Dutch
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Eporatio (epoetin theta) – Samenvatting van de productkenmerken - B03XA01

Updated on site: 06-Oct-2017

Naam van geneesmiddelEporatio
ATC codeB03XA01
Werkzame stofepoetin theta
Producentratiopharm GmbH

1.NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

Eporatio 1.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

Eporatio 2.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

Eporatio 3.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

Eporatio 4.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

Eporatio 5.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

Eporatio 10.000 IE/1 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

Eporatio 20.000 IE/1 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

Eporatio 30.000 IE/1 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

2.KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

Eporatio 1.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

Eén voorgevulde spuit bevat 1.000 internationale eenheden (IE) (8,3 µg) epoëtine thèta in 0,5 ml oplossing voor injectie, overeenkomend met 2.000 IE (16,7 µg) epoëtine thèta per ml.

Eporatio 2.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

Eén voorgevulde spuit bevat 2.000 internationale eenheden (IE) (16,7 µg) epoëtine thèta in 0,5 ml oplossing voor injectie, overeenkomend met 4.000 IE (33,3 µg) epoëtine thèta per ml.

Eporatio 3.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

Eén voorgevulde spuit bevat 3.000 internationale eenheden (IE) (25 µg) epoëtine thèta in 0,5 ml oplossing voor injectie, overeenkomend met 6.000 IE (50 µg) epoëtine thèta per ml.

Eporatio 4.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

Eén voorgevulde spuit bevat 4.000 internationale eenheden (IE) (33,3 µg) epoëtine thèta in 0,5 ml oplossing voor injectie, overeenkomend met 8.000 IE (66,7 µg) epoëtine thèta per ml.

Eporatio 5.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

Eén voorgevulde spuit bevat 5.000 internationale eenheden (IE) (41,7 µg) epoëtine thèta in 0,5 ml oplossing voor injectie, overeenkomend met 10.000 IE (83,3 µg) epoëtine thèta per ml.

Eporatio 10.000 IE/1 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

Eén voorgevulde spuit bevat 10.000 internationale eenheden (IE) (83,3 µg) epoëtine thèta in 1 ml oplossing voor injectie, overeenkomend met 10.000 IE (83,3 µg) epoëtine thèta per ml.

Eporatio 20.000 IE/1 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

Eén voorgevulde spuit bevat 20.000 internationale eenheden (IE) (166,7 µg) epoëtine thèta in 1 ml oplossing voor injectie, overeenkomend met 20.000 IE (166,7 µg) epoëtine thèta per ml.

Eporatio 30.000 IE/1 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

Eén voorgevulde spuit bevat 30.000 internationale eenheden (IE) (250 µg) epoëtine thèta in 1 ml oplossing voor injectie, overeenkomend met 30.000 IE (250 µg) epoëtine thèta per ml.

Epoëtine thèta (recombinant humaan erytropoëtine) wordt geproduceerd in ovariumcellen van Chinese hamsters (CHO-K1) door recombinant DNA-techniek.

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3.FARMACEUTISCHE VORM

Oplossing voor injectie.

Heldere, kleurloze oplossing.

4.KLINISCHE GEGEVENS

4.1

Therapeutische indicaties

-

Behandeling van symptomatische anemie ten gevolge van chronische nierinsufficiëntie bij

 

volwassen patiënten.

-

Behandeling van symptomatische anemie bij volwassen kankerpatiënten met non-myeloïde

 

maligniteiten die chemotherapie krijgen.

4.2

Dosering en wijze van toediening

Behandeling met epoëtine thèta dient te worden gestart door een arts met ervaring met de bovengenoemde indicaties.

Dosering

Symptomatische anemie ten gevolge van chronische nierinsufficiëntie

Symptomen van anemie en sequalae kunnen variëren met leeftijd, geslacht en algehele ziektelast. Het is nodig dat een arts de individuele toestand van de patiënt en het klinisch verloop beoordeelt. Epoëtine thèta dient subcutaan of intraveneus te worden toegediend, om het hemoglobinegehalte niet boven de 12 g/dl (7,45 mmol) te laten stijgen.

Vanwege intra-individuele variabiliteit bij patiënten, kunnen incidenteel individuele hemoglobinewaarden boven of onder de gewenste hemoglobinespiegels worden waargenomen. Variabiliteit in de hemoglobineconcentratie moet worden behandeld door de meeste geschikte dosering te kiezen, rekening houdend met het na te streven bereik van de hemoglobineconcentratie van 10 g/dl (6,21 mmol/l) tot 12 g/dl (7,45 mmol/l). Een aanhoudende hemoglobineconcentratie hoger dan 12 g/dl (7,45 mmol/l) dient te worden vermeden. Een richtlijn voor geschikte dosisaanpassing wanneer hemoglobinewaarden hoger dan 12 g/dl (7,45 mmol/l) worden waargenomen, wordt hieronder beschreven.

Een stijging van het hemoglobinegehalte van meer dan 2 g/dl (1,24 mmol/l) in een periode van 4 weken dient te worden vermeden. Wanneer het hemoglobinegehalte stijgt met meer dan 2 g/dl (1,24 mmol/l) in 4 weken, of wanneer het hemoglobinegehalte groter is dan 12 g/dl (7,45 mmol/l), dient de dosering te worden verminderd met 25% tot 50%. Het wordt aanbevolen dat de hemoglobinespiegel elke twee weken wordt gecontroleerd totdat de concentratie gestabiliseerd is, en daarna op periodieke basis. Als de hemoglobinespiegel blijft stijgen dient de behandeling onderbroken te worden totdat de hemoglobinespiegel begint te dalen. Op dat moment zou de behandeling opnieuw moeten beginnen met een dosis die 25% lager is dan de voorgaande dosis.

Bij aanwezigheid van hypertensie of bestaande cardiovasculaire ziekte, cerebrovasculaire ziekte of perifere vaatziekte, dient de verhoging van de hemoglobine en de streefwaarde van het hemoglobinegehalte individueel bepaald te worden, rekening houdend met het klinische situatie.

De behandeling met epoëtine thèta is verdeeld in twee fasen.

Correctiefase

Subcutane toediening: De initiële dosering is 20 IE/kg lichaamsgewicht 3 keer per week. De dosis kan na 4 weken worden verhoogd tot 40 IE/kg, 3 keer per week als de stijging van het hemoglobine onvoldoende blijkt (< 1 g/dl [0,62 mmol] in vier weken). Indien nodig kunnen verdere verhogingen van de dosis met 25% bovenop de voorgaande dosis plaatsvinden met maandelijkse intervallen.

Intraveneuze toediening: de initiële dosering is 40 IE/kg lichaamsgewicht 3 keer per week. De dosis kan na 4 weken worden verhoogd tot 80 IE/kg lichaamsgewicht 3 keer per week, en indien nodig met verdere maandelijkse verhogingen van 25%.

Voor beide toedieningswegen dient de maximale dosis niet hoger te zijn dan 700 IE/kg lichaamsgewicht per week.

Onderhoudsfase

De dosis dient indien nodig te worden aangepast om de individueel na te streven hemoglobineconcentratie tussen 10 g/dl (6,21 mmol/l) en 12 g/dl (7,45 mmol/l) te handhaven, waarbij een hemoglobinespiegel van 12 g/dl (7,45 mmol/l) niet overschreden dient te worden. Als dosisaanpassing nodig is om de gewenste hemoglobinespiegel te handhaven, wordt het aanbevolen om de dosis met ongeveer 25% aan te passen.

Subcutane toediening: De wekelijkse dosis kan worden gegeven als 1 injectie per week of 3 keer per week.

Intraveneuze toediening: Patiënten die op een stabiel doseringsschema van 3 keer per week staan, kunnen worden overgezet naar toediening 2 keer per week.

Wanneer de toedieningsfrequentie wordt veranderd, dient de hemoglobinespiegel nauwlettend te worden gecontroleerd. Dosisaanpassing kan nodig zijn.

De maximumdosis dient niet hoger te zijn dan 700 IE/kg lichaamsgewicht per week.

Wanneer epoëtine thèta een andere epoëtine vervangt, dient de hemoglobinespiegel nauwlettend te worden gecontroleerd en dient dezelfde toedieningsweg te worden gevolgd.

Patiënten dienen nauwlettend te worden gecontroleerd om er zeker van te zijn dat de laagst aanbevolen effectieve dosis epoëtine thèta wordt gebruikt om een adequate beheersing van de anemiesymptomen te realiseren, terwijl een hemoglobineconcentratie lager dan of gelijk aan 12 g/dl (7,45 mmol/l) wordt gehandhaafd.

Voorzichtigheid is geboden wanneer de doses van epoëtine thèta worden verhoogd bij patiënten met chronisch nierfalen. Bij patiënten met een slechte respons van hemoglobine op epoëtine thèta moeten alternatieve verklaringen voor de slechte respons overwogen worden (zie rubriek 4.4 en 5.1).

Symptomatische anemie bij kankerpatiënten met non-myeloïde maligniteiten die chemotherapie krijgen

Epoëtine thèta dient subcutaan te worden toegediend aan patiënten met anemie (bijv. hemoglobineconcentratie ≤ 10 g/dl [6,21 mmol/l]). Symptomen van anemie en sequelae kunnen variëren met leeftijd, geslacht en de algehele ziektelast. Een arts dient het klinisch beloop en de individuele toestand van de patiënt te beoordelen.

Vanwege intra-individuele variabiliteit bij patiënten, kunnen incidenteel individuele hemoglobinewaarden boven of onder de gewenste hemoglobinespiegels worden waargenomen. Variabiliteit in de hemoglobineconcentratie moet worden behandeld door de meeste geschikte dosering te kiezen, rekening houdend met het na te streven bereik van de hemoglobineconcentratie van 10 g/dl (6,21 mmol/l) tot 12 g/dl (7,45 mmol/l). Een aanhoudende hemoglobineconcentratie groter dan 12 g/dl (7,45 mmol/l) dient te worden vermeden. Een richtlijn voor geschikte dosisaanpassing wanneer hemoglobinewaarden hoger dan 12 g/dl (7,45 mmol/l) worden waargenomen, wordt hieronder beschreven.

De aanbevolen startdosis is 20.000 IE één keer per week, onafhankelijk van het lichaamsgewicht. Als na 4 weken van behandeling het hemoglobinegehalte met ten minste 1 g/dl (0,62 mmol/l) gestegen is, dient de huidige dosis te worden gehandhaafd. Als de stijging van het hemoglobinegehalte minder is dan 1 g/dl (0,62 mmol/l), dient een verdubbeling van de dosis naar 40.000 IE te worden overwogen.

Als na nogmaals 4 weken van behandeling de stijging van het hemoglobinegehalte nog steeds onvoldoende is, dient een verhoging van de wekelijkse dosis naar 60.000 IE te worden overwogen.

De maximumdosis dient niet hoger te zijn dan 60.000 IE per week.

Als na 12 weken behandeling het hemoglobinegehalte niet met ten minste 1 g/dl (0,62 mmol/l) gestegen is, dan is respons onwaarschijnlijk en dient de behandeling te worden gestaakt.

Als het hemoglobinegehalte stijgt met meer dan 2 g/dl (1,24 mmol/l) in 4 weken, of als het hemoglobinegehalte stijgt tot boven 12 g/dl (7,45 mmol/l), dient de dosis te worden verminderd met 25% tot 50%. De behandeling met epoëtine thèta dient tijdelijk te worden gestopt als het hemoglobinegehalte groter is dan 13 g/dl (8,07 mmol/l). De behandeling dient weer te worden hervat met een dosis ongeveer 25% lager dan de laatst toegediende dosis, nadat het hemoglobinegehalte tot 12 g/dl (7,45 mmol/l) of minder gedaald is.

De behandeling dient te worden gecontinueerd tot 4 weken na het einde van de chemotherapie.

Patiënten dienen nauwlettend te worden gecontroleerd om er zeker van te zijn dat de laagst aanbevolen dosis epoëtine thèta wordt gebruikt om een adequate beheersing van de anemiesymptomen te realiseren.

Speciale patiëntenpopulaties Pediatrische patiënten

De veiligheid en werkzaamheid van Eporatio bij kinderen en adolescenten in de leeftijd tot 17 jaar zijn nog niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.

Wijze van toediening

De oplossing kan subcutaan of intraveneus worden toegediend. Subcutaan gebruik wordt aanbevolen bij patiënten die geen hemodialyse ondergaan, om doorprikken van perifere venen te voorkomen. Wanneer epoëtine thèta een andere epoëtine vervangt, dan dient dezelfde toedieningsweg te worden gevolgd. Bij kankerpatiënten met non-myeloïde tumoren die chemotherapie krijgen, dient epoëtine thèta alleen subcutaan toegediend te worden.

Subcutane injecties dienen te worden toegediend in de buik, arm of dij.

De injectieplaats dient te worden gewisseld en de injectie dient langzaam te worden uitgevoerd om ongemak op de injectieplaats te voorkomen.

Voor instructies over behandeling van het geneesmiddel voorafgaand aan toediening, zie rubriek 6.6.

4.3

Contra-indicaties

-

Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor één van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen

-

Hypertensie die niet onder controle is

4.4

Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Algemeen

Orale ijzersuppletie wordt aanbevolen voor alle patiënten met een serumferritinespiegel lager dan 100 µg/l of met een transferrineverzadiging lager dan 20%. Om een effectieve erytropoëse te verzekeren moet de ijzerstatus van alle patiënten voorafgaand en gedurende de behandeling beoordeeld worden.

Wanneer er geen respons is op de therapie met epoëtine thèta dienen hiervoor oorzaken gezocht te worden. Gebrek aan ijzer, foliumzuur of vitamine B12 verlagen de effectiviteit van epoëtines en dienen derhalve gecorrigeerd te worden. Gelijktijdige infecties, episodes van ontsteking of trauma, occult bloedverlies, hemolyse, aluminium intoxicatie, onderliggende hematologische ziekten of beenmergfibrose kunnen ook de erytropoëtische respons verstoren. Een reticulocytentelling dient overwogen te worden als onderdeel van de beoordeling.

Erytrocytaire aplasie (Pure red cell aplasia, PRCA)

Indien de patiënt een plotselinge daling van het hemoglobinegehalte ondervindt die geassocieerd is met reticulocytopenie en gebruikelijke factoren van non-respons zijn uitgesloten, dient een onderzoek naar anti-erytropoëtine antilichamen en het beenmerg overwogen te worden om PRCA vast te stellen. Het staken van de behandeling met epoëtine dient te worden overwogen.

PRCA veroorzaakt door neutraliserende anti-erytropoëtine antilichamen is in verband gebracht met erytropoëtine therapie, waaronder met epoëtine thèta. Het is aangetoond dat deze antilichamen een kruisreactie kunnen geven met alle epoëtines. Patiënten die vermoedelijk of met zekerheid neutraliserende antilichamen tegen erytropoëtine ontwikkeld hebben, dienen niet op epoëtine thèta te worden overgezet (zie rubriek 4.8).

Om de traceerbaarheid van epoëtines te verbeteren, dient de naam van het toegediende epoëtine duidelijk in het patiëntdossier te worden vastgelegd.

Een paradoxale afname van hemoglobine en ontwikkeling van ernstige anemie die gepaard gaat met lage aantallen reticulocyten dienen aanleiding te zijn om de behandeling met epoëtine te staken en te testen op aanwezigheid van anti-erytropoëtine antilichamen. Er zijn gevallen hiervan gemeld bij patiënten met hepatitis C die werden behandeld met interferon en ribavirine, waarbij gelijktijdig epoëtines werden gebruikt. Epoëtines zijn niet goedgekeurd voor de behandeling van anemie die geassocieerd is met hepatitis C.

Hypertensie

Patiënten die behandeld worden met epoëtine thèta kunnen een verhoging van de bloeddruk of verergering van bestaande hypertensie ondervinden, met name tijdens het begin van de behandeling.

Daarom moet bij patiënten die worden behandeld met epoëtine thèta speciale aandacht worden besteed aan nauwlettende controle van de bloeddruk. De bloeddruk dient voldoende beheerst te worden voor aanvang van de behandeling en tijdens de behandeling, om acute complicaties zoals een hypertensieve crisis gepaard gaande met encefalopathie-achtige symptomen (bijv. hoofdpijn, verwarde toestand, spraakstoornissen, gestoorde gang) en daarmee verband houdende complicaties (toevallen, beroerte), te voorkomen. Deze complicaties kunnen zich ook voordoen bij individuele patiënten met een gewoonlijk normale of lage bloeddruk. Als deze reacties zich voordoen, zijn onmiddellijke aandacht van een arts en intensieve medische hulp vereist. Er dient in het bijzonder aandacht te worden besteed aan plotseling optredende, stekende migraine-achtige hoofdpijn, omdat dit mogelijk een waarschuwingssignaal is.

Verhogingen van de bloeddruk kunnen behandeling met antihypertensieve geneesmiddelen of een dosisverhoging van bestaande antihypertensieve medicatie vereisen. Daarnaast dient verlaging van de toegediende dosis epoëtine thèta overwogen te worden. Als de bloeddrukwaarden hoog blijven, kan tijdelijke stopzetting van de epoëtine thèta behandeling nodig zijn. Zodra de hypertensie beheerst wordt met intensievere therapie, zou de behandeling met epoëtine thèta opnieuw opgestart dienen te worden met een gereduceerde dosis.

Misbruik

Misbruik van epoëtine thèta bij gezonde personen kan leiden tot een excessieve toename van het hemoglobine en de hematocriet. Dit kan samengaan zijn met levensbedreigende cardiovasculaire complicaties.

Speciale patiëntenpopulaties

Er is weinig ervaring met het gebruik van epoëtine thèta bij patiënten met een leverfunctiestoornis of homozygote sikkelcelanemie, waardoor de veiligheid en werkzaamheid bij deze patiënten niet kon worden beoordeeld.

Tijdens klinische onderzoeken hadden patiënten van 75 jaar en ouder een hogere incidentie van ernstige en zeer ernstige bijwerkingen, onafhankelijk van een causaal verband met de behandeling met epoëtine thèta. Bovendien was er een hogere frequentie van sterfte in deze patiëntengroep vergeleken met jongere patiënten.

Laboratoriumcontroles

Het wordt aanbevolen om hemoglobinemetingen, een volledig bloedonderzoek en plaatjestelling regelmatig uit te voeren.

Symptomatische anemie ten gevolge van nierfalen

De indicatie voor epoëtine thèta bij nefrosclerotische predialysepatiënten dient individueel te worden bepaald, omdat een mogelijke versnelling van de progressie van nierfalen niet met zekerheid kan worden uitgesloten.

Bij patiënten die behandeling met epoëtine thèta ondergaan is een verhoging van de anticoagulatie therapie gedurende hemodialyse soms benodigd om verstopping in de arterioveneuze shunt te voorkomen.

Bij patiënten met chronisch nierfalen mag de te handhaven concentratie hemoglobine niet de maximale streefwaarde van de hemoglobineconcentratie overschrijden, zoals vermeld in rubriek 4.2. Tijdens klinische onderzoeken werden een verhoogde kans op sterfte en ernstige cardiovasculaire voorvallen waargenomen wanneer epoëtines werden toegediend om een hemoglobinegehalte hoger dan 12 g/dl (7,45 mmol) na te streven. Gecontroleerde klinische onderzoeken hebben geen significante voordelen getoond van toediening van epoëtines indien de hemoglobineconcentratie wordt verhoogd boven benodigde waarde voor beheersing van anemiesymptomen en het voorkomen van bloedtransfusie.

Voorzichtigheid is geboden wanneer de doses van epoëtine thèta worden verhoogd bij patiënten met chronisch nierfalen, aangezien hoge cumulatieve doses epoëtine gepaard kunnen gaan met een verhoogd risico op mortaliteit, ernstige cardiovasculaire en cerebrovasculaire voorvallen. Bij patiënten met een slechte respons van hemoglobine op epoëtines moeten alternatieve verklaringen voor de slechte respons overwogen worden (zie rubriek 4.2 en 5.1).

Symptomatische anemie bij kankerpatiënten met non-myeloïde maligniteiten die chemotherapie krijgen

Effecten op de tumorgroei

Epoëtines zijn groeifactoren die hoofdzakelijk de productie van rode bloedcellen stimuleren. Erytropoëtinereceptoren kunnen aanwezig zijn op het oppervlak van verschillende tumorcellen. Zoals bij alle groeifactoren bestaat de bezorgdheid dat epoëtinen de groei van tumoren zouden kunnen stimuleren (zie rubriek 5.1).

In meerdere gecontroleerde klinische onderzoeken is aangetoond dat het gebruik van epoëtines niet de algehele overleving verbetert of het risico op tumorprogressie vermindert bij patiënten met aan kanker gerelateerde anemie. Klinische onderzoeken hebben aangetoond dat het gebruik van epoëtines:

-de tijd verkortte tot tumorprogressie bij patiënten met vergevorderde hoofd- en halskanker die werden bestraald, wanneer toegediend om een hemoglobinegehalte van meer dan 14 g/dl (8,69 mmol/l) na te streven

-de algehele overleving verkortte en sterfte verhoogde ten gevolge van ziekteprogressie na 4 maanden bij patiënten met gemetastaseerde borstkanker die chemotherapie ondergingen, wanneer toegediend om een hemoglobinegehalte van 12-14 g/dl (7,45-8,69 mmol/l) na te streven

-het risico op sterfte verhoogde, wanneer toegediend om een hemoglobinegehalte van 12 g/dl (7,45 mmol/l) na te streven bij patiënten met een actieve kwaadaardige ziekte die geen chemotherapie of bestraling ondergingen.

Epoëtines zijn niet geïndiceerd voor gebruik in deze patiëntenpopulatie.

Met het oog op het bovengenoemde heeft bloedtransfusie in sommige klinische situaties de voorkeur bij de behandeling van anemie bij patiënten met kanker. De beslissing om recombinant erytropoëtine toe te dienen, dient gebaseerd te zijn op een afweging van de voordelen en de risico’s in overleg met de individuele patiënt, waarbij rekening zal moeten worden gehouden met de specifieke klinische context. Factoren die in deze analyse moeten worden meegewogen, zijn het type en het stadium van de

tumor, de mate van anemie, levensverwachting, de omgeving waarin de patiënt wordt behandeld en de voorkeur van de patiënt (zie rubriek 5.1).

Hulpstoffen

Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per voorgevulde spuit, d.w.z. in wezen ‘natriumvrij’.

4.5Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Er is geen onderzoek naar interacties uitgevoerd.

4.6Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Zwangerschap

Er zijn geen of een beperkte hoeveelheid gegevens (minder dan 300 zwangerschapsuitkomsten) over het gebruik van epoëtine thèta bij zwangere vrouwen. De resultaten van dieronderzoek met andere epoëtines duiden niet op directe schadelijke effecten wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3). Uit voorzorg heeft het de voorkeur het gebruik van Eporatio te vermijden tijdens de zwangerschap.

Borstvoeding

Het is niet bekend of epoëtine thèta/metabolieten in de moedermelk worden uitgescheiden, maar gegevens over neonaten tonen geen absorptie of farmacologische activiteit van erytropoëtine, wanneer toegediend samen met moedermelk. Er moet worden besloten of borstvoeding moet worden gestaakt of dat behandeling met Eporatio moet worden gestaakt dan wel niet moet worden ingesteld, waarbij het voordeel van borstvoeding voor het kind en het voordeel van behandeling voor de vrouw in overweging moeten worden genomen.

Vruchtbaarheid

Er zijn geen gegevens beschikbaar.

4.7Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

Epoëtine thèta heeft geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.

4.8Bijwerkingen

Samenvatting van het veiligheidsprofiel

Verwacht wordt dat ongeveer 9% van de met epoëtine thèta behandelde patiënten een bijwerking zal ondervinden. De meest voorkomende bijwerkingen zijn hypertensie, influenza-achtige aandoening en hoofdpijn.

Lijst van bijwerkingen in tabelvorm

De veiligheid van epoëtine thèta is beoordeeld op grond van resultaten van klinische onderzoeken met 972 patiënten.

De bijwerkingen hieronder vermeld in tabel 1 zijn geclassificeerd naar orgaansysteem. De vaststelling van de bijwerkingen is gebaseerd op de volgende frequenties:

Zeer vaak:

(≥ 1/10)

Vaak:

(≥ 1/100, < 1/10)

Soms:

(≥ 1/1.000, < 1/100)

Zelden:

(≥ 1/10.000, < 1/1.000)

Zeer zelden:

(< 1/10.000)

Niet bekend:kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald

Tabel 1: Bijwerkingen

 

 

 

 

Systeem/orgaanklasse

Bijwerking

Frequentie

 

 

 

 

Symptomatische

 

Symptomatische

 

 

anemie ten gevolge

anemie bij

 

 

van chronisch

 

kankerpatiënten

 

 

nierfalen

 

met non-myeloïde

 

 

 

 

maligniteiten die

 

 

 

 

chemotherapie

 

 

 

 

krijgen

Bloed- en

Erytrocytaire aplasie

Niet bekend

 

lymfestelselaandoeningen

(Pure red cell aplasia,

 

 

 

 

PRCA)*

 

 

 

Immuunsysteem-

Overgevoeligheidsreacties

Niet bekend

aandoeningen

 

 

 

 

Zenuwstelselaandoeningen

Hoofdpijn

 

Vaak

 

Hypertensie*

 

Vaak

Bloedvataandoeningen

Hypertensieve crisis*

Vaak

 

Shunt trombose*

Vaak

 

 

Trombo-embolische

 

Niet bekend

 

voorvallen

 

 

 

 

 

Huid- en

Huidreacties*

 

Vaak

onderhuidaandoeningen

 

 

 

 

 

Skeletspierstelsel- en

Artralgie

 

Vaak

bindweefselaandoeningen

 

 

 

 

 

 

Algemene aandoeningen en

Influenza-achtige

 

Vaak

toedieningsplaatsstoornissen

aandoening*

 

 

 

 

*Zie subrubriek "Beschrijving

van geselecteerde bijwerkingen"

hieronder

 

 

Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen

Bij patiënten met chronisch nierfalen is, na het in de handel brengen, door neutraliserende anti-erytropoëtine antilichamen gemedieerde erytrocytaire aplasie (PRCA) gemeld, die geassocieerd is met de behandeling met epoëtine thèta. Als PRCA wordt vastgesteld, dient de behandeling met epoëtine thèta stopgezet te worden en dienen patiënten niet te worden overgezet naar een ander recombinant epoëtine (zie rubriek 4.4).

Eén van de meest voorkomende bijwerkingen tijdens behandeling met epoëtine thèta is een verhoogde bloeddruk of verergering van bestaande hypertensie, met name tijdens het begin van de behandeling. Hypertensie bij patiënten met chronisch nierfalen komt vaker voor tijdens de correctiefase dan gedurende de onderhoudsfase. Hypertensie kan worden behandeld met daarvoor geschikte geneesmiddelen (zie rubriek 4.4).

Een hypertensieve crisis met encefalopathie-achtige symptomen (bijv. hoofdpijn, verwarde toestand, spraakstoornissen, gestoorde gang) en daaraan gerelateerde complicaties (toevallen, beroerte) kan ook optreden bij individuele patiënten met een anders normale of lage bloeddruk (zie rubriek 4.4).

Shunt trombose kan optreden, met name bij patiënten die een neiging tot hypotensie hebben, of wiens arterioveneuze fistels tot complicaties leiden (bijv. stenoses, aneurysmata) (zie rubriek 4.4).

Huidreacties zoals huiduitslag, pruritus of reacties op de toedieningsplaats.

Symptomen van een influenza-achtige aandoening, zoals koorts, rillingen en asthenische toestand zijn gerapporteerd.

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden

gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9Overdosering

De therapeutische breedte van epoëtine thèta is zeer groot. In het geval van overdosering kan polycytemie voorkomen. In het geval van polycytemie dient de behandeling met epoëtine thèta tijdelijk stopgezet te worden.

Indien ernstige polycytemie optreedt, kunnen conventionele methoden (flebotomie) geïndiceerd zijn om het hemoglobinegehalte te verlagen.

5.FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie: overige anti-anemische preparaten, ATC-code: B03XA01

Werkingsmechanisme

Humaan erytropoëtine is een endogeen glycoproteïnehormoon dat de primaire regulator is van erytropoëse door middel van specifieke interactie met de erytropoëtinereceptor op de erytroïde stamcellen in het beenmerg. Het fungeert als een mitosestimulerende factor en differentiërend hormoon. De productie van erytropoëtine vindt voornamelijk plaats in en wordt gereguleerd door de nieren, als respons op veranderingen in de weefseloxygenatie. De productie van endogeen erytropoëtine is verstoord bij patiënten met chronisch nierfalen en de primaire oorzaak van anemie bij deze groep patiënten is erytropoëtinedeficiëntie. Bij patiënten met kanker die chemotherapie ontvangen is de etiologie van anemie multifactorieel. Een tekort aan erytropoëtine en een verminderde respons van de erytroïde stamcellen voor endogeen erytropoëtine dragen bij deze patiënten significant bij aan hun anemie.

Epoëtine thèta is identiek wat betreft aminozuurvolgorde en gelijkwaardig wat betreft koolhydraatsamenstelling (glycosylering) aan endogeen humaan erytropoëtine.

Preklinische werkzaamheid

De biologische werkzaamheid van epoëtine thèta is aangetoond na intraveneuze en subcutane toediening in verscheidene diermodellen in vivo (muizen, ratten, honden). Na toediening van epoëtine thèta stijgt het aantal erytrocyten, de hematocrietwaarden en reticulocytentellingen.

Klinische werkzaamheid en veiligheid

Symptomatische anemie ten gevolge van chronisch nierfalen

Gegevens uit de correctiefase bij 284 patiënten met chronisch nierfalen tonen aan dat de hemoglobine responsniveaus (gedefinieerd als hemoglobinespiegels boven 11 g/dl tijdens twee opeenvolgende metingen) in de epoëtine thèta groep (respectievelijk 88,4% en 89,4% in onderzoeken bij patiënten gedurende dialyse en bij patiënten tijdens predialyse) vergelijkbaar waren met epoëtine bèta (respectievelijk 86,2% en 81,0%). De mediane tijd tot respons was gelijkwaardig in de behandelgroep met 56 dagen bij patiënten die hemodialyse ondergingen en 49 dagen bij patiënten tijdens predialyse.

Er zijn twee gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken uitgevoerd bij 270 hemodialysepatiënten en 288 predialysepatiënten, die op een stabiele behandeling met epoëtine bèta waren ingesteld. De patiënten werden gerandomiseerd om hun huidige behandeling voort te zetten of naar epoëtine thèta om te zetten (met dezelfde dosis als epoëtine bèta) om hun hemoglobinespiegels te handhaven. Tijdens de evaluatieperiode (week 15 tot 26) was het gemiddelde en mediane hemoglobinegehalte vrijwel identiek aan het baseline hemoglobinegehalte. In deze twee onderzoeken werden

180 hemodialysepatiënten en 193 patiënten die geen hemodialyse ondergingen, overgezet van de behandelingsfase met epoëtine bèta naar behandeling met epoëtine thèta voor een periode van 6 maanden. Stabiele hemoglobinewaarden en een gelijkaardig veiligheidsprofiel als epoëtine bèta

werden aangetoond. Tijdens de klinische onderzoeken stopten predialysepatiënten (subcutane toediening) vaker met de behandeling dan patiënten die hemodialyse ondergingen (intraveneuze toediening), omdat zij het onderzoek moesten beëindigen op het moment dat zij begonnen met dialyse.

In twee langetermijnonderzoeken werd de werkzaamheid van epoëtine thèta beoordeeld bij

124 hemodialysepatiënten en 289 predialysepatiënten. De hemoglobinespiegels bleven binnen het na te streven bereik en epoëtine thèta werd goed verdragen voor een periode tot 15 maanden.

In de klinische onderzoeken werden predialysepatiënten eenmaal per week behandeld met epoëtine thèta, 174 patiënten in de onderhoudsfase en 111 patiënten in het langetermijnonderzoek.

Gepoolde post hoc analyses van klinische onderzoeken met epoëtines zijn uitgevoerd bij patiënten met chronisch nierfalen (die dialyse ondergaan, die geen dialyse ondergaan, bij diabetische en niet- diabetische patiënten). Een neiging tot verhoogde risicoschattingen voor mortaliteit door alle oorzaken, cardiovasculaire en cerebrovasculaire voorvallen ten gevolge van hogere cumulatieve doses van epoëtine, ongeacht de status van diabetes of dialyse, is waargenomen (zie rubriek 4.2 en 4.4).

Symptomatische anemie bij kankerpatiënten met non-myeloïde maligniteiten die chemotherapie krijgen

409 patiënten met kanker die chemotherapie ontvingen werden opgenomen in twee prospectieve, gerandomiseerde dubbelblinde placebogecontroleerde onderzoeken. Het eerste onderzoek werd uitgevoerd met 186 patiënten met anemie en non-myeloïde maligniteiten (55% met hematologische tumoren en 45% met solide tumoren) die non- platina-chemotherapie ontvingen. Het tweede onderzoek werd uitgevoerd met 223 patiënten met verschillende solide tumoren die platinabevattende chemotherapie ontvingen. In beide onderzoeken resulteerde behandeling met epoëtine thèta in een significante hemoglobinerespons (p < 0,001), gedefinieerd als een verhoging van de hemoglobine ≥ 2 g/dl zonder transfusie, en een significante reductie van de benodigde transfusies (p < 0,05) vergeleken met placebo.

Effect op de tumorgroei

Erytropoëtine is een groeifactor die hoofdzakelijk de productie van rode bloedcellen stimuleert. Erytropoëtinereceptoren kunnen ook aanwezig zijn op het oppervlak van verschillende tumoren.

Overleving en tumorprogressie zijn onderzocht in vijf grootschalige gecontroleerde onderzoeken met in totaal 2.833 patiënten. Vier onderzoeken waren dubbelblinde placebogecontroleerde onderzoeken, één was een open-labelonderzoek. Bij twee van de onderzoeken werden patiënten geworven die werden behandeld met chemotherapie. De streefwaarde voor de hemoglobineconcentratie bij twee onderzoeken was >13 g/dl; in de overige drie onderzoeken was dit 12-14 g/dl. In het open- labelonderzoek was er geen verschil in algehele overleving tussen patiënten behandeld met recombinant humaan erytropoëtine en de controlepatiënten. In de vier placebogecontroleerde onderzoeken varieerde de hazard ratio voor algehele overleving tussen 1,25 en 2,47 in het voordeel van de controlegroep. Deze onderzoeken lieten een consistent onverklaard statistisch significant hogere sterfte zien bij patiënten die anemie hadden bij diverse veel voorkomende kankers en die recombinant humaan erytropoëtine kregen, vergeleken met de controles. De resultaten voor de algehele overleving in de onderzoeken konden niet voldoende worden verklaard door verschillen in de incidentie van trombose en aanverwante complicaties tussen patiënten die recombinant humaan erytropoëtine kregen en

de controlegroep.

Gegevens uit drie placebogecontroleerde klinische onderzoeken uitgevoerd met epoëtine thèta bij 586 anemische kankerpatiënten, vertoonden geen negatief effect van epoëtine op de overleving. Tijdens de onderzoeken was de mortaliteit in de epoëtine thèta-groep lager (6,9%) dan bij de placebogroep (10,3%).

Een systematische review is ook uitgevoerd bij meer dan 9.000 kankerpatiënten in 57 klinische onderzoeken. Meta-analyse van gegevens over algehele overleving gaven een hazard ratio puntschatting van 1,08 in het voordeel van de controlegroep (95% BI; 0,99, 1,18; 42 onderzoeken en

8.167 patiënten). Een verhoogd relatief risico op trombo-embolische voorvallen (RR 1,67, 95% BI; 1,35, 2,06, 35 onderzoeken en 6.769 patiënten) werd waargenomen bij patiënten die werden behandeld met recombinant humaan erytropoëtine. Er is daarom consistent bewijs om aan te nemen dat er een significant gezondheidsrisico kan bestaan voor patiënten met kanker die worden behandeld met recombinant humaan erytropoëtine. Het is onduidelijk in welke mate deze uitkomsten betrekking hebben op de toediening van recombinant humaan erytropoëtine bij kankerpatiënten die zijn behandeld met chemotherapie om hemoglobinewaarden van lager dan 13 g/dl te bewerkstelligen, doordat er weinig patiënten met deze eigenschappen zijn geïncludeerd in de beoordeelde gegevens.

Er is ook een gegevensanalyse op patiëntniveau uitgevoerd met meer dan 13.900 kankerpatiënten (chemo-, radio- of chemoradiotherapie, of geen therapie) die hebben deelgenomen aan

53 gecontroleerde klinische onderzoeken naar verscheidene epoëtines. Meta-analyse van de gegevens van totale overleving gaf een puntschatting van de hazard ratio van 1,06 ten gunste van de controles (95% BI: 1,00, 1,12; 53 onderzoeken en 13.933 patiënten) en voor kankerpatiënten die chemotherapie kregen, bedroeg de hazard ratio voor totale overleving 1,04 (95% BI: 0,97, 1,11; 38 onderzoeken en 10.441 patiënten). Meta-analyses wijzen ook consistent op een significant verhoogd relatief risico op trombo-embolische voorvallen bij kankerpatiënten die recombinant humaan erytropoëtine krijgen (zie rubriek 4.4).

5.2Farmacokinetische eigenschappen

Algemeen

De farmacokinetiek van epoëtine thèta is onderzocht bij gezonde proefpersonen, bij patiënten met chronisch nierfalen en bij kankerpatiënten die chemotherapie ontvingen. De farmacokinetiek van epoëtine thèta is onafhankelijk van leeftijd of geslacht.

Subcutane toediening

Na subcutane injectie van 40 IE/kg lichaamsgewicht epoëtine thèta aan gezonde proefpersonen op drie verschillende toedieningsplaatsen (bovenarm, buik, dij), werden gelijkwaardige plasmaspiegels waargenomen. De mate van absorptie (AUC) was lichtelijk hoger na injectie in de buik vergeleken met de andere toedieningsplaatsen. De maximum concentratie wordt bereikt na gemiddeld 10 tot 14 uur, en de gemiddelde terminale halfwaardetijd varieert van ongeveer 22 tot 41 uur.

De gemiddelde biologische beschikbaarheid van epoëtine thèta na subcutane toediening is ongeveer 31% vergeleken met intraveneuze toediening.

Na subcutane injectie van 40 IE/kg lichaamsgewicht bij predialysepatiënten met chronisch nierfalen, resulteert de aanhoudende absorptie in een concentratieplateau, waarbij de maximum concentratie na ongeveer 14 uur bereikt wordt. De terminale halfwaardetijd is hoger dan na intraveneuze toediening, met een gemiddelde van 25 uur na een enkele dosis en 34 uur in steady-state na herhaalde dosering drie keer per week, zonder dat dit leidde tot accumulatie van epoëtine thèta.

Na herhaalde subcutane toediening van 20.000 IE epoëtine thèta één keer per week bij kankerpatiënten die chemotherapie ontvangen, bedroeg de terminale halfwaardetijd 29 uur na de eerste dosis en 28 uur in steady-state. Er werd geen accumulatie van epoëtine thèta waargenomen.

Intraveneuze toediening

Bij patiënten met chronisch nierfalen die hemodialyse ondergingen, bedraagt de eleminatiehalfwaardetijd van epoëtine thèta 6 uur na een enkele dosis en 4 uur in steady-state na herhaalde intraveneuze toediening van 40 IE/kg lichaamsgewicht epoëtine thèta drie keer per week. Er werd geen accumulatie van epoëtine thèta waargenomen. Na intraveneuze toediening is het verdelingsvolume ongeveer gelijk aan het totale bloedvolume.

5.3Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

Niet-klinische gegevens over epoëtine thèta duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie en toxiciteit bij herhaalde dosering.

Niet-klinische gegevens over andere epoëtines duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van genotoxiciteit en reproductietoxiciteit.

In onderzoeken op het gebied van reproductietoxiciteit uitgevoerd met andere epöetines werden bij doseringen die de aanbevolen dosering voor mensen voldoende overschreden, effecten waargenomen die ondergeschikt werden geacht aan de verminderde gewichtstoename van het moederdier.

6.FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1Lijst van hulpstoffen

Natriumdiwaterstoffosfaatdihydraat

Natriumchloride

Polysorbaat 20

Trometamol

Zoutzuur (6M) (voor bijstelling van de pH)

Water voor injectie

6.2Gevallen van onverenigbaarheid

Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden.

6.3Houdbaarheid

Eporatio 1.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit 2 jaar

Eporatio 2.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit 2 jaar

Eporatio 3.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit 2 jaar

Eporatio 4.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit 2 jaar

Eporatio 5.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit 30 maanden

Eporatio 10.000 IE/1 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit 30 maanden

Eporatio 20.000 IE/1 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit 30 maanden

Eporatio 30.000 IE/1 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit 30 maanden

Voor ambulant gebruik kan de patiënt het product uit de koelkast halen en bij een temperatuur beneden de 25°C voor één enkele periode van maximaal 7 dagen bewaren, zonder de uiterste

houdbaarheidsdatum te overschrijden. Eenmaal verwijderd uit de koelkast dient het product binnen deze periode gebruikt of weggegooid te worden.

6.4Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Bewaren in de koelkast (2°C - 8°C)

Niet in de vriezer bewaren.

De voorgevulde spuit in de buitenverpakking bewaren ter bescherming tegen licht.

6.5Aard en inhoud van de verpakking

Eporatio 1.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

0,5 ml oplossing in een voorgevulde spuit (type I glas) met een tipdop (broombutylrubber), een zuigerstop (getefloniseerd chloorbutylrubber) en een injectienaald (roestvrijstaal) of een injectienaald (roestvrijstaal) met beveiliging (veiligheidsnaald) of een injectienaald (roestvrijstaal) met naaldbeschermingsmechanisme.

Doos met 6 voorgevulde spuiten; 6 voorgevulde spuiten met veiligheidsnaald of 6 voorgevulde spuiten met naaldbeschermingsmechanisme.

Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.

Eporatio 2.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

0,5 ml oplossing in een voorgevulde spuit (type I glas) met een tipdop (broombutylrubber), een zuigerstop (getefloniseerd chloorbutylrubber) en een injectienaald (roestvrijstaal) of een injectienaald (roestvrijstaal) met beveiliging (veiligheidsnaald) of een injectienaald (roestvrijstaal) met naaldbeschermingsmechanisme.

Doos met 6 voorgevulde spuiten; 6 voorgevulde spuiten met veiligheidsnaald of 6 voorgevulde spuiten met naaldbeschermingsmechanisme.

Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.

Eporatio 3.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

0,5 ml oplossing in een voorgevulde spuit (type I glas) met een tipdop (broombutylrubber), een zuigerstop (getefloniseerd chloorbutylrubber) en een injectienaald (roestvrijstaal) of een injectienaald (roestvrijstaal) met beveiliging (veiligheidsnaald) of een injectienaald (roestvrijstaal) met naaldbeschermingsmechanisme.

Doos met 6 voorgevulde spuiten; 6 voorgevulde spuiten met veiligheidsnaald of 6 voorgevulde spuiten met naaldbeschermingsmechanisme.

Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.

Eporatio 4.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

0,5 ml oplossing in een voorgevulde spuit (type I glas) met een tipdop (broombutylrubber), een zuigerstop (getefloniseerd chloorbutylrubber) en een injectienaald (roestvrijstaal) of een injectienaald (roestvrijstaal) met beveiliging (veiligheidsnaald) of een injectienaald (roestvrijstaal) met naaldbeschermingsmechanisme.

Doos met 6 voorgevulde spuiten; 6 voorgevulde spuiten met veiligheidsnaald of 6 voorgevulde spuiten met naaldbeschermingsmechanisme.

Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.

Eporatio 5.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

0,5 ml oplossing in een voorgevulde spuit (type I glas) met een tipdop (broombutylrubber), een zuigerstop (getefloniseerd chloorbutylrubber) en een injectienaald (roestvrijstaal) of een injectienaald (roestvrijstaal) met beveiliging (veiligheidsnaald) of een injectienaald (roestvrijstaal) met naaldbeschermingsmechanisme.

Doos met 6 voorgevulde spuiten; 6 voorgevulde spuiten met veiligheidsnaald of 6 voorgevulde spuiten met naaldbeschermingsmechanisme.

Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.

Eporatio 10.000 IE/1 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

1 ml oplossing in een voorgevulde spuit (type I glas) met een tipdop (broombutylrubber), een zuigerstop (getefloniseerd chloorbutylrubber) en een injectienaald (roestvrijstaal) of een injectienaald (roestvrijstaal) met beveiliging (veiligheidsnaald) of een injectienaald (roestvrijstaal) met naaldbeschermingsmechanisme.

Doos met 1, 4 en 6 voorgevulde spuiten; 1, 4 en 6 voorgevulde spuiten met veiligheidsnaald of 1, 4 en 6 voorgevulde spuiten met naaldbeschermingsmechanisme.

Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.

Eporatio 20.000 IE/1 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

1 ml oplossing in een voorgevulde spuit (type I glas) met een tipdop (broombutylrubber), een zuigerstop (getefloniseerd chloorbutylrubber) en een injectienaald (roestvrijstaal) of een injectienaald (roestvrijstaal) met beveiliging (veiligheidsnaald) of een injectienaald (roestvrijstaal) met naaldbeschermingsmechanisme.

Doos met 1, 4 en 6 voorgevulde spuiten; 1, 4 en 6 voorgevulde spuiten met veiligheidsnaald of 1, 4 en 6 voorgevulde spuiten met naaldbeschermingsmechanisme.

Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.

Eporatio 30.000 IE/1 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

1 ml oplossing in een voorgevulde spuit (type I glas) met een tipdop (broombutylrubber), een zuigerstop (getefloniseerd chloorbutylrubber) en een injectienaald (roestvrijstaal) of een injectienaald (roestvrijstaal) met beveiliging (veiligheidsnaald) of een injectienaald (roestvrijstaal) met naaldbeschermingsmechanisme.

Doos met 1, 4 en 6 voorgevulde spuiten; 1, 4 en 6 voorgevulde spuiten met veiligheidsnaald of 1, 4 en 6 voorgevulde spuiten met naaldbeschermingsmechanisme.

Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.

6.6Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies

De voorgevulde spuiten zijn voor eenmalig gebruik.

De oplossing dient vóór gebruik visueel te worden gecontroleerd. Uitsluitend heldere, kleurloze oplossingen zonder deeltjes mogen worden gebruikt. De oplossing voor injectie mag niet worden geschud. Hij dient op een prettige temperatuur om te injecteren (15°C - 25°C) te worden gebracht.

Voor instructies hoe het geneesmiddel moet worden geïnjecteerd, zie de bijsluiter.

Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.

7.HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

ratiopharm GmbH Graf-Arco-Strasse 3 89079 Ulm Duitsland

8.NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Eporatio 1.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit EU/1/09/573/001

EU/1/09/573/002

EU/1/09/573/029

Eporatio 2.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit EU/1/09/573/003

EU/1/09/573/004

EU/1/09/573/030

Eporatio 3.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit EU/1/09/573/005

EU/1/09/573/006

EU/1/09/573/031

Eporatio 4.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit EU/1/09/573/007

EU/1/09/573/008

EU/1/09/573/032

Eporatio 5.000 IE/0,5 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit EU/1/09/573/009

EU/1/09/573/010

EU/1/09/573/033

Eporatio 10.000 IE/1 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit EU/1/09/573/011

EU/1/09/573/012

EU/1/09/573/013

EU/1/09/573/014

EU/1/09/573/015

EU/1/09/573/016

EU/1/09/573/034

EU/1/09/573/035

EU/1/09/573/036

Eporatio 20.000 IE/1 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit EU/1/09/573/017

EU/1/09/573/018

EU/1/09/573/019

EU/1/09/573/020

EU/1/09/573/021

EU/1/09/573/022

EU/1/09/573/037

EU/1/09/573/038

EU/1/09/573/039

Eporatio 30.000 IE/1 ml, oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit

EU/1/09/573/023

EU/1/09/573/024

EU/1/09/573/025

EU/1/09/573/026

EU/1/09/573/027

EU/1/09/573/028

EU/1/09/573/040

EU/1/09/573/041

EU/1/09/573/042

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 29 oktober 2009

Datum van laatste verlenging: 11 september 2014

10.DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau (http://www.ema.europa.eu).

Commentaar

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
  • Hulp
  • Get it on Google Play
  • Over
  • Info on site by:

  • Presented by RXed.eu

  • 27558

    Geneesmiddelen op recept vermeld