Icelandic
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Adasuve (loxapine) – Samantekt á eiginleikum lyfs - N05AH01

Updated on site: 05-Oct-2017

1.HEITI LYFS

ADASUVE 4,5 mg innöndunarduft, afmældir skammtar

2.INNIHALDSLÝSING

Hvert stakskammta innöndunartæki inniheldur 5 mg af loxapíni og gefur 4,5 mg af loxapíni.

3.LYFJAFORM

Innöndunarduft, afmældir skammtar.

Hvítt tæki með munnstykki á einum enda og útstæðum flipa sem hægt er að toga út á öðrum enda.

4.KLÍNÍSKAR UPPLÝSINGAR

4.1Ábendingar

ADASUVE er ætlað til notkunar til skjótrar meðhöndlunar á vægum til miðlungsmiklum æsingi hjá fullorðnum sjúklingum með geðklofa eða geðhvarfasýki. Sjúklingar ættu að fá hefðbundna meðferð tafarlaust þegar stjórn hefur náðst á æsingi.

4.2Skammtar og lyfjagjöf

ADASUVE skal aðeins gefið á sjúkrastofnunum undir eftirliti heilbrigðisstarfsmanns.

Meðhöndlun með skammvirkum, berkjuvíkkandi beta-örva skal vera til staðar við meðferð á hugsanlegum, alvarlegum aukaverkunum frá öndunarfærum (berkjukrampi).

Skammtar

Ráðlagður upphafsskammtur af ADASUVE er 9,1 mg. Gefa má annan skammt eftir 2 klukkustundir ef nauðsyn krefur. Ekki skal gefa meira en tvo skammta .

Gefa má minni skammt sem nemur 4,5 mg ef sjúklingur þoldi ekki skammt sem nemur 9,1 mg, eða ef læknir ákveður að minni skammtur henti betur.

Hafa skal eftirlit með sjúklingnum fyrsta klukkutímann eftir hvern skammt hvað varðar einkenni berkjukrampa.

Aldraðir

Ekki hefur verið sýnt fram á öryggi og verkun ADASUVE hjá sjúklingum eldri en 65 ára. Engar upplýsingar liggja fyrir.

Skert nýrna- og/eða lifrarstarfsemi

Engar rannsóknir hafa verið gerðar á ADASUVE hjá sjúklingum með skerta nýrna- eða lifrarstarfsemi. Engar upplýsingar liggja fyrir.

Börn

Ekki hefur verið sýnt fram á öryggi og verkun ADASUVE hjá börnum (yngri en 18 ára). Engar upplýsingar liggja fyrir.

Lyfjagjöf

Til innöndunar. Lyfinu er pakkað í innsiglaðan poka. Mikilvægt: Geyma skal lyfið í pokanum þar til það verður notað.

Þegar þörf er á, skal taka lyfið úr pokanum. Þegar búið er að fjarlægja flipann sem er hægt að toga út logar grænt ljós sem gefur til kynna að lyfið sé tilbúið til notkunar (Ath.: Lyfið verður að nota innan 15 mínútna eftir að flipinn er fjarlægður). Gjöf lyfsins fer þannig fram að sjúklingur dregur djúpt inn andann í gegnum munnstykkið. Þegar innöndun er lokið tekur sjúklingur munnstykkið úr munninum og heldur í sér andanum í stutta stund. Gjöf lyfsins er lokið þegar græna ljósið slokknar. Ytra byrði tækisins getur hugsanlega hitnað við notkun. Slíkt er eðlilegt.

Ítarlegar upplýsingar um notkun ADASUVE er að finna í kaflanum ætluðum heilbrigðisstarfsfólki í fylgiseðlinum.

4.3Frábendingar

Ofnæmi fyrir virka efninu eða amoxapíni.

Sjúklingar með bráð öndunarfæraeinkenni (t.d. hvæsandi öndun) eða virka sjúkdóma í öndunarvegi (eins og sjúklingar með astma eða með langvinna lungnateppu (sjá kafla 4.4).

4.4Sérstök varnaðarorð og varúðarreglur við notkun

Rétt notkun á ADASUVE innöndunartækinu er mikilvæg til að gefa fullan skammt af loxapíni. Heilbrigðisstarfsmenn skulu tryggja að sjúklingurinn noti innöndunartækið á réttan hátt.

ADASUVE getur haft takmarkaða virkni ef sjúklingar taka önnur lyf samhliða, sér í lagi önnur geðrofslyf.

Berkjukrampi

Tilkynningar um berkjukrampa voru mjög algengar hjá sjúklingum með astma eða langvinna lungnateppu í klínískum samanburðarrannsóknum með lyfleysu. Í þeim tilvikum var venjulega tilkynnt um slíkt innan 25 mínútna eftir gjöf lyfsins. Þar af leiðandi er viðeigandi að hafa eftirlit með sjúklingum sem fá ADASUVE að lyfjagjöf lokinni. Engar rannsóknir hafa verið gerðar á ADASUVE hjá sjúklingum með aðra lungnasjúkdóma. Ef berkjukrampi kemur fram eftir gjöf á ADASUVE má meðhöndla slíkt með skammvirkum, berkjuvíkkandi beta-örva t.d. salbútamóli (sjá kafla 4.2 og 4.8). Ekki skal endurtaka gjöf á ADASUVE hjá sjúklingum sem fá einkenni frá öndunarfærum (sjá kafla 4.3).

Vanöndun

Vegna áhrifa ADASUVE á miðtaugakerfið skal nota lyfið með varúð hjá sjúklingum með skerta öndun, eins og vanvirkum sjúklingum eða sjúklingum með miðtaugakerfisbælingu af völdum áfengis eða lyfja sem verka á miðtaugakerfið, t.d. kvíðalyf, flest geðrofslyf, svefnlyf, ópíóðar, o.s.frv. (sjá kafla 4.5).

Aldraðir sjúklingar með geðrof tengt vitglöpum

Engar rannsóknir hafa verið gerðar á ADASUVE hjá öldruðum sjúklingum, þ.m.t. sjúklingum með geðrof tengt vitglöpum. Klínískar rannsóknir á bæði óhefðbundnum og hefðbundnum geðrofslyfjum

hafa sýnt fram á auknar dánarlíkur samanborið við lyfleysu hjá öldruðum sjúklingum með geðrof tengt vitglöpum. ADASUVE er ekki ætlað til meðferðar á sjúklingum með geðrof tengt vitglöpum.

Utanstrýtueinkenni

Utanstrýtueinkenni (þ.m.t. bráð truflun á vöðvaspennu) eru þekkt áhrif geðrofslyfja. Gæta skal varúðar við notkun ADASUVE hjá sjúklingum með sögu um utanstrýtueinkenni.

Síðkomnar hreyfitruflanir

Ef einhver merki eða einkenni síðkominnar hreyfitruflunar koma fram hjá sjúklingum sem fá loxapín skal íhuga að hætta meðferð. Þessi einkenni geta versnað tímabundið eða jafnvel komið í ljós eftir að meðferð er hætt.

Illkynja sefunarheilkenni (NMS)

Klínísk einkenni illkynja sefunarheilkennis eru ofurhiti, vöðvastífni, breytt hugarástand og einkenni um truflanir í ósjálfráða taugakerfinu (óreglulegur púls eða óreglulegur blóðþrýstingur, hraður hjartsláttur, aukin svitamyndun og hjartsláttartruflanir). Frekari einkenni geta verið hækkaður kreatín fosfókínasi, myoglóbúlín í þvagi (rákvöðvalýsa) og bráð nýrnabilun. Ef sjúklingur fær einkenni sem benda til illkynja sefunarheilkennis eða hefur hækkaðan líkamshita án þekktrar skýringar og án annarra klínískra einkenna um illkynja sefunarheilkenni skal hætta notkun ADASUVE.

Lágþrýstingur

Tilkynnt var um lágþrýsting í skammvinnum (24 klst.) samanburðarrannsóknum með lyfleysu hjá sjúklingum með æsing sem fengu ADASUVE. Ef þörf er á meðferð með æðaþrengjandi lyfjum er ákjósanlegt að nota noradrenalín eða fenýlefrín. Ekki skal nota adrenalín þar sem örvun beta- adrenviðtaka getur aukið lágþrýsting vegna hömlunar að hluta til á alfa-adrenviðtaka fyrir tilstilli loxapíns (sjá kafla 4.5).

Hjarta og æðar

Engar upplýsingar eru fyrirliggjandi um notkun ADASUVE hjá sjúklingum með undirliggjandi hjarta- og æðasjúkdóma. Ekki er mælt með notkun ADASUVE hjá sjúklingum með þekkta hjarta- og æðasjúkdóma (saga um hjartadrep eða blóðþurrðarsjúkdóm í hjarta, hjartabilun eða leiðslutruflanir), æðasjúkdóma í heila eða kvilla sem auka hættu á lágþrýstingi (vessaþurrð, blóðmagnsþurrð og meðferð með blóðþrýstingslækkandi lyfjum).

QT bil

Ekki virðist vera tenging á milli stakra eða endurtekinna skammta af ADASUVE og klínískt marktækrar lengingar á QT. Gæta skal varúðar þegar ADASUVE er gefið sjúklingum með þekkta hjarta- og æðasjúkdóma eða fjölskyldusögu um lengingu QT, einnig við samhliða gjöf lyfja sem vitað er að lengja QT bilið. Hugsanleg hætta á lengingu QTc vegna milliverkana við önnur lyf sem vitað er að lengja QTc bil er ekki þekkt.

Flog / krampar

Nota skal loxapín með varúð hjá sjúklingum með sögu um krampa þar sem efnið getur lækkað krampaþröskuld. Tilkynnt hefur verið um flog hjá sjúklingum sem fengu loxapín til inntöku í skömmtum notuðum við geðrofi og geta komið fram hjá flogaveikum sjúklingum jafnvel í viðhaldsskömmtum hefðbundinnar meðferðar með krampaleysandi lyfjum (sjá kafla 4.5).

Andkólínvirkni

Vegna andkólínvirkni ADASUVE skal nota lyfið með varúð hjá sjúklingum með gláku eða tilhneigingu til þvagteppu, sér í lagi við samhliða gjöf andkólínvirkra parkinsonslyfja.

Ölvun eða líkamlegur sjúkdómur (óráð)

Öryggi og virkni ADASUVE hefur ekki verið metin hjá sjúklingum með æsing af völdum ölvunar eða líkamlegs sjúkdóms (óráð). Nota skal ADASUVE með varúð hjá sjúklingum sem eru drukknir eða með óráði (sjá kafla 4.5).

4.5Milliverkanir við önnur lyf og aðrar milliverkanir

Samhliða gjöf benzódíazepína eða annarra róandi lyfja eða öndunarbælandi lyfja tengist hugsanlega of mikilli róun, öndunarbælingu eða öndunarbilun. Ef talin er vera þörf á meðferð með benzódíazepíni samhliða loxapíni skal hafa eftirlit með sjúklingum m.t.t. of mikillar róunar og réttstöðuþrýstingsfalls.

Við rannsókn á loxapíni til innöndunar ásamt 1 mg lórazepami til notkunar í vöðva komu engin marktæk áhrif fram á öndunartíðni, súrefnismettun, blóðþrýsting eða hjartsláttartíðni, samanborið við lyfin gefin hvoru um sig. Róandi áhrif þeirra saman virðast vera samanlögð.

Hugsanleg áhrif ADASUVE á önnur lyf

Ekki er búist við að loxapín hafi klínískt marktækar milliverkanir við lyf sem umbrotna annað hvort fyrir tilstilli cýtókróm P450 (CYP450) ísóensíma eða glúkúróníðuð af úridíni manna 5’- tvífosfó- glúkúrónýl transferasa(UGTs).

Viðhafa skal varúð ef loxapín er notað samhliða öðrum lyfjum sem vitað er að lækka krampaþröskuldinn t.d. phenothiazín eða bútýrófenón, clozapín, þríhringlaga lyf eða sértækir serótónín endurupptökuhemlar (SSRI), tramadól, meflóquín (sjá kafla 4.4).

In vitro rannsóknir benda til þess að loxapín sé ekki hvarfefni P-glýkópróteins (P-gp) en hamli P-gp. Þó er ekki búist við að efnið hamli P-gp-miðluðum flutningi á öðrum lyfjum við meðferðarþéttni á klínískt marktækan hátt.

Vegna megináhrifa loxapíns á miðtaugakerfið skal nota ADASUVE með varúð samhliða áfengi og lyfjum sem hafa áhrif á miðtaugakerfið, þ.e. kvíðalyfjum, flestum geðrofslyfjum, svefnlyfjum, ópíóíðum, o.s.frv. Áhrif af notkun loxapíns hjá sjúklingum sem eru ölvaðir eða í vímu af völdum lyfja (annaðhvort ávísaðra lyfja eða ólöglegra) hafa ekki verið metin. Loxapín getur valdið verulegri öndunarbælingu ef það er gefið samhliða öðrum lyfjum sem bæla miðtaugakerfið (sjá kafla 4.4).

Hugsanleg áhrif annarra lyfja á ADASUVE

Loxapín er hvarfefni mónó-oxýgenasa (FMO) sem innihalda flavín og nokkurra CYP450 ísóensíma (sjá kafla 5.2). Því er takmörkuð hætta á umbrotamilliverkunum vegna verkunar á stök ísóensím. Gæta skal varúðar hjá sjúklingum í samhliða meðferð með öðrum lyfjum sem hafa annaðhvort hamlandi eða örvandi áhrif á þessi ensím, sér í lagi ef vitað er að lyfið sem er gefið samhliða hamli eða örvi nokkur af ensímunum sem koma við sögu í umbrotum loxapíns. Slík lyf geta breytt öryggi og verkun ADASUVE á óvenjulegan hátt. Forðast skal samhliða notkun á CYP1A2-hemlum (t.d. flúvoxamíni, síprófloxasíni, enoxasíni, própranólóli og refecoxibi), ef hægt er.

Adrenalín

Samhliða gjöf loxapíns og adrenalíns getur valdið versnun á lágþrýstingi (sjá kafla 4.4).

4.6Frjósemi, meðganga og brjóstagjöf

Meðganga

Nýburar sem eru útsettir endurtekið fyrir geðrofslyfjum á þriðjaþriðjungi meðgöngu eru í hættu að fá aukaverkanir eftir fæðingu þ.m.t. utanstrýtuheilkenni og/eða fráhvarfseinkenni sem eru mismunandi að alvarleika og lengd. Tilkynnt hefur verið um æsing, ofstælingu, slekju, skjálfta, svefnhöfga, öndunarerfiðleika eða erfiðleika við fæðugjöf. Þar af leiðandi skal hafa í huga að fylgjast með nýburum. Þungaðar konur eiga ekki að nota ADASUVE nema hugsanlegur ávinningur réttlæti hugsanlega áhættu fyrir fóstrið.

Brjóstagjöf

Ekki er vitað hvort loxapín eða umbrotsefni þess skiljast út í brjóstamjólk. Þó hefur verið sýnt fram á að loxapín og umbrotsefni þess skiljist út hjá mjólkandi hundum. Ráðleggja skal sjúklingum að gefa ekki brjóst í 48 klst. eftir gjöf á loxapíni og farga brjóstamjólk í millitíðinni.

Frjósemi

Engar upplýsingar liggja fyrir um áhrif loxapíns á frjósemi hjá mönnum. Vitað er að langtímameðferð með geðrofslyfjum hjá mönnum getur minnkað kynhvöt og valdið tíðateppu. Komið hafa fram áhrif á frjósemi hjá kvenkyns rottum (sjá kafla 5.3).

4.7Áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla

Engar rannsóknir hafa verið gerðar til að kanna áhrif loxapíns á hæfni til aksturs og notkunar véla. Vegna hættu á slævingu/svefnhöfga, þreytu eða sundli skulu sjúklingar ekki stjórna hættulegum vélum, þar á meðal ökutækjum, þar til sæmileg vissa er fengin um að loxapín hafi ekki haft neikvæð áhrif á þessa hæfni (sjá kafla 4.8). ADASUVE hefur mikil áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla.

4.8Aukaverkanir

Samantekt á öryggi

Mat á aukaverkunum í klínískum rannsóknum byggist á tveimur 3. stigs og einni 2A. stigs skammtíma (24-klst.) samanburðarrannsóknum með lyfleysu á 524 fullorðnum sjúklingum með æsing tengdan geðklofa (þ.á m. 27 sjúklingar með hvarfageðklofa) eða geðhvarfasýki sem fengu ADASUVE 4,5 mg (265 sjúklingar) eða ADASUVE 9,1 mg (259 sjúklingar).

Í rannsóknum á sjúklingum með æsing var sjaldan greint frá berkjukrampa en þá sem alvarlegri aukaverkun en hjá sjúklingum með virka sjúkdóma í öndunarvegi var berkjukrampi algeng aukaverkun og oft þurfti meðferð með skammvirkum, berkjuvíkkandi beta-örvum. Algengustu aukaverkanirnar sem greint var frá við ADASUVE meðferð voru bragðtruflanir, slæving/svefnhöfgi og sundl (sundl var algengara eftir meðferð með lyfleysu en með loxapíni).

Tafla yfir aukaverkanir

Aukaverkanirnar hér að neðan eru flokkaðar á eftirfarandi hátt: Mjög algengar (≥ 1/10); Algengar (≥ 1/100 til < 1/10); Sjaldgæfar (≥ 1/1.000 til < 1/100); Mjög sjaldgæfar (≥ 1/10.000 til < 1/1.000); Koma örsjaldan fyrir (< 1/10.000).

Tafla 1: Aukaverkanir MedDRA flokkun eftir líffærum Taugakerfi

Mjög algengar: Slæving/svefnhöfgi Algengar: Sundl

Sjaldgæfar: Truflun á vöðvaspennu, hreyfitruflanir, óeðlilegar augnhreyfingar, skjálfti, hvíldaróþol/órói

Æðar

Sjaldgæfar: Lágþrýstingur

Öndunarfæri, brjósthol og miðmæti

Algengar: Erting í hálsi

Sjaldgæfar: Berkjukrampi (þ.m.t. mæði)

Meltingarfæri

Mjög algengar: Bragðtruflun Algengar: Munnþurrkur

Almennar aukaverkanir og aukaverkanir á íkomustað

Algengar: Þreyta

Lýsing á tilteknum aukaverkunum

Berkjukrampi

Í skammtíma (24-klst.) klínískum samanburðarrannsóknum með lyfleysu á fullorðnum sjúklingum með æsing tengdum geðklofa eða geðhvarfasýki þar sem virkur sjúkdómur í öndunarvegi var ekki til staðar, var berkjukrampi (sem tekur líka til tilkynninga um hvæsandi öndun, mæði eða hósta) sjaldgæfur hjá sjúklingum sem fengu ADASUVE. Í klínískum samanburðarrannsóknum með lyfleysu á sjúklingum með vægan eða meðalalvarlegan langvinnan astma eða meðalalvarlega eða alvarlega langvinna lungnateppu voru tilkynningar um berkjukrampa mjög algengar. Flestar aukaverkanir komu fram innan 25 mínútna eftir gjöf, voru vægar eða miðlungi alvarlegar og gengu til baka með notkun á berkjuvíkkandi lyfi til innöndunar.

Aukaverkanir sem komu fram við langvinna notkun loxapíns til inntöku

Tilkynningar um aukaverkanir við langvinna gjöf loxapíns til inntöku eru m.a. slæving og svefnhöfgi, utanstrýtueinkenni (t.d. skjálfti, hvíldaróþol, stífleiki og truflun á vöðvaspennu), áhrif á hjarta- og æðakerfi (t.d. hraðtaktur, lágþrýstingur, háþrýstingur, réttstöðuþrýstingsfall, vægur svimi og yfirlið) og andkólínvirk áhrif (t.d. augnþurrkur, þokusýn og þvagteppa).

Tilkynning aukaverkana sem grunur er um að tengist lyfinu

Eftir að lyf hefur fengið markaðsleyfi er mikilvægt að tilkynna aukaverkanir sem grunur er um að tengist því. Þannig er hægt að fylgjast stöðugt með sambandinu milli ávinnings og áhættu af notkun

lyfsins. Heilbrigðisstarfsmenn eru hvattir til að tilkynna allar aukaverkanir sem grunur er um að tengist lyfinu samkvæmt fyrirkomulagi sem gildir í hverju landi fyrir sig, sjá Appendix V.

4.9Ofskömmtun

Ekki var tilkynnt um nein tilvik ofskömmtunar í klínískum rannsóknum á ADASUVE.

Í tilvikum þar sem ofskömmtun verður fyrir slysni fara einkenni eftir fjölda skammta og þoli hvers sjúklings. Eins og búast má við samkvæmt lyfjafræðilegri verkun loxapíns eru klínísk einkenni hugsanlega frá vægri hömlun á miðtaugakerfi og hjarta- og æðakerfi til afgerandi lágþrýstings, öndunarbælingar og meðvitundarleysis (sjá kafla 4.4). Hafa skal í huga að hugsanlega koma fram utanstrýtueinkenni og/eða krampar. Einnig hefur verið tilkynnt um nýrnabilun í kjölfar ofskömmtunar með loxapíni eftir inntöku.

Ef ofskömmtun á sér stað skal veita stuðning og meðferð við einkennum. Búast má við verulegum lágþrýstingi sem viðbrögð við gjöf á noradrenalíni eða fenýlefríni. Ekki skal nota adrenalín þar sem notkun þess hjá sjúklingi með adrenvirka hömlun að hluta til getur lækkað blóðþrýsting enn frekar (sjá kafla 4.4 og 4.5). Meðhöndla skal veruleg utanstrýtueinkenni með andkólínvirkum parkinsonslyfjum eða dífenhýdramínhýdróklóríði og hefja skal meðferð með krampaleysandi lyfjum samkvæmt leiðbeiningum. Aðrar aðgerðir eru m.a. súrefnisgjöf og vökvagjöf í æð.

5.LYFJAFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

5.1Lyfhrif

Flokkun eftir verkun: Geðlyf, geðrofslyf; ATC flokkur: N05AH01

Verkun loxapíns er talin vera miðluð með mikilli sækni andverkunar dópamín D2-viðtaka og serótónín 5-HT2A-viðtaka. Loxapín binst noradrenvirkum, histamínvirkum og kólínvirkum viðtökum og milliverkun þess við slík kerfi hefur hugsanlega áhrif á lyfjafræðileg áhrif efnisins.

Breytingar á næmi á tálmunarsvæðum neðan heilabarkar hafa komið fram hjá nokkrum dýrategundum sem tengjast róandi áhrifum og bælingu á árásargirni.

Verkun

Í 3. stigs rannsóknunum tveimur voru sjúklingar með bráðan æsing á a.m.k. miðlungsstigi (14 eða hærra á heildarskori jákvæðra og neikvæðra einkenna (PANSS), PEC-kvarðanum (lítil stjórn á hvatvísi, spenna, fjandsemi, ósamvinnuþýði og spenna). Gerð var krafa um geðklofagreiningu fyrir þátttöku í rannsókn 004-301. Gerð var krafa um greiningu á geðhvarfasýki (í geðhæðarlotu eða með blönduð einkenni) fyrir þátttöku í rannsókn 004-302. Sjúklingarnir voru með verulegan, langvinnan geðsjúkdóm (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 4th edition (DSM-IV)), höfðu verið greindir fyrir mörgum árum og höfðu sögu um innlagnir á sjúkrastofnunum. Þeim var slembiraðað og fengu lyfleysu, ADASUVE 4,5 mg og ADASUVE 9,1 mg.

Meðalaldur slembuðu sjúklinganna var 43,1 ár í rannsókn 004-301 og 40,8 ár í rannsókn 004-302: ungir fullorðnir (18–25 ára) þátttakendur voru fáir (7,3%) í báðum rannsóknunum. Fáar konur tóku þátt í rannsókninni á geðklofa (26,5 %) og um helmingur sjúklinganna (49,7%) í rannsókn 004-302 voru karlar. Um 35% sjúklinganna með geðklofa tóku geðrofslyf á sama tíma og skömmtunin fór fram en u.þ.b. 13% sjúklinganna með geðhvarfasýki tóku slík lyf. Meirihluti sjúklinganna í báðum 3. stigs rannsóknunum reyktu eða um 82% sjúklinga með geðklofa og 74% sjúklinga með geðhvarfasýki.

Eftir að fyrsti skammturinn var gefinn var annar skammtur gefinn a.m.k. 2 klst. síðar ef ekki hafði dregið nægilega úr æsingi sjúklings. Þriðji skammturinn var svo gefinn eftir þörfum a.m.k. 4 klst. eftir annan skammtinn.Bráðalyf voru gefin (lorazepam í vöðva) þegar þeirra var þörf. Aðalendapunkturinn var heildarbreyting, frá upphafi til tveggja klst. eftir fyrsta skammt, í skori á PEC-kvarðanum, fyrir báðar skammtastærðir ADASUVE samanborið við lyfleysu. Á meðal annarra endapunkta var svörun eftir 2 klst. eftir fyrsta skammt á PEC-kvarðanum og Clinical Global Impression – Improvement (CGI- I) og heildarfjöldi sjúklinga í hverjum hópi sem fékk 1, 2 eða 3 skammta af rannsóknarlyfinu, með og án bráðalyfja. Sjúklingar sem töldust svara voru þeir sem höfðu ≥40% lækkun frá upphafi á heildarskori PEC eða sjúklingar með CGI-I skorið 1 (hefur lagast mjög mikið) eða 2 (hefur lagast mikið).

Æsingur minnkaði á augljósan hátt 10 mínútum eftir 1. skammt, við fyrsta mat og við allt mat í kjölfarið á þeim 24 klst. sem matið fór fram, bæði við 4,5 mg og 9,1 mg skammta hjá sjúklingum með geðklofa og sjúklingum með geðhvarfasýki.

Rannsókn á undirhópum (eftir aldri, kynþætti og kyni) leiddi ekki í ljós ólíka svörun miðað við skiptingu í undirhópa.

Helstu niðurstöður má sjá í töflunni hér á eftir.

Helstu niðurstöður úr lykilrannsóknum á verkun: samanburður milli ADASUVE 4,5 mg, 9,1 mg og lyfleysu

 

 

Sjúklingahópar

 

004-301

 

 

 

004-302

 

 

 

 

í rannsókn

 

Geðklofi

 

 

Geðhvarfasýki

 

 

 

Meðferð

PBO

4,5 mg

 

9,1 mg

PBO

 

4,5 mg

 

9,1 mg

 

 

N

 

 

 

 

 

Upphafsgildi

17,4

17,8

 

17,6

17,7

 

17,4

 

17,3

 

PEC Breyting

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Breyting 2 klst.

-5,5

-8,1+

 

-8,6*

-4,9

 

-8,1*

 

-9,0*

 

 

eftir skammt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Staðalfrávik

4,9

5,2

 

4,4

4,8

 

4,9

 

4,7

 

 

(SD)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

30 mín. eftir

27,8%

46,6%

 

57,1%

23,8%

 

59,6%

 

61,9%

 

PEC Svörun

skammt

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2 klst. eftir

38,3%

62,9%

 

69,6%

27,6%

 

62,5%

 

73,3%

 

 

skammt

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

CGI-I Svörun

% CGI-I

35,7%

57,4%

 

67,0%

27,6%

 

66,3%

 

74,3%

 

 

 

 

 

 

 

Svörun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Skammtaþörf#

Einn

46,1%

54,4%

 

60,9%

26,7%

 

41,3%

 

61,5%

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tveir

29,6%

30,7%

 

26,4%

41,0%

 

44,2%

 

26,0%

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Þrír

8,7%

8,8%

 

7,3%

11,4%

 

5,8%

 

3,8%

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Björgun

15,6%

6,1%

 

5,4%

21,0%

 

8,6%

 

8,6%

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

*= p<0,0001

+= p<0,01

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PEC svörun = > 40% breyting frá upphafsgildi PEC;

 

 

 

 

 

 

CGI-I svörun = Skor 1 (hefur lagast mjög mikið) eða 2 (hefur lagast mikið)

 

 

 

 

PBO = lyfleysa

SD=Staðalfrávik

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Í 2. Stigs stuðningsrannsókn með stökum skömmtum þar sem heildarfjöldi þátttakenda var

129 sjúklingar með geðklofa og hvarfageðklofa var lækkunin á PEC-breytingu eftir 2 klst. -5,0 með lyfleysu, -6,7 með ADASUVE 4,5 mg og -8,6 (p<0,001) með ADASUVE 9,1 mg. Björgunarlyf voru gefin hjá 32,6% í fyrsta hópnum, 11,1% í öðrum og 14,6% í þeim síðastnefnda.

Börn

Lyfjastofnun Evrópu hefur fallið frá kröfu um að lagðar verði fram niðurstöður úr rannsóknum á ADASUVE hjá undirhópum barna frá fæðingu til 12 ára við geðklofa og hjá undirhópum frá fæðingu til 10 ára við geðhvarfasýki (sjá upplýsingar í kafla 4.2 um notkun handa börnum).

Lyfjastofnun Evrópu hefur frestað kröfu um að lagðar verði fram niðurstöður úr rannsóknum á ADASUVE hjá undirhópum barna sem eru 12 ára til 18 ára við geðklofa og hjá undirhópum sem eru 10 ára til 18 ára við geðhvarfasýki (sjá upplýsingar í kafla 4.2 um notkun handa börnum).

5.2Lyfjahvörf

Frásog

Við gjöf á ADASUVE frásogaðist loxapín hratt þar sem meðaltími hámarksplasmaþéttni (Thám.) var 2 mínútur. Útsetning fyrir loxapíni hjá heilbrigðum einstaklingum fyrstu 2 klst. eftir gjöf (AUC0-2h, mæling á fyrstu útsetningu sem tengist því hvenær verkun hefst) nam 25,6 ng*klst./ml fyrir 4,5 mg skammtinn og 66,7 ng*klst./ml fyrir 9,1 mg skammtinn.

Lyfjahvarfafræðilegar breytur loxapíns voru mældar hjá sjúklingum á langvinnum, stöðugum meðferðum með geðrofslyfjum í kjölfar endurtekinnar lyfjagjafar á ADASUVE á 4 klst. fresti, samtals 3 skammtar (annaðhvort 4,5 mg eða 9,1 mg). Hámarksþéttni í plasma var að meðaltali svipuð eftir fyrsta og þriðja skammt ADASUVE sem benti til lágmarks uppsöfnunar á 4 klst. skammtabilinu.

Dreifing

Loxapín skilst hratt úr plasma og dreifist um vefi. Dýrarannsóknir benda til þess að í kjölfar inntöku dreifist lyfið fyrst um lungu, heila, milta, hjarta og nýru. Loxapín er um 96,6% bundið plasmapróteinum í mönnum.

Umbrot

Loxapín umbrotnar að mestu leyti í lifur og fjölmörg umbrotsefni myndast. Meginumbrotsferli eru m.a. hýdroxýlering sem myndar 8-OH-loxapín og 7-OH-loxapín, N-oxun sem myndar loxapín N-oxíð og afmetýlering sem myndar amoxapín. Röð umbrotsefna ADASUVE sem myndast hjá mönnum (miðað við altæka útsetningu) var 8-OH-loxapín >> loxapín N oxíð > 7-OH-loxapín > amoxapín, þar sem plasmaþéttni 8-OH-loxapíns var svipuð og fyrir upphaflega lyfið. 8-OH-loxapín er ekki lyfjafræðilega virkt við D2-viðtakann en umbrotsefnið 7-OH-loxapín sem myndast í minna mæli hefur mikla sækni í D2-viðtaka.

Loxapín er hvarfefni nokkurra CYP450 ísóensíma; in vitro rannsóknir sýndu að 7-OH-loxapín myndast aðallega fyrir tilstuðlan CYPs 3A4 og 2D6, 8-OH-loxapín myndast aðallega fyrir tilstuðlan CYP1A2, amoxapín myndast aðallega fyrir tilstuðlan CYP3A4, 2C19 og 2C8 og loxapín N-oxíð myndast fyrir tilstuðlan mónó-oxýgenasa sem innihalda flavín (FMO).

Geta loxapíns og umbrotsefna þess (amoxapíns, 7-OH-loxapíns, 8-OH-loxapíns og loxapíns-N-oxíðs) til að hamla CYP450 - miðluðu lyfjaumbroti hefur verið rannsökuð in vitro fyrir CYPs 1A1, 1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 og 3A4. Engin marktæk hömlun kom fram. In vitro rannsóknir gefa til kynna að loxapín og 8-OH-loxapín séu ekki vakar fyrir CYP1A2, 2B6 eða 3A4 ensím við klínískt marktæka þéttni. Að auki gefa in vitro rannsóknir til kynna að loxapín og 8-OH-loxapín séu ekki hamlar fyrir UGT1A1, 1A3, 1A4, 2B7 og 2B15.

Brotthvarf

Brotthvarf loxapíns á sér að mestu leyti stað á fyrstu 24 klukkustundunum. Umbrotsefni skiljast út í þvagi sem tengd umbrotsefni og ótengd í hægðum. Lokahelmingunartími (T½) var á milli 6-8 klst.

Línulegt/ólínulegt samband

Meðalþéttni loxapíns í plasma eftir gjöf ADASUVE var línuleg á klínísku skammtabili. AUC0-2h, AUCinf og Chám. jókst í hlutfalli við skammta.

Lyfjahvörf hjá sérstökum sjúklingahópum

Reykingafólk

Greining á lyfjahvörfum þar sem gerður var samanburður á útsetningu hjá reykingafólki og hjá þeim sem ekki reykja benti til þess að reykingar, sem örva CYP1A2, hafi lágmarks áhrif á útsetningu fyrir ADASUVE. Því er ekki þörf á skammtaaðlögun m.t.t. reykinga.

Hjá konum sem reyktu var (AUCinf) útsetning fyrirADASUVE og virka umbrotsefni þess 7-OH-loxapíni lægri en hjá konum sem reyktu ekki (84% miðað við 109% hlutfall 7-OH- loxapíns/loxapíns), sem stafar líklega af aukningu á brotthvarfi loxapíns hjá þeim sem reyktu.

Lýðfræðilegar upplýsingar

Enginn þýðingarmikill munur var á útsetningu og dreifingu loxapíns eftir gjöf ADASUVE með tilliti til aldurs, kyns, kynþáttar, þyngdar eða líkamsþyngdarstuðuls.

5.3Forklínískar upplýsingar

Forklínískar upplýsingar benda ekki til neinnar sérstakrar hættu fyrir menn, á grundvelli hefðbundinna rannsókna á lyfjafræðilegu öryggi, eiturverkunum eftir endurtekna skammta, eiturverkunum á erfðaefni, að undanskildum breytingum á vef æxlunarfæra sem tengjast lyfjafræðieiginleikum loxapíns. Svipaðar breytingar eru þekktar hjá mönnum, t.d. brjóstastækkun hjá körlum, en einungis eftir langtíma gjöf lyfja sem auka mjólkurhormón í blóði.

Kvenkyns rottur pöruðu sig ekki vegna langvarandi síðgangmála eftir meðferð með loxapíni til inntöku. Í rannsóknum á fósturvísis/fósturþroska og eftir fæðingu hafa komið fram einkenni seinþroska (minnkuð þyngd, seinkun á beinmyndun, vatnsnýra, þvagleiðaraþan, og/eða þanin nýrnaskjóða þar sem totur eru minni eða eru ekki til staðar) og aukin dánartíðni hjá afkvæmum við fæðingu og eftir fæðingu hjá rottum sem fengu skammta til inntöku á miðri meðgöngu sem voru minni en ráðlagðir hámarks dagskammtar ADASUVE hjá mönnum miðað við mg/m2 (sjá kafla 4.6).

6.LYFJAGERÐARFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

6.1Hjálparefni

Engin

6.2Ósamrýmanleiki

Á ekki við

6.3Geymsluþol

3 ár

6.4Sérstakar varúðarreglur við geymslu

Geymið í upprunalegum umbúðum fram að notkun til varnar gegn ljósi og raka.

Ekki þarf að geyma lyfið við sérstök hitaskilyrði.

6.5Gerð íláts og innihald

ADASUVE er afgreitt í innsigluðum, lagskiptum álpokum. ADASUVE 4,5 mg er afgreitt í öskju sem inniheldur 1 eða 5 einingar.

Hvíta innöndunartækið (hulstrið) er mótað úr pólýkarbónati, sem er viðurkennt til notkunar í lækningatæki.

6.6Sérstakar varúðarráðstafanir við förgun

Farga skal öllum lyfjaleifum og/eða úrgangi í samræmi við gildandi reglur.

7.MARKAÐSLEYFISHAFI

Ferrer Internacional, S.A.

Gran Vía Carlos III, 94

08028- Barcelona

Spánn

8.MARKAÐSLEYFISNÚMER

EU/1/13/823/001 (5 stakskammta innöndunartæki)

EU/1/13/823/003 (1 stakskammta innöndunartæki)

9. DAGSETNING FYRSTU ÚTGÁFU MARKAÐSLEYFIS/ENDURNÝJUNAR MARKAÐSLEYFIS

Dagsetning fyrstu útgáfu markaðsleyfis: 20. febrúar 2013

10.DAGSETNING ENDURSKOÐUNAR TEXTANS

Ítarlegar upplýsingar um lyfið eru birtar á vef Lyfjastofnunar Evrópu http://www.emea.europa.eu/ Upplýsingar á íslensku eru á http://www.serlyfjaskra.is

1. HEITI LYFS

ADASUVE 9,1 mg innöndunarduft, afmældir skammtar

2. INNIHALDSLÝSING

Hvert stakskammta innöndunartæki inniheldur 10 mg af loxapíni og gefur 9,1 mg af loxapíni.

3. LYFJAFORM

Innöndunarduft, afmældir skammtar.

Hvítt tæki með munnstykki á einum enda og útstæðum flipa sem hægt er að toga út á öðrum enda.

4. KLÍNÍSKAR UPPLÝSINGAR

4.1 Ábendingar

ADASUVE er ætlað til notkunar til skjótrar meðhöndlunar á vægum til miðlungsmiklum æsingi hjá fullorðnum sjúklingum með geðklofa eða geðhvarfasýki. Sjúklingar ættu að fá hefðbundna meðferð tafarlaust þegar stjórn hefur náðst á æsingi.

4.2 Skammtar og lyfjagjöf

ADASUVE skal aðeins gefið á sjúkrastofnunum undir eftirliti heilbrigðisstarfsmanns.

Meðhöndlun með skammvirkum, berkjuvíkkandi beta-örva skal vera til staðar við meðferð á hugsanlegum, alvarlegum aukaverkunum frá öndunarfærum (berkjukrampi).

Skammtar

Ráðlagður upphafsskammtur af ADASUVE er 9,1 mg. Gefa má annan skammt eftir 2 klukkustundir ef nauðsyn krefur. Ekki skal gefa meira en tvo skammta .

Gefa má minni skammt sem nemur 4,5 mg ef sjúklingur þoldi ekki skammt sem nemur 9,1 mg, eða ef læknir ákveður að minni skammtur henti betur.

Hafa skal eftirlit með sjúklingnum fyrsta klukkutímann eftir hvern skammt hvað varðar einkenni berkjukrampa.

Aldraðir

Ekki hefur verið sýnt fram á öryggi og verkun ADASUVE hjá sjúklingum eldri en 65 ára. Engar upplýsingar liggja fyrir.

Skert nýrna- og/eða lifrarstarfsemi

Engar rannsóknir hafa verið gerðar á ADASUVE hjá sjúklingum með skerta nýrna- eða lifrarstarfsemi. Engar upplýsingar liggja fyrir.

Börn

Ekki hefur verið sýnt fram á öryggi og verkun ADASUVE hjá börnum (yngri en 18 ára). Engar upplýsingar liggja fyrir.

Lyfjagjöf

Til innöndunar. . Lyfinu er pakkað í innsiglaðan poka. Mikilvægt: Geyma skal lyfið í pokanum þar til það verður notað.

Þegar þörf er á, skal taka lyfið úr pokanum. Þegar búið er að fjarlægja flipann sem er hægt að toga út logar grænt ljós sem gefur til kynna að lyfið sé tilbúið til notkunar (Ath.: Lyfið verður að nota innan 15 mínútna eftir að flipinn er fjarlægður). Gjöf lyfsins fer þannig fram að sjúklingur dregur djúpt inn andann í gegnum munnstykkið. Þegar innöndun er lokið tekur sjúklingur munnstykkið úr munninum og heldur í sér andanum í stutta stund. Gjöf lyfsins er lokið þegar græna ljósið slokknar. Ytra byrði tækisins getur hugsanlega hitnað við notkun. Slíkt er eðlilegt.

Ítarlegar upplýsingar um notkun ADASUVE er að finna í kaflanum ætluðum heilbrigðisstarfsfólki í fylgiseðlinum.

4.3 Frábendingar

Ofnæmi fyrir virka efninu eða amoxapíni.

Sjúklingar með bráð öndunarfæraeinkenni (t.d. hvæsandi öndun) eða virka sjúkdóma í öndunarvegi (eins og sjúklingar með astma eða með langvinna lungnateppu (sjá kafla 4.4).

4.4 Sérstök varnaðarorð og varúðarreglur við notkun

Rétt notkun á ADASUVE innöndunartækinu er mikilvæg til að gefa fullan skammt af loxapíni. Heilbrigðisstarfsmenn skulu tryggja að sjúklingurinn noti innöndunartækið á réttan hátt.

ADASUVE getur haft takmarkaða virkni ef sjúklingar taka önnur lyf samhliða, sér í lagi önnur geðrofslyf.

Berkjukrampi

Tilkynningar um berkjukrampa voru mjög algengar hjá sjúklingum með astma eða langvinna lungnateppu í klínískum samanburðarrannsóknum með lyfleysu. Í þeim tilvikum var venjulega tilkynnt um slíkt innan 25 mínútna eftir gjöf lyfsins. Þar af leiðandi er viðeigandi að hafa eftirlit með sjúklingum sem fá ADASUVE að lyfjagjöf lokinni. Engar rannsóknir hafa verið gerðar á ADASUVE hjá sjúklingum með aðra lungnasjúkdóma. Ef berkjukrampi kemur fram eftir gjöf á ADASUVE má meðhöndla slíkt með skammvirkum, berkjuvíkkandi beta-örva t.d. salbútamóli (sjá kafla 4.2 og 4.8). Ekki skal endurtaka gjöf á ADASUVE hjá sjúklingum sem fá einkenni frá öndunarfærum (sjá kafla 4.3).

Vanöndun

Vegna áhrifa ADASUVE á miðtaugakerfið skal nota lyfið með varúð hjá sjúklingum með skerta öndun, eins og vanvirkum sjúklingum eða sjúklingum með miðtaugakerfisbælingu af völdum áfengis eða lyfja sem verka á miðtaugakerfið, t.d. kvíðalyf, flest geðrofslyf, svefnlyf, ópíóðar, o.s.frv. (sjá kafla 4.5).

Aldraðir sjúklingar með geðrof tengt vitglöpum

Engar rannsóknir hafa verið gerðar á ADASUVE hjá öldruðum sjúklingum, þ.m.t. sjúklingum með geðrof tengt vitglöpum. Klínískar rannsóknir á bæði óhefðbundnum og hefðbundnum geðrofslyfjum

hafa sýnt fram á auknar dánarlíkur samanborið við lyfleysu hjá öldruðum sjúklingum með geðrof tengt vitglöpum. ADASUVE er ekki ætlað til meðferðar á sjúklingum með geðrof tengt vitglöpum.

Utanstrýtueinkenni

Utanstrýtueinkenni (þ.m.t. bráð truflun á vöðvaspennu) eru þekkt áhrif geðrofslyfja. Gæta skal varúðar við notkun ADASUVE hjá sjúklingum með sögu um utanstrýtueinkenni.

Síðkomnar hreyfitruflanir

Ef einhver merki eða einkenni síðkominnar hreyfitruflunar koma fram hjá sjúklingum sem fá loxapín skal íhuga að hætta meðferð. Þessi einkenni geta versnað tímabundið eða jafnvel komið í ljós eftir að meðferð er hætt.

Illkynja sefunarheilkenni (NMS)

Klínísk einkenni illkynja sefunarheilkennis eru ofurhiti, vöðvastífni, breytt hugarástand og einkenni um truflanir í ósjálfráða taugakerfinu (óreglulegur púls eða óreglulegur blóðþrýstingur, hraður hjartsláttur, aukin svitamyndun og hjartsláttartruflanir). Frekari einkenni geta verið hækkaður kreatín fosfókínasi, myoglóbúlín í þvagi (rákvöðvalýsa) og bráð nýrnabilun. Ef sjúklingur fær einkenni sem benda til illkynja sefunarheilkennis eða hefur hækkaðan líkamshita án þekktrar skýringar og án annarra klínískra einkenna um illkynja sefunarheilkenni skal hætta notkun ADASUVE.

Lágþrýstingur

Tilkynnt var um lágþrýsting í skammvinnum (24 klst.) samanburðarrannsóknum með lyfleysu hjá sjúklingum með æsing sem fengu ADASUVE. Ef þörf er á meðferð með æðaþrengjandi lyfjum er ákjósanlegt að nota noradrenalín eða fenýlefrín. Ekki skal nota adrenalín þar sem örvun beta- adrenviðtaka getur aukið lágþrýsting vegna hömlunar að hluta til á alfa-adrenviðtaka fyrir tilstilli loxapíns (sjá kafla 4.5).

Hjarta og æðar

Engar upplýsingar eru fyrirliggjandi um notkun ADASUVE hjá sjúklingum með undirliggjandi hjarta- og æðasjúkdóma. Ekki er mælt með notkun ADASUVE hjá sjúklingum með þekkta hjarta- og æðasjúkdóma (saga um hjartadrep eða blóðþurrðarsjúkdóm í hjarta, hjartabilun eða leiðslutruflanir), æðasjúkdóma í heila eða kvilla sem auka hættu á lágþrýstingi (vessaþurrð, blóðmagnsþurrð og meðferð með blóðþrýstingslækkandi lyfjum).

QT bil

Ekki virðist vera tenging á milli stakra eða endurtekinna skammta af ADASUVE og klínískt marktækrar lengingar á QT. Gæta skal varúðar þegar ADASUVE er gefið sjúklingum með þekkta hjarta- og æðasjúkdóma eða fjölskyldusögu um lengingu QT, einnig við samhliða gjöf lyfja sem vitað er að lengja QT bilið. Hugsanleg hætta á lengingu QTc vegna milliverkana við önnur lyf sem vitað er að lengja QTc bil er ekki þekkt.

Flog / krampar

Nota skal loxapín með varúð hjá sjúklingum með sögu um krampa þar sem efnið getur lækkað krampaþröskuld. Tilkynnt hefur verið um flog hjá sjúklingum sem fengu loxapín til inntöku í skömmtum notuðum við geðrofi og geta komið fram hjá flogaveikum sjúklingum jafnvel í viðhaldsskömmtum hefðbundinnar meðferðar með krampaleysandi lyfjum (sjá kafla 4.5).

Andkólínvirkni

Vegna andkólínvirkni ADASUVE skal nota lyfið með varúð hjá sjúklingum með gláku eða tilhneigingu til þvagteppu, sér í lagi við samhliða gjöf andkólínvirkra parkinsonslyfja.

Ölvun eða líkamlegur sjúkdómur (óráð)

Öryggi og virkni ADASUVE hefur ekki verið metin hjá sjúklingum með æsing af völdum ölvunar eða líkamlegs sjúkdóms (óráð). Nota skal ADASUVE með varúð hjá sjúklingum sem eru drukknir eða með óráði (sjá kafla 4.5).

4.5 Milliverkanir við önnur lyf og aðrar milliverkanir

Samhliða gjöf benzódíazepína eða annarra róandi lyfja eða öndunarbælandi lyfja tengist hugsanlega of mikilli róun, öndunarbælingu eða öndunarbilun. Ef talin er vera þörf á meðferð með benzódíazepíni samhliða loxapíni skal hafa eftirlit með sjúklingum m.t.t. of mikillar róunar og réttstöðuþrýstingsfalls.

Við rannsókn á loxapíni til innöndunar ásamt 1 mg lórazepami til notkunar í vöðva komu engin marktæk áhrif á öndunartíðni, púls-súrefnismettun, blóð þrýsting eða hjartsláttartíðni fram, samanborið við lyfin gefin hvort um sig. Róandi áhrif þeirra saman virðast vera samanlögð.

Hugsanleg áhrif ADASUVE á önnur lyf

Ekki er búist við að loxapín hafi klínískt marktækar milliverkanir við lyf sem umbrotna annað hvort fyrir tilstilli cýtókróm P450 (CYP450) ísóensíma eða glúkúróníðuð af úridíni manna 5’- tvífosfó- glúkúrónýl transferasa(UGTs).

Viðhafa skal varúð ef loxapín er notað samhliða öðrum lyfjum sem vitað er að lækka krampaþröskuldinn t.d. phenothiazín eða bútýrófenón, clozapín, þríhringlaga lyf eða sértækir serótónín endurupptökuhemlar (SSRI), tramadól, meflóquín (sjá kafla 4.4).

In vitro rannsóknir benda til þess að loxapín sé ekki hvarfefni P-glýkópróteins (P-gp) en hamli P-gp. Þó er ekki búist við að efnið hamli P-gp-miðluðum flutningi á öðrum lyfjum við meðferðarþéttni á klínískt marktækan hátt.

Vegna megináhrifa loxapíns á miðtaugakerfið skal nota ADASUVE með varúð samhliða áfengi og lyfjum sem hafa áhrif á miðtaugakerfið, þ.e. kvíðalyfjum, flestum geðrofslyfjum, svefnlyfjum, ópíóíðum, o.s.frv. Áhrif af notkun loxapíns vegna ölvunar eða vímu af völdum lyfja (annaðhvort ávísaðra lyfja eða ólöglegra) hafa ekki verið metin. Loxapín getur valdið verulegri öndunarbælingu ef það er gefið samhliða öðrum lyfjum sem bæla miðtaugakerfið (sjá kafla 4.4).

Hugsanleg áhrif annarra lyfja á ADASUVE

Loxapín er hvarfefni mónó-oxýgenasa (FMO) sem innihalda flavín og nokkurra CYP450 ísóensíma (sjá kafla 5.2). Því er takmörkuð hætta á umbrotamilliverkunum vegna verkunar á stök ísóensím. Gæta skal varúðar hjá sjúklingum í samhliða meðferð með öðrum lyfjum sem hafa annaðhvort hamlandi eða örvandi áhrif á þessi ensím, sér í lagi ef vitað er að lyfið sem er gefið samhliða hamli eða örvi nokkur af ensímunum sem koma við sögu í umbrotum loxapíns. Slík lyf geta breytt öryggi og verkun ADASUVE á óvenjulegan hátt. Forðast skal samhliða notkun á CYP1A2-hemlum (t.d. flúvoxamíni, síprófloxasíni, enoxasíni, própranólóli og refecoxibi), ef hægt er.

Adrenalín

Samhliða gjöf loxapíns og adrenalíns getur valdið versnun á lágþrýstingi (sjá kafla 4.4).

4.6 Frjósemi, meðganga og brjóstagjöf

Meðganga

Nýburar sem eru útsettir endurtekið fyrir geðrofslyfjum á þriðjaþriðjungi meðgöngu eru í hættu að fá aukaverkanir eftir fæðingu þ.m.t. utanstrýtuheilkenni og/eða fráhvarfseinkenni sem eru mismunandi að alvarleika og lengd. Tilkynnt hefur verið um æsing, ofstælingu, slekju, skjálfta, svefnhöfga, öndunarerfiðleika eða erfiðleika við fæðugjöf. Þar af leiðandi skal hafa í huga að fylgjast með nýburum. Þungaðar konur eiga ekki að nota ADASUVE nema hugsanlegur ávinningur réttlæti hugsanlega áhættu fyrir fóstrið.

Brjóstagjöf

Ekki er vitað hvort loxapín eða umbrotsefni þess skiljast út í brjóstamjólk. Þó hefur verið sýnt fram á að loxapín og umbrotsefni þess skiljist út hjá mjólkandi hundum. Ráðleggja skal sjúklingum að gefa ekki brjóst í 48 klst. eftir gjöf á loxapíni og farga brjóstamjólk í millitíðinni.

Frjósemi

Engar upplýsingar liggja fyrir um áhrif loxapíns á frjósemi hjá mönnum. Vitað er að langtímameðferð með geðrofslyfjum hjá mönnum getur minnkað kynhvöt og valdið tíðateppu. Komið hafa fram áhrif á frjósemi hjá kvenkyns rottum (sjá kafla 5.3).

4.7 Áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla

Engar rannsóknir hafa verið gerðar til að kanna áhrif loxapíns á hæfni til aksturs og notkunar véla. Vegna hættu á slævingu/svefnhöfga, þreytu eða sundli skulu sjúklingar ekki stjórna hættulegum vélum, þar á meðal ökutækjum, þar til sæmileg vissa er fengin um að loxapín hafi ekki haft neikvæð áhrif á þessa hæfni (sjá kafla 4.8). ADASUVE hefur mikil áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla.

4.8 Aukaverkanir

Samantekt á öryggi

Mat á aukaverkunum í klínískum rannsóknum byggist á tveimur 3. stigs og einni 2A. stigs skammtíma (24-klst.) samanburðarrannsóknum með lyfleysu á 524 fullorðnum sjúklingum með æsing tengdan geðklofa (þ.á m. 27 sjúklingar með hvarfageðklofa) eða geðhvarfasýki sem fengu ADASUVE 4,5 mg (265 sjúklingar) eða ADASUVE 9,1 mg (259 sjúklingar).

Í rannsóknum á sjúklingum með æsing var sjaldan greint frá berkjukrampa en þá sem alvarlegri aukaverkun en hjá sjúklingum með virka sjúkdóma í öndunarvegi var berkjukrampi algeng aukaverkun og oft þurfti meðferð með skammvirkum, berkjuvíkkandi beta-örvum. Algengustu aukaverkanirnar sem greint var frá við ADASUVE meðferð voru bragðtruflanir, slæving/svefnhöfgi og sundl (sundl var algengara eftir meðferð með lyfleysu en með loxapíni).

Tafla yfir aukaverkanir

Aukaverkanirnar hér að neðan eru flokkaðar á eftirfarandi hátt: Mjög algengar (≥ 1/10); Algengar (≥ 1/100 til < 1/10); Sjaldgæfar (≥ 1/1.000 til < 1/100); Mjög sjaldgæfar (≥ 1/10.000 til < 1/1.000); Koma örsjaldan fyrir (< 1/10.000).

Tafla 2: Aukaverkanir MedDRA flokkun eftir líffærum Taugakerfi

Mjög algengar: Slæving/svefnhöfgi Algengar: Sundl

Sjaldgæfar: Truflun á vöðvaspennu, hreyfitruflanir, óeðlilegar augnhreyfingar, skjálfti, hvíldaróþol/órói

Æðar

Sjaldgæfar: Lágþrýstingur

Öndunarfæri, brjósthol og miðmæti

Algengar: Erting í hálsi

Sjaldgæfar: Berkjukrampi (þ.m.t. mæði)

Meltingarfæri

Mjög algengar: Bragðtruflun Algengar: Munnþurrkur

Almennar aukaverkanir og aukaverkanir á íkomustað

Algengar: Þreyta

Lýsing á tilteknum aukaverkunum

Berkjukrampi

Í skammtíma (24-klst.) klínískum samanburðarrannsóknum með lyfleysu á fullorðnum sjúklingum með æsing tengdum geðklofa eða geðhvarfasýki þar sem virkur sjúkdómur í öndunarvegi var ekki til staðar, var berkjukrampi (sem tekur líka til tilkynninga um hvæsandi öndun, mæði eða hósta) sjaldgæfur hjá sjúklingum sem fengu ADASUVE. Í klínískum samanburðarrannsóknum með lyfleysu á sjúklingum með vægan eða meðalalvarlegan langvinnan astma eða meðalalvarlega eða alvarlega langvinna lungnateppu voru tilkynningar um berkjukrampa mjög algengar. Flestar aukaverkanir komu fram innan 25 mínútna eftir gjöf, voru vægar eða miðlungi alvarlegar og gengu til baka með notkun á berkjuvíkkandi lyfi til innöndunar.

Aukaverkanir sem komu fram við langvinna notkun loxapíns til inntöku

Tilkynningar um aukaverkanir við langvinna gjöf loxapíns til inntöku eru m.a. slæving og svefnhöfgi, utanstrýtueinkenni (t.d. skjálfti, hvíldaróþol, stífleiki og truflun á vöðvaspennu), áhrif á hjarta- og æðakerfi (t.d. hraðtaktur, lágþrýstingur, háþrýstingur, réttstöðuþrýstingsfall, vægur svimi og yfirlið) og andkólínvirk áhrif (t.d. augnþurrkur, þokusýn og þvagteppa).

Tilkynning aukaverkana sem grunur er um að tengist lyfinu

Eftir að lyf hefur fengið markaðsleyfi er mikilvægt að tilkynna aukaverkanir sem grunur er um að tengist því. Þannig er hægt að fylgjast stöðugt með sambandinu milli ávinnings og áhættu af notkun

lyfsins. Heilbrigðisstarfsmenn eru hvattir til að tilkynna allar aukaverkanir sem grunur er um að tengist lyfinu samkvæmt fyrirkomulagi sem gildir í hverju landi fyrir sig, sjá Appendix V.

4.9 Ofskömmtun

Ekki var tilkynnt um nein tilvik ofskömmtunar í klínískum rannsóknum á ADASUVE.

Í tilvikum þar sem ofskömmtun verður fyrir slysni fara einkenni eftir fjölda skammta og þoli hvers sjúklings. Eins og búast má við samkvæmt lyfjafræðilegri verkun loxapíns eru klínísk einkenni hugsanlega frá vægri hömlun á miðtaugakerfi og hjarta- og æðakerfi til afgerandi lágþrýstings, öndunarbælingar og meðvitundarleysis (sjá kafla 4.4). Hafa skal í huga að hugsanlega koma fram utanstrýtueinkenni og/eða krampar. Einnig hefur verið tilkynnt um nýrnabilun í kjölfar ofskömmtunar með loxapíni eftir inntöku.

Ef ofskömmtun á sér stað skal veita stuðning og meðferð við einkennum. Búast má við verulegum lágþrýstingi sem viðbrögð við gjöf á noradrenalíni eða fenýlefríni. Ekki skal nota adrenalín þar sem notkun þess hjá sjúklingi með adrenvirka hömlun að hluta til getur lækkað blóðþrýsting enn frekar (sjá kafla 4.4 og 4.5). Meðhöndla skal veruleg utanstrýtueinkenni með andkólínvirkum parkinsonslyfjum eða dífenhýdramínhýdróklóríði og hefja skal meðferð með krampaleysandi lyfjum samkvæmt leiðbeiningum. Aðrar aðgerðir eru m.a. súrefnisgjöf og vökvagjöf í æð.

5. LYFJAFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

5.1 Lyfhrif

Flokkun eftir verkun: Geðlyf, geðrofslyf; ATC flokkur: N05AH01

Verkun loxapíns er talin vera miðluð með mikilli sækni andverkunar dópamín D2-viðtaka og serótónín 5-HT2A-viðtaka. Loxapín binst noradrenvirkum, histamínvirkum og kólínvirkum viðtökum og milliverkun þess við slík kerfi hefur hugsanlega áhrif á lyfjafræðileg áhrif efnisins.

Breytingar á næmi á tálmunarsvæðum neðan heilabarkar hafa komið fram hjá nokkrum dýrategundum sem tengjast róandi áhrifum og bælingu á árásargirni.

Verkun

Í 3. stigs rannsóknunum tveimur voru sjúklingar með bráðan æsing á a.m.k. miðlungsstigi (14 eða hærra á heildarskori jákvæðra og neikvæðra einkenna (PANSS), PEC-kvarðanum (lítil stjórn á hvatvísi, spenna, fjandsemi, ósamvinnuþýði og spenna). Gerð var krafa um geðklofagreiningu fyrir þátttöku í rannsókn 004-301. Gerð var krafa um greiningu á geðhvarfasýki (í geðhæðarlotu eða með blönduð einkenni) fyrir þátttöku í rannsókn 004-302. Sjúklingarnir voru með verulegan, langvinnan geðsjúkdóm (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 4th edition (DSM-IV)), höfðu verið greindir fyrir mörgum árum og höfðu sögu um innlagnir á sjúkrastofnunum. Þeim var slembiraðað og fengu lyfleysu, ADASUVE 4,5 mg og ADASUVE 9,1 mg.

Meðalaldur slembuðu sjúklinganna var 43,1 ár í rannsókn 004-301 og 40,8 ár í rannsókn 004-302: ungir fullorðnir (18–25 ára) þátttakendur voru fáir (7,3%) í báðum rannsóknunum. Fáar konur tóku þátt í rannsókninni á geðklofa (26,5 %) og um helmingur sjúklinganna (49,7%) í rannsókn 004-302 voru karlar. Um 35% sjúklinganna með geðklofa tóku geðrofslyf á sama tíma og skömmtunin fór fram en u.þ.b. 13% sjúklinganna með geðhvarfasýki tóku slík lyf. Meirihluti sjúklinganna í báðum 3. stigs rannsóknunum reyktu eða um 82% sjúklinga með geðklofa og 74% sjúklinga með geðhvarfasýki.

Eftir að fyrsti skammturinn var gefinn var annar skammtur gefinn a.m.k. 2 klst. síðar ef ekki hafði dregið nægilega úr æsingi sjúklings. Þriðji skammturinn var svo gefinn eftir þörfum a.m.k. 4 klst. eftir annan skammtinn.Bráðalyf voru gefin (lorazepam í vöðva) þegar þeirra var þörf. Aðalendapunkturinn var heildarbreyting, frá upphafi til tveggja klst. eftir fyrsta skammt, í skori á PEC-kvarðanum, fyrir báðar skammtastærðir ADASUVE samanborið við lyfleysu. Á meðal annarra endapunkta var svörun eftir 2 klst. eftir fyrsta skammt á PEC-kvarðanum og Clinical Global Impression – Improvement (CGI- I) og heildarfjöldi sjúklinga í hverjum hópi sem fékk 1, 2 eða 3 skammta af rannsóknarlyfinu, með og án bráðalyfja. Sjúklingar sem töldust svara voru þeir sem höfðu ≥40% lækkun frá upphafi á heildarskori PEC eða sjúklingar með CGI-I skorið 1 (hefur lagast mjög mikð) eða 2 (hefur lagast mikið).

Æsingur minnkaði á augljósan hátt 10 mínútum eftir 1. skammt, við fyrsta mat og við allt mat í kjölfarið á þeim 24 klst. sem matið fór fram, bæði við 4,5 mg og 9,1 mg skammta hjá sjúklingum með geðklofa og sjúklingum með geðhvarfasýki.

Rannsókn á undirhópum (eftir aldri, kynþætti og kyni) leiddi ekki í ljós ólíka svörun miðað við skiptingu í undirhópa.

Helstu niðurstöður má sjá í töflunni hér á eftir.

Helstu niðurstöður úr lykilrannsóknum á verkun: samanburður milli ADASUVE 4,5 mg, 9,1 mg og lyfleysu

 

 

Sjúklingahópar

 

004-301

 

 

 

004-302

 

 

 

 

í rannsókn

 

Geðklofi

 

 

Geðhvarfasýki

 

 

 

Meðferð

PBO

4,5 mg

 

9,1 mg

PBO

 

4,5 mg

 

9,1 mg

 

 

N

 

 

 

 

 

Upphafsgildi

17,4

17,8

 

17,6

17,7

 

17,4

 

17,3

 

PEC Breyting

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Breyting 2 klst.

-5,5

-8,1+

 

-8,6*

-4,9

 

-8,1*

 

-9,0*

 

 

eftir skammt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Staðalfrávik

4,9

5,2

 

4,4

4,8

 

4,9

 

4,7

 

 

(SD)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

30 mín. eftir

27,8%

46,6%

 

57,1%

23,8%

 

59,6%

 

61,9%

 

PEC Svörun

skammt

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2 klst. eftir

38,3%

62,9%

 

69,6%

27,6%

 

62,5%

 

73,3%

 

 

skammt

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

CGI-I Svörun

% CGI-I

35,7%

57,4%

 

67,0%

27,6%

 

66,3%

 

74,3%

 

 

 

 

 

 

 

Svörun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Skammtaþörf#

Einn

46,1%

54,4%

 

60,9%

26,7%

 

41,3%

 

61,5%

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tveir

29,6%

30,7%

 

26,4%

41,0%

 

44,2%

 

26,0%

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Þrír

8,7%

8,8%

 

7,3%

11,4%

 

5,8%

 

3,8%

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Björgun

15,6%

6,1%

 

5,4%

21,0%

 

8,6%

 

8,6%

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

*= p<0,0001

+= p<0,01

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PEC svörun = > 40% breyting frá upphafsgildi PEC;

 

 

 

 

 

 

CGI-I svörun = Skor 1 (hefur lagast mjög mikið) eða 2 (hefur lagast mikið)

 

 

 

 

PBO = lyfleysa

SD=Staðalfrávik

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Í 2. Stigs stuðningsrannsókn með stökum skömmtum þar sem heildarfjöldi þátttakenda var

129 sjúklingar með geðklofa og hvarfageðklofa var lækkunin á PEC-breytingu eftir 2 klst. -5,0 með lyfleysu, -6,7 með ADASUVE 4,5 mg og -8,6 (p<0,001) með ADASUVE 9,1 mg. Björgunarlyf voru gefin hjá 32,6% í fyrsta hópnum, 11,1% í öðrum og 14,6% í þeim síðastnefnda.

Börn

Lyfjastofnun Evrópu hefur fallið frá kröfu um að lagðar verði fram niðurstöður úr rannsóknum á ADASUVE hjá undirhópum barna frá fæðingu til 12 ára við geðklofa og hjá undirhópum frá fæðingu til 10 ára við geðhvarfasýki (sjá upplýsingar í kafla 4.2 um notkun handa börnum).

Lyfjastofnun Evrópu hefur frestað kröfu um að lagðar verði fram niðurstöður úr rannsóknum á ADASUVE hjá undirhópum barna sem eru 12 ára til 18 ára við geðklofa og hjá undirhópum sem eru 10 ára til 18 ára við geðhvarfasýki (sjá upplýsingar í kafla 4.2 um notkun handa börnum).

5.2 Lyfjahvörf

Frásog

Við gjöf á ADASUVE frásogaðist loxapín hratt þar sem meðaltími hámarksplasmaþéttni (Thám.) var 2 mínútur. Útsetning fyrir loxapíni hjá heilbrigðum einstaklingum fyrstu 2 klst. eftir gjöf (AUC0-2h, mæling á fyrstu útsetningu sem tengist því hvenær verkun hefst) nam 25,6 ng*klst./ml fyrir 4,5 mg skammtinn og 66,7 ng*klst./ml fyrir 9,1 mg skammtinn.

Lyfjahvarfafræðilegar breytur loxapíns voru mældar hjá sjúklingum á langvinnum, stöðugum meðferðum með geðrofslyfjum í kjölfar endurtekinnar lyfjagjafar á ADASUVE á 4 klst. fresti, samtals 3 skammtar (annaðhvort 4,5 mg eða 9,1 mg). Hámarksþéttni í plasma var að meðaltali svipuð eftir fyrsta og þriðja skammt ADASUVE sem benti til lágmarks uppsöfnunar á 4 klst. skammtabilinu.

Dreifing

Loxapín skilst hratt úr plasma og dreifist um vefi. Dýrarannsóknir benda til þess að í kjölfar inntöku dreifist lyfið fyrst um lungu, heila, milta, hjarta og nýru. Loxapín er um 96,6% bundið plasmapróteinum í mönnum.

Umbrot

Loxapín umbrotnar að mestu leyti í lifur og fjölmörg umbrotsefni myndast. Meginumbrotsferli eru m.a. hýdroxýlering sem myndar 8-OH-loxapín og 7-OH-loxapín, N-oxun sem myndar loxapín N-oxíð og afmetýlering sem myndar amoxapín. Röð umbrotsefna ADASUVE sem myndast hjá mönnum (miðað við altæka útsetningu) var 8-OH-loxapín >> loxapín N oxíð > 7-OH-loxapín > amoxapín, þar sem plasmaþéttni 8-OH-loxapíns var svipuð og fyrir upphaflega lyfið. 8-OH-loxapín er ekki lyfjafræðilega virkt við D2-viðtakann en umbrotsefnið 7-OH-loxapín sem myndast í minna mæli hefur mikla sækni í D2-viðtaka.

Loxapín er hvarfefni nokkurra CYP450 ísóensíma; in vitro rannsóknir sýndu að 7-OH-loxapín myndast aðallega fyrir tilstuðlan CYPs 3A4 og 2D6, 8-OH-loxapín myndast aðallega fyrir tilstuðlan CYP1A2, amoxapín myndast aðallega fyrir tilstuðlan CYP3A4, 2C19 og 2C8 og loxapín N-oxíð myndast fyrir tilstuðlan mónó-oxýgenasa sem innihalda flavín (FMO).

Geta loxapíns og umbrotsefna þess (amoxapíns, 7-OH-loxapíns, 8-OH-loxapíns og loxapíns-N-oxíðs) til að hamla CYP450 - miðluðu lyfjaumbroti hefur verið rannsökuð in vitro fyrir CYPs 1A1, 1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 og 3A4. Engin marktæk hömlun kom fram. In vitro rannsóknir gefa til kynna að loxapín og 8-OH-loxapín séu ekki vakar fyrir CYP1A2, 2B6 eða 3A4 ensím við klínískt marktæka þéttni. Að auki gefa in vitro rannsóknir til kynna að loxapín og 8-OH-loxapín séu ekki hamlar fyrir UGT1A1, 1A3, 1A4, 2B7 og 2B15.

Brotthvarf

Brotthvarf loxapíns á sér að mestu leyti stað á fyrstu 24 klukkustundunum. Umbrotsefni skiljast út í þvagi sem tengd umbrotsefni og ótengd í hægðum. Lokahelmingunartími (T½) var á milli 6-8 klst.

Línulegt/ólínulegt samband

Meðalþéttni loxapíns í plasmaa eftir gjöf ADASUVE var línuleg á klínísku skammtabili. AUC0-2h, AUCinf og Chám. jókst í hlutfalli við skammta.

Lyfjahvörf hjá sérstökum sjúklingahópum

Reykingafólk

Greining á lyfjahvörfum þar sem gerður var samanburður á útsetningu hjá reykingafólki og hjá þeim sem ekki reykja benti til þess að reykingar, sem örva CYP1A2, hafi lágmarks áhrif á útsetningu fyrir ADASUVE. Því er ekki þörf á skammtaaðlögun m.t.t. reykinga.

Hjá konum sem reyktu var (AUCinf) útsetning fyrirADASUVE og virka umbrotsefni þess 7-OH-loxapíni lægri en hjá konum sem reyktu ekki (84% miðað við 109% hlutfall 7-OH- loxapíns/loxapíns), sem stafar líklega af aukningu á brotthvarfi loxapíns hjá þeim sem reyktu.

Lýðfræðilegar upplýsingar

Enginn þýðingarmikill munur var á útsetningu og dreifingu loxapíns eftir gjöf ADASUVE með tilliti til aldurs, kyns, kynþáttar, þyngdar eða líkamsþyngdarstuðuls.

5.3 Forklínískar upplýsingar

Forklínískar upplýsingar benda ekki til neinnar sérstakrar hættu fyrir menn, á grundvelli hefðbundinna rannsókna á lyfjafræðilegu öryggi, eiturverkunum eftir endurtekna skammta, eiturverkunum á erfðaefni, að undanskildum breytingum á vef æxlunarfæra sem tengjast lyfjafræðieiginleikum loxapíns. Svipaðar breytingar eru þekktar hjá mönnum, t.d. brjóstastækkun hjá körlum, en einungis eftir langtíma gjöf lyfja sem auka mjólkurhormón í blóði.

Kvenkyns rottur pöruðu sig ekki vegna langvarandi síðgangmála eftir meðferð með loxapíni til inntöku. Í rannsóknum á fósturvísis/fósturþroska og eftir fæðingu hafa komið fram einkenni seinþroska (minnkuð þyngd, seinkun á beinmyndun, vatnsnýra, þvagleiðaraþan, og/eða þanin nýrnaskjóða þar sem totur eru minni eða eru ekki til staðar) og aukin dánartíðni hjá afkvæmum við fæðingu og eftir fæðingu hjá rottum sem fengu skammta til inntöku á miðri meðgöngu sem voru minni en ráðlagðir hámarks dagskammtar ADASUVE hjá mönnum miðað við mg/m2 (sjá kafla 4.6).

6. LYFJAGERÐARFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

6.1 Hjálparefni

Engin

6.2 Ósamrýmanleiki

Á ekki við

6.3 Geymsluþol

4 ár

6.4 Sérstakar varúðarreglur við geymslu

Geymið í upprunalegum umbúðum fram að notkun til varnar gegn ljósi og raka.

Ekki þarf að geyma lyfið við sérstök hitaskilyrði.

6.5 Gerð íláts og innihald

ADASUVE er afgreitt í innsigluðum, lagskiptum álpokum. ADASUVE 9,1 mg er afgreitt í öskju sem inniheldur 1 eða 5 einingar.

Hvíta innöndunartækið (hulstrið) er mótað úr pólýkarbónati, sem er viðurkennt til notkunar í lækningatæki.

.

6.6 Sérstakar varúðarráðstafanir við förgun

Farga skal öllum lyfjaleifum og/eða úrgangi í samræmi við gildandi reglur.

7. MARKAÐSLEYFISHAFI

Ferrer Internacional, S.A.

Gran Vía Carlos III, 94

08028- Barcelona

Spánn

8. MARKAÐSLEYFISNÚMER

EU/1/13/823/002 (5 stakskammta innöndunartæki)

EU/1/13/823/004 (1 stakskammta innöndunartæki)

9. DAGSETNING FYRSTU ÚTGÁFU MARKAÐSLEYFIS/ENDURNÝJUNAR MARKAÐSLEYFIS

Dagsetning fyrstu útgáfu markaðsleyfis: 20. febrúar 2013

10. DAGSETNING ENDURSKOÐUNAR TEXTANS

Ítarlegar upplýsingar um lyfið eru birtar á vef Lyfjastofnunar Evrópu http://www.emea.europa.eu/ Upplýsingar á íslensku eru á http://www.serlyfjaskra.is

Athugasemdir

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
  • Hjálp
  • Get it on Google Play
  • Um okkur
  • Info on site by:

  • Presented by RXed.eu

  • 27558

    skráð lyfseðilsskylt lyf