Icelandic
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Riprazo (aliskiren) – Samantekt á eiginleikum lyfs - C09XA02

Updated on site: 09-Oct-2017

Nafn lyfsRiprazo
ATC-kóðiC09XA02
Efnialiskiren
FramleiðandiNovartis Europharm Ltd.
Filmuhúðuð tafla.
Sjá lista yfir öll hjálparefni í kafla 6.1.

1. HEITI LYFS

Riprazo 150 mg filmuhúðaðar töflur

2. INNIHALDSLÝSING

Hver filmuhúðuð tafla inniheldur 150 mg aliskiren (sem hemifumarat).

3. LYFJAFORM

Ljósbleik, kringlótt tafla, kúpt á báðum hliðum, með áletruninni „IL“ á annarri hliðinni og „NVR“ á hinni hliðinni.

markaðsleyfi

4.KLÍNÍSKAR UPPLÝSINGAR

4.1Ábendingar

Meðferð við háþrýstingi af óþekktri orsök hjá fullorðnum.

4.2 Skammtar og lyfjagjöf

 

með

Skammtar

lengur

Ráðlagður skammtur af Riprazo er 150 mg einu sinni á sólarhring. Hjá þeim sjúklingum sem ekki næst

fullnægjandi stjórn á blóðþrýstingi, má auka skammtinn í 300 mg einu sinni á sólarhring.

Blóðþrýstingslækkandi verkun næst að mestu innan tveggja vikna (85-90%) frá því meðferð með

150 mg einu sinni á sólarhring h fst.

 

Riprazo má nota eitt sér eða ásamt öðrum blóðþrýstingslækkandi lyfjum en þó ekki með ACE

ekki

 

 

(angiotensin converting enzyme) hemlum eða angíótensín II viðtakablokkum hjá sjúklingum með sykursýki eða skerta nýrnastarfsemi (gaukulsíunarhraði (GFR) <60 ml/mín./1,73 m2) (sjá kafla 4.3, 4.4 og 5.1).

Sérstakir sjúklingahóparer

Skert nýrnasta fsemi

Ekki þarf að aðlaga upphafsskammt handa sjúklingum með vægt til í meðallagi skerta nýrnastarfsemi Lyfið(sjá kafla 4.4 og 5.2). Ekki er ráðlagt að nota Riprazo hjá sjúklingum með alvarlega skerta

nýrnastarfsemi (GFR <30 ml/mín./1,73 m2). Ekki má nota Riprazo samhliða angíótensín II

v ðtakablokkum eða ACE hemlum hjá sjúklingum með skerta nýrnastarfsemi (GFR <60 ml/mín./1,73 m2) (sjá kafla 4.3).

Skert lifrarstarfsemi

Ekki þarf að aðlaga upphafsskammt handa sjúklingum með vægt til alvarlega skerta lifrarstarfsemi (sjá kafla 5.2).

Aldraðir sjúklingar, 65 ára og eldri

Ráðlagður upphafsskammtur af aliskiren hjá öldruðum sjúklingum er 150 mg. Hjá meirihluta aldraðra sjúklinga hafa ekki komið fram aukin blóðþrýstingslækkandi áhrif, sem eru klínískt mikilvæg, við það að auka skammtinn í 300 mg.

Börn

Ekki hefur enn verið sýnt fram á öryggi og verkun Riprazo hjá börnum yngri en 18 ára. Engar upplýsingar liggja fyrir.

Lyfjagjöf

Til inntöku. Töflurnar á að gleypa í heilu lagi með vatni. Riprazo á að taka ásamt léttri máltíð einu sinni á sólarhring, helst alltaf á sama tíma sólarhringsins. Ekki skal neyta greipaldinsafa með Riprazo (sjá kafla 4.5).

4.3 Frábendingar

-

Ofnæmi fyrir virka efninu eða einhverju hjálparefnanna sem talin eru upp í kafla 6.1.

-

Saga um ofsabjúg í tengslum við aliskiren.

 

-

Arfgengur eða sjálfvakinn ofsabjúgur.

 

-

Annar og síðasti þriðjungur meðgöngu (sjá kafla 4.6).

 

-

Ekki má nota aliskiren samhliða ciclosporini og itraconazoli, sem eru tveir mjög öflugir P-gp

 

hemlar, eða öðrum öflugum P-gp hemlum (t.d. kínidín) (sjá kafla 4.5).

-

Ekki má nota aliskiren samhliða angíótensín II viðtakablokkum eða ACE hemlum hjá

 

sjúklingum með sykursýki eða skerta nýrnastarfsemi (GFR <60 ml/mín./1,73 m2) (sjá kafla 4.2,

 

4.4, 4.5 og 5.1).

markaðsleyfi

 

 

4.4

Sérstök varnaðarorð og varúðarreglur við notkun

 

Almennt

með

 

Ef fram kemur mikill og viðvarandi niðurgang skal stöðva meðferð með Riprazo (sjá kafla 4.8).

Gæta skal varúðar við notkun aliskiren hjá sjúklingum með alvarlega hjartabilun (af flokki III-IV samkvæmt flokkun New York Heart Association).

Tvöföld hömlun á renín-angíótensín-aldósterónkerfinu

Greint hefur verið frá lágþrýst ng , yfirliði, heilaslagi, blóðkalíumhækkun og breytingum á

ekki

lengur

nýrnastarfsemi (þ.m.t. bráðri nýrnabilun) hjá viðkvæmum einstaklingum sérstaklega ef notuð eru fleiri en eitt lyf sem hafa áhrif á erfið (sjá kafla 5.1). Tvöföld hömlun renín-angíótensín-aldósterónkerfisins með því að gefa samhliða aliskiren og ACE hemil eða angíótensín II viðtakablokka er því ekki ráðlögð.

 

er

Ekki má nota aliski en samhliða angíótensín II viðtakablokkum eða ACE hemlum hjá sjúklingum með

sykursýki ða sk rta nýrnastarfsemi (GFR <60 ml/mín./1,73 m2) (sjá kafla 4.3).

Lyfið

 

Brá aofnæmisviðbrögð og ofsabjúgur

E t r markaðssetningu hafa komið fram bráðaofnæmisviðbrögð meðan á meðferð með aliskireni stendur (sjá kafla 4.8). Eins og fyrir önnur lyf sem verka á renín-angíótensín kerfið, hefur verið greint frá ofsabjúg eða einkennum sem benda til ofsabjúgs (þroti í andliti, vörum, koki og/eða tungu) hjá sjúklingum í meðferð með aliskireni.

Þó nokkrir þessara sjúklinga höfðu áður fengið ofsabjúg eða einkenni sem bentu til ofsabjúgs, í sumum tilvikum í kjölfar notkunar annarra lyfja sem geta valdið ofsabjúg, þar með talið blokka á renín-angíótensín-aldósterónkerfið (ACE hemla eða angíótensín viðtakablokka) (sjá kafla 4.8).

Eftir markaðssetningu hefur verið greint frá ofsabjúg eða viðbrögðum sem líkjast ofsabjúg þegar aliskiren var notað samhliða ACE hemlum og/eða angíótensín viðtakablokkum (sjá kafla 4.8).

Nauðsynlegt er að gæta sérstakrar varúðar hjá sjúklingum með tilhneigingu til að fá ofnæmi.

Sjúklingar sem hafa áður fengið ofsabjúg geta verið í aukinni hættu á að fá ofsabjúg meðan á meðferð með aliskireni stendur (sjá kafla 4.3 og 4.8). Því skal gæta varúðar þegar aliskireni er ávísað handa sjúklingum með sögu um ofsabjúg og hafa skal náið eftirlit með þeim sjúklingum meðan á meðferðinni stendur (sjá kafla 4.8) einkum í upphafi meðferðarinnar.

Ef fram koma bráðaofnæmisviðbrögð eða ofsabjúgur skal tafarlaust hætta meðferð með Riprazo og veita viðeigandi meðferð og eftirlit þar til einkennin eru algerlega og endanlega horfin. Sjúklingum skal ráðlagt að upplýsa lækninn um öll einkenni sem benda til ofæmisviðbragða, sérstaklega öndunarerfiðleika eða kyngingarerfiðleika, þrota í andliti, útlimum, augum, vörum eða tungu. Ef tunga, raddfæri eða barkakýli verða fyrir áhrifum, skal gefa adrenalín. Að auki skal tryggja að öndunarvegurinn haldist opinn.

Sjúklingar með natríumskort og/eða minnkað blóðrúmmál

Hjá sjúklingum með verulega minnkað blóðrúmmál og/eða saltaskort (t.d. þeir sem fá stóra skammta af þvagræsilyfjum) getur komið fram lágþrýstingur með einkennum eftir ð meðferð með Riprazo hefst. Leiðrétta skal þetta ástand áður en meðferð með Riprazo hefst, eða hefja meðferð undir nánu eftirliti læknis.

Skert nýrnastarfsemi

 

markaðsleyfi

 

 

Í klínískum rannsóknum hefur Riprazo ekki verið rannsakað hjá háþrýstingssjúklingum með alvarlega

 

með

 

skerta nýrnastarfsemi (kreatínín í sermi ≥150 µmól/l eða 1,70 mg/dl hjá konum og ≥177 µmól/l eða 2,00 mg/dl hjá karlmönnum og/eða áætlaður GFR <30 l/ ín./1,73 m2), sögu um himnuskiljun, nýrungaheilkenni eða nýrnaæðaháþrýsting. Ekki er ráðlagt að nota Riprazo hjá sjúklingum með alvarlega skerta nýrnastarfsemi (GFRlengur<30 ml/mín./1,73 m2).

Eins og við á um önnur lyf sem verka á renín-angíotensín kerfið, skal gæta varúðar þegar aliskiren er gefið sjúklingum með sjúkdóma sem geta valdið skertri nýrnastarfsemi, svo sem blóðþurrð (t.d. vegna blóðmissis, verulegs eða langvarandi iðurgangs, langvarandi uppkasta o.s.frv.), hjartasjúkdómum, lifrarsjúkdómum, sykursýki eða nýr asjúkdómum. Ekki má nota aliskiren samhliða ACE hemlum eða angíótensín II viðtakablokkum hjá sjúklingum með skerta nýrnastarfsemi (GFR <60 ml/mín./1,73 m2). Greint hefur veriðekkifrá bráðri nýrnabilun, sem gengur til baka þegar meðferð er hætt, hjá sjúklingum í áhættuhóp sem fengið hafa al s ren eftir markaðssetningu þess. Ef fram koma einhver merki um nýrnabilun skal tafarlaust hætta meðferð með aliskireni.

Aukning kalíums í s rmi hefur sést í tengslum við notkun aliskirens eftir markaðssetningu og hún getur aukisterenn f ekar við samhliða notkun annarra lyfja sem verka á renín-angíótensín- aldósterónk fið ða bólgueyðandi gigtarlyfja (NSAID). Ef samhliða gjöf er talin nauðsynleg er

ráðlagt, samkvæmt hefðbundnu vinnulagi, að meta reglulega nýrnastarfsemi þar með talið að mæla Lyfiðbló sölt í sermi.

Nýrnaslagæðarþrengsli

Engar klínískar rannsóknir með samanburðarhópi liggja fyrir varðandi notkun Riprazo hjá sjúklingum með nýrnaslagæðarþrengsli öðrum eða báðum megin eða sem eru með eitt nýra og nýrnaslagæðarþrengsli. Hins vegar, eins og við á um önnur lyf sem verka á renín-angíótensín kerfið, er aukin hætta á skertri nýrnastarfsemi, þar með talið bráðri nýrnabilun, þegar sjúklingar með nýrnaslagæðarþrengsli eru meðhöndlaðir með aliskireni. Því skal gæta varúðar hjá þessum sjúklingum. Ef nýrnabilun kemur fram skal hætta meðferð.

4.5 Milliverkanir við önnur lyf og aðrar milliverkanir

Frábending við notkun (sjá kafla 4.3)

Tvöföld hömlun á renín-angíótensín-aldósterónkerfinu

Ekki má nota aliskiren samhliða angíótensín II viðtakablokkum eða ACE hemlum hjá sjúklingum með sykursýki eða skerta nýrnastarfsemi (GFR <60 ml/mín./1,73 m2) og slík samhliða notkun er ekki ráðlögð hjá öðrum sjúklingum (sjá kafla 4.3, 4.4 og 5.1).

Öflugir P-glýkóprótein (P-gp) hemlar

Milliverkanarannsókn með stökum skammti hjá heilbrigðum einstaklingum hefur sýnt að ciclosporin markaðsleyfi

(200 og 600 mg) eykur Cmax fyrir aliskiren 75 mg um það bil 2,5-falt og AUC um það bil 5-falt. Vera má að aukningin sé meiri eftir því sem skammtar aliskirens eru stærri. Itraconazol (100 mg) eykur

AUC fyrir aliskiren (150 mg) 6,5-falt og Cmax 5,8-falt, hjá heilbrigðum einstaklingum. Því má kki nota aliskiren og öfluga P-gp hemla samhliða (sjá kafla 4.3).

Samhliða notkun ekki ráðlögð (sjá kafla 4.2)

Greipaldinsafi

Neysla greipaldinsafa með aliskireni olli minnkun á AUC og lækkun á Cmax fyrir lis iren. Samhliða notkun með aliskireni 150 mg olli 61% minnkun á AUC fyrir aliskiren og samhliða notkun með aliskireni 300 mg olli 38% minnkun á AUC fyrir aliskiren. Þessi minnkun er líklega vegna hömlunar greipaldinsafa á upptöku aliskirens í meltingarvegi sem stjórnast af fjölpeptíðum sem flytja lífrænar anjónir (Organic Anion Transporting Polypeptides). Þess vegna, sökum hættu á meðferðarbresti, skal ekki neyta greipaldinsafa með Riprazo.

Gæta skal varúðar við samhliða notkun

með

 

P-gp milliverkanir

MDR1/Mdr1a/1b (P-gp) reyndist vera helsta útflæðiskerfið sem átti þátt í frásogi aliskirens í þörmum og útskilnaði þess í galli í forklínískum rannsóknum. Rifa picin sem er hvati P-gp, minnkaði aðgengi aliskirens um u.þ.b. 50% í klínískrilengurrannsókn. Að ir hvatar P-gp (jóhannesarjurt) geta dregið úr aðgengi Riprazo. Þrátt fyrir að þetta hafi ekki ve ið annsakað fyrir aliskiren, er vitað að P-gp stjórnar einnig upptöku ýmissa hvarfefna í vefjum og að P-gp hemlar geta hækkað hlutfall þéttni milli vefja og plasma. Því má vera að P-gp hemlar auki þéttni í vefjum meira en í plasma. Tilhneiging til milliverkana við lyf á P-gp seti mun líklega ráðast af því hve mikil hömlun er á flutningskerfinu.

Í meðallagi öflugir P-gp hemlar

Samhliða notkun ketoconazols (200 mg) og aliskirens (300 mg) olli 76% aukningu á AUC fyrir

aliskiren og samhliðaekkinot un verapamils (240 mg) og aliskirens (300 mg) olli 97% aukningu á AUC

fyrir aliskiren. Búist er við að breyting á plasmaþéttni aliskirens, þegar ketoconazol eða verapamil er til staðar, sé innan þ irra marka sem fram kæmu ef skammtur aliskirens væri tvöfaldaður. Allt að

600 mg skammtar af aliskireni, eða tvöfaldur ráðlagður hámarksmeðferðarskammtur, hafa þolast vel í klínískumersamanbu ðarrannsóknum. Forklínískar rannsóknir gefa til kynna að samhliða notkun

aliskirens og k toconazols auki frásog aliskirens í meltingarvegi og dragi úr útskilnaði þess í galli. Því skal gæta varúðar þegar aliskiren er notað samhliða ketoconazoli, verapamili eða öðrum í meðallagi

Lyfiðöflugum P-gp hemlum (clarithromycin, telithromycin, erythromycin, amiodaron).

Lyf sem hafa áhrif á þéttni kalíums í sermi

Samhliða notkun annarra lyfja sem hafa áhrif á renín-angíótensín-aldósterónkerfið, bólgueyðandi gigtarlyfja eða efna sem auka þéttni kalíums í sermi (t.d. kalíumsparandi þvagræsilyfja, kalíumuppbótar, saltauppbótar sem inniheldur kalíum, heparíns), getur orsakað aukningu kalíums í sermi. Ef samhliða lyfjagjöf með lyfi sem hefur áhrif á þéttni kalíums í sermi er talin nauðsynleg er ráðlegt að gæta varúðar. Ekki má nota aliskiren samhliða angíótensín II viðtakablokkum eða ACE hemlum hjá sjúklingum með sykursýki eða skerta nýrnastarfsemi (GFR <60 ml/mín./1,73 m2) og slík samhliða notkun er ekki ráðlögð hjá öðrum sjúklingum (sjá kafla 4.3, 4.4 og 5.1).

Bólgueyðandi gigtarlyf (NSAID)

Eins og við á um önnur lyf sem hafa áhrif á renín-angíótensín kerfið, geta bólgueyðandi gigtarlyf dregið úr blóðþrýstingslækkandi áhrifum aliskirens. Hjá sumum sjúklingum með skerta nýrnastarfsemi (sjúklingar með ofþornun og aldraðir sjúklingar) getur aliskiren, notað samhliða bólgueyðandi gigtarlyfjum, valdið frekari skerðingu á nýrnastarfsemi, þar með talið hugsanlega bráðri nýrnabilun, sem yfirleitt gengur til baka. Því skal gæta varúðar þegar aliskiren er notað samhliða bólgueyðandi gigtarlyfjum, einkum hjá öldruðum sjúklingum.

Furosemíð

Þegar aliskiren var gefið samhliða furosemíði, minnkaði AUC fyrir furosemíð um 28% og C um

49%. Því er mælt með að fylgst sé með verkuninni, þegar verið er að hefja og aðlaga meðferð með

furosemíði, til að koma í veg fyrir hugsanlega vannýtingu furosemíðs við klínískar aðstæður þar sem blóðrúmmál er of mikið (volume overload).

Warfarin

Áhrif Riprazo á lyfjahvörf warfarins hafa ekki verið metin.

Milliverkanir við fæðu

Sýnt hefur verið fram á að máltíðir (fitusnauðar eða fituríkar) draga verulega úr f ásogi Riprazo (sjá kafla 4.2).

markaðsleyfimax

Engar milliverkanir

 

-

Efnasambönd sem rannsökuð hafa verið í klínískum lyfjahvarfarannsóknum eru acenocoumarol,

 

 

með

 

atenolol, celecoxib, pioglitazon, allopurinol, isosorbid-5-mononitrat og hýdróklórtíazíð. Engar

 

milliverkanir hafa komið fram.

 

-

Notkun aliskirens samhliða metformini (↓28%), a lodipini (↑29%) eða cimetidini (↑19%)

 

orsakaði 20% til 30% breytingu á Cmax eða AUC fyrir Riprazo. Þegar það var notað með

Aliskiren hamlar ekki CYP450 ísóensímunumlengur(CYP1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 og 3A).

 

atorvastatini, jókst AUC og Cmax fyrir Rip azo, við jafnvægi, um 50%. Samhliða notkun Riprazo

 

hafði engin marktæk áhrif á lyfjahvörf ato vastatins, metformins eða amlodipins. Því þarf ekki

 

að aðlaga skammta Riprazo eða þessara lyfja sem notuð voru samhliða.

-

Riprazo getur dregið lítillega úr aðge gi digoxins og verapamils.

-

CYP450 milliverkanir

 

ekki

Aliskiren örvar ekki CYP3A4. Því er ekki búist við að aliskiren hafi áhrif á almenna (systemic) útsetningu fyrir efnum sem hamla, örva eða umbrotna fyrir tilstilli þessara ensíma. Aliskiren umbrotnar aðeins lítill ga fyrir tilstilli cýtókróm P450 ensímanna. Því er ekki búist við milliverkunum vegna hömlunar ða örvunar CYP450 ísóensíma. Aftur á móti hafa CYP3A4 hemlar oft áhrif á P-gp.

 

 

er

Því má búast við aukinni útsetningu fyrir aliskireni meðan á samhliða meðferð með CYP3A4 hemlum,

sem einnig hamla P-gp, stendur (sjá aðrar tilvísanir í P-gp í kafla 4.5).

Lyfið

 

-

P-gp hvarfefni eða vægir hemlar

Engar mikilvægar milliverkanir við atenolol, digoxin, amlodipin eða cimetidin hafa komið fram. Þegar al sk ren (300 mg) var gefið ásamt atorvastatini (80 mg), jukust AUC og Cmax fyrir aliskiren við jafnvægi, um 50%. Hjá rannsóknardýrum hefur verið sýnt fram á að P-gp hafi afgerandi áhrif á aðgengi Riprazo. Hvatar P-gp (jóhannesarjurt (jónsmessurunni, St John’s wort, hypericum perforatum), rifampicin) gætu því dregið úr aðgengi Riprazo.

-Hemlar fjölpeptíða sem flytja lífrænar anjónir

Forklínískar rannsóknir benda til þess að aliskiren geti verið hvarfefni fjölpeptíða sem flytja lífrænar anjónir. Þess vegna er hugsanlegt að fram komi milliverkanir milli hemla fjölpeptíða sem flytja lífrænar anjónir og aliskirens við samhliða notkun (sjá milliverkanir við greipaldinsafa).

Frjósemi
Engar klínískar upplýsingar um frjósemi liggja fyrir.

4.6 Frjósemi, meðganga og brjóstagjöf

Meðganga

Ekki liggja fyrir neinar rannsóknaniðurstöður um notkun aliskirens á meðgöngu. Riprazo hafði ekki fósturskemmandi áhrif hjá rottum eða kanínum (sjá kafla 5.3). Önnur efnasambönd sem verka beint á renín-angíótensín-aldósterónkerfið hafa tengst alvarlegum vansköpunum fósturs og nýburadauða. Eins og á við um öll lyf sem verka beint á renín-angíótensín-aldósterónkerfið ætti ekki að nota Riprazo á fyrsta þriðjungi meðgöngu eða handa konum sem ráðgera þungun og ekki má nota það á öðrum og síðasta þriðjungi meðgöngu (sjá kafla 4.3). Læknar sem ávísa sérhverju lyfi sem verkar á renín-

angíótensín-aldósterónkerfið ættu að veita konum á barneignaraldri ráðgjöf um hugsanlega hættu sem markaðsleyfi

fylgir notkun þessara lyfja á meðgöngu. Ef þungun uppgötvast meðan á meðferð stendur, skal því stöðva meðferð með Riprazo.

Brjóstagjöf

Ekki er vitað hvort aliskiren skilst út í brjóstamjólk. Riprazo skildist út í mjólk hjá mjólkandi rottum. Notkun þess er því ekki ráðlögð hjá konum sem eru með barn á brjósti.

4.7 Áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla

Riprazo hefur óveruleg áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla. Við akstur og notkun véla skal samt sem áður hafa í huga að stundum getur komið fram sundl eða þreyta við meðferð með Riprazo.

4.8 Aukaverkanir

með

Samantekt á upplýsingum um öryggi

 

lengur

 

Riprazo hefur verið metið með tilliti til öryggis hjá fleiri en 7.800 sjúklingum, þar á meðal voru 2.300 meðhöndlaðir lengur en 6 mánuði og fleiri en 1.200 lengur en 1 ár. Ekki komu í ljós tengsl milli tíðni aukaverkana og kyns, aldurs, líkamsþyngdarst ð ls, kynþáttar eða þjóðernis. Greint hefur verið frá alvarlegum aukaverkunum, þar með talið bráðaofnæmisviðbrögðum og ofsabjúg, eftir markaðssetningu lyfsins sem geta komið fram í mjög sjaldgæfum tilvikum (innan við 1 tilvik hjá hverjum 1.000 sjúklingum). Alg ngasta aukaverkunin er niðurgangur.

 

er

ekki

Lyfið

 

 

 

Aukaverkanir settar upp í töflu:

Aukaverkununum (tafla 1) er raðað í tíðniflokka, samkvæmt eftirfarandi skilgreiningum, þær algengustu eru taldar upp fyrst: Mjög algengar (≥1/10); algengar (≥1/100 til <1/10); sjaldgæfar (≥1/1.000 til <1/100); mjög sjaldgæfar (≥1/10.000 til <1/1.000); koma örsjaldan fyrir (<1/10.000) og tíðni ekki þekkt (ekki hægt að áætla tíðni út frá fyrirliggjandi gögnum. Innan tíðniflokka eru alvarlegustu aukaverkanirnar taldar upp fyrst.

Tafla 1

 

Ónæmiskerfi

 

 

 

 

 

 

Mjög sjaldgæfar:

Bráðaofnæmisviðbrögð, ofnæmisviðbrögð

 

 

Taugakerfi

 

 

 

 

 

 

Algengar:

Sundl

 

 

 

 

Hjarta

 

 

 

 

 

 

Sjaldgæfar:

Hjartsláttarónot

 

 

 

 

Æðar

 

 

 

 

 

 

Sjaldgæfar:

Lágþrýstingur

 

 

 

 

Öndunarfæri, brjósthol og miðmæti

 

 

 

 

Sjaldgæfar:

Hósti

 

 

 

 

Meltingarfæri

 

 

 

 

 

 

Algengar:

Niðurgangur

 

 

 

 

Húð og undirhúð

 

 

 

 

 

 

Sjaldgæfar:

Verulegar aukaverkanir á húð, þar eð talið Stevens Johnson

 

 

 

heilkenni, eitrunardreplos húðþekju og áhrif á slímhúð í munni, útbrot,

 

 

 

kláði, ofsakláði

með

markaðsleyfi

 

 

 

 

 

 

Mjög sjaldgæfar:

Ofsabjúgur, húðroði

 

 

 

Stoðkerfi og stoðvefur

 

 

 

 

 

Algengar:

Liðverkir

 

 

 

Nýru og þvagfæri

 

 

 

 

 

Sjaldgæfar:

 

 

 

 

 

Bráð nýrnabil n, ske t nýrnastarfsemi

 

 

 

Almennar aukaverkanir og aukaverkanir á íkomustað

 

 

 

Sjaldgæfar:

Bjúgur á útlimum

 

 

 

 

Rannsóknaniðurstöður

 

 

 

 

 

 

Algengar:

Blóðkalíumhækkun

 

 

 

 

Sjaldgæfar:

Aukning lifrarensíma

 

 

 

 

Mjög sjaldgæfar:

Lækkun á hemóglóbíni, lækkun á hematókrít, aukið magn kreatíníns í

 

 

 

 

lengur

 

 

 

 

 

blóði

 

 

 

 

ekki

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lýsing á völdum au av r unum

Ofnæmisviðbrögð, þar með talið bráðaofnæmisviðbrögð og ofsabjúgur, hafa komið fram við meðferð

 

er

með aliskireni.

Í klínískum samanburðarrannsóknum komu ofsabjúgur og ofnæmisviðbrögð mjög sjaldan fram við

Lyfið

 

me ferð með aliskireni en tíðnin var sambærileg við meðferð með lyfleysu eða samanburðarlyfi.

Einnig hefur verið greint frá tilvikum um ofsabjúg eða einkennum sem benda til ofsabjúgs (þroti í andliti, vörum, koki og/eða tungu) eftir markaðssetningu. Þó nokkrir þessara sjúklinga höfðu áður fengið ofsabjúg eða einkenni sem bentu til ofsabjúgs, í sumum tilvikum í kjölfar notkunar annarra lyfja sem geta valdið ofsabjúg, þar með talið blokka á renín-angíótensín-aldósterónkerfið (ACE hemla eða angíótensín viðtakablokka).

Greint hefur verið frá ofsabjúg eða viðbrögðum sem líkjast ofsabjúg, eftir markaðssetningu, þegar aliskiren var gefið samhliða ACE hemlum og/eða angíótensín viðtakablokkum.

Einnig hefur verið greint frá ofnæmisviðbrögðum, þar með talið bráðaofnæmisviðbrögðum, eftir markaðssetningu lyfsins (sjá kafla 4.4).

Ef fram koma einhver einkenni sem benda til ofnæmiseinkenna/ofsabjúgs (einkum öndunarerfiðleikar eða kyngingarerfiðleikar, útbrot, kláði, ofsakláði eða þroti í andliti, á útlimum, í augum, á vörum og/eða í tungu, sundl) skulu sjúklingar hætta meðferð og hafa samband við lækni (sjá kafla 4.4).

Greint hefur verið frá liðverkjum eftir markaðssetningu lyfsins. Í sumum tilvikum komu þeir fram sem hluti af ofnæmisviðbrögðum.

Eftir markaðssetningu hefur verið greint frá skertri nýrnastarfsemi og tilvikum bráðrar nýrnabilunar hjá sjúklingum í áhættuhópi (sjá kafla 4.4).

Rannsóknaniðurstöður

markaðsleyfi

 

Í klínískum samanburðarrannsóknum voru sjaldan orsakatengsl milli klínískt mikilvægra breytinga á stöðluðum rannsóknaviðmiðum og notkun Riprazo. Í klínískum rannsóknum hjá sjúklingum m ð háþrýsting hafði Riprazo engin klínískt mikilvæg áhrif á heildarkólesteról, HDL-kólesteról (high density lipoprotein cholesterol), þríglýseríða skv. mælingu á fastandi maga, glúkósu skv. mæ ingu á fastandi maga eða þvagsýru.

Hemóglóbín og hematókrít: Fram kom lítilsháttar lækkun á hemóglóbíni og hem tó rít (meðaltalsminnkun u.þ.b. 0,05 mmól/l og 0,16 rúmmálsprósent, tilgreint í sömu öð). Enginn sjúklingur hætti í meðferð vegna blóðleysis. Þessi áhrif koma einnig fram við notkun annarra efna sem verka á renín-angíótensín kerfið, t.d. ACE hemlar og angíótensín viðtak blokk r.

Kalíum í sermi: Aukning á þéttni kalíums í sermi hefur komið fram við eðferð með aliskireni og getur aukist enn frekar við samhliða notkun annarra lyfjameðsem verka á renín-angíótensín- aldósterónkerfið eða bólgueyðandi gigtarlyfja. Ef samhliða gjöf er talin nauðsynleg er ráðlagt, samkvæmt hefðbundnu vinnulagi, að meta reglulega nýrnastarfs mi þar með talið að mæla blóðsölt í sermi. Ekki má nota aliskiren samhliða angíótensín II viðtakablokkum eða ACE hemlum hjá sjúklingum með sykursýki eða skerta nýrnastarfse i (GFR <60 ml/mín./1,73 m2) og slík samhliða notkun er ekki ráðlögð hjá öðrum sjúklingum (sjá kafla 4.3, 4.4 og 5.1).

4.9 Ofskömmtun

Einkenni

lengur

 

Takmarkaðar upplýsingar liggja fyrir um ofskömmtun hjá mönnum. Líklegasta birtingarmynd ofskömmtunar myndi vera lágþrýstingur, sem tengist blóðþrýstingslækkandi verkun aliskirens.

Meðferð

ekki

 

Ef fram kemur lágþrýstingur með einkennum, skal hefja stuðningsmeðferð.

Í rannsókn sem g rð var hjá sjúklingum með nýrnasjúkdóm á lokastigi á blóðskilunarmeðferð, var

 

 

er

úthreinsun við skilun lítil (<2% af úthreinsun eftir inntöku). Því er skilun ekki fullnægjandi til að

meðhöndla of mikla útsetningu fyrir aliskireni.

Lyfið

 

5.

LYFJAFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

5.1

Lyfhrif

Flokkun eftir verkun: Önnur lyf með verkun á renínangíótensín-kerfið; renín hemlar, ATC-flokkur: C09XA02

Aliskiren, sem er ekki peptíð og er virkt eftir inntöku, hefur öfluga, sértæka og beina hömlun á renín í mönnum.

Með því að hamla ensíminu renín, hamlar aliskiren renín-angíótensín-aldósterónkerfinu við upptök, með því að hindra umbreytingu angíótensínógens í angíótensín I og draga úr þéttni angíótensíns I og angótensíns II. Á meðan önnur lyf sem hafa hamlandi áhrif á renín-angíótensín-aldósterónkerfið (ACE hemlar og angíótensín II viðtakablokkar) valda svörun sem felst í aukinni renínvirkni í plasma, dregur aliskiren úr renínvirkni í plasma hjá sjúklingum með háþrýsting um u.þ.b. 50-80%. Samsvarandi minnkun kom fram þegar aliskiren var notað ásamt öðrum blóðþrýstingslækkandi efnum. Klínískt mikilvægi mismunar á áhrifum á renínvirkni í plasma er, enn sem komið er, ekki þekkt.

Háþrýstingur

þ.e. 24 klst., sem leið milli skammta (ávinningur var enn til staðar snemma morguns) og meðaltalsgildi hlutfalls mestu og minnstu lagbilssvörunar var allt að 98% við 300 mg skammt. 85 til 90% af hámarks blóðþrýstingslækkandi verkun kom fram eftir 2 vikur. Blóðþrýstingslækkandi verkun hélst við langtímameðferð og var óháð aldri, kyni, líkamsþyngdarstuðli og þjóðerni. Riprazo hefur verið rannsakað hjá 1.864 sjúklingum 65 ára og eldri og 426 sjúklingum 75 ára og eldri.

Þegar Riprazo var gefið sjúklingum með háþrýsting í skömmtunum 150 mg eða 300 mg einu sinni á sólarhring, varð viðvarandi, skammtaháð lækkun bæði á slagbils- ogmarkaðsleyfilagbilsþrýstingi allan þann tíma,

Rannsóknir á meðferð með Riprazo einu sér hafa sýnt blóðþrýstingslækkandi ver un sem er sambærileg við aðra flokka blóðþrýstingslækkandi lyfja þ.á m. ACE hemla og angíótensín viðtaka- blokka. Samanborið við þvagræsilyf (hydroclortiazíð) lækkaði 300 mg sk mmtur af Riprazo slagbils- /lagbilsþrýsting um 17,0/12,3 mmHg samanborið við 14,4/10,5 mmHg eftir 25 mg skammt af hydroclortiazíði, eftir 12 vikna meðferð.

Gerðar hafa verið rannsóknir á samsettri meðferð þar meðsem Riprazo er bætt við þvagræsilyfið hydroclortiazíð, kalsíumgangalokann amlodipin og betablokkann atenolol. Þessar samsetningar

þoldust vel. Riprazo olli viðbótar blóðþrýstingslækkandi v rkun þegar því var bætt við meðferð með hydroclortiazíði. Hjá sjúklingum sem ekki svöruðu á viðunandi hátt meðferð með 5 mg af

kalsíumgangalokanum amlodipini, hafði viðbótarmeðferð eð 150 mg af Riprazo blóðþrýstingslækkandi verkun sem var sambæ ileg við þá sem fram kom við aukningu amlodipin skammts upp í 10 mg, en tíðni bjúgs var lægri (2,1% hjá þeim sem fengu aliskiren 150 mg/amlodipin 5 mg samanborið við 11,2% hjá þeim sem fengu amlodipin 10 mg).

ramiprili í rannsókn á jafngildi (nonlengur-i f riority) sem stóð yfir í 9 mánuði hjá 901 öldruðum sjúklingi (≥65 ára) með slagbilsháþrýsting af óþ kktri orsök. Gefið var aliskiren 150 mg eða 300 mg á

Verkun og öryggi meðferðar sem byggist á aliskireni var borið saman við meðferð sem byggist á

sólarhring eða ramipril 5 mg eða 10 mg á sólarhring, í 36 vikur ásamt valfrjálsri viðbótarmeðferð með hýdróklórtíazíði (12,5ekkimg eða 25 mg) í viku 12 og amlodipini (5 mg eða 10 mg) í viku 22. Á 12 vikna

tímabilinu lækkaði meðferð með aliskireni einu sér slagbils-/lagbilsþrýsting um 14,0/5,1 mmHg, samanborið við 11,6/3,6 mmHg hjá þeim sem fengu ramipril, sem er í samræmi við að aliskiren sé jafnvirkt (non-inf rior) og ramipril við skammtana sem valdir voru og munurinn á slagbils- og lagbilsþrýstingiervar tölfræðilega marktækur. Þolanleiki var sambærilegur á milli meðferðarhópanna, en

oftar var gr int f á hósta hjá þeim sem fengu ramipril en þeim sem fengu aliskiren (14,2% samanborið við 4,4%) á m ðan niðurgangur var algengari hjá þeim sem fengu aliskiren en þeim sem fengu

Lyfiðramipril (6,6% samanborið við 5,0%).

Í rannsókn sem stóð yfir í 8 vikur hjá 754 öldruðum sjúklingum (≥65 ára) og háöldruðum sjúklingum (30% ≥75 ára) með háþrýsting ollu 75 mg, 150 mg og 300 mg skammtar af aliskireni tölfræðilega marktækt meiri lækkun á blóðþrýstingi (bæði slagbils og lagbils) en lyfleysa. Ekki komu fram aukin blóðþrýstingslækkandi áhrif af 300 mg af aliskireni samanborið við 150 mg af aliskireni. Allir þrír skammtarnir þoldust vel bæði hjá öldruðum og háöldruðum sjúklingum.

Hjá of feitum sjúklingum með háþrýsting sem ekki svöruðu meðferð með 25 mg af hydroclortiazíði á viðunandi hátt, hafði viðbótarmeðferð með 300 mg af Riprazo, aukin blóðþrýstingslækkandi áhrif sem voru sambærileg við viðbótarmeðferð með 300 mg af irbesartani eða 10 mg af amlodipini.

Engar vísbendingar hafa komið fram um lágþrýsting eftir fyrsta skammt og engin áhrif á hjartsláttar- hraða hjá sjúklingum sem voru meðhöndlaðir í klínískum samanburðarrannsóknum. Mjög lágur blóðþrýstingur kom sjaldan (0,1%) fram hjá sjúklingum sem voru með háþrýsting án fylgikvilla og voru eingöngu meðhöndlaðir með Riprazo. Lágþrýstingur var einnig sjaldgæfur (<1%) meðan á samsettri meðferð með öðrum blóðþrýstingslækkandi lyfjum stóð. Þegar meðferð var hætt varð blóðþrýstingurinn smám saman, á nokkrum vikum, sá sami og í upphafi og engar vísbendingar voru um skyndilega hækkun (rebound effect) blóðþrýstings eða renínvirkni í plasma.

Í rannsókn sem stóð yfir í 36 vikur hjá 820 sjúklingum með vanstarfsemi vinstri slegils ásamt

blóðþurrð (ischaemic left ventricular dysfunction), komu ekki fram neinar breytingar á sleglum, metið markaðsleyfi

með rúmmáli vinstri slegils við lok slagbils, vegna aliskirens samanborið við lyfleysu til viðbótar við aðra meðferð.

Samanlögð tíðni dauðsfalla af völdum hjarta- og æðasjúkdóma, sjúkrahúsinnlagna vegna hjartabi unar,

endurtekinna hjartaáfalla, heilaslags og skyndidauða, í þeim tilvikum sem endurlífgun hafði tekist, var

svipuð hjá þeim sem fengu aliskiren og þeim sem fengu lyfleysu. Hinsvegar var tíðni

blóðkalíumhækkunar, lágþrýstings og vanstarfsemi nýrna marktækt hærri hjá sjúklingum sem fengu aliskiren en þeim sem fengu lyfleysu.

Lagt var mat á aliskiren með tilliti til ávinnings á hjarta og æðar og/eða ný u, í tvíblindri, slembaðri

samanburðarrannsókn með lyfleysu hjá 8.606 sjúklingum með sykursýki tegund 2 og langvarandi nýrnasjúkdóm (sýnt fram á með próteinmigu og/eða GFR <60 ml/ ín/1,73 m2) með hjarta- og æðasjúkdóm eða ekki. Hjá flestum sjúklingunum var góð stjórn á slagæðablóðþrýstingi í upphafi. Meginendapunkturinn var samsettur úr fylgikvillum á hjarta, æ ar og nýru.

Í rannsókninni var aliskiren 300 mg borið saman viðmeðlyfl ysu þ gar því var bætt við hefðbundna meðferð sem fólst í meðferð með annaðhvort ACE he li eða angíótensín viðtakablokka. Rannsókninni var hætt fyrr en ætlað var vegna þess að ólíklegt var að þátttakendurnir hefðu ávinning af meðferð með aliskireni. Bráðabirgðaniðurstöður úr rannsókninni bentu til þess að áhættuhlutfallið

heilaslag (2,7% samanborið viðlengur2,0%). Auk ing á tíðni heilaslags sem ekki var banvænt var meiri hjá sjúklingum með skerta nýrnastarfs mi.

fyrir meginendapunktinn væri 1,09, lyfleysu í hag (95% öryggismörk: 0,97; 1,22; tvíhliða p=0,17). Að

auki kom fram aukin tíðni alvarlegra aukaverkana hjá þeim sem fengu aliskiren samanborið við þá sem fengu lyfleysu, hvað varðar fylgikvilla nýrnasjúkdóma (4,7% samanborið við 3,3%),

blóðkalíumhækkun (36,9% samanborið við 27,1%), lágþrýsting (18,4% samanborið við 14,6%) og

Enn er ekki þekkt hvort áv nn ngur er af notkun Riprazo, með tilliti til dauðsfalla, hjarta og æðasjúkdóma eða s emmda á marklíffærum.

Raflífeðlisfræði hjartans

Ekki var greint f á neinum áhrifum á QT-bilið í slembaðri, tvíblindri samanburðarrannsókn með

 

 

ekki

lyfleysu og vi ku lyfi, þar sem notast var við hefðbundna og Holter hjartarafritun.

Börn

er

 

Lyfið

 

 

Ly jastofnun Evrópu hefur frestað kröfu um að lagðar séu fram niðurstöður úr rannsóknum á Riprazo hjá e num eða fleiri undirhópum barna við háþrýstingi (sjá upplýsingar í kafla 4.2 um notkun handa börnum).

5.2 Lyfjahvörf

Frásog

Við frásog eftir inntöku næst hámarksplasmaþéttni aliskirens eftir 1-3 klst. Heildaraðgengi aliskirens er u.þ.b. 2-3%. Fituríkar máltíðir minnka Cmax um 85% og AUC um 70%. Við jafnvægi minnka

fitusnauðar máltíðir Cmax um 76% og AUC0-tau um 67% hjá sjúklingum með háþrýsting. Jafnvægi í plasmaþéttni næst á innan við 5-7 dögum þegar lyfið er gefið einu sinni á sólarhring og plasmaþéttni

við jafnvægi er u.þ.b. 2 sinnum meiri en við upphafsskammt.

Dreifing

Eftir gjöf í bláæð er meðaltal dreifingarrúmmáls við jafnvægi u.þ.b 135 lítrar, sem bendir til þess að aliskiren dreifist umtalsvert utan æðakerfis. Próteinbinding aliskirens í plasma er í meðallagi mikil (47-51%) og óháð þéttninni.

Umbrot og brotthvarf

Meðalhelmingunartími er u.þ.b. 40 klst. (á bilinu 34-41 klst.). Brotthvarf aliskirens er að mestu leiti í óbreyttu formi í hægðum (78%). U.þ.b. 1,4% af heildarskammti eftir inntöku umbrotna. Umbrotið

verður fyrir tilstilli CYP3A4 ensímsins. U.þ.b. 0,6% af skammtinum finnast í þvagi eftir inntöku. Eftir gjöf í bláæð er meðal plasmaúthreinsun u.þ.b. 9 l/klst.

Línulegt samband

Útsetning fyrir aliskireni jókst meira en í réttu hlutfalli við aukningumarkaðsleyfiskammtsins. Eftir stakan skammt, á skammtabilinu 75 til 600 mg, leiðir 2-földun á skammti til ~2,3-faldrar aukningar á AUC og

2,6-faldrar aukningar á Cmax. Við jafnvægi getur ólínuleg útsetning verið meira áberandi. Ekki er þekkt hvað veldur því að útsetningin sé ólínuleg. Hugsanlegt er að orsökin sé mettun flutningskerfanna á frásogsstað eða á útskilnaðarleiðinni um lifur og gall.

Sérstakir sjúklingahópar

Aliskiren er áhrifarík blóðþrýstingslækkandi meðferð, einu sinni á sólarhring, hjá fullorðnum sjúklingum, án tillits til kyns, aldurs, líkamsþyngdarstuðuls og þjóðernis.

AUC er 50% hærra hjá öldruðum (>65 ára) en hjá yngri einstaklingum. Kyn, þyngd og þjóðerni hafa

engin klínískt mikilvæg áhrif á lyfjahvörf aliskirens.

með

 

Lagt var mat á lyfjahvörf aliskirens hjá sjúklingum með sk rta nýrnastarfsemi á mismunandi háu stigi. Hlutfallsleg gildi AUC og Cmax fyrir aliskiren hjá sjúklingum með skerta nýrnastarfsemi voru á bilinu

0,8 til 2 föld þau gildi hjá heilbrigðum einstaklingu , eftir gjöf eins skammts og við jafnvægi. Ekki var fylgni á milli þessara breytingalengursem komu f am og þess hversu alvarleg skerðing nýrna- starfseminnar var. Ekki þarf að aðlaga upphafsskammt Riprazo hjá sjúklingum með vægt til í

meðallagi skerta nýrnastarfsemi (sjá kafla 4.2 og 4.4). Ekki er ráðlagt að nota Riprazo hjá sjúklingum með alvarlega skerta nýrnastarfsemi (gaukulsíunarhraði (GFR) <30 ml/mín./1,73 m2). Ekki má nota Riprazo samhliða angíótensín II viðtakablokkum eða ACE hemlum hjá sjúklingum með skerta nýrnastarfsemi (GFR <60 ml/mín./1,73 m2) (sjá kafla 4.3).

Lagt var mat á lyfjahvörf al sk rens hjá sjúklingum með nýrnasjúkdóm á lokastigi á blóðskilunarmeðferð. Innta a staks 300 mg skammts af aliskireni tengdist smávægilegum breytingum á lyfjahvörfum aliskirens (innan við 1,2 föld breyting á Cmax; allt að 1,6 föld aukning á AUC) samanborið við samsvarandi heilbrigða einstaklinga. Tímasetning blóðskilunar hafði ekki marktæk áhrif á lyfjahvörf aliskir ns hjá sjúklingum með nýrnasjúkdóm á lokastigi. Ef meðferð með aliskireni

 

er

er talin nauðsynlegekkihjá sjúklingum með nýrnasjúkdóm á lokastigi á blóðskilunarmeðferð, er því ekki

ástæða til að b yta skömmtum hjá þessum sjúklingum. Hins vegar er notkun aliskirens ekki ráðlögð

hjá sjúklingum með verulega skerta nýrnastarfsemi (sjá kafla 4.4).

Lyfið

 

Ly jahvörf aliskirens breyttust ekki marktækt hjá sjúklingum með vægan til alvarlegan lifrarsjúkdóm. Því þarf ekki að breyta upphafsskammti aliskirens hjá sjúklingum með vægt til alvarlega skerta lifrarstarfsemi.

5.3 Forklínískar upplýsingar

Krabbameinsvaldandi áhrif voru metin í rannsókn á rottum sem stóð yfir í 2 ár og rannsókn á erfðabreyttum músum sem stóð yfir í 6 mánuði. Engin krabbameinsvaldandi áhrif komu fram. Eitt tilfelli eitilæxlis í ristli og eitt tilfelli eitilkrabbameins í botnristli (caecum) hjá rottum við skammta sem voru 1.500 mg/kg/sólarhring voru ekki tölfræðilega marktæk. Þrátt fyrir að þekkt sé að aliskiren geti hafi ertandi áhrif voru öryggismörk fyrir menn við 300 mg skammta, í rannsókn á heilbrigðum sjálfboðaliðum, talin viðunandi þegar þau voru 9-11-föld á grundvelli þéttni í hægðum en 6-föld á grundvelli þéttni í slímhúð í samanburði við 250 mg/kg/sólarhring í rannsókninni á krabbameinsvaldandi áhrifum hjá rottum.

Aliskiren hafði engin stökkbreytandi áhrif í in vitro og in vivo rannsóknum á stökkbreytandi áhrifum. Í rannsóknunum fólust in vitro rannsóknir á bakteríu- og spendýrafrumum og in vivo mat á rottum.

Rannsóknir á eiturverkunum á æxlun með aliskiren gáfu engar vísbendingar um eiturverkanir á fósturvísi/fóstur eða vanskapandi áhrif, við skammta allt að 600 mg/kg/sólarhring, hjá rottum og

100 mg/kg/sólarhring hjá kanínum. Hjá rottum höfðu skammtar allt að 250 mg/kg/sól rhring ekki áhrif á frjósemi og þroska fyrir og eftir fæðingu. Skammtarnir hjá rottum og kanínum leiddu til almennrar útsetningar sem var 1-4 sinnum og 5 sinnum stærri, tilgreint í sömu röð, en áðlagður hámarksskammtur handa mönnum (300 mg).

Lyfjafræðilegar rannsóknir á öryggi, leiddu ekki í ljós neinar aukaverkanir á miðtaugakerfið, öndun

eða hjarta- og æðastarfsemi. Niðurstöður úr eitrunarrannsóknum eftir endurtekna skammta hjá dýrum

voru í samræmi við þekkt, staðbundin, ertandi áhrif eða væntanleg lyfjafræðileg áhrif aliskirens.

 

 

 

 

 

 

markaðsleyfi

6.

LYFJAGERÐARFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

 

6.1

Hjálparefni

 

lengur

með

 

 

 

 

 

 

Crospovidon

 

 

 

Magnesíumsterat

 

 

 

Örkristölluð sellulósa

 

 

Povidon

 

 

 

 

Vatnsfrí kísilkvoða

 

 

 

Hýprómellósa

 

 

 

Macrogol

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Talkúm

 

 

 

 

 

Svart járnoxíð (E 172)

 

 

 

Rautt járnoxíð (E 172)

 

 

 

Títantvíoxíð (E 171)

 

 

 

 

 

 

ekki

 

 

 

6.2

Ósamrýmanleiki

 

 

 

 

 

er

 

 

 

 

Á ekki við

 

 

 

 

 

6.3

Geymsluþol

 

 

 

 

2 ár

 

 

 

 

 

Lyfið

 

 

 

 

 

6.4 Sérstakar varúðarreglur við geymslu

Geymið ekki við hærri hita en 30°C. Geymið í upprunalegum umbúðum til varnar gegn raka.

Ekki er víst að allar pakkningastærðir séu markaðssettar.

6.5 Gerð íláts og innihald

PA/Ál/PVC - Ál þynnur:

Pakkningar sem innihalda 7, 14, 28, 30, 50, 56, 84, 90, 98 eða 280 töflur.

Pakkningar sem innihalda 84 (3x28), 98 (2x49) eða 280 (20x14) töflur eru fjölpakkningar.

PVC/PCTFE (polyclorotrifluoroetylen)/ - Ál þynnur:

Pakkningar sem innihalda 14, 28, 30, 50, 56, 90, 98 eða 280 töflur.

Pakkningar sem innihalda 98 (2x49) eða 280 (20x14) töflur eru fjölpakkningar. Pakkningar sem innihalda 56 og 98 (2x49) töflur eru rifgataðar stakskammtaþynnur.

6.6 Sérstakar varúðarráðstafanir við förgun

Farga skal öllum lyfjaleifum og/eða úrgangi í samræmi við gildandi reglur.

7.

MARKAÐSLEYFISHAFI

 

markaðsleyfi

Novartis Europharm Limited

 

 

Wimblehurst Road

 

 

 

Horsham

 

 

 

með

West Sussex, RH12 5AB

 

Bretland

 

 

 

 

 

 

 

8.

MARKAÐSLEYFISNÚMER

 

EU/1/07/409/001-010

 

 

 

 

 

EU/1/07/409/021-030

 

 

 

9. DAGSETNING FYRSTU ÚTGÁFU MARKAÐSLEYFIS/ENDURNÝJUNAR

 

MARKAÐSLEYFIS

lengur

 

 

 

 

 

 

 

 

Dagsetning fyrstu útgáfu mar aðsleyfis: 22. ágúst 2007

 

Nýjasta dagsetning endurnýjunar markaðsleyfis: 24. ágúst 2012

 

10.

DAGSETNING ENDURSKOÐUNAR TEXTANS

 

 

 

er

ekki

 

 

 

Lyfið

 

 

 

 

Ítarlegar upplýsingar um lyfið eru birtar á vef Lyfjastofnunar Evrópu http://www.ema.europa.eu Upplýs ngar á íslensku eru á http://www.serlyfjaskra.is

Filmuhúðuð tafla.
Sjá lista yfir öll hjálparefni í kafla 6.1.

1. HEITI LYFS

Riprazo 300 mg filmuhúðaðar töflur

2. INNIHALDSLÝSING

Hver filmuhúðuð tafla inniheldur 300 mg aliskiren (sem hemifumarat).

3. LYFJAFORM

Ljósrauð, sporöskjulaga tafla, kúpt á báðum hliðum, með áletruninni „IU“ á ann rri hli inni og „NVR“ á hinni hliðinni.

markaðsleyfi

4.KLÍNÍSKAR UPPLÝSINGAR

4.1Ábendingar

Meðferð við háþrýstingi af óþekktri orsök hjá fullorðnum.

4.2 Skammtar og lyfjagjöf

 

með

Skammtar

lengur

Ráðlagður skammtur af Riprazo er 150 mg einu sinni á sólarhring. Hjá þeim sjúklingum sem ekki næst

fullnægjandi stjórn á blóðþrýstingi, má auka skammtinn í 300 mg einu sinni á sólarhring.

Blóðþrýstingslækkandi verkun næst að mestu innan tveggja vikna (85-90%) frá því meðferð með

150 mg einu sinni á sólarhring h fst.

 

Riprazo má nota eitt sér eða ásamt öðrum blóðþrýstingslækkandi lyfjum en þó ekki með ACE

ekki

 

 

(angiotensin converting enzyme) hemlum eða angíótensín II viðtakablokkum hjá sjúklingum með sykursýki eða skerta nýrnastarfsemi (gaukulsíunarhraði (GFR) <60 ml/mín./1,73 m2) (sjá kafla 4.3, 4.4 og 5.1).

Sérstakir sjúklingahóparer

Skert nýrnasta fsemi

Ekki þarf að aðlaga upphafsskammt handa sjúklingum með vægt til í meðallagi skerta nýrnastarfsemi Lyfið(sjá kafla 4.4 og 5.2). Ekki er ráðlagt að nota Riprazo hjá sjúklingum með alvarlega skerta

nýrnastarfsemi (GFR <30 ml/mín./1,73 m2). Ekki má nota Riprazo samhliða angíótensín II

v ðtakablokkum eða ACE hemlum hjá sjúklingum með skerta nýrnastarfsemi (GFR <60 ml/mín./1,73 m2) (sjá kafla 4.3).

Skert lifrarstarfsemi

Ekki þarf að aðlaga upphafsskammt handa sjúklingum með vægt til alvarlega skerta lifrarstarfsemi (sjá kafla 5.2).

Aldraðir sjúklingar, 65 ára og eldri

Ráðlagður upphafsskammtur af aliskiren hjá öldruðum sjúklingum er 150 mg. Hjá meirihluta aldraðra sjúklinga hafa ekki komið fram aukin blóðþrýstingslækkandi áhrif, sem eru klínískt mikilvæg, við það að auka skammtinn í 300 mg.

Börn

Ekki hefur enn verið sýnt fram á öryggi og verkun Riprazo hjá börnum yngri en 18 ára. Engar upplýsingar liggja fyrir.

Lyfjagjöf

Til inntöku. Töflurnar á að gleypa í heilu lagi með vatni. Riprazo á að taka ásamt léttri máltíð einu sinni á sólarhring, helst alltaf á sama tíma sólarhringsins. Ekki skal neyta greipaldinsafa með Riprazo (sjá kafla 4.5).

4.3 Frábendingar

-

Ofnæmi fyrir virka efninu eða einhverju hjálparefnanna sem talin eru upp í kafla 6.1.

-

Saga um ofsabjúg í tengslum við aliskiren.

 

-

Arfgengur eða sjálfvakinn ofsabjúgur.

 

-

Annar og síðasti þriðjungur meðgöngu (sjá kafla 4.6).

 

-

Ekki má nota aliskiren samhliða ciclosporini og itraconazoli, sem eru tveir mjög öflugir P-gp

 

hemlar, eða öðrum öflugum P-gp hemlum (t.d. kínidín) (sjá kafla 4.5).

-

Ekki má nota aliskiren samhliða angíótensín II viðtakablokkum eða ACE hemlum hjá

 

sjúklingum með sykursýki eða skerta nýrnastarfsemi (GFR <60 ml/mín./1,73 m2) (sjá kafla 4.2,

 

4.4, 4.5 og 5.1).

markaðsleyfi

 

 

4.4

Sérstök varnaðarorð og varúðarreglur við notkun

 

Almennt

með

 

Ef fram kemur mikill og viðvarandi niðurgang skal stöðva meðferð með Riprazo (sjá kafla 4.8).

Gæta skal varúðar við notkun aliskiren hjá sjúklingum með alvarlega hjartabilun (af flokki III-IV samkvæmt flokkun New York Heart Association).

Tvöföld hömlun á renín-angíótensín-aldósterónkerfinu

Greint hefur verið frá lágþrýst ng , yfirliði, heilaslagi, blóðkalíumhækkun og breytingum á

ekki

lengur

nýrnastarfsemi (þ.m.t. bráðri nýrnabilun) hjá viðkvæmum einstaklingum sérstaklega ef notuð eru fleiri en eitt lyf sem hafa áhrif á erfið (sjá kafla 5.1). Tvöföld hömlun renín-angíótensín-aldósterónkerfisins með því að gefa samhliða aliskiren og ACE hemil eða angíótensín II viðtakablokka er því ekki ráðlögð.

 

er

Ekki má nota aliski en samhliða angíótensín II viðtakablokkum eða ACE hemlum hjá sjúklingum með

sykursýki ða sk rta nýrnastarfsemi (GFR <60 ml/mín./1,73 m2) (sjá kafla 4.3).

Lyfið

 

Brá aofnæmisviðbrögð og ofsabjúgur

E t r markaðssetningu hafa komið fram bráðaofnæmisviðbrögð meðan á meðferð með aliskireni stendur (sjá kafla 4.8). Eins og fyrir önnur lyf sem verka á renín-angíótensín kerfið, hefur verið greint frá ofsabjúg eða einkennum sem benda til ofsabjúgs (þroti í andliti, vörum, koki og/eða tungu) hjá sjúklingum í meðferð með aliskireni.

Þó nokkrir þessara sjúklinga höfðu áður fengið ofsabjúg eða einkenni sem bentu til ofsabjúgs, í sumum tilvikum í kjölfar notkunar annarra lyfja sem geta valdið ofsabjúg, þar með talið blokka á renín-angíótensín-aldósterónkerfið (ACE hemla eða angíótensín viðtakablokka) (sjá kafla 4.8).

Eftir markaðssetningu hefur verið greint frá ofsabjúg eða viðbrögðum sem líkjast ofsabjúg þegar aliskiren var notað samhliða ACE hemlum og/eða angíótensín viðtakablokkum (sjá kafla 4.8).

Nauðsynlegt er að gæta sérstakrar varúðar hjá sjúklingum með tilhneigingu til að fá ofnæmi.

Sjúklingar sem hafa áður fengið ofsabjúg geta verið í aukinni hættu á að fá ofsabjúg meðan á meðferð með aliskireni stendur (sjá kafla 4.3 og 4.8). Því skal gæta varúðar þegar aliskireni er ávísað handa sjúklingum með sögu um ofsabjúg og hafa skal náið eftirlit með þeim sjúklingum meðan á meðferðinni stendur (sjá kafla 4.8) einkum í upphafi meðferðarinnar.

Ef fram koma bráðaofnæmisviðbrögð eða ofsabjúgur skal tafarlaust hætta meðferð með Riprazo og veita viðeigandi meðferð og eftirlit þar til einkennin eru algerlega og endanlega horfin. Sjúklingum

skal ráðlagt að upplýsa lækninn um öll einkenni sem benda til ofæmisviðbragða, sérstaklega markaðsleyfi

öndunarerfiðleika eða kyngingarerfiðleika, þrota í andliti, útlimum, augum, vörum eða tungu. Ef tunga, raddfæri eða barkakýli verða fyrir áhrifum, skal gefa adrenalín. Að auki skal tryggja að öndunarvegurinn haldist opinn.

Sjúklingar með natríumskort og/eða minnkað blóðrúmmál

Hjá sjúklingum með verulega minnkað blóðrúmmál og/eða saltaskort (t.d. þeir sem fá stóra kammta af þvagræsilyfjum) getur komið fram lágþrýstingur með einkennum eftir að meðferð með Riprazo hefst. Leiðrétta skal þetta ástand áður en meðferð með Riprazo hefst, eða hefja meðferð undir nánu eftirliti læknis.

Skert nýrnastarfsemi

Í klínískum rannsóknum hefur Riprazo ekki verið rannsakað hjá háþrýstingssjúklingum með alvarlega skerta nýrnastarfsemi (kreatínín í sermi ≥150 µmól/l eða 1,70 mg/dl hjá konum og ≥177 µmól/l eða

 

með

2,00 mg/dl hjá karlmönnum og/eða áætlaður GFR <30 ml/mín./1,73 m2), sögu um himnuskiljun,

nýrungaheilkenni eða nýrnaæðaháþrýsting. Ekki er ráðlagt að nota Riprazo hjá sjúklingum með

alvarlega skerta nýrnastarfsemi (GFR <30 ml/mín./1,73 m2).

Eins og við á um önnur lyf sem verka á renín-angíotensín kerfið, skal gæta varúðar þegar aliskiren er

lengur

 

gefið sjúklingum með sjúkdóma sem geta valdið ske t i nýrnastarfsemi, svo sem blóðþurrð (t.d. vegna

blóðmissis, verulegs eða langvarandi niðurgangs, langvarandi uppkasta o.s.frv.), hjartasjúkdómum,

lifrarsjúkdómum, sykursýki eða nýrnasjúkdóm m. Ekki má nota aliskiren samhliða ACE hemlum eða angíótensín II viðtakablokkum hjá sjúklin um með skerta nýrnastarfsemi (GFR <60 ml/mín./1,73 m2). Greint hefur verið frá bráðri nýrnabilu , sem gengur til baka þegar meðferð er hætt, hjá sjúklingum í

áhættuhóp sem fengið hafa aliskir

ftir markaðssetningu þess. Ef fram koma einhver merki um

nýrnabilun skal tafarlaust hætta m ðf rð með aliskireni.

Aukning kalíums í sermi hefur sést í tengslum við notkun aliskirens eftir markaðssetningu og hún getur aukist enn fre ar við samhliða notkun annarra lyfja sem verka á renín-angíótensín- aldósterónkerfið ða bólgueyðandi gigtarlyfja (NSAID). Ef samhliða gjöf er talin nauðsynleg er ráðlagt, samkvæmt h fðbundnu vinnulagi, að meta reglulega nýrnastarfsemi þar með talið að mæla

blóðsölt í se mi.

ekki

 

Nýrnaslagæðarþrengsli

er

 

Engar klínískar rannsóknir með samanburðarhópi liggja fyrir varðandi notkun Riprazo hjá sjúklingum

með nýrnaslagæðarþrengsli öðrum eða báðum megin eða sem eru með eitt nýra og

Lyfiðnýrnaslagæðarþrengsli. Hins vegar, eins og við á um önnur lyf sem verka á renín-angíótensín kerfið, er aukin hætta á skertri nýrnastarfsemi, þar með talið bráðri nýrnabilun, þegar sjúklingar með nýrnaslagæðarþrengsli eru meðhöndlaðir með aliskireni. Því skal gæta varúðar hjá þessum sjúklingum. Ef nýrnabilun kemur fram skal hætta meðferð.

4.5Milliverkanir við önnur lyf og aðrar milliverkanir

Frábending við notkun (sjá kafla 4.3)

Tvöföld hömlun á renín-angíótensín-aldósterónkerfinu

Ekki má nota aliskiren samhliða angíótensín II viðtakablokkum eða ACE hemlum hjá sjúklingum með sykursýki eða skerta nýrnastarfsemi (GFR <60 ml/mín./1,73 m2) og slík samhliða notkun er ekki ráðlögð hjá öðrum sjúklingum (sjá kafla 4.3, 4.4 og 5.1).

Öflugir P-glýkóprótein (P-gp) hemlar

Milliverkanarannsókn með stökum skammti hjá heilbrigðum einstaklingum hefur sýnt að ciclosporin

(200 og 600 mg) eykur Cmax fyrir aliskiren 75 mg um það bil 2,5-falt og AUC um það bil 5-falt. Vera má að aukningin sé meiri eftir því sem skammtar aliskirens eru stærri. Itraconazol (100 mg) eykur

AUC fyrir aliskiren (150 mg) 6,5-falt og Cmax 5,8-falt, hjá heilbrigðum einstaklingum. Því má ekki nota aliskiren og öfluga P-gp hemla samhliða (sjá kafla 4.3).

Samhliða notkun ekki ráðlögð (sjá kafla 4.2)

 

Greipaldinsafi

markaðsleyfi

 

Neysla greipaldinsafa með aliskireni olli minnkun á AUC og lækkun á Cmax fyrir aliskiren. Samhliða

notkun með aliskireni 150 mg olli 61% minnkun á AUC fyrir aliskiren og samhliða notkun með

aliskireni 300 mg olli 38% minnkun á AUC fyrir aliskiren. Þessi minnkun er líklega vegna hömlunar greipaldinsafa á upptöku aliskirens í meltingarvegi sem stjórnast af fjölpeptíðum sem flytja ífrænar anjónir (Organic Anion Transporting Polypeptides). Þess vegna, sökum hættu á meðferðarbre ti, skal ekki neyta greipaldinsafa með Riprazo.

Gæta skal varúðar við samhliða notkun

P-gp milliverkanir

MDR1/Mdr1a/1b (P-gp) reyndist vera helsta útflæðiskerfið sem átti þátt í f ásogi aliskirens í þörmum og útskilnaði þess í galli í forklínískum rannsóknum. Rifampicin sem er hv ti P-gp, minnkaði aðgengi aliskirens um u.þ.b. 50% í klínískri rannsókn. Aðrir hvatar P-gp (jóhannesarjurt) geta dregið úr aðgengi Riprazo. Þrátt fyrir að þetta hafi ekki verið rannsakað fyrir aliskiren, er vitað að P-gp stjórnar einnig upptöku ýmissa hvarfefna í vefjum og að P-gp meðhemlar geta hækkað hlutfall þéttni milli vefja og plasma. Því má vera að P-gp hemlar auki þéttni í vefjum meira en í plasma. Tilhneiging til milliverkana við lyf á P-gp seti mun líklega ráðast af því hve mikil hömlun er á flutningskerfinu.

Í meðallagi öflugir P-gp hemlar

Samhliða notkun ketoconazols (200lengurmg) og aliski ens (300 mg) olli 76% aukningu á AUC fyrir aliskiren og samhliða notkun verapamils (240 mg) og aliskirens (300 mg) olli 97% aukningu á AUC

fyrir aliskiren. Búist er við að breyting á plasmaþéttni aliskirens, þegar ketoconazol eða verapamil er til staðar, sé innan þeirra marka sem fram kæmu ef skammtur aliskirens væri tvöfaldaður. Allt að 600 mg skammtar af aliskireni, eða tvöfaldur ráðlagður hámarksmeðferðarskammtur, hafa þolast vel í klínískum samanburðarrannsóknum. Forklí ískar rannsóknir gefa til kynna að samhliða notkun

aliskirens og ketoconazols auki frásog aliskirens í meltingarvegi og dragi úr útskilnaði þess í galli. Því skal gæta varúðar þegar alisk ren er notað samhliða ketoconazoli, verapamili eða öðrum í meðallagi öflugum P-gp hemlum (clar thromycin, telithromycin, erythromycin, amiodaron).

Lyf sem hafa áhrif á þéttni alíums í sermi

Samhliða notkun annarra lyfja sem hafa áhrif á renín-angíótensín-aldósterónkerfið, bólgueyðandi

 

er

gigtarlyfja eða efnaekkisem auka þéttni kalíums í sermi (t.d. kalíumsparandi þvagræsilyfja,

kalíumuppbóta , saltauppbótar sem inniheldur kalíum, heparíns), getur orsakað aukningu kalíums í

sermi. Ef samhliða lyfjagjöf með lyfi sem hefur áhrif á þéttni kalíums í sermi er talin nauðsynleg er

Lyfið

 

ráðlegt að gæta varúðar. Ekki má nota aliskiren samhliða angíótensín II viðtakablokkum eða ACE hemlum hjá sjúklingum með sykursýki eða skerta nýrnastarfsemi (GFR <60 ml/mín./1,73 m2) og slík samhl ða notkun er ekki ráðlögð hjá öðrum sjúklingum (sjá kafla 4.3, 4.4 og 5.1).

Bólgueyðandi gigtarlyf (NSAID)

Eins og við á um önnur lyf sem hafa áhrif á renín-angíótensín kerfið, geta bólgueyðandi gigtarlyf dregið úr blóðþrýstingslækkandi áhrifum aliskirens. Hjá sumum sjúklingum með skerta nýrnastarfsemi (sjúklingar með ofþornun og aldraðir sjúklingar) getur aliskiren, notað samhliða bólgueyðandi gigtarlyfjum, valdið frekari skerðingu á nýrnastarfsemi, þar með talið hugsanlega bráðri nýrnabilun, sem yfirleitt gengur til baka. Því skal gæta varúðar þegar aliskiren er notað samhliða bólgueyðandi gigtarlyfjum, einkum hjá öldruðum sjúklingum.

Furosemíð

Þegar aliskiren var gefið samhliða furosemíði, minnkaði AUC fyrir furosemíð um 28% og Cmax um 49%. Því er mælt með að fylgst sé með verkuninni, þegar verið er að hefja og aðlaga meðferð með furosemíði, til að koma í veg fyrir hugsanlega vannýtingu furosemíðs við klínískar aðstæður þar sem blóðrúmmál er of mikið (volume overload).

Warfarin

Áhrif Riprazo á lyfjahvörf warfarins hafa ekki verið metin.

Milliverkanir við fæðu

 

markaðsleyfi

 

 

 

Sýnt hefur verið fram á að máltíðir (fitusnauðar eða fituríkar) draga verulega úr frásogi Riprazo (sjá

kafla 4.2).

 

 

Engar milliverkanir

 

 

-

Efnasambönd sem rannsökuð hafa verið í klínískum lyfjahvarfarannsóknum eru acenocoumarol,

 

atenolol, celecoxib, pioglitazon, allopurinol, isosorbid-5-mononitrat og hýdróklórtíazíð. Engar

 

milliverkanir hafa komið fram.

 

 

-

Notkun aliskirens samhliða metformini (↓28%), amlodipini (↑29%) eða cimetidini (↑19%)

 

orsakaði 20% til 30% breytingu á Cmax eða AUC fyrir Riprazo. Þeg þ ð var notað með

 

atorvastatini, jókst AUC og Cmax fyrir Riprazo, við jafnvægi, um 50%. S mhliða notkun Riprazo

 

hafði engin marktæk áhrif á lyfjahvörf atorvastatins, metfor ins eða amlodipins. Því þarf ekki

 

að aðlaga skammta Riprazo eða þessara lyfja sem notuð voru sa hliða.

-

 

með

 

Riprazo getur dregið lítillega úr aðgengi digoxins og v rapamils.

-

CYP450 milliverkanir

 

 

Aliskiren hamlar ekki CYP450 ísóensímunum (CYP1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 og 3A).

 

lengur

 

 

Aliskiren örvar ekki CYP3A4. Því er ekki búist við að aliskiren hafi áhrif á almenna (systemic)

útsetningu fyrir efnum sem hamla, örva eða mb otna fyrir tilstilli þessara ensíma. Aliskiren

umbrotnar aðeins lítillega fyrir tilstilli cýtókróm P450 ensímanna. Því er ekki búist við milliverkunum vegna hömlunar eða örvunar CYP450 ísóensíma. Aftur á móti hafa CYP3A4 hemlar oft áhrif á P-gp. Því má búast við aukinni útsetningu fyrir aliskireni meðan á samhliða meðferð með CYP3A4 hemlum, sem einnig hamla P-gp, stendur (sjá aðrar tilvísanir í P-gp í kafla 4.5).

- P-gp hvarfefni eða væg r hemlar

Engar mikilvægar milliver an r v ð atenolol, digoxin, amlodipin eða cimetidin hafa komið fram. Þegar

aliskiren (300 mg) var gefið ásamt atorvastatini (80 mg), jukust AUC og Cmax fyrir aliskiren við

jafnvægi, um 50%. Hjá rannsóknardýrum hefur verið sýnt fram á að P-gp hafi afgerandi áhrif á

aðgengi Riprazo. Hvatar P-gp (jóhannesarjurt (jónsmessurunni, St John’s wort, hypericum

 

 

er

perforatum), ifampicin)ekkigætu því dregið úr aðgengi Riprazo.

-

H mlar fjölpeptíða sem flytja lífrænar anjónir

Lyfið

 

Forklínískar rannsóknir benda til þess að aliskiren geti verið hvarfefni fjölpeptíða sem flytja lífrænar anjón r. Þess vegna er hugsanlegt að fram komi milliverkanir milli hemla fjölpeptíða sem flytja

lí rænar anjónir og aliskirens við samhliða notkun (sjá milliverkanir við greipaldinsafa).

Frjósemi
Engar klínískar upplýsingar um frjósemi liggja fyrir.

4.6 Frjósemi, meðganga og brjóstagjöf

Meðganga

Ekki liggja fyrir neinar rannsóknaniðurstöður um notkun aliskirens á meðgöngu. Riprazo hafði ekki fósturskemmandi áhrif hjá rottum eða kanínum (sjá kafla 5.3). Önnur efnasambönd sem verka beint á renín-angíótensín-aldósterónkerfið hafa tengst alvarlegum vansköpunum fósturs og nýburadauða. Eins og á við um öll lyf sem verka beint á renín-angíótensín-aldósterónkerfið ætti ekki að nota Riprazo á fyrsta þriðjungi meðgöngu eða handa konum sem ráðgera þungun og ekki má nota það á öðrum og síðasta þriðjungi meðgöngu (sjá kafla 4.3). Læknar sem ávísa sérhverju lyfi sem verkar á renín-

angíótensín-aldósterónkerfið ættu að veita konum á barneignaraldri ráðgjöf um hugsanlega hættu sem markaðsleyfi

fylgir notkun þessara lyfja á meðgöngu. Ef þungun uppgötvast meðan á meðferð stendur, skal því stöðva meðferð með Riprazo.

Brjóstagjöf

Ekki er vitað hvort aliskiren skilst út í brjóstamjólk. Riprazo skildist út í mjólk hjá mjólkandi rottum. Notkun þess er því ekki ráðlögð hjá konum sem eru með barn á brjósti.

4.7 Áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla

Riprazo hefur óveruleg áhrif á hæfni til aksturs og notkunar véla. Við akstur og notkun véla skal samt sem áður hafa í huga að stundum getur komið fram sundl eða þreyta við meðferð með Riprazo.

4.8 Aukaverkanir

með

Samantekt á upplýsingum um öryggi

 

lengur

 

Riprazo hefur verið metið með tilliti til öryggis hjá fleiri en 7.800 sjúklingum, þar á meðal voru 2.300 meðhöndlaðir lengur en 6 mánuði og fleiri en 1.200 lengur en 1 ár. Ekki komu í ljós tengsl milli tíðni aukaverkana og kyns, aldurs, líkamsþyngdarst ð ls, kynþáttar eða þjóðernis. Greint hefur verið frá alvarlegum aukaverkunum, þar með talið bráðaofnæmisviðbrögðum og ofsabjúg, eftir markaðssetningu lyfsins sem geta komið fram í mjög sjaldgæfum tilvikum (innan við 1 tilvik hjá hverjum 1.000 sjúklingum). Alg ngasta aukaverkunin er niðurgangur.

 

er

ekki

Lyfið

 

 

 

Aukaverkanir settar upp í töflu:

Aukaverkununum (tafla 1) er raðað í tíðniflokka, samkvæmt eftirfarandi skilgreiningum, þær algengustu eru taldar upp fyrst: Mjög algengar (≥1/10); algengar (≥1/100 til <1/10); sjaldgæfar (≥1/1.000 til <1/100); mjög sjaldgæfar (≥1/10.000 til <1/1.000); koma örsjaldan fyrir (<1/10.000) og tíðni ekki þekkt (ekki hægt að áætla tíðni út frá fyrirliggjandi gögnum. Innan tíðniflokka eru alvarlegustu aukaverkanirnar taldar upp fyrst.

Tafla 1

 

Ónæmiskerfi

 

 

 

 

 

 

Mjög sjaldgæfar:

Bráðaofnæmisviðbrögð, ofnæmisviðbrögð

 

 

Taugakerfi

 

 

 

 

 

 

Algengar:

Sundl

 

 

 

 

Hjarta

 

 

 

 

 

 

Sjaldgæfar:

Hjartsláttarónot

 

 

 

 

Æðar

 

 

 

 

 

 

Sjaldgæfar:

Lágþrýstingur

 

 

 

 

Öndunarfæri, brjósthol og miðmæti

 

 

 

 

Sjaldgæfar:

Hósti

 

 

 

 

Meltingarfæri

 

 

 

 

 

 

Algengar:

Niðurgangur

 

 

 

 

Húð og undirhúð

 

 

 

 

 

 

Sjaldgæfar:

Verulegar aukaverkanir á húð, þar eð talið Stevens Johnson

 

 

 

heilkenni, eitrunardreplos húðþekju og áhrif á slímhúð í munni, útbrot,

 

 

 

kláði, ofsakláði

með

markaðsleyfi

 

 

 

 

 

 

Mjög sjaldgæfar:

Ofsabjúgur, húðroði

 

 

 

Stoðkerfi og stoðvefur

 

 

 

 

 

Algengar:

Liðverkir

 

 

 

Nýru og þvagfæri

 

 

 

 

 

Sjaldgæfar:

 

 

 

 

 

Bráð nýrnabil n, ske t nýrnastarfsemi

 

 

 

Almennar aukaverkanir og aukaverkanir á íkomustað

 

 

 

Sjaldgæfar:

Bjúgur á útlimum

 

 

 

 

Rannsóknaniðurstöður

 

 

 

 

 

 

Algengar:

Blóðkalíumhækkun

 

 

 

 

Sjaldgæfar:

Aukning lifrarensíma

 

 

 

 

Mjög sjaldgæfar:

Lækkun á hemóglóbíni, lækkun á hematókrít, aukið magn kreatíníns í

 

 

 

 

lengur

 

 

 

 

 

blóði

 

 

 

 

ekki

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lýsing á völdum au av r unum

Ofnæmisviðbrögð, þar með talið bráðaofnæmisviðbrögð og ofsabjúgur, hafa komið fram við meðferð

 

er

með aliskireni.

Í klínískum samanburðarrannsóknum komu ofsabjúgur og ofnæmisviðbrögð mjög sjaldan fram við

Lyfið

 

me ferð með aliskireni en tíðnin var sambærileg við meðferð með lyfleysu eða samanburðarlyfi.

Einnig hefur verið greint frá tilvikum um ofsabjúg eða einkennum sem benda til ofsabjúgs (þroti í andliti, vörum, koki og/eða tungu) eftir markaðssetningu. Þó nokkrir þessara sjúklinga höfðu áður fengið ofsabjúg eða einkenni sem bentu til ofsabjúgs, í sumum tilvikum í kjölfar notkunar annarra lyfja sem geta valdið ofsabjúg, þar með talið blokka á renín-angíótensín-aldósterónkerfið (ACE hemla eða angíótensín viðtakablokka).

Greint hefur verið frá ofsabjúg eða viðbrögðum sem líkjast ofsabjúg, eftir markaðssetningu, þegar aliskiren var gefið samhliða ACE hemlum og/eða angíótensín viðtakablokkum.

Einnig hefur verið greint frá ofnæmisviðbrögðum, þar með talið bráðaofnæmisviðbrögðum, eftir markaðssetningu lyfsins (sjá kafla 4.4).

Ef fram koma einhver einkenni sem benda til ofnæmiseinkenna/ofsabjúgs (einkum öndunarerfiðleikar eða kyngingarerfiðleikar, útbrot, kláði, ofsakláði eða þroti í andliti, á útlimum, í augum, á vörum og/eða í tungu, sundl) skulu sjúklingar hætta meðferð og hafa samband við lækni (sjá kafla 4.4).

Greint hefur verið frá liðverkjum eftir markaðssetningu lyfsins. Í sumum tilvikum komu þeir fram sem hluti af ofnæmisviðbrögðum.

Eftir markaðssetningu hefur verið greint frá skertri nýrnastarfsemi og tilvikum bráðrar nýrnabilunar hjá sjúklingum í áhættuhópi (sjá kafla 4.4).

Rannsóknaniðurstöður

markaðsleyfi

 

Í klínískum samanburðarrannsóknum voru sjaldan orsakatengsl milli klínískt mikilvægra breytinga á stöðluðum rannsóknaviðmiðum og notkun Riprazo. Í klínískum rannsóknum hjá sjúklingum m ð háþrýsting hafði Riprazo engin klínískt mikilvæg áhrif á heildarkólesteról, HDL-kólesteról (high density lipoprotein cholesterol), þríglýseríða skv. mælingu á fastandi maga, glúkósu skv. mæ ingu á fastandi maga eða þvagsýru.

Hemóglóbín og hematókrít: Fram kom lítilsháttar lækkun á hemóglóbíni og hem tó rít (meðaltalsminnkun u.þ.b. 0,05 mmól/l og 0,16 rúmmálsprósent, tilgreint í sömu öð). Enginn sjúklingur hætti í meðferð vegna blóðleysis. Þessi áhrif koma einnig fram við notkun annarra efna sem verka á renín-angíótensín kerfið, t.d. ACE hemlar og angíótensín viðtak blokk r.

Kalíum í sermi: Aukning á þéttni kalíums í sermi hefur komið fram við eðferð með aliskireni og getur aukist enn frekar við samhliða notkun annarra lyfjameðsem verka á renín-angíótensín- aldósterónkerfið eða bólgueyðandi gigtarlyfja. Ef samhliða gjöf er talin nauðsynleg er ráðlagt, samkvæmt hefðbundnu vinnulagi, að meta reglulega nýrnastarfs mi þar með talið að mæla blóðsölt í sermi. Ekki má nota aliskiren samhliða angíótensín II viðtakablokkum eða ACE hemlum hjá sjúklingum með sykursýki eða skerta nýrnastarfse i (GFR <60 ml/mín./1,73 m2) og slík samhliða notkun er ekki ráðlögð hjá öðrum sjúklingum (sjá kafla 4.3, 4.4 og 5.1).

4.9 Ofskömmtun

Einkenni

lengur

 

Takmarkaðar upplýsingar liggja fyrir um ofskömmtun hjá mönnum. Líklegasta birtingarmynd ofskömmtunar myndi vera lágþrýstingur, sem tengist blóðþrýstingslækkandi verkun aliskirens.

Meðferð

ekki

 

Ef fram kemur lágþrýstingur með einkennum, skal hefja stuðningsmeðferð.

Í rannsókn sem g rð var hjá sjúklingum með nýrnasjúkdóm á lokastigi á blóðskilunarmeðferð, var

 

 

er

úthreinsun við skilun lítil (<2% af úthreinsun eftir inntöku). Því er skilun ekki fullnægjandi til að

meðhöndla of mikla útsetningu fyrir aliskireni.

Lyfið

 

5.

LYFJAFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

5.1

Lyfhrif

Flokkun eftir verkun: Önnur lyf með verkun á renínangíótensín-kerfið; renín hemlar, ATC-flokkur: C09XA02

Aliskiren, sem er ekki peptíð og er virkt eftir inntöku, hefur öfluga, sértæka og beina hömlun á renín í mönnum.

Með því að hamla ensíminu renín, hamlar aliskiren renín-angíótensín-aldósterónkerfinu við upptök, með því að hindra umbreytingu angíótensínógens í angíótensín I og draga úr þéttni angíótensíns I og angótensíns II. Á meðan önnur lyf sem hafa hamlandi áhrif á renín-angíótensín-aldósterónkerfið (ACE hemlar og angíótensín II viðtakablokkar) valda svörun sem felst í aukinni renínvirkni í plasma, dregur aliskiren úr renínvirkni í plasma hjá sjúklingum með háþrýsting um u.þ.b. 50-80%. Samsvarandi minnkun kom fram þegar aliskiren var notað ásamt öðrum blóðþrýstingslækkandi efnum. Klínískt mikilvægi mismunar á áhrifum á renínvirkni í plasma er, enn sem komið er, ekki þekkt.

Háþrýstingur

þ.e. 24 klst., sem leið milli skammta (ávinningur var enn til staðar snemma morguns) og meðaltalsgildi hlutfalls mestu og minnstu lagbilssvörunar var allt að 98% við 300 mg skammt. 85 til 90% af hámarks blóðþrýstingslækkandi verkun kom fram eftir 2 vikur. Blóðþrýstingslækkandi verkun hélst við langtímameðferð og var óháð aldri, kyni, líkamsþyngdarstuðli og þjóðerni. Riprazo hefur verið rannsakað hjá 1.864 sjúklingum 65 ára og eldri og 426 sjúklingum 75 ára og eldri.

Þegar Riprazo var gefið sjúklingum með háþrýsting í skömmtunum 150 mg eða 300 mg einu sinni á sólarhring, varð viðvarandi, skammtaháð lækkun bæði á slagbils- ogmarkaðsleyfilagbilsþrýstingi allan þann tíma,

Rannsóknir á meðferð með Riprazo einu sér hafa sýnt blóðþrýstingslækkandi ver un sem er sambærileg við aðra flokka blóðþrýstingslækkandi lyfja þ.á m. ACE hemla og angíótensín viðtaka- blokka. Samanborið við þvagræsilyf (hydroclortiazíð) lækkaði 300 mg sk mmtur af Riprazo slagbils- /lagbilsþrýsting um 17,0/12,3 mmHg samanborið við 14,4/10,5 mmHg eftir 25 mg skammt af hydroclortiazíði, eftir 12 vikna meðferð.

Gerðar hafa verið rannsóknir á samsettri meðferð þar meðsem Riprazo er bætt við þvagræsilyfið hydroclortiazíð, kalsíumgangalokann amlodipin og betablokkann atenolol. Þessar samsetningar

þoldust vel. Riprazo olli viðbótar blóðþrýstingslækkandi v rkun þegar því var bætt við meðferð með hydroclortiazíði. Hjá sjúklingum sem ekki svöruðu á viðunandi hátt meðferð með 5 mg af

kalsíumgangalokanum amlodipini, hafði viðbótarmeðferð eð 150 mg af Riprazo blóðþrýstingslækkandi verkun sem var sambæ ileg við þá sem fram kom við aukningu amlodipin skammts upp í 10 mg, en tíðni bjúgs var lægri (2,1% hjá þeim sem fengu aliskiren 150 mg/amlodipin 5 mg samanborið við 11,2% hjá þeim sem fengu amlodipin 10 mg).

ramiprili í rannsókn á jafngildi (nonlengur-i f riority) sem stóð yfir í 9 mánuði hjá 901 öldruðum sjúklingi (≥65 ára) með slagbilsháþrýsting af óþ kktri orsök. Gefið var aliskiren 150 mg eða 300 mg á

Verkun og öryggi meðferðar sem byggist á aliskireni var borið saman við meðferð sem byggist á

sólarhring eða ramipril 5 mg eða 10 mg á sólarhring, í 36 vikur ásamt valfrjálsri viðbótarmeðferð með hýdróklórtíazíði (12,5ekkimg eða 25 mg) í viku 12 og amlodipini (5 mg eða 10 mg) í viku 22. Á 12 vikna

tímabilinu lækkaði meðferð með aliskireni einu sér slagbils-/lagbilsþrýsting um 14,0/5,1 mmHg, samanborið við 11,6/3,6 mmHg hjá þeim sem fengu ramipril, sem er í samræmi við að aliskiren sé jafnvirkt (non-inf rior) og ramipril við skammtana sem valdir voru og munurinn á slagbils- og lagbilsþrýstingiervar tölfræðilega marktækur. Þolanleiki var sambærilegur á milli meðferðarhópanna, en

oftar var gr int f á hósta hjá þeim sem fengu ramipril en þeim sem fengu aliskiren (14,2% samanborið við 4,4%) á m ðan niðurgangur var algengari hjá þeim sem fengu aliskiren en þeim sem fengu

Lyfiðramipril (6,6% samanborið við 5,0%).

Í rannsókn sem stóð yfir í 8 vikur hjá 754 öldruðum sjúklingum (≥65 ára) og háöldruðum sjúklingum (30% ≥75 ára) með háþrýsting ollu 75 mg, 150 mg og 300 mg skammtar af aliskireni tölfræðilega marktækt meiri lækkun á blóðþrýstingi (bæði slagbils og lagbils) en lyfleysa. Ekki komu fram aukin blóðþrýstingslækkandi áhrif af 300 mg af aliskireni samanborið við 150 mg af aliskireni. Allir þrír skammtarnir þoldust vel bæði hjá öldruðum og háöldruðum sjúklingum.

Hjá of feitum sjúklingum með háþrýsting sem ekki svöruðu meðferð með 25 mg af hydroclortiazíði á viðunandi hátt, hafði viðbótarmeðferð með 300 mg af Riprazo, aukin blóðþrýstingslækkandi áhrif sem voru sambærileg við viðbótarmeðferð með 300 mg af irbesartani eða 10 mg af amlodipini.

Engar vísbendingar hafa komið fram um lágþrýsting eftir fyrsta skammt og engin áhrif á hjartsláttar- hraða hjá sjúklingum sem voru meðhöndlaðir í klínískum samanburðarrannsóknum. Mjög lágur blóðþrýstingur kom sjaldan (0,1%) fram hjá sjúklingum sem voru með háþrýsting án fylgikvilla og voru eingöngu meðhöndlaðir með Riprazo. Lágþrýstingur var einnig sjaldgæfur (<1%) meðan á samsettri meðferð með öðrum blóðþrýstingslækkandi lyfjum stóð. Þegar meðferð var hætt varð blóðþrýstingurinn smám saman, á nokkrum vikum, sá sami og í upphafi og engar vísbendingar voru um skyndilega hækkun (rebound effect) blóðþrýstings eða renínvirkni í plasma.

Í rannsókn sem stóð yfir í 36 vikur hjá 820 sjúklingum með vanstarfsemi vinstri slegils ásamt

blóðþurrð (ischaemic left ventricular dysfunction), komu ekki fram neinar breytingar á sleglum, metið markaðsleyfi

með rúmmáli vinstri slegils við lok slagbils, vegna aliskirens samanborið við lyfleysu til viðbótar við aðra meðferð.

Samanlögð tíðni dauðsfalla af völdum hjarta- og æðasjúkdóma, sjúkrahúsinnlagna vegna hjartabi unar,

endurtekinna hjartaáfalla, heilaslags og skyndidauða, í þeim tilvikum sem endurlífgun hafði tekist, var

svipuð hjá þeim sem fengu aliskiren og þeim sem fengu lyfleysu. Hinsvegar var tíðni

blóðkalíumhækkunar, lágþrýstings og vanstarfsemi nýrna marktækt hærri hjá sjúklingum sem fengu aliskiren en þeim sem fengu lyfleysu.

Lagt var mat á aliskiren með tilliti til ávinnings á hjarta og æðar og/eða ný u, í tvíblindri, slembaðri

samanburðarrannsókn með lyfleysu hjá 8.606 sjúklingum með sykursýki tegund 2 og langvarandi nýrnasjúkdóm (sýnt fram á með próteinmigu og/eða GFR <60 ml/ ín/1,73 m2) með hjarta- og æðasjúkdóm eða ekki. Hjá flestum sjúklingunum var góð stjórn á slagæðablóðþrýstingi í upphafi. Meginendapunkturinn var samsettur úr fylgikvillum á hjarta, æ ar og nýru.

Í rannsókninni var aliskiren 300 mg borið saman viðmeðlyfl ysu þ gar því var bætt við hefðbundna meðferð sem fólst í meðferð með annaðhvort ACE he li eða angíótensín viðtakablokka. Rannsókninni var hætt fyrr en ætlað var vegna þess að ólíklegt var að þátttakendurnir hefðu ávinning af meðferð með aliskireni. Bráðabirgðaniðurstöður úr rannsókninni bentu til þess að áhættuhlutfallið

heilaslag (2,7% samanborið viðlengur2,0%). Auk ing á tíðni heilaslags sem ekki var banvænt var meiri hjá sjúklingum með skerta nýrnastarfs mi.

fyrir meginendapunktinn væri 1,09, lyfleysu í hag (95% öryggismörk: 0,97; 1,22; tvíhliða p=0,17). Að

auki kom fram aukin tíðni alvarlegra aukaverkana hjá þeim sem fengu aliskiren samanborið við þá sem fengu lyfleysu, hvað varðar fylgikvilla nýrnasjúkdóma (4,7% samanborið við 3,3%),

blóðkalíumhækkun (36,9% samanborið við 27,1%), lágþrýsting (18,4% samanborið við 14,6%) og

Enn er ekki þekkt hvort áv nn ngur er af notkun Riprazo, með tilliti til dauðsfalla, hjarta og æðasjúkdóma eða s emmda á marklíffærum.

Raflífeðlisfræði hjartans

Ekki var greint f á neinum áhrifum á QT-bilið í slembaðri, tvíblindri samanburðarrannsókn með

 

 

ekki

lyfleysu og vi ku lyfi, þar sem notast var við hefðbundna og Holter hjartarafritun.

Börn

er

 

Lyfið

 

 

Ly jastofnun Evrópu hefur frestað kröfu um að lagðar séu fram niðurstöður úr rannsóknum á Riprazo hjá e num eða fleiri undirhópum barna við háþrýstingi (sjá upplýsingar í kafla 4.2 um notkun handa börnum).

5.2 Lyfjahvörf

Frásog

Við frásog eftir inntöku næst hámarksplasmaþéttni aliskirens eftir 1-3 klst. Heildaraðgengi aliskirens er u.þ.b. 2-3%. Fituríkar máltíðir minnka Cmax um 85% og AUC um 70%. Við jafnvægi minnka

fitusnauðar máltíðir Cmax um 76% og AUC0-tau um 67% hjá sjúklingum með háþrýsting. Jafnvægi í plasmaþéttni næst á innan við 5-7 dögum þegar lyfið er gefið einu sinni á sólarhring og plasmaþéttni

við jafnvægi er u.þ.b. 2 sinnum meiri en við upphafsskammt.

Dreifing

Eftir gjöf í bláæð er meðaltal dreifingarrúmmáls við jafnvægi u.þ.b 135 lítrar, sem bendir til þess að aliskiren dreifist umtalsvert utan æðakerfis. Próteinbinding aliskirens í plasma er í meðallagi mikil (47-51%) og óháð þéttninni.

Umbrot og brotthvarf

Meðalhelmingunartími er u.þ.b. 40 klst. (á bilinu 34-41 klst.). Brotthvarf aliskirens er að mestu leiti í óbreyttu formi í hægðum (78%). U.þ.b. 1,4% af heildarskammti eftir inntöku umbrotna. Umbrotið

verður fyrir tilstilli CYP3A4 ensímsins. U.þ.b. 0,6% af skammtinum finnast í þvagi eftir inntöku. Eftir gjöf í bláæð er meðal plasmaúthreinsun u.þ.b. 9 l/klst.

Línulegt samband

Útsetning fyrir aliskireni jókst meira en í réttu hlutfalli við aukningumarkaðsleyfiskammtsins. Eftir stakan skammt, á skammtabilinu 75 til 600 mg, leiðir 2-földun á skammti til ~2,3-faldrar aukningar á AUC og

2,6-faldrar aukningar á Cmax. Við jafnvægi getur ólínuleg útsetning verið meira áberandi. Ekki er þekkt hvað veldur því að útsetningin sé ólínuleg. Hugsanlegt er að orsökin sé mettun flutningskerfanna á frásogsstað eða á útskilnaðarleiðinni um lifur og gall.

Sérstakir sjúklingahópar

Aliskiren er áhrifarík blóðþrýstingslækkandi meðferð, einu sinni á sólarhring, hjá fullorðnum sjúklingum, án tillits til kyns, aldurs, líkamsþyngdarstuðuls og þjóðernis.

AUC er 50% hærra hjá öldruðum (>65 ára) en hjá yngri einstaklingum. Kyn, þyngd og þjóðerni hafa

engin klínískt mikilvæg áhrif á lyfjahvörf aliskirens.

með

 

Lagt var mat á lyfjahvörf aliskirens hjá sjúklingum með sk rta nýrnastarfsemi á mismunandi háu stigi. Hlutfallsleg gildi AUC og Cmax fyrir aliskiren hjá sjúklingum með skerta nýrnastarfsemi voru á bilinu

0,8 til 2 föld þau gildi hjá heilbrigðum einstaklingu , eftir gjöf eins skammts og við jafnvægi. Ekki var fylgni á milli þessara breytingalengursem komu f am og þess hversu alvarleg skerðing nýrna- starfseminnar var. Ekki þarf að aðlaga upphafsskammt Riprazo hjá sjúklingum með vægt til í

meðallagi skerta nýrnastarfsemi (sjá kafla 4.2 og 4.4). Ekki er ráðlagt að nota Riprazo hjá sjúklingum með alvarlega skerta nýrnastarfsemi (gaukulsíunarhraði (GFR) <30 ml/mín./1,73 m2). Ekki má nota Riprazo samhliða angíótensín II viðtakablokkum eða ACE hemlum hjá sjúklingum með skerta nýrnastarfsemi (GFR <60 ml/mín./1,73 m2) (sjá kafla 4.3).

Lagt var mat á lyfjahvörf al sk rens hjá sjúklingum með nýrnasjúkdóm á lokastigi á blóðskilunarmeðferð. Innta a staks 300 mg skammts af aliskireni tengdist smávægilegum breytingum á lyfjahvörfum aliskirens (innan við 1,2 föld breyting á Cmax; allt að 1,6 föld aukning á AUC) samanborið við samsvarandi heilbrigða einstaklinga. Tímasetning blóðskilunar hafði ekki marktæk áhrif á lyfjahvörf aliskir ns hjá sjúklingum með nýrnasjúkdóm á lokastigi. Ef meðferð með aliskireni

 

er

er talin nauðsynlegekkihjá sjúklingum með nýrnasjúkdóm á lokastigi á blóðskilunarmeðferð, er því ekki

ástæða til að b yta skömmtum hjá þessum sjúklingum. Hins vegar er notkun aliskirens ekki ráðlögð

hjá sjúklingum með verulega skerta nýrnastarfsemi (sjá kafla 4.4).

Lyfið

 

Ly jahvörf aliskirens breyttust ekki marktækt hjá sjúklingum með vægan til alvarlegan lifrarsjúkdóm. Því þarf ekki að breyta upphafsskammti aliskirens hjá sjúklingum með vægt til alvarlega skerta lifrarstarfsemi.

5.3 Forklínískar upplýsingar

Krabbameinsvaldandi áhrif voru metin í rannsókn á rottum sem stóð yfir í 2 ár og rannsókn á erfðabreyttum músum sem stóð yfir í 6 mánuði. Engin krabbameinsvaldandi áhrif komu fram. Eitt tilfelli eitilæxlis í ristli og eitt tilfelli eitilkrabbameins í botnristli (caecum) hjá rottum við skammta sem voru 1.500 mg/kg/sólarhring voru ekki tölfræðilega marktæk. Þrátt fyrir að þekkt sé að aliskiren geti hafi ertandi áhrif voru öryggismörk fyrir menn við 300 mg skammta, í rannsókn á heilbrigðum sjálfboðaliðum, talin viðunandi þegar þau voru 9-11-föld á grundvelli þéttni í hægðum en 6-föld á grundvelli þéttni í slímhúð í samanburði við 250 mg/kg/sólarhring í rannsókninni á krabbameinsvaldandi áhrifum hjá rottum.

Aliskiren hafði engin stökkbreytandi áhrif í in vitro og in vivo rannsóknum á stökkbreytandi áhrifum. Í rannsóknunum fólust in vitro rannsóknir á bakteríu- og spendýrafrumum og in vivo mat á rottum.

Rannsóknir á eiturverkunum á æxlun með aliskiren gáfu engar vísbendingar um eiturverkanir á fósturvísi/fóstur eða vanskapandi áhrif, við skammta allt að 600 mg/kg/sólarhring, hjá rottum og

100 mg/kg/sólarhring hjá kanínum. Hjá rottum höfðu skammtar allt að 250 mg/kg/sól rhring ekki áhrif á frjósemi og þroska fyrir og eftir fæðingu. Skammtarnir hjá rottum og kanínum leiddu til almennrar útsetningar sem var 1-4 sinnum og 5 sinnum stærri, tilgreint í sömu röð, en áðlagður hámarksskammtur handa mönnum (300 mg).

Lyfjafræðilegar rannsóknir á öryggi, leiddu ekki í ljós neinar aukaverkanir á miðtaugakerfið, öndun

eða hjarta- og æðastarfsemi. Niðurstöður úr eitrunarrannsóknum eftir endurtekna skammta hjá dýrum

voru í samræmi við þekkt, staðbundin, ertandi áhrif eða væntanleg lyfjafræðileg áhrif aliskirens.

 

 

 

 

 

 

markaðsleyfi

6.

LYFJAGERÐARFRÆÐILEGAR UPPLÝSINGAR

 

6.1

Hjálparefni

 

lengur

með

 

 

 

 

 

 

Crospovidon

 

 

 

Magnesíumsterat

 

 

 

Örkristölluð sellulósa

 

 

Povidon

 

 

 

 

Vatnsfrí kísilkvoða

 

 

 

Hýprómellósa

 

 

 

Macrogol

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Talkúm

 

 

 

 

 

Svart járnoxíð (E 172)

 

 

 

Rautt járnoxíð (E 172)

 

 

 

Títantvíoxíð (E 171)

 

 

 

 

 

 

ekki

 

 

 

6.2

Ósamrýmanleiki

 

 

 

 

 

er

 

 

 

 

Á ekki við

 

 

 

 

 

6.3

Geymsluþol

 

 

 

 

2 ár

 

 

 

 

 

Lyfið

 

 

 

 

 

6.4 Sérstakar varúðarreglur við geymslu

Geymið ekki við hærri hita en 30°C. Geymið í upprunalegum umbúðum til varnar gegn raka.

Ekki er víst að allar pakkningastærðir séu markaðssettar.

6.5 Gerð íláts og innihald

PA/Ál/PVC - Ál þynnur:

Pakkningar sem innihalda 7, 14, 28, 30, 50, 56, 84, 90, 98 eða 280 töflur.

Pakkningar sem innihalda 84 (3x28), 90 (3x30), 98 (2x49) eða 280 (20x14) töflur eru fjölpakkningar.

PVC/PCTFE (polyclorotrifluoroetylen)/ - Ál þynnur:

Pakkningar sem innihalda 14, 28, 30, 50, 56, 90, 98 eða 280 töflur.

Pakkningar sem innihalda 98 (2x49) eða 280 (20x14) töflur eru fjölpakkningar. Pakkningar sem innihalda 56 og 98 (2x49) töflur eru rifgataðar stakskammtaþynnur.

6.6 Sérstakar varúðarráðstafanir við förgun

Farga skal öllum lyfjaleifum og/eða úrgangi í samræmi við gildandi reglur.

7.

MARKAÐSLEYFISHAFI

 

markaðsleyfi

Novartis Europharm Limited

 

 

Wimblehurst Road

 

 

 

Horsham

 

 

 

með

West Sussex, RH12 5AB

 

Bretland

 

 

 

 

 

 

 

8.

MARKAÐSLEYFISNÚMER

 

EU/1/07/409/011-020

 

 

 

 

 

EU/1/07/409/031-040

 

 

 

9. DAGSETNING FYRSTU ÚTGÁFU MARKAÐSLEYFIS/ENDURNÝJUNAR

 

MARKAÐSLEYFIS

lengur

 

 

 

 

 

 

 

 

Dagsetning fyrstu útgáfu mar aðsleyfis: 22. ágúst 2007

 

Nýjasta dagsetning endurnýjunar markaðsleyfis: 24. ágúst 2012

 

10.

DAGSETNING ENDURSKOÐUNAR TEXTANS

 

 

 

er

ekki

 

 

 

Lyfið

 

 

 

 

Ítarlegar upplýsingar um lyfið eru birtar á vef Lyfjastofnunar Evrópu http://www.ema.europa.eu Upplýs ngar á íslensku eru á http://www.serlyfjaskra.is

Athugasemdir

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
  • Hjálp
  • Get it on Google Play
  • Um okkur
  • Info on site by:

  • Presented by RXed.eu

  • 27558

    skráð lyfseðilsskylt lyf