Greek
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Urorec (silodosin) – περιληψη των χαρακτηριστικων του προϊοντοσ - G04CA04

Updated on site: 10-Oct-2017

Όνομα φαρμάκουUrorec
Κωδικός ATCG04CA04
Ουσίαsilodosin
ΚατασκευαστήςRecordati Ireland Ltd

Περιεχόμενα άρθρου

1.ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Urorec 4 mg σκληρά καψάκια

2.ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Κάθε σκληρό καψάκιο περιέχει 4 mg σιλοδοσίνης.

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3.ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Σκληρό καψάκιο.

Κίτρινο, αδιαφανές, σκληρό καψάκιο ζελατίνης, μεγέθους 3.

4.ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1Θεραπευτικές ενδείξεις

Θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη (ΚΥΠ) σε ενήλικες άνδρες.

4.2Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Δοσολογία

Η συνιστώμενη δόση είναι ένα καψάκιο Urorec 8 mg την ημέρα. Για ειδικούς πληθυσμούς ασθενών, συνιστάται η χορήγηση ενός καψακίου Urorec 4 mg την ημέρα (βλ. παρακάτω).

Ηλικιωμένοι

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για τους ηλικιωμένους (βλ. παράγραφο 5.2).

Νεφρική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία (CLCR ≥50 έως ≤80 ml/min).

Σε ασθενείς με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (CLCR ≥30 έως <50 ml/min) η συνιστώμενη δόση έναρξης είναι 4 mg μία φορά την ημέρα, η οποία μπορεί να αυξηθεί σε 8 mg μία φορά την ημέρα μετά από μία εβδομάδα θεραπείας, ανάλογα με την ατομική ανταπόκριση του κάθε ασθενή. Η χρήση σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (CLCR <30 ml/min) δεν συνιστάται (βλ. παραγράφους 4.4 και 5.2).

Ηπατική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία.

Η χρήση σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία δεν συνιστάται, λόγω έλλειψης διαθέσιμων στοιχείων (βλ. παραγράφους 4.4 και 5.2).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Δεν υπάρχει σχετική χρήση του Urorec στον παιδιατρικό πληθυσμό για την ένδειξη.

Τρόπος χορήγησης

Από στόματος χρήση.

Το καψάκιο πρέπει να λαμβάνεται μαζί με τροφή, κατά προτίμηση την ίδια ώρα κάθε ημέρα. Τα καψάκια δεν πρέπει να σπάζονται ή να μασώνται αλλά να καταπίνονται ολόκληρα, κατά προτίμηση με ένα ποτήρι νερό.

4.3Αντενδείξεις

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

4.4Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Διεγχειρητικό Σύνδρομο Χαλαρής Ίριδας (Intraoperative Floppy Iris Syndrome, IFIS)

Το IFIS (μια παραλλαγή του συνδρόμου μικρής κόρης) παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια επέμβασης καταρράκτη σε ορισμένους ασθενείς που λάμβαναν α1-αποκλειστές ή που είχαν λάβει κατά το παρελθόν θεραπεία με α1-αποκλειστές. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένες επιπλοκές της διαδικασίας κατά τη διάρκεια της επέμβασης.

Δεν συνιστάται έναρξη θεραπείας με σιλοδοσίνη σε ασθενείς για τους οποίους είναι προγραμματισμένη επέμβαση καταρράκτη. Συνιστάται διακοπή της θεραπείας με έναν α1-αποκλειστή 1-2 εβδομάδες πριν από την επέμβαση καταρράκτη, αλλά το όφελος και η διάρκεια της διακοπής της θεραπείας πριν από την επέμβαση καταρράκτη δεν έχει τεκμηριωθεί.

Κατά τη διάρκεια της προεγχειρητικής αξιολόγησης, ο χειρούργος οφθαλμίατρος και η οφθαλμιατρική ομάδα πρέπει να εξετάσουν εάν οι ασθενείς που είναι προγραμματισμένοι για επέμβαση καταρράκτη λαμβάνουν ή έχουν λάβει θεραπεία με σιλοδοσίνη, έτσι ώστε να διασφαλιστεί ότι θα έχουν ληφθεί τα κατάλληλα μέτρα για τη διαχείριση του IFIS κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης.

Ορθοστατικές επιδράσεις Η συχνότητα εμφάνισης ορθοστατικών επιδράσεων με τη σιλοδοσίνη είναι πολύ χαμηλή. Εντούτοις,

μπορεί να παρουσιαστεί μείωση της πίεσης του αίματος σε μεμονωμένους ασθενείς, η οποία σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε συγκοπή. Με τα πρώτα σημεία ορθοστατικής υπότασης (όπως ορθοστατική ζάλη), ο ασθενής θα πρέπει να καθίσει ή να ξαπλώσει μέχρι να εξαλειφθούν τα συμπτώματα. Σε ασθενείς με ορθοστατική υπόταση, η θεραπεία με σιλοδοσίνη δεν συνιστάται.

Νεφρική δυσλειτουργία

Η χρήση της σιλοδοσίνης σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (CLCR <30 ml/min) δεν συνιστάται (βλ. παραγράφους 4.2 και 5.2).

Ηπατική δυσλειτουργία Η σιλοδοσίνη δεν συνιστάται για χρήση σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, λόγω

έλλειψης διαθέσιμων στοιχείων (βλ. παραγράφους 4.2 και 5.2).

Καρκίνωμα του προστάτη Δεδομένου ότι η ΚΥΠ και το καρκίνωμα του προστάτη μπορεί να εμφανίζουν τα ίδια συμπτώματα

και μπορεί να συνυπάρχουν, οι ασθενείς για τους οποίους υπάρχει σκέψη ότι μπορεί να πάσχουν από ΚΥΠ πρέπει να εξετάζονται πριν από την έναρξη της θεραπείας με σιλοδοσίνη, για να αποκλειστεί η παρουσία καρκινώματος του προστάτη. Δακτυλική ορθική εξέταση και, όταν είναι απαραίτητο, προσδιορισμός του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) πρέπει να πραγματοποιούνται πριν από τη θεραπεία και σε τακτικά διαστήματα μετά από αυτήν.

Η θεραπεία με σιλοδοσίνη οδηγεί σε μείωση της ποσότητας σπέρματος που απελευθερώνεται κατά τη διάρκεια της εκσπερμάτισης το οποίo επηρεάζει προσωρινά την ανδρική γονιμότητα. Η συγκεκριμένη επίδραση εξαλείφεται μετά τη διακοπή της σιλοδοσίνης (βλ. παράγραφο 4.8).

4.5Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Η σιλοδοσίνη μεταβολίζεται εκτενώς, κυρίως μέσω του CYP3A4, της αλκοολικής αφυδρογονάσης και της UGT2B7. Η σιλοδοσίνη αποτελεί επίσης υπόστρωμα για την P-γλυκοπρωτεΐνη. Οι ουσίες που αναστέλλουν (όπως κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη, ριτοναβίρη ή κυκλοσπορίνη) ή επάγουν (όπως ριφαμπικίνη, βαρβιτουρικά, καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη) αυτά τα ένζυμα και τους μεταφορείς μπορεί να επηρεάσουν τις συγκεντρώσεις πλάσματος της σιλοδοσίνης και του ενεργού μεταβολίτη της.

Άλφα-αποκλειστές Δεν υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες σχετικά με την ασφαλή χρήση της σιλοδοσίνης σε σχέση με

άλλους ανταγωνιστές των α-αδρενεργικών υποδοχέων. Συνεπώς, η ταυτόχρονη χρήση άλλων ανταγωνιστών α-αδρενεργικών υποδοχέων δεν συνιστάται.

Αναστολείς του CYP3A4

Σε μια μελέτη αλληλεπιδράσεων, παρατηρήθηκε μια αύξηση κατά 3,7 φορές στις μέγιστες συγκεντρώσεις πλάσματος της σιλοδοσίνης και μια αύξηση κατά 3,1 φορές στην έκθεση στη σιλοδοσίνη (δηλ. στην AUC) με τη συγχορήγηση ενός ισχυρού αναστολέα του CYP3A4 (κετοκοναζόλη 400 mg). Η ταυτόχρονη χρήση με ισχυρούς αναστολείς του CYP3A4 (όπως κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη, ριτοναβίρη ή κυκλοσπορίνη) δεν συνιστάται.

Όταν η σιλοδοσίνη συγχορηγήθηκε με έναν μετρίως ισχυρό αναστολέα του CYP3A4, όπως η διλτιαζέμη, παρατηρήθηκε αύξηση στην AUC της σιλοδοσίνης κατά περίπου 30 %, αλλά η Cmax και η ημίσεια ζωή δεν επηρεάστηκαν. Αυτή η μεταβολή είναι κλινικά μη σχετική και δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.

Αναστολείς της PDE-5

Έχουν παρατηρηθεί ελάχιστες φαρμακοδυναμικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ της σιλοδοσίνης και των μέγιστων δόσεων σιλδεναφίλης ή ταδαλαφίλης. Σε μια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε 24 άτομα ηλικίας 45-78 ετών που λάμβαναν σιλοδοσίνη, η συγχορήγηση σιλδεναφίλης 100 mg ή ταδαλαφίλης 20 mg δεν προκάλεσε κλινικά σημαντικές μέσες μειώσεις στη συστολική ή διαστολική πίεση του αίματος, όπως αξιολογήθηκε από τις ορθοστατικές δοκιμασίες (όρθια στάση έναντι ύπτιας). Στα άτομα άνω των 65 ετών, οι μέσες μειώσεις στα διάφορα χρονικά σημεία ήταν μεταξύ 5 και

15 mmHg (συστολική) και μεταξύ 0 και 10 mmHg (διαστολική). Οι θετικές ορθοστατικές δοκιμασίες ήταν μόνο ελαφρώς συχνότερες κατά τη διάρκεια της συγχορήγησης, εντούτοις, δεν παρουσιάστηκε συμπτωματική ορθόσταση ή ζάλη. Οι ασθενείς που λαμβάνουν αναστολείς της PDE-5 παράλληλα με τη σιλοδοσίνη πρέπει να παρακολουθούνται για ενδεχόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες.

Αντιυπερτασικά Στο πρόγραμμα κλινικών μελετών, πολλοί ασθενείς λάμβαναν συγχορηγούμενη αντιυπερτασική

θεραπεία (κυρίως παράγοντες που δρουν στο σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης, βήτα-αποκλειστές, ανταγωνιστές ασβεστίου και διουρητικά) χωρίς να παρουσιάσουν αύξηση στη συχνότητα εμφάνισης της ορθοστατικής υπότασης. Εντούτοις, απαιτείται προσοχή κατά την έναρξη της ταυτόχρονης χρήσης με αντιυπερτασικά και οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για ενδεχόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες.

Διγοξίνη Τα επίπεδα σε σταθεροποιημένη κατάσταση της διγοξίνης, ενός υποστρώματος της

P-γλυκοπρωτεΐνης, δεν επηρεάστηκαν σημαντικά από τη συγχορήγηση με 8 mg σιλοδοσίνης μία φορά την ημέρα. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.

4.6Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Εγκυμοσύνη και θηλασμός Δεν εφαρμόζεται διότι η σιλοδοσίνη προορίζεται για άνδρες ασθενείς μόνο.

Γονιμότητα Στις κλινικές μελέτες, παρατηρήθηκε η εμφάνιση εκσπερμάτισης με μειωμένο ή καθόλου σπέρμα

κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σιλοδοσίνη (βλ. παράγραφο 4.8), λόγω των φαρμακοδυναμικών

ιδιοτήτων της σιλοδοσίνης. Πριν από την έναρξη της θεραπείας, ο ασθενής πρέπει να ενημερωθεί σχετικά με το ενδεχόμενο εμφάνισης αυτής της επίδρασης, η οποία επηρεάζει προσωρινά την ανδρική γονιμότητα.

4.7Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών

Το Urorec έχει μικρή ή μέτρια επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερωθούν σχετικά με το ενδεχόμενο εμφάνισης συμπτωμάτων που σχετίζονται με την ορθοστατική υπόταση (όπως ζάλη) και να τους εφισταθεί η προσοχή σχετικά με την οδήγηση και το χειρισμό μηχανών μέχρι να γνωρίζουν πώς θα τους επηρεάσει η σιλοδοσίνη.

4.8Ανεπιθύμητες ενέργειες

Σύνοψη του προφίλ ασφάλειας Η ασφάλεια της σιλοδοσίνης έχει αξιολογηθεί σε τέσσερις διπλές-τυφλές ελεγχόμενες κλινικές

μελέτες φάσης II-III (με 931 ασθενείς που λάμβαναν 8 mg σιλοδοσίνης μία φορά την ημέρα και 733 ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο) και σε δύο μακροχρόνιες μελέτες ανοικτής

επισήμανσης φάσης επέκτασης. Συνολικά, 1.581 ασθενείς έλαβαν σιλοδοσίνη στη δόση των 8 mg μία φορά την ημέρα, συμπεριλαμβανομένων 961 ασθενών που εκτέθηκαν για τουλάχιστον 6 μήνες και 384 ασθενών που εκτέθηκαν για 1 έτος.

Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν με τη σιλοδοσίνη στις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες και κατά τη διάρκεια της μακροχρόνιας χρήσης ήταν διαταραχές εκσπερμάτισης όπως παλίνδρομη εκσπερμάτιση και απουσία εκσπερμάτισης (με μειωμένο όγκο εκσπερμάτισης ή απουσία σπέρματος), με συχνότητα 23 %. Αυτό μπορεί προσωρινά να επηρεάσει την ανδρική γονιμότητα. Η συγκεκριμένη επίδραση είναι αναστρέψιμη εντός μερικών ημερών από τη διακοπή της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.4).

Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα Στον παρακάτω πίνακα, οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε όλες τις κλινικές μελέτες και

στην παγκόσμια εμπειρία μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου για τις οποίες υπάρχει εύλογη αιτιώδης σχέση παρατίθενται ανά κατηγορία οργάνου συστήματος σύμφωνα με τη βάση δεδομένων MedDRA και συχνότητα: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας, οι παρατηρούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.

 

Πολύ συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Πολύ σπάνιες

Μη γνωστές

 

 

 

 

 

 

 

Διαταραχές του

 

 

 

 

Αντιδράσεις

 

ανοσοποιητικού

 

 

 

 

αλλεργικού

 

συστήματος

 

 

 

 

τύπου

 

 

 

 

 

 

συμπεριλαμ-

 

 

 

 

 

 

βανομένου

 

 

 

 

 

 

του

 

 

 

 

 

 

οιδήματος

 

 

 

 

 

 

του

 

 

 

 

 

 

προσώπου,

 

 

 

 

 

 

οιδηματώ-

 

 

 

 

 

 

δους

 

 

 

 

 

 

γλώσσας και

 

 

 

 

 

 

φαρυγγικού

 

 

 

 

 

 

οιδήματος1

 

Ψυχιατρικές

 

 

Γενετήσια

 

 

 

διαταραχές

 

 

ορμή

 

 

 

 

 

 

μειωμένη

 

 

 

Διαταραχές του

 

Ζάλη

 

Συγκοπή

 

 

νευρικού

 

 

 

Aπώλεια

 

 

συστήματος

 

 

 

συνείδησης1

 

 

Καρδιακές

 

 

Ταχυκαρδία1

Αίσθημα

 

 

διαταραχές

 

 

 

παλμών1

 

 

Αγγειακές

 

Ορθο-

Υπόταση1

 

 

 

διαταραχές

 

στατική

 

 

 

 

 

 

υπόταση

 

 

 

 

Διαταραχές του

 

Ρινική

 

 

 

 

αναπνευστικού

 

συμφό-

 

 

 

 

συστήματος, του

 

ρηση

 

 

 

 

θώρακα και του

 

 

 

 

 

 

μεσοθωρακίου

 

 

 

 

 

 

Διαταραχές του

 

Διάρροια

Ναυτία

 

 

 

γαστρεντερικού

 

 

Ξηροστομία

 

 

 

Διαταραχές του

 

 

Μη

 

 

 

ήπατος και των

 

 

φυσιολογι-

 

 

 

χοληφόρων

 

 

κές

 

 

 

 

 

 

δοκιμασίες

 

 

 

 

 

 

ηπατικής

 

 

 

 

 

 

λειτουργίας1

 

 

 

Διαταραχές του

 

 

Δερματικό

 

 

 

δέρματος και του

 

 

εξάνθημα1,

 

 

 

υποδόριου ιστού

 

 

Κνησμός1

 

 

 

 

 

 

Κνίδωση1

 

 

 

 

 

 

Φαρμακευ-

 

 

 

 

 

 

τικό

 

 

 

 

 

 

εξάνθημα1

 

 

 

Διαταραχές του

Διαταραχές της

 

Στυτική

 

 

 

αναπαραγωγικού

εκσπερμάτισης

 

δυσλειτουρ-

 

 

 

συστήματος και

που

 

γία

 

 

 

του μαστού

περιλαμβάνουν

 

 

 

 

 

 

παλίνδρομη

 

 

 

 

 

 

εκσπερμάτιση,

 

 

 

 

 

 

απουσία

 

 

 

 

 

 

εκσπερμάτισης

 

 

 

 

 

Κακώσεις,

 

 

 

 

 

Διεγχειρητικό

δηλητηριάσεις

 

 

 

 

 

Σύνδρομο

και επιπλοκές

 

 

 

 

 

Χαλαρής

θεραπευτικών

 

 

 

 

 

Ίριδας

χειρισμών

 

 

 

 

 

 

1 - ανεπιθύμητες ενέργειες από αυθόρμητες αναφορές στην παγκόσμια εμπειρία μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου (οι συχνότητες υπολογίστηκαν από τα συμβάντα που αναφέρθηκαν στις κλινικές δοκιμές φάσης I-IV και στις μη παρεμβατικές μελέτες).

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών

Ορθοστατική υπόταση

Η συχνότητα εμφάνισης ορθοστατικής υπότασης στις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες ήταν 1,2 % με τη σιλοδοσίνη και 1,0 % με το εικονικό φάρμακο. Η ορθοστατική υπόταση μπορεί περιστασιακά να οδηγήσει σε συγκοπή (βλ. παράγραφο 4.4).

Διεγχειρητικό Σύνδρομο Χαλαρής Ίριδας (IFIS)

IFIS έχει αναφερθεί κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων καταρράκτη (βλ. παράγραφο 4.4).

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας

του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

4.9Υπερδοσολογία

Η σιλοδοσίνη αξιολογήθηκε σε δόσεις έως και 48 mg/ημέρα σε υγιείς άνδρες εθελοντές. Η δοσοπεριοριστική ανεπιθύμητη ενέργεια ήταν η ορθοστατική υπόταση. Εάν η κατάποση είναι πρόσφατη, μπορεί να εξεταστεί η πρόκληση εμέτου ή η πλύση στομάχου. Σε περίπτωση που η υπερδοσολογία με σιλοδοσίνη οδηγήσει σε υπόταση, πρέπει να παρασχεθεί καρδιαγγειακή υποστήριξη. Η αιμοκάθαρση δεν είναι πιθανό ότι θα έχει σημαντικό όφελος δεδομένου ότι η σιλοδοσίνη προσδένεται στις πρωτεΐνες σε μεγάλο βαθμό (96,6 %).

    φάρμακα με συνταγογράφηση που απαριθμούνται. Ουσία: "Silodosin"

  • Silodyx - silodosin

5.ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ουρολογικά, ανταγωνιστές του άλφα-αδρενεργικού υποδοχέα, κωδικός ATC: G04CA04.

Μηχανισμός δράσης

Ησιλοδοσίνη είναι σε μεγάλο βαθμό επιλεκτική για τους α1A-αδρενεργικούς υποδοχείς που βρίσκονται κυρίως στον προστάτη του ανθρώπου, στη βάση της ουροδόχου κύστης, στον αυχένα της ουροδόχου κύστης, στην προστατική κάψα και στην προστατική ουρήθρα. Ο αποκλεισμός αυτών των

α1A-αδρενεργικών υποδοχέων προκαλεί χάλαση των λείων μυών σε αυτούς τους ιστούς, μειώνοντας έτσι την αντίσταση της εξόδου της ουροδόχου κύστης, χωρίς να επηρεάζει τη συσπαστικότητα του λείου εξωστήρος μυός. Αυτό επιφέρει βελτίωση των αποθηκευτικών συμπτωμάτων από μεταβολές της ουροδόχου κύστης (ερεθιστικά) και των συμπτωμάτων κατά την ούρηση (αποφρακτικά) (συμπτώματα του κατώτερου ουροποιητικού, Lower urinary tract symptoms, LUTS) που σχετίζονται με την καλοήθη υπερπλασία του προστάτη.

Ησιλοδοσίνη έχει σημαντικά χαμηλότερη συγγένεια για τους α1B-αδρενεργικούς υποδοχείς που βρίσκονται κυρίως στο καρδιαγγειακό σύστημα. Έχει καταδειχθεί in vitro ότι ο λόγος πρόσδεσης α1A1B της σιλοδοσίνης είναι υπερβολικά υψηλός (162:1).

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια Σε μια Φάσης ΙΙ διπλή-τυφλή ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική μελέτη για τον καθορισμό

δόσης με σιλοδοσίνη 4 ή 8 mg μία φορά την ημέρα, παρατηρήθηκε μεγαλύτερη βελτίωση στη βαθμολογία δείκτη συμπτωμάτων της Αμερικανικής Ουρολογικής Ένωσης (American Urologic

Association, AUA) με σιλοδοσίνη 8 mg (-6,8±5,8, n=90, p=0,0018) και σιλοδοσίνη 4 mg (-5,7±5,5, n=88, p=0,0355) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (-4,0±5,5, n=83).

Περισσότεροι από 800 ασθενείς με μέτρια έως σοβαρά συμπτώματα ΚΥΠ (Διεθνής βαθμολογία συμπτωμάτων προστάτη, International Prostate Symptom Score, IPSS, τιμή κατά την έναρξη ≥13) έλαβαν σιλοδοσίνη 8 mg μία φορά την ημέρα σε δύο ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες φάσης III που πραγματοποιήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε μία ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο και δραστικό φάρμακο κλινική μελέτη που πραγματοποιήθηκε στην Ευρώπη. Σε όλες τις μελέτες, οι ασθενείς που δεν ανταποκρίθηκαν στο εικονικό φάρμακο κατά τη διάρκεια μιας φάσης εικονικού φαρμάκου 4 εβδομάδων πριν την έναρξη της μελέτης τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν τη θεραπεία της μελέτης. Σε όλες τις μελέτες, οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με σιλοδοσίνη είχαν μεγαλύτερη μείωση των αποθηκευτικών συμπτωμάτων από μεταβολές της ουροδόχου κύστης (ερεθιστικά) και των συμπτωμάτων κατά την ούρηση (αποφρακτικά) της ΚΥΠ σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο όπως αξιολογήθηκε μετά από 12 εβδομάδες θεραπείας. Τα δεδομένα που παρατηρήθηκαν στους πληθυσμούς με πρόθεση για θεραπεία (Intent-To-Treat) της κάθε μελέτης παρουσιάζονται παρακάτω:

 

 

 

IPSS

 

 

IPSS

 

IPSS

 

 

 

 

 

 

Ερεθιστικά

Αποφρακτικά

 

 

 

Συνολική βαθμολογία

 

 

 

συμπτώματα

συμπτώματα

 

 

 

 

 

 

Μελέ-

Σκέλος

Αρ.

 

 

Διαφορά

 

Διαφορά

 

Διαφορά

Τιμή

 

 

 

(95 % CI)

τη

θεραπείας

ασθενών

Μεταβολή

(95 % CI)

Μεταβολή

(95 % CI)

Μεταβολή

 

 

 

κατά την

από την

έναντι

από την

έναντι

από την

έναντι

 

 

 

έναρξη

έναρξη

εικονικού

έναρξη

εικονικού

έναρξη

εικονικού

 

 

 

(±SD)

φαρμά-

 

 

 

 

φαρμάκου

 

φαρμάκου

 

 

 

 

 

 

 

 

κου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σιλοδοσίνη

22±5

-6,5

-2,8*

-2,3

-0,9*

-4,2

-1,9*

US-1

 

 

 

 

 

 

 

Εικονικό

21±5

-3,6

(–3,9, -1,7)

-1,4

(–1,4, -0,4)

-2,2

(–2,6, -1,2)

 

 

φάρμακο

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σιλοδοσίνη

21±5

-6,3

-2,9*

-2,4

-1,0*

-3,9

-1,8*

US-2

 

 

 

 

 

 

 

Εικονικό

21±5

-3,4

(–4,0, -1,8)

-1,3

(–1,5, -0,6)

-2,1

(–2,5, -1,1)

 

 

φάρμακο

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σιλοδοσί-

19±4

-7,0

-2,3*

-2,5

-0,7°

-4,5

-1,7*

 

νη

 

 

 

(–3,2, -1,4)

 

(–1,1, -0,2)

 

(–2,2, -1,1)

 

 

19±4

-6,7

-2,0*

-2,4

-0,6°

-4,2

-1,4*

Ευρώπη

Ταμσου-

 

 

 

(–2,9, -1,1)

 

(–1,1, -0,2)

 

(–2,0, -0,8)

 

λοσίνη

19±4

-4,7

 

-1,8

 

-2,9

 

 

 

 

 

 

 

Εικονικό

 

 

 

 

 

 

 

 

 

φάρμακο

 

 

 

 

 

 

 

 

* p<0,001 έναντι εικονικού φαρμάκου, °p = 0,002 έναντι εικονικού φαρμάκου

 

 

 

Στην ελεγχόμενη με δραστικό φάρμακο κλινική μελέτη που πραγματοποιήθηκε στην Ευρώπη, η σιλοδοσίνη 8 mg μία φορά την ημέρα καταδείχθηκε ως μη κατώτερη της ταμσουλοσίνης 0,4 mg μία φορά την ημέρα: η προσαρμοσμένη μέση διαφορά (95 % CI) στη συνολική βαθμολογία IPSS μεταξύ θεραπειών στον πληθυσμό των ασθενών που συμμορφώθηκαν με το πρωτόκολλο της μελέτης (per-protocol population) ήταν 0,4 (-0,4 έως 1,1). Το ποσοστό των ατόμων που ανταποκρίθηκαν (δηλ. βελτίωση στη συνολική βαθμολογία IPSS κατά τουλάχιστον 25 %) ήταν σημαντικά υψηλότερο στην ομάδα σιλοδοσίνης (68 %) και ταμσουλοσίνης (65 %), σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (53 %).

Στη μακροχρόνια ανοικτής επισήμανσης φάση επέκτασης αυτών των ελεγχόμενων μελετών, στην οποία οι ασθενείς έλαβαν σιλοδοσίνη για μέχρι 1 έτος, η βελτίωση των συμπτωμάτων που προήλθε από τη σιλοδοσίνη κατά την εβδομάδα 12 της θεραπείας διατηρήθηκε για διάστημα 1 έτους.

Σε κλινική μελέτη Φάσης IV που πραγματοποιήθηκε στην Ευρώπη, με μέση συνολική βαθμολογία IPSS κατά την έναρξη 18,9 βαθμούς, 77,1 % ανταποκρίθηκαν στη σιλοδοσίνη (όπως αξιολογήθηκε από μια μεταβολή στη συνολική βαθμολογία IPSS από την έναρξη κατά τουλάχιστον 25 %). Περίπου οι μισοί από τους ασθενείς ανέφεραν βελτίωση στα πιο ενοχλητικά συμπτώματα για τα οποία παραπονέθηκαν οι ασθενείς κατά την έναρξη (δηλ νυκτουρία, συχνότητα ούρησης, μειωμένη ροή, επιτακτική ούρηση, τελικές σταγόνες και ατελής κένωση), όπως αξιολογήθηκε από το ερωτηματολόγιο της Διεθνούς Εταιρείας για την Ακράτεια για άρρενες ασθενείς (ICS-male questionnaire).

Δεν παρατηρήθηκε σημαντική μείωση στην αρτηριακή πίεση σε ύπτια θέση στο σύνολο των κλινικών μελετών που πραγματοποιήθηκαν με τη σιλοδοσίνη.

Η σιλοδοσίνη 8 mg και 24 mg ημερησίως δεν είχε στατιστικά σημαντική επίδραση στα διαστήματα του ΗΚΓ ή στην καρδιακή επαναπόλωση σε σχέση με το εικονικό φάρμακο.

Παιδιατρικός πληθυσμός Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των

αποτελεσμάτων των μελετών με το Urorec σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στην ΚΥΠ (βλέπε παράγραφο 4.2 για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

5.2Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της σιλοδοσίνης και των κύριων μεταβολιτών της αξιολογήθηκαν σε ενηλίκους άνδρες με και χωρίς ΚΥΠ μετά από εφάπαξ και πολλαπλές χορηγήσεις δόσεων που κυμαίνονται από 0,1 mg έως 48 mg την ημέρα. Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της σιλοδοσίνης είναι γραμμικές σε ολόκληρο το εύρος των δόσεων αυτών.

Η έκθεση στον κύριο μεταβολίτη στο πλάσμα, το γλυκουρονίδιο της σιλοδοσίνης (KMD-3213G), σε σταθεροποιημένη κατάσταση είναι περίπου 3 πλάσια εκείνης της αρχικής ουσίας. Η σιλοδοσίνη και το γλυκουρονίδιό της φθάνουν σε σταθεροποιημένη κατάσταση μετά από 3 ημέρες και 5 ημέρες θεραπείας, αντίστοιχα.

Απορρόφηση

Ηαπό στόματος χορηγούμενη σιλοδοσίνη απορροφάται καλώς και η απορρόφηση είναι ανάλογη της δόσης. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα είναι περίπου 32 %.

Μια in vitro μελέτη με κύτταρα Caco-2 κατέδειξε ότι η σιλοδοσίνη αποτελεί υπόστρωμα για την P-γλυκοπρωτεΐνη.

Ητροφή μειώνει την Cmax κατά περίπου 30 %, αυξάνει τον tmax κατά περίπου 1 ώρα και έχει μικρή επίδραση στην AUC.

Σε υγιείς άνδρες εθελοντές ηλικίας στο εύρος-στόχο (n=16, μέση ηλικία 55±8 έτη) μετά από χορήγηση 8 mg από στόματος μία φορά την ημέρα μετά το πρωινό για 7 ημέρες, ελήφθησαν οι

ακόλουθες φαρμακοκινητικές παράμετροι: Cmax 87±51 ng/ml (SD), tmax 2,5 ώρες (εύρος 1,0-3,0), AUC 433±286 ng • h/ml.

Κατανομή

Ησιλοδοσίνη έχει όγκο κατανομής 0,81 l/kg και προσδένεται κατά 96,6 % στις πρωτεΐνες πλάσματος. Δεν κατανέμεται στα κύτταρα του αίματος.

Ηπρόσδεση του γλυκουρονιδίου της σιλοδοσίνης στις πρωτεΐνες είναι 91 %.

Βιομετασχηματισμός

Η σιλοδοσίνη υπόκειται σε εκτεταμένο μεταβολισμό μέσω γλυκουρονιδίωσης (UGT2B7), αλκοολικής και αλδεϋδικής αφυδρογονάσης και οξειδωτικών οδών, κυρίως μέσω του CYP3A4. Ο κύριος μεταβολίτης στο πλάσμα, το συζευγμένο γλυκουρονίδιο της σιλοδοσίνης (KMD-3213G), το οποίο έχει καταδειχθεί ότι είναι δραστικό in vitro, έχει εκτεταμένη ημίσεια ζωή (περίπου 24 ώρες) και φθάνει σε συγκεντρώσεις πλάσματος περίπου τέσσερις φορές υψηλότερες από εκείνες της σιλοδοσίνης. In vitro δεδομένα υποδεικνύουν ότι η σιλοδοσίνη δεν έχει το δυναμικό να αναστέλλει ή να επάγει ενζυμικά συστήματα του κυτοχρώματος P450.

Αποβολή

Μετά την από στόματος χορήγηση 14C-σημασμένης σιλοδοσίνης, η ανάκτηση της ραδιενέργειας μετά από 7 ημέρες ήταν περίπου 33,5 % στα ούρα και 54,9 % στα κόπρανα. Η κάθαρση της σιλοδοσίνης από το σώμα ήταν περίπου 0,28 l/h/kg. Η σιλοδοσίνη απεκκρίνεται κυρίως ως μεταβολίτες, ενώ πολύ μικρές ποσότητες αμετάβλητου φαρμάκου ανακτώνται στα ούρα. Η τελική ημίσεια ζωή του αρχικού φαρμάκου και του γλυκουρονιδίου του είναι περίπου 11 ώρες και 18 ώρες, αντίστοιχα.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι

Η έκθεση στη σιλοδοσίνη και στους κύριους μεταβολίτες της δεν μεταβάλλεται σημαντικά με την ηλικία, ακόμα και σε άτομα ηλικίας άνω των 75 ετών.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η σιλοδοσίνη δεν έχει αξιολογηθεί σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 18 ετών.

Ηπατική δυσλειτουργία

Σε μια μελέτη εφάπαξ δόσης, οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της σιλοδοσίνης δεν μεταβλήθηκαν σε εννέα ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (βαθμολογίες Child-Pugh 7 έως 9), σε σύγκριση με εννέα υγιή άτομα. Τα αποτελέσματα από αυτήν τη μελέτη πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή, δεδομένου ότι οι ασθενείς που εντάχθηκαν είχαν φυσιολογικές βιοχημικές τιμές, το οποίο υποδηλώνει φυσιολογική μεταβολική λειτουργία, και χαρακτηρίστηκαν ότι είχαν μέτρια ηπατική δυσλειτουργία με βάση τον ασκίτη και την ηπατική εγκεφαλοπάθεια.

Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της σιλοδοσίνης σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία δεν έχουν μελετηθεί.

Νεφρική δυσλειτουργία

Σε μια μελέτη εφάπαξ δόσης, η έκθεση στη σιλοδοσίνη (μη προσδεμένη) σε άτομα με ήπια (n=8) και μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (n=8) είχε ως αποτέλεσμα, κατά μέσο όρο, μια αύξηση της Cmax (κατά 1,6 φορές) και της AUC (κατά 1,7 φορές) σε σχέση με άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (n=8). Σε άτομα με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (n=5) η αύξηση της έκθεσης ήταν 2,2 φορές για την Cmax και 3,7 φορές για την AUC. Η έκθεση στους κύριους μεταβολίτες, το γλυκουρονίδιο της σιλοδοσίνης και το KMD-3293, αυξήθηκε επίσης.

Η παρακολούθηση των επιπέδων πλάσματος σε μια κλινική μελέτη φάσης III κατέδειξε ότι τα επίπεδα της συνολικής σιλοδοσίνης μετά από 4 εβδομάδες θεραπείας δεν άλλαξαν σε ασθενείς με ήπια δυσλειτουργία (n=70), σε σύγκριση με ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (n=155), ενώ τα επίπεδα διπλασιάστηκαν κατά μέσο όρο σε ασθενείς με μέτρια δυσλειτουργία (n=7).

Μια ανασκόπηση των δεδομένων ασφαλείας των ασθενών που εντάχθηκαν σε όλες τις κλινικές μελέτες δεν υποδεικνύει ότι η ήπια νεφρική δυσλειτουργία (n=487) αποτελεί πρόσθετο κίνδυνο ασφαλείας κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σιλοδοσίνη (όπως αύξηση στη ζάλη ή στην ορθοστατική υπόταση) σε σύγκριση με ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (n=955). Συνεπώς, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία. Λόγω της περιορισμένης εμπειρίας σε ασθενείς με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (n=35), συνιστάται μια χαμηλότερη δόση έναρξης των 4 mg. Σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία η χορήγηση του Urorec δεν συνιστάται.

5.3Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Τα μη κλινικά δεδομένα δεν αποκαλύπτουν ιδιαίτερο κίνδυνο για τον άνθρωπο με βάση τις συμβατικές μελέτες φαρμακολογικής ασφάλειας, ενδεχόμενης καρκινογόνου, μεταλλαξιογόνου και τερατογόνου δράσης. Επιπτώσεις σε ζώα (που επηρέασαν τον θυρεοειδή αδένα σε τρωκτικά) παρατηρήθηκαν μόνο σε έκθεση στο φάρμακο που θεωρήθηκε ότι ήταν αρκετά μεγαλύτερη από το ανώτατο όριο έκθεσης του ανθρώπου, παρουσιάζοντας μικρή σχέση με την κλινική χρήση.

Σε αρσενικούς αρουραίους, παρατηρήθηκε μειωμένη γονιμότητα από εκθέσεις που ήταν περίπου διπλάσιες της έκθεσης στη μέγιστη συνιστώμενη δόση για τον άνθρωπο. Η επίδραση που παρατηρήθηκε ήταν αναστρέψιμη.

6.ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1Κατάλογος εκδόχων

Περιεχόμενο καψακίου Άμυλο, προζελατινοποιημένο (αραβοσίτου) Μαννιτόλη (E421)

Στεατικό μαγνήσιο Λαουρυλοθειικό νάτριο

Κέλυφος καψακίου Ζελατίνη

Διοξείδιο του τιτανίου (E171) Κίτρινο οξείδιο του σιδήρου (E172)

6.2Ασυμβατότητες

Δεν εφαρμόζεται.

6.3Διάρκεια ζωής

3 χρόνια.

6.4Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 30°C.

Φυλάσσετε στην αρχική συσκευασία για να προστατεύεται από το φως και την υγρασία.

6.5Φύση και συστατικά του περιέκτη

Τα καψάκια παρέχονται σε κυψέλες από PVC/PVDC/φύλλο αλουμινίου, συσκευασμένα σε κουτιά.

Συσκευασίες των 5, 10, 20, 30, 50, 90, 100 καψακίων. Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

6.6Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης

Καμία ειδική υποχρέωση.

7.ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Recordati Ireland Ltd. Raheens East Ringaskiddy Co. Cork Ιρλανδία

8.ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

EU/1/09/608/001

EU/1/09/608/002

EU/1/09/608/003

EU/1/09/608/004

EU/1/09/608/005

EU/1/09/608/006

EU/1/09/608/007

9.ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 29/01/2010 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 18/09/2014

10.ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Λεπτομερή πληροφοριακά στοιχεία για το παρόν φαρμακευτικό προϊόν είναι διαθέσιμα στον δικτυακό τόπο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων: http://www.ema.europa.eu.

    φάρμακα με συνταγογράφηση που απαριθμούνται. Κατασκευαστής: "Recordati Ireland Ltd"

  • Silodyx - Recordati Ireland Ltd

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Urorec 8 mg σκληρά καψάκια

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Κάθε σκληρό καψάκιο περιέχει 8 mg σιλοδοσίνης.

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Σκληρό καψάκιο.

Λευκό, αδιαφανές, σκληρό καψάκιο ζελατίνης, μεγέθους 0.

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις

Θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη (ΚΥΠ) σε ενήλικες άνδρες.

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Δοσολογία

Η συνιστώμενη δόση είναι ένα καψάκιο Urorec 8 mg την ημέρα. Για ειδικούς πληθυσμούς ασθενών, συνιστάται η χορήγηση ενός καψακίου Urorec 4 mg την ημέρα (βλ. παρακάτω).

Ηλικιωμένοι

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για τους ηλικιωμένους (βλ. παράγραφο 5.2).

Νεφρική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία (CLCR ≥50 έως ≤80 ml/min).

Σε ασθενείς με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (CLCR ≥30 έως <50 ml/min) η συνιστώμενη δόση έναρξης είναι 4 mg μία φορά την ημέρα, η οποία μπορεί να αυξηθεί σε 8 mg μία φορά την ημέρα μετά από μία εβδομάδα θεραπείας, ανάλογα με την ατομική ανταπόκριση του κάθε ασθενή. Η χρήση σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (CLCR <30 ml/min) δεν συνιστάται (βλ. παραγράφους 4.4 και 5.2).

Ηπατική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία.

Η χρήση σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία δεν συνιστάται, λόγω έλλειψης διαθέσιμων στοιχείων (βλ. παραγράφους 4.4 και 5.2).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Δεν υπάρχει σχετική χρήση του Urorec στον παιδιατρικό πληθυσμό για την ένδειξη.

Τρόπος χορήγησης

Από στόματος χρήση.

Το καψάκιο πρέπει να λαμβάνεται μαζί με τροφή, κατά προτίμηση την ίδια ώρα κάθε ημέρα. Τα καψάκια δεν πρέπει να σπάζονται ή να μασώνται αλλά να καταπίνονται ολόκληρα, κατά προτίμηση με ένα ποτήρι νερό.

4.3 Αντενδείξεις

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Διεγχειρητικό Σύνδρομο Χαλαρής Ίριδας (Intraoperative Floppy Iris Syndrome, IFIS)

Το IFIS (μια παραλλαγή του συνδρόμου μικρής κόρης) παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια επέμβασης καταρράκτη σε ορισμένους ασθενείς που λάμβαναν α1-αποκλειστές ή που είχαν λάβει κατά το παρελθόν θεραπεία με α1-αποκλειστές. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένες επιπλοκές της διαδικασίας κατά τη διάρκεια της επέμβασης.

Δεν συνιστάται έναρξη θεραπείας με σιλοδοσίνη σε ασθενείς για τους οποίους είναι προγραμματισμένη επέμβαση καταρράκτη. Συνιστάται διακοπή της θεραπείας με έναν α1-αποκλειστή 1-2 εβδομάδες πριν από την επέμβαση καταρράκτη, αλλά το όφελος και η διάρκεια της διακοπής της θεραπείας πριν από την επέμβαση καταρράκτη δεν έχει τεκμηριωθεί.

Κατά τη διάρκεια της προεγχειρητικής αξιολόγησης, ο χειρούργος οφθαλμίατρος και η οφθαλμιατρική ομάδα πρέπει να εξετάσουν εάν οι ασθενείς που είναι προγραμματισμένοι για επέμβαση καταρράκτη λαμβάνουν ή έχουν λάβει θεραπεία με σιλοδοσίνη, έτσι ώστε να διασφαλιστεί ότι θα έχουν ληφθεί τα κατάλληλα μέτρα για τη διαχείριση του IFIS κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης.

Ορθοστατικές επιδράσεις Η συχνότητα εμφάνισης ορθοστατικών επιδράσεων με τη σιλοδοσίνη είναι πολύ χαμηλή. Εντούτοις,

μπορεί να παρουσιαστεί μείωση της πίεσης του αίματος σε μεμονωμένους ασθενείς, η οποία σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε συγκοπή. Με τα πρώτα σημεία ορθοστατικής υπότασης (όπως ορθοστατική ζάλη), ο ασθενής θα πρέπει να καθίσει ή να ξαπλώσει μέχρι να εξαλειφθούν τα συμπτώματα. Σε ασθενείς με ορθοστατική υπόταση, η θεραπεία με σιλοδοσίνη δεν συνιστάται.

Νεφρική δυσλειτουργία

Η χρήση της σιλοδοσίνης σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (CLCR <30 ml/min) δεν συνιστάται (βλ. παραγράφους 4.2 και 5.2).

Ηπατική δυσλειτουργία Η σιλοδοσίνη δεν συνιστάται για χρήση σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, λόγω

έλλειψης διαθέσιμων στοιχείων (βλ. παραγράφους 4.2 και 5.2).

Καρκίνωμα του προστάτη Δεδομένου ότι η ΚΥΠ και το καρκίνωμα του προστάτη μπορεί να εμφανίζουν τα ίδια συμπτώματα

και μπορεί να συνυπάρχουν, οι ασθενείς για τους οποίους υπάρχει σκέψη ότι μπορεί να πάσχουν από ΚΥΠ πρέπει να εξετάζονται πριν από την έναρξη της θεραπείας με σιλοδοσίνη, για να αποκλειστεί η παρουσία καρκινώματος του προστάτη. Δακτυλική ορθική εξέταση και, όταν είναι απαραίτητο, προσδιορισμός του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) πρέπει να πραγματοποιούνται πριν από τη θεραπεία και σε τακτικά διαστήματα μετά από αυτήν.

Η θεραπεία με σιλοδοσίνη οδηγεί σε μείωση της ποσότητας σπέρματος που απελευθερώνεται κατά τη διάρκεια της εκσπερμάτισης το οποίο επηρεάζει προσωρινά την ανδρική γονιμότητα. Η συγκεκριμένη επίδραση εξαλείφεται μετά τη διακοπή της σιλοδοσίνης (βλ. παράγραφο 4.8).

4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Η σιλοδοσίνη μεταβολίζεται εκτενώς, κυρίως μέσω του CYP3A4, της αλκοολικής αφυδρογονάσης και της UGT2B7. Η σιλοδοσίνη αποτελεί επίσης υπόστρωμα για την P-γλυκοπρωτεΐνη. Οι ουσίες που αναστέλλουν (όπως κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη, ριτοναβίρη ή κυκλοσπορίνη) ή επάγουν (όπως ριφαμπικίνη, βαρβιτουρικά, καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη) αυτά τα ένζυμα και τους μεταφορείς μπορεί να επηρεάσουν τις συγκεντρώσεις πλάσματος της σιλοδοσίνης και του ενεργού μεταβολίτη της.

Άλφα-αποκλειστές Δεν υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες σχετικά με την ασφαλή χρήση της σιλοδοσίνης σε σχέση με

άλλους ανταγωνιστές των α-αδρενεργικών υποδοχέων. Συνεπώς, η ταυτόχρονη χρήση άλλων ανταγωνιστών α-αδρενεργικών υποδοχέων δεν συνιστάται.

Αναστολείς του CYP3A4

Σε μια μελέτη αλληλεπιδράσεων, παρατηρήθηκε μια αύξηση κατά 3,7 φορές στις μέγιστες συγκεντρώσεις πλάσματος της σιλοδοσίνης και μια αύξηση κατά 3,1 φορές στην έκθεση στη σιλοδοσίνη (δηλ. στην AUC) με τη συγχορήγηση ενός ισχυρού αναστολέα του CYP3A4 (κετοκοναζόλη 400 mg). Η ταυτόχρονη χρήση με ισχυρούς αναστολείς του CYP3A4 (όπως κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη, ριτοναβίρη ή κυκλοσπορίνη) δεν συνιστάται.

Όταν η σιλοδοσίνη συγχορηγήθηκε με έναν μετρίως ισχυρό αναστολέα του CYP3A4, όπως η διλτιαζέμη, παρατηρήθηκε αύξηση στην AUC της σιλοδοσίνης κατά περίπου 30 %, αλλά η Cmax και η ημίσεια ζωή δεν επηρεάστηκαν. Αυτή η μεταβολή είναι κλινικά μη σχετική και δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.

Αναστολείς της PDE-5

Έχουν παρατηρηθεί ελάχιστες φαρμακοδυναμικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ της σιλοδοσίνης και των μέγιστων δόσεων σιλδεναφίλης ή ταδαλαφίλης. Σε μια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε 24 άτομα ηλικίας 45-78 ετών που λάμβαναν σιλοδοσίνη, η συγχορήγηση σιλδεναφίλης 100 mg ή ταδαλαφίλης 20 mg δεν προκάλεσε κλινικά σημαντικές μέσες μειώσεις στη συστολική ή διαστολική πίεση του αίματος, όπως αξιολογήθηκε από τις ορθοστατικές δοκιμασίες (όρθια στάση έναντι ύπτιας). Στα άτομα άνω των 65 ετών, οι μέσες μειώσεις στα διάφορα χρονικά σημεία ήταν μεταξύ 5 και

15 mmHg (συστολική) και μεταξύ 0 και 10 mmHg (διαστολική). Οι θετικές ορθοστατικές δοκιμασίες ήταν μόνο ελαφρώς συχνότερες κατά τη διάρκεια της συγχορήγησης, εντούτοις, δεν παρουσιάστηκε συμπτωματική ορθόσταση ή ζάλη. Οι ασθενείς που λαμβάνουν αναστολείς της PDE-5 παράλληλα με τη σιλοδοσίνη πρέπει να παρακολουθούνται για ενδεχόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες.

Αντιυπερτασικά Στο πρόγραμμα κλινικών μελετών, πολλοί ασθενείς λάμβαναν συγχορηγούμενη αντιυπερτασική

θεραπεία (κυρίως παράγοντες που δρουν στο σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης, βήτα-αποκλειστές, ανταγωνιστές ασβεστίου και διουρητικά) χωρίς να παρουσιάσουν αύξηση στη συχνότητα εμφάνισης της ορθοστατικής υπότασης. Εντούτοις, απαιτείται προσοχή κατά την έναρξη της ταυτόχρονης χρήσης με αντιυπερτασικά, και οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για ενδεχόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες.

Διγοξίνη Τα επίπεδα σε σταθεροποιημένη κατάσταση της διγοξίνης, ενός υποστρώματος της

P-γλυκοπρωτεΐνης, δεν επηρεάστηκαν σημαντικά από τη συγχορήγηση με 8 mg σιλοδοσίνης μία φορά την ημέρα. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.

4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Εγκυμοσύνη και θηλασμός Δεν εφαρμόζεται διότι η σιλοδοσίνη προορίζεται για άνδρες ασθενείς μόνο.

Γονιμότητα Στις κλινικές μελέτες, παρατηρήθηκε η εμφάνιση εκσπερμάτισης με μειωμένο ή καθόλου σπέρμα

κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σιλοδοσίνη (βλ. παράγραφο 4.8), λόγω των φαρμακοδυναμικών

ιδιοτήτων της σιλοδοσίνης. Πριν από την έναρξη της θεραπείας, ο ασθενής πρέπει να ενημερωθεί σχετικά με το ενδεχόμενο εμφάνισης αυτής της επίδρασης, η οποία επηρεάζει προσωρινά την ανδρική γονιμότητα.

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών

Το Urorec έχει μικρή ή μέτρια επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερωθούν σχετικά με το ενδεχόμενο εμφάνισης συμπτωμάτων που σχετίζονται με την ορθοστατική υπόταση (όπως ζάλη) και να τους εφισταθεί η προσοχή σχετικά με την οδήγηση και το χειρισμό μηχανών μέχρι να γνωρίζουν πώς θα τους επηρεάσει η σιλοδοσίνη.

4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες

Σύνοψη του προφίλ ασφάλειας Η ασφάλεια της σιλοδοσίνης έχει αξιολογηθεί σε τέσσερις διπλές-τυφλές ελεγχόμενες κλινικές

μελέτες φάσης II-III (με 931 ασθενείς που λάμβαναν 8 mg σιλοδοσίνης μία φορά την ημέρα και 733 ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο) και σε δύο μακροχρόνιες μελέτες ανοικτής

επισήμανσης φάσης επέκτασης. Συνολικά, 1.581 ασθενείς έλαβαν σιλοδοσίνη στη δόση των 8 mg μία φορά την ημέρα, συμπεριλαμβανομένων 961 ασθενών που εκτέθηκαν για τουλάχιστον 6 μήνες και 384 ασθενών που εκτέθηκαν για 1 έτος.

Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν με τη σιλοδοσίνη στις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες και κατά τη διάρκεια της μακροχρόνιας χρήσης ήταν διαταραχές εκσπερμάτισης όπως παλίνδρομη εκσπερμάτιση και απουσία εκσπερμάτισης (με μειωμένο όγκο εκσπερμάτισης ή απουσία σπέρματος), με συχνότητα 23 %. Αυτό μπορεί προσωρινά να επηρεάσει την ανδρική γονιμότητα. Η συγκεκριμένη επίδραση είναι αναστρέψιμη εντός μερικών ημερών από τη διακοπή της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.4).

Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα Στον παρακάτω πίνακα, οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε όλες τις κλινικές μελέτες και

στην παγκόσμια εμπειρία μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου για τις οποίες υπάρχει εύλογη αιτιώδης σχέση παρατίθενται ανά κατηγορία οργάνου συστήματος σύμφωνα με τη βάση δεδομένων MedDRA και συχνότητα: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας, οι παρατηρούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.

 

Πολύ συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Πολύ σπάνιες

Μη γνωστές

 

 

 

 

 

 

 

Διαταραχές του

 

 

 

 

Αντιδράσεις

 

ανοσοποιητικού

 

 

 

 

αλλεργικού

 

συστήματος

 

 

 

 

τύπου

 

 

 

 

 

 

συμπεριλαμ-

 

 

 

 

 

 

βανομένου

 

 

 

 

 

 

του

 

 

 

 

 

 

οιδήματος

 

 

 

 

 

 

του

 

 

 

 

 

 

προσώπου,

 

 

 

 

 

 

οιδηματώ-

 

 

 

 

 

 

δους

 

 

 

 

 

 

γλώσσας και

 

 

 

 

 

 

φαρυγγικού

 

 

 

 

 

 

οιδήματος1

 

Ψυχιατρικές

 

 

Γενετήσια

 

 

 

διαταραχές

 

 

ορμή

 

 

 

 

 

 

μειωμένη

 

 

 

 

Πολύ συχνές

Συχνές

Όχι συχνές

Σπάνιες

Πολύ σπάνιες

Μη γνωστές

 

 

 

 

 

 

 

Διαταραχές του

 

Ζάλη

 

Συγκοπή

 

 

νευρικού

 

 

 

Aπώλεια

 

 

συστήματος

 

 

 

συνείδησης1

 

 

Καρδιακές

 

 

Ταχυκαρδία1

Αίσθημα

 

 

διαταραχές

 

 

 

παλμών1

 

 

Αγγειακές

 

Ορθο-

Υπόταση1

 

 

 

διαταραχές

 

στατική

 

 

 

 

 

 

υπόταση

 

 

 

 

Διαταραχές του

 

Ρινική

 

 

 

 

αναπνευστικού

 

συμφό-

 

 

 

 

συστήματος, του

 

ρηση

 

 

 

 

θώρακα και του

 

 

 

 

 

 

μεσοθωρακίου

 

 

 

 

 

 

Διαταραχές του

 

Διάρροια

Ναυτία

 

 

 

γαστρεντερικού

 

 

Ξηροστομία

 

 

 

Διαταραχές του

 

 

Μη

 

 

 

ήπατος και των

 

 

φυσιολογι-

 

 

 

χοληφόρων

 

 

κές

 

 

 

 

 

 

δοκιμασίες

 

 

 

 

 

 

ηπατικής

 

 

 

 

 

 

λειτουργίας1

 

 

 

Διαταραχές του

 

 

Δερματικό

 

 

 

δέρματος και του

 

 

εξάνθημα1,

 

 

 

υποδόριου ιστού

 

 

Κνησμός1

 

 

 

 

 

 

Κνίδωση1

 

 

 

 

 

 

Φαρμακευ-

 

 

 

 

 

 

τικό

 

 

 

 

 

 

εξάνθημα1

 

 

 

Διαταραχές του

Διαταραχές της

 

Στυτική

 

 

 

αναπαραγωγικού

εκσπερμάτισης

 

δυσλειτουρ-

 

 

 

συστήματος και

που

 

γία

 

 

 

του μαστού

περιλαμβάνουν

 

 

 

 

 

 

παλίνδρομη

 

 

 

 

 

 

εκσπερμάτιση

 

 

 

 

 

 

απουσία

 

 

 

 

 

 

εκσπερμάτισης

 

 

 

 

 

Κακώσεις,

 

 

 

 

 

Διεγχειρητικό

δηλητηριάσεις

 

 

 

 

 

Σύνδρομο

και επιπλοκές

 

 

 

 

 

Χαλαρής

θεραπευτικών

 

 

 

 

 

Ίριδας

χειρισμών

 

 

 

 

 

 

1 - ανεπιθύμητες ενέργειες από αυθόρμητες αναφορές στην παγκόσμια εμπειρία μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου (οι συχνότητες υπολογίστηκαν από τα συμβάντα που αναφέρθηκαν στις κλινικές δοκιμές φάσης I-IV και στις μη παρεμβατικές μελέτες).

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών

Ορθοστατική υπόταση

Η συχνότητα εμφάνισης ορθοστατικής υπότασης στις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες ήταν 1,2 % με τη σιλοδοσίνη και 1,0 % με το εικονικό φάρμακο. Η ορθοστατική υπόταση μπορεί περιστασιακά να οδηγήσει σε συγκοπή (βλ. παράγραφο 4.4).

Διεγχειρητικό Σύνδρομο Χαλαρής Ίριδας (IFIS)

IFIS έχει αναφερθεί κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων καταρράκτη (βλ. παράγραφο 4.4).

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας

του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης

οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

4.9 Υπερδοσολογία

    φάρμακα με συνταγογράφηση που απαριθμούνται. Κωδικός ATC: "G04CA04"

  • Silodyx - G04CA04

Η σιλοδοσίνη αξιολογήθηκε σε δόσεις έως και 48 mg/ημέρα σε υγιείς άνδρες εθελοντές. Η δοσοπεριοριστική ανεπιθύμητη ενέργεια ήταν η ορθοστατική υπόταση. Εάν η κατάποση είναι πρόσφατη, μπορεί να εξεταστεί η πρόκληση εμέτου ή η πλύση στομάχου. Σε περίπτωση που η υπερδοσολογία με σιλοδοσίνη οδηγήσει σε υπόταση, πρέπει να παρασχεθεί καρδιαγγειακή υποστήριξη. Η αιμοκάθαρση δεν είναι πιθανό ότι θα έχει σημαντικό όφελος δεδομένου ότι η σιλοδοσίνη προσδένεται στις πρωτεΐνες σε μεγάλο βαθμό (96,6 %).

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ουρολογικά, ανταγωνιστές του άλφα-αδρενεργικού υποδοχέα, κωδικός ATC: G04CA04.

Μηχανισμός δράσης

Ησιλοδοσίνη είναι σε μεγάλο βαθμό επιλεκτική για τους α1A-αδρενεργικούς υποδοχείς που βρίσκονται κυρίως στον προστάτη του ανθρώπου, στη βάση της ουροδόχου κύστης, στον αυχένα της ουροδόχου κύστης, στην προστατική κάψα και στην προστατική ουρήθρα. Ο αποκλεισμός αυτών των

α1A-αδρενεργικών υποδοχέων προκαλεί χάλαση των λείων μυών σε αυτούς τους ιστούς, μειώνοντας έτσι την αντίσταση της εξόδου της ουροδόχου κύστης, χωρίς να επηρεάζει τη συσπαστικότητα του λείου εξωστήρος μυός. Αυτό επιφέρει βελτίωση των αποθηκευτικών συμπτωμάτων από μεταβολές της ουροδόχου κύστης (ερεθιστικά) και των συμπτωμάτων κατά την ούρηση (αποφρακτικά) (συμπτώματα του κατώτερου ουροποιητικού, Lower urinary tract symptoms, LUTS) που σχετίζονται με την καλοήθη υπερπλασία του προστάτη.

Ησιλοδοσίνη έχει σημαντικά χαμηλότερη συγγένεια για τους α1B-αδρενεργικούς υποδοχείς που βρίσκονται κυρίως στο καρδιαγγειακό σύστημα. Έχει καταδειχθεί in vitro ότι ο λόγος πρόσδεσης α1A1B της σιλοδοσίνης είναι υπερβολικά υψηλός (162:1).

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια Σε μια Φάσης ΙΙ διπλή-τυφλή ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική μελέτη για τον καθορισμό

δόσης με σιλοδοσίνη 4 ή 8 mg μία φορά την ημέρα, παρατηρήθηκε μεγαλύτερη βελτίωση στη βαθμολογία δείκτη συμπτωμάτων της Αμερικανικής Ουρολογικής Ένωσης (American Urologic Association, AUA) με σιλοδοσίνη 8 mg (-6,8±5,8, n=90, p=0,0018) και σιλοδοσίνη 4 mg (-5,7±5,5, n=88, p=0,0355) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (-4,0±5,5, n=83).

Περισσότεροι από 800 ασθενείς με μέτρια έως σοβαρά συμπτώματα ΚΥΠ (Διεθνής βαθμολογία συμπτωμάτων προστάτη, International Prostate Symptom Score, IPSS, τιμή κατά την έναρξη ≥13) έλαβαν σιλοδοσίνη 8 mg μία φορά την ημέρα σε δύο ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες φάσης III που πραγματοποιήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε μία ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο και δραστικό φάρμακο κλινική μελέτη που πραγματοποιήθηκε στην Ευρώπη. Σε όλες τις μελέτες, οι ασθενείς που δεν ανταποκρίθηκαν στο εικονικό φάρμακο κατά τη διάρκεια μιας φάσης εικονικού φαρμάκου 4 εβδομάδων πριν την έναρξη της μελέτης τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν τη θεραπεία της μελέτης. Σε όλες τις μελέτες, οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με σιλοδοσίνη είχαν μεγαλύτερη μείωση των αποθηκευτικών συμπτωμάτων από μεταβολές της ουροδόχου κύστης (ερεθιστικά) και των συμπτωμάτων κατά την ούρηση (αποφρακτικά) της ΚΥΠ σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο όπως αξιολογήθηκε μετά από 12 εβδομάδες θεραπείας. Τα δεδομένα που παρατηρήθηκαν στους πληθυσμούς με πρόθεση για θεραπεία (Intent-To-Treat) της κάθε μελέτης παρουσιάζονται παρακάτω:

 

 

 

IPSS

 

 

IPSS

 

IPSS

 

 

 

 

 

 

Ερεθιστικά

Αποφρακτικά

 

 

 

Συνολική βαθμολογία

 

 

 

συμπτώματα

συμπτώματα

 

 

 

 

 

 

Μελέ-

Σκέλος

Αρ.

 

 

Διαφορά

 

Διαφορά

 

Διαφορά

Τιμή

 

 

 

(95 % CI)

τη

θεραπείας

ασθενών

Μεταβολή

(95 % CI)

Μεταβολή

(95 % CI)

Μεταβολή

 

 

 

κατά την

από την

έναντι

από την

έναντι

από την

έναντι

 

 

 

έναρξη

έναρξη

εικονικού

έναρξη

εικονικού

έναρξη

εικονικού

 

 

 

(±SD)

φαρμά-

 

 

 

 

φαρμάκου

 

φαρμάκου

 

 

 

 

 

 

 

 

κου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σιλοδοσίνη

22±5

-6,5

-2,8*

-2,3

-0,9*

-4,2

-1,9*

US-1

 

 

 

 

 

 

 

Εικονικό

21±5

-3,6

(–3,9, -1,7)

-1,4

(–1,4, -0,4)

-2,2

(–2,6, -1,2)

 

 

φάρμακο

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σιλοδοσίνη

21±5

-6,3

-2,9*

-2,4

-1,0*

-3,9

-1,8*

US-2

 

 

 

 

 

 

 

Εικονικό

21±5

-3,4

(–4,0, -1,8)

-1,3

(–1,5, -0,6)

-2,1

(–2,5, -1,1)

 

 

φάρμακο

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σιλοδοσίνη

19±4

-7,0

-2,3*

-2,5

-0,7°

-4,5

-1,7*

 

 

 

 

 

(–3,2, -1,4)

 

(–1,1, -0,2)

 

(–2,2, -1,1)

Ευρώπη

Ταμσουλο-

19±4

-6,7

-2,0*

-2,4

-0,6°

-4,2

-1,4*

σίνη

 

 

 

(–2,9, -1,1)

 

(–1,1, -0,2)

 

(–2,0, -0,8)

 

Εικονικό

19±4

-4,7

 

-1,8

 

-2,9

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

φάρμακο

 

 

 

 

 

 

 

 

* p<0,001 έναντι εικονικού φαρμάκου, °p = 0,002 έναντι εικονικού φαρμάκου

 

 

 

Στην ελεγχόμενη με δραστικό φάρμακο κλινική μελέτη που πραγματοποιήθηκε στην Ευρώπη, η σιλοδοσίνη 8 mg μία φορά την ημέρα καταδείχθηκε ως μη κατώτερη της ταμσουλοσίνης 0,4 mg μία φορά την ημέρα: η προσαρμοσμένη μέση διαφορά (95 % CI) στη συνολική βαθμολογία IPSS μεταξύ θεραπειών στον πληθυσμό των ασθενών που συμμορφώθηκαν με το πρωτόκολλο της μελέτης (per-protocol population) ήταν 0,4 (-0,4 έως 1,1). Το ποσοστό των ατόμων που ανταποκρίθηκαν (δηλ. βελτίωση στη συνολική βαθμολογία IPSS κατά τουλάχιστον 25 %) ήταν σημαντικά υψηλότερο στην ομάδα σιλοδοσίνης (68 %) και ταμσουλοσίνης (65 %), σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (53 %).

Στη μακροχρόνια ανοικτής επισήμανσης φάση επέκτασης αυτών των ελεγχόμενων μελετών, στην οποία οι ασθενείς έλαβαν σιλοδοσίνη για μέχρι 1 έτος, η βελτίωση των συμπτωμάτων που προήλθε από τη σιλοδοσίνη κατά την εβδομάδα 12 της θεραπείας διατηρήθηκε για διάστημα 1 έτους.

Σε κλινική μελέτη Φάσης IV που πραγματοποιήθηκε στην Ευρώπη, με μέση συνολική βαθμολογία IPSS κατά την έναρξη 18,9 βαθμούς, 77,1 % ανταποκρίθηκαν στη σιλοδοσίνη (όπως αξιολογήθηκε από μια μεταβολή στη συνολική βαθμολογία IPSS από την έναρξη κατά τουλάχιστον 25 %). Περίπου οι μισοί από τους ασθενείς ανέφεραν βελτίωση στα πιο ενοχλητικά συμπτώματα για τα οποία παραπονέθηκαν οι ασθενείς κατά την έναρξη (δηλ νυκτουρία, συχνότητα ούρησης, μειωμένη ροή, επιτακτική ούρηση, τελικές σταγόνες και ατελής κένωση), όπως αξιολογήθηκε από το ερωτηματολόγιο της Διεθνούς Εταιρείας για την Ακράτεια για άρρενες ασθενείς (ICS-male questionnaire).

Δεν παρατηρήθηκε σημαντική μείωση στην αρτηριακή πίεση σε ύπτια θέση στο σύνολο των κλινικών μελετών που πραγματοποιήθηκαν με τη σιλοδοσίνη.

Η σιλοδοσίνη 8 mg και 24 mg ημερησίως δεν είχε στατιστικά σημαντική επίδραση στα διαστήματα του ΗΚΓ ή στην καρδιακή επαναπόλωση σε σχέση με το εικονικό φάρμακο.

Παιδιατρικός πληθυσμός Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των

αποτελεσμάτων των μελετών με το Urorec σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στην ΚΥΠ (βλέπε παράγραφο 4.2 για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της σιλοδοσίνης και των κύριων μεταβολιτών της αξιολογήθηκαν σε ενηλίκους άνδρες με και χωρίς ΚΥΠ μετά από εφάπαξ και πολλαπλές χορηγήσεις δόσεων που κυμαίνονται από 0,1 mg έως 48 mg την ημέρα. Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της σιλοδοσίνης είναι γραμμικές σε ολόκληρο το εύρος των δόσεων αυτών.

Η έκθεση στον κύριο μεταβολίτη στο πλάσμα, το γλυκουρονίδιο της σιλοδοσίνης (KMD-3213G), σε σταθεροποιημένη κατάσταση είναι περίπου 3 πλάσια εκείνης της αρχικής ουσίας. Η σιλοδοσίνη και το γλυκουρονίδιό της φθάνουν σε σταθεροποιημένη κατάσταση μετά από 3 ημέρες και 5 ημέρες θεραπείας, αντίστοιχα.

Απορρόφηση

Ηαπό στόματος χορηγούμενη σιλοδοσίνη απορροφάται καλώς και η απορρόφηση είναι ανάλογη της δόσης. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα είναι περίπου 32 %.

Μια in vitro μελέτη με κύτταρα Caco-2 κατέδειξε ότι η σιλοδοσίνη αποτελεί υπόστρωμα για την P-γλυκοπρωτεΐνη.

Ητροφή μειώνει την Cmax κατά περίπου 30 %, αυξάνει τον tmax κατά περίπου 1 ώρα και έχει μικρή επίδραση στην AUC.

Σε υγιείς άνδρες εθελοντές ηλικίας στο εύρος-στόχο (n=16, μέση ηλικία 55±8 έτη) μετά από χορήγηση 8 mg από στόματος μία φορά την ημέρα μετά το πρωινό για 7 ημέρες, ελήφθησαν οι

ακόλουθες φαρμακοκινητικές παράμετροι: Cmax 87±51 ng/ml (SD), tmax 2,5 ώρες (εύρος 1,0-3,0), AUC 433±286 ng • h/ml.

Κατανομή

Ησιλοδοσίνη έχει όγκο κατανομής 0,81 l/kg και προσδένεται κατά 96,6 % στις πρωτεΐνες πλάσματος. Δεν κατανέμεται στα κύτταρα του αίματος.

Ηπρόσδεση του γλυκουρονιδίου της σιλοδοσίνης στις πρωτεΐνες είναι 91 %.

Βιομετασχηματισμός

Η σιλοδοσίνη υπόκειται σε εκτεταμένο μεταβολισμό μέσω γλυκουρονιδίωσης (UGT2B7), αλκοολικής και αλδεϋδικής αφυδρογονάσης και οξειδωτικών οδών, κυρίως μέσω του CYP3A4. Ο κύριος μεταβολίτης στο πλάσμα, το συζευγμένο γλυκουρονίδιο της σιλοδοσίνης (KMD-3213G), το οποίο έχει καταδειχθεί ότι είναι δραστικό in vitro, έχει εκτεταμένη ημίσεια ζωή (περίπου 24 ώρες) και φθάνει σε συγκεντρώσεις πλάσματος περίπου τέσσερις φορές υψηλότερες από εκείνες της σιλοδοσίνης. In vitro δεδομένα υποδεικνύουν ότι η σιλοδοσίνη δεν έχει το δυναμικό να αναστέλλει ή να επάγει ενζυμικά συστήματα του κυτοχρώματος P450.

Αποβολή

Μετά την από στόματος χορήγηση 14C-σημασμένης σιλοδοσίνης, η ανάκτηση της ραδιενέργειας μετά από 7 ημέρες ήταν περίπου 33,5 % στα ούρα και 54,9 % στα κόπρανα. Η κάθαρση της σιλοδοσίνης από το σώμα ήταν περίπου 0,28 l/h/kg. Η σιλοδοσίνη απεκκρίνεται κυρίως ως μεταβολίτες, ενώ πολύ μικρές ποσότητες αμετάβλητου φαρμάκου ανακτώνται στα ούρα. Η τελική ημίσεια ζωή του αρχικού φαρμάκου και του γλυκουρονιδίου του είναι περίπου 11 ώρες και 18 ώρες, αντίστοιχα.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι

Η έκθεση στη σιλοδοσίνη και στους κύριους μεταβολίτες της δεν μεταβάλλεται σημαντικά με την ηλικία, ακόμα και σε άτομα ηλικίας άνω των 75 ετών.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η σιλοδοσίνη δεν έχει αξιολογηθεί σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 18 ετών.

Ηπατική δυσλειτουργία

Σε μια μελέτη εφάπαξ δόσης, οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της σιλοδοσίνης δεν μεταβλήθηκαν σε εννέα ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (βαθμολογίες Child-Pugh 7 έως 9), σε σύγκριση με εννέα υγιή άτομα. Τα αποτελέσματα από αυτήν τη μελέτη πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή, δεδομένου ότι οι ασθενείς που εντάχθηκαν είχαν φυσιολογικές βιοχημικές τιμές, το οποίο υποδηλώνει φυσιολογική μεταβολική λειτουργία, και χαρακτηρίστηκαν ότι είχαν μέτρια ηπατική δυσλειτουργία με βάση τον ασκίτη και την ηπατική εγκεφαλοπάθεια.

Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της σιλοδοσίνης σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία δεν έχουν μελετηθεί.

Νεφρική δυσλειτουργία

Σε μια μελέτη εφάπαξ δόσης, η έκθεση στη σιλοδοσίνη (μη προσδεμένη) σε άτομα με ήπια (n=8) και μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (n=8) είχε ως αποτέλεσμα, κατά μέσο όρο, μια αύξηση της Cmax (κατά 1,6 φορές) και της AUC (κατά 1,7 φορές) σε σχέση με άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (n=8). Σε άτομα με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (n=5) η αύξηση της έκθεσης ήταν 2,2 φορές για την Cmax και 3,7 φορές για την AUC. Η έκθεση στους κύριους μεταβολίτες, το γλυκουρονίδιο της σιλοδοσίνης και το KMD-3293, αυξήθηκε επίσης.

Η παρακολούθηση των επιπέδων πλάσματος σε μια κλινική μελέτη φάσης III κατέδειξε ότι τα επίπεδα της συνολικής σιλοδοσίνης μετά από 4 εβδομάδες θεραπείας δεν άλλαξαν σε ασθενείς με ήπια δυσλειτουργία (n=70), σε σύγκριση με ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (n=155), ενώ τα επίπεδα διπλασιάστηκαν κατά μέσο όρο σε ασθενείς με μέτρια δυσλειτουργία (n=7).

Μια ανασκόπηση των δεδομένων ασφαλείας των ασθενών που εντάχθηκαν σε όλες τις κλινικές μελέτες δεν υποδεικνύει ότι η ήπια νεφρική δυσλειτουργία (n=487) αποτελεί πρόσθετο κίνδυνο ασφαλείας κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σιλοδοσίνη (όπως αύξηση στη ζάλη ή στην ορθοστατική υπόταση) σε σύγκριση με ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (n=955). Συνεπώς, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία. Λόγω της περιορισμένης εμπειρίας σε ασθενείς με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (n=35), συνιστάται μια χαμηλότερη δόση έναρξης των 4 mg. Σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία η χορήγηση του Urorec δεν συνιστάται.

5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Τα μη κλινικά δεδομένα δεν αποκαλύπτουν ιδιαίτερο κίνδυνο για τον άνθρωπο με βάση τις συμβατικές μελέτες φαρμακολογικής ασφάλειας, ενδεχόμενης καρκινογόνου, μεταλλαξιογόνου και τερατογόνου δράσης. Επιπτώσεις σε ζώα (που επηρέασαν τον θυρεοειδή αδένα σε τρωκτικά) παρατηρήθηκαν μόνο σε έκθεση στο φάρμακο που θεωρήθηκε ότι ήταν αρκετά μεγαλύτερη από το ανώτατο όριο έκθεσης του ανθρώπου, παρουσιάζοντας μικρή σχέση με την κλινική χρήση.

Σε αρσενικούς αρουραίους, παρατηρήθηκε μειωμένη γονιμότητα από εκθέσεις που ήταν περίπου διπλάσιες της έκθεσης στη μέγιστη συνιστώμενη δόση για τον άνθρωπο. Η επίδραση που παρατηρήθηκε ήταν αναστρέψιμη.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1 Κατάλογος εκδόχων

Περιεχόμενο καψακίου Άμυλο, προζελατινοποιημένο (αραβοσίτου) Μαννιτόλη (E421)

Στεατικό μαγνήσιο Λαουρυλοθειικό νάτριο

Κέλυφος καψακίου Ζελατίνη

Διοξείδιο του τιτανίου (E171)

6.2 Ασυμβατότητες

Δεν εφαρμόζεται.

6.3 Διάρκεια ζωής

3 χρόνια.

6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 30°C.

Φυλάσσετε στην αρχική συσκευασία για να προστατεύεται από το φως και την υγρασία.

6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη

Τα καψάκια παρέχονται σε κυψέλες από PVC/PVDC/φύλλο αλουμινίου, συσκευασμένα σε κουτιά.

Συσκευασίες των 5, 10, 20, 30, 50, 90, 100 καψακίων. Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης

Καμία ειδική υποχρέωση.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Recordati Ireland Ltd. Raheens East Ringaskiddy Co. Cork Ιρλανδία

8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

EU/1/09/608/008

EU/1/09/608/009

EU/1/09/608/010

EU/1/09/608/011

EU/1/09/608/012

EU/1/09/608/013

EU/1/09/608/014

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 29/01/2010 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 18/09/2014

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Λεπτομερή πληροφοριακά στοιχεία για το παρόν φαρμακευτικό προϊόν είναι διαθέσιμα στον δικτυακό τόπο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων: http://www.ema.europa.eu.

Σχόλια

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
  • Βοήθεια
  • Get it on Google Play
  • Σχετικά
  • Info on site by:

  • Presented by RXed.eu

  • 27558

    φάρμακα με συνταγογράφηση που απαριθμούνται