Dutch
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Yervoy (ipilimumab) – Samenvatting van de productkenmerken - L01XC11

Updated on site: 11-Oct-2017

Naam van geneesmiddelYervoy
ATC codeL01XC11
Werkzame stofipilimumab
ProducentBristol-Myers Squibb Pharma EEIG

Dit geneesmiddel is onderworpen aan aanvullende monitoring. Daardoor kan snel nieuwe veiligheidsinformatie worden vastgesteld. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg worden verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden. Zie rubriek 4.8 voor het rapporteren van bijwerkingen.

1.NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

YERVOY 5 mg/ml concentraat voor oplossing voor infusie

2.KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

Elke ml concentraat bevat 5 mg ipilimumab.

Eén 10 ml injectieflacon bevat 50 mg ipilimumab.

Eén 40 ml injectieflacon bevat 200 mg ipilimumab.

Ipilimumab is een volledig humaan anti-CTLA-4 monoklonaal antilichaam (IgG1κ), geproduceerd in de ovariumcellen van de Chinese hamster met behulp van recombinant DNA-technologie.

Hulpstoffen met bekend effect:

Elke ml concentraat bevat 0,1 mmol natrium, wat overeenkomt met 2,30 mg natrium.

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3.FARMACEUTISCHE VORM

Concentraat voor oplossing voor infusie (steriel concentraat).

Heldere tot licht opaalachtige, kleurloze tot lichtgele vloeistof die (enkele) lichte deeltjes kan bevatten, met een pH van 7,0 en osmolariteit van 260-300 mOsm/kg.

4.KLINISCHE GEGEVENS

4.1Therapeutische indicaties

YERVOY is geïndiceerd voor de behandeling van (inoperabel of gemetastaseerd) melanoom in een gevorderd stadium bij volwassenen.

4.2Dosering en wijze van toediening

De behandeling moet worden geïnitieerd onder toezicht van ervaren medisch specialisten op het gebied van kankerbehandeling.

Dosering

Het aanbevolen inductieschema van YERVOY is 3 mg/kg, elke 3 weken intraveneus toegediend gedurende 90 minuten met een totaal van 4 doses. De patiënten moeten het volledige inductieregime (4 doses) krijgen, afhankelijk van hoe dit verdragen wordt, ongeacht het verschijnen van nieuwe laesies of groei van bestaande laesies. Beoordelingen van de tumorrespons dienen pas te worden uitgevoerd na voltooiing van de inductietherapie.

Leverfunctietests (LFT's) en schildklierfunctietests moeten worden beoordeeld bij baseline en vóór elke dosis YERVOY. Verder moeten alle klachten en symptomen van immuungerelateerde

bijwerkingen, waaronder diarree en colitis, worden geëvalueerd tijdens de behandeling met YERVOY (zie tabel 1A, 1B en rubriek 4.4).

Definitief staken van de behandeling of uitstellen van doses

Voor het behandelen van immuungerelateerde bijwerkingen kan het nodig zijn een dosis uit te stellen of de behandeling met YERVOY definitief te staken en te starten met systemisch hoog gedoseerde corticosteroïden. In sommige gevallen kan de toevoeging van een andere immuunonderdrukkende therapie overwogen worden (zie rubriek 4.4).

Dosisverlaging wordt niet aanbevolen.

De richtlijnen voor definitief staken of uitstellen van doses worden beschreven in tabel 1A en 1B. Gedetailleerde richtlijnen voor het omgaan met immuungerelateerde bijwerkingen worden beschreven in rubriek 4.4.

Tabel 1A

Wanneer moet gebruik van YERVOY definitief worden gestaakt

Bij patiënten met de volgende bijwerkingen dient het gebruik van YERVOY definitief te worden gestaakt. Behandeling van deze bijwerkingen, waarvan aangetoond is of vermoed wordt dat ze immuungerelateerd zijn, kan ook een behandeling met systemisch hoog gedoseerde corticosteroïden vereisen (zie rubriek 4.4 voor gedetailleerde richtlijnen).

Ernstige of levensbedreigende bijwerkingen

NCI-CTCAE v3 Graada

Gastro-intestinaal:

 

 

Ernstige symptomen (buikpijn, ernstige diarree of een

Diarree of colitis graad 3 of 4

aanzienlijke verandering in het aantal stoelgangen, bloed in de

ontlasting, gastro-intestinale bloeding, gastro-intestinale

 

 

perforatie)

 

 

Hepatisch:

ASAT of ALAT > 8 x ULN of

Ernstige verhogingen van aspartaat-aminotransferase (ASAT),

alanine-aminotransferase (ALAT) of totaal bilirubine, of

Totaal bilirubine > 5 x ULN

symptomen van levertoxiciteit

 

 

 

 

 

Huid:

 

 

Levensbedreigende huiduitslag (waaronder het syndroom van

Huiduitslag graad 4 of pruritus

Stevens-Johnson of toxische epidermale necrolyse) of ernstige

algemeen verspreide pruritus die de activiteiten van het

 

graad 3

dagelijks leven verstoort of waarvoor een medische interventie

 

 

vereist is

 

 

Neurologisch:

Motorische of

Nieuwe symptomen van of verslechtering van reeds bestaande

 

sensorischeneuropathie graad 3

ernstige motorische of sensorische neuropathie

 

of 4

 

 

 

Andere orgaansystemenb:

Immuungerelateerde reacties

(bv. nefritis, pneumonitis, pancreatitis, niet-infectieuze

 

≥ graad 3c

Immuungerelateerde

myocarditis)

 

oogaandoeningen ≥ graad 2 die

 

 

 

 

NIET reageren op lokale

 

 

immuunonderdrukkende therapie

aToxiciteitsgraden overeenkomstig de criteria van het National Cancer Institute Common Terminology Criteria for Adverse Events. Versie 3.0 (NCI-CTCAE v3).

bVan elke andere bijwerking waarvan aangetoond is of vermoed wordt dat deze immuungerelateerd is, moet de graad volgens de CTCAE worden bepaald. Het besluit om het gebruik van YERVOY te staken, moet gebaseerd zijn op de graad van ernst.

cPatiënten met ernstige (graad 3 of 4) endocrinopathie die onder controle gehouden wordt met hormoonvervangende

therapie kunnen doorbehandeld worden.

ULN = upper limit of normal (bovenste grens van normaal)

Tabel 1BWanneer moet een dosis YERVOY worden uitgesteld

Bij patiënten met de volgende immuungerelateerde bijwerkingen dient de dosis YERVOY te worden uitgestelda. Zie rubriek 4.4 voor gedetailleerde richtlijnen.

Milde tot matige bijwerkingen

 

Actie

 

 

 

Gastro-intestinaal:

1.

Stel de dosis uit tot de bijwerking

Matige diarree of colitis, die ofwel niet onder controle zijn met

 

vermindert tot graad 1 of graad 0

medische behandeling ofwel aanhouden (5-7 dagen) of

 

(of terugkeert naar baseline).

terugkeren

2.

Indien vermindering van de

 

 

bijwerking optreedt, hervat de

Hepatisch:

 

Matige stijging van transaminase (ASAT of ALAT > 5 tot ≤ 8 x

 

behandelingd.

3.

Indien vermindering van de

ULN) of totaal bilirubine (> 3 tot ≤ 5 x ULN)

 

 

bijwerking niet is opgetreden,

Huid:

 

blijf doses uitstellen totdat de

Matige tot ernstige (graad 3)b huiduitslag of algemeen

 

bijwerking vermindert, en hervat

verspreide/intense pruritus ongeacht de etiologie

 

dan de behandelingd.

 

4. Indien vermindering van de

Endocrien:

 

bijwerking tot graad 1 of graad 0

Ernstige bijwerkingen in de endocriene klieren, zoals

 

of terugkeer naar baseline

hypofysitis en thyroïditis die niet voldoende onder controle zijn

 

uitblijft, moet het gebruik

met hormoonvervangende therapie of met hoog gedoseerde

 

vanYERVOY worden gestaakt.

immuunonderdrukkende therapie

 

 

 

 

 

Neurologisch:

 

 

Matige (graad 2)b onverklaarbare motorische neuropathie,

 

 

spierzwakte of sensorische neuropathie (die langer dan 4 dagen

 

 

aanhoudt)

 

 

Andere matige bijwerkingenc

aDosisverlaging van YERVOY wordt niet aanbevolen.

bToxiciteitsgraden overeenkomstig de criteria van het National Cancer Institute Common Terminology Criteria for Adverse Events. Versie 3.0 (NCI-CTCAE v3).

cVan elke bijwerking van andere orgaansystemen die als immuungerelateerd wordt beschouwd, moet de graad worden beoordeeld volgens de CTCAE. Het besluit om een geplande dosis uit te stellen, moet gebaseerd zijn op de graad van ernst.

dTot alle 4 de doses zijn toegediend of 16 weken na de eerste dosis, om het even welke eerder plaatsvindt.

ULN = upper limit of normal (bovenste grens van normaal)

Speciale populaties

Pediatrische patiënten

De veiligheid en werkzaamheid van YERVOY bij kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar is niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar. YERVOY mag niet worden gebruikt bij kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar.

Ouderen

Er werden geen algemene verschillen in veiligheid of werkzaamheid gemeld tussen ouderen

(≥ 65 jaar) en jongere patiënten (< 65 jaar). Er is geen specifieke dosisaanpassing nodig voor deze populatie.

Nierfunctiestoornissen

De veiligheid en werkzaamheid van YERVOY zijn niet onderzocht bij patiënten met nierfunctiestoornissen. Op basis van de farmacokinetische resultaten van de populatie is geen specifieke dosisaanpassing nodig bij patiënten met milde tot matige renale disfunctie (zie rubriek 5.2).

Leverfunctiestoornissen

De veiligheid en werkzaamheid van YERVOY zijn niet onderzocht bij patiënten met leverfunctiestoornissen. Op basis van de farmacokinetische resultaten van de populatie is er geen specifieke dosisaanpassing nodig bij patienten met een milde leverfunctiestoornis (zie rubriek 5.2). YERVOY moet met voorzichtigheid worden toegediend aan patiënten met transaminase ≥ 5 x ULN of bilirubine > 3 x ULN bij baseline (zie rubriek 5.1).

Wijze van toediening

YERVOY is voor intraveneus gebruik. De aanbevolen infusieperiode is 90 minuten.

YERVOY kan zonder verdunning worden gebruikt voor intraveneuze toediening of kan worden verdund in 9 mg/ml (0,9%) natriumchloride oplossing voor injectie of 50 mg/ml (5%) glucoseoplossing voor injectie tot concentraties tussen 1 en 4 mg/ml.

YERVOY mag niet worden toegediend als een intraveneuze push- of bolusinjectie.

Voor instructies voor het hanteren van het geneesmiddel voorafgaand aan toediening, zie rubriek 6.6.

4.3Contra-indicaties

Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor (één van) de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.

4.4Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Immuungerelateerde bijwerkingen

Ipilimumab is geassocieerd met inflammatoire bijwerkingen als gevolg van verhoogde of overmatige immuunactiviteit (immuungerelateerde bijwerkingen), die waarschijnlijk in verband staan met het werkingsmechanisme van ipilimumab. Immuungerelateerde bijwerkingen, die ernstig of levensbedreigend kunnen zijn, kunnen betrekking hebben op het maagdarmkanaal, de lever, de huid, het zenuwstelsel, het endocriene systeem of andere orgaansystemen. Hoewel de meeste immuungerelateerde bijwerkingen tijdens de inductieperiode optraden, werd ook gemeld dat de eerste symptomen maanden na de laatste dosis ipilimumab optraden. Tenzij er een alternatieve etiologie is vastgesteld, moeten diarree, verhoogde frequentie van de stoelgang, bloed in de ontlasting, verhoogde LFT’s, huiduitslag en endocrinopathie, als inflammatoir en ipilimumab-gerelateerd worden beschouwd. Vroege diagnose en adequate behandeling van de bijwerkingen zijn essentieel om levensbedreigende complicaties te minimaliseren.

Systemische behandeling met hoge doses corticosteroïden met of zonder toegevoegde immuunonderdrukkende therapie kan nodig zijn ter bestrijding van ernstige immuungerelateerde bijwerkingen. Specifieke op ipilimumab gerichte richtlijnen voor de bestrijding van immuungerelateerde bijwerkingen worden hieronder beschreven.

Immuungerelateerde gastro-intestinale bijwerkingen

Ipilimumab is geassocieerd met ernstige immuungerelateerde gastro-intestinale reacties. Overlijdens ten gevolge van gastro-intestinale perforatie werden gemeld in klinische onderzoeken (zie rubriek 4.8).

Bij patiënten die ipilimumab 3 mg/kg als monotherapie kregen in een fase 3-onderzoek naar (inoperabel of gemetastaseerd) melanoom in een gevorderd stadium (MDX010-20, zie rubriek 5.1), bedroeg de mediane tijd tot de eerste tekenen van ernstige of fatale (graad 3-5) immuungerelateerde gastro-intestinale reacties 8 weken (spreidingsbreedte van 5 tot 13 weken) gerekend vanaf de start van de behandeling. Met behulp van de in het protocol gespecificeerde behandelrichtlijnen trad in de meeste gevallen (90%) een vermindering van de bijwerking (gedefinieerd als verbetering tot mild [graad 1] of lager of tot de graad van ernst bij baseline) op, met een mediane tijd vanaf de eerste symptomen tot vermindering van de bijwerking van 4 weken (spreidingsbreedte van 0,6 tot 22 weken).

Patiënten moeten worden gemonitord op gastro-intestinale klachten en symptomen die kunnen wijzen op immuungerelateerde colitis of gastro-intestinale perforatie. De klinische symptomen kunnen bestaan uit diarree, toename van het aantal ontlastingen, buikpijn, of bloederige faeces met of zonder koorts. Diarree of colitis die na initiatie van ipilimumab optreden, moeten direct worden geëvalueerd om infectieuze of andere mogelijke etiologieën uit te sluiten. In klinische onderzoeken werd immuungerelateerde colitis geassocieerd met tekenen van ontsteking van het slijmvlies, met of zonder ulceraties, en lymfocytaire en neutrofiele infiltratie.

Aanbevelingen voor de behandeling van diarree of colitis zijn gebaseerd op de ernst van de symptomen (volgens NCI-CTCAE v3-classificatie voor graad van ernst). Patiënten met milde tot matige (graad 1 of 2) diarree (een stijging met tot 6 stoelgangen per dag) of vermoedelijk milde tot matige colitis (bv. buikpijn of bloed in de ontlasting) kunnen ipilimumab blijven gebruiken. Symptomatische behandeling (bv. loperamide, vloeistofsubstitutie) en nauw toezicht worden geadviseerd. Indien milde tot matige symptomen optreden of aanhouden gedurende 5-7 dagen, moet de geplande dosis ipilimumab worden uitgesteld en dient behandeling met corticosteroïden (bv. oraal prednison 1 mg/kg eenmaal daags of equivalent) te worden gestart. Indien een vermindering van de graad van ernst tot graad 0-1 wordt bereikt of een herstel tot baseline, kan ipilimumab worden hervat (zie rubriek 4.2).

Ipilimumab moet definitief worden gestaakt bij patiënten met ernstige (graad 3 of 4) diarree of colitis (zie rubriek 4.2), en behandeling met systemisch hoog gedoseerde intraveneuze corticosteroïden dient onmiddellijk gestart te worden. (In klinische onderzoeken werd methylprednisolon 2 mg/kg/dag gebruikt). Zodra de diarree en andere symptomen onder controle zijn, kan worden gestart met de geleidelijke afbouw van de corticosteroïden, op basis van klinisch oordeel. In klinische onderzoeken leidde een snelle afbouw (over perioden < 1 maand) bij sommige patiënten tot terugkeer van diarree of colitis. De patiënten moeten worden geëvalueerd op tekenen van gastro-intestinale perforatie of peritonitis.

De ervaring in klinische onderzoeken met de behandeling van corticosteroïden refractaire diarree of colitis is beperkt. Een ander immuunonderdrukkend middel in aanvulling op de behandeling met corticosteroïden kan echter worden overwogen. In klinische onderzoeken werd een enkele dosis infliximab 5 mg/kg toegevoegd tenzij dit gecontra-indiceerd was. Infliximab mag niet worden gebruikt bij vermoeden van gastro-intestinale perforatie of sepsis (zie de Samenvatting van de Productkenmerken voor infliximab).

Immuungerelateerde levertoxiciteit

Ipilimumab is geassocieerd met ernstige immuungerelateerde levertoxiciteit. Fataal leverfalen werd gemeld in klinische onderzoeken (zie rubriek 4.8).

Bij patiënten die ipilimumab 3 mg/kg kregen als monotherapie in MDX010-20, bedroeg de tijd tot de eerste symptomen van matige tot ernstige of fatale (graad 2-5) immuungerelateerde

levertoxiciteit 3 tot 9 weken, gerekend vanaf de start van de behandeling. Bij het volgen van de protocol specifieke behandelrichtlijnen, bedroeg de tijd tot vermindering van toxiciteit 0,7 tot 2 weken.

Levertransaminase en bilirubine moeten worden geëvalueerd vóór elke dosis ipilimumab, omdat vroegtijdige veranderingen van laboratoriumwaarden kunnen wijzen op het optreden van immuungerelateerde hepatitis (zie rubriek 4.2). Verhoogde LFT's kunnen ontstaan zonder klinische symptomen. Stijgingen van ASAT en ALAT of totaal bilirubine moeten worden geëvalueerd om andere oorzaken van leverschade uit te sluiten, waaronder infecties, tumorprogressie of comedicatie, en moeten worden gemonitord tot ze verminderen. Leverbiopten van patiënten met immuungerelateerde levertoxicitiet vertoonden tekenen van acute ontsteking (neutrofielen, lymfocyten en macrofagen).

Voor patiënten met verhoogde ASAT of ALAT binnen de spreidingsbreedte van > 5-≤ 8 x ULN of totaal bilirubine binnen de spreidingsbreedte van > 3- 5 x ULN die vermoedelijk in verband staat met ipilimumab, moet de geplande dosis ipilimumab worden uitgesteld en moeten de LFT's worden

gemonitord tot ze verminderen. Nadat LFT spiegels verbeteren (ASAT en ALAT ≤ 5 x ULN en totaal bilirubine ≤ 3 x ULN), mag ipilimumab worden hervat (zie rubriek 4.2).

Bij patiënten met verhoogde ASAT of ALAT > 8 x ULN of bilirubine > 5 x ULN die vermoedelijk in verband staat met ipilimumab, moet de behandeling definitief worden gestaakt (zie rubriek 4.2) en behandeling met systemisch hoog gedoseerde intraveneuze corticosteroïden (bv.

methylprednisolon 2 mg/kg per dag of equivalent) dient onmiddellijk gestart te worden. Bij deze patiënten moeten de LFT’s worden gemonitord tot ze genormaliseerd zijn. Zodra de symptomen verdwenen zijn en de LFT's tonen een aanhoudende verbetering of terugkeer naar baseline, kan op basis van klinisch oordeel met het afbouwen van de corticosteroïden worden begonnen. Het afbouwen moet gebeuren gedurende een periode van minstens 1 maand. Verhoogde LFT's tijdens het afbouwen kunnen worden bijgesteld door een verhoging van de dosis corticosteroïden en door een langzamer afbouwproces.

Bij patiënten met aanzienlijk verhoogde LFT’s die refractair zijn voor de behandeling met corticosteroïden, kan het toevoegen van een alternatief immuunonderdrukkend middel aan het regime met corticosteroïden worden overwogen. In klinische onderzoeken werd mycofenolaat-mofetil gebruikt bij patiënten die geen respons vertoonden op de behandeling met corticosteroïden, of die een verhoging van de LFT’s vertoonden tijdens het afbouwen van corticosteroïden en die niet reageerden op een dosisverhoging van de corticosteroïden (zie de Samenvatting van de Productkenmerken voor mycofenolaat-mofetil).

Immuungerelateerde bijwerkingen van de huid

Ipilimumab is geassocieerd met ernstige bijwerkingen van de huid die immuungerelateerd kunnen zijn. Toxische epidermale necrolyse (waaronder fatale gevallen) engeneesmiddelexantheem met eosinofilie en systemische symptomen (DRESS) werden gemeld in klinische onderzoeken en postmarketing (zie rubriek 4.8).

DRESS komt tot uiting als een huiduitslag met eosinofilie, geassocieerd met een of meer van de volgende kenmerken: koorts, lymfadenopathie, gezichtsoedeem en betrokkenheid van de interne organen (lever, nier en long). DRESS heeft als eigenschap dat er een lange latentieperiode kan zitten (twee tot acht weken) tussen blootstelling aan het geneesmiddel en optreden van de ziekte.

Voorzichtigheid is geboden als het gebruik van Yervoy wordt overwogen bij een patiënt die eerder een ernstige of levensbedreigende bijwerking van de huid heeft gehad op voorafgaande immuunstimulerende anti-kankerbehandeling.

Door ipilimumab geïnduceerde huiduitslag en pruritus waren overwegend mild of matig van aard (graad 1 of 2) en reageerden op symptomatische behandeling. Bij patiënten die ipilimumab 3 mg/kg kregen als monotherapie in MDX010-20, bedroeg de mediane tijd tot de eerste symptomen van matige tot ernstige of fatale (graad 2-5) bijwerkingen van de huid 3 weken (spreidingsbreedte van 0,9 -

16 weken), gerekend vanaf de start van de behandeling. Bij het volgen van protocol-gespecificeerde behandelrichtlijnen, trad in de meeste gevallen (87%) een vermindering van de bijwerkingen op, met een mediane tijd vanaf de eerste symptomen tot vermindering van 5 weken (spreidingsbreedte

van 0,6 tot 29 weken).

Door ipilimumab geïnduceerde huiduitslag en pruritus moeten worden behandeld op basis van de graad van ernst. Patiënten met milde tot matige (graad 1 of 2) bijwerkingen van de huid kunnen de behandeling met ipilimumab voortzetten met symptomatische behandeling (bv. antihistaminica). Voor milde tot matige huiduitslag of pruritus die gedurende 1 tot 2 weken aanhoudt en niet verbetert met lokale corticosteroïden, moet behandeling met orale corticosteroïden worden gestart (bv.

prednison 1 mg/kg eenmaal daags of equivalent).

Bij patiënten met een ernstige (graad 3) bijwerking van de huid, moet de geplande dosis ipilimumab worden uitgesteld. Wanneer de initiële symptomen verbeteren tot mild (graad 1) of verdwijnen, kan de behandeling met ipilimumab worden hervat (zie rubriek 4.2).

Ipilimumab moet permanent worden stopgezet bij patiënten met een zeer ernstige (graad 4) huiduitslag of ernstige (graad 3) pruritus (zie rubriek 4.2), en behandeling met systemisch hoog gedoseerde intraveneuze corticosteroïden (bv. methylprednisolon 2 mg/kg/dag) dient onmiddellijk gestart te worden. Zodra de huiduitslag of pruritus onder controle is, dient op basis van klinisch oordeel begonnen te worden met het afbouwen van corticosteroïden. Het afbouwen moet gebeuren gedurende een periode van minstens 1 maand.

Immuungerelateerde neurologische reacties

Ipilimumab is geassocieerd met ernstige immuungerelateerde neurologische bijwerkingen. Fataal Guillain-Barré-syndroom is gemeld in klinische onderzoeken. Er werden ook op myasthenia gravis lijkende symptomen gemeld (zie rubriek 4.8). Patiënten kunnen spierzwakte vertonen. Er kan ook sensorische neuropathie optreden.

Onverklaarbare motorische neuropathie, spierzwakte of sensorische neuropathie die langer dan 4 dagen aanhoudt, moeten worden geëvalueerd, en niet-inflammatoire oorzaken zoals

ziekteprogressie, infecties, metabole syndromen en comedicatie, moeten worden uitgesloten. Bij patiënten met matige (graad 2) (motorische met of zonder sensorische) neuropathie die waarschijnlijk in verband staan met ipilimumab, moet de geplande dosis worden uitgesteld. Wanneer de neurologische symptomen weer baseline bereikt hebben, kan de patiënt ipilimumab hervatten (zie rubriek 4.2).

Ipilimumab moet definitief worden gestaakt bij patiënten met ernstige (graad 3 of 4) sensorische neuropathie die vermoedelijk in verband staat met ipilimumab (zie rubriek 4.2). De patiënten moeten worden behandeld volgens de lokale richtlijnen voor het behandelen van sensorische neuropathie, en toediening van intraveneuze corticosteroïden (bv. methylprednisolon 2 mg/kg/dag) dient onmiddellijk te worden gestart.

Progressieve tekenen van motorische neuropathie moeten als immuungerelateerd worden beschouwd en als dusdanig worden behandeld. Ipilimumab moet permanent worden stopgezet bij patiënten met ernstige (graad 3 of 4) motorische neuropahtie, ongeacht de oorzaak (zie rubriek 4.2).

Immuungerelateerde endocrinopathie

Ipilimumab kan ontsteking van de organen van het endocriene systeem veroorzaken, zich uitend als hypofysitis, hypopituïtarisme, bijnierinsufficiëntie en hypothyroïdie (zie rubriek 4.8) en patiënten kunnen niet-specifieke symptomen hebben die op andere oorzaken lijken zoals hersenmetastase of onderliggende ziekte. De meest voorkomende klinische presentatie bestaat uit hoofdpijn en vermoeidheid. De symptomen kunnen ook bestaan uit defecten in het gezichtsveld, gedragsveranderingen, verstoorde elektrolytenbalans en hypotensie. Adrenale crisis als oorzaak van de symptomen van de patiënt moet worden uitgesloten. Klinische ervaring met aan ipilimumab- geassocieerde endocrinopathie is beperkt.

Bij patiënten die ipilimumab 3 mg/kg kregen als monotherapie in MDX010-20, bedroeg de tijd tot de eerste symptomen van matige tot zeer ernstige (graad 2-4) immuungerelateerde endocrinopathie 7 tot bijna 20 weken, gerekend vanaf de start van de behandeling. Immuungerelateerde endocrinopathie waargenomen in klinische onderzoeken kon over het algemeen onder controle worden gekregen met immuunonderdrukkende therapie en hormoonvervangende therapie.

Bij tekenen van een adrenale crisis zoals ernstige dehydratie, hypotensie of shock, is onmiddellijke toediening van intraveneuze corticosteroïden met mineralocorticoïde activiteit aanbevolen; de patiënt moet ook worden nagekeken op de aanwezigheid van sepsis of infecties. Bij tekenen van bijnierinsufficiëntie, zonder adrenale crisis, moeten verdere onderzoeken, waaronder laboratoriumonderzoek en beeldvorming, worden overwogen. Evaluatie van de laboratoriumresultaten voor beoordeling van de endocriene functie kan worden uitgevoerd voordat de behandeling met corticosteroïden wordt gestart. Als de beeldvorming van de hypofyse of de laboratoriumtests van de endocriene functie abnormaal zijn, dan wordt een korte kuur met hoog gedoseerde corticosteroïden

(bv. dexamethason 4 mg elke 6 uur of equivalent) aanbevolen als behandeling voor de ontsteking van de aangetaste klier en moet de geplande dosis ipilimumab worden uitgesteld (zie rubriek 4.2). Momenteel is niet bekend of de behandeling met corticosteroïden de klierfunctie herstelt. Ook moet een geschikte hormoonvervanging worden gestart. Langdurige hormoonvervanging kan nodig zijn.

Zodra de symptomen of de laboratoriumafwijkingen onder controle zijn en een algemene verbetering bij de patiënt merkbaar is, kan de behandeling met ipilimumab worden hervat en dient op basis van klinisch oordeel begonnen te worden met het afbouwen van de corticosteroïden. Het afbouwen moet gebeuren gedurende een periode van minstens 1 maand.

Andere immuungerelateerde bijwerkingen

De volgende bijkomende bijwerkingen die vermoedelijk immuungerelateerd zijn, werden gemeld bij patiënten die met ipilimumab 3 mg/kg als monotherapie werden behandeld in MDX010-20: uveïtis, eosinofilie, verhoogde lipase en glomerulonefritis. Verder werden ook iritis, hemolytische anemie, verhoogde amylase, multi-orgaanfalen en pneumonitis gemeld bij patiënten die met

ipilimumab 3 mg/kg + gp100 peptidevaccin werden behandeld in MDX010-20 . Gevallen van Vogt- Koyanagi-Harada syndroom zijn post-marketing gemeld (zie rubriek 4.8).

Wanneer deze reacties ernstig zijn (graad 3 of 4), kunnen onmiddellijke behandeling met systemisch hoog gedoseerde corticosteroïden en stopzetting van ipilimumab nodig zijn (zie rubriek 4.2). Voor aan ipilimumab gerelateerde uveïtis, iritis of episcleritis, moeten lokale corticosteroïde-oogdruppels worden overwogen indien medisch geïndiceerd.

Speciale populaties

Patiënten met oculair melanoom, primair CNS melanoom en actieve hersenmetastasen, werden uitgesloten van het klinische hoofdonderzoek (zie rubriek 5.1).

Infusiereactie

Er waren geïsoleerde meldingen van ernstige infusiereacties in klinische onderzoeken. In geval van een ernstige infusiereactie moet de infusie met ipilimumab worden gestaakt en moet geschikte medische behandeling worden toegediend. Patiënten met milde of matige infusiereactie mogen onder nauw toezicht ipilimumab toegediend krijgen. Premedicatie met antipyretica en antihistaminica kan worden overwogen.

Patiënten met auto-immuunziekte

Patiënten met auto-immuunziekte in de voorgeschiedenis (anders dan vitiligo en adequaat gecontroleerde endocriene afwijkingen zoals hypothyroïdie), inclusief diegenen die systemische immuunonderdrukkende behandeling nodig hebben voor pre-existerende actieve auto-immuunziekte of ter voorkoming van orgaantransplantatieafstoting, werden niet geëvalueerd in klinische onderzoeken. Ipilimumab is een T-cel-potentiator die de immuunrespons mogelijk maakt (zie

rubriek 5.1) en die immuunonderdrukkende therapie kan verstoren, met als gevolg een exacerbatie van de onderliggende ziekte of een verhoogd risico op afstoting van het transplantaat. Ipilimumab moet worden vermeden bij patiënten met ernstige actieve auto-immuunziekten waarbij verdere immuunactivering mogelijk onmiddellijk levensbedreigend kan worden. Bij andere patiënten met een voorgeschiedenis van auto-immuunziekte moet ipilimumab met voorzichtigheid worden gebruikt na zorgvuldige baten-risico analyse per individuele patiënt.

Patiënten op een natriumarm dieet

Elke ml van dit geneesmiddel bevat 0,1 mmol (of 2,30 mg) natrium. Dit dient in overweging te worden genomen bij de behandeling van patiënten op een natriumarm dieet.

Gelijktijdige toediening met vemurafenib

In een fase 1-onderzoek werden asymptomatische graad 3-verhogingen van transaminasen (ALAT/ASAT > 5 × ULN) en bilirubine (totaal bilirubine > 3 × ULN) gemeld bij gelijktijdige toediening van ipilimumab (3 mg/kg) en vemurafenib (960 mg tweemaal daags of 720 mg tweemaal daags). Op basis van deze voorlopige data wordt het gelijktijdig gebruik van ipilimumab en vemurafenib niet aanbevolen.

4.5Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Ipilimumab is een humaan monoklonaal antilichaam dat niet gemetaboliseerd wordt door cytochroom- P450-enzymen (CYP) noch door andere geneesmiddelen metaboliserende enzymen.

Een geneesmiddelinteractieonderzoek van ipilimumab toegediend alleen en in combinatie met chemotherapie (dacarbazine of paclitaxel/carboplatine) is uitgevoerd waarbij de interactie is beoordeeld met CYP-isozymen (in het bijzonder CYP1A2, CYP2E1, CYP2C8 en CYP3A4) bij patiënten met melanoom in een gevorderd stadium die nog niet behandeld zijn. Er is geen klinisch relevante farmacokinetische geneesmiddelinteractie waargenomen tussen ipilimumab en paclitaxel/carboplatine, dacarbazine of het metaboliet daarvan, 5-aminoimidazol-4-carboxamine (AIC).

Andere vormen van interactie

Corticosteroïden

Het gebruik van systemische corticosteroïden voordat met ipilimumab wordt gestart, moet worden vermeden want ze kunnen de farmacodynamische activiteit en doeltreffendheid van ipilimumab verstoren. Systemische corticosteroïden of andere immuunonderdrukkende middelen kunnen echter worden gebruikt na start van de behandeling met ipilimumab voor de behandeling van immuungerelateerde bijwerkingen. Het gebruik van systemische corticosteroïden na start van de behandeling met ipilimumab lijkt de doeltreffendheid van ipilimumab niet te verstoren.

Antistollingsmiddelen

Het is bekend dat het gebruik van antistollingsmiddelen het risico op gastro-intestinale bloeding kan verhogen. Aangezien gastro-intestinale bloeding een bijwerking is van ipilimumab (zie rubriek 4.8), dienen patiënten die aanvullende antistolling nodig hebben nauwkeurig te worden gemonitord.

4.6Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Zwangerschap

Er zijn geen gegevens over het gebruik van ipilimumab bij zwangere vrouwen. Uit dieronderzoek is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3). Humaan IgG1 passeert de placenta. Het mogelijke risico van de behandeling voor de foetus in ontwikkeling is onbekend. YERVOY is niet aanbevolen tijdens de zwangerschap of bij vruchtbare vrouwen die geen doeltreffende anticonceptie toepassen, tenzij het klinisch voordeel opweegt tegen het mogelijke risico.

Borstvoeding

Ipilimumab is gevonden in een erg lage concentratie in melk van cynomolgus apen die behandeld werden tijdens de zwangerschap. Het is niet bekend of ipilimumab in de moedermelk wordt uitgescheiden. Uitscheiding van IgG's in de moedermelk is in het algemeen beperkt en IgG's hebben een lage orale biologische beschikbaarheid. Het is niet te verwachten dat er significante systemische blootstelling van het kind is en er worden geen effecten op de borstgevoede baby’s of kinderen voorzien. Vanwege de kans op bijwerkingen bij borstgevoede kinderen, moet er echter een beslissing worden genomen of de borstvoeding moet worden gestopt of om de YERVOY behandeling te stoppen, waarbij het voordeel van borstvoeding voor het kind moet worden afgewogen tegen het voordeel van de behandeling met YERVOY voor de vrouw.

Vruchtbaarheid

Er zijn geen studies voor het evalueren van het effect van ipilimumab op de vruchtbaarheid uitgevoerd. Het effect van ipilimumab op de mannelijke en vrouwelijke vruchtbaarheid is dus onbekend.

4.7Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

YERVOY heeft geringe invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.

Omdat vermoeidheid een van de mogelijke bijwerkingen is (zie rubriek 4.8), moet patiënten worden geadviseerd voorzichtigheid te betrachten bij het autorijden of bij het bedienen van machines tot ze er zeker van zijn dat ipilimumab bij hen geen negatief effect heeft.

4.8Bijwerkingen

Samenvatting van het veiligheidsprofiel

Ipilimumab is toegediend aan ongeveer 10.000 patiënten in een klinisch programma voor het evalueren van het gebruik met verschillende doses en verschillende tumortypes. Tenzij anders aangeduid, wijzen de onderstaande gegevens op blootstelling aan ipilimumab in een dosis van 3 mg/kg in klinische onderzoeken naar melanoom. In het fase 3-onderzoek MDX010-20, (zie rubriek 5.1) kregen de patiënten een mediaan aantal van 4 doses (spreidingsbreedte van 1-4).

Ipilimumab wordt het meest geassocieerd met bijwerkingen als gevolg van een verhoogde of overmatige immuunactiviteit. De meeste van deze bijwerkingen, ook de ernstige bijwerkingen, verdwenen na aanvang van de geschikte medische behandeling of stopzetting van ipilimumab (zie rubriek 4.4 voor het omgaan met immuungerelateerde bijwerkingen).

Bij patiënten die in MDX010-20 3 mg/kg ipilimumab als monotherapie kregen, waren de meest gemelde bijwerkingen (≥ 10% van de patiënten) diarree, huiduitslag, pruritus, vermoeidheid, misselijkheid, braken, verminderde eetlust en buikpijn. De meerderheid was mild tot matig van aard (graad 1 or 2). De behandeling met ipilimumab werd wegens bijwerkingen stopgezet bij 10 % van de patiënten.

Overzichtstabel van bijwerkingen

Bijwerkingen die gemeld werden bij patiënten met melanoom in een gevorderd stadium die met ipilimumab 3 mg/kg werden behandeld in klinische onderzoeken (n= 767), staan in tabel 2.

Deze bijwerkingen worden weergegeven op systeem/orgaanklasse en frequentie. De frequenties worden als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100, < 1/10); soms (≥ 1/1.000, < 1/100); zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000); zeer zelden (< 1/10.000). Binnen elke categorie worden de bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst. De aantallen immuungerelateerde bijwerkingen bij HLA-A2*0201-positieve patiënten die ipilimumab kregen in MDX010-20, waren vergelijkbaar met de bijwerkingen die werden waargenomen bij patiënten in het gehele klinische programma.

Het veiligheidsprofiel van ipilimumab 3 mg/kg bij patienten die nog geen chemotherapie hebben ondergaan, gepooled over fase 2 en fase 3 klinisch onderzoek (N= 75; behandeld) en in patienten die nog geen behandeling hebben ondergaan in twee retrospectieve observationele studies (N= 273 en N= 157), was vergelijkbaar aan het veiligheidsprofiel bij al eerder behandeld melanoom in een gevorderd stadium.

Tabel 2: Bijwerkingen bij patiënten met melanoom in een gevorderd stadium die behandeld werden met ipilimumab 3 mg/kg (n= 767)a

Infecties en parasitaire aandoeningen

Soms

sepsisb, septische shockb, -urineweginfectie, luchtweginfectie

Neoplasmata,

benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen)

Vaak

tumorpijn

Soms

paraneoplastisch syndroom

Bloed- en

lymfestelselaandoeningen

Vaak

anemie, lymfopenie

Soms

hemolytische anemieb, trombocytopenie, eosinofilie, neutropenie

Immuunsysteemaandoeningen

Soms

overgevoeligheid

Zeer zelden

anafylactische reactie

Endocriene aandoeningen

Vaak

hypopituïtarisme (inclusief hypofysitis)c, hypothyroïdiec

Soms

bijnierinsufficiëntiec, secundaire bijnierschorsinsufficiëntied, hyperthyroïdiec,

 

hypogonadisme

Zelden

auto-immuun thyreoïditisd, thyreoïditisd

Voedings- en

stofwisselingsstoornissen

Zeer vaak

verminderde eetlust

Vaak

dehydratie, hypokaliëmie

Soms

hyponatriëmie, alkalose, hypofosfatemie, tumorlysissyndroom, hypocalciëmied

Psychische stoornissen

Vaak

verwarde toestand

Soms

psychische toestandsveranderingen, depressie, verminderd libido

Zenuwstelselaandoeningen

Vaak

perifere sensorische neuropathie, duizeligheid, hoofdpijn, lethargie

Soms

Guillain-Barré-syndroomb,c, meningitis (aseptisch), centrale auto-immuunneuropathie

 

(encefalitis)d, syncope, hersenzenuwneuropathie, hersenoedeem, perifere

 

neuropathie, ataxie, tremor, myoclonus, dysartrie

Zelden

myasthenia gravisd

Oogaandoeningen

 

Vaak

wazigzien, oogpijn

Soms

uveïtisc, glasvochtbloeding, iritisc, oogoedeemd, blefaritisd, scherpzien gereduceerd,

 

vreemd lichaamgevoel in ogen, conjunctivitis

Niet bekend

Vogt-Koyanagi-syndroom syndroome

Hartaandoeningen

 

Soms

aritmie, atriale fibrillatie

Bloedvataandoeningen

Vaak

hypotensie, overmatig blozen, opvlieger

Soms

vasculitis, angiopathieb, perifere ischemie, orthostatische hypotensie

Zelden

temporale arteritisd

Ademhalingsstelsel

-, borstkas- en mediastinumaandoeningen

Vaak

dyspnoea, hoesten

Soms

respiratoir falen, acuut ademhalingsnoodsyndroomb, longinfiltraat, pulmonaal

 

oedeem, pneumonitis, allergische rhinitis

Maagdarmstelselaandoeningen

Zeer vaak

diarreec, braken, nausea

Vaak

gastro-intestinale bloeding, colitisb,c, constipatie, gastro-oesofageale refluxziekte,

 

abdominale pijn, slijmvliesontstekingd

Soms

gastro-intestinale perforatieb,c, dikke darmperforatieb,c, intestinale perforatieb,c,

 

peritonitisb, gastro-enteritis, diverticulitis, pancreatitis, enterocolitis, maagulcus,

 

dikke darmulcus, oesofagitis, ileusd

Zelden

proctitisd

Lever- en galaandoeningen

Vaak

leverfunctie afwijkend

Soms

leverfalenb,c, hepatitis, hepatomegalie, geelzucht

Huid- en onderhuidaandoeningen

Zeer vaak

huiduitslagc, pruritusc

Vaak

dermatitis, erytheem, vitiligo, urticaria, eczeemd, alopecia, nachtzweet, droge huid

Soms

toxische epidermale necrolyseb,c, leukocytoclastische vasculitis, huidexfoliatie,

 

haarkleurveranderingend

Zelden

erythema multiformed, psoriasisd, geneesmiddelexantheem met eosinofilie en

 

systemische symptomen (DRESS) d

Skeletspierstelsel

- en bindweefselaandoeningen

Vaak

artralgie, myalgie, skeletspierstelselpijn, spierspasmen

Soms

polymyalgia rheumatica, myositisd, artritis, spierzwakted

Zelden

polymyositisd

Nier- en urinewegaandoeningen

Soms

nierfalenb, glomerulonefritisc, nefritis autoimmuund, niertubulus acidose, hematuried

Zelden

proteïnuried

Voortplantingsstelsel

- en borstaandoeningen

Soms

amenorroe

Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen

Zeer vaak

vermoeidheid, injectieplaatsreactie, pyrexie

Vaak

koude rilllingen, asthenie, oedeem, pijn, influenza-achtige ziekted

Soms

falen van meerdere organenb,c, systemische ontstekingsreactiesyndroomd, infusie

 

gerelateerde reactie

Onderzoeken

 

Vaak

alanine-aminotransferase verhoogdc, aspartaataminotransferase verhoogdc, bloed

 

alkaline fosfatase verhoogdd, bloed bilirubine verhoogd, gewicht verlaagd

Soms

gamma-glutamyltransferase verhoogdd, bloedcreatinine verhoogd, bloed thyreoïd-

 

stimulerend hormoon verhoogd, bloed cortisol verlaagd, bloed corticotrofine

 

verlaagd, lipase verhoogdc, bloed amylase verhoogdc, antinucleaire antistof positiefd,

 

bloed testosteron verlaagd

Zelden

bloed thyreoïd-stimulerend hormoon verlaagdd, thyroxine verlaagdd, bloed prolactine

 

abnormaald

aFrequenties zijn gebaseerd op gepoolde gegevens van 9 klinische onderzoeken die ipilimumab 3 mg/kg dosis bij melanoom onderzoeken.

bWaaronder fatale afloop.

cAanvullende informatie over deze mogelijke inflammatoire bijwerkingen wordt verstrekt in 'Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen' en rubriek 4.4. De in deze rubrieken weergegeven gegevens zijn hoofdzakelijk een afspiegeling van de ervaringen uit een fase 3-onderzoek, namelijk MDX010-20.

dData buiten de 9 voltooide klinische onderzoeken bij melanoom zijn opgenomen in de frequentiebepalingen.

eBijwerking postmarketing gemeld (zie rubriek 4.4).

Bijkomende bijwerkingen die niet vermeld worden in tabel 2 werden gerapporteeerd bij patiënten die andere doses (lager of hoger dan 3 mg/kg) ipilimumab kregen in klinische onderzoeken bij melanoom. Deze bijkomende bijwerkingen traden op met een frequentie van < 1% tenzij anders vermeld: meningisme, myocarditis, pericardeffusie, cardiomyopathie, auto-immuunhepatitis, erythema nodosum, auto-immune pancreatitis, hyperpituïtarisme, hypoparathyroïdie, infectieuze peritonitis, episcleritis, scleritis, fenomeen van Raynaud, palmoplantaire erythrodysesthesiessyndroom, cytokinenvrijgavesyndroom, sarcoïdose, bloed gonadotrofine verlaagd, leukopenie, polycytemie, lymfocytose, oculaire myositis, en neurosensorische hypoacusis.

Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen

Behalve waar aangegeven, zijn de gegevens voor de volgende geselecteerde bijwerkingen gebaseerd op patiënten die ofwel ipilimumab 3 mg/kg als monotherapie (n= 131) ofwel ipilimumab 3 mg/kg in combinatie met gp100 (n= 380) kregen in een fase 3-onderzoek bij (inoperabel of gemetastaseerd) melanoom in een gevorderd stadium (MDX010-20, zie rubriek 5.1). De richtlijnen voor het omgaan met deze bijwerkingen zijn beschreven in rubriek 4.4.

Immuungerelateerde gastro-intestinale bijwerkingen

Ipilimumab is geassocieerd met ernstige immuungerelateerde gastro-intestinale bijwerkingen. Overlijden door gastro-intestinale perforatie werd gemeld bij <1% van de patiënten die ipilimumab 3 mg/kg kregen in combinatie met gp100.

In de groep met ipilimumab 3 mg/kg als monotherapie werden diarree en colitis, van ongeacht welke graad van ernst, gerapporteerd bij respectievelijk 27% en 8%. De frequentie van ernstige (graad 3 of 4) diarree en ernstige (graad 3 of 4) colitis was elk 5%. De mediane tijd tot de eerste symptomen van ernstige of fatale (graad 3 tot 5) immuungerelateerde gastro-intestinale bijwerkingen was 8 weken (spreidingsbreeedte van 5 tot 13 weken), gerekend vanaf de start van de behandeling. Met behulp van de in het protocol gespecificeerde behandelrichtlijnen trad in de meeste gevallen (90%) een vermindering van de bijwerking (gedefinieerd als verbetering tot mild [graad 1] of lager of tot de graad van ernst bij baseline) op, met een mediane tijd vanaf de eerste symptomen tot vermindering van de bijwerking van 4 weken (spreidingsbreedte van 0,6 tot 22 weken). In klinische onderzoeken werd immuungerelateerde colitis geassocieerd met tekenen van ontsteking van het slijmvlies, met of zonder ulceraties, en lymfocytaire en neutrofiele infiltratie.

Immuungerelateerde levertoxiciteit

Ipilimumab is geassocieerd met ernstige immuungerelateerde levertoxiciteit. Fataal leverfalen werd gemeld bij < 1% van de patiënten die ipilimumab 3 mg/kg als monotherapie kregen.

Verhoogde ASAT en ALAT, van ongeacht welke graad van ernst, werden gerapporteerd bij respectievelijk 1% en 2% van de patiënten. Er waren geen meldingen van ernstige (graad 3 of 4) verhoging van ASAT of ALAT. De tijd tot de eerste symptomen van matige tot ernstige of fatale (graad 2 tot 5) immuungerelateerde levertoxiciteit varieerde van 3 tot 9 weken, gerekend vanaf de start van de behandeling. Met protocol-gespecificeerde behandelrichtlijnen varieerde de tijd tot vermindering van toxiciteit van 0,7 tot 2 weken. In klinische onderzoeken vertoonden leverbiopten van patiënten met immuungerelateerde levertoxicitiet tekenen van acute ontsteking (neutrofielen, lymfocyten en macrofagen).

Bij patiënten die ipilimumab ontvingen in een hoger dan aanbevolen dosis in combinatie met dacarbazine trad vaker immuungerelateerde levertoxiciteit op dan bij patiënten die ipilimumab 3 mg/kg als monotherapie kregen.

Immuungerelateerde bijwerkingen van de huid

Ipilimumab is geassocieerd met ernstige bijwerkingen van de huid die immuungerelateerd kan zijn. Fatale toxische epidermale necrolyse werd gerapporteerd bij < 1% van de patiënten die ipilimumab in combinatie met gp100 kregen (zie rubriek 5.1). Geneesmiddelexantheem met eosinofilie en systemische symptomen (DRESS) is zelden gemeld met ipilimumab in klinische onderzoeken en postmarketing.

In de groep met ipilimumab 3 mg/kg als monotherapie werden huiduitslag en pruritus, van ongeacht welke graad van ernst, elk bij 26% van de patiënten gemeld. Door ipilimumab geïnduceerde huiduitslag en pruritus waren overwegend mild (graad 1) of matig (graad 2) van aard en responsief op de symptomatische behandeling. De mediane tijd tot de eerste symptomen van matige tot ernstige of fatale (graad 2 tot 5) bijwerkingen van de huid bedroeg 3 weken, gerekend vanaf de start van de behandeling (spreidingsbreedte van 0,9 tot 16 weken). Met protocol-gespecificeerde behandelrichtlijnen trad een vermindering van de bijwerking op in de meeste gevallen (87%), met een

mediane tijd vanaf de eerste symptomen tot vermindering van 5 weken (spreidingsbreedte van 0,6 tot 29 weken).

Immuungerelateerde neurologische bijwerkingen

Ipilimumab is geassocieerd met ernstige immuungerelateerde neurologische bijwerkingen. Bij < 1% van de patiënten die ipilimumab 3 mg/kg in combinatie met gp100 kregen, werd fataal Guillain-Barré- syndroom gemeld. Op myasthenia gravis lijkende symptomen werden ook gemeld bij <1% van de patiënten die in klinische onderzoeken hogere doses ipilimumab kregen.

Immuungerelateerde endocrinopathie

In de groep met ipilimumab 3 mg/kg als monotherapie werd hypopituïtarisme van ongeacht welke graad van ernst gemeld bij 4% van de patiënten. Bijnierinsufficiëntie, hyperthyroïdie en hypothyroïdie van ongeacht welke graad van ernst werden elk bij 2% van de patiënten gemeld. De frequentie van ernstige (graad 3 of 4) hypopituïtarisme werd gemeld bij 3% van de patiënten. Er waren geen meldingen van ernstige of zeer ernstige (graad 3 of 4) bijnierinsufficiëntie, hyperthyroïdie of hypothyroïdie. De tijd tot de eerste symptomen van matige tot zeer ernstige (graad 2 tot 4) immuungerelateerde endocrinopathie varieerde van 7 tot bijna 20 weken, gerekend vanaf de start van de behandeling. Immuungerelateerde endocrinopathie waargenomen in klinische onderzoeken kon over het algemeen onder controle worden gekregen met hormoonvervangende therapie.

Andere immuungerelateerde bijwerkingen

De volgende bijkomende bijwerkingen die vermoedelijk immuungerelateerd zijn, werden gemeld bij < 2% van de patiënten die met ipilimumab 3 mg/kg als monotherapie werden behandeld: uveïtis, eosinofilie, verhoogde lipase en glomerulonefritis. Verder werden ook iritis, hemolytische anemie, verhoogde amylase, multi-orgaanfalen en pneumonitis gemeld bij patiënten die met

ipilimumab 3 mg/kg in combinatie met gp100 peptidevaccin werden behandeld.

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9Overdosering

De maximaal te verdragen dosis van ipilimumab is niet vastgesteld. In klinische onderzoeken kregen de patiënten tot 20 mg/kg zonder duidelijke toxische effecten.

In gevallen van overdosering moeten patiënten nauwkeurig worden gemonitord op klachten en symptomen van bijwerkingen, en moet een geschikte symptomatische behandeling worden gestart.

5.FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie: Antineoplastische middelen, monoklonale antilichamen ATC-code: L01XC11.

Werkingsmechanisme

Cytotoxische T-lymfocyten antigeen-4 (CTLA-4) is een belangrijke regulator van T-celactiviteit. Ipilimumab is een CTLA-4 immuun checkpoint remmer die de remmende signalen van de de T-cel blokkeert die worden opgewekt door het CTLA-4 pathway. Hierdoor neemt het aantal reactieve effector T-cellen toe die gemobiliseerd worden om een directe T-cel immuunaanval op te wekken die zich richt tegen tumorcellen. CTLA-4 blokkering kan ook de regulerende T-celfunctie verminderen, wat kan bijdragen aan een anti-tumor immuunreactie. Ipilimumab kan selectief het aantal regulerende

T-cellen doen afnemen op de plaats van de tumor. Dit leidt tot een toename in de verhouding van effector T-cellen / regulerende T-cellen in de tumor en dit veroorzaakt tumorceldood.

Farmacodynamische effecten

Bij patiënten met melanoom die ipilimumab kregen, nam het gemiddelde absolute aantal lymfocyten (ALC) in perifeer bloed toe tijdens de hele inductieperiode. In fase 2- onderzoeken was deze toename afhankelijk van de dosis. In MDX010-20 (zie rubriek 5.1) met ipilimumab in een dosis van 3 mg/kg met of zonder gp100 nam de ALC toe tijdens de hele inductieperiode, maar er werd geen verandering van betekenis in ALC waargenomen in de controlegroep met patiënten die alleen een experimenteel gp100-peptidevaccin kregen.

In perifeer bloed van patiënten met melanoom werd een gemiddelde stijging in het percentage geactiveerde HLA-DR+ CD4+ en CD8+ T-cellen waargenomen na behandeling met ipilimumab, wat consistent is met het werkingsmechanisme. Ook werd een gemiddelde stijging van het percentage centrale geheugen (CCR7+ CD45RA-) CD4+ en CD8+ T-cellen en een kleinere, maar significante gemiddelde stijging van het percentage (CCR7- CD45RA-) effector geheugen CD8+ T-cellen waargenomen na behandeling met ipilimumab.

Immunogeniciteit

Minder dan 2% van de patiënten met melanoom in een gevorderd stadium die ipilimumab kregen in klinische fase 2- en fase 3-onderzoeken, ontwikkelden antilichamen tegen ipilimumab. Geen van de patiënten had infusiegerelateerde of peri-infusionale overgevoeligheid of anafylactische reacties. Er werden geen neutraliserende antilichamen tegen ipilimumab ontdekt. Over het algemeen werd geen duidelijk verband waargenomen tussen ontwikkeling van antilichamen en bijwerkingen.

Klinische onderzoeken

Overall survival (OS) voordeel van ipilimumab in de aanbevolen dosis van 3 mg/kg bij patiënten die eerder reeds werden behandeld voor (inoperabel of gemetastaseerd) melanoom in een gevorderd stadium, werd aangetoond in een fase 3-onderzoek (MDX010-20). Patiënten met oculair melanoom, primair CNS melanoom, actieve hersenmetastasen, humaan immunodeficiëntievirus (hiv), hepatitis B en hepatitis C werden uitgesloten van het klinische hoofdonderzoek. Patiënten met ECOG performance status > 1 en mucosaal melanoom werden uitgesloten van klinische onderzoeken. Patiënten zonder levermetastasen met ASAT > 2,5 x ULN als baseline, patiënten met levermetastasen met ASAT > 5 x ULN als baseline en patiënten met totaal bilirubine ≥ 3 x ULN als baseline, werden ook uitgesloten.

Patiënten met een voorgeschiedenis van auto-immuunziekte, zie ook rubriek 4.4.

MDX010-20

Een dubbelblind fase 3-onderzoek includeerde patiënten met (inoperabel of gemetastaseerd) melanoom in een gevorderd stadium die reeds eerder waren behandeld met regimes die een of meer van de volgende middelen bevatten: IL-2, dacarbazine, temozolomide, fotemustine of carboplatine. De patiënten werden gerandomiseerd in een verhouding 3:1:1 waarin men ipilimumab 3 mg/kg + een experimenteel gp100-peptidevaccin (gp100), ipilimumab 3 mg/kg als monotherapie of alleen

gp100 kreeg. Alle patiënten waren HLA-A2*0201 positief; dit type HLA ondersteunt de immuunpresentatie van gp100. De patiënten werden geincludeerd ongeacht hun baseline BRAF- mutatiestatus. De patiënten kregen ipilimumab elke 3 weken gedurende 4 doses indien ze die konden verdragen (inductietherapie). Patiënten met een duidelijke verhoging van de tumorlast vóór voltooiing van de inductieperiode zetten de inductietherapie voort indien ze die konden verdragen en een adequate performance status hadden. De beoordeling van tumorrespons op ipilimumab werd uitgevoerd op ongeveer Week 12, na voltooiing van de inductietherapie.

Verdere behandeling met ipilimumab (herbehandeling) werd aangeboden aan patiënten die PD hadden na initiële klinische respons (PR of CR) of na SD (volgens de gemodificeerde criteria van de

WHO) > 3 maanden na de laatste tumorbeoordeling. Het primaire eindpunt was OS in de groep ipilimumab + gp100 vs. de groep met gp100. De belangrijkste secundaire eindpunten waren OS in de

groep met ipilimumab + gp100 vs. de groep met ipilimumab als monotherapie en in de groep met ipilimumab als monotherapie vs. de groep met gp100.

Een totaal van 676 patiënten werd gerandomiseerd: 137 in de groep met ipilimumab als monotherapie, 403 in de groep met ipilimumab + gp100 en 136 in de groep met alleen gp100. De meerderheid kreeg alle 4 doses tijdens de inductie. Tweeëndertig patiënten kregen herbehandeling: 8 in de groep met ipilimumab als monotherapie, 23 in de groep met ipilimumab + gp100 en 1 in de groep met gp100. De duur van de follow-up was tot 55 maanden. De

baselinekenmerken waren evenwichtig verdeeld over alle groepen. De mediane leeftijd was 57 jaar. De meerderheid (71-73%) van de patiënten was in ziektestadium M1c en 37-40% van de patiënten had verhoogd lactaatdehydrogenase (LDH) bij baseline. Een totaal aantal van 77 patiënten had een voorgeschiedenis van eerder behandelde hersenmetastasen.

De ipilimumab -houdende regimes vertoonden een statistisch significant voordeel voor wat betreft OS ten opzichte van de controlegroep met gp100. De hazard ratio (HR) voor vergelijking van OS tussen ipilimumab als monotherapie en gp100 was 0,66 (95% CI: 0,51; 0,87; p = 0,0026).

Bij de subgroepanalyse was het waargenomen OS voordeel consistent binnen de meeste subgroepen van patiënten (M [Metastasen]-stadium, al dan niet behandeld met interleukine-2, baseline LDH, leeftijd, geslacht en het type en aantal voorgaande behandelingen). De gegevens die een OS voordeel van ipilimumab behandeling ondersteunden bij vrouwen ouder dan 50 jaar waren echter beperkt. De werkzaamheid van ipilimumab voor vrouwen ouder dan 50 jaar is daarom onzeker. Er kunnen geen definitieve conclusies getrokken worden vanuit deze gegevens aangezien de analyse van de subgroepen maar kleine aantallen patiënten bevatte.

Mediane en geschatte percentages van OS na 1 jaar en na 2 jaar worden weergegeven in tabel 3.

Tabel 3:

Totale overleving in MDX010-20

 

 

 

 

 

 

 

Ipilimumab 3 mg/kg

gp100 a

 

 

n=137

n=136

Mediaan

Maanden (95%

10 maanden

6 maanden

CI)

 

(8,0; 13,8)

(5,5; 8,7)

OS na 1 jaar

% (95% CI)

46% (37,0; 54,1)

25% (18,1; 32,9)

 

 

 

 

OS na 2 jaar

% (95% CI)

24% (16,0; 31,5)

14% (8,0; 20,0)

a gp100-peptidevaccin is een experimentele controle.

In de groep met ipilimumab 3 mg/kg als monotherapie was de mediane OS respectievelijk 22 maanden en 8 maanden voor patiënten met SD en patiënten met PD. Op het tijdstip van deze analyse waren de medianen voor patiënten met CR of PR nog niet bereikt.

Bij patiënten die herbehandeling nodig hadden, was de BORR 38% (3/8 patiënten) in de groep met YERVOY als monotherapie en 0% in de groep met gp100. De disease control rate (DCR) (gedefinieeerd als CR+PR+SD) was respectievelijk 75% (6/8 patiënten) en 0%. Vanwege het beperkte aantal patiënten in deze analyses kan er geen definitieve conclusie worden getrokken met betrekking tot de werkzaamheid van ipilimumab herbehandeling.

De ontwikkeling of de handhaving van klinische activiteit na de behandeling met ipilimumab was vergelijkbaar, met of zonder het gebruik van systemische corticosteroïden.

Andere onderzoeken

OS van ipilimumab 3 mg/kg monotherapie bij patiënten die nog geen chemotherapie hebben ondergaan, gepooled over fase 2 en fase 3 klinisch onderzoek (N= 78; gerandomiseerd) en in patiënten die nog geen behandeling hebben ondergaan in twee retrospectieve observationele studies (N= 273 en N= 157) waren over het algemeen consistent. In de twee observationele onderzoeken hadden 12,1% en 33,1% van de patiënten hersenmetastasen op het moment dat de diagnose melanoom in een gevorderd

stadium werd gesteld. In deze onderzoeken waren de geschatte 1-jaar overlevingsfrequenties 59,2% (95% CI: 53,0 - 64,8) en 46,7% (95% CI: 38,1 - 54,9). De geschatte 1-jaar-, 2-jaar- en 3-jaar- overlevingsfrequenties bij patiënten die nog geen chemotherapie hebben ondergaan (N= 78) gepooled over fase 2 en fase 3 klinisch onderzoek waren respectievelijk 54,1% (95% CI: 42,5 - 65,6), 31,6% (95% CI: 20,7 - 42,9) en 23,7% (95% CI: 14,3 - 34,4).

Overlevingsvoordeel van behandeling met ipilimumab (bij 3 mg/kg) op de lange termijn werd aangetoond door middel van een gepoolde analyse van OS data uit klinische onderzoeken bij patiënten met een eerder behandeld en niet eerder behandeld gevorderd melanoom (n = 965). De Kaplan-Meier OS curve liet een plateau zien, wat begint rond 3 jaar (OS percentage = 21% [95%-BI: 17-24]) en doorloopt tot 10 jaar bij sommige patiënten (zie figuur 1).

Figuur 1: Overall Survival met ipilimumab 3 mg/kg in gepoolde analyse

3,0

mg/kg

Overall Survival (proportie)

Aantal risicopatiënten

3,0

mg/kg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pediatrische patiënten

Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten tot uitstel van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met ipilimumab in een of meerdere subgroepen van pediatrische patiënten voor de behandeling van melanoom (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).

5.2Farmacokinetische eigenschappen

De farmacokinetiek van ipilimumab werd bestudeerd bij 785 patiënten met melanoom in een gevorderd stadium die inductiedoses kregen variërend van 0,3 tot 10 mg/kg, elke drie weken toegediend gedurende 4 doses. Cmax, Cmin en AUC van ipilimumab bleken proportioneel te zijn met de dosis binnen het onderzochte dosisbereik. Na herhaalde toediening van ipilimumab elke 3 weken bleek de klaring niet te variëren met de tijd en werd een minimale systemische accumulatie waargenomen aan de hand van een accumulatie-index van 1,5 of lager. Ipilimumab steady-state werd bereikt met de derde dosis. Op basis van de populatie farmacokinetische analyse, werden de volgende gemiddelde (procentcoëfficiëntvariatie) parameters van ipilimumab verkregen: terminale halfwaardetijd van 15,4 dagen (34,4%); systemische klaring van 16,8 ml/u (38,1%); en distributievolume in steady-state van 7,47 l (10,1%). De gemiddelde (procentcoëfficiëntvariatie)

ipilimumab Cmin die werd bereikt in een steady-state met een inductieregime van 3 mg/kg, was 19,4 μg/ml (74,6%).

De klaring van ipilimumab steeg met een hoger lichaamsgewicht en met hogere baseline LDH; er is echter geen dosisaanpassing nodig voor verhoogde LDH of lichaamsgewicht na toediening op basis van mg/kg. De klaring werd niet beïnvloed door leeftijd (spreidingsbreedte -23-88 jaar), geslacht, gelijktijdig gebruik van budesonide of dacarbazine, performance status, HLA-A2*0201-status, milde leverstoornissen, nierstoornissen, immunogeniciteit en voorafgaande kankerbehandeling. Het effect van ras werd niet onderzocht omdat er niet voldoende gegevens zijn in niet-Kaukasiche etnische groepen. Er werden geen gecontroleerde onderzoeken uitgevoerd om de farmacokinetiek van ipilimumab te evalueren bij pediatrische patiënten of bij patiënten met lever- of nierstoornissen.

Op basis van een blootstelling-reactie analyse bij 497 patiënten met melanoom in een gevorderd stadiumwas de OS onafhankelijk van voorafgaande systemische kankerbehandeling en nam toe met hogere ipilimumab Cminss plasmaconcentraties.

Nierfunctiestoornissen

Uit de populatiefarmacokinetische analyse van data uit klinische onderzoeken bij patiënten met gemetastaseerd melanoom bleken reeds bestaande lichte en matige nierfunctiestoornissen geen invloed te hebben op de klaring van ipilimumab. Er zijn beperkte klinische en farmacokinetische data bij reeds bestaande ernstige nierfunctiestoornissen; de mogelijke noodzaak voor dosisaanpassing kan niet worden bepaald.

Leverfunctiestoornissen

Uit de populatiefarmacokinetische analyse van data uit klinische onderzoeken bij patiënten met gemetastaseerd melanoom bleken reeds bestaande lichte en matige leverfunctiestoornissen geen invloed te hebben op de klaring van ipilimumab. Er zijn beperkte klinische en farmacokinetische data bij reeds bestaande matige leverfunctiestoornissen; de mogelijke noodzaak voor dosisaanpassing kan niet worden bepaald. Er waren geen patiënten met reeds bestaande ernstige leverfunctiestoornissen geidentificeerd in klinische onderzoeken.

5.3Gegevens uit het preklinische veiligheidsonderzoek

In toxicologische studies met herhaalde intraveneuze doses bij apen werd ipilimumab over het algemeen goed verdragen. Bijwerkingen waarbij het immuunsysteem een rol speelt werden infrequent waargenomen (~3%) en bestonden uit colitis (wat tot één enkel sterfgeval leidde), dermatitis en infusiereactie (mogelijk te wijten aan acute cytokinerelease door een hoge injectiesnelheid). Een vermindering in het gewicht van de schildklier en testes werd waargenomen in één onderzoek zonder dat er histopathologische bevindingen waren; de klinische relevantie van de bevinding is onbekend.

De effecten van ipilimumab op prenatale en postnatale ontwikkeling zijn onderzocht in een studie bij cynomolgus-apen. Zwangere apen kregen elke 3 weken ipilimumab toegediend vanaf het begin van organogenese in het eerste trimester tot aan de bevalling, bij blootstellingsspiegels (AUC) die gelijk of hoger waren vergeleken met de klinische dosering van 3 mg/kg ipilimumab. Er werden geen bijwerkingen op reproductie gerelateerd aan de behandeling waargenomen gedurende de eerste twee trimesters van de zwangerschap. Vanaf het derde trimester ondervonden beide ipilimumab-groepen een hogere incidentie van abortus, doodgeboorte, premature bevalling (met corresponderend lager geboortegewicht), en zuigelingsterfte vergeleken met dieren uit de controlegroep; deze bevindingen waren dosisafhankelijk. Er werden tevens externe of viscerale ontwikkelingsafwijkingen gevonden in het urogenitale systeem bij 2 zuigelingen die in utero waren blootgesteld aan ipilimumab. Eén vrouwelijke zuigeling had unilaterale renale agenesie van de linkernier en de urineleider, en één mannelijke zuigeling had een plasbuis zonder opening met daarbij gepaard gaande urinaire obstructie en subcutaan scrotum oedeem. Het verband tussen deze malformaties en de behandeling is onduidelijk.

Er zijn geen studies uitgevoerd om de mutagene en carcinogene potentie van ipilimumab te onderzoeken. Er zijn geen vruchtbaarheidsonderzoeken uitgevoerd.

6.FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1Lijst van hulpstoffen

Tris-hydrochloride (2-amino-2-hydroxymethyl-1,3-propanediol hydrochloride) Natriumchloride

Mannitol (E421)

Pentetinezuur (diethyleentriaminepenta-azijnzuur) Polysorbaat 80

Natriumhydroxide (voor pH-aanpassing) Zoutzuur (voor pH-aanpassing)

Water voor injecties

6.2Gevallen van onverenigbaarheid

Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden.

6.3Houdbaarheid

Ongeopende injectieflacon 3 jaar

Na openen

Vanuit een microbiologisch standpunt moet het geneesmiddel na opening onmiddellijk worden geïnfuseerd of verdund en geïnfuseerd. De chemische en fysieke stabiliteit van het onverdunde en verdunde concentraat tijdens gebruik (tussen 1 en 4 mg/ml) werd aangetoond gedurende 24 uur bij 25°C en 2°C tot 8°C. Indien niet onmiddellijk gebruikt, kan de infusieoplossing (onverdund of verdund) worden bewaard gedurende 24 uur, hetzij in een koelkast (2°C tot 8°C) of op kamertemperatuur (20°C tot 25°C).

6.4Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Bewaren in de koelkast (2°C -8°C).

Niet in de vriezer bewaren.

Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.

Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel na eerste opening of verdunning, zie rubriek 6.3.

6.5Aard en inhoud van de verpakking

10 ml concentraat in een injectieflacon (glas type I) met een stopper (omhuld butylrubber) en een flip- off sluiting (aluminium). Verpakkingsgrootte van 1.

40 ml concentraat in een injectieflacon (glas type I) met een stopper (omhuld butylrubber) en een flip- off sluiting (aluminium). Verpakkingsgrootte van 1.

Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.

6.6Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies

De bereiding moet uitgevoerd worden door opgeleid personeel overeenkomstig de Good Clinical Practice richtlijnen, vooral wat betreft asepsis.

Berekening van de dosis:

De voorgeschreven dosis voor de patiënt is aangeduid in mg/kg. Op basis van de voorgeschreven dosis berekent u de totale toe te dienen dosis. Er kan meer dan één injectieflacon YERVOY-concentraat nodig zijn om de totale dosis aan de patiënt toe te dienen.

Elke 10 ml injectieflacon YERVOY-concentraat geeft 50 mg ipilimumab; elke 40 ml injectieflacon geeft 200 mg ipilimumab.

De totale dosis ipilimumab in mg = het gewicht van de patiënt in kg × de voorgeschreven dosis in mg/kg.

Het volume YERVOY-concentraat om de dosis te bereiden (ml) = de totale dosis in mg, gedeeld door 5 (de sterkte van het YERVOY-concentraat is 5 mg/ml).

Bereiding van de infusie:

Werk aseptisch bij het bereiden van de infusie. De infusie moet worden bereid in een laminaire flowkast of veiligheidskabinet met de standaard voorzorgsmaatregelen voor veilige hantering van intraveneuze middelen.

YERVOY kan worden gebruikt voor intraveneuze toediening hetzij:

zonder verdunning, na overbrenging met een geschikte steriele injectiespuit in een infusiecontainer; hetzij

na verdunning tot 5 maal het originele volume van het concentraat (tot 4 delen verdunner op 1 deel concentraat). De uiteindelijke concentratie moet tussen 1 en 4 mg/ml bedragen. Voor de verdunning van het YERVOY-concentraat, kunt u gebruikmaken van ofwel:

9 mg/ml (0,9%) natriumchloride oplossing voor injectie; ofwel

50 mg/ml (5%) glucoseoplossing voor injectie.

STAP 1

Laat het geschikte aantal injectieflacons YERVOY ongeveer 5 minuten op kamertemperatuur staan.

Controleer het YERVOY-concentraat op deeltjes of verkleuring. YERVOY-concentraat is een heldere tot licht opaalachtige, kleurloze tot lichtgele vloeistof die (enkele) lichte deeltjes kan bevatten. Niet gebruiken indien een ongewoon aantal deeltjes of verkleuring aanwezig is.

Zuig het vereiste volume YERVOY-concentraat op met een geschikte steriele injectiespuit.

STAP 2

Breng het concentraat over in een steriele, vacuüm glazen fles of infuuszak (PVC of niet-PVC).

Indien van toepassing, verdunnen met de vereiste hoeveelheid 9 mg/ml (0,9%) natriumchloride oplossing voor injectie of 50 mg/ml (5%) glucoseoplossing voor injectie. De infusie zachtjes mengen door handmatig ronddraaien.

Toediening:

De infusie met YERVOY mag niet worden toegediend als een intraveneuze push- of bolusinjectie. De infusie met YERVOY dient intraveneus gedurende een periode van 90 minuten te worden toegediend.

De infusie met YERVOY mag niet tegelijkertijd met andere middelen in dezelfde intraveneuze lijn worden toegediend. Gebruik een afzonderlijke infusielijn voor de infusie.

Gebruik een infusieset en een in-line steriel, niet-pyrogeen filter met lage proteïnebinding (poriegrootte van 0,2 μm tot 1,2 μm).

De infusie met YERVOY is compatibel met:

PVC-infusiesets

Polyethersulfon (0,2 μm tot 1,2 μm) en nylon (0,2 μm) in-line filters

Spoel de lijn met 9 mg/ml (0,9%) natriumchloride oplossing voor injectie of 50 mg/ml (5%) glucoseoplossing voor injectie aan het einde van de infusie.

Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.

7.HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Bristol-Myers Squibb Pharma EEIG

Uxbridge Business Park

Sanderson Road

Uxbridge UB8 1DH

Verenigd Koninkrijk

8.NUMMER(S) VAN VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

EU/1/11/698/001-002

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 13 juli 2011

Datum van laatste verlenging:

10.DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu.

Commentaar

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
  • Hulp
  • Get it on Google Play
  • Over
  • Info on site by:

  • Presented by RXed.eu

  • 27558

    Geneesmiddelen op recept vermeld