Icelandic
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Lumigan (bimatoprost) – Samantekt á eiginleikum lyfs - S01EE03

Updated on site: 08-Oct-2017

1.HEITI LYFS

LUMIGAN 0,1 mg/ml augndropar, lausn.

2.INNIHALDSLÝSING

Einn ml af lausn inniheldur 0,1 mg bimatoprost.

Hjálparefni með þekkta verkun:

Einn ml af lausn inniheldur 0,2 mg/ml af benzalkonklóríð.

Sjá lista yfir öll hjálparefni í kafla 6.1.

3.LYFJAFORM

Augndropar, lausn.

Litlaus lausn.

4.KLÍNÍSKAR UPPLÝSINGAR

4.1Ábendingar

Til að draga úr hækkuðum augnþrýstingi við langvinna gleiðhornsgláku (chronic open-angle glaucoma) og háþrýstingi í auga hjá fullorðnum (notað eitt sér eða sem viðbótarmeðferð með beta-blokkum).

4.2Skammtar og lyfjagjöf

Skammtar

Ráðlagður skammtur er einn dropi í sjúkt auga (augu) einu sinni á dag, gefið að kvöldi. Ekki á að nota lyfið oftar en einu sinni á dag því tíðari notkun getur dregið úr þrýstingslækkandi verkun á innri augnþrýsting.

Börn:

Ekki hefur verið sýnt fram á öryggi og verkun LUMIGAN hjá börnum á aldrinum 0 til 18 ára.

Sjúklingar með skerta lifrar- og nýrnastarfsemi:

Notkun LUMIGAN hefur ekki verið rannsökuð hjá sjúklingum með skerta nýrnastarfsemi eða í meðallagi til alvarlega skerta lifrarstarfsemi og skal því nota lyfið með varúð hjá slíkum sjúklingum. Við 24 mánaða meðferð hafði bimatoprost 0,3 mg/ml, augndropar, lausn ekki aukaverkanir á lifarstarfsemi hjá sjúklingum með sögu um væga lifrarsjúkdóma eða óeðlilegan alanín- amínótransferasa (ALT), aspartat-amínótransferasa (AST) og/eða bilirubin í upphafi.

Lyfjagjöf

Ef nota á fleiri en eitt augnlyf til staðbundinnar notkunar samhliða skulu líða a.m.k. 5 mínútur á milli þess sem lyfin eru notuð.

4.3Frábendingar

Ofnæmi fyrir virka efninu eða einhverju hjálparefnanna sem talin eru upp í kafla 6.1.

Ekki má nota LUMIGAN 0,1 mg/ml hjá sjúklingum sem grunur leikur á að hafi áður fengið aukaverkun vegna benzalkonklóríðs sem leiddi til þess að notkun var hætt.

4.4Sérstök varnarorð og varúðarreglur við notkun

Augu

Áður en meðferð hefst skal upplýsa sjúklinga um möguleikann á auknum vexti augnhára, dökknun húðar á augnlokum og aukningu litarefnis í lithimnu, þar sem þetta hefur komið fyrir í meðferð með LUMIGAN. Sumar þessara breytinga kunna að vera varanlegar og leiða til mismunar á útliti augna ef einungis annað augað er meðhöndlað. Aukning litarefnis í lithimnu er líklega varanleg. Aukning litarefnis í lithimnu stafar af aukinni örvun á myndun melaníns í sortufrumum frekar en af fjölgun sortufrumna. Langtímaáhrif aukningar litarefnis í lithimnu eru ekki þekkt. Litabreytingar í lithimnu við gjöf bimatoprost í auga verður jafnvel ekki vart fyrr en eftir nokkra mánuði eða ár. Brúna litabreytingin umhverfis ljósopið dreifist venjulega jafnt út frá miðju (concentrically) í átt að mörkum lithimnunnar, en öll lithimnan eða hluti hennar verður brúnleitari. Meðferðin virðist hvorki hafa áhrif á fæðingarbletti né freknur í lithimnu. Eftir 12 mánuði var tíðni aukningar litarefnis í lithimnu eftir notkun bimatoprost 0,1 mg/ml augndropa, lausnar 0,5%. Eftir 12 mánuði var tíðni tilvika með bimatoprost 0,3 mg/ml augndropum, lausn 1,5% (sjá kafla 4.8, töflu 2) og jókst ekki eftir 3 ára meðferð. Tilkynnt hefur verið að litarbreytingar í vef umhverfis augu hafi gengið til baka hjá sumum sjúklingum.

Sjaldan (≥ 1/1.000 til < 1/100) hefur verið greint frá tilvikum um blöðrublettabjúg (cystoid macular oedema) í kjölfar meðferðar með bimatoprost 0,3 mg/ml, augndropar, lausn. Því skal nota LUMIGAN með varúð hjá sjúklingum með þekkta áhættuþætti fyrir blettabjúg (macular oedema) (t.d. sjúklingar án augasteins, sjúklingar með gerviaugastein og rifið, baklægt augasteinshýði [torn posterior lens capsules]).

Í aukaverkanatilkynningum eftir markaðssetningu lyfsins hefur verið greint frá endurvirkjun fyrri íferða í hornhimnu eða augnsýkinga hjá sjúklingum sem fengu bimatoprost 0,3 mg/ml augndropa, lausn. Gæta skal varúðar við notkun LUMIGAN hjá sjúklingum með fyrri sögu um alvarlegar veirusýkingar í auga (t.d. herpes simplex) eða æðahjúpsbólgu/lithimnubólgu.

LUMIGAN hefur ekki verið rannsakað hjá sjúklingum með bólgu í auga, nýæðamyndunargláku, bólgugláku, gláku með lokuðu horni (angle-closure), meðfædda gláku eða þrönghornsgláku.

Húð

Möguleiki er á hárvexti á svæðum þar sem LUMIGAN kemst ítrekað í snertingu við yfirborð húðar. Því er mikilvægt að nota LUMIGAN samkvæmt notkunarleiðbeiningum til að koma í veg fyrir að efnið leki niður kinnina eða á önnur húðsvæði.

Öndunarfæri

Notkun LUMIGAN hefur ekki verið rannsökuð hjá sjúklingum sem eru með öndunarbilun. Þó takmarkaðar upplýsingar liggi fyrir um sjúklinga með sögu um astma eða langvinna lungnateppu (LLT) hefur verið tilkynnt um versnun astma, mæði og LLT auk tilkynninga um astma, eftir markaðssetningu. Tíðni þessara einkenna er ekki þekkt. Sjúklinga með LLT, astma eða öndunarbilun í tengslum við aðra sjúkdóma skal meðhöndla með varúð.

Hjarta og æðar

LUMIGAN hefur hvorki verið rannsakað hjá sjúklingum með alvarlegra gáttasleglarof (heart block) en af fyrstu gráðu né hjá sjúklingum með ómeðhöndlaða hjartabilun (congestive heart failure). Í sjaldgæfum tilvikum hefur verið tilkynnt um hægslátt eða lágþrýsting hjá sjúklingum sem fengu bimatoprost 0,3 mg/ml augndropa, lausn. Gæta skal varúðar við notkun LUMIGAN hjá sjúklingum sem eiga á hættu að fá hægan hjartslátt eða lágan blóðþrýsting.

Aðrar upplýsingar

Í rannsóknum á bimatoprost 0,3 mg/ml hjá sjúklingum með gláku eða háan augnþrýsting hefur verið sýnt fram á að tíðari útsetning fyrir bimatoprost í auga en sem nemur einum skammti á dag getur dregið úr augnþrýstingslækkandi verkuninni (sjá kafla 4.5). Fylgjast skal með breytingum á augnþrýstingi hjá sjúklingum sem nota LUMIGAN með öðrum prostaglandín hliðstæðum.

LUMIGAN 0,1 mg/ml inniheldur rotvarnarefnið benzalkonklóríð (200 ppm), sem mjúkar augnlinsur geta sogað í sig. Hugsanlega getur orðið erting í auga og mislitun á mjúkum augnlinsum vegna benzalkonklóríðsins. Fjarlægja skal augnlinsur áður en droparnir eru settir í augað og þær má setja aftur í 15 mínútum eftir gjöf lyfsins.

Greint hefur verið frá því að benzalkonklóríð, sem er algengt rotvarnarefni í augnlyfjum, hafi valdið blettaglærukvilla (punctate keratopathy) og/eða eitrunarglærukvilla með sárum (toxic ulcerative keratopathy). Þar sem LUMIGAN 0,1 mg/ml inniheldur 200 ppm af benzalkonklóríði (fjórum sinnum meira en bimatoprost 0,3 mg/ml augndropar) skal nota lyfið með varúð hjá sjúklingum með augnþurrk eða ef glæran er í sérstakri hættu og hjá sjúklingum sem fá fleiri augndropa sem innihalda benzalkonklóríð. Þar að auki þarf að fylgjast náið með slíkum sjúklingum við langvarandi notkun lyfsins.

Greint hefur verið frá glærubólgu vegna bakteríusýkingar í tengslum við notkun augnlyfja í fjölskammtaílátum. Sjúklingar, sem í flestum tilfellum höfðu samverkandi augnsjúkdóma, höfðu fyrir slysni mengað þessi ílát. Sjúklingum með rof í þekjufrumum á yfirborði augans hættir frekar til að smitast af glærubólgu.

Gefa skal sjúklingum fyrirmæli um að gæta þess að skammtaílátið snerti ekki augað eða svæðið í kringum augað, til að koma í veg fyrir áverka á auga eða mengun lausnarinnar.

4.5Milliverkanir við önnur lyf og aðrar milliverkanir

Ekki hafa verið gerðar neinar rannsóknir á milliverkunum.

Ekki er búist við neinum milliverkunum hjá mönnum vegna þess að almenn (systemic) þéttni bimatoprosts er mjög lítil (innan við 0,2 ng/ml) eftir gjöf bimatoprost 0,3 mg/ml, augndropa, lausnar í auga. Bimatoprost umbrotnar fyrir tilstilli margra ensíma og eftir mörgum umbrotsferlum og í forklínískum rannsóknum sáust engin áhrif á lifrarensím sem umbrjóta lyf.

Í klínískum rannsóknum var bimatoprost 0,3 mg/ml, augndropar, lausn notað samhliða mörgum mismunandi beta-blokkandi augnlyfjum án vísbendinga um milliverkanir.

Samhliða notkun LUMIGAN og glákulyfja, annarra en beta-blokka til staðbundinnar notkunar, hefur ekki verið metin í viðbótarmeðferð við gláku.

Hugsanlegt er að augnþrýstingslækkandi verkun prostaglandín hliðstæða (t.d. LUMIGAN) minnki hjá sjúklingum með gláku eða háan augnþrýsting þegar þau eru notuð með öðrum prostaglandín hliðstæðum (sjá kafla 4.4).

4.6Frjósemi, meðganga og brjóstagjöf

Meðganga

Ekki liggja fyrir neinar fullnægjandi rannsóknaniðurstöður um notkun bimatoprosts á meðgöngu. Rannsóknir á dýrum hafa sýnt eiturverkanir á æxlun við stóra skammta sem hafa eiturverkanir á móðurina (sjá kafla 5.3).

Ekki má nota LUMIGAN á meðgöngu, nema brýna nauðsyn beri til.

Brjóstagjöf

Ekki er vitað hvort bimatoprost skilst út í brjóstamjólk. Dýrarannsóknir hafa sýnt að bimatoprost skilst út í mjólk. Vega þarf og meta kosti brjóstagjafar fyrir barnið og ávinning meðferðar fyrir konuna og ákveða á grundvelli matsins hvort hætta eigi brjóstagjöf eða hætta meðferð með LUMIGAN.

Frjósemi

Engar upplýsingar liggja fyrir um áhrif bimatoprost á frjósemi hjá mönnum.

4.7Áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla

LUMIGAN hefur því sem næst engin áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla. Ef tímabundin þokusýn kemur fram eftir að lyfinu hefur verið dreypt í auga gildir, svo sem við á um öll augnlyf, að sjúklingurinn á að bíða þar til sjón skýrist áður en hann stundar akstur eða notar vélar.

4.8Aukaverkanir

Í klínískri III. stigs rannsókn sem stóð í 12 mánuði, fengu u.þ.b. 38 % sjúklinga í meðferð með LUMIGAN 0,1 mg/ml augndropum, lausn aukaverkanir. Algengasta aukaverkunin sem tilkynnt var um var blóðsókn til táru (yfirleitt mjög væg til væg og ekki tengd bólgu) sem kom fyrir hjá 29 % sjúklinga. Um það bil 4 % sjúklinga hættu meðferð vegna einhverrar aukaverkunar í 12 mánaða rannsókninni.

Skýrt var frá eftirtöldum aukaverkunum meðan á klínískum rannsóknum með LUMIGAN 0,1 mg/ml, augndropum, lausn stóð eða eftir markaðssetningu. Flestar þeirra vörðuðu augun,og voru vægar og engar voru alvarlegar.

Aukaverkanir sem eru mjög algengar (≥1/10); algengar (≥1/100 til <1/10); sjaldgæfar (≥1/1.000 til <1/100); mjög sjaldgæfar (≥1/10.000 til <1/1.000); koma örsjaldan fyrir (<1/10.000) og tíðni ekki

þekkt (ekki hægt að áætla út frá fyrirliggjandi gögnum) eru birtar samkvæmt flokkun eftir líffærum í töflu 1. Innan hvers tíðniflokks eru alvarlegustu aukaverkanir taldar upp fyrst.

Tafla 1.

Flokkun eftir líffærum

Tíðni

Aukaverkanir

Taugakerfi

sjaldgæfar

höfuðverkur

 

 

 

Augu

mjög algengar

aukin blóðsókn til táru

 

algengar

blettaglærubólga, erting í auga,

 

 

augnkláði, vöxtur augnhára,

 

 

augnverkur, roði á augnlokum,

 

 

kláði í augnlokum

 

sjaldgæfar

augnþreyta, þokusýn, tárukvilli,

 

 

tárubjúgur, aukning litarefna í

 

 

lithimnu, augnhára-

 

 

/brúnaháramissir, bjúgur á

 

 

augnloki

 

 

 

 

ekki þekkt

litun augnloka, blettabjúgur,

 

 

breytingar umhverfis augntóttir

 

 

og í augnlokum, þ.m.t. dýpkun

 

 

skoru (sulcus) augnloka,

 

 

augnþurrkur, augnútferð, bjúgur

 

 

í auga, tilfinning fyrir korni í

 

 

augum, aukið táraflæði

Öndunarfæri, brjósthol og

ekki þekkt

astmi, versnun astma, versnun

miðmæti

 

LLT og mæði

Meltingarfæri

sjaldgæfar

ógleði

 

 

 

Húð og undirhúð

algengar

litun húðar, ofvöxtur hárs

 

 

 

 

sjaldgæfar

húðþurrkur, hrúður á jöðrum

 

 

augnloka, kláði

 

 

 

Almennar aukaverkanir og

algengar

erting þar sem dreypt er í augu

aukaverkanir á íkomustað

 

 

 

 

 

Ónæmiskerfi

ekki þekkt

ofnæmisviðbrögð þ.m.t.

 

 

ofnæmiseinkenni í augum og

 

 

ofnæmishúðbólga

Yfir 1.800 sjúklingar hafa verið meðhöndlaðir með LUMIGAN 0,3 mg/ml í klínískum rannsóknum. Algengustu aukaverkanir sem greint var frá, þegar teknar eru saman upplýsingar um notkun LUMIGAN 0,3 mg/ml í III. stigs rannsóknum á lyfinu einu sér eða sem viðbótarmeðferð, eru:

Vöxtur augnhára hjá allt að 45% sjúklinga fyrsta árið, en tíðni nýrra tilvika minnkaði í 7% á 2. árinu og 2% á 3. árinu

aukin blóðsókn í augnslímu (yfirleitt mjög lítil eða væg og ekki talin stafa af bólgu) hjá allt að 44% sjúklinga fyrsta árið, en tíðni nýrra tilvika minnkaði í 13% á 2. árinu og 12% á 3. árinu

augnkláði hjá allt að 14% sjúklinga fyrsta árið, en tíðni nýrra tilvika minnkaði í 3% á 2. árinu og 0% á 3. árinu. Innan við 9% sjúklinga hættu meðferð vegna einhverrar aukaverkunar fyrsta árið og að auki hættu 3% sjúklinga meðferð bæði 2. og 3. árið.

Aðrar aukaverkanir sem greint hefur verið frá með LUMIGAN 0,3 mg/ml eru sýndar í töflu 2. Taflan sýnir einnig aukaverkanir sem komu fram við gjöf beggja lyfjanna en við ólíka tíðni. Flestar þeirra vörðuðu augun, voru vægar eða í meðallagi alvarlegar og engar voru alvarlegar: Innan hvers tíðniflokks eru alvarlegustu aukaverkanir taldar upp fyrst.

Tafla 2

Flokkun eftir líffærum

Tíðni

Aukaverkanir

Taugakerfi

algengar

höfuðverkur

 

sjaldgæfar

sundl

Augu

mjög algengar

augnkláði, vöxtur augnhára

 

algengar

glærufleiður, augnsviði,

 

 

ofnæmistárubólga, hvarmaþroti,

 

 

versnandi sjónskerpa,

 

 

augnþreyta, tárubjúgur,

 

 

tilfinning fyrir korni í auga,

 

 

augnþurrkur, augnverkur,

 

 

ljósfælni, táraflæði, augnútferð,

 

 

sjóntruflun, þokusýn, aukning

 

 

litarefna í lithimnu, dökknun

 

 

augnhára.

 

sjaldgæfar

sjónhimnublæðing,

 

 

æðahjúpsbólga (uveitis),

 

 

blöðrublettabjúgur (cystoid

 

 

macular oedema),

 

 

lithimnubólga, hvarmakrampi,

 

 

samdráttur augnloka, roði í

 

 

kringum augu

Æðar

algengar

háþrýstingur

Húð og undirhúð

sjaldgæfar

aukinn hárvöxtur (hirsutism)

Almennar aukaverkanir og

sjaldgæfar

þróttleysi

aukaverkanir á íkomustað

 

 

 

 

 

Rannsóknaniðurstöður

algengar

óeðlileg lifrarstarfsemi

Aukaverkanir sem greint var frá við notkun augndropa sem innihalda fosfat:

Hjá sjúklingum með töluvert skemmda hornhimnu hefur örsjaldan verið greint frá tilvikum kölkunar í hornhimnu í tengslum við notkun augndropa sem innihalda fosfat.

Tilkynning aukaverkana sem grunur er um að tengist lyfinu

Eftir að lyf hefur fengið markaðsleyfi er mikilvægt að tilkynna aukaverkanir sem grunur er um að tengist því. Þannig er hægt að fylgjast stöðugt með sambandinu milli ávinnings og áhættu af notkun lyfsins. Heilbrigðisstarfsmenn eru hvattir til að tilkynna allar aukaverkanir sem grunur er um að tengist lyfinu samkvæmt fyrirkomulagi sem gildir í hverju landi fyrir sig, sjá Appendix V.

4.9Ofskömmtun

Ekki hefur verið skýrt frá neinu tilviki ofskömmtunar og ólíklegt er að til ofskömmtunar komi þegar lyfið er gefið í auga.

Ef til ofskömmtunar kemur ætti að veita stuðningsmeðferð og meðferð í samræmi við einkenni. Ef LUMIGAN er fyrir slysni tekið inn gætu eftirfarandi upplýsingar komið að gagni. Í tveggja vikna rannsókn á rottum og músum, þar sem lyfið var gefið með inntöku, höfðu skammtar, allt að

100 mg/kg/sólarhring, ekki í för með sér neinar eiturverkanir. Þessi skammtur í mg/m2 er að minnsta kosti 210 sinnum stærri en ef 10 kg barn tekur fyrir slysni inn eitt glas af LUMIGAN 0,1 mg/ml, augndropum, lausn.

5.LYFJAFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

5.1Lyfhrif

Flokkun eftir verkun: Augnlyf, prostaglandín hliðstæður, ATC flokkur: S 01 EE 03.

Verkunarháttur

Bimatoprost dregur úr augnþrýstingi hjá mönnum með því að auka útflæði augnvökva gegnum bjálka- netið (trabecular meshwork) og með því að auka útflæði frá æðahjúp og hvítu (uveoscleral). Lækkun innri þrýstings auga hefst um það bil 4 klst. eftir fyrstu lyfjagjöf og hámarksáhrif nást innan um það bil 8 til 12 klukkustunda. Áhrifin vara í að minnsta kosti 24 klst.

Bimatoprost er öflugt augnþrýstingslækkandi lyf. Það er samtengt prostamid, byggingarlega skylt prostaglandini F2 (PGF2 ) og hefur ekki áhrif á neinn þekktra viðtaka prostaglandina. Bimatoprost líkir sértækt eftir áhrifum náttúrulegra efna sem voru nýlega uppgötvuð og kallast prostamid. Bygging prostamidviðtakans hefur þó ekki enn verið skilgreind.

Í 12 mánaða lykilrannsókn á fullorðnum með LUMIGAN 0,1 mg/ml augndropum, breyttust meðalgildi innri augnþrýstings að degi til ekki um meira en 1,1 mmHg yfir daginn og voru aldrei yfir 17,7 mmHg við sérhverja mælingu í þá 12 mánuði sem rannsóknin stóð yfir.

LUMIGAN 0,1 mg/ml augndropar innihalda benzalkonklóríð í styrkleika sem nemur 200 ppm.

Takmörkuð reynsla liggur fyrir af notkun LUMIGAN hjá sjúklingum með gleiðhornsgláku með sýndarflysjun (open-angle glaucoma with pseudoexfoliative) og litgláku, sem og við langvarandi gláku með lokuðu horni og með sýnilegan skurð á litu (chronic angle-closure glaucoma with patent iridotomy).

Í klínískum rannsóknum hafa ekki sést nein klínískt marktæk áhrif á hjartslátt og blóðþrýsting.

Börn

Ekki hefur verið sýnt fram á öryggi og verkun LUMIGAN hjá börnum á aldrinum 0 til 18 ára.

5.2Lyfjahvörf

Frásog

Bimatoprost berst greiðlega gegnum hornhimnu og hvítu manna in vitro. Eftir gjöf í auga hjá fullorðnum er almenn (systemic) útsetning fyrir bimatoprosti mjög lítil og engin uppsöfnun á sér stað með tímanum. Eftir gjöf eins dropa af 0,3 mg/ml bimatoprost í hvort auga einu sinni á dag í 2 vikur,

náði blóðþéttni hámarki innan 10 mínútna frá lyfjagjöf og féll niður fyrir greiningarmörk

(0,025 ng/ml) innan 1,5 klst. frá lyfjagjöf. Meðalgildi Cmax og AUC0-24 klst. voru ámóta á 7. og 14. degi eða um það bil 0,08 ng/ml og 0,09 ng·klst./ml, talið í sömu röð, sem gefur til kynna að stöðug þéttni bimatoprosts hafi náðst á fyrstu viku lyfjagjafar í augu.

Dreifing

Bimatoprost dreifist að takmörkuðu leyti í líkamsvefi og almennt (systemic) dreifingarrúmmál hjá mönnum var 0,67 l/kg við jafnvægi. Í blóði manna er bimatoprost aðallega að finna í plasma. Bimatoprost er um það bil 88% bundið við plasmaprótein.

Umbrot

Bimatoprost er helsta efnið í blóðrásinni, eftir að það hefur náð út í blóðrásina eftir gjöf í auga. Marg- vísleg umbrotsefni myndast síðan fyrir tilstilli oxunar á bimatoprosti, N-etýlsviptingar og glúkúron- samtengingar.

Brotthvarf

Brotthvarf bimatoprosts verður einkum með útskilnaði um nýru. Allt að 67% skammts sem gefinn var heilbrigðum sjálfboðaliðum í bláæð skildist út með þvagi, en 25% skildust út með hægðum. Helmingunartími brotthvarfs, sem ákvarðaður var eftir gjöf í bláæð, var um 45 mínútur, heildarblóð- úthreinsun var 1,5 l/klst./kg.

Sérkenni hjá öldruðum sjúklingum

Eftir gjöf tvisvar sinnum á sólarhring af bimatoprost 0,3 mg/ml, augndropum, lausn var meðalgildi AUC0-24 klst. fyrir bimatoprost 0,0634 ng·klst./ml hjá öldruðum (65 ára og eldri) sem er marktækt stærra en 0,0218 ng·klst./ml hjá ungu og heilbrigðu, fullorðnu fólki. Þetta skiptir þó ekki klínísku máli því almenn (systemic) útsetning hjá bæði öldruðum og ungum einstaklingum hélst mjög lítil eftir gjöf í auga. Engin uppsöfnun bimatoprosts í blóði sást með tímanum og öryggi við notkun var sambærilegt hjá öldruðum og ungum sjúklingum.

5.3Forklínískar upplýsingar

Áhrif í öðrum rannsóknum en klínískum sáust aðeins við skammta sem taldir eru vera það miklu stærri en hámarks skammtar fyrir menn, að litlu skipti fyrir klíníska notkun.

Hjá öpum sem gefið var bimatoprost í auga, í styrkleikanum 0,3 mg/ml, daglega í 1 ár, kom fram aukning litarefnis í lithimnu og afturkræf skammtaháð áhrif umhverfis augu, sem einkenndust af áberandi efri og/eða neðri skor (sulcus) og víkkun hvarmaglufu (palpebral fissure). Svo virðist sem aukning litarefnis í lithimnu stafi af aukinni örvun á myndun melaníns í sortufrumum en ekki af fjölgun sortufrumna. Ekki hafa sést neinar starfrænar eða smásæjar breytingar tengdar áhrifum umhverfis auga og verkunarmátinn sem veldur breytingum umhverfis auga er óþekktur.

Bimatoprost hafði hvorki stökkbreytandi áhrif né krabbameinsvaldandi áhrif í nokkrum in vitro og in vivo rannsóknum.

Bimatoprost skerti ekki frjósemi hjá rottum við skammta allt að 0,6 mg/kg/sólarhring (a.m.k.

103 sinnum sú útsetning sem ætluð er mönnum). Í rannsóknum á þroska fósturvísa/fóstra sáust fóstur- vísis-/fósturlát en engin áhrif á þroska hjá músum eða rottum við skammta sem voru að minnsta kosti 860 sinnum eða 1.700 sinnum stærri en skammtar ætlaðir mönnum, talið í sömu röð. Þessir skammtar leiddu til almennrar (systemic) útsetningar sem var að minnsta kosti 33 sinnum eða 97 sinnum meiri, talið í sömu röð, en sú útsetning sem ætluð er mönnum. Í rannsóknum á rottum á síðari hluta fóstur- skeiðs og fram yfir fæðingu (peri- and postnatal) leiddi eitrun hjá móðurinni til styttri meðgöngu, fósturdauða og minnkaðrar líkamsþyngdar afkvæma við 0,3 mg/kg/sólarhring skammta (minnst 41-föld sú útsetning sem ætluð er mönnum). Hegðunarbreytingar sem tengjast taugakerfi sáust ekki hjá afkvæmunum.

6.LYFJAGERÐARFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

6.1Hjálparefni

Benzalkonklóríð

Natríumklóríð

Dinatríumhýdrógenfosfat heptahýdrat

Sítrónusýraeinhýdrat

Saltsýra eða natríumhýdroxíð (til að stilla pH)

Hreinsað vatn

6.2Ósamrýmanleiki

Á ekki við.

6.3Geymsluþol

2 ár.

4 vikur eftir að pakkningin er rofin.

6.4Sérstakar varúðarreglur við geymslu

Engin sérstök fyrirmæli eru um geymsluaðstæður lyfsins

6.5Gerð íláts og innihald

Hvít ógegnsæ glös úr lágþéttni pólýetýleni með pólýstýren skrúftappa. Í hverri flösku eru 3 ml.

Eftirfarandi pakkningastærðir eru fáanlegar: Öskjur með einu eða þremur glösum sem innihalda 3 ml af lausn.

Ekki er víst að allar pakkningastærðir séu markaðssettar.

6.6Sérstakar varúðarráðstafanir við förgun

Engin sérstök fyrirmæli um förgun.

7.MARKAÐSLEYFISHAFI

Allergan Pharmaceuticals Ireland Castlebar Road

Westport

Co. Mayo Írland

8.MARKAÐSLEYFISNÚMER

EU/1/02/205/003-004

9.DAGSETNING FYRSTU ÚTGÁFU MARKAÐSLEYFIS/ENDURNÝJUNAR MARKAÐSLEYFIS

07. janúar 2010

10.DAGSETNING ENDURSKOÐUNAR TEXTANS

Ítarlegar upplýsingar um lyfið eru birtar á vef Lyfjastofnunar Evrópu http://www.ema.europa.eu.

Upplýsingar á íslensku eru á http://www.serlyfjaskra.is.

1. HEITI LYFS

LUMIGAN 0,3 mg/ml augndropar, lausn.

2. INNIHALDSLÝSING

Einn ml af lausn inniheldur 0,3 mg bimatoprost.

Hjálparefni með þekkta verkun:

Einn ml af lausn inniheldur 0,05 mg/ml af benzalkonklóríð.

Sjá lista yfir öll hjálparefni í kafla 6.1.

3. LYFJAFORM

Augndropar, lausn.

Litlaus lausn.

4. KLÍNÍSKAR UPPLÝSINGAR

4.1 Ábendingar

Til að draga úr hækkuðum augnþrýstingi við langvinna gleiðhornsgláku (chronic open-angle glaucoma) og háþrýstingi í auga hjá fullorðnum (notað eitt sér eða sem viðbótarmeðferð með beta-blokkum).

4.2 Skammtar og lyfjagjöf

Skammtar

Ráðlagður skammtur er einn dropi í sjúkt auga (augu) einu sinni á dag, gefið að kvöldi. Ekki á að nota lyfið oftar en einu sinni á dag því tíðari notkun getur dregið úr þrýstingslækkandi verkun á innri augnþrýsting.

Börn:

Ekki hefur verið sýnt fram á öryggi og verkun LUMIGAN hjá börnum á aldrinum 0 til 18 ára.

Sjúklingar með skerta lifrar- og nýrnastarfsemi:

Notkun LUMIGAN hefur ekki verið rannsökuð hjá sjúklingum með skerta nýrnastarfsemi eða í meðallagi til alvarlega skerta lifrarstarfsemi og skal því nota lyfið með varúð hjá slíkum sjúklingum. Við 24 mánaða meðferð hafði bimatoprost 0,3 mg/ml, augndropar, lausn ekki aukaverkanir á lifarstarfsemi hjá sjúklingum með sögu um væga lifrarsjúkdóma eða óeðlilegan alanín- amínótransferasa (ALT), aspartat-amínótransferasa (AST) og/eða bilirubin í upphafi.

Lyfjagjöf

Ef nota á fleiri en eitt lyf augnlyf til staðbundinnar notkunar samhliða skulu líða a.m.k. 5 mínútur á milli þess sem lyfin eru notuð.

4.3 Frábendingar

Ofnæmi fyrir virka efninu eða einhverju hjálparefnanna sem talin eru upp í kafla 6.1.

LUMIGAN 0,3 mg/ml skal ekki gefa sjúklingum sem grunur er um að hafi áður fengið aukaverkun við benzalkonklóríði sem leiddi til þess að meðferð var stöðvuð.

4.4 Sérstök varnarorð og varúðarreglur við notkun

Augu

Áður en meðferð hefst skal upplýsa sjúklinga um möguleikann á auknum vexti augnhára, dökknun húðar á augnlokum og aukningu litarefnis í lithimnu, þar sem þetta hefur komið fyrir í meðferð með LUMIGAN. Sumar þessara breytinga kunna að vera varanlegar og leiða til mismunar á útliti augna ef einungis annað augað er meðhöndlað. Aukning litarefnis í lithimnu er líklega varanleg. Aukning litarefnis í lithimnu stafar af aukinni örvun á myndun melaníns í sortufrumum frekar en af fjölgun sortufrumna. Langtímaáhrif aukningar litarefnis í lithimnu eru ekki þekkt. Litabreytingar í lithimnu við gjöf bimatoprost í auga verður jafnvel ekki vart fyrr en eftir nokkra mánuði eða ár. Brúna litabreytingin umhverfis ljósopið dreifist venjulega jafnt út frá miðju (concentrically) í átt að mörkum lithimnunnar, en öll lithimnan eða hluti hennar verður brúnleitari. Meðferðin virðist hvorki hafa áhrif á fæðingarbletti né freknur í lithimnu. Eftir 12 mánuði var tíðni aukningar litarefnis í lithimnu vegna bimatoprost 0,3 mg/ml 1,5% (sjá kafla 4.8) og jókst ekki eftir 3 ára meðferð. Tilkynnt hefur verið að litarbreytingar í vef umhverfis augu hafi gengið til baka hjá sumum sjúklingum.

Sjaldan (≥ 1/1.000 til < 1/100) hefur verið greint frá tilvikum um blöðrublettabjúg (cystoid macular oedema) í kjölfar meðferðar með bimatoprost 0,3 mg/ml, augndropar, lausn. Því skal nota LUMIGAN með varúð hjá sjúklingum með þekkta áhættuþætti varðandi blettabjúg (macular oedema) (t.d. sjúklingar án augasteins, sjúklingar með gerviaugastein og rifið, baklægt augasteinshýði [torn posterior lens capsules]).

Í aukaverkanatilkynningum eftir markaðssetningu lyfsins hefur verið greint frá endurvirkjun fyrri íferða í hornhimnu eða augnsýkinga hjá sjúklingum sem fengu bimatoprost 0,3 mg/ml augndropa, lausn. Gæta skal varúðar við notkun LUMIGAN hjá sjúklingum með fyrri sögu um alvarlegar veirusýkingar í auga (t.d. herpes simplex) eða æðahjúpsbólgu/lithimnubólgu.

LUMIGAN hefur ekki verið rannsakað hjá sjúklingum með bólgu í auga, nýæðamyndunargláku, bólgugláku, gláku með lokuðu horni (angle-closure), meðfædda gláku eða þrönghornsgláku.

Húð

Möguleiki er á hárvexti á svæðum þar sem LUMIGAN kemst ítrekað í snertingu við yfirborð húðar. Því er mikilvægt að nota LUMIGAN samkvæmt notkunarleiðbeiningum til að koma í veg fyrir að efnið leki niður kinnina eða á önnur húðsvæði.

Öndunarfæri

Notkun LUMIGAN hefur ekki verið rannsökuð hjá sjúklingum sem eru með öndunarbilun. Þó takmarkaðar upplýsingar liggi fyrir um sjúklinga með sögu um astma eða langvinna lungnateppu (LLT) hefur verið tilkynnt um versnun astma, mæði og LLT auk tilkynninga um astma, eftir markaðssetningu. Tíðni þessara einkenna er ekki þekkt. Sjúklinga með LLT, astma eða öndunarbilun í tengslum við aðra sjúkdóma skal meðhöndla með varúð.

Hjarta og æðar

LUMIGAN hefur hvorki verið rannsakað hjá sjúklingum með alvarlegra gáttasleglarof (heart block) en af fyrstu gráðu né hjá sjúklingum með ómeðhöndlaða hjartabilun (congestive heart failure). Í sjaldgæfum tilvikum hefur verið tilkynnt um hægslátt eða lágþrýsting hjá sjúklingum sem fengu bimatoprost 0,3 mg/ml augndropa, lausn. Gæta skal varúðar við notkun LUMIGAN hjá sjúklingum sem eiga á hættu að fá hægan hjartslátt eða lágan blóðþrýsting.

Aðrar upplýsingar

Í rannsóknum á bimatoprost 0,3 mg/ml hjá sjúklingum með gláku eða háan augnþrýsting hefur verið sýnt fram á að tíðari útsetning fyrir bimatoprost í auga en sem nemur einum skammti á dag getur dregið úr augnþrýstingslækkandi verkuninni (sjá kafla 4.5). Fylgjast skal með breytingum í augnþrýstingi hjá sjúklingum sem nota LUMIGAN með öðrum prostaglandín hliðstæðum.

Bimatoprost 0,3 mg/ml augndropar, lausn inniheldur rotvarnarefnið benzalkonklóríð, sem mjúkar augnlinsur geta sogað í sig. Hugsanlega getur orðið erting í auga og mislitun á mjúkum augnlinsum vegna benzalkonklóríðsins. Fjarlægja skal augnlinsur áður en droparnir eru settir í augað og þær má setja aftur í 15 mínútum eftir gjöf lyfsins.

Greint hefur verið frá því að benzalkonklóríð, sem er algengt rotvarnarefni í augnlyfjum, hafi valdið blettaglærukvilla (punctate keratopathy) og/eða eitrunarglærukvilla með sárum (toxic ulcerative keratopathy). Þar sem LUMIGAN inniheldur benzalkonklóríð þarf að viðhafa eftirlit við tíða eða langvarandi notkun hjá sjúklingum með augnþurrk eða ef glæran er í sérstakri hættu.

Greint hefur verið frá glærubólgu vegna bakteríusýkingar í tengslum við notkun augnlyfja í fjölskammtaílátum. Sjúklingar, sem í flestum tilfellum höfðu samverkandi augnsjúkdóma, höfðu fyrir slysni mengað þessi ílát. Sjúklingum með rof í þekjufrumum á yfirborði augans hættir frekar til að smitast af glærubólgu.

Gefa skal sjúklingum fyrirmæli um að gæta þess að skammtaílátið snerti ekki augað eða svæðið í kringum augað, til að koma í veg fyrir áverka á auga eða mengun lausnarinnar.

4.5 Milliverkanir við önnur lyf og aðrar milliverkanir

Ekki hafa verið gerðar neinar rannsóknir á milliverkunum.

Ekki er búist við neinum milliverkunum hjá mönnum vegna þess að almenn (systemic) þéttni bimatoprosts er mjög lítil (innan við 0,2 ng/ml) eftir gjöf bimatoprost 0,3 mg/ml, augndropa, lausnar í auga. Bimatoprost umbrotnar fyrir tilstilli margra ensíma og eftir mörgum umbrotsferlum og í forklínískum rannsóknum sáust engin áhrif á lifrarensím sem umbrjóta lyf.

Í klínískum rannsóknum var LUMIGAN notað samhliða mörgum mismunandi beta-blokkandi augnlyfjum án vísbendinga um milliverkanir.

Samhliða notkun LUMIGAN og glákulyfja, annarra en beta-blokka til staðbundinnar notkunar, hefur ekki verið metin í viðbótarmeðferð við gláku.

Hugsanlegt er að augnþrýstingslækkandi verkun prostaglandín hliðstæða (t.d. LUMIGAN) minnki hjá sjúklingum með gláku eða háan augnþrýsting þegar þau eru notuð með öðrum prostaglandín hliðstæðum (sjá kafla 4.4).

4.6 Frjósemi, meðganga og brjóstagjöf

Meðganga

Ekki liggja fyrir neinar fullnægjandi rannsóknaniðurstöður um notkun bimatoprosts á meðgöngu. Rannsóknir á dýrum hafa sýnt eiturverkanir á æxlun við stóra skammta sem hafa eiturverkanir á móðurina (sjá kafla 5.3).

Ekki má nota LUMIGAN á meðgöngu, nema brýna nauðsyn beri til.

Brjóstagjöf

Ekki er vitað hvort bimatoprost skilst út í brjóstamjólk. Dýrarannsóknir hafa sýnt að bimatoprost skilst út í mjólk. Vega þarf og meta kosti brjóstagjafar fyrir barnið og ávinning meðferðar fyrir konuna og ákveða á grundvelli matsins hvort hætta eigi brjóstagjöf eða hætta meðferð/eða stöðva með LUMIGAN.

Frjósemi

Engar upplýsingar liggja fyrir um áhrif bimatoprost á frjósemi hjá mönnum.

4.7 Áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla

LUMIGAN hefur því sem næst engin áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla. Ef tímabundin þokusýn kemur fram eftir að lyfinu hefur verið dreypt í auga gildir, svo sem við á um öll augnlyf, að sjúklingurinn á að bíða þar til sjón skýrist áður en hann stundar akstur eða notar vélar.

4.8 Aukaverkanir

Yfir 1.800 sjúklingar hafa verið meðhöndlaðir með LUMIGAN 0,3 mg/ml, augndropum, lausn í klínískum rannsóknum. Algengustu meðferðartengdar aukaverkanir sem greint var frá, þegar teknar eru saman upplýsingar um notkun LUMIGAN 0,3 mg/ml, augndropa, lausnar í III. stigs rannsóknum á lyfinu einu sér eða sem viðbótarmeðferð, eru: Vöxtur augnhára hjá allt að 45% sjúklinga fyrsta árið, en tíðni nýrra tilvika minnkaði í 7% á 2. árinu og 2% á 3. árinu, aukin blóðsókn í augnslímu (yfirleitt mjög lítil eða væg og ekki talin stafa af bólgu) hjá allt að 44% sjúklinga fyrsta árið, en tíðni nýrra tilvika minnkaði í 13% á 2. árinu og 12% á 3. árinu og augnkláði hjá allt að 14% sjúklinga fyrsta árið, en tíðni nýrra tilvika minnkaði í 3% á 2. árinu og 0% á 3. árinu. Innan við 9% sjúklinga hættu meðferð vegna einhverrar aukaverkunar fyrsta árið og að auki hættu 3% sjúklinga meðferð bæði 2. og 3. árið.

Skýrt var frá eftirtöldum aukaverkunum meðan á klínískum rannsóknum með LUMIGAN 0,3 mg/ml, augndropum, lausn, stóð eða eftir markaðssetningu. Flestar þeirra vörðuðu augun, voru vægar eða í meðallagi alvarlegar og engar voru alvarlegar:

Aukaverkanir sem eru mjög algengar (≥1/10); algengar (≥1/100 til <1/10); sjaldgæfar (≥1/1.000 til <1/100); mjög sjaldgæfar (≥1/10.000 til <1/1.000); koma örsjaldan fyrir (<1/10.000) og tíðni ekki

þekkt (ekki hægt að áætla út frá fyrirliggjandi gögnum) eru birtar samkvæmt flokkun eftir líffærum í töflu 1. Innan hvers tíðniflokks eru alvarlegustu aukaverkanir taldar upp fyrst.

Flokkun eftir líffærum

Tíðni

Aukaverkanir

Taugakerfi

algengar

höfuðverkur

 

sjaldgæfar

sundl

Augu

mjög algengar

aukin blóðsókn til táru,

 

 

augnkláði, vöxtur augnhára

 

algengar

yfirborðslæg blettaglærubólga

 

 

(superficial punctate keratitis),

 

 

glærufleiður, augnsviði, erting í

 

 

auga, ofnæmistárubólga,

 

 

hvarmaþroti, versnandi

 

 

sjónskerpa, augnþreyta,

 

 

tárubjúgur, tilfinning fyrir korni

 

 

í auga, augnþurrkur,

 

 

augnverkur, ljósfælni, táraflæði,

 

 

augnútferð, sjóntruflun,

 

 

þokusýn, aukning litarefna í

 

 

lithimnu, dökknun augnhára,

 

 

roði á augnlokum, kláði í

 

 

augnlokum

 

sjaldgæfar

sjónhimnublæðing,

 

 

æðahjúpsbólga (uveitis),

 

 

blöðrublettabjúgur (cystoid

 

 

macular oedema),

 

 

lithimnubólga, hvarmakrampi,

 

 

samdráttur augnloka, roði í

 

 

kringum augu, bjúgur á

 

 

augnlokum

 

ekki þekkt

breytingar umhverfis augntóttir

 

 

og í augnlokum, þ.m.t. dýpkun

 

 

skoru (sulcus) augnloka

Æðar

algengar

háþrýstingur

Öndunarfæri, brjósthol og

ekki þekkt

astmi, versnun astma, versnun

miðmæti

 

LLT og mæði

Meltingarfæri

sjaldgæfar

ógleði

 

 

 

Húð og undirhúð

algengar

litun húðar umhverfis augu

 

sjaldgæfar

aukinn hárvöxtur (hirsutism)

Almennar aukaverkanir og

sjaldgæfar

þróttleysi

aukaverkanir á íkomustað

 

 

 

 

 

Rannsóknaniðurstöður

algengar

óeðlileg lifrarstarfsemi

Ónæmiskerfi

ekki þekkt

ofnæmisviðbrögð þ.m.t.

 

 

ofnæmiseinkenni í augum og

 

 

ofnæmishúðbólga

Aukaverkanir sem greint var frá við notkun augndropa sem innihalda fosfat:

Hjá sjúklingum með töluvert skemmda hornhimnu hefur örsjaldan verið greint frá tilvikum kölkunar í hornhimnu í tengslum við notkun augndropa sem innihalda fosfat.

Tilkynning aukaverkana sem grunur er um að tengist lyfinu

Eftir að lyf hefur fengið markaðsleyfi er mikilvægt að tilkynna aukaverkanir sem grunur er um að tengist því. Þannig er hægt að fylgjast stöðugt með sambandinu milli ávinnings og áhættu af notkun lyfsins. Heilbrigðisstarfsmenn eru hvattir til að tilkynna allar aukaverkanir sem grunur er um að tengist lyfinu samkvæmt fyrirkomulagi sem gildir í hverju landi fyrir sig, sjá Appendix V.

4.9 Ofskömmtun

Ekki hefur verið skýrt frá neinu tilviki ofskömmtunar og ólíklegt er að til ofskömmtunar komi þegar lyfið er gefið í auga.

Ef til ofskömmtunar kemur ætti að veita stuðningsmeðferð og meðferð í samræmi við einkenni. Ef LUMIGAN er fyrir slysni tekið inn gætu eftirfarandi upplýsingar komið að gagni. Í tveggja vikna rannsókn á rottum og músum, þar sem lyfið var gefið með inntöku, höfðu skammtar, allt að

100 mg/kg/sólarhring, ekki í för með sér neinar eiturverkanir. Þessi skammtur í mg/m2 er að minnsta kosti 70 sinnum stærri en ef 10 kg barn tekur fyrir slysni inn eitt glas af LUMIGAN 0,3 mg/ml, augndropum, lausn.

5. LYFJAFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

5.1 Lyfhrif

Flokkun eftir verkun: Augnlyf, prostaglandín hliðstæður, ATC flokkur: S 01 EE 03.

Verkunarháttur

Bimatoprost dregur úr augnþrýstingi hjá mönnum með því að auka útflæði augnvökva gegnum bjálka- netið (trabecular meshwork) og með því að auka útflæði frá æðahjúp og hvítu (uveoscleral). Lækkun innri þrýstings auga hefst um það bil 4 klst. eftir fyrstu lyfjagjöf og hámarksáhrif nást innan um það bil 8 til 12 klukkustunda. Áhrifin vara í að minnsta kosti 24 klst.

Bimatoprost er öflugt augnþrýstingslækkandi lyf. Það er samtengt prostamid, byggingarlega skylt prostaglandini F2 (PGF2 ) og hefur ekki áhrif á neinn þekktra viðtaka prostaglandina. Bimatoprost líkir sértækt eftir áhrifum náttúrulegra efna sem voru nýlega uppgötvuð og kallast prostamid. Bygging prostamidviðtakans hefur þó ekki enn verið skilgreind.

Í12 mánaða meðferð með LUMIGAN 0,3 mg/ml einu og sér hjá fullorðnum, borið saman við timolol, var meðaltalsbreyting innri augnþrýstings miðað við upphafsgildi að morgni (08:00), á bilinu frá -7,9 til -8,8 mmHg. Við sérhverja mælingu breyttust meðalgildi innri augnþrýstings yfir daginn, mæld í þá 12 mánuði sem rannsóknin stóð, ekki um meira en 1,3 mmHg yfir daginn og voru aldrei yfir

18,0 mmHg.

Í6 mánaða klínískri rannsókn á LUMIGAN 0,3 mg/ml, með samanburði við latanoprost, kom fram tölfræðilega marktækt meiri lækkun á meðalgildi augnþrýstings að morgni (á bilinu frá -7,6 til

-8,2 mmHg fyrir bimatoprost á móti -6,0 til -7,2 mmHg fyrir latanoprost) við sérhverja mælingu rannsóknina á enda. Aukin blóðsókn í augnslímu, vöxtur augnhára og augnkláði voru tölfræðilega marktækt algengari með bimatoprosti heldur en latanoprosti, en samt sem áður var hlutfall þeirra sem hættu meðferð vegna aukaverkana lágt og munurinn var ekki tölfræðilega marktækur.

Samanborið við meðferð með beta-blokka einum og sér, lækkaði samhliða meðferð með beta-blokka og LUMIGAN 0,3 mg/ml meðalgildi augnþrýstings að morgni (08:00) um -6,5 til -8,1 mmHg.

Takmörkuð reynsla liggur fyrir hjá sjúklingum með gleiðhornsgláku með sýndarflysjun (open-angle glaucoma with pseudoexfoliative) og litgláku, sem og við langvarandi gláku með lokuðu horni og með sýnilegan skurð á litu (chronic angle-closure glaucoma with patent iridotomy).

Í klínískum rannsóknum hafa ekki sést nein klínískt marktæk áhrif á hjartslátt og blóðþrýsting.

Börn

Ekki hefur verið sýnt fram á öryggi og verkun LUMIGAN hjá börnum á aldrinum 0 til 18 ára.

5.2 Lyfjahvörf

Frásog

Bimatoprost berst greiðlega gegnum hornhimnu og hvítu manna in vitro. Eftir gjöf í auga hjá fullorðnum er almenn (systemic) útsetning fyrir bimatoprosti mjög lítil og engin uppsöfnun á sér stað með tímanum. Eftir gjöf eins dropa af LUMIGAN 0,3 mg/ml í hvort auga einu sinni á dag í 2 vikur, náði blóðþéttni hámarki innan 10 mínútna frá lyfjagjöf og féll niður fyrir greiningarmörk

(0,025 ng/ml) innan 1,5 klst. frá lyfjagjöf. Meðalgildi Cmax og AUC0-24 klst. voru ámóta á 7. og 14. degi eða um það bil 0,08 ng/ml og 0,09 ng·klst./ml, talið í sömu röð, sem gefur til kynna að stöðug þéttni bimatoprosts hafi náðst á fyrstu viku lyfjagjafar í augu.

Dreifing

Bimatoprost dreifist að takmörkuðu leyti í líkamsvefi og almennt (systemic) dreifingarrúmmál hjá mönnum var 0,67 l/kg við jafnvægi. Í blóði manna er bimatoprost aðallega að finna í plasma. Bimatoprost er um það bil 88% bundið við plasmaprótein.

Umbrot

Bimatoprost er helsta efnið í blóðrásinni, eftir að það hefur náð út í blóðrásina eftir gjöf í auga. Marg- vísleg umbrotsefni myndast síðan fyrir tilstilli oxunar á bimatoprosti, N-etýlsviptingar og glúkúron- samtengingar.

Brotthvarf

Brotthvarf bimatoprosts verður einkum með útskilnaði um nýru. Allt að 67% skammts sem gefinn var heilbrigðum fullorðnum sjálfboðaliðum í bláæð skildist út með þvagi, en 25% skildust út með hægðum. Helmingunartími brotthvarfs, sem ákvarðaður var eftir gjöf í bláæð, var um 45 mínútur, heildarblóðúthreinsun var 1,5 l/klst./kg.

Sérkenni hjá öldruðum sjúklingum:

Eftir gjöf tvisvar sinnum á sólarhring af LUMIGAN 0,3 mg/ml var meðalgildi AUC0-24 klst. fyrir bimatoprost 0,0634 ng·klst./ml hjá öldruðum (65 ára og eldri) sem er marktækt stærra en 0,0218 ng·klst./ml hjá ungu og heilbrigðu, fullorðnu fólki. Þetta skiptir þó ekki klínísku máli því

almenn (systemic) útsetning hjá bæði öldruðum og ungum einstaklingum hélst mjög lítil eftir gjöf í

auga. Engin uppsöfnun bimatoprosts í blóði sást með tímanum og öryggi við notkun var sambærilegt hjá öldruðum og ungum sjúklingum.

5.3 Forklínískar upplýsingar

Áhrif í öðrum rannsóknum en klínískum sáust aðeins við skammta sem taldir eru vera það miklu stærri en hámarks skammtar fyrir menn, að litlu skipti fyrir klíníska notkun.

Hjá öpum sem gefið var bimatoprost í auga, í styrkleikanum 0,3 mg/ml, daglega í 1 ár, kom fram aukning litarefnis í lithimnu og afturkræf skammtaháð áhrif umhverfis augu, sem einkenndust af áberandi efri og/eða neðri skor (sulcus) og víkkun hvarmaglufu (palpebral fissure). Svo virðist sem aukning litarefnis í lithimnu stafi af aukinni örvun á myndun melaníns í sortufrumum en ekki af fjölgun sortufrumna. Ekki hafa sést neinar starfrænar eða smásæjar breytingar tengdar áhrifum umhverfis auga og verkunarmátinn sem veldur breytingum umhverfis auga er óþekktur.

Bimatoprost hafði hvorki stökkbreytandi áhrif né krabbameinsvaldandi áhrif í nokkrum in vitro og in vivo rannsóknum.

Bimatoprost skerti ekki frjósemi hjá rottum við skammta allt að 0,6 mg/kg/sólarhring (a.m.k.

103 sinnum sú útsetning sem ætluð er mönnum). Í rannsóknum á þroska fósturvísa/fóstra sáust fóstur- vísis-/fósturlát en engin áhrif á þroska hjá músum eða rottum við skammta sem voru að minnsta kosti 860 sinnum eða 1.700 sinnum stærri en skammtar ætlaðir mönnum, talið í sömu röð. Þessir skammtar leiddu til almennrar (systemic) útsetningar sem var að minnsta kosti 33 sinnum eða 97 sinnum meiri, talið í sömu röð, en sú útsetning sem ætluð er mönnum. Í rannsóknum á rottum á síðari hluta fóstur- skeiðs og fram yfir fæðingu (peri- and postnatal) leiddi eitrun hjá móðurinni til styttri meðgöngu, fósturdauða og minnkaðrar líkamsþyngdar afkvæma við 0,3 mg/kg/sólarhring skammta (minnst 41-föld sú útsetning sem ætluð er mönnum). Hegðunarbreytingar sem tengjast taugakerfi sáust ekki hjá afkvæmunum.

6. LYFJAGERÐARFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

6.1 Hjálparefni

Benzalkonklóríð

Natríumklóríð

Dinatríumhýdrógenfosfat heptahýdrat

Sítrónusýraeinhýdrat

Saltsýra eða natríumhýdroxíð (til að stilla pH)

Hreinsað vatn

6.2 Ósamrýmanleiki

Á ekki við.

6.3 Geymsluþol

2 ár.

4 vikur eftir að pakkningin er rofin.

6.4 Sérstakar varúðarreglur við geymslu

Engin sérstök fyrirmæli eru um geymsluaðstæður lyfsins

6.5 Gerð íláts og innihald

Hvít ógegnsæ glös úr lágþéttni pólýetýleni með pólýstýren skrúftappa. Í hverri flösku eru 3 ml.

Eftirfarandi pakkningastærðir eru fáanlegar: Öskjur með einu eða þremur glösum sem innihalda 3 ml af lausn.

Ekki er víst að allar pakkningastærðir séu markaðssettar.

6.6 Sérstakar varúðarráðstafanir við förgun

Engin sérstök fyrirmæli um förgun.

7. MARKAÐSLEYFISHAFI

Allergan Pharmaceuticals Ireland Castlebar Road

Westport

Co. Mayo Írland

8. MARKAÐSLEYFISNÚMER

EU/1/02/205/001-002

9. DAGSETNING FYRSTU ÚTGÁFU MARKAÐSLEYFIS/ENDURNÝJUNAR MARKAÐSLEYFIS

Dagsetning fyrstu útgáfu markaðsleyfis: 8. mars 2002.

Nýjasta dagsetning endurnýjunar markaðsleyfis: 20. febrúar 2007.

10. DAGSETNING ENDURSKOÐUNAR TEXTANS

Ítarlegar upplýsingar um lyfið eru birtar á vef Lyfjastofnunar Evrópu http://www.ema.europa.eu.

Upplýsingar á íslensku eru á http://www.serlyfjaskra.is.

1. HEITI LYFS

LUMIGAN 0,3 mg/ml augndropar, lausn í stakskammtaíláti

2. INNIHALDSLÝSING

Einn ml af lausn inniheldur 0,3 mg bimatoprost.

Sjá lista yfir öll hjálparefni í kafla 6.1.

3. LYFJAFORM

Augndropar, lausn í stakskammtaíláti.

Litlaus lausn.

4. KLÍNÍSKAR UPPLÝSINGAR

4.1 Ábendingar

Til að draga úr hækkuðum augnþrýstingi við langvinna gleiðhornsgláku (chronic open-angle glaucoma) og háþrýstingi í auga hjá fullorðnum (notað eitt sér eða sem viðbótarmeðferð með beta-blokkum).

4.2 Skammtar og lyfjagjöf

Skammtar

Ráðlagður skammtur er einn dropi í sjúkt auga (augu) einu sinni á dag, gefið að kvöldi. Ekki á að nota lyfið oftar en einu sinni á dag því tíðari notkun getur dregið úr þrýstingslækkandi verkun á innri augnþrýsting.

Einungis til stakrar notkunar, eitt ílát dugar til að meðhöndla bæði augu. Allri ónotaðri lausn skal fargað tafarlaust eftir notkun.

Börn:

Ekki hefur verið sýnt fram á öryggi og verkun LUMIGAN hjá börnum á aldrinum 0 til 18 ára.

Sjúklingar með skerta lifrar- og nýrnastarfsemi:

Notkun LUMIGAN hefur ekki verið rannsökuð hjá sjúklingum með skerta nýrnastarfsemi eða í meðallagi til alvarlega skerta lifrarstarfsemi og skal því nota lyfið með varúð hjá slíkum sjúklingum. Við 24 mánaða meðferð hafði bimatoprost 0,3 mg/ml, augndropar (fjölskammta samsetning), lausn ekki aukaverkanir á lifrarstarfsemi hjá sjúklingum með sögu um væga lifrarsjúkdóma eða óeðlilegan alanín-amínótransferasa (ALT), aspartat-amínótransferasa (AST) og/eða bilirubin í upphafi.

Lyfjagjöf

Ef nota á fleiri en eitt lyf augnlyf til staðbundinnar notkunar samhliða skulu líða a.m.k. 5 mínútur á milli þess sem lyfin eru notuð.

4.3 Frábendingar

Ofnæmi fyrir virka efninu eða einhverju hjálparefnanna sem talin eru upp í kafla 6.1.

4.4 Sérstök varnarorð og varúðarreglur við notkun

Augu

Áður en meðferð hefst skal upplýsa sjúklinga um möguleikann á auknum vexti augnhára, dökknun húðar á augnlokum og aukningu litarefnis í lithimnu, þar sem þetta hefur komið fyrir í meðferð með LUMIGAN. Sumar þessara breytinga kunna að vera varanlegar og leiða til mismunar á útliti augna ef einungis annað augað er meðhöndlað. Aukning litarefnis í lithimnu er líklega varanleg. Aukning litarefnis í lithimnu stafar af aukinni örvun á myndun melaníns í sortufrumum frekar en af fjölgun sortufrumna. Langtímaáhrif aukningar litarefnis í lithimnu eru ekki þekkt. Litabreytingar í lithimnu við gjöf bimatoprost í auga verður jafnvel ekki vart fyrr en eftir nokkra mánuði eða ár. Brúna litabreytingin umhverfis ljósopið dreifist venjulega jafnt út frá miðju (concentrically) í átt að mörkum lithimnunnar, en öll lithimnan eða hluti hennar verður brúnleitari. Meðferðin virðist hvorki hafa áhrif á fæðingarbletti né freknur í lithimnu. Eftir 3 mánuði var tíðni aukningar litarefnis í lithimnu vegna bimatoprost 0,3 mg/ml staks skammts 0,3%. Eftir 12 mánuði var tíðni aukningar litarefnis í lithimnu vegna bimatoprost 0,3 mg/ml (fjölskammta samsetning), 1,5% (sjá kafla 4.8) og jókst ekki eftir 3 ára meðferð. Tilkynnt hefur verið að litarbreytingar í vef umhverfis augu hafi gengið til baka hjá sumum sjúklingum.

Sjaldan (≥ 1/1.000 til < 1/100) hefur verið greint frá tilvikum um blöðrublettabjúg (cystoid macular oedema) í kjölfar meðferðar með bimatoprost 0,3 mg/ml, augndropar, lausn (fjölskammta samsetning). Því skal nota LUMIGAN með varúð hjá sjúklingum með þekkta áhættuþætti varðandi blettabjúg (macular oedema) (t.d. sjúklingar án augasteins, sjúklingar með gerviaugastein og rifið, baklægt augasteinshýði [torn posterior lens capsules]).

Í aukaverkanatilkynningum eftir markaðssetningu lyfsins hefur verið greint frá endurvirkjun fyrri íferða í hornhimnu eða augnsýkinga hjá sjúklingum sem fengu bimatoprost 0,3 mg/ml augndropa, lausn (fjölskammta samsetningu). Gæta skal varúðar við notkun LUMIGAN hjá sjúklingum með fyrri sögu um alvarlegar veirusýkingar í auga (t.d. herpes simplex) eða æðahjúpsbólgu/lithimnubólgu.

LUMIGAN hefur ekki verið rannsakað hjá sjúklingum með bólgu í auga, nýæðamyndunargláku, bólgugláku, gláku með lokuðu horni (angle-closure), meðfædda gláku eða þrönghornsgláku.

Húð

Möguleiki er á hárvexti á svæðum þar sem LUMIGAN kemst ítrekað í snertingu við yfirborð húðar. Því er mikilvægt að nota LUMIGAN samkvæmt notkunarleiðbeiningum til að koma í veg fyrir að efnið leki niður kinnina eða á önnur húðsvæði.

Öndunarfæri

Notkun LUMIGAN hefur ekki verið rannsökuð hjá sjúklingum sem eru með öndunarbilun. Þó takmarkaðar upplýsingar liggi fyrir um sjúklinga með sögu um astma eða langvinna lungnateppu (LLT) hefur verið tilkynnt um versnun astma, mæði og LLT auk tilkynninga um astma, eftir markaðssetningu. Tíðni þessara einkenna er ekki þekkt. Sjúklinga með LLT, astma eða öndunarbilun í tengslum við aðra sjúkdóma skal meðhöndla með varúð.

Hjarta og æðar

LUMIGAN hefur hvorki verið rannsakað hjá sjúklingum með alvarlegra gáttasleglarof (heart block) en af fyrstu gráðu né hjá sjúklingum með ómeðhöndlaða hjartabilun (congestive heart failure). Í sjaldgæfum tilvikum hefur verið tilkynnt um hægslátt eða lágþrýsting hjá sjúklingum sem fengu bimatoprost 0,3 mg/ml augndropa, lausn (fjölskammta samsetningu). Gæta skal varúðar við notkun LUMIGAN hjá sjúklingum sem eiga á hættu að fá hægan hjartslátt eða lágan blóðþrýsting.

Aðrar upplýsingar

Í rannsóknum á bimatoprost 0,3 mg/ml hjá sjúklingum með gláku eða háan augnþrýsting hefur verið sýnt fram á að tíðari útsetning fyrir bimatoprost í auga en sem nemur einum skammti á dag getur dregið úr augnþrýstingslækkandi verkuninni. Fylgjast skal með breytingum í augnþrýstingi hjá sjúklingum sem nota LUMIGAN með öðrum prostaglandín hliðstæðum.

Áhrif LUMIGAN 0,3 mg/ml staks skammts hafa ekki verið rannsökuð hjá sjúklingum sem nota mjúkar augnlinsur.

4.5 Milliverkanir við önnur lyf og aðrar milliverkanir

Ekki hafa verið gerðar neinar rannsóknir á milliverkunum.

Ekki er búist við neinum milliverkunum hjá mönnum vegna þess að almenn (systemic) þéttni bimatoprosts er mjög lítil (innan við 0,2 ng/ml) eftir gjöf bimatoprost 0,3 mg/ml, augndropa, lausnar í auga (fjölskammta samsetning). Bimatoprost umbrotnar fyrir tilstilli margra ensíma og eftir mörgum umbrotsferlum og í forklínískum rannsóknum sáust engin áhrif á lifrarensím sem umbrjóta lyf.

Í klínískum rannsóknum var LUMIGAN 0,3 mg/ml (fjölskammta samsetning) notað samhliða mörgum mismunandi beta-blokkandi augnlyfjum án vísbendinga um milliverkanir.

Samhliða notkun LUMIGAN og glákulyfja, annarra en beta-blokka til staðbundinnar notkunar, hefur ekki verið metin í viðbótarmeðferð við gláku.

Hugsanlegt er að augnþrýstingslækkandi verkun prostaglandín hliðstæða (t.d. LUMIGAN) minnki hjá sjúklingum með gláku eða háan augnþrýsting þegar þau eru notuð með öðrum prostaglandín hliðstæðum (sjá kafla 4.4).

4.6 Frjósemi, meðganga og brjóstagjöf

Meðganga

Ekki liggja fyrir neinar fullnægjandi rannsóknaniðurstöður um notkun bimatoprosts á meðgöngu. Rannsóknir á dýrum hafa sýnt eiturverkanir á æxlun við stóra skammta sem hafa eiturverkanir á móðurina (sjá kafla 5.3).

Ekki má nota LUMIGAN á meðgöngu, nema brýna nauðsyn beri til.

Brjóstagjöf

Ekki er vitað hvort bimatoprost skilst út í brjóstamjólk. Dýrarannsóknir hafa sýnt að bimatoprost skilst út í mjólk. Vega þarf og meta kosti brjóstagjafar fyrir barnið og ávinning meðferðar fyrir konuna og ákveða á grundvelli matsins hvort hætta eigi brjóstagjöf eða hætta meðferð með LUMIGAN.

Frjósemi

Engar upplýsingar liggja fyrir um áhrif bimatoprost á frjósemi hjá mönnum.

4.7 Áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla

LUMIGAN hefur því sem næst engin áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla. Ef tímabundin þokusýn kemur fram eftir að lyfinu hefur verið dreypt í auga gildir, svo sem við á um öll augnlyf, að sjúklingurinn á að bíða þar til sjón skýrist áður en hann stundar akstur eða notar vélar.

4.8 Aukaverkanir

Í 3 mánaða klínískri rannsókn, komu fram aukaverkanir hjá um það bil 29% sjúklinga sem voru meðhöndlaðir með LUMIGAN 0,3 mg/ml stökum skammti. Algengasta aukaverkunin sem tilkynnt var um var aukin blóðsókn til táru (aðallega hverfandi eða mild án bólgu), og kom hún fram hjá 24% sjúklinga og augnkláði sem kom fram hjá 4% sjúklinga. Um það bil 0,7% sjúklinga í LUMIGAN 0,3 mg/ml hópnum sem fékk stakan skammt, hætti meðferð vegna einhverra aukaverkana meðan á 3 mánaða rannsókninni stóð.

Skýrt var frá eftirtöldum aukaverkunum meðan á klínískum rannsóknum með LUMIGAN 0,3 mg/ml, stökum skammti eða eftir markaðssetningu. Flestar þeirra vörðuðu augun, voru vægar og engar voru alvarlegar:

Aukaverkanir sem eru mjög algengar (≥1/10); algengar (≥1/100 til <1/10); sjaldgæfar (≥1/1.000 til <1/100); mjög sjaldgæfar (≥1/10.000 til <1/1.000); koma örsjaldan fyrir (<1/10.000) og tíðni ekki

þekkt (ekki hægt að áætla út frá fyrirliggjandi gögnum) eru birtar samkvæmt flokkun eftir líffærum í töflu 1. Innan hvers tíðniflokks eru alvarlegustu aukaverkanir taldar upp fyrst.

Tafla 1

Flokkun eftir líffærum

Tíðni

Aukaverkanir

Taugakerfi

sjaldgæfar

höfuðverkur

Augu

mjög algengar

aukin blóðsókn til táru,

 

algengar

blettaglærubólga (punctate

 

 

keratitis), erting í auga,

 

 

tilfinning fyrir korni í auga,

 

 

augnþurrkur, augnverkur,

 

 

augnkláði, vöxtur augnhára,

 

 

roðaþot á augnlokum.

 

 

 

 

sjaldgæfar

augnþreyta, tárubjúgur,

 

 

ljósfælni, aukið táraflæði,

 

 

aukning litarefna í lithimnu,

 

 

þokusjón, kláði á augnlokum,

 

 

bjúgur á augnlokum.

Öndunarfæri, brjósthol og

ekki þekkt

astmi, versnun astma, versnun

miðmæti

 

LLT og mæði

Húð og undirhúð

algengar

litun húðar umhverfis augu

 

sjaldgæfar

aukinn hárvöxtur (hirsutism)

Ónæmiskerfi

ekki þekkt

ofnæmisviðbrögð þ.m.t.

 

 

ofnæmiseinkenni í augum og

 

 

ofnæmishúðbólga

Yfir 1.800 sjúklingar hafa verið meðhöndlaðir með LUMIGAN 0,3 mg/ml (fjölskammta samsetning) í klínískum rannsóknum. Algengustu meðferðartengdar aukaverkanir sem greint var frá, þegar teknar eru saman upplýsingar um notkun LUMIGAN 0,3 mg/ml (fjölskammta samsetningar) í III. stigs rannsóknum á lyfinu einu sér eða sem viðbótarmeðferð, eru:

vöxtur augnhára hjá allt að 45% sjúklinga fyrsta árið, en tíðni nýrra tilvika minnkaði í 7% á

2.árinu og 2% á 3. árinu,

aukin blóðsókn í augnslímu (yfirleitt mjög lítil eða væg og ekki talin stafa af bólgu) hjá allt að 44% sjúklinga fyrsta árið, en tíðni nýrra tilvika minnkaði í 13% á 2. árinu og 12% á 3.

árinu og augnkláði hjá allt að 14% sjúklinga fyrsta árið, en tíðni nýrra tilvika minnkaði í 3% á

2.árinu og 0% á 3. árinu.

Innan við 9% sjúklinga hættu meðferð vegna einhverrar aukaverkunar fyrsta árið og að auki hættu 3% sjúklinga meðferð bæði 2. og 3. árið.

Tafla 2 sýnir aukaverkanir sem komu fram í 12 mánaða klínískri rannsókn með LUMIGAN 0,3 mg/ml (fjölskammta samsetningu), en sem voru tilkynntar með meiri tíðni en þegar um var að ræða LUMIGAN 0,3 mg/ml (stakan skammt). Flestar þeirra tengdust augum, voru vægar eða í meðallagi alvarlegar og engar voru alvarlegar:

Tafla 2

Flokkun eftir líffærum

Tíðni

Aukaverkanir

Taugakerfi

algengar

höfuðverkur

Augu

mjög algengar

augnkláði, vöxtur augnhára

 

algengar

augnþreyta, tárubjúgur,

 

 

ljósfælni, táraflæði, aukning

 

 

litarefna í lithimnu, þokusjón,

Húð og undirhúð

algengar

augnkláði

 

 

 

Til viðbótar við þær aukaverkanir sem komu fram við notkun LUMIGAN 0,3 mg/ml staks skammts, eru í töflu 3 taldar upp viðbótar aukaverkanir sem komu fram við notkun LUMIGAN 0,3 mg/ml (fjölskammta samsetning). Flestar þeirra tengdust augum, voru vægar eða í meðallagi alvarlegar og engar voru alvarlegar:

Tafla 3

Flokkun eftir líffærum

Tíðni

Aukaverkanir

Taugakerfi

sjaldgæfar

sundl

 

 

 

Augu

algengar

glærufleiður, augnsviði,

 

 

ofnæmistárubólga, hvarmaþroti,

 

 

versnandi sjónskerpa,

 

 

augnútferð, sjóntruflun,

 

 

dökknun augnhára.

 

sjaldgæfar

sjónhimnublæðing,

 

 

æðahjúpsbólga,

 

 

blöðrublettabjúgur,

 

 

lithimnubólga, hvarmakrampi,

 

 

samdráttur augnloka.

 

 

 

 

ekki þekkt

breytingar umhverfis augntóttir

 

 

og í augnlokum, þ.m.t. dýpkun

 

 

skoru (sulcus) augnloka

Æðar

algengar

háþrýstingur

Meltingarfæri

sjaldgæfar

ógleði

Húð og undirhúð

ekki þekkt

húðroði umhverfis augu

 

 

 

Almennar aukaverkanir og

sjaldgæfar

þróttleysi

aukaverkanir á íkomustað

 

 

Rannsóknarniðurstöður

algengar

óeðlileg lifrarpróf

Aukaverkanir sem greint var frá við notkun augndropa sem innihalda fosfat:

Hjá sjúklingum með töluvert skemmda hornhimnu hefur örsjaldan verið greint frá tilvikum kölkunar í hornhimnu í tengslum við notkun augndropa sem innihalda fosfat.

Tilkynning aukaverkana sem grunur er um að tengist lyfinu

Eftir að lyf hefur fengið markaðsleyfi er mikilvægt að tilkynna aukaverkanir sem grunur er um að tengist því. Þannig er hægt að fylgjast stöðugt með sambandinu milli ávinnings og áhættu af notkun lyfsins. Heilbrigðisstarfsmenn eru hvattir til að tilkynna allar aukaverkanir sem grunur er um að tengist lyfinu samkvæmt fyrirkomulagi sem gildir í hverju landi fyrir sig, sjá Appendix V.

4.9 Ofskömmtun

Engar upplýsingar eru tiltækar um ofskömmtun hjá mönnum og ólíklegt er að til ofskömmtunar komi þegar lyfið er gefið í auga.

Ef til ofskömmtunar kemur ætti að veita stuðningsmeðferð og meðferð í samræmi við einkenni. Ef LUMIGAN 0,3 mg/ml stakur skammtur, er fyrir slysni tekið inn gætu eftirfarandi upplýsingar komið að gagni: Í skammtímarannsóknum á músum og rottum þar sem lyfið var gefið um munn (með magaslöngu), framkölluðu skammtar allt að 100 mg/kg/dag af bimatoprost engin eiturhrif. Þessi skammtur er a.m.k. 22 sinnum hærri en slysaskammtur af öllu innihaldi pakkningar með stökum skammti af LUMIGAN 0,3 mg/ml (30x0,4 ml stakskammtaílát; 12 ml) hjá 10 kg þungu barni.

5. LYFJAFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

5.1 Lyfhrif

Flokkun eftir verkun: Augnlyf, prostaglandín hliðstæður, ATC flokkur: S 01 EE 03.

Verkunarháttur

Bimatoprost dregur úr augnþrýstingi hjá mönnum með því að auka útflæði augnvökva gegnum bjálka- netið (trabecular meshwork) og með því að auka útflæði frá æðahjúp og hvítu (uveoscleral). Lækkun innri þrýstings auga hefst um það bil 4 klst. eftir fyrstu lyfjagjöf og hámarksáhrif nást innan um það bil 8 til 12 klukkustunda. Áhrifin vara í að minnsta kosti 24 klst.

Bimatoprost er öflugt augnþrýstingslækkandi lyf. Það er samtengt prostamid, byggingarlega skylt prostaglandini F2 (PGF2 ) og hefur ekki áhrif á neinn þekktra viðtaka prostaglandina. Bimatoprost líkir sértækt eftir áhrifum náttúrulegra efna sem voru nýlega uppgötvuð og kallast prostamid. Bygging prostamidviðtakans hefur þó ekki enn verið skilgreind.

Klínísk verkun

Verkun og öryggi LUMIGAN 0,3 mg/ml staks skammts var borin saman við verkun og öryggi LUMIGAN 0,3 mg/ml (fjölskammta samsetningu) í klínískri rannsókn (tvíblind, slembiröðuð, samanburðahópa) sem stóð í 12 vikur. LUMIGAN 0,3 mg/ml stakur skammtur náði jafn mikilli lækkun augnþrýstings (IOP) og LUMIGAN 0,3 mg/ml (fjölskammta samsetning) þegar um var að ræða versnun á augnþrýstingi frá grunngildi hjá sjúklingum með gláku eða háþrýsting í auga. Stakur skammtur af LUMIGAN 0,3 mg/ml leiddi einnig til jafn mikillar lækkunar á augnþrýstingi og LUMIGAN 0,3 mg/ml (í fjölskammta samsetningu) þegar miðað var við meðaltals augnþrýsting við eftirfylgni í vikum 2, 6 og 12.

Í12 mánaða meðferð með LUMIGAN 0,3 mg/ml (fjölskammta samsetning) einu og sér hjá fullorðnum, borið saman við timolol, var meðaltalsbreyting innri augnþrýstings miðað við upphafsgildi að morgni (08:00), á bilinu frá -7,9 til -8,8 mmHg. Við sérhverja mælingu breyttust meðalgildi innri augnþrýstings yfir daginn, mæld í þá 12 mánuði sem rannsóknin stóð, ekki um meira en 1,3 mmHg yfir daginn og voru aldrei yfir 18,0 mmHg.

Í6 mánaða klínískri rannsókn á LUMIGAN 0,3 mg/ml (fjölskammta samsetning), með samanburði við latanoprost, kom fram tölfræðilega marktækt meiri lækkun á meðalgildi augnþrýstings að morgni (á bilinu frá -7,6 til -8,2 mmHg fyrir bimatoprost á móti -6,0 til -7,2 mmHg fyrir latanoprost) við sérhverja mælingu rannsóknina á enda. Aukin blóðsókn í augnslímu, vöxtur augnhára og augnkláði voru tölfræðilega marktækt algengari með bimatoprosti heldur en latanoprosti, en samt sem áður var

hlutfall þeirra sem hættu meðferð vegna aukaverkana lágt og munurinn var ekki tölfræðilega marktækur.

Samanborið við meðferð með beta-blokka einum og sér, lækkaði samhliða meðferð með beta-blokka og LUMIGAN 0,3 mg/ml (fjölskammta samsetning) meðalgildi augnþrýstings að morgni (08:00) um -6,5 til -8,1 mmHg.

Takmörkuð reynsla liggur fyrir hjá sjúklingum með gleiðhornsgláku með sýndarflysjun (open-angle glaucoma with pseudoexfoliative) og litgláku, sem og við langvarandi gláku með lokuðu horni og með sýnilegan skurð á litu (chronic angle-closure glaucoma with patent iridotomy).

Í klínískum rannsóknum hafa ekki sést nein klínískt marktæk áhrif á hjartslátt og blóðþrýsting.

Börn

Ekki hefur verið sýnt fram á öryggi og verkun LUMIGAN hjá börnum á aldrinum 0 til 18 ára.

5.2 Lyfjahvörf

Frásog

Bimatoprost berst greiðlega gegnum hornhimnu og hvítu manna in vitro. Eftir gjöf í auga hjá fullorðnum er almenn (systemic) útsetning fyrir bimatoprosti mjög lítil og engin uppsöfnun á sér stað með tímanum. Eftir gjöf eins dropa af LUMIGAN 0,3 mg/ml í hvort auga einu sinni á dag í 2 vikur, náði blóðþéttni hámarki innan 10 mínútna frá lyfjagjöf og féll niður fyrir greiningarmörk

(0,025 ng/ml) innan 1,5 klst. frá lyfjagjöf. Meðalgildi Cmax og AUC0-24 klst. voru ámóta á 7. og 14. degi eða um það bil 0,08 ng/ml og 0,09 ng·klst./ml, talið í sömu röð, sem gefur til kynna að stöðug þéttni bimatoprosts hafi náðst á fyrstu viku lyfjagjafar í augu.

Dreifing

Bimatoprost dreifist að takmörkuðu leyti í líkamsvefi og almennt (systemic) dreifingarrúmmál hjá mönnum var 0,67 l/kg við jafnvægi. Í blóði manna er bimatoprost aðallega að finna í plasma. Bimatoprost er um það bil 88% bundið við plasmaprótein.

Umbrot

Bimatoprost er helsta efnið í blóðrásinni, eftir að það hefur náð út í blóðrásina eftir gjöf í auga. Marg- vísleg umbrotsefni myndast síðan fyrir tilstilli oxunar á bimatoprosti, N-etýlsviptingar og glúkúron- samtengingar.

Brotthvarf

Brotthvarf bimatoprosts verður einkum með útskilnaði um nýru. Allt að 67% skammts sem gefinn var heilbrigðum fullorðnum sjálfboðaliðum í bláæð skildist út með þvagi, en 25% skildust út með hægðum. Helmingunartími brotthvarfs, sem ákvarðaður var eftir gjöf í bláæð, var um 45 mínútur, heildarblóðúthreinsun var 1,5 l/klst./kg.

Sérkenni hjá öldruðum sjúklingum:

Eftir gjöf tvisvar sinnum á sólarhring af LUMIGAN 0,3 mg/ml var meðalgildi AUC0-24 klst. fyrir bimatoprost 0,0634 ng·klst./ml hjá öldruðum (65 ára og eldri) sem er marktækt stærra en 0,0218 ng·klst./ml hjá ungu og heilbrigðu, fullorðnu fólki. Þetta skiptir þó ekki klínísku máli því

almenn (systemic) útsetning hjá bæði öldruðum og ungum einstaklingum hélst mjög lítil eftir gjöf í auga. Engin uppsöfnun bimatoprosts í blóði sást með tímanum og öryggi við notkun var sambærilegt hjá öldruðum og ungum sjúklingum.

5.3 Forklínískar upplýsingar

Áhrif í öðrum rannsóknum en klínískum sáust aðeins við skammta sem taldir eru vera það miklu stærri en hámarks skammtar fyrir menn, að litlu skipti fyrir klíníska notkun.

Hjá öpum sem gefið var bimatoprost í auga, í styrkleikanum 0,3 mg/ml, daglega í 1 ár, kom fram aukning litarefnis í lithimnu og afturkræf skammtaháð áhrif umhverfis augu, sem einkenndust af áberandi efri og/eða neðri skor (sulcus) og víkkun hvarmaglufu (palpebral fissure). Svo virðist sem aukning litarefnis í lithimnu stafi af aukinni örvun á myndun melaníns í sortufrumum en ekki af fjölgun sortufrumna. Ekki sáust neinar starfrænar eða smásæjar breytingar tengdar áhrifum umhverfis auga og verkunarmátinn sem veldur breytingum umhverfis auga er óþekktur.

Bimatoprost hafði hvorki stökkbreytandi áhrif né krabbameinsvaldandi áhrif í nokkrum in vitro og in vivo rannsóknum.

Bimatoprost skerti ekki frjósemi hjá rottum við skammta allt að 0,6 mg/kg/sólarhring (a.m.k.

103 sinnum sú útsetning sem ætluð er mönnum). Í rannsóknum á þroska fósturvísa/fóstra sáust fóstur- vísis-/fósturlát en engin áhrif á þroska hjá músum eða rottum við skammta sem voru að minnsta kosti 860 sinnum eða 1.700 sinnum stærri en skammtar ætlaðir mönnum, talið í sömu röð. Þessir skammtar leiddu til almennrar (systemic) útsetningar sem var að minnsta kosti 33 sinnum eða 97 sinnum meiri, talið í sömu röð, en sú útsetning sem ætluð er mönnum. Í rannsóknum á rottum á síðari hluta fóstur- skeiðs og fram yfir fæðingu (peri- and postnatal) leiddi eitrun hjá móðurinni til styttri meðgöngu, fósturdauða og minnkaðrar líkamsþyngdar afkvæma við 0,3 mg/kg/sólarhring skammta (minnst 41-föld sú útsetning sem ætluð er mönnum). Hegðunarbreytingar sem tengjast taugakerfi sáust ekki hjá afkvæmunum.

6. LYFJAGERÐARFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

6.1 Hjálparefni

Natríumklóríð

Dinatríumhýdrógenfosfat heptahýdrat

Sítrónusýraeinhýdrat

Saltsýra eða natríumhýdroxíð (til að stilla pH)

Hreinsað vatn

6.2 Ósamrýmanleiki

Á ekki við.

6.3 Geymsluþol

5 skammta pakkning - 12 mánuðir

30 skammta pakkning - 18 mánuðir

90 skammta pakkning - 18 mánuðir

Nota skal stöku skammtana innan 30 daga eftir að bakkinn er opnaður.

Farga skal opnuðu stakskammtaíláti strax eftir notkun.

6.4 Sérstakar varúðarreglur við geymslu

5 skammta pakkning - Geymið ekki við hærri hita en 25°C

30 skammta pakkning - Engin sérstök fyrirmæli eru um geymsluaðstæður lyfsins 90 skammta pakkning - Engin sérstök fyrirmæli eru um geymsluaðstæður lyfsins

6.5 Gerð íláts og innihald

Gegnsæ stakskammtaílát úr lágþéttni pólýetýleni og með tappa sem hægt er að snúa af. Hvert stakskammtaílát inniheldur 0,4 ml af lausn.

Eftirfarandi pakkningastærðir eru fáanlegar:

Askja sem inniheldur 5 stakskammtaílát,

Askja sem inniheldur 30 stakskammtaílát í bakka,

Askja sem inniheldur 90 stakskammtaílát í 3 bökkum.

Ekki er víst að allar pakkningastærðir séu markaðssettar.

6.6 Sérstakar varúðarráðstafanir við förgun

Engin sérstök fyrirmæli um förgun.

7. MARKAÐSLEYFISHAFI

Allergan Pharmaceuticals Ireland Castlebar Road

Westport

Co. Mayo Írland

8. MARKAÐSLEYFISNÚMER

EU/1/02/205/005-007

9. DAGSETNING FYRSTU ÚTGÁFU MARKAÐSLEYFIS/ENDURNÝJUNAR MARKAÐSLEYFIS

Dagsetning fyrstu útgáfu markaðsleyfis: 8. mars 2002.

Nýjasta dagsetning endurnýjunar markaðsleyfis: 20. febrúar 2007.

10. DAGSETNING ENDURSKOÐUNAR TEXTANS

Ítarlegar upplýsingar um lyfið eru birtar á vef Lyfjastofnunar Evrópu http://www.ema.europa.eu.

Upplýsingar á íslensku eru á http://www.serlyfjaskra.is.

Athugasemdir

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
  • Hjálp
  • Get it on Google Play
  • Um okkur
  • Info on site by:

  • Presented by RXed.eu

  • 27558

    skráð lyfseðilsskylt lyf