Icelandic
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Aerius (desloratadine) – Samantekt á eiginleikum lyfs - R06AX27

Updated on site: 05-Oct-2017

1.HEITI LYFS

Aerius 5 mg filmuhúðaðar töflur

2.INNIHALDSLÝSING

Hver tafla inniheldur 5 mg deslóratadín.

Hjálparefni með þekkta verkun: Þetta lyf inniheldur laktósa.

Sjá lista yfir öll hjálparefni í kafla 6.1.

3.LYFJAFORM

Filmuhúðaðar töflur

4.KLÍNÍSKAR UPPLÝSINGAR

4.1Ábendingar

Aerius er ætlað fullorðnum og unglingum, 12 ára og eldri, til að draga úr einkennum:

-ofnæmiskvefs (sjá kafla 5.1)

-ofsakláða (sjá kafla 5.1)

4.2Skammtar og lyfjagjöf

Skammtar

Fullorðnir og unglingar (12 ára og eldri)

Ráðlagður skammtur af Aerius er ein tafla einu sinni á sólarhring.

Skammvinnt ofnæmiskvef (einkenni vara skemur en 4 daga í viku eða skemur en 4 vikur) skal meðhöndla í samræmi við sjúkrasögu sjúklingsins og hætta má meðferð þegar einkenni hverfa og hefja hana að nýju þegar einkenni koma aftur.

Við þrálátt ofnæmiskvef (einkenni vara í 4 daga eða meira í viku og lengur en í 4 vikur) gæti sjúklingurinn þurft á áframhaldandi meðferð að halda meðan ofnæmistíminn varir.

Börn

Takmörkuð reynsla af verkun er úr klínískum rannsóknum við notkun deslóratadíns hjá unglingum á aldrinum 12 til 17 ára (sjá kafla 4.8 og 5.1).

Ekki hefur verið sýnt fram á öryggi og verkun Aerius 5 mg filmuhúðaðra taflna hjá börnum yngri en 12 ára. Engar upplýsingar liggja fyrir.

Lyfjagjöf

Til inntöku.

Skammtinn má taka með eða án matar.

4.3Frábendingar

Ofnæmi fyrir virka efninu eða einhverju hjálparefnanna, sem talin eru upp í kafla 6.1, eða fyrir lóratadíni.

4.4Sérstök varnaðarorð og varúðarreglur við notkun

Aerius ætti að nota með varúð ef um er að ræða alvarlega vanstarfsemi nýrna (sjá kafla 5.2).

Gæta skal varúðar við gjöf deslóratadíns hjá sjúklingum með heilsufars- eða fjölskyldusögu um flog, sérstaklega hjá ungum börnum, sem er hættara við að fá ný flog meðan á meðferð með deslóratadíni stendur. Hugsanlega þarf að hætta meðferð með deslóratadíni hjá sjúklingum sem fá flog meðan á meðferð stendur.

Sjúklingar með galaktósaóþol, laktasaskort eða vanfrásog glúkósa- galaktósa, sem eru mjög sjaldgæfir arfgengir kvillar, skulu ekki nota lyfið.

4.5Milliverkanir við önnur lyf og aðrar milliverkanir

Engar klínískar milliverkanir sem hafa þýðingu hafa komið í ljós í klínískum rannsóknum á deslóratadín-töflum þar sem erýtrómýsín eða ketókónasól var gefið samtímis (sjá kafla 5.1).

Börn

Rannsóknir á milliverkunum hafa eingöngu verið gerðar hjá fullorðnum.

Í klínískri lyfjafræðilegri rannsókn jók taka Aerius taflna samtímis alkóhóli ekki skerðandi áhrif alkóhóls á frammistöðu (sjá kafla 5.1). Hinsvegar hefur verið greint frá tilvikum alkóhólóþols og eitrana við notkun eftir markaðssetningu. Þess vegna er ráðlagt að gæta varúðar ef alkóhóls er neytt samhliða.

4.6Frjósemi, meðganga og brjóstagjöf

Meðganga

Umtalsverðar upplýsingar liggja fyrir um notkun lyfsins á meðgöngu (yfir 1.000 þunganir) og þær benda til þess að deslóratadín valdi hvorki vansköpun né eiturverkunum á fóstur/nýbura. Dýrarannsóknir benda hvorki til beinna né óbeinna skaðlegra áhrifa á æxlun (sjá kafla 5.3). Til öryggis ætti að forðast notkun Aerius á meðgöngu.

Brjóstagjöf

Deslóratadín hefur greinst í brjóstmylkingum ef móðirin notar lyfið. Áhrif deslóratadíns á börn sem eru á brjósti eru ekki þekkt. Vega þarf og meta kosti brjóstagjafar fyrir barnið og ávinning meðferðar fyrir konuna og ákveða á grundvelli matsins hvort hætta eigi brjóstagjöf eða hætta/stöðva tímabundið meðferð með Aerius.

Frjósemi

Engar upplýsingar liggja fyrir um frjósemi karla og kvenna.

4.7Áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla

Samkvæmt klínískum rannsóknum hefur Aerius engin eða óveruleg áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla. Upplýsa skal sjúklinga um að flestir einstaklingar finni ekki fyrir svefnhöfga. Engu að síður getur svörun einstaklinga við öllum lyfjum verið mismunandi og er mælt með því að sjúklingar framkvæmi ekki athafnir sem krefjast árvekni, eins og að aka bíl eða nota vélar, fyrr en þeir hafa áttað sig á því hvaða áhrif lyfið hefur á þá.

4.8Aukaverkanir

Samantekt um öryggi

Í klínískum rannsóknum sem gerðar voru á mörgum ábendingum, þ.m.t. ofnæmiskvefi og langvinnum ofsakláða af óþekktum toga, eftir ráðlagðan skammt á 5 mg daglega, var skýrt frá aukaverkunum vegna Aerius hjá 3% sjúklinga umfram þá sem fengu lyfleysu. Algengustu aukaverkanir umfram lyfleysu voru þreyta (1,2%), munnþurrkur (0,8%) og höfuðverkur (0,6%).

Börn

Í klínískri rannsókn með 578 sjúklingum á aldrinum 12 til 17 ára var höfuðverkur algengasta aukaverkunin og kom fram hjá 5,9% sjúklinga sem fengu deslóratadín og hjá 6,9% sjúklinga sem fengu lyfleysu.

Tafla yfir aukaverkanir

Tíðni aukaverkana sem oftar var greint frá en fyrir lyfleysu í klínískum rannsóknum og aðrar aukaverkanir, sem greint hefur verið frá eftir markaðssetningu, eru taldar upp í eftirfarandi töflu. Tíðnin er skilgreind sem mjög algengar (≥ 1/10), algengar (≥ 1/100 til < 1/10), sjaldgæfar (≥ 1/1.000 til < 1/100), mjög sjaldgæfar (≥ 1/10.000 til < 1/1.000), koma örsjaldan fyrir (< 1/10.000) og tíðni ekki þekkt (ekki hægt að áætla tíðni út frá fyrirliggjandi gögnum).

Líffæraflokkur

Tíðni

Aukaverkanir sem hafa komið fram hjá

 

 

Aerius

Geðræn vandamál

Koma örsjaldan fyrir

Ofskynjanir

 

Tíðni ekki þekkt

Óeðlilegt atferli, árásarhneigð

Taugakerfi

Algengar

Höfuðverkur

 

Koma örsjaldan fyrir

Sundl, svefnhöfgi, svefnleysi, skynhreyfi

 

 

ofvirkni, flog

 

 

 

Hjarta

Koma örsjaldan fyrir

Hraðtaktur, hjartsláttarónot

 

Tíðni ekki þekkt

Lenging QT bils

Meltingarfæri

Algengar

Munnþurrkur

 

Koma örsjaldan fyrir

Kviðverkir, flökurleiki, uppköst,

 

 

meltingartruflanir, niðurgangur

 

 

 

Lifur og gall

Koma örsjaldan fyrir

Hækkuð lifrarensím, hækkað bilirúbín,

 

 

lifrarbólga

 

Tíðni ekki þekkt

Gula

Húð og undirhúð

Tíðni ekki þekkt

Ljósnæmi

Stoðkerfi og stoðvefur

Koma örsjaldan fyrir

Vöðvaþrautir

 

 

 

Almennar aukaverkanir

Algengar

Þreyta

og aukaverkanir á

Koma örsjaldan fyrir

Ofnæmisviðbrögð (s.s.bráðaofnæmi,

íkomustað

 

ofsabjúgur, mæði, kláði, útbrot, og ofsakláði)

 

Tíðni ekki þekkt

Þróttleysi

Börn

Aðrar aukaverkanir sem greint hefur verið frá eftir markaðssetningu hjá börnum með óþekktri tíðni eru meðal annars lenging QT bils, hjartsláttartruflun, hægsláttur, óeðlilegt atferli og árársarhneigð.

Tilkynning aukaverkana sem grunur er um að tengist lyfinu

Eftir að lyf hefur fengið markaðsleyfi er mikilvægt að tilkynna aukaverkanir sem grunur er um að tengist því. Þannig er hægt að fylgjast stöðugt með sambandinu milli ávinnings og áhættu af notkun lyfsins. Heilbrigðisstarfsmenn eru hvattir til að tilkynna allar aukaverkanir, sem grunur er um að tengist lyfinu, samkvæmt fyrirkomulagi sem gildir í hverju landi fyrir sig, sjá Appendix V.

4.9Ofskömmtun

Aukaverkanirnar sem tengjast ofskömmtun, eins og hafa komið fram við notkun eftir markaðssetningu eru svipaðar þeim sem koma fram við meðferðarskammta, en umfang aukaverkananna getur verið meira.

Meðferð

Ef um ofskömmtun er að ræða skal beita hefðbundnum úrræðum til að fjarlægja virka efnið sem ekki hefur frásogast. Mælt er með einkenna- og stuðningsmeðferð.

Ekki er unnt að fjarlægja deslóratadín með blóðskilun. Ekki er vitað hvort unnt er að fjarlægja deslóratadín með kviðskilun.

Einkenni

Samkvæmt fjölskammta klínískri rannsókn, þar sem allt að 45 mg af deslóratadíni voru gefin (nífaldur klínískur skammtur), komu engin klínísk mikilvæg áhrif fram.

Börn

Aukaverkanirnar sem tengjast ofskömmtun, eins og hafa komið fram við notkun eftir markaðssetningu eru svipaðar þeim sem koma fram við meðferðarskammta, en umfang aukaverkananna getur verið meira.

5.LYFJAFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

5.1Lyfhrif

Flokkun eftir verkun: andhistamín-H1 viðtakablokki, ATC-flokkur: R06A X27

Verkunarháttur

Deslóratadín hefur ekki slævandi verkun, er langverkandi histamínblokki með sérhæfða verkun á úttauga H1-viðtaka. Eftir inntöku blokkar deslóratadín sérhæft úttauga histamín H1-viðtaka vegna þess að efnið kemst ekki inn í miðtaugakerfið.

Deslóratadín hefur sýnt ofnæmishindrandi eiginleika í in vitro rannsóknum. Þetta felur í sér blokkun á losun forbólguvaldandi cýtókína eins og IL-4, IL-6, IL-8 og IL-13 úr mastfrumum/lútfíklum, og jafnframt hindrun á tjáningu viðloðunarmólikúlsins P-selektíns á innanþekjufrumum. Klínískt mikilvægi þessara athugana hefur ekki verið staðfest.

Verkun og öryggi

Í fjölskammta klínískri rannsókn, þar sem allt að 20 mg af deslóratadíni var gefið daglega í 14 daga, sáust engin tölfræðileg eða klínískt marktæk áhrif á hjarta og æðar. Í klínískri lyfjafræðilegri rannsókn þar sem deslóratadín var gefið í skammtinum 45 mg daglega (nífaldur klínískur skammtur) í 10 daga, sást engin lenging á QT-bilinu.

Ekki komu fram neinar klínískt mikilvægar breytingar á plasmaþéttni deslóratadíns í fjölskammtarannsóknum á milliverkunum við ketókónasól og erýtrómýsín.

Deslóratadín kemst ekki auðveldlega inn í miðtaugakerfið. Í klínískum samanburðarrannsóknum þar sem gefinn var ráðlagður dagskammtur, 5 mg, jókst ekki tíðni svefnhöfga samanborið við lyfleysu. Gjöf 7,5 mg af Aerius í einum skammti daglega hafði engin áhrif á skynhreyfigetu í klínískum rannsóknum. Í stakskammtarannsókn sem fram fór á fullorðnum einstaklingum, hafði deslóratadín

5 mg ekki áhrif á staðlaðar mælingar sem sýna hæfni manna til stjórnunar flugvéla, þar með talið olli það heldur ekki einstaklingsbundinni aukningu á syfju eða lélegri frammistöðu við verkefni sem tengdust fluginu.

Í klínískum lyfjafræðilegum rannsóknum jók gjöf samtímis alkóhóli hvorki skerðandi áhrif alkóhóls á frammistöðu né syfju. Enginn marktækur munur var á niðurstöðum skynhreyfiprófs á milli deslóratadíns-hópsins og lyfleysuhópsins, hvort sem lyfið var gefið eitt sér eða með áfengi.

Hjá sjúklingum með ofnæmiskvef var Aerius árangursríkt til að draga úr einkennum eins og hnerra, nefrennsli og kláða, ásamt augnkláða, tárarennsli og roða í augum og kláða í efri góm. Aerius dró úr einkennum í 24 klukkustundir.

Börn

Ekki hefur að fullu verið sýnt fram á verkun Aerius taflna í rannsóknum á sjúklingum á aldrinum 12 til 17 ára.

Auk viðurkenndrar flokkunar sem árstíðabundið og viðvarandi ofnæmiskvef, má einnig flokka ofnæmiskvef sem skammvinnt ofnæmiskvef og þrálátt ofnæmiskvef eftir því hve lengi einkennin vara. Um skammvinnt ofnæmiskvef er að ræða þegar einkennin vara skemur en 4 daga í viku eða skemur en 4 vikur, en þrálátt ofnæmiskvef þegar einkennin vara í 4 daga eða meira í viku og lengur en í 4 vikur.

Aerius var áhrifaríkt til að lina einkenni árstíðabundins ofnæmiskvefs eins og heildarstigafjöldi í spurningalista varðandi nefslímu- og tárubólgu og lífsgæði leiddi í ljós. Mesta breyting til batnaðar sást á sviði raunhæfra vandamála (practical problems) og daglegrar virkni sem sjúkdómseinkennin höfðu hamlandi áhrif á.

Langvinnur ofsakláði af óþekktum toga var rannsakaður sem líkan fyrir ofsakláðasjúkdóma, þar sem undirliggjandi lífeðlismeinafræði er svipuð, án tillits til uppruna sjúkdómsins og vegna þess að sjúklingar með langvinnan ofsakláða geta tekið þátt í framskyggnri rannsókn. Þar sem histamínlosun er orsakandi þáttur í öllum ofsakláðasjúkdómum er gert ráð fyrir að auk þess að draga úr langvinnum ofsakláða af óþekktum toga sé deslóratadín einnig áhrifaríkt við að draga úr einkennum annarra ofsakláðasjúkdóma, í samræmi við klínískar leiðbeiningar.

Í tveimur sex vikna samanburðarrannsóknum með lyfleysu á sjúklingum með langvinnan ofsakláða af óþekktum toga var Aerius árangursríkt til að draga úr kláða og minnka umfang og fjölda ofsakláðatilfella í lok fyrsta skammtatímabilsins. Í hverri rannsókn hélst verkunin í þær

24 klukkustundir sem liðu á milli skammta. Eins og í öðrum rannsóknum á andhistamínum við langvinnum ofsakláða af óþekktum toga voru þeir örfáu sjúklingar útilokaðir sem vitað var að væru ómóttækilegir fyrir verkun andhistamína. Það dró meira en 50% úr kláðanum hjá 55% sjúklinga, sem meðhöndlaðir voru með deslóratadíni, miðað við 19% sjúklinga sem meðhöndlaðir voru með lyfleysu. Meðhöndlun með Aerius dró einnig marktækt úr svefntruflunum og truflunum á starfsgetu, en þær breytur eru mældar og ákvarðaðar á kvarðanum núll til fjórir.

5.2Lyfjahvörf

Frásog

Plasmaþéttni deslóratadíns er mælanleg innan 30 mínútna eftir gjöf þess. Deslóratadín frásogast vel og næst hámarksþéttni eftir u.þ.b. 3 klukkustundir; helmingunartími lokafasa er u.þ.b. 27 klukkustundir. Magn uppsafnaðs deslóratadíns var í samræmi við helmingunartíma þess (u.þ.b. 27 klukkustundir) og skömmtunartíðni lyfsins einu sinni á dag. Aðgengi deslóratadíns var í hlutfalli við skammtastærðina á bilinu 5 mg til 20 mg.

Í rannsókn á lyfjahvörfum þar sem samsetning sjúklingahópsins var dæmigerð fyrir þann hluta þýðisins sem þjáist af árstíðabundnu ofnæmiskvefi náðu 4% einstaklinga hærri þéttni deslóratadíns. Þetta hlutfall getur verið breytilegt eftir uppruna fólks. Hámarksþéttni deslóratadíns var u.þ.b.

3 sinnum hærri eftir u.þ.b. 7 klukkustundir við lokahelmingunartímann u.þ.b. 89 klukkustundir. Öryggissnið þessara einstaklinga var ekki frábrugðið því sem var í almenna þýðinu.

Dreifing

Deslóratadín er miðlungsmikið bundið plasmapróteinum (83%-87%). Engin vísbending er um lyfjauppsöfnun sem hefur klíníska þýðingu eftir skammt einu sinni á dag af deslóratadíni

(5 mg-20 mg) í 14 daga.

Umbrot

Ekki hafa ennþá verið borin kennsl á ensím, sem sér um umbrot deslóratadíns, og þess vegna er ekki hægt að útiloka alveg milliverkanir við önnur lyf. Deslóratadín blokkar ekki CYP3D4 in vivo, og in vitro rannsóknir hafa sýnt fram á að lyfið blokkar ekki CYP2D6 og er hvorki hvarfefni né hemill á P- glýkóprótein.

Brotthvarf

Í stakskammtarannsókn með 7,5 mg af deslóratadíni hafði fæða engin áhrif (fituríkur, hitaeiningaríkur morgunverður) á upptöku deslóratadíns. Í annarri rannsókn hafði greipaldinsafi engin áhrif á frásog og dreifingu deslóratadíns.

Sjúklingar með skerta nýrnastarfsemi

Lyfjahvörf deslóratadíns hjá sjúklingum með langvinna vanstarfsemi nýrna voru borin saman við lyfjahvörf hjá heilbrigðum einstaklingum í einni stakskammtarannsókn og einni fjölskammtarannsókn. Í stakskammtarannsókninni var útsetningin fyrir deslóratadíni u.þ.b. 2 falt hærri hjá einstaklingum með væga til miðlungsmikla langvinna vanstarfsemi nýrna og u.þ.b. 2,5 falt hærri hjá einstaklingum með verulega langvinna vanstarfsemi nýrna, samanborið við heilbrigða einstaklinga. Í fjölskammtarannsókninni náðist jafnvægisástand eftir dag 11 og samanborið við heilbrigða einstaklinga þá var útsetningin fyrir deslóratadíni u.þ.b. 1,5 falt hærri hjá einstaklingum með væga til miðlungsmikla langvinna vanstarfsemi nýrna og u.þ.b. 2,5 falt hærri hjá einstaklingum með verulega langvinna vanstarfsemi nýrna. Í báðum rannsóknum höfðu breytingar á útsetningu fyrir (AUC og Cmax) deslóratadíni og 3-hýdroxýdeslóratadíni ekki klínískt vægi.

5.3Forklínískar upplýsingar

Deslóratadín er helsta virka umbrotsefni lóratadíns. Rannsóknir á deslóratadíni og lóratadíni, sem ekki voru klínískar, sýndu engan eigindlegan eða megindlegan mun, með tilliti til eiturverkana, á deslóratadíni og lóratadíni við sambærilega sambærilega útsetningu fyrir deslóratadíni.

Forklínískar upplýsingar benda ekki til neinnar sérstakrar hættu fyrir menn, á grundvelli hefðbundinna rannsókna á lyfjafræðilegu öryggi, eiturverkunum eftir endurtekna skammta, eiturverkunum á erfðaefni, krabbameinsvaldandi áhrifum og eiturverkunum á æxlun og þroska. Sýnt var fram á í rannsóknum að deslóratadín og lóratadín höfðu engin krabbameinsvaldandi áhrif.

6.LYFJAGERÐARFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

6.1Hjálparefni

Töflukjarni: kalsíumhýdrógenfosfatdíhýdrat, örkistallaður sellulósi, maíssterkja, talkúm. Töfluhúð: filmuhúð (inniheldur laktósamónohýdrat, hýprómellósa, títandíoxíð, makrógól 400, indígótín (E132)), gegnsæ húðun (inniheldur hýprómellósa, makrógól 400), karnauba-vax, hvítt vax.

6.2Ósamrýmanleiki

Á ekki við.

6.3Geymsluþol

2 ár

6.4Sérstakar varúðarreglur við geymslu

Geymið ekki við hærri hita en 30°C.

Geymið í upprunalegum umbúðum.

6.5Gerð íláts og innihald

Aerius er afgreitt í álþynnum sem samanstanda af pressaðri filmu með álloki.

Efnið, sem þynnupakkningin er úr, er pólýklórtríflúoretýlen (PCTFE)/pólývínylklóríð (PVC) (snertiflötur lyfsins) filma með álþynnuloki sem er lokað með vínyl hita innsiglunarhúð (snertiflötur lyfsins).

Pakkningar með 1, 2, 3, 5, 7, 10, 14, 15, 20, 21, 30, 50, 90, 100 töflum.

Ekki er víst að allar pakkningastærðir séu markaðssettar.

6.6Sérstakar varúðarráðstafanir við förgun

Engin sérstök fyrimæli.

7.MARKAÐSLEYFISHAFI

Merck Sharp & Dohme Ltd

Hertford Road, Hoddesdon

Hertfordshire EN11 9BU

Bretland

8.MARKAÐSLEYFISNÚMER

EU/1/00/160/001-013

EU/1/00/160/036

9. DAGSETNING FYRSTU ÚTGÁFU MARKAÐSLEYFIS/ENDURNÝJUNAR MARKAÐSLEYFIS

Dagsetning fyrstu útgáfu markaðsleyfis: 15. janúar 2001

Nýjasta dagsetning endurnýjunar markaðsleyfis: 15. janúar 2006

10.DAGSETNING ENDURSKOÐUNAR TEXTANS

Ítarlegar upplýsingar um lyfið eru birtar á vef Lyfjastofnunar Evrópu http://www.ema.europa.eu.

Upplýsingar á íslensku eru á http://www.serlyfjaskra.is.

1. HEITI LYFS

Aerius 2,5 mg munndreifitöflur

2. INNIHALDSLÝSING

Hver munndreifitafla inniheldur 2,5 mg deslóratadín.

Hjálparefni með þekkta verkun:

Þetta lyf inniheldur mannitól og aspartam (E951).

Sjá lista yfir öll hjálparefni í kafla 6.1.

3. LYFJAFORM

Munndreifitafla

Ljósrauðar, flatar, kringlóttar, doppóttar töflur merktar „K“ á annarri hliðinni.

4. KLÍNÍSKAR UPPLÝSINGAR

4.1 Ábendingar

Aerius er ætlað fullorðnum, unglingum 12 ára og eldri og börnum á aldrinum 6-11 ára til að draga úr einkennum:

-ofnæmiskvefs (sjá kafla 5.1)

-ofsakláða (sjá kafla 5.1)

4.2 Skammtar og lyfjagjöf

Skammtar

Fullorðnir og unglingar (12 ára og eldri)

Ráðlagður skammtur af Aerius er tvær 2,5 mg munndreifitöflur einu sinni á sólarhring.

Börn

Börn 6-11 ára: Ráðlagður skammtur af Aerius er ein 2,5 mg munndreifitafla látin í munn einu sinni á sólarhring.

Ekki hefur verið sýnt fram á öryggi og verkun Aerius 2,5 mg munndreifitaflna hjá börnum yngri en 6 ára. Engar upplýsingar liggja fyrir.

Takmörkuð reynsla af verkun er úr klínískum rannsóknum við notkun deslóratadíns hjá börnum á aldrinum 6 til 11 ára (sjá kafla 5.2).

Takmörkuð reynsla af verkun er úr klínískum rannsóknum við notkun deslóratadíns hjá unglingum á aldrinum 12 til 17 ára (sjá kafla 4.8 og 5.1).

Skammvinnt ofnæmiskvef (einkenni vara skemur en 4 daga í viku eða skemur en 4 vikur) skal meðhöndla í samræmi við sjúkrasögu sjúklingsins og hætta má meðferð þegar einkenni hverfa og hefja hana að nýju þegar einkenni koma aftur.

Við þrálátt ofnæmiskvef (einkenni vara í 4 daga eða meira í viku og lengur en í 4 vikur) gæti sjúklingurinn þurft á áframhaldandi meðferð að halda meðan ofnæmistíminn varir.

Lyfjagjöf

Til inntöku.

Skammtinn má taka með eða án matar.

Strax fyrir notkun skal opna álþynnuna varlega og munndreifitaflan tekin út án þess að mylja hana. Munndreifitöflunni er komið fyrir í munninum þar sem hún leysist strax upp. Ekki er þörf á vatni eða öðrum vökva til að gleypa skammtinn. Taka verður skammtinn strax eftir að þynnan hefur verið opnuð.

4.3 Frábendingar

Ofnæmi fyrir virka efninu eða einhverju hjálparefnanna, sem talin eru upp í kafla 6.1, eða fyrir lóratadíni.

4.4 Sérstök varnaðarorð og varúðarreglur við notkun

Aerius ætti að nota með varúð ef um er að ræða alvarlega vanstarfsemi nýrna (sjá kafla 5.2).

Gæta skal varúðar við gjöf deslóratadíns hjá sjúklingum með heilsufars- eða fjölskyldusögu um flog, sérstaklega hjá ungum börnum, sem er hættara við að fá ný flog meðan á meðferð með deslóratadíni stendur. Hugsanlega þarf að hætta meðferð með deslóratadíni hjá sjúklingum sem fá flog meðan á meðferð stendur.

Í 2,5 mg Aerius munndreifitöflu eru 1,4 mg af fenýlalaníni. Fenýlalanín getur verið skaðlegt þeim sem eru með fenýlketonúreu.

4.5 Milliverkanir við önnur lyf og aðrar milliverkanir

Engar klínískar milliverkanir sem hafa þýðingu hafa komið í ljós í klínískum rannsóknum á deslóratadín-töflum þar sem erýtrómýsín eða ketókónasól var gefið samtímis (sjá kafla 5.1).

Börn

Rannsóknir á milliverkunum hafa eingöngu verið gerðar hjá fullorðnum.

Í klínískri lyfjafræðilegri rannsókn jók taka Aerius taflna samtímis alkóhóli ekki skerðandi áhrif alkóhóls á frammistöðu (sjá kafla 5.1). Hinsvegar hefur verið greint frá tilvikum alkóhólóþols og eitrana við notkun eftir markaðssetningu. Þess vegna er ráðlagt að gæta varúðar ef alkóhóls er neytt samhliða.

4.6 Frjósemi, meðganga og brjóstagjöf

Meðganga

Umtalsverðar upplýsingar liggja fyrir um notkun lyfsins á meðgöngu (yfir 1.000 þunganir) og þær benda til þess að deslóratadín valdi hvorki vansköpun né eiturverkunum á fóstur/nýbura. Dýrarannsóknir benda hvorki til beinna né óbeinna skaðlegra áhrifa á æxlun (sjá kafla 5.3). Til öryggis ætti að forðast notkun Aerius á meðgöngu.

Brjóstagjöf

Deslóratadín hefur greinst í brjóstmylkingum ef móðirin notar lyfið. Áhrif deslóratadíns á börn sem eru á brjósti eru ekki þekkt. Vega þarf og meta kosti brjóstagjafar fyrir barnið og ávinning meðferðar fyrir konuna og ákveða á grundvelli matsins hvort hætta eigi brjóstagjöf eða hætta/stöðva tímabundið meðferð með Aerius.

Frjósemi

Engar upplýsingar liggja fyrir um frjósemi karla og kvenna.

4.7 Áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla

Samkvæmt klínískum rannsóknum hefur Aerius engin eða óveruleg áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla. Upplýsa skal sjúklinga um að flestir einstaklingar finni ekki fyrir svefnhöfga. Engu að

síður getur svörun einstaklinga við öllum lyfjum verið mismunandi og er mælt með því að sjúklingar framkvæmi ekki athafnir sem krefjast árvekni, eins og að aka bíl eða nota vélar, fyrr en þeir hafa áttað sig á því hvaða áhrif lyfið hefur á þá.

4.8 Aukaverkanir

Samantekt um öryggi

Íklínískum rannsóknum var deslóratadín á lyfjaforminu saft gefið börnum. Heildartíðni aukaverkana var svipuð hjá þeim sem fengu deslóratadín-saft og hjá lyfleysuhópnum og öryggi var ekki marktækt frábrugðið því sem sást hjá fullorðnum.

Íklínískum rannsóknum sem gerðar voru á mörgum ábendingum, þ.m.t. ofnæmiskvefi og langvinnum ofsakláða af óþekktum toga eftir ráðlagðan skammt á 2,5 mg daglega, var skýrt frá aukaverkunum vegna Aerius hjá 3% sjúklinga umfram þá sem fengu lyfleysu. Algengustu aukaverkanir umfram lyfleysu voru þreyta (1,2%), munnþurrkur (0,8%) og höfuðverkur (0,6%).

Börn

Í klínískri rannsókn með 578 sjúklingum á aldrinum 12 til 17 ára var höfuðverkur algengasta aukaverkunin og kom fram hjá 5,9% sjúklinga sem fengu deslóratadín og hjá 6,9% sjúklinga sem fengu lyfleysu.

Tafla yfir aukaverkanir

Tíðni aukaverkana sem oftar var greint frá en fyrir lyfleysu í klínískum rannsóknum og aðrar aukaverkanir, sem greint hefur verið frá eftir markaðssetningu, eru taldar upp í eftirfarandi töflu. Tíðnin er skilgreind sem mjög algengar (≥ 1/10), algengar (≥ 1/100 til < 1/10), sjaldgæfar (≥ 1/1.000 til < 1/100), mjög sjaldgæfar (≥ 1/10.000 til < 1/1.000), koma örsjaldan fyrir (< 1/10.000) og tíðni ekki þekkt (ekki hægt að áætla tíðni út frá fyrirliggjandi gögnum).

Líffæraflokkur

Tíðni

Aukaverkanir sem hafa komið fram hjá

 

 

Aerius

Geðræn vandamál

Koma örsjaldan fyrir

Ofskynjanir

 

Tíðni ekki þekkt

Óeðlilegt atferli, árásarhneigð

Taugakerfi

Algengart

Höfuðverkur

 

Koma örsjaldan fyrir

Sundl, svefnhöfgi, svefnleysi, skynhreyfi-

 

 

ofvirkni, flog

 

 

 

Hjarta

Koma örsjaldan fyrir

Hraðtaktur, hjartsláttarónot

 

Tíðni ekki þekkt

Lenging QT bils

Meltingarfæri

Algengar

Munnþurkur

 

Koma örsjaldan fyrir

Kviðverkir, flökurleiki, uppköst,

 

 

meltingartruflanir, niðurgangur

 

 

 

Lifur og gall

Koma örsjaldan fyrir

Hækkuð lifrarensím, hækkað bilirúbín,

 

 

lifrarbólga

 

Tíðni ekki þekkt

Gula

Húð og undirhúð

Tíðni ekki þekkt

Ljósnæmi

Stoðkerfi og stoðvefur

Koma örsjaldan fyrir

Vöðvaþrautir

 

 

 

Almennar aukaverkanir

Algengar

Þreyta

og aukaverkanir á

Koma örsjaldan fyrir

Ofnæmisviðbrögð (s.s. bráðaofnæmi,

íkomustað

 

ofsabjúgur, mæði, kláði, útbrot, og ofsakláði)

 

Tíðni ekki þekkt

Þróttleysi

Börn

Aðrar aukaverkanir sem greint hefur verið frá eftir markaðssetningu hjá börnum með óþekktri tíðni eru meðal annars lenging QT bils, hjartsláttartruflun, hægsláttur, óeðlilegt atferli og árásarhneigð.

Tilkynning aukaverkana sem grunur er um að tengist lyfinu

Eftir að lyf hefur fengið markaðsleyfi er mikilvægt að tilkynna aukaverkanir sem grunur er um að tengist því. Þannig er hægt að fylgjast stöðugt með sambandinu milli ávinnings og áhættu af notkun lyfsins. Heilbrigðisstarfsmenn eru hvattir til að tilkynna allar aukaverkanir, sem grunur er um að tengist lyfinu, samkvæmt fyrirkomulagi sem gildir í hverju landi fyrir sig, sjá Appendix V.

4.9 Ofskömmtun

Aukaverkanirnar sem tengjast ofskömmtun, eins og hafa komið fram við notkun eftir markaðssetningu eru svipaðar þeim sem koma fram við meðferðarskammta, en umfang aukaverkananna getur verið meira.

Meðferð

Ef um ofskömmtun er að ræða skal beita hefðbundnum úrræðum til að fjarlægja virka efnið sem ekki hefur frásogast. Mælt er með einkenna- og stuðningsmeðferð.

Ekki er unnt að fjarlægja deslóratadín með blóðskilun. Ekki er vitað hvort unnt er að fjarlægja deslóratadín með kviðskilun.

Einkenni

Samkvæmt fjölskammta klínískri rannsókn, þar sem allt að 45 mg af deslóratadíni voru gefin (nífaldur klínískur skammtur), komu engin klínísk mikilvæg áhrif fram.

Börn

Aukaverkanirnar sem tengjast ofskömmtun, eins og hafa komið fram við notkun eftir markaðssetningu eru svipaðar þeim sem koma fram við meðferðarskammta, en umfang aukaverkananna getur verið meira.

5. LYFJAFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

5.1 Lyfhrif

Flokkun eftir verkun: andhistamín-H1 viðtakablokki, ATC-flokkur: R06A X27

Verkunarháttur

Deslóratadín hefur ekki slævandi verkun, er langverkandi histamínblokki með sérhæfða verkun á úttauga H1-viðtaka. Eftir inntöku blokkar deslóratadín sérhæft úttauga histamín H1-viðtaka vegna þess að efnið kemst ekki inn í miðtaugakerfið.

Deslóratadín hefur sýnt ofnæmishindrandi eiginleika í in vitro rannsóknum. Þetta felur í sér blokkun á losun forbólguvaldandi cýtókína eins og IL-4, IL-6, IL-8 og IL-13 úr mastfrumum/lútfíklum, og jafnframt hindrun á tjáningu viðloðunarmólikúlsins P-selektíns á innanþekjufrumum. Klínískt mikilvægi þessara athugana hefur ekki verið staðfest.

Verkun og öryggi

Aerius munndreifitöflur þoldust vel í fjölskammtarannsókn.

Íráðlögðum skammti sást að Aerius 5 mg munndreifitafla er jafngild Aerius 5 mg hefðbundnu töflulyfjaformi deslóratadíns. Þess vegna er gert ráð fyrir að Aerius munndreifitafla verki á sama hátt og lyfjaformið Aerius töflur.

Ífjölskammta klínískri rannsókn, þar sem allt að 20 mg af deslóratadíni var gefið daglega í 14 daga, sáust engin tölfræðileg eða klínískt marktæk áhrif á hjarta og æðar. Í klínískri lyfjafræðilegri rannsókn þar sem deslóratadín var gefið í skammtinum 45 mg daglega (nífaldur klínískur skammtur) í 10 daga, sást engin lenging á QT-bilinu.

Ekki komu fram neinar klínískt mikilvægar breytingar á plasmaþéttni deslóratadíns í fjölskammtarannsóknum á milliverkunum við ketókónasól og erýtrómýsín.

Deslóratadín kemst ekki auðveldlega inn í miðtaugakerfið. Í klínískum samanburðarrannsóknum þar sem gefinn var ráðlagður dagskammtur, 5 mg, jókst ekki tíðni svefnhöfga samanborið við lyfleysu. Aerius töflur, gefnar í einum 7,5 mg skammti daglega, höfðu engin áhrif á skynhreyfigetu í klínískum rannsóknum. Í stakskammtarannsókn, sem fram fór á fullorðnum einstaklingum, hafði deslóratadín

5 mg ekki áhrif á staðlaðar mælingar sem sýna hæfni manna til stjórnunar flugvéla, þar með talið olli það heldur ekki einstaklingsbundinni aukningu á syfju eða lélegri frammistöðu við verkefni sem tengdust fluginu.

Í klínískum lyfjafræðilegum rannsóknum jók gjöf samtímis alkóhóli hvorki skerðandi áhrif alkóhóls á frammistöðu né syfju. Enginn marktækur munur var á niðurstöðum skynhreyfiprófs á milli deslóratadíns-hópsins og lyfleysuhópsins, hvort sem lyfið var gefið eitt sér eða með áfengi.

Hjá sjúklingum með ofnæmiskvef voru Aerius töflur árangursríkar til að draga úr einkennum eins og hnerra, nefrennsli og kláða, ásamt augnkláða, tárarennsli og roða í augum og kláða í efri góm. Aerius dró úr einkennum í 24 klukkustundir.

Börn

Ekki hefur að fullu verið sýnt fram á verkun Aerius taflna í rannsóknum á sjúklingum á aldrinum 12 til 17 ára.

Auk viðurkenndrar flokkunar sem árstíðabundið og viðvarandi ofnæmiskvef, má einnig flokka ofnæmiskvef sem skammvinnt ofnæmiskvef og þrálátt ofnæmiskvef eftir því hve lengi einkennin vara. Um skammvinnt ofnæmiskvef er að ræða þegar einkennin vara skemur en 4 daga í viku eða skemur en 4 vikur, en þrálátt ofnæmiskvef þegar einkennin vara í 4 daga eða meira í viku og lengur en í 4 vikur.

Aerius var áhrifaríkt til að lina einkenni árstíðabundins ofnæmiskvefs eins og heildarstigafjöldi á spurningalista varðandi nefslímu- og tárubólgu og lífsgæði leiddi í ljós. Mesta breyting til batnaðar var á sviði raunhæfra vandamála (practical problems) og daglegrar virkni sem sjúkdómseinkennin höfðu hamlandi áhrif á.

Langvinnur ofsakláði af óþekktum toga var rannsakaður sem líkan fyrir ofsakláðasjúkdóma, þar sem undirliggjandi lífeðlismeinafræði er svipuð, án tillits til uppruna sjúkdómsins og vegna þess að sjúklingar með langvinnan ofsakláða geta tekið þátt í framskyggnri rannsókn. Þar sem histamínlosun er orsakandi þáttur í öllum ofsakláðasjúkdómum er gert ráð fyrir að auk þess að draga úr langvinnum ofsakláða af óþekktum toga sé deslóratadín einnig áhrifaríkt við að draga úr einkennum annarra ofsakláðasjúkdóma, í samræmi við klínískar leiðbeiningar.

Í tveimur sex vikna samanburðarrannsóknum með lyfleysu á sjúklingum með langvinnan ofsakláða af óþekktum toga var Aerius árangursríkt til að draga úr kláða og minnka umfang og fjölda ofsakláðatilfella í lok fyrsta skammtatímabilsins. Í hverri rannsókn hélst verkunin í þær

24 klukkustundir sem liðu á milli skammta. Eins og í öðrum rannsóknum á andhistamínum við langvinnum ofsakláða af óþekktum toga voru þeir örfáu sjúklingar útilokaðir, sem vitað var að væru ómóttækilegir fyrir verkun andhistamína. Það dró meira en 50% úr kláðanum hjá 55% sjúklinga, sem meðhöndlaðir voru með deslóratadíni, miðað við 19% sjúklinga sem meðhöndlaðir voru með lyfleysu. Meðhöndlun með Aerius dró einnig marktækt úr svefntruflunum og truflunum á starfsgetu, en þær breytur eru mældar og ákvarðaðar á kvarðanum núll til fjórir.

5.2 Lyfjahvörf

Frásog

Plasmaþéttni deslóratadíns er mælanleg innan 30 mínútna eftir gjöf þess. Deslóratadín frásogast vel og næst hámarksþéttni eftir u.þ.b. 3 klukkustundir; helmingunartími lokafasa er u.þ.b. 27 klukkustundir. Magn uppsafnaðs deslóratadíns var í samræmi við helmingunartíma þess (u.þ.b. 27 klukkustundir) og

skömmtunartíðni lyfsins einu sinni á dag. Aðgengi deslóratadíns var í hlutfalli við skammtastærðina á bilinu 5 mg til 20 mg.

Íröð rannsókna á lyfjahvörfum og röð klínískra rannsókna, náðist hærri þéttni deslóratadíns hjá 6% einstaklinga.Tíðni ófullnægjandi umbrota (poor metaboliser phenotype) var sambærileg hjá fullorðnum (6%) og börnum 2 til 11 ára (6%), og hærri meðal svartra einstaklinga (18% hjá fullorðnum, 16% hjá börnum) en hvítra (2% hjá fullorðnum, 3% hjá börnum) samt sem áður var öryggissnið hjá þessum einstaklingum ekki frábrugðið því sem var í almenna þýðinu.

Ífjölskammtarannsókn á lyfjahvörfum hjá heilbrigðum fullorðnum einstaklingum, þar sem notaðar voru töflur, voru fjórir einstaklingar með lítil umbrot deslóratadíns. Hjá þessum einstaklingum var

Cmax um það bil 3 sinnum hærri eftir um það bil 7 klukkustundir með lokahelmingunartíma um það bil 89 klukkustundir.

Dreifing

Deslóratadín er miðlungsmikið bundið plasmapróteinum (83%-87%). Engin vísbending er um lyfjauppsöfnun sem hefur klíníska þýðingu eftir skammt einu sinni á dag af deslóratadíni

(5 mg-20 mg) í 14 daga.

Umbrot

Ekki hafa verið borin kennsl á ensímið sem sér um umbrot deslóratadíns og þess vegna er ekki hægt að útloka alveg milliverkanir við önnur lyf. Deslóratadín blokkar ekki CYP3D4 in vivo, og in vitro rannsóknir hafa sýnt fram á að lyfið blokkar ekki CYP2D6 og er hvorki hvarfefni né hemill á P- glýkóprótín.

Í stakskammtavíxlrannsóknum á 5 mg Aerius munndreifitöflum með hefðbundnum 5 mg Aerius töflum voru lyfjaformin jafngild. Aerius 2,5 mg töflur hafa ekki verið metnar hjá börnum, en í rannsóknum á skömmtum hjá börnum hafa rannsóknir á lyfjahvörfum á Aerius munndreifitöflum stutt notkun 2,5 mg skammts hjá börnum á aldrinum 6-11 ára.

Brotthvarf

Fæða lengir Tmax deslóratadíns um 2,5 til 4 klukkustundir og Tmax fyrir 3-OH-deslóratadín um 4-

6 klukkustundir. Í sérstakri rannsókn hafði greipaldinsafi engin áhrif á upptöku deslóratadíns. Vatn hafði engin áhrif á aðgengi Aerius munndreifitaflna.

Sjúklingar með skerta nýrnastarfsemi

Lyfjahvörf deslóratadíns hjá sjúklingum með langvinna vanstarfsemi nýrna voru borin saman við lyfjahvörf hjá heilbrigðum einstaklingum í einni stakskammtarannsókn og einni fjölskammtarannsókn. Í stakskammtarannsókninni var útsetningin fyrir deslóratadíni u.þ.b. 2 falt hærri hjá einstaklingum með væga til miðlungsmikla langvinna vanstarfsemi nýrna og u.þ.b. 2,5 falt hærri hjá einstaklingum með verulega langvinna vanstarfsemi nýrna, samanborið við heilbrigða einstaklinga. Í fjölskammtarannsókninni náðist jafnvægisástand eftir dag 11 og samanborið við heilbrigða einstaklinga þá var útsetningin fyrir deslóratadíni u.þ.b. 1,5 falt hærri hjá einstaklingum með væga til miðlungsmikla langvinna vanstarfsemi nýrna og u.þ.b. 2,5 falt hærri hjá einstaklingum með verulega langvinna vanstarfsemi nýrna. Í báðum rannsóknum höfðu breytingar á útsetningu fyrir (AUC og Cmax) deslóratadíni og 3-hýdroxýdeslóratadíni ekki klínískt vægi.

5.3 Forklínískar upplýsingar

Deslóratadín er helsta virka umbrotsefni lóratadíns. Rannsóknir á deslóratadíni og lóratadíni, sem ekki voru klínískar sýndu engan eigindlegan eða megindlegan mun, með tilliti til eiturverkana við sambærilega útsetningu fyrir deslóratadíni.

Forklínískar upplýsingar benda ekki til neinnar sérstakrar hættu fyrir menn, á grundvelli hefðbundinna rannsókna á lyfjafræðilegu öryggi, eiturverkunum eftir endurtekna skammta, eiturverkunum á erfðaefni, krabbameinsvaldandi áhrifum og eiturverkunum á æxlun og þroska. Sameiginleg greining á forklínískum og klínískum rannsóknum á munndreifitöflum varðandi ertingu, benda til þess að hætta á

ertingu sé ólíkleg við klíníska notkun þessa lyfjaforms. Sýnt var fram á í rannsóknum að deslóratadín og lóratadín höfðu engin krabbameinsvaldandi áhrif.

6. LYFJAGERÐARFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

6.1 Hjálparefni

örkristallaður sellulósi forgelatíneruð sterkja natríumsterkjuglúkólat magnesíumsterat

bútýleruð metakrýlat samfjölliða krospovídon natríumhýdrogenkarbonat sítrónusýra

kvoðukennt kísiltvíoxíð járnoxíð

mannitól aspartam (E951) ávaxtabragðefni

6.2 Ósamrýmanleiki

Á ekki við.

6.3 Geymsluþol

2 ár

6.4 Sérstakar varúðarreglur við geymslu

Geymið í upprunalegum umbúðum.

6.5 Gerð íláts og innihald

Aerius munndreifitöflur eru afgreiddar í stakskammtaþynnum sem samanstanda af pressaðri filmu með álloki.

Efni þynnunnar samanstendur af fjögurra laga álþynnu (cold form blister film) og álþynnuloki á pappírsbaki.

Fjögurra laga álþynnan er gerð úr pólývínylklóríð (PVC) filmu sem límd er við pólýamíð (oriented polyamide - OPA) filmu, sem límd er við álþynnu, sem er límd við pólývínýlklóríð (PVC) filmu. Pakkningar með 5, 6, 10, 12, 15, 18, 20, 30, 50, 60, 90 og 100 munndreifitöflum. Ekki er víst að allar pakkningastærðir séu markaðssettar.

6.6 Sérstakar varúðarráðstafanir við förgun

Engin sérstök fyrimæli.

7. MARKAÐSLEYFISHAFI

Merck Sharp & Dohme Ltd

Hertford Road, Hoddesdon

Hertfordshire EN11 9BU

Bretland

8. MARKAÐSLEYFISNÚMER

EU/1/00/160/037-048

9. DAGSETNING FYRSTU ÚTGÁFU MARKAÐSLEYFIS/ENDURNÝJUNAR MARKAÐSLEYFIS

Dagsetning fyrstu útgáfu markaðsleyfis: 15. janúar 2001

Nýjasta dagsetning endurnýjunar markaðsleyfis: 15. janúar 2006

10. DAGSETNING ENDURSKOÐUNAR TEXTANS

Ítarlegar upplýsingar um lyfið eru birtar á vef Lyfjastofnunar Evrópu http://www.ema.europa.eu.

Upplýsingar á íslensku eru á http://www.serlyfjaskra.is.

1. HEITI LYFS

Aerius 5 mg munndreifitöflur

2. INNIHALDSLÝSING

Hver munndreifitafla inniheldur 5 mg deslóratadín.

Hjálparefni með þekkta verkun:

Þetta lyf inniheldur mannitól og aspartam (E951).

Sjá lista yfir öll hjálparefni í kafla 6.1.

3. LYFJAFORM

Munndreifitafla

Ljósrauðar, flatar, kringlóttar, doppóttar töflur merktar „A“ á annarri hliðinni.

4. KLÍNÍSKAR UPPLÝSINGAR

4.1 Ábendingar

Aerius er ætlað fullorðnum og unglingum 12 ára og eldri til að draga úr einkennum:

-ofnæmiskvefs (sjá kafla 5.1)

-ofsakláða (sjá kafla 5.1)

4.2 Skammtar og lyfjagjöf

Skammtar

Fullorðnir og unglingar (12 ára og eldri)

Ráðlagður skammtur af Aerius er ein 5 mg munndreifitafla látin í munn einu sinni á dag.

Skammvinnt ofnæmiskvef (einkenni vara skemur en 4 daga í viku eða skemur en 4 vikur) skal meðhöndla í samræmi við sjúkrasögu sjúklingsins og hætta má meðferð þegar einkenni hverfa og hefja hana að nýju þegar einkenni koma aftur.

Við þrálátt ofnæmiskvef (einkenni vara í 4 daga eða meira í viku og lengur en í 4 vikur) gæti sjúklingurinn þurft á áframhaldandi meðferð að halda meðan ofnæmistíminn varir.

Börn

Ekki hefur verið sýnt fram á öryggi og verkun Aerius 5 mg munndreifitaflna hjá börnum yngri en 12 ára. Engar upplýsingar liggja fyrir.

Takmörkuð reynsla af verkun er úr klínískum rannsóknum við notkun deslóratadíns hjá unglingum á aldrinum 12 til 17 ára (sjá kafla 4.8 og 5.1).

Lyfjagjöf Til inntöku.

Skammtinn má taka með eða án matar.

Strax fyrir notkun skal opna álþynnuna varlega og munndreifitaflan tekin út án þess að mylja hana. Munndreifitöflunni er komið fyrir í munninum þar sem hún leysist strax upp. Ekki er þörf á vatni eða öðrum vökva til að gleypa skammtinn. Taka verður skammtinn strax eftir að þynnan hefur verið opnuð.

4.3 Frábendingar

Ofnæmi fyrir virka efninu eða einhverju hjálparefnanna, sem talin eru upp í kafla 6.1, eða fyrir lóratadíni.

4.4 Sérstök varnaðarorð og varúðarreglur við notkun

Aerius ætti að nota með varúð ef um er að ræða alvarlega vanstarfsemi nýrna (sjá kafla 5.2).

Gæta skal varúðar við gjöf deslóratadíns hjá sjúklingum með heilsufars- eða fjölskyldusögu um flog, sérstaklega hjá ungum börnum, sem er hættara við að fá ný flog meðan á meðferð með deslóratadíni stendur. Hugsanlega þarf að hætta meðferð með deslóratadíni hjá sjúklingum sem fá flog meðan á meðferð stendur.

Í 5 mg Aerius munndreifitöflu eru 2,9 mg af fenýlalaníni. Fenýlalanín getur verið skaðlegt þeim sem eru með fenýlketonúreu.

4.5 Milliverkanir við önnur lyf og aðrar milliverkanir

Engar klínískar milliverkanir sem hafa þýðingu hafa komið í ljós í klínískum rannsóknum á deslóratadín-töflum þar sem erýtrómýsín eða ketókónasól var gefið samtímis (sjá kafla 5.1).

Börn

Rannsóknir á milliverkunum hafa eingöngu verið gerðar hjá fullorðnum.

Í klínískri lyfjafræðilegri rannsókn jók taka Aerius taflna samtímis alkóhóli ekki skerðandi áhrif alkóhóls á frammistöðu (sjá kafla 5.1). Hinsvegar hefur verið greint frá tilvikum alkóhólóþols og eitrana við notkun eftir markaðssetningu. Þess vegna er ráðlagt að gæta varúðar ef alkóhóls er neytt samhliða.

4.6 Frjósemi, meðganga og brjóstagjöf

Meðganga

Umtalsverðar upplýsingar liggja fyrir um notkun lyfsins á meðgöngu (yfir 1.000 þunganir) og þær benda til þess að deslóratadín valdi hvorki vansköpun né eiturverkunum á fóstur/nýbura. Dýrarannsóknir benda hvorki til beinna né óbeinna skaðlegra áhrifa á æxlun (sjá kafla 5.3). Til öryggis ætti að forðast notkun Aerius á meðgöngu.

Brjóstagjöf

Deslóratadín hefur greinst í brjóstmylkingum ef móðirin notar lyfið. Áhrif deslóratadíns á börn sem eru á brjósti eru ekki þekkt. Vega þarf og meta kosti brjóstagjafar fyrir barnið og ávinning meðferðar fyrir konuna og ákveða á grundvelli matsins hvort hætta eigi brjóstagjöf eða hætta/stöðva tímabundið meðferð með Aerius.

Frjósemi

Engar upplýsingar liggja fyrir um frjósemi karla og kvenna.

4.7 Áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla

Samkvæmt klínískum rannsóknum hefur Aerius engin eða óveruleg áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla. Upplýsa skal sjúklinga um að flestir einstaklingar finni ekki fyrir svefnhöfga. Engu að síður getur svörun einstaklinga við öllum lyfjum verið mismunandi og er mælt með því að sjúklingar framkvæmi ekki athafnir sem krefjast árvekni, eins og að aka bíl eða nota vélar, fyrr en þeir hafa áttað sig á því hvaða áhrif lyfið hefur á þá.

4.8 Aukaverkanir

Samantekt um öryggi

Í klínískum rannsóknum sem gerðar voru á mörgum ábendingum, þ.m.t. ofnæmiskvefi og langvinnum ofsakláða af óþekktum toga eftir ráðlagðan skammt á 5 mg daglega, var skýrt frá aukaverkunum vegna Aerius hjá 3% sjúklinga umfram þá sem fengu lyfleysu. Algengustu aukaverkanir umfram lyfleysu voru þreyta (1,2%), munnþurrkur (0,8%) og höfuðverkur (0,6%).

Börn

Í klínískri rannsókn með 578 sjúklingum á aldrinum 12 til 17 ára var höfuðverkur algengasta aukaverkunin og kom fram hjá 5,9% sjúklinga sem fengu deslóratadín og hjá 6,9% sjúklinga sem fengu lyfleysu.

Tafla yfir aukaverkanir

Tíðni aukaverkana sem oftar var greint frá en fyrir lyfleysu í klínískum rannsóknum og aðrar aukaverkanir, sem greint hefur verið frá eftir markaðssetningu, eru taldar upp í eftirfarandi töflu. Tíðnin er skilgreind sem mjög algengar (≥ 1/10), algengar (≥ 1/100 til < 1/10), sjaldgæfar (≥ 1/1.000 til < 1/100), mjög sjaldgæfar (≥ 1/10.000 til < 1/1.000), koma örsjaldan fyrir (< 1/10.000) og tíðni ekki þekkt (ekki hægt að áætla tíðni út frá fyrirliggjandi gögnum).

Líffæraflokkur

Tíðni

Aukaverkanir sem hafa komið fram hjá

 

 

Aerius

Geðræn vandamál

Koma örsjaldan fyrir

Ofskynjanir

 

Tíðni ekki þekkt

Óeðlilegt atferli, árásarhneigð

Taugakerfi

Algengar

Höfuðverkur

 

Koma örsjaldan fyrir

Sundl, svefnhöfgi, svefnleysi, skynhreyfi-

 

 

ofvirkni, flog

 

 

 

Hjarta

Koma örsjaldan fyrir

Hraðtaktur, hjartsláttarónot

 

Tíðni ekki þekkt

Lenging QT bils

Meltingarfæri

Algengar

Munnþurrkur

 

Koma örsjaldan fyrir

Kviðverkir, flökurleiki, uppköst,

 

 

meltingartruflanir, niðurgangur

 

 

 

Lifur og gall

Koma örsjaldan fyrir

Hækkuð lifrarensím, hækkað bilirúbín,

 

 

lifrarbólga

 

Tíðni ekki þekkt

Gula

Húð og undirhúð

Tíðni ekki þekkt

Ljósnæmi

Stoðkerfi og stoðvefur

Koma örsjaldan fyrir

Vöðvaþrautir

 

 

 

Almennar aukaverkanir

Algengar

Þreyta

og aukaverkanir á

Koma örsjaldan fyrir

Ofnæmisviðbrögð (s.s. bráðaofnæmi,

íkomustað

 

ofsabjúgur, mæði, kláði, útbrot, og ofsakláði)

 

Tíðni ekki þekkt

Þróttleysi

Börn

Aðrar aukaverkanir sem greint hefur verið frá eftir markaðssetningu hjá börnum með óþekktri tíðni eru meðal annars lenging QT bils, hjartsláttartruflun, hægsláttur, óeðlilegt atferli og árásarhneigð.

Tilkynning aukaverkana sem grunur er um að tengist lyfinu

Eftir að lyf hefur fengið markaðsleyfi er mikilvægt að tilkynna aukaverkanir sem grunur er um að tengist því. Þannig er hægt að fylgjast stöðugt með sambandinu milli ávinnings og áhættu af notkun lyfsins. Heilbrigðisstarfsmenn eru hvattir til að tilkynna allar aukaverkanir, sem grunur er um að tengist lyfinu, samkvæmt fyrirkomulagi sem gildir í hverju landi fyrir sig, sjá Appendix V.

4.9 Ofskömmtun

Aukaverkanirnar sem tengjast ofskömmtun, eins og hafa komið fram við notkun eftir markaðssetningu eru svipaðar þeim sem koma fram við meðferðarskammta, en umfang aukaverkananna getur verið meira.

Meðferð

Ef um ofskömmtun er að ræða skal beita hefðbundnum úrræðum til að fjarlægja virka efnið sem ekki hefur frásogast. Mælt er með einkenna- og stuðningsmeðferð.

Ekki er unnt að fjarlægja deslóratadín með blóðskilun. Ekki er vitað hvort unnt er að fjarlægja deslóratadín með kviðskilun.

Einkenni

Samkvæmt fjölskammta klínískri rannsókn, þar sem allt að 45 mg af deslóratadíni voru gefin (nífaldur klínískur skammtur), komu engin klínísk mikilvæg áhrif fram.

Börn

Aukaverkanirnar sem tengjast ofskömmtun, eins og hafa komið fram við notkun eftir markaðssetningu eru svipaðar þeim sem koma fram við meðferðarskammta, en umfang aukaverkananna getur verið meira.

5. LYFJAFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

5.1 Lyfhrif

Flokkun eftir verkun: andhistamín-H1 viðtakablokki, ATC-flokkur: R06A X27

Verkunarháttur

Deslóratadín hefur ekki slævandi verkun, er langverkandi histamínblokki með sérhæfða verkun á úttauga H1-viðtaka. Eftir inntöku blokkar deslóratadín sérhæft úttauga histamín H1-viðtaka vegna þess að efnið kemst ekki inn í miðtaugakerfið.

Deslóratadín hefur sýnt ofnæmishindrandi eiginleika í in vitro rannsóknum. Þetta felur í sér blokkun á losun forbólguvaldandi cýtókína eins og IL-4, IL-6, IL-8 og IL-13 úr mastfrumum/lútfíklum, og jafnframt hindrun á tjáningu viðloðunarmólikúlsins P-selektíns á innanþekjufrumum. Það á eftir að staðfesta klínískt mikilvægi þessara athugana.

Verkun og öryggi

Aerius munndreifitöflur þoldust vel í fjölskammtarannsókn.

Íráðlögðum skammti sást að Aerius 5 mg munndreifitafla er jafngild Aerius 5 mg hefðbundnu töflulyfjaformi deslóratadíns. Þess vegna er gert ráð fyrir að Aerius munndreifitafla verki á sama hátt og lyfjaformið Aerius töflur.

Ífjölskammta klínískri rannsókn, þar sem allt að 20 mg af deslóratadíni var gefið daglega í 14 daga, sáust engin tölfræðilega eða klínískt marktæk áhrif á hjarta og æðar. Í klínískri lyfjafræðilegri rannsókn þar sem deslóratadín var gefið í skammtinum 45 mg daglega (nífaldur klínískur skammtur) í 10 daga, sást engin lenging á QT-bilinu.

Ekki komu fram neinar klínískt mikilvægar breytingar á plasmaþéttni deslóratadíns í fjölskammtarannsóknum á milliverkunum við ketókónasól og erýtrómýsín.

Deslóratadín kemst ekki auðveldlega inn í miðtaugakerfið. Í klínískum samanburðarrannsóknum þar sem gefinn var ráðlagður dagskammtur, 5 mg, jókst ekki tíðni svefnhöfga samanborið við lyfleysu. Aerius töflur gefnar í einum 7,5 mg skammti daglega höfðu engin áhrif á skynhreyfigetu í klínískum

rannsóknum. Í stakskammtarannsókn, sem fram fór á fullorðnum einstaklingum, hafði deslóratadín 5 mg ekki áhrif á staðlaðar mælingar sem sýna hæfni manna til stjórnunar flugvéla, þar með talið olli það heldur ekki einstaklingsbundinni aukningu á syfju eða lélegri frammistöðu við verkefni sem tengdust fluginu.

Í klínískum lyfjafræðilegum rannsóknum jók gjöf samtímis alkóhóli hvorki skerðandi áhrif alkóhóls á frammistöðu né syfju. Enginn marktækur munur var á niðurstöðum skynhreyfiprófs á milli deslóratadíns-hópsins og lyfleysuhópsins, hvort sem lyfið var gefið eitt sér eða með áfengi.

Hjá sjúklingum með ofnæmiskvef voru Aerius töflur árangursríkar við að draga úr einkennum eins og hnerra, nefrennsli og kláða, ásamt augnkláða, tárarennsli og roða í augum og kláða í efri góm. Aerius dró úr einkennum í 24 klukkustundir.

Börn

Ekki hefur að fullu verið sýnt fram á verkun Aerius taflna í rannsóknum á sjúklingum á aldrinum 12 til 17 ára.

Auk viðurkenndrar flokkunar sem árstíðabundið og viðvarandi ofnæmiskvef, má einnig flokka ofnæmiskvef sem skammvinnt ofnæmiskvef og þrálátt ofnæmiskvef eftir því hve lengi einkennin vara. Um skammvinnt ofnæmiskvef er að ræða þegar einkennin vara skemur en 4 daga í viku eða skemur en 4 vikur, en þrálátt ofnæmiskvef þegar einkennin vara í 4 daga eða meira í viku og lengur en í 4 vikur.

Aerius var áhrifaríkt til að lina einkenni árstíðabundins ofnæmiskvefs eins og heildarstigafjöldi á spurningalista varðandi nefslímu- og tárubólgu og lífsgæði leiddi í ljós. Mesta breyting til batnaðar var á sviði raunhæfra vandamála (practical problems) og daglegrar virkni sem sjúkdómseinkennin höfðu hamlandi áhrif á.

Langvinnur ofsakláði af óþekktum toga var rannsakaður sem líkan fyrir ofsakláðasjúkdóma, þar sem undirliggjandi lífeðlismeinafræði er svipuð, án tillits til uppruna sjúkdómsins og vegna þess að sjúklingar með langvinnan ofsakláða geta tekið þátt í framskyggnri rannsókn. Þar sem histamínlosun er orsakandi þáttur í öllum ofsakláðasjúkdómum er gert ráð fyrir að auk þess að draga úr langvinnum ofsakláða af óþekktum toga sé deslóratadín einnig áhrifaríkt við að draga úr einkennum annarra ofsakláðasjúkdóma, í samræmi við klínískar leiðbeiningar.

Í tveimur sex vikna samanburðarrannsóknum með lyfleysu á sjúklingum með langvinnan ofsakláða af óþekktum toga var Aerius árangursríkt til að draga úr kláða og minnka umfang og fjölda ofsakláðatilfella í lok fyrsta skammtatímabilsins. Í hverri rannsókn hélst verkunin í þær

24 klukkustundir sem liðu á milli skammta. Eins og í öðrum rannsóknum á andhistamínum við langvinnum ofsakláða af óþekktum toga voru þeir örfáu sjúklingar útilokaðir, sem vitað var að væru ómóttækilegir fyrir verkun andhistamína. Það dró meira en 50% úr kláðanum hjá 55% sjúklinga, sem meðhöndlaðir voru með deslóratadíni, miðað við 19% sjúklinga sem meðhöndlaðir voru með lyfleysu. Meðhöndlun með Aerius dró einnig marktækt úr svefntruflunum og truflunum á starfsgetu, en þær breytur eru mældar og ákvarðaðar á kvarðanum núll til fjórir.

5.2 Lyfjahvörf

Frásog

Plasmaþéttni deslóratadíns er mælanleg innan 30 mínútna eftir gjöf þess. Deslóratadín frásogast vel og næst hámarksþéttni eftir u.þ.b. 3 klukkustundir; helmingunartími lokafasa er u.þ.b. 27 klukkustundir. Magn uppsafnaðs deslóratadíns var í samræmi við helmingunartíma þess (u.þ.b. 27 klukkustundir) og skömmtunartíðni lyfsins einu sinni á dag. Aðgengi deslóratadíns var í hlutfalli við skammtastærðina á bilinu 5 mg til 20 mg.

Í röð rannsókna á lyfjahvörfum og röð klínískra rannsókna, náðist hærri þéttni deslóratadíns hjá 6% einstaklinga. Hjá fullorðnum svörtum einstaklingum var algengi ófullnægjandi umbrota (poor metaboliser phenotype) meira en hjá fullorðnum hvítum einstaklingum (18% á móti 2%) samt sem áður var öryggissnið hjá þessum einstaklingum ekki frábrugðið því sem var í almenna þýðinu.

Í fjölskammtarannsókn á lyfjahvörfum hjá heilbrigðum fullorðnum einstaklingum, þar sem notaðar voru töflur, voru fjórir einstaklingar með lítil umbrot deslóratadíns. Hjá þessum einstaklingum var Cmax um það bil 3 sinnum hærri eftir um það bil 7 klukkustundir með lokahelmingunartíma um það bil 89 klukkustundir.

Dreifing

Deslóratadín er miðlungsmikið bundið plasmapróteinum (83%-87%). Engin vísbending er um lyfjauppsöfnun sem hefur klíníska þýðingu eftir skammt einu sinni á dag af deslóratadíni

(5 mg-20 mg) í 14 daga.

Umbrot

Ekki hafa verið borin kennsl á ensímið sem sér um umbrot deslóratadíns og þess vegna er ekki hægt að útloka alveg milliverkanir við önnur lyf. Deslóratadín blokkar ekki CYP3D4 in vivo, og in vitro rannsóknir hafa sýnt fram á að lyfið blokkar ekki CYP2D6 og er hvorki hvarfefni né hemill á P- glýkóprótín.

Í stakskammta víxlrannsóknum á 5 mg Aerius munndreifitöflum með hefðbundnum 5 mg Aerius töflum voru lyfjaformin jafngild.

Brotthvarf

Fæða lengir Tmax deslóratadíns um 2,5 til 4 klukkustundir og Tmax fyrir 3-OH-deslóratadín um 4-

6 klukkustundir. Í sérstakri rannsókn hafði greipaldinsafi engin áhrif á upptöku deslóratadíns. Vatn hafði engin áhrif á aðgengi Aerius munndreifitaflna.

Sjúklingar með skerta nýrnastarfsemi

Lyfjahvörf deslóratadíns hjá sjúklingum með langvinna vanstarfsemi nýrna voru borin saman við lyfjahvörf hjá heilbrigðum einstaklingum í einni stakskammtarannsókn og einni fjölskammtarannsókn. Í stakskammtarannsókninni var útsetningin fyrir deslóratadíni u.þ.b. 2 falt hærri hjá einstaklingum með væga til miðlungsmikla langvinna vanstarfsemi nýrna og u.þ.b. 2,5 falt hærri hjá einstaklingum með verulega langvinna vanstarfsemi nýrna, samanborið við heilbrigða einstaklinga. Í fjölskammtarannsókninni náðist jafnvægisástand eftir dag 11 og samanborið við heilbrigða einstaklinga þá var útsetningin fyrir deslóratadíni u.þ.b. 1,5 falt hærri hjá einstaklingum með væga til miðlungsmikla langvinna vanstarfsemi nýrna og u.þ.b. 2,5 falt hærri hjá einstaklingum með verulega langvinna vanstarfsemi nýrna. Í báðum rannsóknum höfðu breytingar á útsetningu fyrir (AUC og Cmax) deslóratadíni og 3-hýdroxýdeslóratadíni ekki klínískt vægi.

5.3 Forklínískar upplýsingar

Deslóratadín er helsta virka umbrotsefni lóratadíns. Gögn úr óklínískum rannsóknum á deslóratadíni og lóratadíni sýndu að enginn munur er á eiginleikum eða magni efnanna varðandi eiturverkanasvið þeirra eftir sambærilega gjöf deslóratadíns.

Forklínískar upplýsingar benda ekki til neinnar sérstakrar hættu fyrir menn, á grundvelli hefðbundinna rannsókna á lyfjafræðilegu öryggi, eiturverkunum eftir endurtekna skammta, eiturverkunum á erfðaefni, krabbameinsvaldandi áhrifum og eiturverkunum á æxlun og þroska. Sameiginleg greining á forklínískum og klínískum rannsóknum á munndreifitöflum varðandi ertingu, benda til þess að hætta á ertingu sé ólíkleg við klíníska notkun þessa lyfjaforms. Sýnt var fram á í rannsóknum að deslóratadín og lóratadín höfðu engin krabbameinsvaldandi áhrif.

6. LYFJAGERÐARFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

6.1 Hjálparefni

örkristallaður sellulósi forgelatíneruð sterkja

natríumsterkjuglúkólat

magnesíumsterat

bútýleruð metakrýlat samfjölliða krospovídon natríumhýdrogenkarbonat sítrónusýra

kvoðukennt kísiltvíoxíð járnoxíð

mannitól aspartam (E951) ávaxtabragðefni

6.2 Ósamrýmanleiki

Á ekki við.

6.3 Geymsluþol

2 ár

6.4 Sérstakar varúðarreglur við geymslu

Geymið í upprunalegum umbúðum.

6.5 Gerð íláts og innihald

Aerius munndreifitöflur eru afgreiddar í stakskammtaþynnum sem samanstanda af pressaðri filmu með álloki.

Efni þynnunnar samanstendur af fjögurra laga álþynnu (cold form blister film) og álþynnuloki á pappírsbaki.

Fjögurra laga álþynnan er gerð úr pólývínylklóríð (PVC) filmu sem límd er við pólýamíð (oriented polyamide - OPA) filmu, sem límd er við álþynnu, sem er límd við pólývínýlklóríð (PVC) filmu. Pakkningar með 5, 6, 10, 12, 15, 18, 20, 30, 50, 60, 90 og 100 munndreifitöflum. Ekki er víst að allar pakkningastærðir séu markaðssettar.

6.6 Sérstakar varúðarráðstafanir við förgun

Engin sérstök fyrimæli.

7. MARKAÐSLEYFISHAFI

Merck Sharp & Dohme Ltd

Hertford Road, Hoddesdon

Hertfordshire EN11 9BU

Bretland

8. MARKAÐSLEYFISNÚMER

EU/1/00/160/049-060

9. DAGSETNING FYRSTU ÚTGÁFU MARKAÐSLEYFIS/ENDURNÝJUNAR MARKAÐSLEYFIS

Dagsetning fyrstu útgáfu markaðsleyfis: 15. janúar 2001

Nýjasta dagsetning endurnýjunar markaðsleyfis: 15. janúar 2006

10. DAGSETNING ENDURSKOÐUNAR TEXTANS

Ítarlegar upplýsingar um lyfið eru birtar á vef Lyfjastofnunar Evrópu http://www.ema.europa.eu.

Upplýsingar á íslensku eru á http://www.serlyfjaskra.is.

1. HEITI LYFS

Aerius 0,5 mg/ml mixtúra, lausn

2. INNIHALDSLÝSING

Hver ml af mixtúru, lausn, inniheldur 0,5 mg deslóratadín.

Hjálparefni með þekkta verkun:

Lyfið inniheldur 150 mg/ml af sorbitóli

Sjá lista yfir öll hjálparefni í kafla 6.1.

3. LYFJAFORM

Mixtúra, lausn

4. KLÍNÍSKAR UPPLÝSINGAR

4.1 Ábendingar

Aerius er ætlað fullorðnum, unglingum og börnum, 1 árs og eldri, til að draga úr einkennum:

-ofnæmiskvefs (sjá kafla 5.1)

-ofsakláða (sjá kafla 5.1)

4.2 Skammtar og lyfjagjöf

Skammtar

Fullorðnir og unglingar (12 ára og eldri)

Ráðlagður skammtur af Aerius er 10 ml (5 mg) mixtúra, lausn, einu sinni á sólarhring.

Börn

Læknir sem ávísar lyfinu ætti að gera sér grein fyrir að flest tilfelli nefslímubólgu hjá börnum undir 2 ára aldri eru vegna sýkinga (sjá kafla 4.4) og að engar upplýsingar liggja fyrir sem styðja meðferð með Aerius við nefslímubólgu vegna sýkinga.

Börn 1 til 5 ára: 2,5 ml (1,25 mg) Aerius mixtúra, lausn, einu sinni á dag.

Börn 6 til 11 ára: 5 ml (2,5 mg) Aerius mixtúra, lausn, einu sinni á dag.

Ekki hefur verið sýnt fram á öryggi og verkun Aerius 0,5 mg/ml mixtúru, lausnar, hjá börnum yngri en 1 árs. Engin gögn liggja fyrir.

Takmörkuð reynsla af verkun er úr klínískum rannsóknum við notkun deslóratadíns hjá börnum á aldrinum 1 til 11 ára og unglingum á aldrinum 12 ára til 17 ára (sjá kafla 4.8 og 5.1).

Skammvinnt ofnæmiskvef (einkenni vara skemur en 4 daga í viku eða skemur en 4 vikur) skal meðhöndla í samræmi við sjúkrasögu sjúklingsins og hætta má meðferð þegar einkenni hverfa og hefja hana að nýju þegar einkenni koma aftur. Við þrálátt ofnæmiskvef (einkenni vara í 4 daga eða meira í viku og lengur en í 4 vikur) gæti sjúklingurinn þurft á áframhaldandi meðferð að halda meðan ofnæmistíminn varir.

Lyfjagjöf

Til inntöku.

Skammtinn má taka með eða án matar.

4.3 Frábendingar

Ofnæmi fyrir virka efninu eða einhverju hjálparefnanna, sem talin eru upp í kafla 6.1, eða fyrir lóratadíni.

4.4 Sérstök varnaðarorð og varúðarreglur við notkun

Gæta skal varúðar við gjöf deslóratadíns hjá sjúklingum með heilsufars- eða fjölskyldusögu um flog, sérstaklega hjá ungum börnum, sem er hættara við að fá ný flog meðan á meðferð með deslóratadíni stendur. Hugsanlega þarf að hætta meðferð með deslóratadíni hjá sjúklingum sem fá flog meðan á meðferð stendur.

Börn

Hjá börnum yngri en 2 ára er sérstaklega erfitt að gera greinarmun á því hvort um er að ræða ofnæmiskvef eða nefkvef af völdum einhvers annars. Athuga skal hvort fyrir hendi sé sýking í efri öndunarvegi eða vansköpun, ásamt því að skoða sjúkrasögu sjúklings, framkvæma læknisskoðun og viðeigandi blóðrannsóknir og húðpróf.

Um það bil 6% fullorðinna og barna 2 til 11 ára eru með svipgerð lítilla umbrota deslóratadíns og hjá þeim er útsetning meiri (sjá kafla 5.2). Öryggi deslóratadíns hjá börnum 2 til 11 ára, sem eru með lítil umbrot, er það sama og hjá börnum með eðlileg umbrot. Áhrif deslóratadíns hjá börnum < 2 ára með lítil umbrot hafa ekki verið rannsökuð.

Aerius ætti að nota með varúð ef um er að ræða alvarlega vanstarfsemi nýrna (sjá kafla 5.2).

Þetta lyf inniheldur sorbitól. Sjúklingar með frúktósaóþol, glúkósa-galaktósa-vanfrásog eða súkrasa- ísómaltasaþurrrð, sem eru mjög sjaldgæfir arfgengir kvillar, skulu ekki taka lyfið.

4.5 Milliverkanir við önnur lyf og aðrar milliverkanir

Engar klínískar milliverkanir sem hafa þýðingu hafa komið í ljós í klínískum rannsóknum á deslóratadín-töflum þar sem erýtrómýsín eða ketókónasól var gefið samtímis (sjá kafla 5.1).

Börn

Rannsóknir á milliverkunum hafa eingöngu verið gerðar hjá fullorðnum.

Í klínískri lyfjafræðilegri rannsókn jók taka Aerius taflna samtímis alkóhóli ekki skerðandi áhrif alkóhóls á frammistöðu (sjá kafla 5.1). Hinsvegar hefur verið greint frá tilvikum alkóhólóþols og eitrana við notkun eftir markaðssetningu. Þess vegna er ráðlagt að gæta varúðar ef alkóhóls er neytt samhliða.

4.6 Frjósemi, meðganga og brjóstagjöf

Meðganga

Umtalsverðar upplýsingar liggja fyrir um notkun lyfsins á meðgöngu (yfir 1.000 þunganir) og þær benda til þess að deslóratadín valdi hvorki vansköpun né eiturverkunum á fóstur/nýbura. Dýrarannsóknir benda hvorki til beinna né óbeinna skaðlegra áhrifa á æxlun (sjá kafla 5.3). Til öryggis ætti að forðast notkun Aerius á meðgöngu.

Brjóstagjöf

Deslóratadín hefur greinst í brjóstmylkingum ef móðirin notar lyfið. Áhrif deslóratadíns á börn sem eru á brjósti eru ekki þekkt. Vega þarf og meta kosti brjóstagjafar fyrir barnið og ávinning meðferðar fyrir konuna og ákveða á grundvelli matsins hvort hætta eigi brjóstagjöf eða hætta/stöðva tímabundið meðferð með Aerius.

Frjósemi

Engar upplýsingar liggja fyrir um frjósemi karla og kvenna.

4.7 Áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla

Samkvæmt klínískum rannsóknum hefur Aerius engin eða óveruleg áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla. Upplýsa skal sjúklinga um að flestir einstaklingar finni ekki fyrir svefnhöfga. Engu að síður getur svörun einstaklinga við öllum lyfjum verið mismunandi og er mælt með því að sjúklingar framkvæmi ekki athafnir sem krefjast árvekni, eins og að aka bíl eða nota vélar, fyrr en þeir hafa áttað sig á því hvaða áhrif lyfið hefur á þá.

4.8 Aukaverkanir

Samantekt um öryggi

Börn

Íklínískum rannsóknum á börnum var deslóratadín-saft gefin alls 246 börnum á aldrinum 6 mánaða til 11 ára. Heildartíðni aukaverkana hjá börnum 2 til 11 ára var svipuð hjá hópnum sem fékk deslóratadín og hópnum sem fékk lyfleysu. Hjá ungabörnum og smábörnum á aldrinum 6 til 23 mánaða voru algengustu aukaverkanirnar, sem skýrt var frá umfram lyfleysu, niðurgangur (3,7%), hiti (2,3%) og svefnleysi (2,3%). Í viðbótarrannsókn komu engar aukaverkanir í ljós hjá börnum á aldrinum 6 til 11 ára eftir stakan 2,5 mg skammt af deslóratadín-mixtúru, lausn.

Íklínískri rannsókn með 578 sjúklingum á aldrinum 12 til 17 ára var höfuðverkur algengasta aukaverkunin og kom fram hjá 5,9% sjúklinga sem fengu deslóratadín og hjá 6,9% sjúklinga sem fengu lyfleysu.

Fullorðnir og unglingar

Í klínískum rannsóknum á fullorðnum og unglingum á mörgum ábendingum, þ.m.t. ofnæmiskvefi og langvinnum ofsakláða af óþekktum toga, eftir ráðlagðan skammt var skýrt frá aukaverkunum vegna Aerius hjá 3% sjúklinga umfram þá sem fengu lyfleysu. Algengustu aukaverkanir umfram lyfleysu voru þreyta (1,2%), munnþurrkur (0,8%) og höfuðverkur (0,6%).

Tafla yfir aukaverkanir

Tíðni aukaverkana sem oftar var greint frá en fyrir lyfleysu í klínískum rannsóknum og aðrar aukaverkanir, sem greint hefur verið frá eftir markaðssetningu, eru taldar upp í eftirfarandi töflu. Tíðnin er skilgreind sem mjög algengar (≥ 1/10), algengar (≥ 1/100 til < 1/10), sjaldgæfar (≥ 1/1.000 til < 1/100), mjög sjaldgæfar (≥ 1/10.000 til < 1/1.000), koma örsjaldan fyrir (< 1/10.000) og tíðni ekki þekkt (ekki hægt að áætla tíðni út frá fyrirliggjandi gögnum).

Líffæraflokkur

Tíðni

Aukaverkanir sem hafa komið fram hjá

 

 

Aerius

Geðræn vandamál

Koma örsjaldan fyrir

Ofskynjanir

 

Tíðni ekki þekkt

Óeðlilegt atferli, árásarhneigð

Taugakerfi

Algengar

Höfuðverkur

 

Algengar (börn yngri

Svefnleysi

 

en 2 ára)

 

 

Koma örsjaldan fyrir

Sundl, svefnhöfgi, svefnleysi, skynhreyfi-

 

 

ofvirkni, flog

 

 

 

Hjarta

Koma örsjaldan fyrir

Hraðtaktur, hjartsláttarónot

 

Tíðni ekki þekkt

Lenging QT bils

Meltingarfæri

Algengar

Munnþurrkur

 

Algengar (börn yngri

Niðurgangur

 

en 2 ára)

 

 

Koma örsjaldan fyrir

Kviðverkir, flökurleiki, uppköst,

 

 

meltingartruflanir, niðurgangur

 

 

 

Lifur og gall

Koma örsjaldan fyrir

Hækkuð lifrarensím, hækkað bilirúbín,

 

 

lifrarbólga

 

Tíðni ekki þekkt

Gula

Húð og undirhúð

Tíðni ekki þekkt

Ljósnæmi

Stoðkerfi og stoðvefur

Koma örsjaldan fyrir

Vöðvaþrautir

 

 

 

Almennar aukaverkanir

Algengar

Þreyta

og aukaverkanir á

Algengar (börn yngri

Sótthiti

íkomustað

en 2 ára)

 

 

Koma örsjaldan fyrir

Ofnæmisviðbrögð (s.s. bráðaofnæmi,

 

 

ofsabjúgur, mæði, kláði, útbrot, og ofsakláði)

 

Tíðni ekki þekkt

Þróttleysi

Börn

Aðrar aukaverkanir sem greint hefur verið frá eftir markaðssetningu hjá börnum með óþekktri tíðni eru meðal annars lenging QT bils, hjartsláttartruflun, hægsláttur, óeðlilegt atferli og árásarhneigð.

Tilkynning aukaverkana sem grunur er um að tengist lyfinu

Eftir að lyf hefur fengið markaðsleyfi er mikilvægt að tilkynna aukaverkanir sem grunur er um að tengist því. Þannig er hægt að fylgjast stöðugt með sambandinu milli ávinnings og áhættu af notkun lyfsins. Heilbrigðisstarfsmenn eru hvattir til að tilkynna allar aukaverkanir, sem grunur er um að tengist lyfinu, samkvæmt fyrirkomulagi sem gildir í hverju landi fyrir sig, sjá Appendix V.

4.9 Ofskömmtun

Aukaverkanirnar sem tengjast ofskömmtun, eins og hafa komið fram við notkun eftir markaðssetningu eru svipaðar þeim sem koma fram við meðferðarskammta, en umfang aukaverkananna getur verið meira.

Meðferð

Ef um ofskömmtun er að ræða skal beita hefðbundnum úrræðum til að fjarlægja virka efnið sem ekki hefur frásogast. Mælt er með einkenna- og stuðningsmeðferð.

Ekki er unnt að fjarlægja deslóratadín með blóðskilun. Ekki er vitað hvort unnt er að fjarlægja deslóratadín með kviðskilun.

Einkenni

Samkvæmt fjölskammta klínískri rannsókn hjá fullorðnum og unglingum, þar sem allt að 45 mg af deslóratadíni voru gefin (nífaldur klínískur skammtur), komu engin klínísk mikilvæg áhrif fram.

Börn

Aukaverkanirnar sem tengjast ofskömmtun, eins og hafa komið fram við notkun eftir markaðssetningu eru svipaðar þeim sem koma fram við meðferðarskammta, en umfang aukaverkananna getur verið meira.

5. LYFJAFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

5.1 Lyfhrif

Flokkun eftir verkun: andhistamín-H1 viðtakablokki, ATC-flokkur: R06A X27

Verkunarháttur

Deslóratadín hefur ekki slævandi verkun, er langverkandi histamínblokki með sérhæfða verkun á úttauga H1-viðtaka. Eftir inntöku blokkar deslóratadín sérhæft úttauga histamín H1-viðtaka vegna þess að efnið kemst ekki inn í miðtaugakerfið.

Deslóratadín hefur sýnt ofnæmishindrandi eiginleika í in vitro rannsóknum. Þetta felur í sér blokkun á losun forbólguvaldandi cýtókína eins og IL-4, IL-6, IL-8 og IL-13 úr mastfrumum/lútfíklum, og jafnframt hindrun á tjáningu viðloðunarmólikúlsins P-selektíns á innanþekjufrumum. Það á eftir að staðfesta klínískt mikilvægi þessara athugana.

Verkun og öryggi

Börn

Sérstakar rannsóknir á börnum hafa ekki farið fram til að rannsaka verkun Aerius mixtúru, lausnar. Hins vegar var sýnt fram á öryggi deslóratadín saftar, sem inniheldur sömu þéttni deslóratadíns og Aerius mixtúra, lausn, í þremur rannsóknum á börnum. Börn á aldrinum 1-11 ára, sem þurftu andhistamínmeðferð, fengu dagskammtinn 1,25 mg af deslóratadíni (1 til 5 ára) eða 2,5 mg (6 til

11 ára). Meðferðin þoldist vel eins og sýnt var fram á í mælingum á lífsmörkum, blóðrannsóknum og upplýsingum úr hjartalínuriti, þ.m.t. QTc. Þegar deslóratadín var gefið í ráðlögðum skömmtum var plasmaþéttni þess (sjá kafla 5.2) sambærileg hjá börnum og fullorðnum. Þess vegna, þar sem þróun ofnæmiskvefs/langvinns ofsakláða af óþekktum toga og niðurstöður rannsókna á deslóratadín eru svipaðar hjá fullorðnum og börnum, geta upplýsingar um verkun deslóratadíns hjá fullorðnum gilt einnig fyrir börn.

Verkun Aerius saftar hefur ekki verið rannsökuð hjá börnum yngri en 12 ára í klínískum rannsóknum.

Fullorðnir og unglingar

Í fjölskammta klínískri rannsókn á fullorðnum og unglingum, þar sem allt að 20 mg af deslóratadíni voru gefin daglega í 14 daga, sáust engin tölfræðilega eða klínískt marktæk áhrif á hjarta og æðar. Í klínískri lyfjafræðilegri rannsókn á fullorðnum og unglingum þar sem deslóratadín var gefið í skammtinum 45 mg daglega (nífaldur klínískur skammtur) í 10 daga, sást engin lenging á QT-bilinu.

Deslóratadín kemst ekki auðveldlega inn í miðtaugakerfið. Í klínískum samanburðarrannsóknum þar sem fullorðnum og börnum var gefinn ráðlagður dagskammtur, 5 mg, jókst ekki tíðni svefnhöfga samanborið við lyfleysu. Aerius töflur gefnar fullorðnum og unglinum í einum 7,5 mg skammti daglega höfðu engin áhrif á skynhreyfigetu í klínískum rannsóknum. Í stakskammtarannsókn, hafði deslóratadín 5 mg ekki áhrif á staðlaðar mælingar sem sýna hæfni manna til stjórnunar flugvéla, þar með talið olli það ekki einstaklingsbundinni aukningu á syfju eða lélegri frammistöðu við verkefni sem tengdust fluginu.

Í klínískum lyfjafræðilegum rannsóknum hjá fullorðnum jók gjöf samtímis alkóhóli hvorki skerðandi áhrif alkóhóls á frammstöðu né syfju. Enginn marktækur munur var á niðurstöðum skynhreyfiprófs á milli deslóratadíns-hópsins og lyfleysuhópsins, hvort sem lyfið var gefið eitt sér eða með áfengi.

Ekki komu fram neinar klínískt mikilvægar breytingar á plasmaþéttni deslóratadíns í fjölskammtarannsóknum á milliverkunum við ketókónasól og erýtrómýsín.

Hjá fullorðnum og unglingum með ofnæmiskvef voru Aerius töflur árangursríkar til að draga úr einkennum eins og hnerra, nefrennsli og kláða, ásamt augnkláða, tárarennsli og roða í augum og kláða í efri góm. Aerius dró úr einkennum í 24 klukkustundir. Ekki hefur að fullu verið sýnt fram á verkun Aerius taflna í rannsóknum á sjúklingum á aldrinum 12 til 17 ára.

Auk viðurkenndrar flokkunar sem árstíðabundið og viðvarandi ofnæmiskvef má einnig flokka ofnæmiskvef sem skammvinnt ofnæmiskvef og þrálátt ofnæmiskvef eftir því hve lengi einkennin vara. Um skammvinnt ofnæmiskvef er að ræða þegar einkennin vara skemur en 4 daga í viku eða skemur en 4 vikur, en þrálátt ofnæmiskvef þegar einkennin vara í 4 daga eða meira í viku og lengur en í 4 vikur.

Aerius töflur voru áhrifaríkar til að lina einkenni árstíðabundins ofnæmiskvefs eins og heildarstigafjöldi á spurningalista varðandi nefslímu- og tárubólgu og lífsgæði leiddi í ljós. Mesta breyting til batnaðar var á sviði raunhæfra vandamála (practical problems) og daglegrar virkni sem sjúkdómseinkennin höfðu hamlandi áhrif á.

Langvinnur ofsakláði af óþekktum toga var rannsakaður sem líkan fyrir ofsakláðasjúkdóma, þar sem undirliggjandi lífeðlismeinafræði er svipuð, án tillits til uppruna sjúkdómsins og vegna þess að sjúklingar með langvinnan ofsakláða geta tekið þátt í framskyggnri rannsókn. Þar sem histamínlosun er orsakandi þáttur í öllum ofsakláðasjúkdómum er gert ráð fyrir að auk þess að draga úr langvinnum ofsakláða af óþekktum toga sé deslóratadín einnig áhrifaríkt við að draga úr einkennum annarra ofsakláðasjúkdóma, í samræmi við klínískar leiðbeiningar.

Í tveimur sex vikna samanburðarrannsóknum með lyfleysu á sjúklingum með langvinnan ofsakláða af óþekktum toga var Aerius árangursríkt til að draga úr kláða og minnka umfang og fjölda ofsakláðatilfella í lok fyrsta skammtatímabilsins. Í hverri rannsókn hélst verkunin í þær

24 klukkustundir sem liðu á milli skammta. Eins og í öðrum rannsóknum á andhistamínum við langvinnum ofsakláða af óþekktum toga voru þeir örfáu sjúklingar útilokaðir, sem vitað var að væru ómóttækilegir fyrir verkun andhistamína. Það dró meira en 50% úr kláðanum hjá 55% sjúklinga, sem meðhöndlaðir voru með deslóratadíni miðað við 19% sjúklinga sem meðhöndlaðir voru með lyfleysu. Meðhöndlun með Aerius dró einnig marktækt úr svefntruflunum og truflunum á starfsgetu, en þær breytur eru mældar og ákvarðaðar á kvarðanum núll til fjórir.

5.2 Lyfjahvörf

Frásog

Plasmaþéttni deslóratadíns hjá fullorðnum og unglingum er mælanleg innan 30 mínútna eftir gjöf þess. Deslóratadín frásogast vel og næst hámarksþéttni eftir u.þ.b. 3 klukkustundir; helmingunartími lokafasa er u.þ.b. 27 klukkustundir. Magn uppsafnaðs deslóratadíns var í samræmi við helmingunartíma þess (u.þ.b. 27 klukkustundir) og skömmtunartíðni lyfsins einu sinni á dag. Aðgengi deslóratadíns var í hlutfalli við skammtastærðina á bilinu 5 mg til 20 mg.

Íröð rannsókna á lyfjahvörfum og klínískum rannsóknum náðu 6% einstaklinga hærri þéttni deslóratadíns. Fjöldi þessara einstaklinga með arfgengt lítið umbrot var sambærilegur hjá fullorðnum (6%) og börnum 2 til 11 ára (6%) og hærri hjá þeldökkum (18% fullorðnir, 16% börn) en hjá hvíta kynþættinum (2% fullorðnir, 3% börn) í báðum hópunum.

Ífjölskammtarannsókn á lyfjahvörfum hjá heilbrigðum fullorðnum einstaklingum, þar sem notaðar voru töflur, voru fjórir einstaklingar með lítið umbrot deslóratadíns. Hjá þessum einstaklingum var

Cmax um það bil 3 sinnum hærri eftir um það bil 7 klukkustundir með lokahelmingunartíma um það bil 89 klukkustundir.

Svipaðar lyfjahvarfabreytur sáust í fjölskammtarannsókn á lyfjahvörfum þar sem notuð var saft hjá börnum 2 til 11 ára með lítið umbrot sem höfðu ofnæmiskvef. Útsetning (AUC) fyrir deslóratadíni var u.þ.b. 6 sinnum hærri og Cmax u.þ.b. 3 til 4 sinnum hærri eftir um það bil 3-6 klukkustundir með

lokahelmingunartíma um það bil 120 klukkustundir. Útsetning var sú sama hjá fullorðnum og börnum með lítið umbrot þegar gefnir voru skammtar miðað við aldur. Öryggissnið þessara einstaklinga var ekki frábrugð því sem var í almenna hópnum. Ekki hefur farið fram rannsókn á verkun deslóratadíns hjá < 2 ára sem eru með lítið umbrot.

Í aðgreindum stakskammtarannsóknum voru AUC- og Cmax-gildi deslóratadíns hjá börnum eftir ráðlagða skammta sambærileg og hjá fullorðnum sem fengu 5 mg af deslóratadín-saft.

Dreifing

Deslóratadín er miðlungsmikið bundið plasmapróteinum (83%-87%). Engin vísbending er um uppsöfnun virka efnisins sem hefur klíníska þýðingu eftir skammt einu sinni á dag af deslóratadíni (5 mg-20 mg) í 14 daga.

Í stakskammta víxlrannsókn á deslóratadíni kom í ljós að töflurnar og saftin væru jafngild. Þar sem Aerius mixtúra, lausn, inniheldur sömu þéttni deslóratadíns var ekki þörf á sérstakri rannsókn og reiknað er með að hún sé jafngild saft og töflum.

Umbrot

Ekki hafa ennþá verið borin kennsl á ensím, sem sér um umbrot deslóratadíns, og þess vegna er ekki hægt að útiloka alveg milliverkanir við önnur lyf. Deslóratadín blokkar ekki CYP3D4 in vivo, og in vitro rannsóknir hafa sýnt fram á að lyfið blokkar ekki CYP2D6 og er hvorki hvarfefni né hemill á P- glýkóprótín.

Brotthvarf

Í stakskammtarannsókn með 7,5 mg af deslóratadíni hafði fæða engin áhrif (fituríkur, hitaeiningaríkur morgunverður) á upptöku deslóratadíns. Í annarri rannsókn hafði greipaldinsafi engin áhrif á frásog og dreifingu deslóratadíns.

Sjúklingar með skerta nýrnastarfsemi

Lyfjahvörf deslóratadíns hjá sjúklingum með langvinna vanstarfsemi nýrna voru borin saman við lyfjahvörf hjá heilbrigðum einstaklingum í einni stakskammtarannsókn og einni fjölskammtarannsókn. Í stakskammtarannsókninni var útsetningin fyrir deslóratadíni u.þ.b. 2 falt hærri hjá einstaklingum með væga til miðlungsmikla langvinna vanstarfsemi nýrna og u.þ.b. 2,5 falt hærri hjá einstaklingum með verulega langvinna vanstarfsemi nýrna, samanborið við heilbrigða einstaklinga. Í fjölskammtarannsókninni náðist jafnvægisástand eftir dag 11 og samanborið við heilbrigða einstaklinga þá var útsetningin fyrir deslóratadíni u.þ.b. 1,5 falt hærri hjá einstaklingum með væga til miðlungsmikla langvinna vanstarfsemi nýrna og u.þ.b. 2,5 falt hærri hjá einstaklingum með verulega langvinna vanstarfsemi nýrna. Í báðum rannsóknum höfðu breytingar á útsetningu fyrir (AUC og Cmax) deslóratadíni og 3-hýdroxýdeslóratadíni ekki klínískt vægi.

5.3 Forklínískar upplýsingar

Deslóratadín er helsta virka umbrotsefni lóratadíns. Gögn úr óklínískum rannsóknum á deslóratadíni og lóratadíni sýndu að enginn munur er á eiginleikum eða magni efnanna varðandi eiturverkanasvið þeirra eftir sambærilega gjöf deslóratadíns.

Forklínískar upplýsingar benda ekki til neinnar sérstakrar hættu fyrir menn, á grundvelli hefðbundinna rannsókna á lyfjafræðilegu öryggi, eiturverkunum eftir endurtekna skammta, eiturverkunum á erfðaefni, krabbameinsvaldandi áhrifum og eiturverkunum á æxlun og þroska. Sýnt var fram á í rannsóknum að deslóratadín og lóratadín höfðu engin krabbameinsvaldandi áhrif.

6. LYFJAGERÐARFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

6.1 Hjálparefni

sorbitól,

própýlenglýkól, súkralósi E 955, hýprómellósi 2910 natríumsítrattvíhýdrat,

náttúrulegt og gervibragðefni (tyggigúmmí), vatnsfrí sítrónusýra,

tvínatríum edetat, hreinsað vatn

6.2 Ósamrýmanleiki

Á ekki við.

6.3 Geymsluþol

2 ár

6.4 Sérstakar varúðarreglur við geymslu

Má ekki frjósa. Geymið í upprunalegum umbúðum.

6.5 Gerð íláts og innihald

Aerius mixtúra, lausn, er afgreidd í 30, 50, 60, 100, 120, 150, 225 og 300 ml ljósbrúnum glerflöskum (tegund III) með pólýprópýlenöryggisskrúftappa klæddum marglaga fóðri með pólýetýlen í ysta lagi. Mæliskeið, sem mælir 2,5 ml og 5 ml, fylgir öllum pakkningunum nema 150 ml pakkningum. Í 150 ml pakkningunni er mæliskeið eða inntökusprauta, sem mæla 2,5 ml og 5 ml.

Ekki er víst að allar pakkningastærðir séu markaðssettar.

6.6 Sérstakar varúðarráðstafanir við förgun

Engin sérstök fyrimæli.

7. MARKAÐSLEYFISHAFI

Merck Sharp & Dohme Ltd

Hertford Road, Hoddesdon

Hertfordshire EN11 9BU

Bretland

8. MARKAÐSLEYFISNÚMER

EU/1/00/160/061-069

9. DAGSETNING FYRSTU ÚTGÁFU MARKAÐSLEYFIS/ENDURNÝJUNAR MARKAÐSLEYFIS

Dagsetning fyrstu útgáfu markaðsleyfis: 15. janúar 2001

Nýjasta dagsetning endurnýjunar markaðsleyfis: 15. janúar 2006

10. DAGSETNING ENDURSKOÐUNAR TEXTANS

Ítarlegar upplýsingar um lyfið eru birtar á vef Lyfjastofnunar Evrópu http://www.ema.europa.eu.

Upplýsingar á íslensku eru á http://www.serlyfjaskra.is.

Athugasemdir

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
  • Hjálp
  • Get it on Google Play
  • Um okkur
  • Info on site by:

  • Presented by RXed.eu

  • 27558

    skráð lyfseðilsskylt lyf