Icelandic
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Revlimid (lenalidomide) – Samantekt á eiginleikum lyfs - L04AX04

Updated on site: 09-Oct-2017

Nafn lyfsRevlimid
ATC-kóðiL04AX04
Efnilenalidomide
FramleiðandiCelgene Europe Ltd

Þetta lyf er undir sérstöku eftirliti til að nýjar upplýsingar um öryggi lyfsins komist fljótt og örugglega til skila. Heilbrigðisstarfsmenn eru hvattir til að tilkynna allar aukaverkanir sem grunur er um að tengist lyfinu. Í kafla 4.8 eru upplýsingar um hvernig tilkynna á aukaverkanir.

1.HEITI LYFS

Revlimid 2,5 mg hörð hylki

Revlimid 5 mg hörð hylki

Revlimid 7,5 mg hörð hylki

Revlimid 10 mg hörð hylki

Revlimid 15 mg hörð hylki

Revlimid 20 mg hörð hylki

Revlimid 25 mg hörð hylki

2.INNIHALDSLÝSING

Revlimid 2,5 mg hörð hylki

Hvert hylki inniheldur 2,5 mg af lenalídómíði.

Hjálparefni með þekkta verkun

Hvert hylki inniheldur 73,5 mg af laktósa (sem vatnsfrír laktósi).

Revlimid 5 mg hörð hylki

Hvert hylki inniheldur 5 mg af lenalídómíði.

Hjálparefni með þekkta verkun

Hvert hylki inniheldur 147 mg af laktósa (sem vatnsfrír laktósi).

Revlimid 7,5 mg hörð hylki

Hvert hylki inniheldur 7,5 mg af lenalídómíði.

Hjálparefni með þekkta verkun

Hvert hylki inniheldur 144,5 mg af laktósa (sem vatnsfrír laktósi).

Revlimid 10 mg hörð hylki

Hvert hylki inniheldur 10 mg af lenalídómíði.

Hjálparefni með þekkta verkun

Hvert hylki inniheldur 294 mg af laktósa (sem vatnsfrír laktósi).

Revlimid 15 mg hörð hylki

Hvert hylki inniheldur 15 mg af lenalídómíði.

Hjálparefni með þekkta verkun

Hvert hylki inniheldur 289 mg af laktósa (sem vatnsfrír laktósi).

Revlimid 20 mg hörð hylki

Hvert hylki inniheldur 20 mg af lenalídómíði.

Hjálparefni með þekkta verkun

Hvert hylki inniheldur 244,5 mg af laktósa (sem vatnsfrír laktósi).

Revlimid 25 mg hörð hylki

Hvert hylki inniheldur 25 mg af lenalídómíði.

Hjálparefni með þekkta verkun

Hvert hylki inniheldur 200 mg af laktósa (sem vatnsfrír laktósi).

Sjá lista yfir öll hjálparefni í kafla 6.1.

3.LYFJAFORM

Hart hylki.

Revlimid 2,5 mg hörð hylki

Blágræn/hvít hylki, stærð 4, 14,3 mm, merkt „REV 2.5 mg“.

Revlimid 5 mg hörð hylki

Hvít hylki, stærð 2, 18,0 mm, merkt „REV 5 mg“.

Revlimid 7,5 mg hörð hylki

Ljósgul/hvít hylki, stærð 2, 18,0 mm, merkt „REV 7.5 mg“.

Revlimid 10 mg hörð hylki

Blágræn/ljósgul hylki, stærð 0; 21,7 mm, merkt „REV 10 mg“.

Revlimid 15 mg hörð hylki

Ljósblá/hvít hylki, stærð 0, 21,7 mm, merkt „REV 15 mg“.

Revlimid 20 mg hörð hylki

Blágræn/ljósblá hylki, stærð 0, 21,7 mm, merkt „REV 20 mg“.

Revlimid 25 mg hörð hylki

Hvít hylki, stærð 0, 21,7 mm, merkt „REV 25 mg“.

4.KLÍNÍSKAR UPPLÝSINGAR

4.1Ábendingar

Mergæxli (multiple myeloma)

Revlimid sem einlyfjameðferð er ætlað til viðhaldsmeðferðar á fullorðnum sjúklingum með nýgreint mergæxli sem hafa gengist undir samgena stofnfrumuígræðslu.

Revlimid sem samsett meðferð (sjá kafla 4.2) er ætlað til meðferðar á mergæxli hjá fullorðnum sjúklingum sem ekki hafa fengið meðferð áður og eru ekki hæfir fyrir ígræðslu.

Revlimid ásamt dexametasóni er ætlað til meðferðar á fullorðnum sjúklingum með mergæxli sem hafa þegar fengið að minnsta kosti eina meðferð.

Heilkenni mergmisþroska (myelodysplastic syndrome (MDS))

Revlimid sem einlyfjameðferð er ætlað til meðferðar fyrir fullorðna sjúklinga með blóðleysi sem er háð blóðgjöfum vegna heilkennis mergmisþroska með væga- eða miðlungsmikla-1-áhættu, í tengslum við óeðlilega arfgerð vegna 5q brottfellingar þegar aðrir meðferðarmöguleikar eru ófullnægjandi eða eiga ekki við.

Klofasmáfrumueitilæxli (mantle cell lymphoma (MCL))

Revlimid sem einlyfjameðferð er ætlað til meðferðar á bakslagi eða þrálátu klofasmáfrumueitilæxli hjá fullorðnum (sjá kafla 4.4 og 5.1).

4.2Skammtar og lyfjagjöf

Meðferð með Revlimid skal vera undir stjórn sérfræðings sem hefur reynslu af krabbameinsmeðferð.

Fyrir allar ábendingar sem lýst er hér að neðan:

Skammti er breytt í samræmi við klínískar niðurstöður og rannsóknarniðurstöður (sjá kafla 4.4).

Mælt er með skammtaaðlögun meðan á meðferð stendur og þegar meðferð er hafin að nýju, til að meðhöndla 3. eða 4. stigs daufkyrningafæð, blóðflagnafæð eða aðrar 3. eða 4. stigs eiturverkanir sem taldar eru tengjast lenalídómíði.

Ef daufkyrningafæð er til staðar ætti að íhuga notkun vaxtarþátta við meðferð sjúklings.

Ef minna en 12 klst. eru liðnar frá því að skammtur gleymdist, má sjúklingurinn taka skammtinn. Ef meira en 12 klst. eru liðnar frá því að skammtur gleymdist á venjulegum tíma, á sjúklingurinn ekki að taka skammtinn heldur taka næsta skammt á venjulegum tíma daginn eftir.

Skammtar

Nýlega greint mergæxli (NDMM)

Viðhaldsmeðferð með lenalídómíði hjá sjúklingum sem hafa gengist undir samgena

stofnfrumugjöf (ASCT)

Hefja skal viðhaldsmeðferð með lenalídómíði eftir að fullnægjandi bati á blóðmynd hefur náðst í kjölfar samgena stofnfrumugjafar. Ekki má hefja meðferð með lenalídómíði ef heildarfjöldi daufkyrninga er < 1,0 x 109/l og/eða ef blóðflagnafjöldi er < 75 x 109/l.

Ráðlagður skammtur

Ráðlagður upphafsskammtur af lenalídómíði er 10 mg til samfelldrar inntöku einu sinni á dag (á dögum 1-28 í endurteknum 28 daga lotum) þar til sjúkdómurinn versnar eða sjúklingurinn þolir ekki meðferðina. Eftir 3 umferðir af viðhaldsmeðferð með lenalídómíði má auka skammtinn í 15 mg til inntöku einu sinni á dag ef sjúklingurinn þolir það.

Stigminnkandi skammtar

 

Upphafsskammtur (10 mg)

Ef skammtur er aukinn (15 mg) a

Skammtastig -1

5 mg

10 mg

Skammtastig -2

5 mg (dagar 1-21 á 28 daga fresti)

5 mg

Skammtastig -3

Á ekki við

5 mg (dagar 1-21 á 28 daga fresti)

 

 

 

 

Ekki gefa minna en 5 mg skammt (dagar 1-21 á 28 daga fresti)

a Eftir 3 umferðir af viðhaldsmeðferð með lenalídómíði má auka skammtinn í 15 mg til inntöku einu sinni á dag ef sjúklingurinn þolir það.

Blóðflagnafæð

 

Þegar blóðflögur

Ráðlögð viðbrögð

Falla í < 30 x 109/l

Gera hlé á lenalídómíð meðferð

Ná aftur ≥ 30 x 109/l

Halda áfram með lenalídómíð af

 

 

skammtastigi -1 einu sinni á dag

Við hvert síðara fall niður fyrir 30 x 109/l

Gera hlé á lenalídómíð meðferð

Ná aftur ≥ 30 x 109/l

Halda áfram með lenalídómíð af næsta lægra

 

 

skammtastigi einu sinni á dag.

Daufkyrningafæð

 

Þegar daufkyrningar

Ráðlögð viðbrögða

Falla í < 0,5 x 109/l

Gera hlé á lenalídómíð meðferð

Ná aftur ≥ 0,5 x 109/l

Halda áfram með lenalídómíð af

 

 

skammtastigi -1 einu sinni á dag

Við hvert síðara fall niður fyrir < 0,5 x 109/l

Gera hlé á lenalídómíð meðferð

Ná aftur ≥ 0,5 x 109/l

Halda áfram með lenalídómíð af næsta lægra

 

 

skammtastigi einu sinni á dag.

aEf daufkyrningafæð er eina eiturverkunin, á hvaða skammtastigi sem er, skal gefa kyrningavaxtarþátt (e. granulocyte colony stimulating factor, G-CSF) og halda áfram með lenalídómíð af sama skammtastigi samkvæmt ákvörðun læknisins.

Lenalídómíð í samsettri meðferð með dexametasóni þar til sjúkdómurinn versnar hjá

sjúklingum sem eru ekki hæfir fyrir ígræðslu

Ekki má hefja meðferð með lenalídómíði ef heildarfjöldi daufkyrninga er < 1,0 x 109/l og/eða ef blóðflagnafjöldi er < 50 x 109/l.

Ráðlagður skammtur

Ráðlagður upphafsskammtur af lenalídómíði er 25 mg til inntöku einu sinni á sólarhring á dögum 1 til 21 í endurteknum 28-daga lotum.

Ráðlagður skammtur af dexametasóni er 40 mg til inntöku einu sinni á dag á dögum 1, 8, 15 og 22 í endurteknum 28-daga lotum. Sjúklingarnir geta haldið áfram á meðferð með lenalídómíði og dexametasóni þar til sjúkdómurinn versnar eða þeir þola ekki meðferðina.

Stigminnkandi skammtar

 

 

 

 

Lenalídómíð

Dexametasón

Upphafsskammtur

25 mg

40 mg

Skammtastig -1

20 mg

20 mg

Skammtastig -2

15 mg

12 mg

Skammtastig -3

10 mg

8 mg

Skammtastig -4

5 mg

4 mg

Skammtastig -5

2,5 mg

Á ekki við

ª Skammtaminnkun fyrir bæði lyfin má framkvæma í sitthvoru lagi

 

 

Blóðflagnafæð

Þegar blóðflögur

Ráðlögð viðbrögð

Falla í < 25 x 109/l

Stöðva lenalídómíð meðferð það sem eftir er af

 

lotunnia

Ná aftur ≥ 50 x 109/l

Minnka skammtinn um eitt skammtastig þegar

 

meðferð er hafin aftur í næstu lotu

aEf skammtatakmarkandi eiturverkanir (e. dose limiting toxicity, DLT) koma fyrir eftir 15. dag lotu, skal gera hlé á lenalídómíð meðferð a.m.k. það sem eftir er af yfirstandandi 28 daga lotu.

Daufkyrningafæð

 

Þegar daufkyrningar

Ráðlögð viðbrögð

Falla fyrst í < 0,5 x 109/l

Gera hlé á lenalídómíð meðferð

Ná aftur ≥ 1 x 109/l þegar daufkyrningafæð er

Halda áfram með lenalídómíð með

eina eiturverkunin í blóði sem vart verður við

upphafsskammti einu sinni á dag

Ná aftur ≥ 0,5 x 109/l þegar vart verður við

Halda áfram með lenalídómíð af skammtastigi -1

skammtaháðar eiturverkanir í blóði, aðrar en

einu sinni á dag

daufkyrningafæð

 

Við hvert síðara fall niður fyrir < 0,5 x 109/l

Gera hlé á lenalídómíð meðferð

Ná aftur ≥ 0,5 x 109/l

Halda áfram með lenalídómíð af næsta lægra

 

 

skammtastigi einu sinni á dag.

Um eiturverkanir í blóði gildir að auka má lenalídómíð skammtinn aftur upp í næsta skammtastigi fyrir ofan (allt að upphafsskammti) þegar starfsemi beinmergs er orðin betri (engar skammtatakmarkandi eiturverkanir í blóði að minnsta kosti 2 samfelldar lotur: Heildarfjöldi daufkyrninga ≥ 1,5 x 109/l ásamt blóðflagnafjölda ≥ 100 x 109/l í upphafi nýrrar lotu).

Lenalídómíð í samsettri meðferð með melfalani og prednisóni sem fylgt er eftir með

viðhaldsmeðferð með lenalídómíði hjá sjúklingum sem eru ekki hæfir fyrir ígræðslu Ekki má hefja meðferð með lenalídómíði ef heildarfjöldi daufkyrninga er < 1,5 x 109/l og/eða ef blóðflagnafjöldi er < 75 x 109/l.

Ráðlagður skammtur

Ráðlagður upphafsskammtur er 10 mg einu sinni á sólarhring af lenalídómíði til inntöku á dögum 1 til 21 í endurteknum 28-daga lotum í allt að 9 lotur, 0,18 mg/kg af melfalani til inntöku á dögum 1 til 4 í endurteknum 28-daga lotum og 2 mg/kg af prednisóni til inntöku á dögum 1 til 4 í endurteknum 28- daga lotum. Sjúklingar sem ljúka 9 lotum eða geta ekki lokið samsettu meðferðinni vegna óþols fá einlyfjameðferð með lenalídómíði eins og hér segir: 10 mg einu sinni á sólarhring til inntöku á dögum 1 til 21 í endurteknum 28-daga lotum þar til sjúkdómsversnun á sér stað.

Stigminnkandi skammtar

 

Lenalídómíð

Melfalan

Prednisón

Upphafsskammtur

10 mga

0,18 mg

2 mg/kg

Skammtastig -1

7,5 mg

0,14 mg

1 mg/kg

Skammtastig -2

5 mg

0,10 mg

0,5 mg/kg

Skammtastig -3

2,5 mg

Á ekki við

0,25 mg/kg

a Ef daufkyrningafæð er eina eiturverkunin, á hvaða skammtastigi sem er, skal gefa kyrningavaxtarþátt (e. granulocyte colony stimulating factor, G-CSF) og halda áfram með lenalídómíð af sama skammtastigi.

Blóðflagnafæð

 

Þegar blóðflögur

Ráðlögð viðbrögð

Falla fyrst í < 25 x 109/l

Gera hlé á lenalídómíð meðferð

Ná aftur ≥ 25 x 109/l

Halda áfram með lenalídómíð og melfalan af

 

 

skammtastigi -1

Við hvert síðara fall niður fyrir 30 x 109/l

Gera hlé á lenalídómíð meðferð

Ná aftur ≥ 30 x 109/l

Halda áfram með lenalídómíð af næsta lægra

 

 

skammtastigi (skammtastigi -2 eða -3) einu sinni á

 

 

dag.

Daufkyrningafæð

 

Þegar daufkyrningar

Ráðlögð viðbrögð

Falla fyrst í < 0,5 x 109/la

Gera hlé á lenalídómíð meðferð

Ná aftur ≥ 0,5 x 109/l þegar daufkyrningafæð er

Halda áfram með lenalídómíð með

eina eiturverkunin í blóði sem vart verður við

upphafsskammti einu sinni á dag

Ná aftur ≥ 0,5 x 109/l þegar vart verður við

Halda áfram með lenalídómíð af skammtastigi -1

skammtaháðar eiturverkanir í blóði, aðrar en

einu sinni á dag

daufkyrningafæð

 

Við hvert síðara fall niður fyrir < 0,5 x 109/l

Gera hlé á lenalídómíð meðferð

Ná aftur ≥ 0,5 x 109/l

Halda áfram með lenalídómíð af næsta lægra

 

 

skammtastigi einu sinni á dag.

aEf einstaklingurinn hefur ekki verið að fá meðferð með G-CSF skal hefja meðferð með G-CSF. Á 1. degi næstu lotu skal halda meðferð með G-CSF áfram eftir þörfum og halda áfram með sama skammt af lenalídómíði ef daufkyrningafæð var eina skammtatakmarkandi eiturverkunin. Annars skal minnka skammtinn um eitt skammtastig við upphaf næstu lotu.

Mergæxli þar sem um að minnsta kosti eina fyrri meðferð er að ræða

Ekki má hefja meðferð með lenalídómíði ef heildarfjöldi daufkyrninga er < 1,0 x 109/l og/eða ef blóðflagnafjöldi er < 75 x 109/l eða, í samræmi við íferð plasmafrumna í beinmerg er blóðflagnafjöldi < 30 x 109/l.

Ráðlagður skammtur

Ráðlagður upphafsskammtur af lenalídómíði er 25 mg til inntöku einu sinni á sólarhring á dögum 1 til 21 í endurteknum 28-daga lotum. Ráðlagður skammtur af dexametasóni er 40 mg til inntöku einu sinni á dag á dögum 1 til 4, 9 til 12 og 17 til 20 í hverri 28-daga lotu meðan á fyrstu 4 lotum meðferðar stendur og síðan 40 mg einu sinni á dag á dögum 1 til 4 á hverju 28 daga tímabili. Læknar sem ávísa lyfinu skulu meta vandlega hvaða skammt af dexametasóni skal nota með hliðsjón af ástandi sjúklingsins og sjúkdómsframgangi.

Stigminnkandi skammtar

 

 

Upphafsskammtur

 

25 mg

Skammtastig -1

 

15 mg

Skammtastig -2

 

10 mg

Skammtastig -3

 

5 mg

Blóðflagnafæð

 

 

Þegar blóðflögur

Ráðlögð viðbrögð

Falla fyrst í < 30 x 109/l

Gera hlé á lenalídómíð meðferð

Ná aftur ≥ 30 x 109/l

Halda áfram með lenalídómíð af skammtastigi -1

Við hvert síðara fall niður fyrir 30 x 109/l

Gera hlé á lenalídómíð meðferð

Ná aftur ≥ 30 x 109/l

Halda áfram með lenalídómíð af næsta lægra

 

 

skammtastigi (skammtastig -2 eða -3) einu sinni á

 

 

dag.

 

 

Ekki nota lægri skammta en 5 mg einu sinni á

 

 

dag.

Daufkyrningafæð

 

Þegar daufkyrningar

Ráðlögð viðbrögð

Falla fyrst í < 0,5 x 109/l

Gera hlé á lenalídómíð meðferð

Ná aftur ≥ 0,5 x 109/l þegar daufkyrningafæð er

Halda áfram með lenalídómíð með

eina eiturverkunin í blóði sem vart verður við

upphafsskammti einu sinni á dag

Ná aftur ≥ 0,5 x 109/l þegar vart verður við

Halda áfram með lenalídómíð af skammtastigi -1

skammtaháðar eiturverkanir í blóði, aðrar en

 

daufkyrningafæð

 

Við hvert síðara fall niður fyrir < 0,5 x 109/l

Gera hlé á lenalídómíð meðferð

Ná aftur ≥ 0,5 x 109/l

Halda áfram með lenalídómíð af næsta lægra

 

 

skammtastigi (skammtastig -1, -2 eða -3) einu

 

 

sinni á dag.

Ekki nota lægri skammta en 5 mg einu sinni á dag.

Heilkenni mergmisþroska (MDS)

Ekki má hefja lenalídómíð meðferð ef heildarfjöldi daufkyrninga er < 0,5 x 109/l og/eða blóðflagnafjöldi er < 25 x 109/l.

Ráðlagður skammtur

Ráðlagður upphafsskammtur af lenalídómíði er 10 mg til inntöku einu sinni á dag á dögum 1 til 21 í endurteknum 28 daga lotum.

Stigminnkandi skammtar

Upphafsskammtur

10 mg einu sinni á dag á dögum 1 til 21 í endurteknum 28-daga lotum

 

 

Skammtastig -1

5,0 mg einu sinni á dag á dögum 1 til 28 í endurteknum 28-daga lotum

 

 

Skammtastig -2

2,5 mg einu sinni á dag á dögum 1 til 28 í endurteknum 28-daga lotum

 

 

Skammtastig -3

2,5 mg annan hvern dag á dögum 1 til 28 í endurteknum 28-daga lotum

 

 

Blóðflagnafæð

 

Þegar blóðflögur

Ráðlögð viðbrögð

Falla niður í < 25 x 109/l

Gera hlé á lenalídómíð meðferð

Ná aftur ≥ 25 x 109/l - < 50 x 109/l í a.m.k. 2 skipti í

Halda áfram með lenalídómíð af næsta

≥ 7 daga eða þegar blóðflagnafjöldi verður aftur

lægra skammtastigi (skammtastig -1, -2 eða

≥ 50 x 109/l á einhverjum tímapunkti

-3)

Daufkyrningafæð

 

Þegar daufkyrningar

Ráðlögð viðbrögð

Falla niður í < 0,5 x 109/l

Gera hlé á lenalídómíð meðferð

Ná aftur ≥ 0,5 x 109/l

Halda áfram með lenalídómíð af næsta

 

 

lægra skammtastigi (skammtastig -1, -2 eða

 

 

-3)

Meðferð með lenalídómíði hætt

Ef ekki verður að minnsta kosti minniháttar svörun rauðra blóðkorna innan 4 mánaða eftir að meðferð er hafin, sem kemur fram með að minnsta kosti 50% minnkun á þörf fyrir blóðgjafir eða, ef ekki er um blóðgjafir að ræða, 1g/dl aukningu á blóðrauða, skal hætta meðferð með lenalídómíði.

Klofasmáfrumueitilæxli Ráðlagður skammtur

Ráðlagður upphafsskammtur af lenalídómíði er 25 mg til inntöku einu sinni á sólarhring á dögum 1 til 21 í endurteknum 28 daga lotum.

Stigminnkandi skammtar

Upphafsskammtur

25 mg einu sinni á dag á dögum 1 til 21 í endurteknum 28-daga lotum

 

 

Skammtastig -1

20 mg einu sinni á dag á dögum 1 til 21 í endurteknum 28-daga lotum

 

 

Skammtastig -2

15 mg einu sinni á dag á dögum 1 til 21 í endurteknum 28-daga lotum

 

 

Skammtastig -3

10 mg einu sinni á dag á dögum 1 til 21 í endurteknum 28-daga lotum

 

 

Skammtastig -4

5 mg einu sinni á dag á dögum 1 til 21 í endurteknum 28-daga lotum

 

 

Skammtastig -5

2,5 mg einu sinni á dag á dögum 1 til 21 í endurteknum 28-daga lotum1

 

5 mg annan hvern dag á dögum 1 til 21 í endurteknum 28-daga lotum

1 – Í löndum þar sem 2,5 mg hylki eru fáanleg.

Blóðflagnafæð

 

 

Þegar blóðflögur

Ráðlögð viðbrögð

 

Falla í < 50 x 109/l

Gera hlé á lenalídómíð meðferð og framkvæma

 

 

heildartalningu blóðkorna á a.m.k. 7 daga fresti

 

Ná aftur ≥ 60 x 109/l

Halda áfram með lenalídómíð á næsta stigi fyrir

 

 

neðan (skammtastigi -1)

 

Við hvert síðara fall niður fyrir 50 x 109/l

Gera hlé á lenalídómíð meðferð og framkvæma

 

 

heildartalningu blóðkorna á a.m.k. 7 daga fresti

 

Ná aftur ≥ 60 x 109/l

Halda áfram með lenalídómíð á næsta stigi fyrir

 

 

neðan (skammtastigi -2, -3, -4 eða -5).

 

 

Ekki nota lægri skammta en af skammtastigi -5

Daufkyrningafæð

 

 

Þegar daufkyrningar

Ráðlögð viðbrögð

 

Falla í < 1 x 109/l í a.m.k. 7 daga eða

Gera hlé á lenalídómíð meðferð og framkvæma

 

falla í < 1 x 109/l ásamt sótthita (líkamshita

heildartalningu blóðkorna a.m.k. á 7 daga fresti

 

≥ 38,5°C) eða

 

 

falla í < 0,5 x 109/l

 

 

Ná aftur ≥ 1 x 109/l

Halda áfram með lenalídómíð á næsta lægra

 

 

skammtastigi (skammtastigi -1)

 

Við hvert síðara fall niður fyrir 1 x 109/l í a.m.k.

Gera hlé á lenalídómíð meðferð

 

7 daga eða við fall í < 1 x 109/l ásamt sótthita

 

 

(líkamshita ≥ 38,5°C) eða fall í < 0,5 x 109/l

 

 

Ná aftur ≥ 1 x 109/l

Halda áfram með lenalídómíð á næsta lægra

 

 

skammtastigi (skammtastigi -2, -3, -4 eða -5).

 

 

Ekki nota lægri skammta en af skammtastigi -5

Æxlisertingarviðbrögð (e. Tumour flare reaction (TFR))

Halda má meðferð með lenalídómíði áfram hjá sjúklingum með TFR af gráðu 1 eða 2 án þess að gera hlé eða aðlaga skammta, samkvæmt mati læknis. Hjá sjúklingum með TFR af gráðu 3 eða 4 skal gera hlé á meðferð þar til TFR hefur hjaðnað í ≤ gráðu 1 og hægt er að veita sjúklingum meðferð við einkennum samkvæmt leiðbeiningum um meðferð á TFR af gráðu 1 og 2 (sjá kafla 4.4).

Allar ábendingar

Þegar um aðrar 3. eða 4. stigs eiturverkanir er að ræða, sem talið er að séu í tengslum við lenalídómíð, skal hætta meðferð og eingöngu hefja hana að nýju á næsta skammtastigi fyrir neðan þegar eiturverkanir hafa minnkað niður í ≤ 2. stigs eiturverkanir, en það fer eftir mati læknis.

Íhuga skal að gera hlé á meðferð með lenalídómíði eða stöðva meðferð ef um 2. eða 3. stigs húðútbrot er að ræða. Ef um ofnæmisbjúg er að ræða, 4. stigs húðútbrot, útbrot með húðflögnun eða

blöðrumyndun, eða ef grunur leikur á Stevens-Johnson heilkenni eða eitrunardreplosi húðþekju skal hætta meðferð með lenalídómíði og ekki skal hefja hana að nýju eftir að henni hefur verið hætt vegna slíkra viðbragða.

Sérstakir hópar

Börn

Revlimid má ekki nota hjá börnum og unglingum frá fæðingu að 18 ára aldri vegna þess að upplýsingar um öryggi liggja ekki fyrir (sjá kafla 5.1).

Aldraðir

Fyrirliggjandi lyfjahvarfafræðilegar upplýsingar eru tilgreindar í kafla 5.2. Lenalídómíð hefur verið notað í klínískum rannsóknum hjá sjúklingum með mergæxli allt að 91 árs aldri, hjá sjúklingum með heilkenni mergmisþroska allt að 95 ára aldri og hjá sjúklingum með klofasmáfrumueitilæxli allt að 88 ára að aldri (sjá kafla 5.1).

Þar sem meiri líkur eru á minnkaðri nýrnastarfsemi hjá öldruðum sjúklingum ætti að gæta varúðar við val skammta og hyggilegt er að hafa eftirlit með nýrnastarfsemi.

Nýlega greint mergæxli: sjúklingar sem eru ekki hæfir fyrir ígræðslu

Sjúklinga á aldrinum 75 ára og eldri með nýgreint mergæxli skal meta vandlega áður en meðferð er ráðgerð (sjá kafla 4.4).

Hjá sjúklingum eldri en 75 ára sem fengu meðferð með lenalídómíði í samsettri meðferð með dexametasóni er upphafsskammtur af dexametasóni 20 mg/sólarhring á dögum 1, 8, 15 og 22 í hverri 28 daga meðferðarlotu.

Engin skammtaaðlögun er ráðlögð hjá sjúklingum eldri en 75 ára sem eru á meðferð með lenalídómíði í samsettri meðferð með melfalani og prednisóni.

Hjá sjúklingum á aldrinum 75 ára og eldri með nýgreint mergæxli sem fengu lenalídómíð var hærri tíðni alvarlegra aukaverkana og aukaverkana sem leiddu til þess að meðferð var hætt.

Hjá sjúklingum með nýlega greint mergæxli þoldist samsett meðferð með lenalídómíði verr hjá sjúklingum eldri en 75 ára samanborið við þá sem voru yngri. Þessir sjúklingar hættu oftar á meðferðinni vegna þess að þeir þoldu hana ekki (3. eða 4. stigs aukaverkanir og alvarlegar aukaverkanir) en sjúklingar < 75 ára.

Mergæxli: sjúklingar þar sem um að minnsta kosti eina fyrri meðferð er að ræða

Ekki var marktækur munur á hundraðshluta sjúklinga með mergæxli, 65 ára eða eldri milli lenalídómíð/dexametasón hópsins og lyfleysu/dexametasón hópsins. Það sást enginn heildarmunur á öryggi og verkun milli þessara sjúklinga og yngri sjúklinga, en ekki er hægt að útiloka meiri áhættu fyrir eldri einstaklinga.

Heilkenni mergmisþroska

Hjá sjúklingum með heilkenni mergmisþroska sem fengu meðferð með lenalídómíði sást enginn heildarmunur á öryggi og verkun milli sjúklinga eldri en 65 ára og yngri sjúklinga.

Klofasmáfrumueitilæxli

Hjá sjúklingum með klofasmáfrumueitilæxli sem fengu meðferð með lenalídómíði sást enginn heildarmunur á öryggi og verkun milli sjúklinga 65 ára og eldri samanborið við sjúklinga yngri en 65 ára.

Notkun hjá sjúklingum með skerta nýrnastarfsemi

Lenalídómíð er fyrst og fremst skilið út um nýru; sjúklingar með skerta nýrnastarfsemi á hærri stigum geta hafa skert þol fyrir meðferð (sjá kafla 4.4). Gæta skal varúðar við val skammta og eftirlit með nýrnastarfsemi er ráðlagt.

Skammtaaðlögunar er ekki þörf fyrir sjúklinga með vægt skerta nýrnastarfsemi og mergæxli, heilkenni mergmisþroska, eða klofasmáfrumueitilæxli. Eftirfarandi skammtaaðlögun er ráðlögð við upphaf meðferðar og meðan á meðferð stendur hjá sjúklingum með miðlungi til alvarlega skerta nýrnastarfsemi eða lokastigsnýrnabilun.

Engin reynsla er af nýrnasjúkdómi á lokastigi (CLcr < 30 ml/mín., sem þarfnast blóðskilunar) í III. stigs rannsóknum.

Mergæxli

Nýrnastarfsemi (CLcr)

 

 

Skammtaaðlögun

 

 

 

 

(1.-21. dagur endurtekinna 28-daga

 

 

 

 

lota)

Miðlungi alvarleg skerðing nýrnastarfsemi

 

10 mg einu sinni á dag1

(30 ≤ CLcr < 50 ml/mín.)

 

 

 

 

 

 

 

Alvarleg skerðing nýrnastarfsemi

 

7,5 mg einu sinni á dag2

(CLcr < 30 ml/mín., skilun óþörf)

 

15 mg annan hvern dag

 

 

 

 

Lokastigsnýrnabilun

 

 

5 mg einu sinni á dag. Á

(CLcr < 30 ml/mín., þörf fyrir skilun)

 

skilunardögum ber að gefa

 

 

 

 

skammtinn eftir skilun.

Hækka má skammtinn í 15 mg einu sinni á dag að loknum 2 lotum ef sjúklingur svarar

ekki meðferð og þolir hana.

2.

Í löndum þar sem 7,5 mg hylki eru fáanleg

 

 

Heilkenni mergmisþroska

 

 

 

Nýrnastarfsemi (CLcr)

Skammtaaðlögun

 

 

Miðlungi alvarleg skerðing

Upphafsskammtur

5 mg einu sinni á dag

nýrnastarfsemi

 

(á dögum 1 til 21 í endurteknum 28-daga lotum)

(30 ≤ CLcr < 50 ml/mín)

Skammtastig -1*

2,5 mg einu sinni á dag

 

 

 

(á dögum 1 til 28 í endurteknum 28-daga lotum)

 

 

Skammtastig -2*

2,5 mg annan hvern dag (á dögum 1 til 28 í

 

 

 

endurteknum 28-daga lotum)

Alvarleg skerðing

Upphafsskammtur

2,5 mg einu sinni á dag

nýrnastarfsemi

 

(á dögum 1 til 21 í endurteknum 28-daga lotum)

(CLcr < 30 ml/mín, skilun

Skammtastig -1*

2,5 mg annan hvern dag

óþörf

 

(á dögum 1 til 28 í endurteknum 28-daga lotum)

 

 

Skammtastig -2*

2,5 mg tvisvar í viku

 

 

 

(á dögum 1 til 28 í endurteknum 28-daga lotum)

Lokastigsnýrnabilun

Upphafsskammtur

2,5 mg einu sinni á dag

(CLcr < 30 ml/mín, þörf

 

(á dögum 1 til 21 í endurteknum 28-daga lotum)

fyrir skilun)

Skammtastig -1*

2,5 mg annan hvern dag

Á blóðskilunardögum skal

 

(á dögum 1 til 28 í endurteknum 28-daga lotum)

Skammtastig -2*

2,5 mg tvisvar í viku

gefa skammtinn eftir

 

(á dögum 1 til 28 í endurteknum 28-daga lotum)

blóðskilun.

 

 

 

*Ráðlögð skref til skammtaminnkunar meðan á meðferð stendur og þegar meðferð er hafin að nýju, til að meðhöndla 3. eða 4. stigs daufkyrningafæð eða blóðflagnafæð eða aðrar 3. eða 4. stigs eiturverkanir sem taldar eru tengjast lenalídómíði, eins og lýst er hér að ofan.

Klofasmáfrumueitilæxli

Nýrnastarfsemi (CLcr)

Skammtaaðlögun

 

(1.-21. dagur endurtekinna 28-daga lota)

Miðlungi alvarleg skerðing nýrnastarfsemi

10 mg einu sinni á dag1

(30 ≤ CLcr < 50 ml/mín.)

 

Alvarleg skerðing nýrnastarfsemi

7,5 einu sinni á dag2

(CLcr < 30 ml/mín., skilun óþörf)

15 mg annan hvern dag

Lokastigsnýrnabilun

5 mg einu sinni á dag. Á skilunardögum

(CLcr < 30 ml/mín., þörf fyrir skilun)

ber að gefa skammtinn eftir skilun.

1 Hækka má skammtinn í 15 mg einu sinni á dag að loknum 2 lotum ef sjúklingur svarar ekki meðferð og þolir hana.

2 Í löndum þar sem 7,5 mg hylki eru fáanleg.

Eftir að meðferð með lenalídómíði hefst skal aðlaga skammta hjá sjúklingum með skerta nýrnastarfsemi, með tilliti til þess hvernig hver og einn þolir meðferðina, eins og lýst er hér fyrir ofan.

Notkun hjá sjúklingum með skerta lifrarstarfsemi

Það hafa ekki verið gerðar formlegar rannsóknir á lenalídómíði hjá sjúklingum með skerta lifrarstarfsemi og því eru ekki neinar sérstakar skammtaráðleggingar.

Lyfjagjöf Til inntöku.

Taka á Revlimid hylki um munn um það bil á sama tíma dags á þeim dögum sem skammtaáætlunin gerir ráð fyrir. Hvorki má opna, brjóta né tyggja hylkin. Hylkin skal gleypa heil, helst með vatni, með eða án fæðu.

Mælt er með því að þrýsta eingöngu á annan enda hylkisins þegar það er tekið úr þynnupakkningunni til þess að draga úr hættunni á því að hylkið aflagist eða brotni.

4.3

Frábendingar

Ofnæmi fyrir virka efninu eða einhverju hjálparefnanna sem talin eru upp í kafla 6.1.

Þungaðar konur.

Konur á barneignaraldri, nema þegar farið er eftir öllum fyrirmælum varðandi getnaðarvarnir

 

(sjá kafla 4.4 og 4.6).

4.4

Sérstök varnaðarorð og varúðarreglur við notkun

Þungunaraðvörun

Lenalídómíð er byggingarlega skylt talídómíði. Talídómíð er virkt efni sem vitað er að veldur vansköpun hjá mönnum og veldur alvarlegum lífshættulegum fæðingargöllum. Lenalídómíð veldur svipaðri vansköpun í öpum og þeirri sem skýrt er frá með talídómíði (sjá kafla 4.6 og 5.3). Ef lenalídómíð er tekið á meðgöngu má búast við vanskapandi áhrifum þess á menn.

Allir sjúklingar verða að fara eftir öllum fyrirmælum varðandi getnaðarvarnir, nema að áreiðanleg sönnun sé fyrir því að sjúklingurinn geti ekki orðið barnshafandi.

Forsendur fyrir því að konur teljist ekki vera á barneignaraldri

Kona, sem er sjúklingur eða maki karlkynssjúklings, er talin vera á barneignaraldri nema hún uppfylli að minnsta kosti eitt af eftirfarandi skilyrðum:

Aldur ≥ 50 ár og eðlilegar blæðingar ekki komið fram í ≥ 1 ár (tíðastopp í framhaldi af krabbameinsmeðferð eða meðan á brjóstagjöf stendur útilokar ekki getu til barneigna.).

Ótímabær eggjastokkabilun, staðfest af kvensjúkdómasérfræðingi

Fyrri tvíhliða eggjaleiðara- og eggjastokksnám, eða legnám

XY arfgerð, Turner heilkenni, leg ekki til staðar.

Ráðleggingar

Konur á barneignaraldri mega ekki nota lenalídómíð nema öll eftirfarandi skilyrði séu uppfyllt:

Hún skilur að búist er við hættu á vansköpun hjá ófædda barninu.

Hún skilur þörfina á öruggum getnaðarvörnum, samfellt í 4 vikur áður en meðferð hefst, allan tímann meðan á meðferð stendur og í 4 vikur eftir að meðferð lýkur.

Þó svo að kona á barneignaraldri hafi ekki blæðingar verður hún að fara eftir öllum ráðleggingum varðandi örugga getnaðarvörn.

Hún ætti að vera fær um að fara eftir fyrirmælum um öruggar getnaðarvarnir.

Hún hefur verið upplýst og skilur mögulegar afleiðingar þungunar og þörfina á að leita strax ráða ef hætta er á þungun.

Hún skilur þörfina á að hefja meðferðina strax og lenalídómíð hefur verið afhent eftir að neikvætt þungunarpróf hefur verið tekið.

Hún skilur þörfina fyrir og samþykkir að fara í þungunarpróf á 4 vikna fresti að frátöldum tilvikum um staðfesta ófrjósemisaðgerð á eggjaleiðurum.

Hún staðfestir að hún skilji hættuna og nauðsynlegar varúðarráðstafanir sem tengjast notkun lenalídómíðs.

Hjá karlkynssjúklingum sem taka lenalídómíð hafa lyfjahvarfafræðilegar upplýsingar sýnt að lenalídómíð er til staðar í sæði hjá mönnum í hverfandi magni meðan á meðferð stendur og greinist ekki í sæði hjá heilbrigðum einstaklingum 3 dögum eftir að töku lyfsins er hætt (sjá kafla 5.2). Til öryggis og með tilliti til sérstakra hópa sem hafa lengdan brotthvarfstíma svo sem vegna skertrar nýrnastarfsemi, verða karlkynssjúklingar sem taka lenalídómíð að uppfylla eftirfarandi skilyrði:

Skilja að búist er við hættu á vansköpun ef stundað er kynlíf með þungaðri konu eða konu á barneignaraldri.

Skilja nauðsyn þess að nota smokka ef kynlíf er stundað með þungaðri konu eða konu á barneignaraldri sem ekki notar örugga getnaðarvörn (jafnvel þó að karlmaðurinn hafi gengist undir ófrjósemisaðgerð), meðan á meðferð stendur og í 1 viku eftir að gert er hlé á meðferð og/eða meðferð hætt.

Skilja að ef kona verður þunguð af hans völdum meðan hann er í meðferð með Revlimid eða stuttu eftir að hann hættir að taka Revlimid, þarf hann að láta lækninn sem sér um meðferðina vita án tafar og að mælt er með því að konan fari til læknis sem hefur sérmenntun eða reynslu af vanskapanafræðum, til að fá hans álit og ráðgjöf.

Læknirinn sem ávísar lyfinu verður að tryggja hvað varðar konur á barneignaraldri:

Sjúklingurinn fari eftir fyrirmælum varðandi getnaðarvarnir, þar með talin staðfesting á að skilningur hennar sé viðunandi

Sjúklingurinn hafi samþykkt fyrrgreind skilyrði

Getnaðarvarnir

Konur á barneignaraldri verða að nota eina örugga getnaðarvörn í 4 vikur áður en meðferð hefst, meðan á meðferð stendur og þangað til 4 vikum eftir að meðferð með lenalídómíði er hætt og jafnvel ef hlé þarf að gera á skömmtum, nema sjúklingur samþykki að stunda algjört og langvarandi skírlífi og slíkt sé staðfest mánaðarlega. Ef sjúklingur notar ekki öruggar getnaðarvarnir, verður að vísa honum til heilbrigðisstarfsmanns er hlotið hefur þjálfun í ráðgjöf varðandi getnaðarvarnir, til að hefja notkun getnaðarvarna.

Eftirfarandi eru dæmi um hentugar getnaðarvarnir:

Vefjalyf

Lykkja í leg sem inniheldur levónorgestrel

Medróxýprógesterónasetat forðalyf

Ófrjósemisaðgerð á eggjaleiðurum

Kynmök eingöngu við sambýlismann sem gengist hefur undir ófrjósemisaðgerð; árangur ófrjósemisaðgerðarinnar verður að staðfesta með tveimur neikvæðum greiningum á sæði

Getnaðarvarnarpillur sem hindra egglos og innihalda eingöngu prógestógen (þ.e. desógestrel)

Vegna aukinnar hættu á bláæðasegareki hjá sjúklingum með mergæxli sem taka lenalídómíð í samsettri meðferð, og að minna leyti hjá sjúklingum með mergæxli, heilkenni mergmisþroska og klofasmáfrumueitilæxli sem eru í meðferð með lenalídómíði einu sér, er inntaka á samsettri getnaðarvarnarpillu ekki ráðlögð (sjá einnig kafla 4.5). Ef sjúklingur notar samsetta getnaðarvarnarpillu ætti sjúklingur að breyta yfir í eina af öruggu aðferðunum sem koma fram hér að ofan. Hættan á bláæðasegareki er til staðar í 4−6 vikur eftir að hætt er að taka inn samsettu getnaðarvarnarpilluna. Hugsanlegt er að dragi úr virkni steragetnaðarvarna við samhliða meðferð með dexametasóni (sjá kafla 4.5).

Veflyf og levónorgestrel-lykkjur tengjast aukinni hættu á sýkingu við ísetningu og óreglulegar blæðingar frá legi. Hugleiða ætti fyrirbyggjandi notkun sýklalyfja sérstaklega hjá sjúklingum með daufkyrningafæð.

Notkun kopar-lykkju er almennt ekki ráðlögð vegna hugsanlegrar hættu á sýkingu við ísetningu og tap á tíðablóði getur skapað vandamál hjá sjúklingum með daufkyrningafæð eða blóðflagnaflæð.

Þungunarpróf

Þungunarpróf skulu framkvæmd undir eftirliti læknis skv. viðteknum venjum, með 25 m. a.e./ml lágmarksnæmi, hjá konum á barneignaraldri eins og lýst er hér fyrir neðan. Þessar kröfur eru einnig gerðar til kvenna á barneignaraldri sem stunda algjört og langvarandi skírlífi. Best væri að framkvæma þungunarpróf, gefa út lyfseðil og afhenda lyfið sama daginn. Afhenda skal konum á barneignaraldri lenalídómíð innan 7 daga frá útgáfu lyfseðils.

Áður en byrjað er á meðferð

Það verður að framkvæma þungunarpróf hjá lækninum, þegar lenalídómíði er ávísað, eða innan við 3 dögum áður en farið er til læknisins, þegar sjúklingurinn hefur verið að nota örugga getnaðarvörn í að minnsta kosti 4 vikur. Prófið verður að tryggja að konan sé ekki þunguð þegar hún hefur meðferð með lenalídómíði.

Eftirfylgni og lok meðferðar

Þungunarpróf undir eftirliti læknis skal endurtekið á 4 vikna fresti, þar með talið 4 vikum eftir að meðferð lýkur, að frátöldum tilvikum um staðfesta ófrjósemisaðgerð á eggjaleiðurum. Það ætti að framkvæma þessi þungunarpróf á þeim degi sem lyfinu er ávísað eða innan 3 daga fyrir heimsóknina til læknisins.

Viðbótarvarúðarreglur

Það verður að fyrirskipa sjúklingum að gefa aldrei öðrum lyfið og að afhenda lyfjafræðingi öll ónotuð hylki að meðferð lokinni til öruggrar förgunar.

Sjúklingar mega ekki gefa blóð meðan á meðferð stendur eða í 1 viku eftir að notkun lenalídómíðs er hætt.

Fræðsluefni, takmarkanir á ávísun og dreifingu

Til að aðstoða sjúklinga til að forðast að útsetja fóstur fyrir lenalídómíði, mun handhafi markaðsleyfis útvega fræðsluefni fyrir heilbrigðisstarfsfólk til að skerpa á aðvörunum varðandi vansköpunarvaldandi áhrif lenalídómíðs sem búist er við, til að útvega ráðleggingar varðandi getnaðarvarnir áður en meðferð er hafin og til að útvega leiðbeiningar varðandi nauðsyn þungunarprófa. Lækninum sem ávísar lyfinu ber að upplýsa karl- og kvensjúklinga um þá hættu sem búist er við á vansköpun og þau ströngu fyrirmæli varðandi getnaðarvarnir sem reglur um getnaðarvarnir kveða á um og afhenda sjúklingum bækling með viðeigandi fræðsluefni, sjúklingakort og/eða samsvarandi tæki í samræmi við það kerfi sem er í hverju landi varðandi sjúklingakort. Í samráði við lyfjayfirvöld í hverju landi hefur verið komið á stýrðu dreifingarkerfi. Stýrt dreifingarkerfi felur í sér notkun sjúklingakorts og/eða samsvarandi tækja til eftirlits með ávísun og dreifingu og söfnun nákvæmra upplýsinga varðandi ábendingar til þess að fylgjast náið með notkun utan samþykktra ábendinga í hverju landi fyrir sig. Ákjósanlegast er að þungunarpróf, ávísun lyfsins og afgreiðsla fari fram á sama degi. Afgreiðsla lenalídómíðs til kvenna á barneignaraldri á að fara fram innan 7 daga frá ávísun lyfsins og eftir að þungunarpróf, sem gert hefur verið undir eftirliti heilbrigðisstarfsmanns, hefur reynst neikvætt.

Önnur sérstök varnaðarorð og varúðarreglur við notkun

Hjartadrep

Greint hefur verið frá hjartadrepi hjá sjúklingum á meðferð með lenalídómíði, einkum sjúklingum með þekkta áhættuþætti og á fyrstu 12 mánuðunum þegar það er notað í samsettri meðferð með dexametasóni. Fylgjast skal vel með sjúklingum með þekkta áhættuþætti – þ.m.t. sögu um segamyndun - og gera það sem hægt er til að lágmarka þá áhættuþætti sem hægt er að hafa áhrif á (t.d. reykingar, háan blóðþrýsting og há blóðfitugildi).

Segarek í bláæðum og slagæðum

Hjá sjúklingum með mergæxli tengist samtímis notkun lenalídómíðs og dexametasóns aukinni hættu á bláæðasegareki (aðallega segamyndun í djúpbláæðum og lungnasegareki) sem sást í minni mæli í samsettri meðferð með lenalídómíði, melfalani og prednisóni.

Hjá sjúklingum með mergæxli, heilkenni mergmisþroska og klofasmáfrumueitilæxli, tengdist meðferð með lenalídómíði einu sér minni hættu á bláæðasegareki (aðallega segamyndun í djúpbláæðum og lungnasegareki), en hjá sjúklingum með mergæxli sem fengu samsetta meðferð með lenalídómíði (sjá kafla 4.5 og 4.8).

Hjá sjúklingum með mergæxli tengist samtímis notkun lenalídómíðs og dexametasóns aukinni hættu á segareki í slagæðum (aðallega hjartadrepi og heilaslagi) sem sást í minna mæli í samsettri meðferð með lenalídómíði, melfalani og prednisóni. Hættan á segareki í slagæðum er minni hjá sjúklingum með mergæxli sem fengu einlyfjameðferð með lenalídómíði en hjá sjúklingum með mergæxli sem fengu meðferð með lenalídómíði í samsettri meðferð.

Því skal fylgjast vel með sjúklingum með þekkta áhættuþætti – þ.m.t. sögu um segamyndun - og gera það sem hægt er til að lágmarka þá áhættuþætti sem hægt er að hafa áhrif á (t.d. reykingar, háan blóðþrýsting og há blóðfitugildi). Samhliða gjöf rauðkornavaka eða saga um segarek getur líka aukið hættu á segareki hjá þessum sjúklingum. Því skal gæta varúðar við notkun rauðkornavaka, eða annarra lyfja er geta aukið hættuna á segamyndun, eins og uppbótarmeðferð með hormónum hjá sjúklingum með mergæxli sem fá lenalídómíð ásamt dexametasóni. Þéttni blóðrauða yfir 12 g/dl ætti að leiða til stöðvunar á notkun rauðkornavaka.

Sjúklingum og læknum er ráðlagt að fylgjast með einkennum segareks. Sjúklingum skal ráðlagt að leita læknishjálpar ef þeir fá einkenni eins og mæði, verk fyrir brjósti, bólgu í handlegg eða fæti. Ráðlögð er gjöf fyrirbyggjandi segavarnarlyfja, sérstaklega hjá sjúklingum með fleiri áhættuþætti tengda segareki. Ákvörðun um fyrirbyggjandi segavarnaráðstafanir ætti að taka að undangengnu nákvæmu mati á áhættuþáttum einstakra sjúklinga.

Ef blóðsegarek á sér stað skal hætta meðferð og veita hefðbundna segavarnandi meðferð. Þegar jafnvægi hefur náðst á segavarnandi meðferð hjá sjúklingnum og afleiðingar segareksins hafa verið meðhöndlaðar má hefja lenalídómíð meðferð að nýju með upprunalegum skömmtum ef ávinnings/áhættumat leyfir. Sjúklingurinn skal vera áfram á segavarnandi meðferð svo lengi sem hann er á meðferð með lenalídómíði.

Daufkyrningafæð og blóðflagnafæð

Helstu skammtatakmarkandi eiturverkanir af lenalídómíði eru daufkyrningafæð og blóðflagnafæð. Heildartalningu blóðkorna, þ.m.t. hvítra blóðkorna ásamt deilitalningu, talningu blóðflagna, mælingu á blóðrauða og blóðkornahlutfalli skal gera við upphaf meðferðar með lenalídómíði, síðan vikulega fyrstu 8 vikurnar og mánaðarlega eftir það, til þess að hafa eftirlit með frumufækkun. Hjá sjúklingum með klofasmáfrumueitilæxli ætti eftirlit að fara fram á 2 vikna fresti í lotum 3 og 4 og síðan við upphaf hverrar lotu. Þörf gæti verið á að minnka skammtinn (sjá kafla 4.2).

Ef um daufkyrningafæð er að ræða, ætti læknirinn að íhuga notkun vaxtarþátta við meðferð sjúklingsins. Ráðleggja skal sjúklingum að láta strax vita ef þeir fá hita.

Sjúklingum og læknum er ráðlagt að athuga öll einkenni blæðinga, þ.m.t. depilblæðingar og blóðnasir, sérstaklega hjá sjúklingum sem eru á samhliða meðferð með lyfjum sem gætu valdið blæðingum (sjá kafla 4.8, Blæðingasjúkdómar).

Gæta skal varúðar ef lenalídómíð er notað samhliða öðrum mergbælandi lyfjum.

Nýlega greint mergæxli: sjúklingar sem hafa gengist undir samgena stofnfrumugjöf á

viðhaldsmeðferð með lenalídómíði

Aukaverkanirnar úr CALGB 100104 fólu í sér tilvik sem tilkynnt var um eftir háskammtameðferð með melfalani og ASCT (HDM/ASCT) auk tilvika frá viðhaldstímabilinu. Önnur greining sýndi fram á tilvik sem fram komu eftir upphaf viðhaldsmeðferðar. Í IFM 2005-02 voru aukaverkanirnar eingöngu frá viðhaldstímabilinu.

Almennt sást daufkyrningafæð á 4. stigi oftar í örmunum sem fengu viðhaldsmeðferð með lenalídómíði en í örmunum sem fengu viðhaldsmeðferð með lyfleysu í rannsóknunum tveimur þar sem lagt var mat á viðhaldsmeðferð með lenalídómíði hjá sjúklingum með nýlega greint mergæxli sem gengist hafa undir samgena stofnfrumugjöf (32,1% samanborið við 26,7% [16,1% samanborið við 1,8% eftir upphaf viðhaldsmeðferðar] í CALGB 100104 og 16,4% samanborið við 0,7% í IFM 2005- 02, talið upp í sömu röð). Tilkynnt var um aukaverkanir af völdum daufkyrningafæðar meðan á meðferð stóð sem leiddu til þess að meðferð með lenalídómíði var stöðvuð hjá 2,2% sjúklinga í CALGB 100104 og 2,4% sjúklinga í IFM 2005-02, talið upp í sömu röð. Tilkynnt var um svipaða tíðni daufkyrningafæðar á 4. stigi með hita hjá örmunum sem fengu viðhaldsmeðferð með lenalídómíð og örmunum sem fengu viðhaldsmeðferð með lyfleysu í báðum rannsóknunum (0,4% samanborið við 0,5% [0,4% samanborið við 0,5% eftir upphaf viðhaldsmeðferðar] í CALGB 100104 og 0,3% samanborið við 0% í IFM 2005-02, talið upp í sömu röð). Ráðleggja skal sjúklingum að láta vita án tafar ef þeir fá hita og þörf getur verið á að stöðva meðferð og/eða minnka skammta (sjá kafla 4.2).

Blóðflagnafæð á 3. eða 4. stigi sást oftar í örmunum sem fengu viðhaldsmeðferð með lenalídómíði en í örmunum sem fengu viðhaldsmeðferð með lyfleysu í rannsóknum þar sem lagt var mat á viðhaldsmeðferð með lenalídómíði hjá sjúklingum með nýlega greint mergæxli sem gengist hafa undir samgena stofnfrumugjöf (37,5% samanborið við 30,3% [17,9% samanborið við 4,1% eftir upphaf viðhaldsmeðferðar] í CALGB 100104 og 13,0% samanborið við 2,9% í IFM 2005-02, talið upp í sömu röð). Sjúklingum og læknum er ráðlagt að athuga öll einkenni blæðinga, þ.m.t. depilblæðingar og blóðnasir, sérstaklega hjá sjúklingum sem eru á samhliða meðferð með lyfjum sem gætu valdið blæðingum (sjá kafla 4.8, Blæðingasjúkdómar).

Nýlega greint mergæxli: sjúklingar sem eru ekki hæfir fyrir ígræðslu á meðferð með

lenalídómíði í samsettri meðferð með lágskammta dexametasóni

Daufkyrningafæð á 4. stigi sást sjaldnar í örmunum sem fengu lenalídómíð ásamt lágskammta dexametasóni en í samanburðararminum (8,5% í Rd [samfelld meðferð] og Rd18 [meðferð í

18 fjögurra vikna lotum] samanborið við 15% í melfalan/prednisón/talídómíð arminum, sjá kafla 4.8). Tilvik 4. stigs daufkyrningafæðar með hita voru í samræmi við samanburðararminn (0,6 % í Rd og Rd18 hjá sjúklingum sem fengu meðferð með lenalídómíði/dexametasóni samanborið við 0,7% í arminum sem fékk melfalan/prednisón/talídómíð, sjá kafla 4.8).

Blóðflagnafæð á 3. eða 4. stigi sást í minni mæli í Rd og Rd18 örmunum en í samanburðararminum (8,1% samanborið við 11,1%, talið upp í sömu röð).

Nýlega greint mergæxli: sjúklingar sem eru ekki hæfir fyrir ígræðslu á meðferð með lenalídómíði í samsettri meðferð með melfalani og prednisóni

Íklínískum rannsóknum hjá sjúklingum með nýlega greint mergæxli tengist samsett meðferð með lenalídómíði, melfalani og prednisóni hærri tíðni 4. stigs daufkyrningafæðar (34,1% í melfalan, prednisón og lenalídómíð arminum og þar næst sjúklingum sem fengu lenalídómíð [MPR+R] og melfalan, prednisón og lenalídómíð og þar næst sjúklingum sem fengu lyfleysu [MPR+p] samanborið við 7,8% hjá sjúklingum sem fengu MPp+p-meðferð, sjá kafla 4.8). Tilvik 4. stigs daufkyrningafæðar með hita komu sjaldan fyrir (1,7% hjá sjúklingum sem fengu MPR+R/MPR+p meðferð samanborið við 0,0% hjá sjúklingum sem fengu MPp+p meðferð, sjá kafla 4.8).

Samsett meðferð með lenalídómíði, melfalani og prednisóni hjá sjúklingum með mergæxli tengist hærri tíðni 3. og 4. stigs blóðflagnafæðar (40,4% hjá sjúklingum sem fengu meðferð með MPR+R/MPR+p, samanborið við 13,7% hjá sjúklingum sem fengu meðferð með MPp+p, sjá kafla 4.8).

Mergæxli: sjúklingar þar sem um að minnsta kosti eina fyrri meðferð er að ræða Samtímis notkun lenalídómíðs og dexametasóns hjá sjúklingum með mergæxli sem hafa fengið að

minnsta kosti eina fyrri meðferð tengist hærri tíðni daufkyrningafæðar á 4. stigi (5,1% hjá sjúklingum meðhöndluðum með lenalídómíði/dexametasóni miðað við 0,6% hjá sjúklingum meðhöndluðum með lyfleysu/ dexametasóni; sjá kafla 4.8). Daufkyrningafæð á 4. stigi ásamt hita kom sjaldan fyrir (0,6% hjá sjúklingum meðhöndluðum með lenalídómíði/dexametasóni miðað við 0,0% hjá sjúklingum meðhöndluðum með lyfleysu/dexametasóni; sjá kafla 4.8).

Samtímis notkun lenalídómíðs og dexametasóns hjá sjúklingum með mergæxli tengist hærri tíðni blóðflagnafæðar á 3. og 4. stigi (annars vegar 9,9% og hins vegar 1,4% hjá sjúklingum meðhöndluðum með lenalídómíði/dexametasóni miðað við 2,3% og 0,0% hjá sjúklingum meðhöndluðum með lyfleysu/dexametasóni; sjá kafla 4.8).

Heilkenni mergmisþroska

Meðferð með lenalídómíði hjá sjúklingum með heilkenni mergmisþroska tengist hærri tíðni 3. og 4. stigs daufkyrningafæðar og blóðflagnafæðar samanborið við sjúklinga sem fá lyfleysu (sjá kafla 4.8).

Klofasmáfrumueitilæxli

Meðferð með lenalídómíði hjá sjúklingum með klofasmáfrumueitilæxli tengist hærri tíðni 3. og 4. stigs daufkyrningafæðar samanborið við sjúklinga í samanburðararminum (sjá kafla 4.8).

Skjaldkirtilssjúkdómar

Greint hefur verið frá tilvikum af vanstarfsemi skjaldkirtils og tilvikum af ofvirkni skjaldkirtils. Mælt er með ákjósanlegustu meðhöndlun á samverkandi sjúkdómum, sem hafa áhrif á starfsemi skjaldkirtils, áður en meðferð er hafin. Mælt er með mælingum á skjaldkirtilsstarfsemi áður en meðferð er hafin og reglulega meðan á henni stendur.

Útlægur taugakvilli

Lenalídómíð er byggingarlega skylt talídómíði, sem vitað er að veldur alvarlegum útlægum taugakvilla. Engin aukning á útlægum taugakvilla kom fram við langtímanotkun lenalídómíðs til meðferðar við nýlega greindu mergæxli.

Æxlisertingarviðbrögð og æxlislýsuheilkenni

Þar sem lenalídómíð hefur áhrif gegn æxlismyndun geta fylgikvillar æxlislýsuheilkennis komið fram. Æxlislýsuheilkenni og æxlisertingarviðbrögð voru algeng hjá sjúklingum með langvinnt eitilfrumuhvítblæði, en sjaldgæf hjá sjúklingum með eitilfrumukrabbamein sem fengu meðferð með lenalídómíði. Tilkynnt hefur verið um banvæn tilvik æxlislýsuheilkennis meðan á meðferð með lenalídómíði stóð. Þeir sjúklingar sem eiga á hættu að fá æxlislýsuheilkenni og æxlisertingarviðbrögð eru þeir sjúklingar sem voru með mikla æxlisbyrði fyrir meðferð. Gæta skal varúðar þegar meðferð með lenalídómíði er hafin hjá þessum sjúklingum. Fylgjast skyldi náið með þessum sjúklingum, sérstaklega meðan á fyrstu lotu stendur og þegar skammtar eru auknir, og viðhafa viðeigandi varúðarráðstafanir. Í mjög sjaldgæfum tilvikum hefur verið tilkynnt um æxlislýsuheilkenni hjá sjúklingum með mergæxli sem fengu meðferð með lenalídómíði, en engin slík tilvik hafa verið tilkynnt hjá sjúklingum með heilkenni mergmisþroska sem fengu meðferð með lenalídómíði.

Æxlisbyrði

Klofasmáfrumueitilæxli

Ekki er mælt með notkun lenalídómíðs til meðferðar fyrir sjúklinga með mikla æxlisbyrði ef aðrir meðferðarmöguleikar eru fyrir hendi.

Snemmkomin dauðsföll

Í rannsókn MCL-002 var heildaraukning á snemmkomnum (innan 20 vikna) dauðsföllum. Aukin hætta er á snemmkomnum dauðsföllum hjá sjúklingum sem eru með mikla æxlisbyrði við upphaf meðferðar. Snemmkomin dauðsföll í lenalídómíðarminum voru 16/81 (20%) og snemmkomin dauðsföll í samanburðararminum voru 2/28 (7%). Að 52 viknum liðnum voru samsvarandi tölur 32/81 (40%) og 6/28 (21%) (sjá kafla 5.1).

Aukaverkanir

Í rannsókn MCL-002 var meðferð hætt meðan á meðferðarlotu 1 stóð hjá 11/81 (14%) sjúklingi með mikla æxlisbyrði í lenalídómíðarminum samanborið við 1/28 (4%) í samanburðararminum. Aðalástæða þess að meðferð var hætt í meðferðarlotu 1 hjá sjúklingum í lenalídómíðarminum sem voru með mikla æxlisbyrði voru aukaverkanir, 7/11 (64%).

Því skal hafa náið eftirlit með sjúklingum með mikla æxlisbyrði með tilliti til aukaverkana (sjá

kafla 4.8), þar með talið einkenni um æxlisertingarviðbrögð. Sjá kafla 4.2 varðandi aðlögun skammta vegna æxlisertingarviðbragða.

Mikil æxlisbyrði var skilgreind sem að minnsta kosti eitt æxli ≥ 5 cm í þvermál eða 3 æxli ≥ 3 cm.

Æxlisertingarviðbrögð

Klofasmáfrumueitilæxli

Mælt er með nánu eftirliti og mati á æxlisertingarviðbrögðum. Sjúklingar sem hafa háan MIPI-stuðul (Mantle Cell Lymphoma International Prognostic Index) við greiningu eða stór æxli (að minnsta kosti eitt æxli sem er ≥ 7 cm þar sem þvermál er mest) við upphaf meðferðar, gætu átt æxlisertingarviðbrögð

á hættu. Æxlisertingarviðbrögð geta líkst versnun sjúkdómsins. Sjúklingar í rannsóknum MCL-002 og MCL-001 sem fengu æxlisertingarviðbrögð af gráðu 1 og 2 fengu meðferð með barksterum, bólgueyðandi gigtarlyfjum og/eða sterkum verkjalyfjum (e. narcotic analgesics) til meðferðar við einkennum æxlisertingarviðbragða. Ákvörðunina um að veita meðferð við æxlisertingarviðbrögðum ber að taka eftir ítarlegt einstaklingsbundið klínískt mat á sjúklingnum (sjá kafla 4.2).

Ofnæmisviðbrögð

Greint hefur verið frá tilfellum um ofnæmisviðbrögð hjá sjúklingum á meðferð með lenalídómíði (sjá kafla 4.8). Hafa skal náið eftirlit með sjúklingum sem hafa sögu um ofnæmisviðbrögð þegar þeir hafa verið á meðferð með talidómíði, þar sem heimildir hafa greint frá hugsanlegu krossofnæmi milli lenalídómíðs og talidómíðs.

Alvarleg viðbrögð í húð

Greint hefur verið frá Stevens-Johnson heilkenni og eitrunardreplosi húðþekju (toxic epidermal necrolysis (TEN)). Hætta verður meðferð með lenalídómíði ef um útbrot með flögnun eða blöðrumyndun er að ræða, eða ef grunur leikur á Stevens-Johnson heilkenni eða eitrunardreplosi húðþekju og ekki skal hefja meðferð að nýju eftir að henni hefur verið hætt af þessum sökum. Íhuga skal að gera hlé á meðferð með lenalídómíði eða stöðva hana ef um annars konar viðbrögð í húð er að ræða en það fer eftir því hve alvarleg viðbrögðin eru. Sjúklingar sem hafa fyrri sögu um alvarleg útbrot í tengslum við meðferð með talidómíði eiga ekki að fá meðferð með lenalídómíði.

Laktósaóþol

Revlimid hylki innihalda laktósa. Sjúklingar með galaktósaóþol, laktasaþurrð eða glúkósa-galaktósa vanfrásog, sem eru sjaldgæfir arfgengir kvillar, skulu ekki taka lyfið.

Önnur krabbamein (Second Primary Malignancies (SPM))

Íklínískum rannsóknum með lenalídómíði/dexametasóni hjá sjúklingum með mergæxli sem höfðu áður fengið meðferð kom fram aukning á öðrum krabbameinum (SPM) (3,98 á hver

100 einstaklingsár) miðað við samanburðarhóp (1,38 á hver 100 einstaklingsár). Þau krabbamein sem ekki voru ífarandi voru grunnfrumu- og þekjufrumuhúðkrabbamein. Krabbamein sem voru ífarandi voru aðallega illkynja föst æxli.

Íklínískum rannsóknum hjá sjúklingum með nýlega greind mergæxli, sem ekki voru hæfir fyrir ígræðslu, hefur tíðni annarra blóðkrabbameina (tilvik bráðs kyrningahvítblæðis (AML) og mergmisþroska (MDS) aukist 4,9-falt hjá sjúklingum sem fengu lenalídómíð í samsettri meðferð með melfalani og prednisóni fram að sjúkdómsversnun (1,75 á hver 100 einstaklingsár) samanborið við samsetta meðferð með melfalani og prednisóni (0,36 á hver 100 einstaklingsár).

Hjá sjúklingum sem fengu lenalídómíð (9 lotur) í samsettri meðferð með melfalani og prednisóni kom fram 2,12-föld aukning á tíðni fastra æxla annarra krabbameina (1,57 á hver 100 einstaklingsár) samanborið við melfalan í samsettri meðferð með prednisóni (0,74 á hver 100 einstaklingsár).

Hjá sjúklingum sem fengu lenalídómíð í samsettri meðferð með dexametasóni fram að sjúkdómsversnun eða í 18 mánuði, var tíðni annarra blóðkrabbameina (0,16 á hver 100 einstaklingsár) ekki aukin samanborið við talídómíð í samsettri meðferð með melfalani og prednisóni (0,79 á hver 100 einstaklingsár).

Hjá sjúklingum sem fengu lenalídómíð í samsettri meðferð með dexametasóni fram að sjúkdómsversnun eða í 18 mánuði, kom fram 1,3-föld aukning á tíðni fastra æxla annarra krabbameina (1,58 á hver 100 einstaklingsár) samanborið við talidómíð í samsettri meðferð með melfalani og prednisóni (1,19 á hver 100 einstaklingsár).

Aukningin á öðrum krabbameinum í tengslum við lenalídómíð á einnig við um nýlega greind mergæxli eftir stofnfrumuígræðslu. Þrátt fyrir að þessi áhætta hafi enn ekki verið skilgreind að fullu, skal hafa hana í huga þegar notkun Revlimid er íhuguð við þessar aðstæður.

Tíðni illkynja blóðsjúkdóma, einkum AML, MDS og B-frumukrabbameins (þ.m.t. Hodgkins eitilfrumuæxla) var 1,31 á hver 100 einstaklingsár fyrir armana sem fengu lenalídómíð og 0,58 á hver 100 einstaklingsár fyrir armana sem fengu lyfleysu (1,02 á hver 100 einstaklingsár fyrir sjúklinga sem fengu lenalídómíð eftir samgena stofnfrumugjöf og 0,60 á hver 100 einstaklingsár fyrir sjúklinga sem ekki fengu lenalídómíð eftir samgena stofnfrumugjöf). Tíðni fastra æxla annarra krabbameina var 1,36 á hver 100 einstaklingsár fyrir armana sem fengu lenalídómíð og 1,05 á hver 100 einstaklingsár fyrir armana sem fengu lyfleysu (1,26 á hver 100 einstaklingsár fyrir sjúklinga sem fengu lenalídómíð eftir samgena stofnfrumugjöf og 0,60 á hver 100 einstaklingsár fyrir sjúklinga sem ekki fengu lenalídómíð eftir samgena stofnfrumugjöf).

Áður en meðferð með lenalídómíði annaðhvort í samsettri meðferð með melfalani eða strax í kjölfar háskammta melfalans og samgena stofnfrumugjafar er hafin verður að hafa hættu á öðrum blóðkrabbameinum í huga. Læknar skulu meta sjúklinga vandlega fyrir meðferð og meðan á meðferð stendur með stöðluðum aðferðum til skimunar fyrir öðrum krabbameinum og hefja meðferð eins og við á.

Versnun yfir í brátt kyrningahvítblæði úr heilkenni mergmisþroska (MDS) með litla- eða miðlungsmikla-1-hættu

Kjarngerð

Grunnbreytur þ.m.t. flóknir frumuerfðafræðilegir eiginleikar tengjast versnun yfir í bráðahvítblæði í mergfrumum hjá einstaklingum sem eru háðir blóðgjöfum og eru með brottfellingu 5q (Del 5q). Í samanlagðri greiningu á tveimur klínískum rannsóknum á notkun lenalídómíðs við heilkenni mergmisþroska með litla- eða miðlungsmikla-1-hættu, var hætta á versnun yfir í bráðahvítblæði á

2 árum mest hjá þeim sem höfðu flókna frumuerfðafræðilega eiginleika (38,6%). Áætluð tíðni versnunar yfir í bráðahvítblæði á 2 árum hjá sjúklingum sem höfðu brottfellingu 5q (Del 5q) eingöngu var 13,8%, samanborið við 17,3% hjá sjúklingum með brottfellingu 5q (Del 5q) og einn annan afbrigðilegan frumuerfðafræðilegan eiginleika.

Af þessu leiðir að ávinnings-/áhættuhlutfall fyrir lenalídómíð er óþekkt þegar heilkenni mergmisþroska tengist brottfellingu 5q (Del 5q) ásamt flóknum frumuerfðafræðilegum eiginleikum.

TP53 staða

Hjá 20 til 25% sjúklinga sem eru með MDS með brottfellingu 5q (Del 5q) sem hefur minni hættu í för með sér, er TP53 stökkbreyting til staðar og tengist meiri hættu á versnun yfir í brátt kyrninga- hvítblæði (AML). Í greiningu sem gerð var að lokinni klínískri rannsókn á notkun lenalídómíðs við heilkenni mergmisþroska með litla- eða miðlungsmikla-1-hættu (MDS-004), var tíðni versnunar yfir í AML á 2 árum 27,5% hjá sjúklingum sem voru IHC-p53 jákvæðir (1% prófunargildi sterkrar kjarnalitunar, með ónæmisfræðilegri litun (IHC) á p53 próteininu í stað greiningar á TP53 stökkbreytingu) og 3,6% hjá sjúklingum sem voru IHC-p53 neikvæðir (p=0,0038) (sjá kafla 4.8).

Versnun yfir í önnur krabbamein úr klofasmáfrumueitilæxli

Þegar um klofasmáfrumueitilæxli er að ræða er hugsanlega hætta á bráðu kyrningahvítblæði, B-frumu krabbameini og húðkrabbameinum öðrum en sortuæxli eftir meðferð með lenalídómíði.

Lifrarsjúkdómar

Greint hefur verið frá lifrarbilun, þ.m.t. banvænum tilvikum, hjá sjúklingum sem fengu meðferð með lenalídómíði í samsettri meðferð: bráðri lifrarbilun, eitrunarlifrarbólgu, frumueyðandi lifrarbólgu, gallteppulifrarbólgu og blandaðri frumueyðandi/gallteppulifrarbólgu. Verkunarháttur alvarlegra

eiturverkana lyfja á lifur er enn óþekktur en í sumum tilvikum gætu undirliggjandi veirusjúkdómar í lifur, hækkuð grunngildi lifrarensíma og mögulega meðferð með sýklalyfjum verið áhættuþættir.

Algengt var að greint væri frá óeðlilegum niðurstöðum lifrarprófa en yfirleitt var ekki um nein einkenni að ræða og gengu breytingarnar til baka þegar meðferð var hætt. Þegar gildin eru aftur orðin eins og þau voru við upphaf meðferðar má íhuga meðferð með minni skammti.

Lenalídómíð útskilst um nýru. Mikilvægt er að aðlaga skammta hjá sjúklingum með skerta nýrnastarfsemi til þess að koma í veg fyrir plasmaþéttni sem getur aukið hættu á aukaverkunum á blóð eða eiturverkunum á lifur. Mælt er með eftirliti með lifrarstarfsemi, sérstaklega þegar um veirusýkingu í lifur er að ræða eða sögu um slíkt, en einnig þegar lenalídómíð er gefið í samsettri meðferð með lyfjum sem vitað er að tengjast truflunum á lifrarstarfsemi.

Sýking með eða án daufkyrningafæðar

Sjúklingar með mergæxli hafa tilhneigingu til að fá sýkingar, þ.m.t. lungnabólgu. Hærri tíðni sýkinga kom fram þegar lenalídómíð var gefið í samsettri meðferð með dexametasóni en af MPT hjá sjúklingum með nýlega greint mergæxli sem ekki eru hæfir fyrir ígræðslu, og af viðhaldsmeðferð með lenalídómíði samanborið við lyfleysu hjá sjúklingum með nýlega greint mergæxli sem gengist höfðu undir samgena stofnfrumugjöf. Sýkingar sem voru ≥ 3. stigs voru í tengslum við daufkyrningafæð hjá innan við þriðjungi sjúklinga. Hafa skal náið eftirlit með sjúklingum með þekkta áhættuþætti sýkinga. Ráðleggja skal öllum sjúklingum að leita til læknis án tafar við fyrstu einkenni um sýkingu (t.d. hósta, hita o.s.frv.) þannig að hægt sé að veita meðferð og draga úr alvarleika.

Greint hefur verið frá tilvikum endurvirkjunar veira hjá sjúklingum sem fá lenalídómíð, þ.á m. alvarlegum tilvikum af endurvirkjun herpes zoster veiru og lifrarbólgu B veiru (HBV).

Sum tilvik endurvirkjunar veira reyndust banvæn.

Í sumum tilvikum leiddi endurvirkjun herpes zoster til dreifðrar herpes zoster sýkingar, herpes zoster sýkingar í heilahimnum eða í augum, svo nauðsynlegt var að hætta meðferð með lenalídómíði tímabundið eða fyrir fullt og allt og veita fullnægjandi meðferð gegn veirunni.

Mjög sjaldan hefur verið greint frá endurvirkjun lifrarbólgu B hjá sjúklingum sem fá lenalídómíð sem hafa áður verið sýktir af lifrarbólgu B veiru (HBV). Sum þessarra tilvika þróuðust út í bráða lifrarbilun sem leiddi til þess að meðferð með lenalídómíði var hætt og fullnægjandi meðferð veitt gegn veirunni. Athuga skal hvort lifrarbólgu B veira sé til staðar áður en meðferð með lenalídómíð er hafin. Hjá sjúklingum sem eru jákvæðir m.t.t. lifrarbólgu B veirusýkingar er mælt með sérfræðiáliti læknis sem hefur reynslu af meðferð lifrarbólgu B.

Gæta skal varúðar þegar lenalídómíð er notað hjá sjúklingum sem hafa áður verið sýktir af lifrarbólgu B veiru, þ.m.t. sjúklingum sem eru and-HBc jákvæðir en HBsAG neikvæðir. Hafa skal náið eftirlit með þessum sjúklingum m.t.t. einkenna um virka lifrarbólgu B sýkingu meðan á meðferð stendur.

Sjúklingar með nýlega greint mergæxli

Tíðni þess að meðferð þoldist ekki (3. eða 4. stigs aukaverkanir, alvarlegar aukaverkanir, meðferð hætt) var hærri hjá sjúklingum < 75 ára, ISS stig III, ECOG PS ≤ 2 eða CLcr< 60 ml/mín. þegar lenalídómíð var gefið í samsettri meðferð. Meta skal sjúklinga vandlega m.t.t. þess hvort þeir þoli samsetta meðferð með lenalídómíði með aldur, ISS stig III, ECOG PS ≤ 2 og CLcr< 60 ml/mín. í huga

(sjá kafla 4.2 og 4.8).

Ský á augasteini

Greint hefur verið frá hærri tíðni skýs á augasteini hjá sjúklingum sem fá lenalídómíð í samsettri meðferð með dexametasóni sérstaklega þegar um meðferð í langan tíma er að ræða. Mælt er með reglulegu eftirliti með sjón.

4.5Milliverkanir við önnur lyf og aðrar milliverkanir

Rauðkornavaka, eða önnur lyf sem geta aukið hættuna á segamyndun, eins og uppbótarmeðferð með hormónum, ætti að nota með varúð hjá sjúklingum með mergæxli sem fá lenalídómíð ásamt dexametasóni (sjá kafla 4.4 og 4.8).

Getnaðarvarnalyf til inntöku

Engin rannsókn á milliverkunum við getnaðarvarnalyf til inntöku hefur verið gerð. Lenalídómíð er ekki ensímhvati. Í in vitro rannsókn á lifrarfrumum úr mönnum hvatti lenalídómíð ekki CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 og CYP3A4/5 við mismunandi styrkleika sem prófaðir voru. Þess vegna er ekki búist við hvatningu sem leiðir til þess að það dragi úr verkun lyfja, svo sem getnaðarvarnalyfja, ef lenalídómíð er gefið eitt og sér. Hins vegar er vitað að dexametasón er veikur eða miðlungi öflugur hvati CYP3A4 og líklegt er að það hafi einnig áhrif á önnur ensím og flutningsprótein. Ekki er hægt að útiloka möguleikann á að það dragi úr virkni getnaðarvarnalyfja til inntöku meðan á meðferð stendur. Nota verður öruggar aðferðir til að koma í veg fyrir þungun (sjá kafla 4.4 og 4.6).

Warfarín

Endurtekin samhliða gjöf 10 mg skammta af lenalídómíði hafði engin áhrif á lyfjahvörf stakra skammta af R- og S-warfaríni. Samhliða gjöf staks 25 mg skammts af warfaríni hafði engin áhrif á lyfjahvörf lenalídómíðs. Hins vegar er ekki vitað hvort milliverkun á sér stað við klíníska notkun (samhliða meðferð með dexametasóni). Dexametasón er veikur eða miðlungi öflugur ensímahvati og áhrif þess á warfarín eru óþekkt. Það er ráðlegt að fylgjast náið með þéttni warfaríns meðan á meðferð stendur.

Digoxín

Samhliða gjöf lenalídómíðs, 10 mg einu sinni á sólarhring, jók þéttni digoxíns í plasma (0,5 mg, stakur skammtur) um 14% við 90% öryggismörk (CI) [0,52%-28,2%]. Það er ekki vitað hvort áhrifin séu önnur við klíníska notkun (hærri lenalídómíð skammtar og samhliða meðferð með dexametasóni). Því er eftirlit með þéttni digoxíns ráðlagt meðan á lenalídómíð meðferð stendur.

Statín

Aukin hætta er á rákvöðvalýsu þegar statín eru gefin ásamt lenalídómíði, þó það kunni einfaldlega að vera vegna samlagningaráhrifa. Til öryggis ætti að auka klínískt eftirlit og eftirlit með rannsóknastofuprófunum, sérstaklega á fyrstu vikum meðferðarinnar.

Dexametasón

Samhliða gjöf stakra eða endurtekinna skammta af dexametasóni (40 mg einu sinni á sólarhring) hefur engin klínískt mikilvæg áhrif á lyfjahvörf endurtekinna skammta af lenalídómíði (25 mg einu sinni á sólarhring).

Milliverkanir við P-glýkóprótein (P-gp) hemla

In vitro er lenalídómíð hvarfefni fyrir P-gp, en er ekki P-gp hemill. Samhliða gjöf endurtekinna skammta af öfluga P-gp hemlinum kínidíni (600 mg, tvisvar á sólarhring) eða miðlungsöfluga P-gp hemlinum/hvarfefninu temsírólímusi (25 mg) hefur engin klínískt mikilvæg áhrif á lyfjahvörf lenalídómíðs (25 mg). Samhliða gjöf lenalídómíðs breytir ekki lyfjahvörfum temsírólímus.

4.6Frjósemi, meðganga og brjóstagjöf

Vegna vansköpunarvaldandi áhrifa lenalídómíðs verður að fara eftir öllum fyrirmælum varðandi getnaðarvarnir við ávísun þess (sjá kafla 4.4), nema að áreiðanleg sönnun sé fyrir því að sjúklingurinn geti ekki orðið barnshafandi.

Konur á barneignaraldri / Getnaðarvarnir fyrir karla og konur

Konur á barneignaraldri verða að nota öruggar getnaðarvarnir. Ef kona verður þunguð meðan á meðferð með lenalídómíði stendur, verður að hætta meðferð og vísa sjúklinginum til læknis sem er sérfræðingur í eða með reynslu í vanskapanafræðum, í mat og ráðgjöf. Ef kvenkyns maki karlmanns

sem tekur lenalídómíð verður þungaður er mælt með að vísa makanum til læknis sem er sérfræðingur í eða með reynslu í vanskapanafræðum, í mat og ráðgjöf.

Lenalídómíð er til staðar í sæði hjá mönnum í hverfandi magni meðan á meðferð stendur og greinist ekki í sæði hjá heilbrigðum einstaklingum 3 dögum eftir að töku lyfsins er hætt (sjá kafla 5.2). Til öryggis og með tilliti til sérstakra hópa sem hafa lengdan brotthvarfstíma svo sem vegna skertrar nýrnastarfsemi, verða allir karlkynssjúklingar sem taka lenalídómíð að nota smokka meðan á meðferð stendur, meðan hlé er gert á skömmtun og í 1 viku eftir að meðferð lýkur ef maki þeirra er barnshafandi eða á barneignaraldri og notar engar getnaðarvarnir.

Meðganga

Lenalídómíð er byggingarlega skylt talídómíði. Talídómíð er virkt efni sem vitað er að veldur vansköpun hjá mönnum og veldur alvarlegum lífshættulegum fæðingargöllum.

Lenalídómíð veldur svipaðri vansköpun í öpum og þeirri sem skýrt er frá með talídómíði. (sjá

kafla 5.3). Þess vegna er búist við vanskapandi áhrifum af lenalídómíði og meðganga er því frábending gegn notkun lenalídómíðs (sjá kafla 4.3).

Brjóstagjöf

Það er ekki vitað hvort lenalídómíð skilst út í brjóstamjólk. Því ætti að hætta brjóstagjöf meðan á meðferð með lenalídómíði stendur.

Frjósemi

Í rannsókn á frjósemi hjá rottum þar sem gefnir voru skammtar sem voru allt að 500 mg/kg (um það bil 200-faldur 25 mg skammtur og 500-faldur 10 mg skammtur fyrir menn, miðað við líkamsyfirborð) komu ekki fram neinar aukaverkanir á frjósemi og engar eiturverkanir á foreldra.

4.7Áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla

Lenalídómíð hefur lítil eða væg áhrif á hæfni til aksturs eða notkunar véla. Greint hefur verið frá þreytu, sundli, svefndrunga, svima og þokusýn við notkun lenalídómíðs. Því skal gæta varúðar við akstur eða notkun véla.

4.8Aukaverkanir

Samantekt á öryggi notkunar lyfsins

Nýlega greint mergæxli: sjúklingar sem hafa gengist undir ASCT sem eru á viðhaldsmeðferð með lenalídómíði

Íhaldssamri nálgun var beitt til að ákvarða aukaverkanirnar frá CALGB 100104. Aukaverkanirnar sem lýst er í töflu 1 fólu í sér tilvik sem tilkynnt var um eftir háskammtameðferð með melfalani og ASCT (HDM/ASCT) auk tilvika frá viðhaldstímabilinu. Önnur greining sem sýndi fram á tilvik sem komu fyrir eftir upphaf viðhaldsmeðferðar bendir til þess að tíðnin sem lýst er í töflu 1 kunni að vera hærri en fram kom meðan á viðhaldsmeðferðinni stóð. Í IFM 2005-02 voru aukaverkanirnar eingöngu frá viðhaldstímabilinu.

Alvarlegu aukaverkanirnar sem komu oftar fyrir (≥ 5%) af viðhaldsmeðferð með lenalídómíði en með lyfleysu voru:

Lungnabólgur (10,6%; samsett hugtak) úr IFM 2005-02

Lungnasýking (9,4% [9,4% eftir upphaf viðhaldsmeðferðar]) úr CALGB 100104.

Algengustu aukaverkanirnar sem sáust oftar í viðhaldsmeðferð með lenalídómíði en með lyfleysu í rannsókn IFM 2005-02 voru daufkyrningafæð (60,8%), berkjubólga (47,4%), niðurgangur (38,9%), nefkoksbólga (34,8%), vöðvakrampar (33,4%), hvítkornafæð (31,7%), þróttleysi (29,7%), hósti (27,3%), blóðflagnafæð (23,5%), maga- og garnabólga (22,5%) og hiti (20,5%).

Algengustu aukaverkanirnar sem sáust oftar í viðhaldsmeðferð með lenalídómíði en með lyfleysu í rannsókn CALGB 100104 voru daufkyrningafæð (79,0% [71,9% eftir upphaf viðhaldsmeðferðar]), blóðflagnafæð (72,3% [61,6%]), niðurgangur (54,5%% [46,4%]), útbrot (31,7% [25,0%]), sýking í efri öndunarvegi (26,8% [26,8%]), þreyta (22,8% [17,9%]), hvítkornafæð (22,8% [18,8%]) og blóðleysi (21,0% [13,8%]).

Nýlega greint mergæxli: sjúklingar sem ekki eru hæfir fyrir ígræðslu sem eru á meðferð með lenalídómíði í samsettri meðferð með lágskammta dexametasóni

Alvarlegu aukaverkanirnar sem komu oftar fyrir (≥ 5%) af lenalídómíði í samsettri meðferð með lágskammta dexametasóni (Rd og Rd18) en af melfalani, prednisóni og talídómíði (MPT) voru:

Lungnabólga (9,8%)

Nýrnabilun (þ.m.t. bráð) (6,3%).

Aukaverkanirnar sem komu oftar fyrir af Rd eða Rd18 en MPT voru: niðurgangur (45,5%), þreyta (32,8%), bakverkur (32,0%), þróttleysi (28,2%), svefnleysi (27,6%), útbrot (24,3%), minnkuð matarlyst (23,1%), hósti (22,7%), hiti (21,4%), og vöðvakippir (20,5%).

Nýlega greint mergæxli: sjúklingar sem ekki eru hæfir fyrir ígræðslu sem eru á meðferð með lenalídómíði í samsettri meðferð með melfalani og prednisóni

Alvarlegu aukaverkanirnar sem komu oftar fyrir (≥ 5%), af melfalani, prednisóni og lenalídómíði sem fylgt var eftir með viðhaldsmeðferð með lenalídómíði (MPR+R) eða melfalani, prednisóni og lenalídómíði sem fylgt var eftir með lyfleysu (MPR+p), en af melfalani, prednisóni og lyfleysu sem fylgt var eftir með lyfleysu (MPp+p) voru:

Daufkyrningafæð með hita (6,0%)

Blóðleysi (5,3%).

Aukaverkanirnar sem komu oftar fyrir af MPR+R eða MPR+p en MPp+p voru: daufkyrningafæð (83,3%), blóðleysi (70,7%), blóðflagnafæð (70,0%), hvítkornafæð (38,8%), hægðatregða (34,0%), niðurgangur (33,3%), útbrot (28,9%), hiti (27,0%), útlimabjúgur (25,0%), hósti (24,0%), minnkuð matarlyst (23,7%) og þróttleysi (22,0%),

Mergæxli: sjúklingar þar sem um að minnsta kosti eina fyrri meðferð er að ræða

Í tveimur III. stigs samanburðarrannsóknum með lyfleysu fengu 353 sjúklingar með mergæxli lenalídómíð/dexametasón samsetningu og 351 sjúklingar fengu lyfleysu/dexametasón samsetningu.

Alvarlegustu aukaverkanir sem komu oftar fyrir af samsettri meðferð með lenalídómíði/dexametasóni en af lyfleysu/dexametasóni voru:

Bláæðasegarek (segamyndun í djúplægum bláæðum og segarek til lungna (sjá kafla 4.4)).

Daufkyrningafæð á 4. stigi (sjá kafla 4.4)

Þær aukaverkanir sem komu oftar í ljós og komu fyrir með lenalídómíði og dexametasóni en lyfleysu og dexametasóni í samanteknum klínískum rannsóknum á mergæxli (MM-009 og MM-010) voru þreyta (43,9%), daufkyrningafæð (42,2%), hægðatregða (40,5%), niðurgangur (38,5%), vöðvakrampi (33,4%), blóðleysi (31,4%), blóðflagnafæð (21,5%) og útbrot (21,2%).

Heilkenni mergmisþroska

Heildarupplýsingar um öryggi notkunar lenalídómíðs hjá sjúklingum með heilkenni mergmisþroska eru byggðar á upplýsingum frá alls 286 sjúklingum í einni 2. stigs rannsókn og einni 3. stigs rannsókn (sjá kafla 5.1). Í 2. stigs rannsókninni voru allir 148 sjúklingarnir í meðferð með lenalídómíði. Í 3. stigs rannsókninni fengu 69 sjúklingar 5 mg af lenalídómíði, 69 sjúklingar fengu 10 mg af lenalídómíði og 67 sjúklingar fengu lyfleysu í tvíblinda fasa rannsóknarinnar.

Flestar aukaverkanir komu helst fyrir á fyrstu 16 vikum meðferðar með lenalídómíði.

Alvarlegar aukaverkanir eru m.a.:

Bláæðasegarek (segamyndun í djúpbláæðum og lungnasegarek) (sjá kafla 4.4)

3. eða 4. stigs daufkyrningafæð, daufkyrningafæð með hita og 3. eða 4. stigs blóðflagnafæð (sjá kafla 4.4).

Algengustu aukaverkanirnar sem komu oftar fyrir hjá hópnum sem fékk lenalídómíð en hjá samanburðarhópnum í 3. stigs rannsókninni voru daufkyrningafæð (76,8%), blóðflagnafæð (46,4%), niðurgangur (34,8%), hægðatregða (19,6%), ógleði (19,6%), kláði (25,4%), útbrot (18,1%), þreyta (18,1%) og vöðvakrampar (16,7%).

Klofasmáfrumueitilæxli

Heildarupplýsingar um öryggi notkunar lenalídómíðs hjá sjúklingum með klofasmáfrumueitilæxli eru byggðar á upplýsingum frá 254 sjúklingum í 2. stigs slembiröðuðu, samanburðarrannsókninni MCL-002 (sjá kafla 5.1).

Að auki hafa aukaverkanir úr stuðningsrannsókninni MCL-001 verið teknar með í töflu 3.

Alvarlegu aukaverkanirnar sem sáust oftar í rannsókn MCL-002 (með að minnsta kosti 2% mismun) í lenalídómíð arminum en í samanburðararminum voru:

Daufkyrningafæð (3,6%)

Lungnasegarek (3,6%)

Niðurgangur (3,6%).

Algengustu aukaverkanirnar sem sáust oftar í lenalídómíðarminum en samanburðararminum í rannsókn MCL-002 voru daufkyrningafæð (50,9%), blóðleysi (28,7%), niðurgangur (22,8%), þreyta (21,0%), hægðatregða (17,4%), sótthiti (16,8%), og útbrot (þ.m.t. ofnæmishúðbólga) (16,2%).

Í rannsókn MCL-002 var heildaraukning á snemmkomnum (innan 20 vikna) dauðsföllum. Aukin hætta er á snemmkomnum dauðsföllum hjá sjúklingum sem eru með mikla æxlisbyrði við upphaf meðferðar. Snemmkomin dauðsföll í lenalídómíðarminum voru 16/81 (20%) og snemmkomin dauðsföll í samanburðararminum voru 2/28 (7%). Að 52 viknum liðnum voru samsvarandi tölur 32/81 (39,5%) og 6/28 (21%) (sjá kafla 5.1).

Meðan á meðferðarlotu 1 stóð var meðferð hætt hjá 11/81 (14%) sjúklingi með mikla æxlisbyrði í lenalídómíðarminum samanborið við 1/28 (4%) í samanburðararminum. Aðalástæða þess að meðferð var hætt í meðferðarlotu 1 hjá sjúklingum í lenalídómíðarminum sem voru með mikla æxlisbyrði voru aukaverkanir, 7/11 (64%).

Mikil æxlisbyrði var skilgreind sem að minnsta kosti eitt æxli ≥ 5 cm í þvermál eða 3 æxli ≥ 3 cm.

Listar yfir aukaverkanir, settir upp í töflur

Aukaverkanir sem komu fram hjá sjúklingum sem fengu meðferð með lenalídómíði eru skráðar hér á eftir í röð eftir líffærakerfum og tíðni. Innan tíðniflokka eru alvarlegustu aukaverkanirnar taldar upp fyrst. Tíðni er skilgreind á eftirfarandi hátt: mjög algengar (≥ 1/10); algengar (≥ 1/100 til < 1/10); sjaldgæfar (≥ 1/1.000 til < 1/100); mjög sjaldgæfar (≥ 1/10.000 til < 1/1.000); örsjaldan (< 1/10.000); tíðni ekki þekkt (ekki hægt að áætla tíðni út frá fyrirliggjandi gögnum).

Aukaverkanir eru taldar upp innan viðeigandi flokka í eftirfarandi töflum, samkvæmt hæstu tíðni sem fram kom í einhverri af helstu klínísku rannsóknunum.

Tafla með samantekt á einlyfjameðferð við mergæxli

Í eftirfarandi töflu eru upplýsingar sem safnað var saman meðan á rannsóknum á nýlega greindu mergæxli stóð hjá sjúklingum sem hafa gengist undir samgena stofnfrumuígræðslu og eru á viðhaldsmeðferð með lenalídómíði. Upplýsingarnar hafa ekki verið aðlagaðar að því að meðferð stóð lengur í lenalídómíð örmunum þar sem henni var haldið áfram þar til sjúkdómsversnun átti sér stað, en í arminum með lyfleysunni, í grunnrannsóknunum á mergæxli (sjá kafla 5.1).

Tafla 1: Aukaverkanir sem skráðar voru í klínískum rannsóknum hjá sjúklingum með mergæxli sem fengu viðhaldsmeðferð með lenalídómíði

Flokkun eftir

Allar aukaverkanir/Tíðni

Aukaverkanir á 3. og

líffærum/Viðurkennd

 

4. stigi/Tíðni

heiti

 

 

Sýkingar af völdum

Mjög algengar

Mjög algengar

sýkla og sníkjudýra

Lungnabólgur◊, a, sýking í efri

Lungnabólgur◊, a, sýking af

 

öndunarvegum, sýking af völdum

völdum daufkyrningafæðar

 

daufkyrningafæðar, berkjubólga,

 

 

inflúensa, maga- og garnabólga,

Algengar

 

skútabólga, nefkoksbólga,

Sýklasótt◊, b, bakteríudreyri,

 

nefslímubólga

lungnasýking, bakteríusýking í

 

 

neðri öndunarvegum,

 

Algengar

berkjubólga, inflúensa, maga-

 

Sýking, þvagfærasýking*, sýking

og garnabólga, herpes zoster,

 

í neðri öndunarvegum,

sýking

 

lungnasýking

 

Æxli, góðkynja og

Algengar

 

illkynja (einnig

Mergrangvaxtarheilkenni*

 

blöðrur og separ)

 

 

Blóð og eitlar

Mjög algengar

Mjög algengar

 

Daufkyrningafæð^,

Daufkyrningafæð^,

 

daufkyrningafæð með hita^,◊,

daufkyrningafæð með hita^,◊,

 

blóðflagnafæð^, blóðleysi,

blóðflagnafæð^, blóðleysi,

 

hvítkornafæð, eitilfrumufæð

hvítkornafæð, eitilfrumufæð

 

 

Algengar

 

 

Blóðfrumnafæð

Efnaskipti og næring

Mjög algengar

Algengar

 

Blóðkalíumlækkun

Blóðkalíumlækkun, vessaþurrð

Taugakerfi

Mjög algengar

Algengar

 

Náladofi

Höfuðverkur

 

Algengar

 

 

Úttaugakvillic

 

Æðar

Algengar

Algengar

 

Lungnablóðrek*c

Segamyndun í djúpbláæðum^,◊,d

Öndunarfæri,

Mjög algengar

Algengar

brjósthol og miðmæti

Hósti

Mæði

 

Algengar

 

 

Mæði, nefrennsli

 

Meltingarfæri

Mjög algengar

Algengar

 

Niðurgangur, hægðatregða,

Niðurgangur, uppköst, ógleði

 

kviðverkir, ógleði

 

 

Algengar

 

 

Uppköst, verkir í efri hluta kviðar

 

Lifur og gall

Mjög algengar

Algengar

 

Óeðlilegar niðurstöður lifrarprófa

Óeðlilegar niðurstöður lifrarprófa

 

 

 

Húð og undirhúð

Mjög algengar

Algengar

 

Útbrot, húðþurrkur

Útbrot, kláði

 

 

 

Flokkun eftir

Allar aukaverkanir/Tíðni

Aukaverkanir á 3. og

líffærum/Viðurkennd

 

4. stigi/Tíðni

heiti

 

 

Stoðkerfi og stoðvefur

Mjög algengar

 

 

Vöðvakippir

 

 

Algengar

 

 

Vöðvaverkir, verkir í stoðkerfi

 

Almennar

Mjög algengar

Algengar

aukaverkanir og

Þreyta, þróttleysi, hiti

Þreyta, þróttleysi

aukaverkanir á

 

 

íkomustað

 

 

 

 

 

Aukaverkanir tilkynntar sem alvarlegar í klínískum rannsóknum hjá sjúklingum með með nýgreint mergæxli sem hafa gengist undir samgena stofnfrumuígræðslu

* Á eingöngu við um alvarlegar aukaverkanir ^Sjá kafla 4.8 Lýsing á völdum aukaverkunum

aSamsetta hugtakið „lungnabólgur“ á við um eftirfarandi kjörheiti (preferred terms, PT): Berkjulungnabólga, blaðlungnabólga, Pneumocystis jiroveci lungnabólga, lungnabólga, klebsíellulungnabólga, legíónellulungnabólga, berfrymingalungnabólga, lungnahnettulungnabólga, keðjuhnettlulungnabólga, veirulungnabólga, lungnasjúkdómur, lungnabólga

bSamsetta hugtakið „sýklasótt“ á við um eftirfarandi kjörheiti: bakteríusýklasótt, lungnahnettlusýklasótt, blóðsýkingarlost, klasahnettlusýklasótt

cSamsetta hugtakið „útlægur taugakvilli“ á við um eftirfarandi kjörheiti: Útlægur hreyfitaugakvilli, útlægur skyntaugakvilli, fjöltaugakvilli.

dSamsetta hugtakið „segamyndun í djúpbláæðum“ á við um eftirfarandi kjörheiti: Segamyndun í djúpbláæðum, segamyndun, segamyndun í bláæðum

Tafla með samantekt á samsettri meðferð við mergæxli

Í eftirfarandi töflu eru upplýsingar sem safnað var saman meðan á rannsóknum á samsettri meðferð við mergæxli stóð. Upplýsingarnar hafa ekki verið aðlagaðar að því að meðferð stóð lengur í lenalídómíð örmunum þar sem henni var haldið áfram þar til sjúkdómsversnun átti sér stað, en í arminum með samanburðarlyfinu, í grunnrannsóknunum á mergæxli (sjá kafla 5.1).

Tafla 2. Aukaverkanir sem skráðar voru í klínískum rannsóknum hjá sjúklingum með mergæxli sem fengu meðferð með lenalídómíði í samsettri meðferð með dexametasóni, eða með melfalani og prednisóni

Flokkun eftir

Allar aukaverkanir/Tíðni

Aukaverkanir á 3. og 4. stigi/Tíðni

líffærum /

 

 

Viðurkennd heiti

 

 

Sýkingar af völdum

Mjög algengar

Algengar

sýkla og sníkjudýra

Lungnabólga, sýking í efri

Lungnabólga, bakteríu-, veiru- og

 

öndunarvegum, bakteríu-, veiru-

sveppasýkingar (þ.m.t.

 

og sveppasýkingar (þ.m.t.

tækifærissýkingar), sýklasótt,

 

tækifærissýkingar), nefkoksbólga,

berkjubólga

 

kokbólga, berkjubólga

 

 

Algengar

 

 

Sýklasótt, skútabólga

 

Æxli, góðkynja og

Sjaldgæfar

Algengar

illkynja (einnig

Grunnfrumukrabbamein,

Brátt kyrningahvítblæði, heilkenni

blöðrur og separ)

þekjufrumuhúðkrabbamein^*

mergmisþroska,

 

 

Þekjufrumukrabbamein í húð**

 

 

Sjaldgæfar

 

 

Brátt T-frumuhvítblæði,

 

 

grunnfrumukrabbamein,

 

 

æxlislýsuheilkenni

Flokkun eftir

Allar aukaverkanir/Tíðni

Aukaverkanir á 3. og 4. stigi/Tíðni

líffærum /

 

 

Viðurkennd heiti

 

 

Blóð og eitlar

Mjög algengar

Mjög algengar

 

Daufkyrningafæð^,

Daufkyrningafæð^, blóðflagnafæð^,

 

blóðflagnafæð^, blóðleysi,

blóðleysi, hvítkornafæð

 

blæðingasjúkdómur^,

Algengar

 

hvítkornafæð

 

 

Daufkyrningafæð með hita^,

 

Algengar

blóðfrumnafæð, blóðlýsublóðleysi

 

Daufkyrningafæð með hita,

Sjaldgæfar

 

blóðfrumnafæð

 

Sjaldgæfar

Ofstorknun blóðs, blóðstorkukvillar

 

 

 

Blóðlýsa,

 

 

sjálfsofnæmisblóðlýsublóðleysi,

 

 

blóðlýsublóðleysi

 

Ónæmiskerfi

Sjaldgæfar

 

 

Ofnæmi^

 

Innkirtlar

Algengar

 

 

Vanstarfssemi skjaldkirtils

 

Efnaskipti og næring

Mjög algengar

Algengar

 

Blóðkalíumlækkun,

Blóðkalíumlækkun,

 

blóðsykurshækkun,

blóðsykurshækkun,

 

blóðkalsíumlækkun, minnkuð

blóðkalsíumlækkun, sykursýki,

 

matarlyst, þyngdartap

blóðfosfatlækkun, blóðnatríumlækkun,

 

 

þvagsýrudreyri, þvagsýrugigt,

 

Algengar

minnkuð matarlyst, þyngdartap

 

Blóðmagnesíumlækkun,

 

 

þvagsýrudeyri, vökvaskortur

 

Geðræn vandamál

Mjög algengar

Algengar

 

Þunglyndi, svefnleysi

Þunglyndi, svefnleysi

 

Sjaldgæfar

 

 

Minnkuð kynhvöt

 

Taugakerfi

Mjög algengar

Algengar

 

Úttaugakvillar (að undanskildum

Heilaslag, sundl, yfirlið

 

hreyfitaugakvilla), sundl, skjálfti,

 

 

bragðskynstruflanir, höfuðverkur

Sjaldgæfar

 

 

Blæðing innan höfuðkúpu^,

 

Algengar

tímabundin blóðþurrð í heila (TIA),

 

Hreyfiglöp, skert jafnvægisskyn

blóðþurrð í heila

Augu

Mjög algengar

Algengar

 

Ský á augasteini, þokusýn

Ský á augasteini

 

Algengar

Sjaldgæfar

 

Minnkuð sjónskerpa

Blinda

Eyru og völundarhús

Algengar

 

 

Heyrnarleysi (þ.m.t.

 

 

heyrnarskerðing), eyrnasuð

 

Hjarta

Algengar

Algengar

 

Gáttatif, hægtaktur

Hjartadrep (þ.m.t. brátt)^, gáttatif,

 

 

hjartabilun, hraðtaktur, hjartabilun,

 

Sjaldgæfar

blóðþurrð í hjarta

 

Hjartsláttaróregla, QT lenging,

 

 

gáttaflökt, aukaslög frá sleglum

 

Flokkun eftir

Allar aukaverkanir/Tíðni

Aukaverkanir á 3. og 4. stigi/Tíðni

líffærum /

 

 

Viðurkennd heiti

 

 

Æðar

Mjög algengar

Mjög algengar

 

Bláæðasegarek, aðallega

Bláæðasegarek, aðallega segamyndun

 

segamyndun í djúpbláæðum og

í djúpbláæðum og lungnasegarek^

 

lungnasegarek^

Algengar

 

 

 

Algengar

Æðabólga

 

Lágur blóðþrýstingur, hár

 

 

blóðþrýstingur, flekkblæðingar^

Sjaldgæfar

 

 

Blóðþurrð, blóðþurrð í útlimum,

 

 

segamyndun í bláæðastokk innan

 

 

höfuðkúpu

Öndunarfæri,

Mjög algengar

Algengar

brjósthol og miðmæti

Mæði, blóðnasir^

Andnauð, mæði

Meltingarfæri

Mjög algengar

Algengar

 

Niðurgangur, hægðatregða,

Niðurgangur, hægðatregða, kviðverkir,

 

kviðverkir, ógleði, uppköst,

ógleði, uppköst

 

meltingartruflanir

 

 

Algengar

 

 

Blæðingar í meltingarveg (þ.m.t.

 

 

blæðing frá endaþarmi, blæðing frá

 

 

gyllinæð, blæðing frá sári í

 

 

meltingarvegi og blæðing frá

 

 

tannholdi)^, munnþurrkur, bólga í

 

 

munni, kyngingarerfiðleikar

 

 

Sjaldgæfar

 

 

Ristilbólga, bólga í digurristli

 

Lifur og gall

Algengar

Algengar

 

Óeðlilegar niðurstöður lifrarprófa

Gallteppa, óeðlilegar niðurstöður

 

Sjaldgæfar

lifrarprófa

 

 

 

Lifrarbilun^

Sjaldgæfar

 

 

Lifrarbilun^

Húð og undirhúð

Mjög algengar

Algengar

 

Útbrot, kláði

Útbrot

 

Algengar

 

 

Ofsakláði, ofsvitnun, húðþurrkur,

 

 

oflitun húðar, exem, roði

 

 

Sjaldgæfar

 

 

Mislitun húðar, ljósnæmisviðbrögð

 

Stoðkerfi og

Mjög algengar

Algengar

stoðvefur

Vöðvakippir, beinverkir, verkir og

Vöðvamáttleysi, beinverkir

 

óþægindi í stoðkerfi og stoðvef,

Sjaldgæfar

 

liðverkir

Þroti í liðum

 

Algengar

 

 

Vöðvamáttleysi, þroti í liðum,

 

 

vöðvaverkir

 

Flokkun eftir

Allar aukaverkanir/Tíðni

Aukaverkanir á 3. og 4. stigi/Tíðni

líffærum /

 

 

Viðurkennd heiti

 

 

Nýru og þvagfæri

Mjög algengar

Sjaldgæfar

 

Nýrnabilun (þ.m.t. bráð)

Drep í nýrnapíplum

 

Algengar

 

 

Blóð í þvagi^, þvagteppa, þvagleki

 

 

Sjaldgæfar

 

 

Áunnið Fanconi heilkenni

 

Æxlunarfæri og

Algengar

 

brjóst

Ristruflanir

 

Almennar

Mjög algengar

Algengar

aukaverkanir og

Þreyta, bjúgur (þ.m.t. bjúgur á

Þreyta, hiti, þróttleysi

aukaverkanir á

útlimum), hiti, þróttleysi,

 

íkomustað

inflúensulíkt heilkenni (þ.m.t. hiti,

 

 

hósti, vöðvaverkir, verkir í

 

 

stoðkerfi, höfuðverkur og skjálfti)

 

 

Algengar

 

 

Brjóstverkur, svefnhöfgi

 

Rannsókna-

Algengar

 

niðurstöður

Hækkun á C-virku próteini

 

Áverkar og eitranir

Algengar

 

 

Byltur, mar^

 

^sjá kafla 4.8 Lýsing á völdum aukaverkunum

*Greint var frá þekjufrumuhúðkrabbameini í klínískum samanburðarrannsóknum hjá sjúklingum með mergæxli sem áður höfðu fengið meðferð með lenalídómíði/dexametasóni

**Greint var frá þekjufrumukrabbameini í húð í klínískri samanburðarrannsókn hjá sjúklingum með nýgreint mergæxli sem fengu lenalídómíð/dexametasón

Samantekt á aukaverkunum af einlyfjameðferð

Í eftirfarandi töflum eru upplýsingar sem safnað var saman meðan á helstu rannsóknum á einlyfjameðferð við heilkennum mergmisþroska og klofasmáfrumueitilæxli stóð.

Tafla 3. Aukaverkanir sem skráðar voru í klínískum rannsóknum hjá sjúklingum með heilkenni mergmisþroska sem fengu meðferð með lenalídómíði#

Flokkun eftir

Allar aukaverkanir/Tíðni

Aukaverkanir á 3. og

líffærum /

 

4. stigi/Tíðni

Viðurkennd heiti

 

 

Sýkingar af völdum

Mjög algengar

Mjög algengar

sýkla og sníkjudýra

Bakteríu-, veiru- og sveppasýkingar

Lungnabólga

 

(þ.m.t. tækifærissýkingar)

Algengar

 

 

 

 

Bakteríu-, veiru- og sveppasýkingar

 

 

(þ.m.t. tækifærissýkingar),

 

 

berkjubólga

Blóð og eitlar

Mjög algengar

Mjög algengar

 

Blóðflagnafæð ^, daufkyrningafæð^,

Blóðflagnafæð ^,

 

hvítkornafæð

daufkyrningafæð^, hvítkornafæð

 

 

Algengar

 

 

Daufkyrningafæð með hita^

Innkirtlar

Mjög algengar

 

 

Vanstarfssemi skjaldkirtils

 

Flokkun eftir

Allar aukaverkanir/Tíðni

Aukaverkanir á 3. og

líffærum /

 

4. stigi/Tíðni

Viðurkennd heiti

 

 

Efnaskipti og næring

Mjög algengar

Algengar

 

Minnkuð matarlyst

Blóðsykurshækkun , minnkuð

 

Algengar

matarlyst

 

 

 

Ofhleðsla járns, þyngdartap

 

Geðræn vandamál

 

Algengar

 

 

Skapbreytingar◊~

Taugakerfi

Mjög algengar

 

 

Sundl, höfuðverkur

 

 

Algengar

 

 

Hreyfiglöp

 

Hjarta

 

Algengar

 

 

Brátt hjartadrep^, gáttatif,

 

 

hjartabilun

Æðar

Algengar

Algengar

 

Hár blóðþrýstingur, margúll

Bláæðasegarek, aðallega

 

 

segamyndun í djúplægum bláæðum

 

 

og lungnasegarek^

Öndunarfæri,

Mjög algengar

 

brjósthol og miðmæti

Blóðnasir^

 

Meltingarfæri

Mjög algengar

Algengar

 

Niðurgangur, kviðverkir (þ.m.t. í efri

Niðurgangur, ógleði, tannverkur

 

hluta kviðarhols), ógleði, uppköst,

 

 

hægðatregða

 

 

Algengar

 

 

Munnþurrkur, meltingartruflanir

 

Lifur og gall

Algengar

Algengar

 

Óeðlilegar niðurstöður lifrarprófa

Óeðlilegar niðurstöður lifrarprófa

Húð og undirhúð

Mjög algengar

Algengar

 

Útbrot, húðþurrkur, kláði

Útbrot, kláði

Stoðkerfi og stoðvefur

Mjög algengar

Algengar

 

Vöðvakippir, verkir í stoðkerfi (þ.m.t.

Bakverkur

 

bakverkir og verkir í útlim), liðverkir,

 

 

vöðvaverkir

 

Nýru og þvagfæri

 

Algengar

 

 

Nýrnabilun

Almennar

Mjög algengar

Algengar

aukaverkanir og

Þreyta, bjúgur á útlimum,

Hiti

aukaverkanir á

inflúensulíkt heilkenni (þ.m.t. hiti,

 

íkomustað

hósti, kokbólga, vöðvaverkir, verkir í

 

 

stoðkerfi og höfuðverkur)

 

Áverkar og eitranir

 

Algengar

 

 

Byltur

^sjá kafla 4.8 Lýsing á völdum aukaverkunum

Aukaverkanir skráðar sem alvarlegar í klínískum rannsóknum á heilkennum mergmisþroska.

~Skapbreytingar voru skráðar sem algeng alvarleg aukaverkun í 3. stigs rannsókninni á heilkennum mergmisþroska; hún var ekki skráð sem 3. eða 4. stigs aukaverkun.

Reikniaðferð (algóritmi) sem notuð var til að setja inn í samantekt á eiginleikum lyfsins: Allra aukaverkana sem fram komu í algóritma

3. stigs rannsóknarinnar er getið í samantekt á eiginleikum lyfsins (EU SmPC). Varðandi þessar aukaverkanir var tíðni aukaverkana athuguð nánar með algóritma í 2. stigs rannsókn og ef tíðni aukaverkana í 2. stigs rannsókninni var hærri en í 3. stigs rannsókninni var greint frá tilvikinu í samantekt á eiginleikum lyfs í þeirri tíðni sem fram kom í 2. stigs rannsókninni.

#Reikniaðferð (algóritmi) sem notuð var fyrir heilkenni mergmisþroska:

Þriðja stigs rannsókn á heilkennum mergmisþroska (tvíblind þýðisrannsókn á öryggi, mismunur á 5/10 mg af lenalídómíði og lyfleysu skv. upphaflegri skammtaáætlun, sem kom fram hjá a.m.k. 2 einstaklingum)

oAllar aukaverkanir sem fram komu meðan á meðferð stóð hjá ≥ 5% einstaklinga sem fengu lenalídómíð og að minnsta kosti 2% hlutfallslegur munur á lenalídómíði og lyfleysu.

oAllar 3. eða 4. stigs aukaverkanir sem fram komu meðan á meðferð stóð hjá 1% einstaklinga sem fengu lenalídómíð og að minnsta kosti 1% hlutfallslegur munur á lenalídómíði og lyfleysu.

oAllar alvarlegar aukaverkanir sem fram komu meðan á meðferð stóð hjá 1% einstaklinga sem fengu lenalídómíð og að minnsta kosti 1% hlutfallslegur munur á lenalídómíði og lyfleysu.

Annars stigs rannsókn á heilkennum mergmisþroska

oAllar aukaverkanir sem fram komu meðan á meðferð stóð hjá ≥ 5% einstaklinga sem fengu meðferð með lenalídómíði

oAllar 3. eða 4. stigs aukaverkanir sem fram komu meðan á meðferð stóð hjá 1% einstaklinga sem fengu meðferð með lenalídómíði

oAllar alvarlegar aukaverkanir sem fram komu meðan á meðferð stóð hjá 1% einstaklinga sem fengu meðferð með lenalídómíði

Tafla 4. Aukaverkanir sem skráðar voru í klínískum rannsóknum hjá sjúklingum með klofasmáfrumueitilæxli sem fengu meðferð með lenalídómíði

Flokkun eftir

Allar aukaverkanir/Tíðni

Aukaverkanir á 3. og

líffærum /

 

4. stigi/Tíðni

Viðurkennd heiti

 

 

Sýkingar af völdum

Mjög algengar

Algengar

sýkla og sníkjudýra

Bakteríu-, veiru- og sveppasýkingar

Bakteríu-, veiru- og sveppasýkingar

 

(þ.m.t. tækifærissýkingar),

(þ.m.t. tækifærissýkingar),

 

nefkoksbólga, lungnabólga

lungnabólga

 

Algengar

 

 

Skútabólga

 

Æxli, góðkynja og

Algengar

Algengar

illkynja (einnig

Æxlisertingarviðbrögð

Æxlisertingarviðbrögð,

blöðrur og separ)

 

þekjufrumukrabbamein í húð^

 

 

grunnfrumukrabbamein

Blóð og eitlar

Mjög algengar

Mjög algengar

 

Blóðflagnafæð ^, daufkyrningafæð^,

Blóðflagnafæð^,

 

hvítkornafæð, blóðleysi

daufkyrningafæð^, blóðleysi

 

Algengar

Algengar

 

Daufkyrningafæð með hita

Daufkyrningafæð með hita^,

 

 

hvítkornafæð

Efnaskipti og næring

Mjög algengar

Algengar

 

Minnkuð matarlyst, þyngdartap,

Vökvaskortur, blóðnatríumlækkun,

 

blóðkalíumlækkun

blóðkalsíumlækkun

 

Algengar

 

 

Vökvaskortur

 

Geðræn vandamál

Algengar

 

 

Svefnleysi

 

Taugakerfi

Algengar

Algengar

 

Breytingar á bragðskyni,

Úttaugakvilli í skyntaugum,

 

höfuðverkur, úttaugakvilli

svefnhöfgi

Eyru og völundarhús

Algengar

 

 

Svimi

 

Hjarta

 

Algengar

 

 

Brátt hjartadrep^, hjartabilun

Æðar

Algengar

Algengar

 

Lágþrýstingur

Segamyndun í djúplægum

 

 

bláæðum, lungnasegarek^,

 

 

lágþrýstingur

Öndunarfæri,

Mjög algengar

Algengar

brjósthol og miðmæti

Mæði

Mæði

 

 

 

Flokkun eftir

Allar aukaverkanir/Tíðni

Aukaverkanir á 3. og

líffærum /

 

4. stigi/Tíðni

Viðurkennd heiti

 

 

Meltingarfæri

Mjög algengar

Algengar

 

Niðurgangur, ógleði, uppköst,

Niðurgangur, kviðverkir,

 

hægðatregða

hægðatregða

 

Algengar

 

 

Kviðverkir

 

Húð og undirhúð

Mjög algengar

Algengar

 

Útbrot (þ.m.t. ofnæmishúðbólga),

Útbrot

 

kláði

 

 

Algengar

 

 

Nætursviti, húðþurrkur

 

 

 

 

Stoðkerfi og stoðvefur

Mjög algengar

Algengar

 

Vöðvakippir, bakverkir

Bakverkur, vöðvamáttleysi,

 

Algengar

liðverkir, verkur í útlim

 

 

 

Liðverkir, verkur í útlim,

 

 

vöðvamáttleysi

 

Nýru og þvagfæri

 

Algengar

 

 

Nýrnabilun

 

 

 

Almennar

Mjög algengar

Algengar

aukaverkanir og

Þreyta, þróttleysi, búgur á útlimum,

Hiti, þróttleysi, þreyta

aukaverkanir á

inflúensulíkt heilkenni (þ.m.t. hiti og

 

íkomustað

hósti)

 

Algengar

Kuldahrollur

^sjá kafla 4.8 Lýsing á völdum aukaverkunum

Aukaverkanir skráðar sem alvarlegar í klínískum rannsóknum á klofasmáfrumueitilæxli. Reikniaðferð (algóritmi) sem notuð var fyrir klofasmáfrumueitilæxli:

Annars stigs samanburðarrannsókn á klofasmáfrumueitilæxli

oAllar aukaverkanir sem fram komu meðan á meðferð stóð hjá ≥ 5% einstaklinga í lenalídómíðarminum og að minnsta kosti 2% hlutfallslegur munur á lenalídómíði og samanburðararminum.

oAllar 3. eða 4. stigs aukaverkanir sem fram komu meðan á meðferð stóð hjá ≥ 1% einstaklinga í lenalídómíðarminum og að minnsta kosti 1,0% hlutfallslegur munur á lenalídómíði og samanburðararminum.

oAllar alvarlegar aukaverkanir sem fram komu meðan á meðferð stóð hjá ≥ 1% einstaklinga í lenalídómíðarminum og að minnsta kosti 1,0% hlutfallslegur munur á lenalídómíði og samanburðararminum.

Annars stigs, eins arms rannsókn á klofasmáfrumueitilæxli

oAllar aukaverkanir sem fram komu meðan á meðferð stóð hjá ≥ 5% einstaklinga.

o Allar 3. eða 4. stigs aukaverkanir sem fram komu meðan á meðferð stóð hjá 2 eða fleiri einstaklingum. o Allar alvarlegar aukaverkanir sem fram komu meðan á meðferð stóð hjá 2 eða fleiri einstaklingum.

Samantekt á aukaverkunum sem tilkynntar voru eftir markaðssetningu

Auk ofangreindra aukaverkana sem fram komu í klínísku grunnrannsóknunum eru gögn sem tekin hafa verið saman eftir markaðssetningu lyfsins sett fram í eftirfarandi töflu.

Tafla 5. Aukaverkanir sem greint hefur verið frá við notkun eftir markaðssetningu, hjá sjúklingum sem fengu meðferð með lenalídómíði

Flokkun eftir

Allar aukaverkanir/Tíðni

Aukaverkanir á 3. og

líffærum /

 

4. stigi/Tíðni

Viðurkennd heiti

 

 

Sýkingar af

Tíðni ekki þekkt

Tíðni ekki þekkt

völdum sýkla og

Veirusýkingar, þ.m.t. endurvirkjun herpes

Veirusýkingar, þ.m.t.

sníkjudýra

zoster veiru og lifrarbólgu B veiru (HBV).

endurvirkjun herpes zoster

 

 

veiru og lifrarbólgu B veiru

 

 

(HBV).

Æxli, góðkynja og

 

Mjög sjaldgæfar

illkynja (einnig

 

Æxlislýsuheilkenni

blöðrur og separ)

 

 

Blóð og eitlar

Mjög sjaldgæfar

 

 

Áunnin dreyrasýki

 

Innkirtlar

Algengar

 

 

Vanstarfssemi skjaldkirtils

 

Öndunarfæri,

 

Tíðni ekki þekkt

brjósthol og

 

Millivefslungnabólga

miðmæti

 

 

Meltingarfæri

 

Tíðni ekki þekkt

 

 

Brisbólga, rof í meltingarvegi

 

 

(þ.m.t. rof í ristilpokum,

 

 

þörmum og ristli)^

 

 

 

Lifur og gall

Tíðni ekki þekkt

Tíðni ekki þekkt

 

Bráð lifrarbilun^, eitrunarlifrarbólga^,

Bráð lifrarbilun^,

 

frumueyðandi lifrarbólga^,

eitrunarlifrarbólga^

 

gallteppulifrarbólga^, blönduð

 

 

frumueyðandi/gallteppulifrarbólga^

 

Húð og undirhúð

 

Sjaldgæfar

 

 

Ofnæmisbjúgur

 

 

Mjög sjaldgæfar

 

 

Stevens-Johnson heilkenni^,

 

 

eitrunardreplos húðþekju^

 

 

Tíðni ekki þekkt

 

 

Hvítkornasundrandi æðabólga

^sjá kafla 4.8 Lýsing á völdum aukaverkunum

 

Lýsing á völdum aukaverkunum

Vansköpunarvaldandi áhrif

Lenalídómíð er byggingarlega skylt talídómíði. Talídómíð er virkt efni sem vitað er að veldur vansköpun hjá mönnum og veldur alvarlegum lífshættulegum fæðingargöllum. Lenalídómíð veldur svipaðri vansköpun í öpum og þeirri sem skýrt er frá með talídómíði (sjá kafla 4.6 og 5.3). Ef lenalídómíð er tekið á meðgöngu má búast við vanskapandi áhrifum þess á menn.

Daufkyrningafæð og blóðflagnafæð

Nýlega greint mergæxli: sjúklingar sem hafa gengist undir samgena stofnfrumugjöf sem eru á

viðhaldsmeðferð með lenalídómíði

Viðhaldsmeðferð með lenalídómíði eftir samgena stofnfrumugjöf tengist hærri tíðni daufkyrningafæðar á 4. stigi samanborið við viðhaldsmeðferð með lyfleysu (32,1% samanborið við 26,7% [16,1% samanborið við 1,8% eftir upphaf viðhaldsmeðferðar] í CALGB 100104 og 16,4% samanborið við 0,7% í IFM 2005-02, talið upp í sömu röð). Tilkynnt var um aukaverkanir af völdum daufkyrningafæðar meðan á meðferð stóð sem leiddu til þess að meðferð með lenalídómíði var stöðvuð hjá 2,2% sjúklinga í CALGB 100104 og 2,4% sjúklinga í IFM 2005-02, talið upp í sömu röð. Tilkynnt var um svipaða tíðni daufkyrningafæðar á 4. stigi með hita hjá örmunum sem fengu viðhaldsmeðferð með lenalídómíði og örmunum sem fengu viðhaldsmeðferð með lyfleysu í báðum rannsóknunum (0,4% samanborið við 0,5% [0,4% samanborið við 0,5% eftir upphaf viðhaldsmeðferðar] í CALGB 100104 og 0,3% samanborið við 0% hjá IFM 2005-02, talið upp í sömu röð).

Viðhaldsmeðferð með lenalídómíði eftir samgena stofnfrumugjöf tengist hærri tíðni blóðflagnafæðar á 3. og 4. stigi samanborið við viðhaldsmeðferð með lyfleysu (37,5% samanborið við 30,3% [17,9% samanborið við 4,1% eftir upphaf viðhaldsmeðferðar] í CALGB 100104 og 13,0% samanborið við 2,9% í IFM 2005-02, talið upp í sömu röð).

Nýlega greint mergæxli: sjúklingar sem eru ekki hæfir fyrir ígræðslu sem eru á meðferð með

lenalídómíði í samsettri meðferð með lágskammta dexametasóni

Samsett meðferð með lenalídómíði og lágskammta dexametasóni hjá sjúklingum með nýlega greint mergæxli tengist lægri tíðni 4. stigs daufkyrningafæðar (8,5% í Rd og Rd18) samanborið við MPT (15%). Fjórða stigs daufkyrningafæð með hita var sjaldgæf (0,6% í Rd og Rd18 samanborið við 0,7% í MPT).

Samsett meðferð með lenalídómíði og lágsskammta dexametasóni hjá sjúklingum með nýlega greint mergæxli tengist lægri tíðni 3 og 4 stigs blóðflagnafæðar (8,1% í Rd og Rd18) samanborið við MPT (11%).

Nýlega greint mergæxli: sjúklingar sem eru ekki hæfir fyrir ígræðslu sem eru á meðferð með

lenalídómíði í samsettri meðferð með melfalani og prednisóni

Samsett meðferð með lenalídómíði, melfalani og prednisóni hjá sjúklingum með nýlega greint mergæxli tengist hærri tíðni 4. stigs daufkyrningafæðar (34,1% í MPR+R/MPR+p) samanborið við MPp+p (7,8%). Tíðni 4. stigs daufkyrningafæðar með hita var aukin (1,7% í MPR+R/MPR+p samanborið við 0,0% í MPp+p).

Samsett meðferð með lenalídómíði, melfalani og prednisóni hjá sjúklingum með mergæxli tengist hærri tíðni 3. og 4. stigs blóðflagnafæðar (40,4% í MPR+R/MPR+p) samanborið við MPp+p (13,7%).

Mergæxli: sjúklingar þar sem um að minnsta kosti eina fyrri meðferð er að ræða Samtímis notkun lenalídómíðs og dexametasóns hjá sjúklingum með mergæxli tengist hærri tíðni

daufkyrningafæðar á 4. stigi (5,1% hjá sjúklingum meðhöndluðum með lenalídómíði/dexametasóni miðað við 0,6% hjá sjúklingum meðhöndluðum með lyfleysu/ dexametasóni). Daufkyrningafæð á 4. stigi ásamt hita kom sjaldan fyrir (0,6% hjá sjúklingum meðhöndluðum með lenalídómíði/dexametasóni miðað við 0,0% hjá sjúklingum meðhöndluðum með lyfleysu/dexametasóni).

Samtímis notkun lenalídómíðs og dexametasóns hjá sjúklingum með mergæxli tengist hærri tíðni blóðflagnafæðar á 3. og 4. stigi (annars vegar 9,9% og hins vegar 1,4% hjá sjúklingum meðhöndluðum með lenalídómíði/dexametasóni miðað við 2,3% og 0,0% hjá sjúklingum meðhöndluðum með lyfleysu/dexametasóni).

Sjúklingar með heilkenni mergmisþroska

Hjá sjúklingum með heilkenni mergmisþroska tengist lenalídómíð hærri tíðni 3. eða 4. stigs daufkyrningafæðar (74,6% hjá sjúklingum sem fengu meðferð með lenalídómíði samanborið við

14,9% hjá sjúklingum sem fengu lyfleysu í 3. stigs rannsókninni). Daufkyrningafæð með hita, 3. eða 4. stigs, kom fyrir hjá 2,2% sjúklinga sem fengu meðferð með lenalídómíði samanborið við 0,0% sjúklinga sem fengu lyfleysu. Lenalídómíð tengist hærri tíðni 3. eða 4. stigs blóðflagnafæðar (37% hjá sjúklingum sem fengu meðferð með lenalídómíði samanborið við 1,5% hjá sjúklingum sem fengu lyfleysu í 3. stigs rannsókninni).

Sjúklingar með klofasmáfrumueitilæxli

Hjá sjúklingum með klofasmáfrumueitilæxli tengist lenalídómíð hærri tíðni 3. eða 4. stigs daufkyrningafæðar (43,7% hjá sjúklingum sem fengu meðferð með lenalídómíði samanborið við 33,7% hjá sjúklingum í samanburðararminum í 2. stigs rannsókninni). Daufkyrningafæð með hita, 3. eða 4. stigs, kom fyrir hjá 6,0% sjúklinga sem fengu meðferð með lenalídómíði samanborið við 2,4% sjúklinga í samanburðararminum.

Bláæðasegarek

Aukin hætta á segamyndun í djúpbláæðum og lungnasegareki tengist samhliða notkun lenalídómíðs ásamt dexametasóni hjá sjúklingum með mergæxli og í minna mæli hjá sjúklingum sem fengu meðferð með lenalídómíði samhliða melfalani og prednisóni eða hjá sjúklingum með mergæxli eða heilkenni mergmisþroska og klofasmáfrumueitilæxli sem fá meðferð með lenalídómíði einu sér (sjá kafla 4.5). Samhliða gjöf rauðkornavaka eða saga um segamyndun í djúpbláæðum getur einnig aukið hættuna á segamyndun hjá þessum sjúklingum.

Hjartadrep

Greint hefur verið frá hjartadrepi hjá sjúklingum á meðferð með lenalídómíði, einkum sjúklingum með þekkta áhættuþætti.

Blæðingasjúkdómar

Blæðingasjúkdómar eru taldir upp undir eftirfarandi líffærakerfum: Blóð og eitlar; taugakerfi (blæðing innan höfuðkúpu); öndunarfæri, brjósthol og miðmæti (blóðnasir); meltingarfæri (tannholdsblæðing, blæðing frá gyllinæð, blæðingar frá endaþarmi); nýru og þvagfæri (blóðmiga); áverkar og eitranir (mar) og æðar (flekkblæðingar).

Ofnæmisviðbrögð

Greint hefur verið frá tilfellum um ofnæmisviðbrögð. Heimildir hafa greint frá hugsanlegu krossofnæmi milli lenalídómíðs og talidómíðs.

Alvarleg viðbrögð í húð

Greint hefur verið frá Stevens-Johnson heilkenni og drepi í húðþekju (toxic epidermal necrolysis). Sjúklingar sem hafa fyrri sögu um alvarleg útbrot í tengslum við meðferð með talidómíði eiga ekki að fá meðferð með lenalídómíði.

Önnur krabbamein

Í klínískum rannsóknum með lenalídómíði/dexametasóni hjá sjúklingum með mergæxli sem áður höfðu fengið meðferð, aðallega grunnfrumu- eða þekjufrumuhúðkrabbamein.

Brátt kyrningahvítblæði (AML)

Mergæxli

Greint hefur verið frá tilvikum bráðs kyrningahvítblæðis í klínískum rannsóknum hjá sjúklingum með nýgreint mergæxli, sem voru í meðferð með lenalídómíði ásamt melfalani eða höfðu nýlokið meðferð með stórum skömmtum af melfalani samhliða samgena stofnfrumugjöf (ASCT) (sjá kafla 4.4). Þessi aukning kom ekki fram í klínískum rannsóknum hjá sjúklingum með nýgreint mergæxli sem fengu lenalídómíð í samsettri meðferð með lágskammta dexametasóni samanborið við talídómíð í samsettri meðferð með melfalani og prednisóni.

Heilkenni mergmisþroska

Grunnbreytur þ.m.t. flóknir frumuerfðafræðilegir eiginleikar og TP53 stökkbreyting tengjast versnun yfir í brátt kyrningahvítblæði hjá einstaklingum sem eru háðir blóðgjöfum og eru með brottfellingu 5q (Del 5q) (sjá kafla 4.4). Áætluð hætta á versnun yfir í brátt kyrningahvítblæði á 2 árum hjá sjúklingum

sem höfðu brottfellingu 5q (Del 5q) eingöngu var 13,8%, samanborið við 17,3% hjá sjúklingum með brottfellingu 5q (Del 5q) og einn annan afbrigðilegan erfðafræðilegan eiginleika og 38,6% hjá sjúklingum með flókna kjarngerð.

Í greiningu sem gerð var að lokinni klínískri rannsókn á notkun lenalídómíðs við heilkenni mergmisþroska var tíðni versnunar yfir í brátt kyrningahvítblæði á 2 árum 27,5% hjá sjúklingum sem voru IHC-p53 jákvæðir og 3,6% hjá sjúklingum sem voru IHC-p53 neikvæðir (p=0,0038). Hjá sjúklingunum sem voru IHC-p53 jákvæðir var tíðni versnunar yfir í brátt kyrningahvítblæði lægri hjá þeim sjúklingum sem sýndu nægilega svörun til að verða óháðir blóðgjöfum (11,1%) samanborið við þá sem ekki sýndu svörun (34,8%).

Lifrarsjúkdómar

Greint hefur verið frá eftirfarandi aukaverkunum eftir að lyfið kom á markað (tíðni ekki þekkt): bráðri lifrarbilun og gallteppu (hvort tveggja mögulega banvænt), eitrunarlifrarbólgu, frumueyðandi lifrarbólgu og blandaðri frumueyðandi/gallteppulifrarbólgu.

Rákvöðvalýsa

Í mjög sjaldgæfum tilvikum hefur rákvöðvalýsa komið fyrir. Í sumum þeirra var lenalídómíð gefið ásamt statíni.

Skjaldkirtilssjúkdómar

Greint hefur verið frá tilvikum af vanstarfsemi og tilvikum af ofvirkni í skjaldkirtli (sjá kafla 4.4 Skjaldkirtilssjúkdómar).

Æxlisertingarviðbrögð (Tumour flare reaction (TFR)) og æxlislýsuheilkenni

Í rannsókn MCL-002, fengu um það bil 10% sjúklinga á meðferð með lenalídómíði TFR samanborið við 0% í samanburðararminum. Flest þessara tilvika komu fyrir í 1. lotu, öll voru tengd meðferðinni og flest voru af gráðu 1 eða 2. Sjúklingar sem kunna að vera í hættu á að fá æxlisertingarviðbrögð eru þeir sem hafa háan MIPI-stuðul við greiningu eða stór æxli (að minnsta kosti eitt æxli sem er ≥ 7 cm þar sem þvermál er mest) við upphaf meðferðar. Í rannsókn MCL-002 var æxlislýsuheilkenni tilkynnt hjá einum sjúklingi í hvorum meðferðararmi. Í stuðningsrannsókninni MCL-001, fengu u.þ.b. 10% einstaklinga TFR; í öllum tilvikum af gráðu 1 eða 2 að alvarleika og öll tengd meðferðinni samkvæmt mati á því. Meirihluti þessara tilvika kom fyrir í 1. lotu. Engin tilvik æxlislýsuheilkennis voru tilkynnt í rannsókn MCL-001 (sjá kafla 4.4).

Meltingarfæri

Greint hefur verið frá rofi í meltingarvegi meðan á meðferð með lenalídómíði hefur staðið. Rof í meltingarvegi getur leitt til blóðsýkinga, og getur tengst dauðsföllum.

Tilkynning aukaverkana sem grunur er um að tengist lyfinu

Eftir að lyf hefur fengið markaðsleyfi er mikilvægt að tilkynna aukaverkanir sem grunur er um að tengist því. Þannig er hægt að fylgjast stöðugt með sambandinu milli ávinnings og áhættu af notkun lyfsins. Heilbrigðisstarfsmenn eru hvattir til að tilkynna allar aukaverkanir sem grunur er um að tengist lyfinu samkvæmt fyrirkomulagi sem gildir í hverju landi fyrir sig, sjá Appendix V.

4.9Ofskömmtun

Það er engin sérstök reynsla af meðhöndlun lenalídómíð ofskömmtunar hjá sjúklingum, þó svo að í rannsóknum á skammtasviði fengu sumir sjúklingar allt að 150 mg og í rannsóknum á stökum skömmtum fengu sumir sjúklingar allt að 400 mg. Eituráhrifin er takmörkuðu skammtastærðir í þessum rannsóknum komu aðallega fram í blóði. Ef ofskömmtun á sér stað er stuðningsmeðferð ráðlögð.

5.LYFJAFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

5.1Lyfhrif

Flokkun eftir verkun: Önnur ónæmisbælandi lyf. ATC-flokkur: L04AX04.

Verkunarháttur

Í verkunarmáta lenalídómíðs felast áhrif gegn æxlismyndun, æðamyndun, áhrif er örva rauðkornamyndun og ónæmisbælandi áhrif. Lenalídómíð hindrar á sértækan hátt útbreiðslu ákveðinna blóðmyndandi æxlisfrumna (þ.m.t. MM-æxlisfrumur í plasma og þær með úrfellingar innan litnings 5), eykur T frumu- og náttúrulegar drápsfrumur (NK) frumumiðlað ónæmi og fjölda NKT frumna, hindrar æðamyndun með því að hamla flutning og viðloðun innanþekjufrumna og myndun öræða, eykur framleiðslu blóðrauða hjá fóstrum með CD34+ blóðmyndandi stofnfrumum, og hindrar framleiðslu á for-bólguvaldandi frumuboðum (t.d., TNF-α og IL-6) einkjörnunga.

Sýnt var fram á að þegar um heilkenni mergmisþroska er að ræða með brottfellingu 5q (Del 5q) olli lenalídómíð sértækri hömlun á óeðlilega klóninu með því að auka stýrðan frumudauða Del 5q frumna.

Lenalídómíð binst beint við cereblon, sem er hluti af cullinhring E3 ubikítínlígasa ensímfléttu sem inniheldur deoxýríbósakjarnsýru (DNA) – skemmdabindiprótein 1 (e. damage-binding protein 1, DDB1), cullin 4 (CUL4) og cullin 1-stilli (e. regulator of cullins 1, Roc1). Þegar lenalídómíð er til staðar bindur cereblon hvarfefnispróteinin Aiolos og Ikaros sem eru umritunarþættir í eitilfrumum, en það leiðir til ubikítíntengingar þeirra og meðfylgjandi niðurbrots sem aftur leiðir til eiturverkana á frumur og ónæmistemprandi verkunar.

Verkun og öryggi

Verkun og öryggi lenalídómíðs hefur verið metið í fimm. III stigs rannsóknum á nýlega greindu mergæxli, tveimur III. stigs rannsóknum á bakslagi í þrálátu mergæxli, einni III. stigs rannsókn og einni II. stigs rannsókn á heilkenni mergmisþroska og einni II. stigs rannsókn á klofasmáfrumueitilæxli eins og lýst er hér á eftir.

Nýlega greint mergæxli

Viðhaldsmeðferð með lenalídómíði hjá sjúklingum sem hafa gengist undir ASCT

Verkun og öryggi viðhaldsmeðferðar með lenalídómíði hefur verið metið í tveimur 3. stigs, fjölsetra, slembiröðuðum, tvíblindum, 2-arma, samanburðarrannsóknum með lyfleysu á samhliða hópum: CALGB 100104 og IFM 2005-02.

CALGB 100104

Sjúklingar á aldrinum 18 og 70 ára með virkt mergæxli sem þarfnast meðferðar og án undangenginnar versnunar eftir upphafsmeðferð gátu tekið þátt í rannsókninni.

Innan 90-100 daga eftir samgena stofnfrumugjöf var sjúklingum slembiraðað 1:1 til að fá annaðhvort viðhaldsmeðferð með lenalídómíði eða lyfleysu. Viðhaldsskammturinn var 10 mg einu sinni á dag á dögum 1-28 í endurteknum 28 daga lotum (aukinn í allt að 15 mg einu sinni á dag eftir 3 mánuði ef skammtatakmarkandi eituráhrif komu ekki fram) og meðferð var haldið áfram fram að sjúkdómsversnun.

Aðalendapunktur verkunar í rannsókninni var lifun án versnunar sjúkdóms (progression free survival (PFS)) frá slembiröðun fram að sjúkdómsversnun eða dauða, hvort sem gerðist fyrst; rannsóknin hafði ekki styrk (power) fyrir endapunkt heildarlifunar. Alls var 460 sjúklingum slembiraðað: 231 sjúklingur fékk lenalídómíð og 229 sjúklingar fengu lyfleysu. Lýðfræðilegir og sjúkdómstengdir eiginleikar voru í jafnvægi í báðum örmum.

Rannsóknin var afblinduð samkvæmt ráðleggingum eftirlitsnefndar um niðurstöður (Data Monitoring Committee) eftir að komið var fram yfir viðmiðunarmörk fyrir fyrirfram skipulagðar milligreiningar á PFS. Eftir afblindun fengu sjúklingar í lyfleysuarminum að skipta yfir í meðferð með lenalídómíði fyrir sjúkdómsversnun.

Niðurstöður fyrir PFS við afblindun eftir fyrirfram skipulagða milligreiningu, miðað við lokadaginn 17. desember 2009 (15,5 mánaða eftirfylgni) sýndi fram á 62% minni hættu á sjúkdómsversnun eða dauða, lenalídómíði í vil (HR = 0,38; 95% CI 0,27 - 0,54; p <0,001). Miðgildi heildarlifunar án versnunar var 33,9 mánuðir (95% CI NE; NE) í lenalídómíð arminum á móti 19,0 mánuðum (95% CI 16,2; 25,6) í lyfleysuarminum.

Ávinningur hvað varðar PFS kom fram bæði í undirhópi sjúklinga með fullkomna svörun (CR) og í undirhópi sjúklinga sem ekki höfðu náð CR.

Niðurstöður rannsóknarinnar, með lokadagsetningu gagnasöfnunar 1. febrúar 2016, eru kynntar í töflu 6.

Tafla 6: Samantekt á heildarniðurstöðum um verkun

 

Lenalídómíð

Lyfleysa

 

(N = 231)

(N = 229)

PFS skv. mati rannsakanda

 

 

Miðgildia tíma heildarlifunar, mánuðir (95% CI)b

56,9 (41,9; 71,7)

29,4 (20,7; 35,5)

HR [95% CI c; p-gildid

0,61 (0,48;

0,76); <0,001

PFS2e

 

 

Miðgildia PFS2 tíma, mánuðir (95% CI)b

80,2 (63,3; 101,8)

52,8 (41,3; 64,0)

HR [95% CI c; p-gildid

0,61 (0,48;

0,78); <0,001

Heildarlifun

 

 

Miðgildia tíma heildarlifunar, mánuðir (95% CI)b

111,0 (101,8; NE)

84,2 (71,0; 102,7)

8-ára lifunarhlutfall, % (SE)

60,9 (3,78)

44,6 (3,98)

HR [95% CI]c; p-gildid

0,61 (0,46;

0,81); <0,001

Eftirfylgni

 

 

Miðgildif (lágmarkstími, hámarkstími), mánuðir: allir lifandi

81,9 (0,0; 119,8)

81,0 (4,1; 119,5)

sjúklingar

 

 

CI = confidence interval: öryggisbil; HR = hazard ratio: áhættuhlutfall; NE = not estimable: ekki hægt að meta; OS = overall survival; heildarlifun; PFS = progression-free survival: lifun án versnunar;

aMiðgildið er byggt á Kaplan-Meier mati.

b95% CI fyrir miðgildið.

c Byggt á Cox líkani fyrir hlutfallslega áhættu sem ber saman áhættuföll í tengslum við viðkomandi meðferðararma.

dp-gildið er samkvæmt mismun milli viðkomandi meðferðararma á ólagskiptu „log-rank“ prófi Kaplan-Meier kúrfunnar.

eKönnunarendapunktur (PFS2). Ekki var litið á lenalídómið sem gefið var þátttakendum í lyfleysuarminum sem skiptu um meðferð fyrir sjúkdómsversnun (PD) við afblindun rannsóknarinnar sem annan meðferðarvalkost (second line therapy).

fMiðgildi eftirfylgni eftir samgena stofnfrumugjöf hjá öllum lifandi sjúklingum.

Lokadagur gagna: 17. des. 2009 og 1. feb. 2016

IFM 2005-02

Sjúklingar sem voru < 65 ára við greiningu sem höfðu gengist undir ASCT og höfðu í það minnsta náð sjúkdómssvörun í jafnvægi við bata á blóðmynd gátu tekið þátt í rannsókninni. Sjúklingum var slembiraðað 1:1 til að fá annaðhvort viðhaldsmeðferð með lenalídómíði eða lyfleysu (10 mg einu sinni á dag á dögum 1-28 í endurteknum 28 daga lotum, aukið upp í 15 mg einu sinni á dag eftir 3 mánuði ef skammtatakmarkandi eituráhrif komu ekki fram) eftir 2 lotur af styrkingarmeðferð með lenalídómíði (25 mg/dag á dögum 1-21 í 28 daga lotu). Meðferð var haldið áfram fram að sjúkdómsversnun.

Aðalendapunkturinn var lifun án versnunar (PFS) sem skilgreindur var frá slembiröðun fram að sjúkdómsversnun eða dauða, hvort sem gerðist fyrst; rannsóknin hafði ekki styrk (power) fyrir endapunkt heildarlifunar. Alls var 614 sjúklingum slembiraðað: 307 sjúklingar fengu lenalídómíð og 307 sjúklingar fengu lyfleysu.

Rannsóknin var afblinduð samkvæmt ráðleggingum eftirlitsnefndar um niðurstöður eftir að komið var fram yfir viðmiðunarmörk fyrir fyrirfram skipulagðar milligreiningar á PFS. Eftir afblindun var sjúklingum sem fengu lyfleysu ekki skipt yfir í meðferð með lenalídómíði fyrir sjúkdómsversnun.

Meðferð í lenalídómíðarminum var stöðvuð sem fyrirbyggjandi öryggisráðstöfun, eftir að ójafnvægi kom fram hvað varðar önnur krabbamein (sjá kafla 4.4).

Niðurstöður fyrir PFS við afblindun eftir fyrirfram skipulagða milligreiningu, miðað við lokadaginn 7. júlí 2010 (31,4 mánaða eftirfylgni) sýndi fram á 48% minni hættu á sjúkdómsversnun eða dauða, lenalídómíði í vil (HR = 0,52; 95% CI 0,41; 0,66; p <0,001). Miðgildi heildarlifunar án versnunar var 40,1 mánuðir (95% CI 37,5; 42,4) í lenalídómíð arminum á móti 22,8 mánuðum (95% CI 20,7; 27,4) í lyfleysuarminum.

Ávinningur hvað varðar PFS var minni hjá undirhópi sjúklinga með fullkomna svörun (CR) heldur en hjá undirhópi sjúklinga sem ekki höfðu náð CR.

Uppfærð lifun án versnunar miðað við lokadaginn 1. febrúar 2016 (96,7 mánaða eftirfylgni) heldur áfram að sýna bætta lifun án versnunar: HR = 0,57 (95% CI 0,47; 0,68; p < 0,001). Miðgildi heildarlifunar án versnunar var 44,4 mánuðir (39,6; 52,0) í lenalídómíð arminum á móti

23,8 mánuðum (95% CI 21,2; 27,3) í lyfleysuarminum. Fyrir könnunarendapunkt (PFS2) var HR 0,80 (95% CI 0,66; 0,98; p = 0,026) fyrir lenalídómíð á móti lyfleysu. Miðgildi heildar PFS2 var 69,9 mánuðir (95% CI 58,1; 80,0) í lenalídómíð arminum á móti 58,4 mánuðum (95% CI 51,1; 65,0) í lyfleysuarminum. Fyrir heildarlifun var HR 0,90: (95% CI 0,72; 1,13; p = 0,355) fyrir lenalídómíð á móti lyfleysu. Miðgildi tíma heildarlifunar voru 105,9 mánuðir (95% CI 88,8; NE) í lenalídómíð arminum á móti 88,1 mánuðum (95% CI 80,7; 108,4) í lyfleysuarminum.

Lenalídómíð í samsettri meðferð með dexametasóni hjá sjúklingum sem ekki eru hæfir fyrir stofnfrumuígræðslu

Öryggi og verkun lenalídómíðs var metin í III. stigs, fjölsetra, slembiraðaðri, opinni, 3-arma rannsókn (MM 020) hjá sjúklingum sem voru að minnsta kosti 65 ára eða eldri, eða ef þeir voru yngri en 65 ára, komu ekki til greina fyrir stofnfrumuígræðslu vegna þess að þeir höfnuðu stofnfrumuígræðslu eða stofnfrumuígræðsla var ekki valkostur fyrir sjúklinginn vegna kostnaðar eða af öðrum ástæðum. Í rannsókninni (MM 020) var lenalídómíð og dexametasón (Rd) sem gefið var í tvær mismunandi tímalengdir (þ.e. fram að sjúkdómsversnun [Armur Rd] eða í allt að átján 28-daga lotur [72 vikur, armur Rd18]) borið saman við meðferð með melfalani, prednisóni og talídómíði (MPT) í að hámarki tólf 42-daga lotur (72 vikur). Sjúklingum var slembiraðað (1:1:1) í 1 af 3 meðferðarörmum. Þegar slembiröðun fór fram var sjúklingum lagskipt eftir aldri (≤ 75 og > 75 ára), stigi (ISS stig I og II annars vegar og stig III hins vegar), og landi.

Sjúklingarnir í Rd og Rd18 örmunum tóku 25 mg af lenalídómíði einu sinni á sólarhring á dögum 1 til 21 í 28-daga lotum samkvæmt rannsóknaráætlun. Dexametasón, 40 mg, var gefið einu sinni á dag á dögum 1, 8, 15, og 22 í hverri 28-daga lotu. Upphafsskammtur og skammtaáætlun fyrir Rd og Rd18 voru aðlöguð að aldri og nýrnastarfsemi (sjá kafla 4.2). Sjúklingar > 75 ára fengu 20 mg skammt af dexametasóni einu sinni á sólarhring á dögum 1, 8, 15, og 22 í hverri 28-daga lotu. Allir sjúklingar fengu fyrirbyggjandi segavarnarmeðferð (létt heparín, warfarín, heparín, lágskammta aspirín) meðan á rannsókninni stóð.

Aðalendapunktur verkunar í rannsókninni var lifun án versnunar sjúkdóms (progression free survival (PFS)). Alls voru 1.623 sjúklingar teknir inn í rannsóknina, 535 sjúklingum var slembiraðað á Rd, 541 sjúklingi var slembiraðað á Rd18 og 547 sjúklingum var slembiraðað á MPT. Lýðfræðilegir og sjúkdómstengdir eiginleikar sjúklinga við upphaf rannsóknarinnar voru í jafnvægi milli allra

3 armanna. Almennt voru einstaklingarnir í rannsókninni með langt genginn sjúkdóm: af heildarþýðinu í rannsókninni var 41% með ISS á III stigi, 9% voru með verulega skerta nýrnastarfsemi (kreatínínúthreinsun [CLcr] < 30 ml/mín.). Miðgildi aldurs var 73 ár í örmunum þremur.

Niðurstöður rannsóknarinnar í uppfærðri greiningu á PFS, PFS2 og OS miðað við lokadag gagna

3. mars 2014 þar sem miðgildi tímalengdar eftirfylgni fyrir alla lifandi einstaklinga var 45,5 mánuðir eru settar fram í töflu 7.

Tafla 7. Samantekt á heildarniðurstöðum um verkun

 

Rd

Rd18

MPT

 

(N = 535)

(N = 541)

(N = 547)

PFS - (mánuðir) skv. mati rannsakanda

 

 

 

Miðgildia PFS tíma, mánuðir (95% CI)b

26,0 (20,7; 29,7)

21,0 (19,7; 22,4)

21,9 (19,8; 23,9)

HR [95% CI]c; p-gildid

 

 

 

Rd samanborið við MPT

0,69 (0,59; 0,80); <0,001

Rd samanborið við Rd18

0,71 (0,61; 0,83); <0,001

Rd18 samanborið við MPT

0,99 (0,86; 1,14); 0,866

PFS2e − (mánuðir)

 

 

 

Miðgildia PFS2 tíma, mánuðir (95% CI)b

42,9 (38,1; 47,4)

40,0 (36,2; 44,2)

35,0 (30,4; 37,8)

HR [95% CI]c; p-gildid

 

 

 

Rd samanborið við MPT

0,74 (0,63; 0,86); <0,001

Rd samanborið við Rd18

0,92 (0,78; 1,08); 0,316

Rd18 samanborið við MPT

0,80 (0,69; 0,93); 0,004

Heildarlifun (OS) (mánuðir)

 

 

 

Miðgildia tíma heildarlifunar, mánuðir

58,9 (56,0; NE)

56,7 (50,1; NE)

48,5 (44,2; 52,0)

(95% CI)b

 

 

 

HR [95% CI]c; p-gildid

 

 

 

Rd samanborið við MPT

0,75 (0,62; 0,90); 0,002

Rd samanborið við Rd18

0,91 (0,75; 1,09); 0,305

Rd18 samanborið við MPT

0,83 (0,69; 0,99); 0,034

Eftirfylgni (mánuðir)

 

 

 

Miðgildif (lágmarkstími, hámarkstími): allir

40,8 (0,0; 65,9)

40,1 (0,4; 65,7)

38,7 (0,0; 64,2)

sjúklingar

 

 

 

Mergæxli svörung n (%)

 

 

 

CR

81 (15,1)

77 (14,2)

51 (9,3)

VGPR

152 (28,4)

154 (28,5)

103 (18,8)

PR

169 (31,6)

166 (30,7)

187 (34,2)

Heildarsvörun: CR, VGPR, eða PR

402 (75,1)

397 (73,4)

341 (62,3)

Tímalengd svörunar - (mánuðir)h

 

 

 

Miðgildia (95% CI)b

35,0 (27,9; 43,4)

22,1 (20,3; 24,0)

22,3 (20,2; 24,9)

AMT = antimyeloma therapy: meðferð gegn mergæxli; CI = confidence interval: öryggisbil; CR = complete response: fullkomin svörun; d =lágskammta dexametasón; HR = hazard ratio: áhættuhlutfall; IMWG = International Myeloma Working Group: alþjóðlegur

vinnuhópur um mergæxli; IRAC = Independent Response Adjudication Committee: óháð nefnd sem dæmir svörun; M = melfalan; NE = not estimable: ekki hægt að meta; P = prednisón; PFS = progression-free survival: lifun án versnunar; PR = partial response: hlutasvörun; R = lenalídómíð; Rd = Rd gefið þar til versnun sjúkdóms er skráð; Rd18 = Rd gefið í ≥ 18 lotur; T = talídómíð;

VGPR = very good partial response: mjög gott hlutasvar.

aMiðgildið er byggt á Kaplan-Meier mati.

b95% CI fyrir miðgildið.

cByggt á Cox líkani fyrir hlutfallslega áhættu sem ber saman áhættuföll í tengslum við viðkomandi meðferðararma.

dp-gildið er samkvæmt mismun milli viðkomandi meðferðararma á ólagskiptu „log-rank“ prófi Kaplan-Meier kúrfunnar.

eKönnunarendapunktur (PFS2).

fMiðgildið er tölfæðilega einbreytan án leiðréttingar fyrir skerðingu (e. sensoring).

gBesta mat á viðurkenndri svörun meðan á meðferðarfasa rannsóknarinnar stendur (til skilgreiningar á hverjum svörunarflokki, lokunardagur gagna = 24. maí 2013).

hLokadagur gagna = 24. maí 2013.

Lenalídómíð í samsettri meðferð með melfalani og prednisóni sem fylgt var eftir með

viðhaldsmeðferð hjá sjúklingum sem ekki koma til greina fyrir ígræðslu

Öryggi og verkun meðferðar með lenalídómíði var metin í III. stigs fjölsetra, slembiraðaðri, tvíblindri, 3-arma rannsókn (MM-015) hjá sjúklingum sem voru 65 ára eða eldri og voru með kreatínín í sermi < 2,5 mg/dl. Í rannsókninni var lenalídómíð í samsettri meðferð með melfalani og prednisóni (MPR), með eða án viðhaldsmeðferðar með lenalídómíði fram að sjúkdómsversnun, borið saman við melfalan

og prednisón í að hámarki 9 lotur. Sjúklingunum var slembiraðað í hlutföllunum 1:1:1 í einn af þremur meðferðararörmum. Sjúklingum var lagskipt við slembiröðun eftir aldri (≤ 75 ára samanborið við

> 75 ára) og stigi (ISS; Stig I og II samanborið við stig III).

Þessi rannsókn beindist að því að athuga notkun samsettrar meðferðar með MPR (melfalani

0,18 mg/kg til inntöku á dögum 1 til 4 í endurteknum 28-daga lotum; prednisóni 2 mg/kg til inntöku á dögum 1 til 4 í endurteknum 28-daga lotum og lenalídómíði 10 mg/sólarhring til inntöku á dögum 1 til 21 í endurteknum 28-daga lotum) til innleiðslumeðferðar í allt að 9 lotur. Sjúklingar sem luku 9 lotum eða sem gátu ekki lokið 9 lotum vegna óþols héldu áfram í viðhaldsmeðferð og byrjuðu á lenalídómíð 10 mg til inntöku á dögum 1 til 21 í endurteknum 28-daga lotum þar til sjúkdómsversnun átti sér stað.

Aðalendapunkturinn í rannsókninni var lifun án versnunar sjúkdóms (PFS). Alls voru 459 sjúklingar teknir inn í rannsóknina, og var 152 sjúklingum slembiraðað á MPR+R, 153 sjúklingum slembiraðað á MPR+p og 154 sjúklingum slembiraðað á MPp+p. Lýðfræðilegir og sjúkdómstengdir eiginleikar sjúklinga við upphaf rannsóknarinnar voru í jafnvægi milli allra 3 armanna; bent skal á að um það bil 50% sjúklinganna sem teknir voru inn í hvern arm höfðu eftirfarandi eiginleika: ISS stig III og kreatinínúthreinsun < 60 ml/mín. Miðgildi aldurs var 71 ár í MPR+R og MPR+p örmunum og 72 ár í MPp+p arminum.

Í greiningu á PFS, PFS2 og OS miðað við stöðuna eins og hún var í apríl 2013 þar sem miðgildi tímalengdar eftirfylgni fyrir alla lifandi einstaklinga var 62,4 mánuðir eru niðurstöður rannsóknarinnar settar fram í töflu 8:

Tafla 8. Samantekt á heildarniðurstöðum um verkun

 

MPR+R

 

MPR+p

 

MPp +p

 

(N = 152)

 

(N = 153)

 

(N = 154)

PFS - (mánuðir) skv. mati rannsakenda

 

 

 

 

 

Miðgildiª PFS tíma, mánuðir [95% CI]

27,4

 

14,3

 

13,1

 

(21,3; 35,0)

 

[13,2;15,7]

 

[12,0; 14,8]

Áhættuhlutfall [95% CI]; p-gildi

 

 

 

 

 

MPR+R samanborið við MPp+p

0,37 (0,27; 0,50); <0,001

MPR+R samanborið við MPR+p

0,47 (0,35; 0,65); <0,001

MPR+p samanborið við MPp+p

0,78 (0,60; 1,01); 0,059

PFS2 (mánuðir) ¤

 

 

 

 

 

Miðgildia PFS2 tíma, mánuðir (95% CI)

39,7 (29,2; 48,4)

 

27,8 (23,1; 33,1)

 

28,8 (24,3; 33,8)

Áhættuhlutfall (95% CI); p-gildi

 

 

 

 

 

MPR+R samanborið við MPp+p

0,70 (0,54; 0,92); 0,009

MPR+R samanborið við MPR+p

0,77 (0,59; 1,02); 0,065

MPR+p samanborið við MPp +p

0,92 (0,71; 1,19); 0,051

Heildarlifun (OS) (mánuðir)

 

 

 

 

 

Miðgildia tíma heildarlifunar, mánuðir

55,9 (49,1; 67,5)

 

51,9 (43,1; 60,6)

 

53,9 (47,3; 64,2)

(95% CI)

 

 

 

 

 

Áhættuhlutfall [95% CI]; p-gildi

 

 

 

 

 

MPR+R samanborið við MPp+p

0,95 (0,70; 1,29); 0,736

MPR+R samanborið við MPR+p

 

0,88 (0,65; 1,20); 0,43

 

MPR+p samanborið við MPp +p

 

1,07 (0,79; 1,45); 0,67

 

Eftirfylgni (mánuðir)

 

 

 

 

 

Miðgildi (lágmark, hámark): allir

48,4 (0,8; 73,8)

 

46,3 (0,5; 71,9)

 

50,4 (0,5; 73,3)

sjúklingar

 

 

 

 

 

Svörun mergæxlis skv. mati rannsakenda

 

 

 

 

 

n (%)

 

 

 

 

 

Heildarsvörun (CR)

30 (19,7)

 

17 (11,1)

 

9 (5,8)

Hlutasvörun (PR)

90 (59,2)

 

99 ( 64,7)

 

75 (48,7)

Sjúkdómur í jafnvægi (SD)

24 (15,8)

 

31 (20,3)

 

63 (40,9)

Ekki hægt að meta svörun (NE)

8 (5,3)

 

4 (2,6)

 

7 (4,5)

Tímalengd svörunar mergæxlis (CR+PR)

 

 

 

 

 

skv. mati rannsakenda (mánuðir)

 

 

 

 

 

Miðgildia (95% CI)

26,5 (19,4; 35,8)

 

12,4 (11,2; 13,9)

 

12,0 (9,4; 14,5)

CI = confidence interval: öryggisbil; CR = complete response: fullkomin svörun; HR = Hazard Rate: Áhættuhlutfall; M = melfalan; NE = not estimable: ekki hægt að meta; OS = overall surivival: heildarlifun; p = placebo: lyfleysa; P = prednisón;

PD = progressive disease: versnandi sjúkdómur; PR = partial response: hlutasvörun; R = lenalídómíð; SD = stable disease: sjúkdómur í jafnvægi; VGPR = very good partial response: mjög gott hlutasvar.

ª Miðgildið er byggt á Kaplan-Meier mati.

PFS2 (könnunarendapunktur) var skilgreindur fyrir alla sjúklinga (ITT) sem tíminn frá slembiröðun fram að upphafi 3 valkosts meðferðar við mergæxli (e. antimyeloma therapy, AMT) eða andláti fyrir alla sjúklinga sem var slembiraðað

Stuðningsrannsóknir á nýlega greindu mergæxli

Gerð var opin, slembiröðuð, fjölsetra III. stigs rannsókn (ECOG E4A03) hjá 445 sjúklingum með nýlega greint mergæxli; 222 sjúklingum var slembiraðað í lenalídómíð/lágskammta dexametasón arminn og 223 var slembiraðað í arminn sem fékk lenalídómíð/staðlaða skammta af dexametasóni. Sjúklingar sem var slembiraðað í arminn sem fékk lenalídómíð/staðlaða skammta af dexametasóni fengu 25 mg/sólarhring af lenalídómíð á dögum 1 til 21 í hverri 28-daga lotu ásamt 40 mg/sólarhring af dexametasóni á dögum 1 til 4, 9 til 12 og 17 til 20 í hverri 28 daga lotu í fyrstu fjórar loturnar. Sjúklingar sem var slembiraðað í arminn sem fékk lenalídómíð/lágskammta dexametasón fengu

25 mg/sólarhring af lenalídómíði á dögum 1 til 21 í hverri 28-daga lotu ásamt lágskammta dexametasóni – 40 mg/sólarhring á dögum 1, 8, 15 og 22 í hverri 28-daga lotu. Í hópnum sem fékk lenalídómíð/lágskammta dexametasón var gert hlé á meðferð að minnsta kosti einu sinni hjá

20 sjúklingum (9,1%) samanborið við hjá 65 sjúklingum (29,3%) í arminum sem fékk lenalídómíð/staðlaðan skammt af dexametasóni.

Í greiningu sem var gerð eftir á, kom fram lægri dánartíðni í arminum sem fékk lenalídómíð/lágskammta dexametasón 6,8% (15/220) samanborið við arminn sem fékk lenalídómíð/staðlaðan skammt af dexametasóni 19,3% (43/223) í sjúklingahópnum sem var með nýlega greint mergæxli og var miðgildi eftirfylgni 72,3 vikur.

Hins vegar hefur mismunurinn á heildarlifun lenalídómíði/lágskammta dexametasóni í hag tilhneigingu til að minnka við lengri eftirfylgni.

Mergæxli þar sem um að minnsta kosti eina fyrri meðferð er að ræða

Verkun og öryggi lenalídómíðs voru metin í tveimur fjölsetra, slembiröðuðum, tvíblindum III. stigs samanburðarrannsóknum með lyfleysu og samanburðarhóp (MM-009 og MM-010) á meðferð með lenalídómíði og dexametasóni miðað við dexametasón eitt og sér hjá sjúklingum með mergæxli sem þegar höfðu verið meðhöndlaðir. Af þeim 353 sjúklingum í MM-009 og MM-010 rannsóknunum sem fengu lenalídómíð/dexametasón voru 45,6% 65 ára eða eldri. Af þeim 704 sjúklingum sem voru metnir í MM-009 og MM-010 rannsóknunum voru 44,6% 65 ára eða eldri.

Í báðum rannsóknunum tóku sjúklingarnir í lenalídómíð/dexametasón (len/dex) hópnum inn 25 mg af lenalídómíði einu sinni á dag á degi 1 til 21 og samsvarandi lyfleysuhylki einu sinni á dag á dögum 22 til 28 í hverri 28-daga lotu. Sjúklingar í lyfleysu/dexametasón (lyfleysu/dex) hópnum tóku

1 lyfleysuhylki á dögum 1 til 28 í hverri 28-daga lotu. Sjúklingar í báðum meðferðarhópum tóku inn 40 mg af dexametasóni einu sinni á dögum 1 til 4, 9 til 12 og 17 til 20 í hverri 28-daga lotu í fyrstu

4 meðferðarlotunum. Dexametasón skammturinn var minnkaður í 40 mg til inntöku einu sinni á dag á dögum 1 til 4 í hverri 28-daga lotu eftir fyrstu 4 meðferðarloturnar. Í báðum rannsóknum átti meðferð að halda áfram þar til sjúkdómurinn versnaði. Í báðum rannsóknum var skammtaaðlögun leyfð í samræmi við klínískar niðurstöður og rannsóknarniðurstöður.

Meginendapunktur verkunar í báðum rannsóknunum var tími fram að versnun sjúkdóms (time to progression, TTP). Í heild voru 353 sjúklingar metnir í MM-009 rannsókninni; 177 í len/dex hópnum og 176 í lyfleysu/dex hópnum. Í heild var 351 sjúklingur metinn í MM-010 rannsókninni; 176 í len/dex hópnum og 175 í lyfleysu/dex hópnum.

Í upphafi beggja rannsókna voru lýðfræðileg og sjúkdómatengd gildi sambærileg hjá len/dex hópnum og lyfleysu/dex hópnum. Hjá báðum sjúklingahópum var miðgildi aldurs 63 ár og svipaða kynjaskiptingu. ECOG (Eastern Cooperative Oncology Group) færnimat var svipuð hjá báðum hópum, svo og fjöldi og tegund fyrri meðferða.

Fyrirfram skipulagðar milligreiningar á báðum rannsóknum sýndu að len/dex gaf tölfræðilega marktækt betri árangur (p < 0,00001) en dexametasón eitt og sér við meginendapunkt verkunar, TTP

(miðgildi tímalengdar eftirfylgni var 98,0 vikur). Full svörun (complete response) og heildarsvörun (overall response) í len/dex arminum var einnig marktækt meiri en í lyfleysu/dex armi beggja rannsóknanna. Niðurstöður þessara greininga leiddi til afblindunar í báðum rannsóknunum til að gera sjúklingum í lyfleysu/dex hópnum kleift að fá meðferð með len/dex samsetningunni.

Íáframhaldandi eftirfylgni með greiningu á virkni og var miðgildi eftirfylgni 130,7 vikur. Í töflu 9 eru teknar saman niðurstöður samantekinna greininga á virkni á eftirfylgnitímabilinu í MM-009 og MM- 010 rannsóknunum.

Íþessari samanlögðu framhaldseftirfylgnigreiningu, var TTP miðgildi 60,1 vika (95% CI: 44,3; 73,1) hjá sjúklingum sem voru meðhöndlaðir með len/dex (N = 353), miðað við 20,1 vikur (95% CI: 17,7; 20,3) hjá sjúklingum sem voru meðhöndlaðir með lyfleysu/dex (N = 351). Miðgildi lifunar án versnunar sjúkdóms (PFS) var 48.1 vika (95% CI: 36,4; 62,1) hjá sjúklingum sem voru meðhöndlaðir með len/dex miðað við 20,0 vikur (95% CI: 16,1; 20,1) hjá sjúklingum sem voru meðhöndlaðir með lyfleysu/dex. Miðgildi lengdar meðferðar var 44,0 vikur (lágmark: 0,1, hámark: 254,9) fyrir len/dex og 23.1 vika (lágmark: 0,3; hámark: 238,1) fyrir lyfleysu/dex. Full svörun (CR), hlutasvörun (partial response, PR) og heildarsvörun (CR+PR) héldust marktækt hærri í len/dex arminum en í lyfleysu/dex arminum í báðum rannsóknunum. Miðgildi heildarlifunar (overall survival) í samanlögðu framhaldseftirfylgnigreiningunni í rannsóknunum er 164,3 vikur (95% CI: 145,1; 192,6) hjá sjúklingum sem voru meðhöndlaðir með len/dex miðað við 136,4 vikur (95% CI: 113,1; 161,7) hjá sjúklingum sem voru meðhöndlaðir með lyfleysu/dex. Þrátt fyrir að 170 af þeim 351 sjúklingi sem var slembiraðað til að fá lyfleysu/dex fengju lenalídómíð eftir sjúkdómsversnun eftir að rannsóknirnar voru afblindaðar, sýndi samanlögð greining á heildarlifun fram á tölfræðilega marktæka bætta lifun með len/dex miðað við lyfleysu/dex (HR = 0,833, 95% CI = [0,687; 1,009], p = 0,045).

Tafla 9. Yfirlit yfir niðurstöður virknigreiningar fram að lokadagsetningu (cut-off date) framhaldseftirfylgni - Samanlagðar rannsóknir MM-009 (lokadagsetning 23. júlí 2008) og MM-010 (lokadagsetning 2. mars 2008)

Endapunktur

len/dex

lyfleysu/dex

 

 

(n=353)

(n=351)

 

Tími að atburði

 

 

HR [95% CI], p-gildi a

Tími fram að versnun

60,1 [44,3;

20,1

0,350 [0,287; 0,426], p < 0,001

sjúkdóms

73,1]

[17,7; 20,3]

 

Miðgildi [95% CI],

 

 

 

vikur

 

 

 

Lifun án versnunar

48,1

20,0

0,393 [0,326; 0,473], p < 0,001

sjúkdóms

[36,4; 62,1]

[16,1; 20,1]

 

Miðgildi [95% CI],

 

 

 

vikur

 

 

 

Heildarlifun

164,3 [145,1;

136,4

0,833 [0,687; 1,009], p = 0,045

Miðgildi [95% CI],

192,6]

[113,1;

 

vikur

82%

161,7]

 

1 árs

 

75%

 

heildarlifunarhlutfall

 

 

 

Svörunarhlutfall

 

 

Líkindahlutfall [95% CI], p-gildib

Heildarsvörun [n, %]

212 (60,1)

75 (21,4)

5,53 [3,97; 7,71], p < 0,001

Full svörun [n, %]

58 (16,4)

11 (3,1)

6,08 [3,13; 11,80], p < 0,001

a:Tvíhliða „log rank“ próf til samanburðar á lifunarkúrfum milli meðferðarhópa

b:Tvíhliða samfelldnileiðrétt (continuity-corrected) kí-kvaðrat próf

Heilkenni mergmisþroska

Verkun og öryggi lenalídómíðs var metið hjá sjúklingum með blóðleysi sem er háð blóðgjöfum vegna heilkenna mergmisþroska með væga- eða miðlungsmikla-1-áhættu, í tengslum við óeðlilega arfgerð vegna 5q brottfellingar með eða án annarra óeðlilegra erfðafræðilegra þátta, í tveimur meginrannsóknum: 3. stigs, fjölsetra, slembiraðaðri, tvíblindri, samanburðarrannsókn með lyfleysu, 3-arma rannsókn á tveimur skömmtum af lenalídómíði til inntöku (10 mg og 5 mg) samanborið við

lyfleysu (MDS-004); og 2. stigs, fjölsetra, eins-arms, opinni rannsókn á lenalídómíði (10 mg) (MDS-003).

Niðurstöðurnar sem greint er frá hér á eftir taka til þýðis samkvæmt meðferðaráætlun (intent-to-treat population) í MDS-003 og MDS-004 rannsóknunum og eru niðurstöðurnar úr undirhópnum, sem var eingöngu með brottfellingu 5q (Del 5q), sýndar sérstaklega.

ÍMDS-004 rannsókninni, þar sem 205 sjúklingum var slembiraðað jafnt til að fá 10 mg eða 5 mg af lenalídómíði eða lyfleysu, fólst greiningin á verkun fyrst og fremst í samanburði á tíðni þess að sjúklingar væru ekki lengur háðir blóðgjöfum í 10 mg og 5 mg örmum rannsóknarinnar samanborið við lyfleysuarminn (tvíblindur fasi í 16 til 52 vikur og opinn fasi í allt að 156 vikur). Sjúklingum sem ekki höfðu að minnsta kosti minniháttar svörun rauðra blóðkorna eftir 16 vikur áttu að hætta á meðferð. Sjúklingar sem sýndu að minnsta kosti minniháttar svörun rauðra blóðkorna gátu haldið áfram á meðferð þar til rauðum blóðkornum fækkaði, sjúkdómsversnun átti sér stað eða óviðunandi eiturverkanir komu fram. Sjúklingar sem fengu upphaflega lyfleysu eða 5 mg af lenalídómíði og sýndu ekki að minnsta kosti minniháttar svörun eftir 16 vikur á meðferð fengu að skipta af lyfleysu yfir á

5 mg af lenalídómíði eða halda áfram á meðferð með stærri skammti af lenalídómíði (af 5 mg yfir á 10 mg).

ÍMDS-003 rannsókninni, þar sem 148 sjúklingar fengu 10 mg skammt af lenalídómíði, fólst greiningin á verkun fyrst og fremst í því að meta verkun meðferðar með lenalídómíði m.t.t. þess að auka blóðmyndun hjá einstaklingum með heilkenni mergmisþroska með væga- eða miðlungsmikla-1-áhættu.

Tafla 10. Samantekt á niðurstöðum varðandi verkun – rannsóknirnar MDS-004 (tvíblindur fasi) og MDS-003, þýði samkvæmt meðferðaráætlun (intent-to-treat population)

Endapunktur

 

MDS-004

 

MDS-003

 

 

N = 205

 

N = 148

 

10 mg

5 mg††

Lyfleysa*

10 mg

 

N = 69

N = 69

N = 67

N = 148

Sjúklingur óháður blóðgjöf

38 (55,1%)

24 (34,8%)

4 (6,0%)

86 (58,1%)

(≥ 182 dagar) #

 

 

 

 

Sjúklingur óháður blóðgjöf

42 (60,9%)

33 (47,8%)

5 (7,5%)

97 (65,5%)

(≥ 56 dagar) #

 

 

 

 

Miðgildi tíma fram að því að

4,6

4,1

0,3

4,1

sjúklingur er óháður blóðgjöf (vikur)

 

 

 

 

Miðgildi tímalengdar sem sjúklingur

NR

NR

NR

114,4

er óháður blóðgjöf (vikur)

 

 

 

 

Miðgildi aukningar blóðrauða, g/dl

6,4

5,3

2,6

5,6

† Einstaklingar sem fengu meðferð með 10 mg af lenalídómíði í 21 dag af 28-daga lotum †† Einstaklingar sem fengu meðferð með 5 mg af lenalídómíði í 28 daga af 28-daga lotum

* Meirihluti sjúklinga sem voru á lyfleysu hættu á tvíblindu meðferðinni vegna skorts á verkun eftir meðferð í 16 vikur áður en þeir fóru yfir í opna fasann

#Í tengslum við aukningu blóðrauða um ≥ 1g/dl

∞ Náðist ekki (Not reached) (þ.e. miðgildi náðist ekki)

Í MDS-004 rannsókninni var hlutfall sjúklinga með heilkenni mergmisþroska sem náðu aðalendapunktinum, að vera óháðir blóðgjöf (>182 daga), marktækt hærra í hópi þeirra sem fengu 10 mg af lenalídómíði samanborið við þá sem fengu lyfleysu (55,1% samanborið við 6,0%). Af þeim 47 sjúklingum sem höfðu eina frumuerfðafræðilega afbrigðileikann brottfellingu á 5q (Del 5q) og fengu 10 mg af lenalídómíði, náðu 27 sjúklingar (57,4%) því að verða óháðir blóðgjöfum.

Miðgildi tímans fram að því að sjúklingur var óháður blóðgjöf var 4,6 vikur hjá þeim sem fengu 10 mg af lenalídómíði. Miðgildi tímalengdar sem sjúklingur var óháður blóðgjöf náðist ekki í neinum meðferðararmanna, en ætti að vera meira en 2 ár hjá einstaklingunum sem fengu meðferð með lenalídómíði. Miðgildi aukningar blóðrauða frá upphafi rannsóknar var 6,4 g/dl hjá þeim sem fengu 10 mg.

Aukaendapunktar í rannsókninni voru frumuerfðafræðileg svörun (í 10 mg arminum sást meiriháttar frumuerfðafræðileg svörun hjá 30,0% einstaklinga og minniháttar frumuerfðafræðileg svörun hjá 24,0% einstaklinga), mat á heilsutengdum lífsgæðum (Health Related Quality of Life (HRQoL)) og framvinda yfir í brátt kyrningahvítblæði. Niðurstöður varðandi frumuerfðafræðilega svörun og HRQoL voru í samræmi við niðurstöður varðandi aðalendapunktinn og meðferð með lenalídómíði í vil samanborið við lyfleysu.

Í MDS-003 rannsókninni var það hátt hlutfall sjúklinga með heilkenni mergmisþroska sem náðu því að verða óháðir blóðgjöf (>182 daga), á meðferð með 10 mg af lenalídómíði (58,1%). Miðgildi tímans fram að því að sjúklingur varð óháður blóðgjöf var 4,1 vika. Miðgildi tímabilsins sem sjúklingur var óháður blóðgjöf var 114,4 vikur. Miðgildi aukningar blóðrauða var 5,6 g/dl hjá þeim sem fengu 10 mg. Meiriháttar frumuerfðafræðileg svörun sást hjá 40,9% einstaklinga og minniháttar frumuerfðafræðileg svörun hjá 30,7% einstaklinga.

Stór hluti einstaklinga sem tóku þátt í MDS-003 (72,9%) og MDS-004 (52,7%) höfðu áður fengið meðferð með lyfjum sem örva myndun rauðra blóðkorna.

Klofasmáfrumueitilæxli

Verkun og öryggi lenalídómíðs var metið hjá sjúklingum með klofasmáfrumueitilæxli í 2. stigs, fjölsetra, slembiraðaðri, opinni rannsókn með samanburði við eitt lyf að vali rannsakanda, hjá sjúklingum sem fengu bakslag eftir síðustu meðferð eða höfðu fengið bakslag í eitt til þrjú skipti (rannsókn MCL-002).

Sjúklingar sem voru að minnsta kosti 18 ára að aldri og með vefjafræðilega staðfest klofasmáfrumueitilæxli og æxli sem hægt var að mæla á tölvusneiðmynd voru teknir inn í rannsóknina. Sjúklingar þurftu að hafa fengið viðeigandi meðferð áður sem fól í sér að minnsta kosti eina fyrri samsetta krabbameinslyfjameðferð. Einnig þurftu sjúklingarnir að vera óhæfir fyrir öfluga krabbameinslyfjameðferð og/eða ígræðslu á þeim tíma sem þeir voru teknir inn í rannsóknina. Sjúklingum var slembiraðað 2:1 í lenalídómíðarminn og samanburðararminn. Meðferð að vali rannsakanda var valin fyrir slembiröðun og samanstóð af einlyfjameðferð með klórambúcíli, cýtarabíni, rituximabi, flúdarabíni eða gemcítabíni.

Lenalídómíð var gefið til inntöku, 25 mg einu sinni á dag, fyrstu 21 daginn (frá 1. degi til 21. dags) í endurteknum 28-daga lotum þar til versnun eða óásættanlegar eiturverkanir áttu sér stað. Sjúklingar með miðlungsmikla skerðingu á nýrnastarfsemi fengu minni upphafsskammt af lenalídómíði, 10 mg á dag samkvæmt sömu áætlun.

Lýðfræðiupplýsingar við upphaf rannsóknar voru sambærilegar milli lenalídómíðarmsins og samanburðararmsins. Í báðum sjúklingahópunum var miðgildi aldurs 68,5 ár og var hlutfall milli karla og kvenna sambærilegt. Frammistaða samkvæmt ECOG-færnimati var sambærileg hjá hópunum, svo og fjöldi fyrri meðferða.

Aðalendapunktur verkunar í rannsókn MCL-002 var lifun án versnunar (e. progression free survival [PFS]).

Niðurstöður um verkun hjá þýði samkvæmt meðferðaráætlun (Intent-to Treat (ITT) population) voru metnar af óháðu matsnefndinni (e. Independent Review Committee, IRC) og eru settar fram í töflunni hér á eftir.

Tafla 11. Samantekt á niðurstöðum verkunar – rannsókn MCL-002, þýði samkvæmt meðferðaráætlun

 

Lenalídómíðarmurinn

 

Samanburðar-

 

 

 

armurinn

 

N = 170

 

N = 84

PFS

 

 

 

PFS, miðgildia [95% CI]b (vikur)

37,6 [24,0; 52,6]

 

22,7 [15,9; 30,1]

Runubundið HR [95% CI]e

0,61 [0,44; 0,84]

Runubundið „log rank“ próf, p-gildie

0,004

 

 

Lenalídómíðarmurinn

Samanburðar-

 

 

 

armurinn

 

N = 170

N = 84

Svöruna, n (%)

 

 

 

 

Heildarsvörun (CR)

(4,7)

(0,0)

Hlutasvörun (PR)

(35,3)

9 (10,7)

Sjúkdómur í jafnvægi (SD)b

(29,4)

(52,4)

Versnandi sjúkdómur (PD)

(20,0)

(31,0)

Ekki gert/Vantar

(10,6)

(6,0)

ORR (CR, CRu, PR), n (%) [95% CI]c

68 (40,0) [32,58; 47,78]

9 (10,7)d [5,02; 19,37]

p-gildie

 

< 0,001

 

CRR (CR, CRu), n (%) [95% CI]c

8 (4,7) [2,05; 9,06]

0 (0,0) [95,70; 100,00]

p-gildie

 

0,043

 

Tímalengd svörunar, miðgildia [95% CI]

69,6 [41,1; 86,7]

45,1 [36,3; 80,9]

(vikur)

 

 

 

 

Heildarlifun

 

 

 

 

HR [95% CI]c

 

0,89 [0,62; 1,28]

 

„Log rank“ próf, p-gildi

 

0,520

 

CI = confidence interval: öryggisbil; CRR = complete response rate; CR = complete response: fullkomin svörun; CRu = complete response unconfirmed: fullkomin svörun óstaðfest; DMC =Data Monitoring Committee: eftirlitsnefnd um niðurstöður; ITT = intent-to-treat: samkvæmt meðferðaráætlun; HR = hazard ratio: áhættuhlutfall; KM = Kaplan-Meier; MIPI = Mantle Cell Lymphoma International Prognostic Index: alþjóðlegur stuðull fyrir horfur klofasmáfrumueitilæxlis; NA = not applicable: á ekki við; ORR = overall response rate: heildartíðni svörunar; PD= progressive disease: versnandi sjúkdómur; PFS =progression-free survival: lifun án versnunar; PR= partial response:hlutasvörun; SCT = stem cell transplantation: stofnfrumuígræðsla; SD: stable disease: stöðugur sjúkdómur; SE = standard error: staðalvilla.

aMiðgildið var byggt á KM matinu.

bBilið var reiknað út sem 95% öryggisbil um miðgildi lifunartíma.

cMeðaltalið og miðgildið eru einbreytutölfræðigildi án aðlögunar leiðréttingar fyrir aðlögun.

dLagskiptingarbreyturnar voru m.a. tími frá greiningu fram að fyrsta skammti (< 3 ár og ≥ 3 ár), tími frá síðastliðinni fyrri altækri meðferð við eitilfrumuæxli fram að fyrsta skammti (< 6 mánuðir og ≥ 6 mánuðir), fyrri stofnfrumuígræðsla (já eða nei), og upphafsgildi MIPI (lítil, miðlungsmikil, og veruleg áhætta).

eRunubundið próf var byggt á vegnu meðaltali „log rank“ prófs þar sem notað var ólagskipt „log rank“ próf fyrir stækkun á úrtaki og ólagskiptu „log rank“ prófi fyrir aðalgreininguna. Vegin meðaltöl eru samkvæmt framkomnum tilvikum á þeim tíma sem þriðji fundur eftirlitsnefndarinnar um niðurstöður var haldinn og eru byggð á mismuninum milli tilvika sem áttu sér stað og tilvika sem búist var við á þeim tíma sem aðalgreiningin fór fram. Runubundna áhættuhlutfallið í tengslum við það og viðkomandi 95% öryggisbil eru sýnd.

Í rannsókn MCL-002, í hópnum sem ætlunin var að meðhöndla, var heildaraukning á dauðsföllum innan 20 vikna í lenalídómíðarminum 22/170 (13%) samanborið við 6/84 (7%) í samanburðar- arminum. Hjá sjúklingum með mikla æxlisbyrði voru samsvarandi tölur 16/81 (20%) og 2/28 (7%) (sjá kafla 4.4).

Börn

Lyfjastofnun Evrópu hefur fallið frá kröfu um að lagðar verði fram niðurstöður úr rannsóknum á lenalídómíði hjá öllum undirhópum barna við mergæxli, heilkenni mergmisþroska og klofasmáfrumueitilæxli (sjá upplýsingar í kafla 4.2 um notkun handa börnum).

5.2Lyfjahvörf

Lenalídómíð hefur ósamhverft kolefnisatóm og finnst því í ljósfræðilega virkum myndum S(-) og R(+). Lenalídómíð er framleitt sem óljósvirk (racemic) blanda. Lenalídómíð leysist almennt betur í lífrænum leysum en leysist best í 0,1N HCl stuðpúða.

Frásog

Lenalídómíð, frásogast hratt eftir inntöku á fastandi maga hjá heilbrigðum sjálfboðaliðum og nær hámarks þéttni í plasma 0,5 og 2 klst. eftir inntöku. Hjá sjúklingum, rétt eins og hjá heilbrigðum sjálfboðaliðum, eykst hámarksþéttni (Cmax) og flatarmál undir þéttnitímaferli (AUC) í réttu hlutfalli við skammtastærð. Endurtekin skömmtun veldur ekki greinilegri uppsöfnun lyfsins. Hlutfallsleg útsetning S- og R-þrívíddarísómera (enantiomers) lenalídómíðs í plasma eru annars vegar um það bil 56% og hins vegar um það bil 44%.

Gjöf lyfsins samhliða fituríkri og hitaeiningaríkri máltíð dregur úr frásogi hjá heilbrigðum sjálfboðaliðum, en það leiðir til um það bil 20% lækkunar á AUC gildi og 50% lækkunar á Cmax í plasma. Þó var lyfið gefið án tillits til máltíða í megin skráningarrannsóknunum á mergæxli og heilkenni mergmisþroska þar sem öryggi og verkun lenalídómíðs voru staðfest. Því má gefa lenalídómíð með eða án matar.

Greiningar á lyfjahvörfum hópa benda til þess að frásogshraði eftir inntöku lenalídómíðs sé svipaður hjá sjúklingum með mergæxli, sjúklingum með heilkenni mergmisþroska og sjúklingum með klofasmáfrumueitilæxli.

Dreifing

Tenging (14C)-lenalídómíðs við plasmaprótein var lítil in vitro hjá sjúklingum með mergæxli og heilbrigðum sjálfboðaliðum, að meðaltali annars vegar 23% og hins vegar 29%.

Lenalídómíð er til staðar í sæði hjá mönnum (< 0,01% af skammtinum) eftir gjöf af 25 mg/sólarhring og lyfið greinist ekki í sæði hjá heilbrigðum einstaklingum 3 dögum eftir að töku lyfsins er hætt (sjá kafla 4.4).

Umbrot og brotthvarf

Niðurstöður úr in vitro rannsóknum á umbrotum hjá mönnum benda til þess að lenalídómíð sé ekki umbrotið fyrir tilstilli cýtókróms P450 ensíma. Það gefur til kynna að gjöf lenalídómíðs með lyfjum sem hindra cýtókróm P450 ensím er ekki líkleg til að valda milliverkunum sem tengjast umbrotum hjá mönnum. In vitro rannsóknir benda til að lenalídómíð hafi engin hamlandi áhrif á CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A eða UGT1A1. Því er ólíklegt að lenalídómíð valdi nokkrum klínískt mikilvægum lyfjamilliverkunum þegar það er gefið samhliða hvarfefnum þessara ensíma.

In vitro rannsóknir benda til þess að lenalídómíð sé ekki hvarfefni BCRP (breast cancer resistance protein) hjá mönnum, MRP flutningspróteina (multidrug resistance protein transporters) MRP1, MRP2 eða MRP3, flutningspróteina fyrir neikvætt hlaðnar lífrænar jónir (OAT) OAT1 og OAT3, OATP1B1 (organic anion transporting polypeptide 1B1), flutningspróteina fyrir jákvætt hlaðnar lífrænar jónir (OCT) OCT1 og OCT2, MATE (multidrug and toxin extrusion protein) MATE1 og ný flutningsprótein fyrir jákvætt hlaðnar lífrænar jónir (OCTN) OCTN1 og OCTN2.

In vitro rannsóknir sýna að lenalídómíð hefur engin hamlandi áhrif á útflæðisdælu fyrir gallsölt hjá mönnum (BSEP), BCRP, MRP2, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3 og OCT2.

Meirihluti lenalídómíðs skilst út í þvagi. Útskilnaður um nýru af heildarúthreinsun hjá einstaklingum með eðlilega nýrnastarfsemi var 90%, en 4% lenalídómíðs skildust út í saur.

Lenalídómíð umbrotnar lítið en 82% af skammtinum skiljast út óbreytt í þvagi. Hýdroxýlenalídómíð er 4,59% og N-acetýl-lenalídómíð 1,83% af skammtinum sem skilst út. Úthreinsun lenalídómíðs um nýru er meiri en sem nemur gaukulsíunarhraða og því útskilst það að minnsta kosti að einhverju leyti með virkri seytingu.

Við skammta sem eru 5 til 25 mg/sólarhring, er helmingunartími í plasma um það bil 3 klukkustundir hjá heilbrigðum sjálfboðaliðum og á bilinu 3 til 5 klukkustundir hjá sjúklingum með mergæxli, heilkenni mergmisþroska eða klofasmáfrumueitilæxli.

Eldra fólk

Ekki hafa verið gerðar neinar formlegar klínískar rannsóknir til að meta lyfjahvörf lenalídómíðs hjá eldra fólki. Greiningar á lyfjahvörfum hópa tóku til sjúklinga á aldrinum 39 til 85 ára og benda til þess að aldur hafi ekki áhrif á úthreinsun lenalídómíðs (útsetningu í plasma). Þar sem meiri líkur eru á minnkaðri nýrnastarfsemi hjá öldruðum sjúklingum ætti að gæta varúðar við val skammta og eftirlit með nýrnastarfsemi er ráðlagt.

Skert nýrnastarfsemi

Lyfjahvörf lenalídómíðs voru rannsökuð hjá einstaklingum með skerta nýrnastarfsemi af öðrum ástæðum en illkynja sjúkdómum. Í rannsókninni voru tvær aðferðir notaðar til þess að skilgreina nýrnastarfsemi: kreatínínúthreinsun í þvagi á 24 klukkustundum og áætluð kreatínínúthreinsun samkvæmt Cockcroft-Gault jöfnu. Niðurstöðurnar gefa til kynna að eftir því sem dregur úr nýrnastarfsemi (< 50 ml/mín.) minnki heildarúthreinsun lenalídómíðs hlutfallslega og valdi því hækkun AUC. AUC gildi hækkaði um það bil 2,5-falt, 4-falt og 5-falt hjá einstaklingum með miðlungsmikla skerðingu á nýrnastarfsemi, verulega skerðingu á nýrnastarfsemi og nýrnasjúkdóm á lokastigi, talið upp í sömu röð, samanborið við hópinn sem var samsettur af einstaklingum með eðlilega nýrnastarfsemi og einstaklingum með vægt skerta nýrnastarfsemi. Helmingunartími lenalídómíðs jókst úr um það bil 3,5 klst. hjá einstaklingum með > 50 ml/mín. kreatínínúthreinsun í meira en 9 klst. hjá sjúklingum með skerta nýrnastarfsemi < 50 ml/mín. Skert nýrnastarfsemi breytti hins vegar ekki frásogi lenalídómíðs við inntöku. Cmax var svipað hjá heilbrigðum einstaklingum og sjúklingum með skerta nýrnastarfsemi. Um það bil 30% af lyfinu í líkamanum var fjarlægt í einni

4 klukkustunda blóðskilunarlotu. Ráðlagðri skammtaaðlögun fyrir sjúklinga með skerta nýrnastarfsemi er lýst í kafla 4.2.

Skert lifrarstarfsemi

Greiningar á lyfjahvörfum hópa tóku til sjúklinga með væga skerðingu á lifrarstarfsemi (N=16, heildarbilirúbín > 1 til ≤ 1,5 x eðlileg efri mörk eða AST > eðlileg efri mörk) og benda til þess að væg skerðing á lifrarstarfsemi hafi ekki áhrif á úthreinsun lenalídómíðs (útsetningu í plasma). Engar upplýsingar liggja fyrir um sjúklinga með miðlungsmikla eða verulega skerðingu á lifrarstarfsemi.

Aðrir eðlislægir eiginleikar

Greiningar á lyfjahvörfum hópa benda til þess að líkamsþyngd (33-135 kg), kyn, kynþáttur og tegund illkynja blóðsjúkdóms (mergæxli, heilkenni mergmisþroska eða klofasmáfrumueitilæxli) hafi ekki klínískt mikilvæg áhrif á úthreinsun lenalídómíðs hjá fullorðnum sjúklingum.

5.3Forklínískar upplýsingar

Rannsókn á þroska fóstra og fósturvísa var framkvæmd á öpum sem fengu lenalídómíð í skömmtum frá 0,5 mg og allt að 4 mg/kg/dag. Niðurstöður rannsóknarinnar gefa til kynna að lenalídómíð hafi valdið ytri vansköpunum, þ.á m. lokuðum endaþarmi og vansköpuðum efri og neðri útlimum (bognum, stuttum, óeðlilega löguðum, snúnum og/eða vöntun á hluta af útlimum, of fáir og/eða of margir fingur eða tær) hjá afkvæmum kvenkyns apa sem fengu virka efnið á meðgöngu.

Ýmis áhrif á innyfli (litabreytingar, rauð afmörkuð svæði í ýmsum líffærum, lítil litlaus fyrirferð yfir gáttasleglaloku, lítil gallblaðra og vansköpuð þind) voru einnig greinileg hjá einstökum fóstrum.

Lenalídómíð getur valdið bráðum eiturverkunum; lágmarks banvænir skammtar í kjölfar inntöku voru > 2.000 mg/kg/dag hjá nagdýrum. Endurtekin inntaka 75, 150 og 300 mg/kg/dag hjá rottum í allt að 26 vikur olli skammvinnri meðferðartengdri aukinni útfellingu steinefna í nýraskjóðu í öllum

3 skammtastærðum, einkum hjá kvendýrum. Mörk þess að engar aukaverkanir fundust (no observed adverse effect level, NOAEL) voru álitin lægri en 75 mg/kg/dag og eru um það bil 25 sinnum hærri en dagleg útsetning hjá mönnum samkvæmt AUC. Endurtekin inntaka 4 og 6 mg/kg/dag hjá öpum í allt að 20 vikur olli dauðsföllum og marktækum eiturverkunum (greinilegt þyngdartap, fækkun fjölda rauðra og hvítra blóðkorna og blóðflagna, blæðing úr ýmsum líffærum, bólga í meltingarvegi, eitla- og mergrýrnun). Endurtekin inntaka 1 og 2 mg/kg/dag hjá öpum í allt að 1 ár olli skammvinnum breytingum á frumumagni í beinmerg, lítilsháttar skerðingu mergs/hlutfalli rauðkornamyndandi frumna og rýrnun í hóstarkirtli. Væg fækkun hvítra blóðkorna kom fram við 1 mg/kg/dag samsvara um það bil sama skammti hjá mönnum út frá AUC samanburði.

In vitro (stökkbreyting í bakteríu, eitilfrumur í mönnum, eitlaæxli í músum, ummyndun fósturfrumna í hömstrum (Syrian Hamster Embryo cell)) og in vivo (smákjarnar í rottu) rannsóknir á stökkbreytingum sýndu engin lyfjatengd áhrif hvorki á gena- eða litningastigi. Rannsóknir á krabbameinsvaldandi áhrifum lenalídamíðs hafa ekki verið gerðar.

Rannsóknir á eituráhrifum á fósturþroska voru áður gerðar hjá kanínum. Í þessum rannsóknum fengu kanínur 3, 10 og 20 mg/kg/dag. Vöntun á miðblaði lungna kom fram í samræmi við 10 og

20 mg/kg/dag skammt og hliðrun nýrna kom fram við 20 mg/kg/dag. Þrátt fyrir að þetta hafi komið fram við styrk sem olli eiturverkunum á móður er hugsanlegt að áhrifin séu bein. Frávik í mjúkvef og beinagrind fóstranna komu einnig í ljós við 10 og 20 mg/kg/dag.

6.LYFJAGERÐARFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

6.1Hjálparefni

Innihald hylkis Vatnsfrír laktósi Örkristallaður sellulósi Natríumkrosskarmellósi Magnesíumsterat

Hylkið sjálft

Revlimid 2,5 mg/ 10 mg/ 20 mg hörð hylki

Gelatín

Títantvíoxíð (E171)

Indígótín (E132)

Gult járnoxíð (E172)

Revlimid 5 mg/ 25 mg hörð hylki

Gelatín

Títantvíoxíð (E171)

Revlimid 7,5 mg hörð hylki

Gelatín

Títantvíoxíð (E171)

Gult járnoxíð (E172)

Revlimid 15 mg hörð hylki

Gelatín

Títantvíoxíð (E171)

Indígótín (E132)

Prentblek

Gljálakk

Própýlenglýkól

Svart járnoxíð (E172)

Kalíumhýdroxíð

6.2Ósamrýmanleiki

Á ekki við.

6.3Geymsluþol

3 ár.

6.4Sérstakar varúðarreglur við geymslu

Engin sérstök fyrirmæli eru um geymsluaðstæður lyfsins.

6.5Gerð íláts og innihald

Pólývínýlklóríð (PVC) / pólýklóróþríflúoretýlen (PCTFE) / álþynnupakkningar sem innihalda 7 hörð hylki.

Revlimid 2,5 mg/ 5 mg/ 10 mg/ 15 mg hörð hylki

Hver pakkning inniheldur 7 eða 21 hylki. Ekki er víst að allar pakkningastærðir séu fáanlegar.

Revlimid 7,5 mg/ 20 mg/ 25 mg/ hörð hylki

Hver pakkning inniheldur 21 hylki.

6.6Sérstakar varúðarráðstafanir við förgun förgun og önnur meðhöndlun

Hvorki má opna né mylja hylkin. Komist lenalídómíð duft í snertingu við húð skal þvo húðina tafarlaust og vandlega með sápu og vatni. Komist lenalídómíð í snertingu við slímhúð skal skola vandlega með vatni.

Afhenda skal lyfjafræðingi allar lyfjaleifar og/eða úrgang til öruggrar förgunar í samræmi við gildandi reglur.

7.MARKAÐSLEYFISHAFI

Celgene Europe Limited

1 Longwalk Road

Stockley Park

Uxbridge

UB11 1DB

Bretland

8.MARKAÐSLEYFISNÚMER

Revlimid 2,5 mg hörð hylki

EU/1/07/391/005

EU/1/07/391/007

Revlimid 5 mg hörð hylki

EU/1/07/391/001

EU/1/07/391/008

Revlimid 7,5 mg hörð hylki

EU/1/07/391/006

Revlimid 10 mg hörð hylki

EU/1/07/391/002

EU/1/07/391/010

Revlimid 15 mg hörð hylki

EU/1/07/391/003

EU/1/07/391/011

Revlimid 20 mg hörð hylki

EU/1/07/391/009

Revlimid 25 mg hörð hylki

EU/1/07/391/004

9. DAGSETNING FYRSTU ÚTGÁFU MARKAÐSLEYFIS/ENDURNÝJUNAR MARKAÐSLEYFIS

Dagsetning fyrstu útgáfu markaðsleyfis: 14. júní 2007

Nýjasta dagsetning endurnýjunar markaðsleyfis: 16. febrúar 2017

10.DAGSETNING ENDURSKOÐUNAR TEXTANS

Ítarlegar upplýsingar um lyfið eru birtar á vef Lyfjastofnunar Evrópu http://www.ema.europa.eu og á vef Lyfjastofnunar www.lyfjastofnun.is.

Athugasemdir

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
  • Hjálp
  • Get it on Google Play
  • Um okkur
  • Info on site by:

  • Presented by RXed.eu

  • 27558

    skráð lyfseðilsskylt lyf