επαναληπτική φλεβοτομή. Συνεπώς, πρέπει να διεξάγεται αντικατάσταση όγκου αίματος ως διαδικασία ρουτίνας στους ασθενείς αυτούς.

Στους ασθενείς με αρχικές τιμές αιμοσφαιρίνης > 13 g/dl δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η θεραπεία με Retacrit να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης μετεγχειρητικών θρομβωτικών / αγγειακών επεισοδίων.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

4.9Υπερδοσολογία

Το θεραπευτικό φάσμα της ερυθροποιητίνης είναι πολύ ευρύ. Η υπερδοσολογία με ερυθροποιητίνη μπορεί να προκαλέσει ενέργειες που είναι προέκταση των φαρμακολογικών ενεργειών της ορμόνης. Σε περίπτωση εξαιρετικά υψηλών επιπέδων αιμοσφαιρίνης, μπορεί να πραγματοποιηθεί φλεβοτομή. Θα πρέπει να παρέχεται πρόσθετη υποστηρικτική φροντίδα, αν αυτό χρειαστεί.

5.ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα αντιαναιμικά σκευάσματα, ερυθροποιητίνη Κωδικός ATC: B03XA01

Το Retacrit είναι ένα βιο-ομοειδές φαρμακευτικό προϊόν. Λεπτομερή πληροφοριακά στοιχεία είναι

διαθέσιμα στην ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων http://www.ema.europa.eu

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Η ερυθροποιητίνη είναι μία γλυκοπρωτεΐνη η οποία διεγείρει, ως διεγερτικός παράγοντας της μίτωσης και ως ορμόνη προκαλούσα διαφοροποίηση, το σχηματισμό των ερυθροκυττάρων από πρόδρομα κύτταρα από τον πληθυσμό των αρχέγονων κυττάρων.

Το φαινομενικό μοριακό βάρος της ερυθροποιητίνης είναι 32 000-40 000 Dalton. Το πρωτεϊνικό τμήμα του μορίου αποτελεί περίπου το 58% του συνολικού μοριακού βάρους και αποτελείται από 165 αμινοξέα. Οι τέσσερις υδατανθρακικές αλυσίδες ενώνονται με την πρωτεΐνη με τρεις Ν- γλυκοσιδικούς δεσμούς και έναν Ο-γλυκοσιδικό δεσμό. Η epoetin zeta είναι πανομοιότυπη ως προς την αλληλουχία των αμινοξέων της και τη σύνθεση των υδατανθράκων της με την ενδογενή ανθρώπεια ερυθροποιητίνη που απομονώνεται από τα ούρα αναιμικών ασθενών.

Η βιολογική δραστικότητα της ερυθροποιητίνης έχει αποδειχτεί in vivo σε ποικίλα μοντέλα ζώων (φυσιολογικοί και αναιμικοί αρουραίοι, πολυκυτταραιμικοί ποντικοί). Μετά από τη χορήγηση της ερυθροποιητίνης, αυξάνει ο αριθμός των ερυθροκυττάρων, τα επίπεδα της αιμοσφαιρίνης και ο αριθμός των δικτυοερυθροκυττάρων καθώς επίσης και ο ρυθμός πρόσληψης του 59Fe.

Βρέθηκε αυξημένη πρόσληψη 3H-θυμιδίνης στα εμπύρηνα κύτταρα της ερυθράς σειράς της σπληνός σε in vitro (καλλιέργειες κυττάρων σπληνός από ποντίκια) πειράματα μετά από επώαση με ερυθροποιητίνη. Θα μπορούσε να αποδειχθεί με τη βοήθεια κυτταρικών καλλιεργειών ανθρώπινου μυελού των οστών, ότι η ερυθροποιητίνη διεγείρει ειδικά την ερυθροποίηση και δεν επηρεάζει την παραγωγή των λευκών αιμοσφαιρίων. Δεν ήταν ανιχνεύσιμες κυτταροτοξικές επιδράσεις της ερυθροποιητίνης στα κύτταρα του μυελού των οστών.

Όπως και με άλλους αιματοποιητικούς αυξητικούς παράγοντες, έτσι και η ερυθροποιητίνη έχει δείξει in vitro διεγερτικές ιδιότητες σε ανθρώπινα ενδοθηλιακά κύτταρα.

Ενήλικες ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια που δεν υποβάλλονται ακόμη σε αιμοδιύλιση

Σε δυο μελέτες με εκτεταμένα μεσοδιαστήματα δόσης ερυθροποιητίνης (3 φορές την εβδομάδα, μια φορά εβδομαδιαίως, μια φορά κάθε 2 εβδομάδες και μια φορά κάθε 4 εβδομάδες) κάποιοι ασθενείς με μεγαλύτερα μεσοδιαστήματα δόσης δεν διατήρησαν επαρκή επίπεδα αιμοσφαιρίνης και η αιμοσφαιρίνη τους έφτασε σε επίπεδα που αποτελούν κριτήριο για απόσυρση βάσει πρωτοκόλλου (0% στην ομάδα με δόση μια φορά εβδομαδιαίως, 3,7% στην ομάδα με δόση μια φορά κάθε δυο εβδομάδες και 3,3% στην ομάδα με δόση μια φορά κάθε 4 εβδομάδες).

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Σε τρεις μελέτες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, συμπεριελήφθησαν 721 ασθενείς με καρκίνο που ελάμβαναν χημειοθεραπεία χωρίς πλατίνη, 389 ασθενείς με αιματολογικές κακοήθειες (221 με πολλαπλό μυέλωμα, 144 με μη Hodgkin λέμφωμα και 24 με άλλες αιματολογικές κακοήθειες) και 332 με συμπαγείς όγκους (172 μαστού, 64 γυναικολογικούς, 23 πνευμόνων, 22 προστάτη, 21 γαστρεντερικούς και 30 άλλους τύπους καρκίνου). Σε δύο μεγάλες, ανοιχτές μελέτες συμμετείχαν 2 697 ασθενείς με καρκίνο που λάμβαναν χημειοθεραπεία χωρίς πλατίνη, από αυτούς 1 895 είχαν

συμπαγείς όγκους (683 μαστού, 260 πνευμόνων, 174 γυναικολογικούς, 300 γαστρεντερικούς και 478 άλλους τύπους καρκίνου) και 802 είχαν αιματολογικές κακοήθειες.

Σε μία προοπτική, τυχαιοποιημένη, διπλή τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή που διεξήχθη σε 375 αναιμικούς ασθενείς με διάφορες μη μυελογενείς κακοήθειες που λάμβαναν χημειοθεραπεία χωρίς πλατίνη, υπήρξε μία σημαντική μείωση στα συμπτώματα που σχετίζονταν με την αναιμία (π.χ. κόπωση, μειωμένη ενέργεια και μείωση της δραστηριότητας), όπως μετρήθηκαν με τα παρακάτω όργανα και κλίμακες: Γενική Κλίμακα Λειτουργικής Αξιολόγησης της Αναιμίας κατά τη Θεραπεία του Καρκίνου (Functional Assessment of Cancer Therapy-Anaemia, FACT-An), κλίμακα κοπώσεως (FACT-An) και Κλίμακα Καρκινικών Γραμμικών Αναλόγων (Cancer Linear Analogue Scale, CLAS). Δύο άλλες μικρότερες, τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές

απέτυχαν να δείξουν σημαντική βελτίωση των παραμέτρων της ποιότητας ζωής στις κλίμακες EORTC-QLQ-C30 ή CLAS αντίστοιχα.

Ηερυθροποιητίνη είναι ένας αυξητικός παράγοντας που κατά κύριο λόγο διεγείρει την παραγωγή των ερυθροκυττάρων. Οι υποδοχείς της ερυθροποιητίνης μπορεί να εκδηλωθούν στην επιφάνεια διαφόρων κυττάρων όγκων.

Ηεπιβίωση και η εξέλιξη της όγκου έχουν εξεταστεί σε πέντε μεγάλες ελεγχόμενες μελέτες συνολικά 2 833 ασθενών, τέσσερις εκ των οποίων ήταν διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες και μια ήταν μελέτη ανοικτού σχεδιασμού. Οι μελέτες είτε στρατολόγησαν ασθενείς οι οποίοι λάμβαναν ήδη χημειοθεραπεία (δυο μελέτες) ή χρησιμοποίησαν πληθυσμούς ασθενών στους οποίους οι παράγοντες ερυθροποίησης δεν ενδείκνυνται: αναιμία σε ασθενείς με καρκίνο οι οποίοι δεν λαμβάνουν χημειοθεραπεία, και ασθενείς με καρκίνο της κεφαλής και του αυχένα που ελάμβαναν χημειοθεραπεία. Η συγκέντρωση-στόχος της αιμοσφαιρίνης σε δυο μελέτες ήταν > 13 g/dl, στις υπόλοιπες τρεις μελέτες ήταν 12-14 g/dl. Στην μελέτη ανοικτού σχεδιασμού δεν υπήρξε καμία διαφορά στην συνολική επιβίωση μεταξύ των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ερυθροποιητίνη και την ομάδα ελέγχου. Στις τέσσερις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες ο σχετικός κίνδυνος της συνολικής επιβίωσης κυμαινόταν μεταξύ 1,25 και 2.47 υπέρ της ομάδας ελέγχου. Αυτές οι μελέτες έχουν δείξει μια σταθερή ανεξήγητη σημαντική αύξηση της θνησιμότητας σε ασθενείς που έχουν αναιμία που σχετίζεται με διάφορους συνήθεις τύπους καρκίνων και οι οποίοι έλαβαν ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ερυθροποιητίνη σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Η έκβαση της συνολικής επιβίωσης σε αυτές τις μελέτες δεν μπορεί να εξηγηθεί ικανοποιητικά από τις διαφορές στην επίπτωση της θρόμβωσης και των συναφών επιπλοκών μεταξύ αυτών που έλαβαν ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ερυθροποιητίνη και της ομάδας ελέγχου.

Μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας έχει επίσης διεξαχθεί, η οποία περιλάμβανε πάνω από 9 000 ασθενείς που συμμετείχαν σε 57 κλινικές μελέτες. Η μετά-ανάλυση των δεδομένων της συνολικής επιβίωσης εξήγαγε μια εκτίμηση του σχετικού κινδύνου της τάξης του 1.08 υπέρ της ομάδας ελέγχου (95% διάστημα εμπιστοσύνης CI: 0.99, 1,18: 42 μελέτες και 8 167 ασθενείς). Παρατηρήθηκε αυξημένος σχετικός κίνδυνος εμφάνισης θρομβοεμβολικών συμβάντων (RR 1,67, 95% διάστημα εμπιστοσύνης CI: 1.35, 2.06, 35 μελέτες και 6 769 ασθενείς) στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ερυθροποιητίνη. Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος θρομβοεμβολικών συμβάντων σε ασθενείς με καρκίνο που λαμβάνουν θεραπεία με ανασυνδυασμένη ανθρώπινη αιμοσφαιρίνη και η αρνητική επίδραση της στην συνολική επιβίωση δεν μπορεί να αποκλειστεί. Η έκταση στην οποία τα αποτελέσματα αυτά μπορεί να ισχύουν και στην χορήγηση ανασυνδυασμένης ανθρώπινης ερυθροποιητίνης σε ασθενείς με καρκίνο, και οι οποίοι λαμβάνουν χημειοθεραπεία, με σκοπό να επιτύχουν συγκεντρώσεις αιμοσφαιρίνης μικρότερες των 13 g/dl, δεν είναι ξεκάθαρο γιατί ελάχιστοι ασθενείς με αυτά τα χαρακτηριστικά συμπεριλαμβάνονταν στα δεδομένα τα οποία ανασκοπήθηκαν.

Διενεργήθηκε επίσης μια ανάλυση δεδομένων σε επίπεδο ασθενών, σε περισσότερους από 13 900 ασθενείς με καρκίνο (που ελάμβαναν χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία, χημειο/ακτινοθεραπεία, ή καμία θεραπεία), οι οποίοι πήραν μέρος σε 53 ελεγχόμενες κλινικές μελέτες που περιελάμβαναν διάφορες εποετίνες. Η μετα-ανάλυση των δεδομένων της συνολικής επιβίωσης απέδωσε μια εκτίμηση του σχετικού κινδύνου της τάξης του 1.06 υπέρ της ομάδας ελέγχου (95% διάστημα εμπιστοσύνης CI: 1.00, 1.12, 53 μελέτες και 13 933 ασθενείς), ενώ για τους καρκινοπαθείς που ελάμβαναν χημειοθεραπεία, ο σχετικός κίνδυνος συνολικής επιβίωσης ήταν 1.04 (95% διάστημα εμπιστοσύνης CI: 0.97, 1.11, 38 μελέτες και 10 441 ασθενείς). Οι μετα-αναλύσεις επίσης υποδεικνύουν σταθερά έναν σημαντικά αυξημένο σχετικό κίνδυνο εμφάνισης θρομβοεμβολικών συμβάντων σε ασθενείς με καρκίνο που λαμβάνουν θεραπεία με ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ερυθροποιητίνη (βλέπε παράγραφο 4.4).

Σε μια τυχαιοποιημένη, διπλή τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή με 4 038 ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια που δεν υποβάλλονταν σε αιμοδιύλιση και είχαν διαβήτη τύπου 2 και επίπεδα αιμοσφαιρίνης ≤ 11 g/dL, οι ασθενείς έλαβαν είτε θεραπεία με darbepoetin alfa με στόχο την επίτευξη επιπέδων αιμοσφαιρίνης της τάξης των 13 g/dL ή εικονικό φάρμακο (βλέπε παράγραφο 4.4). Η μελέτη δεν ικανοποίησε κανένα από τους αρχικούς στόχους επίδειξης μιας μείωσης του κινδύνου συνολικής θνησιμότητας, καρδιαγγειακής νοσηρότητας, ή νεφροπάθειας τελικού σταδίου (ESRD).

Ανάλυση των επιμέρους συστατικών των σύνθετων παραμέτρων κατέδειξε τα ακόλουθα: HR (95% CI): θάνατος 1.05 (0.92, 1.21), εγκεφαλικό 1.92 (1.38, 2.68), συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (CHF) 0.89 (0.74, 1.08), έμφραγμα του μυοκαρδίου (MI) 0.96 (0.75, 1.23), εισαγωγή σε νοσοκομείο λόγω ισχαιμίας μυοκαρδίου 0.84 (0.55, 1.27), ESRD 1.02 (0.87, 1.18).

Συγκεντρωτικές μεταγενέστερες αναλύσεις κλινικών μελετών των παραγόντων διέγερσης της ερυθροποιητίνης (ESAs) έχουν διεξαχθεί σε ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια (ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοδιύλυση, ασθενείς που δεν υποβάλλονται σε αιμοδιύλυση, διαβητικοί και μη- διαβητικοί ασθενείς). Παρατηρήθηκε μία τάση αύξησης των εκτιμήσεων κινδύνου για την θνησιμότητα κάθε αιτιολογίας, καρδιαγγειακών και αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων που σχετίζεται με υψηλότερες αθροιστικές δόσεις παραγόντων διέγερσης της ερυθροποιητίνης (ESA) ανεξάρτητα από την κατάσταση διαβήτη ή αιμοδιύλυσης (βλέπε παραγράφους 4.2 και 4.4).

5.2Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Ενδοφλέβια οδός

Οι μετρήσεις της ερυθροποιητίνης μετά από την ενδοφλέβια χορήγηση πολλών δόσεων αποκάλυψε ότι ο χρόνος ημίσειας ζωής ήταν περίπου 4 ώρες στους υγιείς εθελοντές και ελαφρώς παρατεταμένος στους ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, δηλαδή περίπου στις 5 ώρες. Στα παιδιά έχει αναφερθεί χρόνος ημίσειας ζωής περίπου ίσος με 6 ώρες.

Υποδόρια οδός

Μετά την υποδόρια ένεση, τα επίπεδα της ερυθροποιητίνης στον ορό είναι πολύ μικρότερα από αυτά που επιτυγχάνονται μετά από την ενδοφλέβια ένεση, με τα επίπεδα να αυξάνουν σταδιακά και να φτάνουν στο μέγιστο επίπεδό τους 12 με 18 ώρες μετά από τη δόση. Το μέγιστο επίπεδο είναι πάντα αρκετά χαμηλότερο από το αντίστοιχο μέγιστο επίπεδο που επιτυγχάνεται με την ενδοφλέβια οδό (περίπου το 1/20 της τιμής).

Δεν υπάρχει συσσώρευση: τα επίπεδα παραμένουν τα ίδια, είτε αυτά προσδιορίζονται 24 ώρες μετά από την πρώτη ένεση είτε 24 ώρες μετά από την τελευταία ένεση.

Ο χρόνος ημίσειας ζωής της υποδόριας οδού είναι δύσκολο να υπολογιστεί και εκτιμάται γύρω στις 24 ώρες. Η βιοδιαθεσιμότητα της υποδόριας ενέσιμης ερυθροποιητίνης είναι πολύ μικρότερη από αυτή του ενδοφλεβίως χορηγούμενου φαρμακευτικού προϊόντος και είναι περίπου 20%.

5.3Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Σε ορισμένες προκλινικές τοξικολογικές μελέτες που έγιναν σε σκυλιά και αρουραίους, αλλά όχι σε πιθήκους, η θεραπεία με ερυθροποιητίνη συσχετίστηκε με υποκλινική ίνωση του μυελού των οστών (η ίνωση του μυελού των οστών είναι μια γνωστή επιπλοκή της χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας στους ανθρώπους και μπορεί να οφείλεται σε δευτερογενή υπερπαραθυρεοειδισμό ή σε άγνωστους παράγοντες. Σε μια μελέτη που έγινε σε ασθενείς που υποβάλλονταν σε αιμοδιύλιση και λάμβαναν ερυθροποιητίνη για 3 χρόνια, η συχνότητα εμφάνισης της ίνωσης του μυελού των οστών δεν αυξήθηκε σε σύγκριση με μια αντίστοιχη ομάδα μαρτύρων με ασθενείς που υποβάλλονταν σε αιμοδιύλιση αλλά δεν λάμβαναν ερυθροποιητίνη).

Σε μελέτες σε ζώα, έχει διαπιστωθεί ότι η ερυθροποιητίνη μειώνει το σωματικό βάρος του εμβρύου, καθυστερεί την οστεοποίηση και αυξάνει την εμβρυϊκή θνησιμότητα όταν χορηγείται σε εβδομαδιαίες δόσεις που είναι περίπου 20 φορές μεγαλύτερες από την προτεινόμενη εβδομαδιαία δόση στον άνθρωπο. Οι αλλαγές αυτές ερμηνεύονται ως δευτερογενείς της μειωμένης πρόσληψης βάρους της μητέρας.

Δεν καταδείχθηκαν μεταβολές λόγω της ερυθροποιητίνης κατά τις δοκιμασίες μεταλλαξιογόνου δυναμικού σε καλλιέργειες βακτηριακών κυττάρων και κυττάρων θηλαστικών και σε μία in vivo δοκιμασία μικροπυρήνων που έγινε στους ποντικούς. Δεν έχουν διεξαχθεί μακροχρόνιες μελέτες

καρκινογένεσης. Στη βιβλιογραφία υπάρχουν αντικρουόμενες αναφορές σχετικά με το κατά πόσο μπορεί η ερυθροποιητίνη να παίξει σημαντικό ρόλο ως επαγωγέας του πολλαπλασιασμού των όγκων. Οι αναφορές αυτές βασίζονται σε in vitro ευρήματα από δείγματα όγκου ανθρώπων, η σημασία τους όμως δεν είναι σαφής σε ό,τι αφορά την κλινική πράξη.

6.ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1Κατάλογος εκδόχων

Δινάτριο φωσφορικό διυδρικό Νάτριο φωσφορικό δισόξινο διυδρικό Χλωριούχο νάτριο Διυδρικό χλωριούχο ασβέστιο Πολυσορβικό 20 Γλυκίνη Λευκίνη Ισολευκίνη Θρεονίνη Γλουταμικό οξύ Φαινυλαλανίνη

Ύδωρ για ενέσιμα

Υδροξείδιο του νατρίου (για ρύθμιση του pH) Υδροχλωρικό οξύ (για ρύθμιση του pH)

6.2Ασυμβατότητες

Ελλείψει μελετών σχετικά με τη συμβατότητα, το παρόν φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.

6.3Διάρκεια ζωής

30 μήνες

6.4Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Φυλάσσετε σε ψυγείο (2°C – 8°C). Μην καταψύχετε.

Φυλάσσετε την προγεμισμένη σύριγγα στο εξωτερικό κουτί για να προστατεύεται από το φως.

Για την περιπατητική χρήση του προϊόντος, ο ασθενής μπορεί να βγάλει το προϊόν από το ψυγείο και να το αφήσει σε θερμοκρασία περιβάλλοντος (όχι πάνω από 25°C) για μία μόνο περίοδο μέχρι 3 ημερών.

6.5Φύση και συστατικά του περιέκτη

Retacrit 1 000 IU/0,3 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα από γυαλί τύπου Ι με σταθερή βελόνα ένεσης από ανοξείδωτο ατσάλι και έμβολο με προστατευτικό κάλυμμα από τεφλόν με ή χωρίς συσκευή προστασίας της βελόνας ή με παγίδα βελόνας.

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,3 ml διαλύματος

Κάθε συσκευασία περιλαμβάνει 1 ή 6 προγεμισμένες σύριγγες.

Retacrit 2 000 IU/0,6 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα από γυαλί τύπου Ι με σταθερή βελόνα ένεσης από ανοξείδωτο ατσάλι και έμβολο με προστατευτικό κάλυμμα από τεφλόν με ή χωρίς συσκευή προστασίας της βελόνας ή με παγίδα βελόνας.

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,6 ml διαλύματος

Κάθε συσκευασία περιλαμβάνει 1 ή 6 προγεμισμένες σύριγγες.

Retacrit 3 000 IU/0,9 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα από γυαλί τύπου Ι με σταθερή βελόνα ένεσης από ανοξείδωτο ατσάλι και έμβολο με προστατευτικό κάλυμμα από τεφλόν με ή χωρίς συσκευή προστασίας της βελόνας ή με παγίδα βελόνας.

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,9 ml διαλύματος

Κάθε συσκευασία περιλαμβάνει 1 ή 6 προγεμισμένες σύριγγες.

Retacrit 4 000 IU/0,4 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα από γυαλί τύπου Ι με σταθερή βελόνα ένεσης από ανοξείδωτο ατσάλι και έμβολο με προστατευτικό κάλυμμα από τεφλόν με ή χωρίς συσκευή προστασίας της βελόνας ή με παγίδα βελόνας.

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,4 ml διαλύματος

Κάθε συσκευασία περιλαμβάνει 1 ή 6 προγεμισμένες σύριγγες.

Retacrit 5 000 IU/0,5 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα από γυαλί τύπου Ι με σταθερή βελόνα ένεσης από ανοξείδωτο ατσάλι και έμβολο με προστατευτικό κάλυμμα από τεφλόν με ή χωρίς συσκευή προστασίας της βελόνας ή με παγίδα βελόνας.

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,5 ml διαλύματος

Κάθε συσκευασία περιλαμβάνει 1 ή 6 προγεμισμένες σύριγγες.

Retacrit 6 000 IU/0,6 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα από γυαλί τύπου Ι με σταθερή βελόνα ένεσης από ανοξείδωτο ατσάλι και έμβολο με προστατευτικό κάλυμμα από τεφλόν με ή χωρίς συσκευή προστασίας της βελόνας ή με παγίδα βελόνας.

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,6 ml διαλύματος

Κάθε συσκευασία περιλαμβάνει 1 ή 6 προγεμισμένες σύριγγες.

Retacrit 8 000 IU/0,8 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα από γυαλί τύπου Ι με σταθερή βελόνα ένεσης από ανοξείδωτο ατσάλι και έμβολο με προστατευτικό κάλυμμα από τεφλόν με ή χωρίς συσκευή προστασίας της βελόνας ή με παγίδα βελόνας.

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,8 ml διαλύματος

Κάθε συσκευασία περιλαμβάνει 1 ή 6 προγεμισμένες σύριγγες.

Retacrit 10 000 IU/1 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα από γυαλί τύπου Ι με σταθερή βελόνα ένεσης από ανοξείδωτο ατσάλι και έμβολο με προστατευτικό κάλυμμα από τεφλόν με ή χωρίς συσκευή προστασίας της βελόνας ή με παγίδα βελόνας.

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 1 ml διαλύματος

Κάθε συσκευασία περιλαμβάνει 1 ή 6 προγεμισμένες σύριγγες.

Retacrit 20 000 IU/0,5 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα από γυαλί τύπου Ι με σταθερή βελόνα ένεσης από ανοξείδωτο ατσάλι και έμβολο με προστατευτικό κάλυμμα από τεφλόν με ή χωρίς συσκευή προστασίας της βελόνας ή με παγίδα βελόνας.

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,5 ml διαλύματος

Κάθε συσκευασία περιλαμβάνει 1, 4 ή 6 προγεμισμένες σύριγγες.

Οι πολλαπλές συσκευασίες περιλαμβάνουν 6 (6 x 1) προγεμισμένες σύριγγες.

Retacrit 30 000 IU/0,75 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα από γυαλί τύπου Ι με σταθερή βελόνα ένεσης από ανοξείδωτο ατσάλι και έμβολο με προστατευτικό κάλυμμα από τεφλόν με ή χωρίς συσκευή προστασίας της βελόνας ή με παγίδα βελόνας.

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,75 ml διαλύματος

Κάθε συσκευασία περιλαμβάνει 1, 4 ή 6 προγεμισμένες σύριγγες.

Οι πολλαπλές συσκευασίες περιλαμβάνουν 4 (4 x 1) προγεμισμένες σύριγγες.

Retacrit 40 000 IU/1 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

Προγεμισμένη σύριγγα από γυαλί τύπου Ι με σταθερή βελόνα ένεσης από ανοξείδωτο ατσάλι και έμβολο με προστατευτικό κάλυμμα από τεφλόν με ή χωρίς συσκευή προστασίας της βελόνας ή με παγίδα βελόνας.

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 1 ml διαλύματος

Κάθε συσκευασία περιλαμβάνει 1, 4 ή 6 προγεμισμένες σύριγγες.

Οι πολλαπλές συσκευασίες περιλαμβάνουν 4 (4 x 1) προγεμισμένες σύριγγες.

Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

6.6Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης και άλλος χειρισμός

Οδηγίες χειρισμού του Retacrit:

1.Αφού αφαιρέσετε μία σύρριγγα από τη συσκευασία κυψέλης, πρέπει να ελέγξετε το διάλυμα για να διασφαλίσετε ότι είναι διαυγές, άχρωμο και ελεύθερο ορατών σωματιδίων.

2.Αφαιρέστε το προστατευτικό κάλυμμα από τη βελόνα της σύριγγας και εκδιώξτε τον αέρα από τη σύριγγα και τη βελόνα κρατώντας τη σύριγγα κατακόρυφα και πιέζοντας απαλά το έμβολο προς τα πάνω.

3.Η σύριγγα είναι πλέον έτοιμη προς χρήση.

Δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε το Retacrit εάν

είναι σπασμένη η σφραγίδα της κυψέλης ή εάν η κυψέλη έχει υποστεί οποιαδήποτε ζημιά.

το υγρό είναι χρωματισμένο ή εάν μπορείτε να δείτε σωματίδια να επιπλέουν σε αυτό.

έχει ξεχυλίσει το υγρό έξω από την προγεμισμένη σύριγγα ή εάν είναι ορατή η συμπύκνωση μέσα στη σφραγισμένη κυψέλη.

μπορεί να έχει καταψυχθεί κατά λάθος.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν χρησιμοποιείται μόνο για μία χρήση.

Μην ανακινείτε.

Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.

7.ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Hospira UK Limited Horizon

Honey Lane Hurley Maidenhead SL6 6RJ

Ηνωμένο Βασίλειο

8.ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Retacrit 1 000 IU/0,3 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

EU/1/07/431/001 1 προγεμισμένη σύριγγα

EU/1/07/431/002 6 προγεμισμένες σύριγγες

EU/1/07/431/026 1 προγεμισμένη σύριγγα με προστατευτικό βελόνας

EU/1/07/431/027 6 προγεμισμένες σύριγγες με προστατευτικό βελόνας

EU/1/07/431/054 1 προγεμισμένη σύριγγα με παγίδα βελόνας

EU/1/07/431/055 6 προγεμισμένες σύριγγες με παγίδα βελόνας

Retacrit 2 000 IU/0,6 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα EU/1/07/431/003 1 προγεμισμένη σύριγγα

EU/1/07/431/004 6 προγεμισμένες σύριγγες

EU/1/07/431/028 1 προγεμισμένη σύριγγα με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/029 6 προγεμισμένες σύριγγες με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/056 1 προγεμισμένη σύριγγα με παγίδα βελόνας EU/1/07/431/057 6 προγεμισμένες σύριγγες με παγίδα βελόνας

Retacrit 3 000 IU/0,9 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα EU/1/07/431/005 1 προγεμισμένη σύριγγα

EU/1/07/431/006 6 προγεμισμένες σύριγγες

EU/1/07/431/030 1 προγεμισμένη σύριγγα με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/031 6 προγεμισμένες σύριγγες με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/058 1 προγεμισμένη σύριγγα με παγίδα βελόνας EU/1/07/431/059 6 προγεμισμένες σύριγγες με παγίδα βελόνας

Retacrit 4 000 IU/0,4 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα EU/1/07/431/007 1 προγεμισμένη σύριγγα

EU/1/07/431/008 6 προγεμισμένες σύριγγες

EU/1/07/431/032 1 προγεμισμένη σύριγγα με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/033 6 προγεμισμένες σύριγγες με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/060 1 προγεμισμένη σύριγγα με παγίδα βελόνας EU/1/07/431/061 6 προγεμισμένες σύριγγες με παγίδα βελόνας

Retacrit 5 000 IU/0,5 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα EU/1/07/431/009 1 προγεμισμένη σύριγγα

EU/1/07/431/010 6 προγεμισμένες σύριγγες

EU/1/07/431/034 1 προγεμισμένη σύριγγα με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/035 6 προγεμισμένες σύριγγες με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/062 1 προγεμισμένη σύριγγα με παγίδα βελόνας EU/1/07/431/063 6 προγεμισμένες σύριγγες με παγίδα βελόνας

Retacrit 6 000 IU/0,6 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα EU/1/07/431/011 1 προγεμισμένη σύριγγα

EU/1/07/431/012 6 προγεμισμένες σύριγγες

EU/1/07/431/036 1 προγεμισμένη σύριγγα με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/037 6 προγεμισμένες σύριγγες με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/064 1 προγεμισμένη σύριγγα με παγίδα βελόνας EU/1/07/431/065 6 προγεμισμένες σύριγγες με παγίδα βελόνας

Retacrit 8 000 IU/0,8 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα EU/1/07/431/013 1 προγεμισμένη σύριγγα

EU/1/07/431/014 6 προγεμισμένες σύριγγες

EU/1/07/431/038 1 προγεμισμένη σύριγγα με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/039 6 προγεμισμένες σύριγγες με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/066 1 προγεμισμένη σύριγγα με παγίδα βελόνας EU/1/07/431/067 6 προγεμισμένες σύριγγες με παγίδα βελόνας

Retacrit 10 000 IU/1 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα EU/1/07/431/015 1 προγεμισμένη σύριγγα

EU/1/07/431/016 6 προγεμισμένες σύριγγες

EU/1/07/431/040 1 προγεμισμένη σύριγγα με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/041 6 προγεμισμένες σύριγγες με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/068 1 προγεμισμένη σύριγγα με παγίδα βελόνας EU/1/07/431/069 6 προγεμισμένες σύριγγες με παγίδα βελόνας

Retacrit 20 000 IU/0,5 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα EU/1/07/431/017 1 προγεμισμένη σύριγγα

EU/1/07/431/020 4 προγεμισμένες σύριγγες

EU/1/07/431/021 6 προγεμισμένες σύριγγες

EU/1/07/431/042 1 προγεμισμένη σύριγγα με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/045 4 προγεμισμένες σύριγγες με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/046 6 προγεμισμένες σύριγγες με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/051 6 (6 x 1) προγεμισμένες σύριγγες (πολλαπλή συσκευασία ) EU/1/07/431/070 1 προγεμισμένη σύριγγα με παγίδα βελόνας EU/1/07/431/071 4 προγεμισμένες σύριγγες με παγίδα βελόνας EU/1/07/431/072 6 προγεμισμένες σύριγγες με παγίδα βελόνας

Retacrit 30 000 IU/0,75 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα EU/1/07/431/018 1 προγεμισμένη σύριγγα

EU/1/07/431/022 4 προγεμισμένες σύριγγες

EU/1/07/431/023 6 προγεμισμένες σύριγγες

EU/1/07/431/043 1 προγεμισμένη σύριγγα με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/047 4 προγεμισμένες σύριγγες με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/048 6 προγεμισμένες σύριγγες με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/052 4 (4 x 1) προγεμισμένες σύριγγες (πολλαπλή συσκευασία ) EU/1/07/431/073 1 προγεμισμένη σύριγγα με παγίδα βελόνας EU/1/07/431/074 4 προγεμισμένες σύριγγες με παγίδα βελόνας EU/1/07/431/075 6 προγεμισμένες σύριγγες με παγίδα βελόνας

Retacrit 40 000 IU/1 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα EU/1/07/431/019 1 προγεμισμένη σύριγγα

EU/1/07/431/024 4 προγεμισμένες σύριγγες

EU/1/07/431/025 6 προγεμισμένες σύριγγες

EU/1/07/431/044 1 προγεμισμένη σύριγγα με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/049 4 προγεμισμένες σύριγγες με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/050 6 προγεμισμένες σύριγγες με προστατευτικό βελόνας EU/1/07/431/053 4 (4 x 1) προγεμισμένες σύριγγες (πολλαπλή συσκευασία ) EU/1/07/431/076 1 προγεμισμένη σύριγγα με παγίδα βελόνας EU/1/07/431/077 4 προγεμισμένες σύριγγες με παγίδα βελόνας EU/1/07/431/078 6 προγεμισμένες σύριγγες με παγίδα βελόνας

9.ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ / ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 18 Δεκεμβρίου 2007 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 15 Νοεμβρίου 2012

10.ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Λεπτομερείς πληροφορίες για το παρόν φαρμακευτικό προϊόν είναι διαθέσιμες στον δικτυακό τόπο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων: http://www.ema.europa.eu.

Σχόλια

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
  • Βοήθεια
  • Get it on Google Play
  • Σχετικά
  • Info on site by:

  • Presented by RXed.eu

  • 27558

    φάρμακα με συνταγογράφηση που απαριθμούνται