Polish
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Bexsero (recombinant Neisseria meningitidis group-B...) – Charakterystyka produktu leczniczego - J07AH09

Updated on site: 05-Oct-2017

Nazwa lekarstwaBexsero
Kod ATCJ07AH09
Substancjarecombinant Neisseria meningitidis group-B NHBA fusion protein /recombinant Neisseria meningitidis group-B NadA protein /recombinant Neisseria meningitidis group B fHbp fusion protein /outer membrane vesiclesfrom Neisseria meningitidis group-B strain NZ98
ProducentGSK Vaccines S.r.l.

Niniejszy produkt leczniczy będzie dodatkowo monitorowany. Umożliwi to szybkie zidentyfikowanie nowych informacji o bezpieczeństwie. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane. Aby dowiedzieć się, jak zgłaszać działania niepożądane - patrz punkt 4.8.

1.NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Bexsero zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce

Szczepionka przeciw meningokokom grupy B (rDNA), złożona, adsorbowana

2.

SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

 

Jedna dawka (0,5 ml) zawiera:

 

Rekombinowane białko fuzyjne NHBA ze szczepów Neisseria meningitidis

50 mikrogramów

grupy B 1, 2, 3

 

Rekombinowane białko NadA ze szczepów Neisseria meningitidis grupy B 1, 2, 3

50 mikrogramów

Rekombinowane białko fuzyjne fHbp ze szczepów Neisseria meningitidis

50 mikrogramów

grupy B 1, 2, 3

 

Pęcherzyki błony zewnętrznej (OMV) ze szczepu NZ98/254 bakterii Neisseria

25 mikrogramów

meningitidis grupy B mierzone jako całkowita ilość białka zawierającego

 

PorA P1.4 2

 

1wytwarzane w komórkach E. coli przy użyciu technologii rekombinacji DNA.

2adsorbowane na wodorotlenku glinu (0,5 mg Al³+).

3NHBA (antygen Neisseria wiążący heparynę), NadA (adhezyna A ze szczepów Neisseria meningitidis), fHbp (białko wiążące czynnik H)

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3.POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Zawiesina do wstrzykiwań.

Biała, opalizująca ciekła zawiesina.

4.SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1Wskazania do stosowania

Szczepionka Bexsero jest wskazana do czynnego uodparniania osób w wieku 2 miesięcy i starszych przeciw inwazyjnej chorobie meningokokowej wywoływanej przez Neisseria meningitidis grupy B. Przy szczepieniu należy rozważyć wpływ chorób inwazyjnych w różnych grupach wiekowych oraz zróżnicowanie antygenowe szczepów z grupy B występujących w różnych obszarach geograficznych.

Informacje na temat ochrony przeciw poszczególnym szczepom grupy B, patrz punkt 5.1.

Tę szczepionkę należy stosować zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

4.2Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Tabela 1. Podsumowanie schematów dawkowania

 

Szczepienie

Odstępy między

 

Grupa wiekowa

dawkami w ramach

Dawka uzupełniająca

pierwotne

 

szczepienia pierwotnego

 

 

 

 

 

Trzy dawki

 

 

Niemowlęta,

po 0,5 ml, pierwsza

Nie mniej niż 1 miesiąc

Tak, jedna dawka w wieku

od 2 do 5 miesięcy

dawka w wieku

między 12 a 15 miesięcy b, c

 

2 miesięcy a

 

 

 

 

 

Tak, jedna dawka w drugim

Nieszczepione

 

 

roku życia, z zachowaniem

Dwie dawki

 

odstępu co najmniej

niemowlęta,

Nie mniej niż 2 miesiące

po 0,5 ml

2 miesięcy między serią

od 6 do 11 miesięcy

 

 

 

szczepienia pierwotnego

 

 

 

 

 

 

a dawką uzupełniającą c

 

 

 

Tak, jedna dawka

Nieszczepione

Dwie dawki

 

z zachowaniem odstępu

dzieci, od 12 do

Nie mniej niż 2 miesiące

od 12 do 23 miesięcy między

po 0,5 ml

23 miesięcy

 

serią szczepienia pierwotnego

 

 

 

 

 

a dawką uzupełniającą c

Dzieci,

Dwie dawki

Nie mniej niż 2 miesiące

Nie określono potrzeby d

od 2 do 10 lat

po 0,5 ml

 

 

Młodzież (w wieku

Dwie dawki

Nie mniej niż 1 miesiąc

Nie określono potrzeby d

od 11 lat) i dorośli*

po 0,5 ml

 

 

aPierwszą dawkę należy podać w wieku 2 miesięcy. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności szczepionki Bexsero u niemowląt w wieku poniżej 8 tygodni. Brak dostępnych danych.

bW przypadku opóźnienia dawka uzupełniająca nie powinna być podana później niż w wieku 24 miesięcy.

cPatrz punkt 5.1. Nie określono dotychczas potrzeby i schematu podawania kolejnych dawek uzupełniających.

dPatrz punkt 5.1.

* Brak dostępnych danych dla dorosłych w wieku powyżej 50 lat.

Sposób podawania

Szczepionkę należy wstrzykiwać głęboko domięśniowo, najlepiej w przednio-boczną część uda u niemowląt lub w obszarze mięśnia naramiennego u starszych pacjentów.

W przypadku jednoczesnego podawania więcej niż jednej szczepionki należy zastosować oddzielne miejsca wstrzyknięć.

Szczepionki nie wolno wstrzykiwać dożylnie, podskórnie lub śródskórnie, a także nie wolno jej mieszać z innymi szczepionkami w tej samej strzykawce.

Instrukcje dotycząca przygotowywania szczepionki przed podaniem, patrz punkt 6.6.

4.3Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

4.4Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Podobnie jak w przypadku innych szczepionek, podanie szczepionki Bexsero należy odroczyć u pacjentów z ciężką chorobą przebiegającą z gorączką. Występowanie łagodnego zakażenia, na przykład przeziębienia, nie powinno być powodem odroczenia szczepienia.

Nie wstrzykiwać do naczyń krwionośnych.

Podobnie jak w przypadku wszystkich szczepionek podawanych przez wstrzyknięcie, należy zawsze zapewnić dostęp do właściwego leczenia i nadzoru medycznego na wypadek wystąpienia reakcji anafilaktycznej spowodowanej podaniem szczepionki.

W związku z podaniem szczepionki mogą wystąpić reakcje lękowe, w tym reakcje wazowagalne (omdlenie), hiperwentylacja lub reakcje związane ze stresem jako psychogenna odpowiedź na wkłucie igły (patrz punkt 4.8). Ważne jest, aby wykonywać szczepienie w miejscu pozwalającym uniknąć obrażeń w wyniku omdlenia.

Szczepionki nie należy podawać osobom cierpiącym na małopłytkowość lub jakiekolwiek inne zaburzenia krzepliwości krwi mogące stanowić przeciwwskazania dla wstrzyknięcia domięśniowego, chyba że potencjalne korzyści wyraźnie przewyższają ryzyko związane z podaniem szczepionki.

Podobnie, jak w przypadku każdej szczepionki, podanie szczepionki Bexsero może nie zapewnić ochrony wszystkim zaszczepionym osobom.

Nie można oczekiwać, że szczepionka Bexsero zapewni ochronę przeciw wszystkim istniejącym szczepom meningokoków z grupy B (patrz punkt 5.1).

Podobnie, jak w przypadku wielu szczepionek, fachowy personel medyczny powinien być świadomy, że po zaszczepieniu niemowląt i dzieci (w wieku poniżej 2 lat) może dojść do podwyższenia temperatury ciała. Profilaktyczne podanie środków przeciwgorączkowych w momencie szczepienia lub krótko po szczepieniu może zmniejszyć częstość i intensywność poszczepiennych reakcji gorączkowych. Podawanie leków przeciwgorączkowych należy rozpoczynać zgodnie z lokalnymi wytycznymi dotyczącymi leczenia niemowląt i dzieci (w wieku poniżej 2 lat).

U osób z upośledzeniem odpowiedzi immunologicznej, zarówno w wyniku stosowanej terapii immunosupresyjnej, jak i z powodu zaburzeń genetycznych lub innych przyczyn, odpowiedź immunologiczna po szczepieniu może być obniżona. Dostępne są dane dotyczące immunogenności u osób z zaburzeniami układu dopełniacza, asplenią lub zaburzeniami czynności śledziony (patrz punkt 5.1).

Brak jest danych na temat stosowania szczepionki Bexsero u osób w wieku powyżej 50 lat i dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania u osób przewlekle chorych.

Podczas podawania dawek szczepienia pierwotnego bardzo niedojrzałym wcześniakom (urodzonym ≤ 28. tygodniu ciąży), a zwłaszcza niemowlętom ze stwierdzoną w wywiadzie niedojrzałością układu oddechowego, należy mieć na uwadze ryzyko wystąpienia bezdechu oraz potrzebę monitorowania czynności oddechowych przez okres 48–72 godzin. Nie należy wstrzymywać ani odraczać szczepienia ze względu na duże korzyści wynikające ze szczepienia tej grupy niemowląt.

Nasadka strzykawki może zawierać kauczuk naturalny (lateks). Choć ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej jest bardzo małe, fachowy personel medyczny powinien rozważyć stosunek korzyści do ryzyka przed podaniem szczepionki pacjentom ze stwierdzoną w wywiadzie nadwrażliwością

na lateks.

Na wczesnych etapach procesu wytwarzania szczepionki stosowana jest kanamycyna, którą usuwa się w kolejnych etapach produkcji. W przypadku obecności kanamycyny w końcowym produkcie, jej poziom jest niższy niż 0,01 mikrograma na dawkę szczepionki.

Nie określono bezpieczeństwa stosowania szczepionki Bexsero u osób wrażliwych na kanamycynę.

4.5Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Stosowanie z innymi szczepionkami

Szczepionkę Bexsero można podawać jednocześnie z wymienionymi poniżej antygenami zarówno w postaci szczepionek monowalentnych jak i skojarzonych przeciw: błonicy, tężcowi, krztuścowi

(komponenta bezkomórkowa), Haemophilus influenzae typu b, poliomyelitis (inaktywowana), wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, pneumokokom (skoniugowana szczepionka 7-walentna), odrze, śwince, różyczce, ospie wietrznej i meningokokom grupy C (szczepionka skoniugowana z toksoidem błoniczym - MenC-CRM).

Wyniki badań klinicznych wskazują, że odpowiedź immunologiczna na rutynowo podawane szczepionki przy jednoczesnym podaniu Bexsero jest niezaburzona, co stwierdzono w oparciu o poziomy wytwarzania przeciwciał, które nie są niższe niż po osobnym podaniu szczepionek. W badaniach odnotowano niespójne wyniki w zakresie odpowiedzi immunologicznej na inaktywowany poliowirus typu 2 oraz na koniugat pneumokokowego serotypu 6B, a także niższe miano przeciwciał

w odpowiedzi na antygen pertaktyny krztuścowej, jednakże wszystkie te powyższe dane nie wskazują wpływu istotnego klinicznie.

Ze względu na częstsze występowanie gorączki, tkliwości w miejscu wstrzyknięcia, zmiany nawyków żywieniowych i drażliwości w przypadku równoczesnego podawania szczepionki Bexsero z ww. szczepionkami, w miarę możliwości należy rozważyć oddzielne podawanie ww. szczepionek. Profilaktyczne zastosowanie paracetamolu zmniejsza częstość i stopień ciężkości gorączki bez jednoczesnego wpływu na immunogenność czy to szczepionki Bexsero, czy też standardowych szczepionek. Nie badano wpływu na odpowiedź immunologiczną środków przeciwgorączkowych innych niż paracetamol.

Nie prowadzono badań nad równoczesnym zastosowaniem szczepionki Bexsero i szczepionek innych niż wymienione powyżej.

W przypadku równoczesnego podawania z innymi szczepionkami, szczepionkę Bexsero należy podać w oddzielne miejsce wstrzyknięcia (patrz punkt 4.2).

4.6Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania szczepionki u ciężarnych.

Nie jest znane potencjalne ryzyko dla kobiet w ciąży. Pomimo tego nie należy wstrzymywać szczepienia w przypadkach wyraźnego ryzyka narażenia na zakażenie meningokokowe.

W badaniu, w którym samicom królika podawano szczepionkę Bexsero w dawce ok. 10-krotnie przekraczającej dawkę stosowaną u ludzi w przeliczeniu na masę ciała, nie wykazano toksycznego działania na organizm matki lub płodu oraz wpływu na przebieg ciąży, zachowanie matki, płodność samic lub pourodzeniowy rozwój potomstwa.

Karmienie piersią

Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania szczepionki u kobiet i ich dzieci w okresie karmienia piersią. Przed podjęciem decyzji o szczepieniu w okresie karmienia piersią należy ocenić stosunek korzyści do ryzyka.

Nie stwierdzono działań niepożądanych u szczepionych samic królika ani u karmionego przez nie potomstwa do 29. dnia laktacji włącznie. Szczepionka Bexsero wykazywała immunogenność

w modelach zwierzęcych u samic szczepionych przed okresem karmienia piersią; stwierdzono obecność przeciwciał u potomstwa, nie oznaczano natomiast poziomu przeciwciał w mleku.

Płodność

Brak jest danych dotyczących wpływu szczepionki na płodność u ludzi.

W badaniach z udziałem zwierząt nie stwierdzono wpływu na płodność samic.

4.7Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Szczepionka Bexsero nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak niektóre z objawów wymienionych w punkcie 4.8 (Działania niepożądane) mogą tymczasowo wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

4.8Działania niepożądane

Zestawienie profilu bezpieczeństwa

Bezpieczeństwo stosowania szczepionki Bexsero badano w 14 badaniach, w tym

w 10 randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem 8776 uczestników (w wieku od 2 miesięcy), którym podano co najmniej jedną dawkę szczepionki Bexsero. Wśród otrzymujących szczepionkę Bexsero było 5849 niemowląt i dzieci (w wieku poniżej 2 lat), 250 dzieci (w

wieku 2 do 10 lat) oraz 2677 młodzieży i dorosłych. Spośród osób, którym podano serię szczepień pierwotnych szczepionką Bexsero w wieku niemowlęcym, 3285 otrzymało dawkę uzupełniającą w drugim roku życia. Dodatkowo oceniono dane dotyczące 207 dzieci zaszczepionych Bexsero w kolejnym badaniu.

Wśród niemowląt i dzieci (w wieku poniżej 2 lat) najczęściej obserwowanymi w badaniach klinicznych miejscowymi i układowymi reakcjami niepożądanymi były tkliwość i rumień w miejscu wstrzyknięcia, gorączka i drażliwość.

W badaniach klinicznych z udziałem niemowląt szczepionych w wieku 2, 4 i 6 miesięcy występowanie gorączki (≥38°C) zgłaszano u od 69% do 79% uczestników w przypadku podawania szczepionki Bexsero równocześnie ze standardowymi szczepionkami (zawierającymi antygeny: pneumokokowe (skoniugowana szczepionka 7-walentna), błonicy, tężca, krztuśca (komponenta bezkomórkowa), wirusowego zapalenia wątroby typu B, inaktywowanego poliomielitis oraz Haemophilus influenzae typu b) w porównaniu do grupy od 44% do 59% badanych, którym standardowe szczepionki podawano oddzielnie. W przypadku niemowląt i dzieci (w wieku poniżej 2 lat) szczepionych Bexsero i standardowymi szczepionkami, częściej zgłaszano również przypadki użycia środków przeciwgorączkowych. Gdy szczepionkę Bexsero podawano oddzielnie, częstość przypadków gorączki była podobna do częstości związanej z podawaniem standardowych szczepionek niemowlęcych podawanych w warunkach badań klinicznych. Jeśli dochodziło do wystąpienia gorączki, miała ona z reguły przewidywalny przebieg

i w większości przypadków ustępowała dzień po szczepieniu.

Wśród młodzieży i osób dorosłych najczęściej obserwowanymi w badaniach klinicznych miejscowymi i układowymi reakcjami niepożądanymi były ból w miejscu wstrzyknięcia, złe samopoczucie i ból głowy.

Nie stwierdzono wzrostu częstości ani stopnia ciężkości reakcji niepożądanych po podaniu kolejnych dawek w ramach cyklu szczepień.

Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych

Działania niepożądane (po uodpornieniu pierwotnym lub po podaniu dawki uzupełniającej) uznane za mające co najmniej możliwy związek ze szczepieniem podzielono w oparciu o częstość występowania.

Częstość występowania zdefiniowano następująco:

Bardzo często:

(≥1/10)

Często:

(≥1/100 i <1/10)

Niezbyt często:

(≥1/1000 i <1/100)

Rzadko:

(≥1/10 000 i <1/1000)

Bardzo rzadko:

(<1/10 000)

Nieznana częstość:

(Nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

W każdej grupie częstości działania niepożądane podano zgodnie ze zmniejszającym się stopniem ciężkości.

Poza doniesieniami z badań klinicznych, po wprowadzeniu do obrotu szczepionki Bexsero na całym świecie zgłaszane są spontaniczne raporty dotyczące działań niepożądanych; zostały one wymienione poniżej. Z uwagi na to, że te działania niepożądane są zgłaszane spontanicznie w populacji o nieznanej wielkości, nie zawsze jest możliwe wiarygodne określenie częstości ich występowania i dlatego zostały one umieszczone jako o nieznanej częstości.

Niemowlęta i dzieci (w wieku do 10 lat)

Zaburzenia układu immunologicznego

Nieznana częstość: reakcje alergiczne (w tym reakcje anafilaktyczne)

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Bardzo często: zaburzenia apetytu

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo często: senność, nietypowy płacz, ból głowy

Niezbyt często: drgawki (w tym drgawki gorączkowe)

Nieznana częstość: epizody hipotoniczno - hiporeaktywne

Zaburzenia naczyniowe

Niezbyt często: bladość (rzadko po podaniu dawki uzupełniającej)

Rzadko: zespół Kawasaki

Zaburzenia żołądka i jelit

Bardzo często: biegunka, wymioty (niezbyt często po podaniu dawki uzupełniającej)

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Bardzo często: wysypka (dzieci w wieku od 12 do 23 miesięcy) (niezbyt często po podaniu dawki uzupełniającej)

Często: wysypka (niemowlęta i dzieci w wieku od 2 do 10 lat) Niezbyt często: egzema

Rzadko: pokrzywka

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Bardzo często: ból stawów

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często: gorączka (≥38°C), tkliwość w miejscu wstrzyknięcia (w tym ciężka tkliwość w miejscu wstrzyknięcia definiowana jako płacz w przypadku poruszenia kończyną, w którą wykonano zastrzyk), rumień w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia, drażliwość

Niezbyt często: gorączka (≥40°C)

Nieznana częstość: pęcherze w miejscu wstrzyknięcia lub wokół niego

Młodzież (w wieku od 11 lat) i dorośli

Zaburzenia układu immunologicznego

Nieznana częstość: reakcje alergiczne (w tym reakcje anafilaktyczne)

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo często: ból głowy

Nieznana częstość: omdlenie lub reakcje wazowagalne wywołane wstrzyknięciem

Zaburzenia żołądka i jelit

Bardzo często: nudności

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Bardzo często: ból mięśni, ból stawów

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często: Ból w miejscu wstrzyknięcia (w tym ciężki ból w miejscu wstrzyknięcia definiowany jako niezdolność do wykonywania codziennych czynności), obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia, rumień w miejscu wstrzyknięcia, złe samopoczucie Nieznana częstość: gorączka, pęcherze w miejscu wstrzyknięcia lub wokół niego

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.

4.9Przedawkowanie

Dane na temat przedawkowania szczepionki są ograniczone. W przypadku przedawkowania zaleca się monitorowanie czynności życiowych i ewentualne leczenie objawowe.

5.WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: szczepionki przeciw meningokokom, kod ATC: J07AH09

Mechanizm działania

Uodpornienie z zastosowaniem szczepionki Bexsero ma na celu stymulację wytwarzania przeciwciał bakteriobójczych rozpoznających szczepionkowe antygeny NHBA, NadA, fHbp i PorA P1.4 (immunodominujący antygen składnika OMV) i posiadających oczekiwane działanie ochronne przeciw inwazyjnej chorobie meningokokowej (IMD). Ponieważ ekspresja tych antygenów jest różna w różnych szczepach, meningokoki, w których ekspresja ww. antygenów jest na

wystarczającym poziomie, są podatne na bakteriobójcze działanie przeciwciał wywołanych podaniem szczepionki. Metoda MATS (Meningococcal Antigen Typing System – System Typowania Antygenów Meningokokowych) została opracowana w celu określenia profili antygenowych różnych szczepów bakterii meningokokowych grupy B podatnych na działanie bakteriobójcze w teście aktywności bakteriobójczej surowicy z użyciem ludzkiego dopełniacza (hSBA). Analiza

około 1000 różnych inwazyjnych izolatów meningokokowych z grupy B zebranych w latach 2007– 2008 w 5 krajach europejskich wykazała, że w zależności od kraju pochodzenia od 73% do 87% izolowanych szczepów meningokoków z grupy B posiadało według MATS profil antygenowy odpowiedni by być objętym działaniem szczepionki. Stwierdzono, że ogółem 78% (95% przedział ufności 63%–90%) spośród około 1000 szczepów było potencjalnie podatnych na przeciwciała powstałe po podaniu szczepionki.

Skuteczność kliniczna

Nie badano skuteczności szczepionki Bexsero w badaniach klinicznych. O skuteczności szczepionki wnioskowano na podstawie wykazanej indukcji przeciwciał bakteriobójczych w surowicy

w odpowiedzi na każdy z antygenów wchodzących w skład szczepionki (patrz punkt „Immunogenność”).

Immunogenność

Wytwarzanie przeciwciał bakteriobójczych w surowicy w odpowiedzi na każdy z antygenów szczepionki – NadA, fHbp, NHBA i PorA P1.4 – badano z użyciem zestawu czterech szczepów referencyjnych meningokoków z grupy B. Poziom bakteriobójczych przeciwciał przeciw tym szczepom mierzono w teście aktywności bakteriobójczej surowicy z zastosowaniem surowicy ludzkiej jako źródła dopełniacza (hSBA). Dla szczepu referencyjnego NHBA nie są dostępne dane ze wszystkich schematów szczepień.

Większość pierwszoplanowych badań immunogenności było randomizowanymi, kontrolowanymi, wieloośrodkowymi badaniami klinicznymi. Immunogenność badano u niemowląt, dzieci, młodzieży i dorosłych.

Immunogenność u niemowląt i dzieci

W badaniach z udziałem niemowląt uczestnikom podawano trzy dawki szczepionki Bexsero albo

w wieku 2, 4 i 6 miesięcy, albo w wieku 2, 3 i 4 miesięcy, z dawką uzupełniającą podawaną w drugim roku życia, najwcześniej w wieku 12 miesięcy. Próbki surowicy pobierano przed szczepieniem, miesiąc po trzecim szczepieniu (patrz tabela 2) i miesiąc po szczepieniu uzupełniającym (patrz tabela 3).

W przedłużeniu badania badano trwałość odpowiedzi immunologicznej rok po podaniu dawki uzupełniającej (patrz tabela 3). Uprzednio nieszczepionym dzieciom również podawano dwie dawki szczepionki w drugim roku życia, z badaniem trwałości przeciwciał wykonywanym rok po podaniu drugiej dawki (patrz tabela 4). Immunogenność po podaniu dwóch dawek udokumentowano również w innym badaniu z udziałem niemowląt w wieku 6 do 8 miesięcy w momencie włączenia do badania

(patrz tabela 4).

Immunogenność u niemowląt w wieku 2 do 6 miesięcy

W tabeli 2 podsumowano wyniki dotyczące immunogenności po upływie miesiąca od podania trzech dawek szczepionki Bexsero w wieku 2, 3, 4 lub 2, 4, 6 miesięcy. Miesiąc po podaniu trzeciej dawki stwierdzono wysokie poziomy przeciwciał bakteriobójczych przeciw antygenom referencyjnych szczepów meningokoków fHbp, NadA i PorA P1.4 dla obu schematów szczepienia szczepionką

Bexsero. Odpowiedź bakteriobójcza na antygen NHBA była również wysoka u niemowląt szczepionych w schemacie wiekowym 2, 4 i 6 miesięcy, ale antygen ten wydawał się mniej immunogenny w schemacie

wiekowym 2, 3 i 4 miesiące. Konsekwencje kliniczne zmniejszonej immunogenności antygenu NHBA w tym schemacie nie są znane.

Tabela 2. Aktywność bakteriobójcza przeciwciał w surowicy 1 miesiąc po podaniu trzeciej dawki szczepionki Bexsero niemowlętom w wieku 2, 3, 4 lub 2, 4, 6 miesięcy.

Antygen

 

Badanie V72P13

Badanie V72P12

Badanie V72P16

 

2, 4, 6 miesięcy

2, 3, 4 miesiące

2, 3, 4 miesiące

 

 

 

% seropozytywnych*

N = 1149

N = 273

N = 170

fHbp

(95% CI)

100% (99-100)

99% (97-100)

100% (98-100)

hSBA GMT**

 

 

(95% CI)

(87-95)

(75-91)

(90-113)

 

% seropozytywnych

N = 1152

N = 275

N = 165

NadA

(95% CI)

100% (99-100)

100% (99-100)

99% (97-100)

hSBA GMT

 

 

(95% CI)

(606-665)

(292-362)

(348-450)

 

% seropozytywnych

N = 1152

N = 274

N = 171

PorA P1.4

(95% CI)

84% (82-86)

81% (76-86)

78% (71-84)

hSBA GMT

 

 

(95% CI)

(13-15)

(9,14-12)

(8,59-12)

 

% seropozytywnych

N = 100

N = 112

N = 35

NHBA

(95% CI)

84% (75-91)

37% (28-46)

43% (26-61)

hSBA GMT

3,24

3,29

 

 

(95% CI)

(13-21)

(2,49-4,21)

(1,85-5,83)

*% seropozytywnych = odsetek osób z wynikiem hSBA ≥1:5.

**GMT = średnia geometryczna miana przeciwciał (ang. geometric mean titer).

W tabeli 3 podsumowano dane dotyczące trwałości przeciwciał bakteriobójczych 8 miesięcy po szczepieniu szczepionką Bexsero niemowląt w wieku 2, 3 i 4 miesięcy oraz 6 miesięcy po szczepieniu szczepionką Bexsero niemowląt w wieku 2, 4 i 6 miesięcy (przed punktem czasowym, w którym podawano dawkę uzupełniającą) oraz dane dotyczące dawki uzupełniającej po podaniu czwartej dawki szczepionki Bexsero w wieku 12 miesięcy. W tabeli 3 przedstawiono również trwałość odpowiedzi immunologicznej rok po podaniu dawki uzupełniającej.

Tabela 3. Aktywność bakteriobójcza przeciwciał w surowicy po podaniu dawki uzupełniającej w wieku 12 miesięcy po pierwotnej serii szczepień w wieku 2, 3 i 4 lub 2, 4 i 6 miesięcy oraz utrzymywanie się przeciwciał bakteriobójczych rok po podaniu dawki uzupełniającej.

Antygen

 

2, 3, 4, 12 miesięcy

2, 4, 6, 12 miesięcy

 

przed podaniem dawki uzupełniającej*

N = 81

N = 426

 

% seropozytywnych** (95% CI)

58% (47-69)

82% (78-85)

 

hSBA GMT*** (95% CI)

5,79 (4,54-7,39)

10 (9,55-12)

 

1 miesiąc po podaniu dawki uzupełniającej

N = 83

N = 422

fHbp

% seropozytywnych (95% CI)

100% (96-100)

100% (99-100)

 

hSBA GMT (95% CI)

135 (108-170)

128 (118-139)

 

12 miesięcy po podaniu dawki uzupełniającej

 

N = 299

 

% seropozytywnych (95% CI)

-

62% (56-67)

 

hSBA GMT (95% CI)

 

6,5 (5,63-7,5)

 

przed podaniem dawki uzupełniającej

N = 79

N = 423

 

% seropozytywnych (95% CI)

97% (91-100)

99% (97-100)

 

hSBA GMT (95% CI)

63 (49-83)

81 (74-89)

 

1 miesiąc po podaniu dawki uzupełniającej

N = 84

N = 421

NadA

% seropozytywnych (95% CI)

100% (96-100)

100% (99-100)

 

hSBA GMT (95% CI)

1558 (1262-1923)

1465 (1350-1590)

 

12 miesięcy po podaniu dawki uzupełniającej

 

N = 298

 

% seropozytywnych (95% CI)

-

97% (95-99)

 

hSBA GMT (95% CI)

 

81 (71-94)

 

przed podaniem dawki uzupełniającej

N = 83

N = 426

 

% seropozytywnych (95% CI)

19% (11-29)

22% (18-26)

 

hSBA GMT (95% CI)

1,61 (1,32-1,96)

2,14 (1,94-2,36)

 

1 miesiąc po podaniu dawki uzupełniającej

N = 86

N = 424

PorA P1.4

% seropozytywnych (95% CI)

97% (90-99)

95% (93-97)

 

hSBA GMT (95% CI)

47 (36-62)

35 (31-39)

 

12 miesięcy po podaniu dawki uzupełniającej

 

N = 300

 

% seropozytywnych (95% CI)

-

17% (13-22)

 

hSBA GMT (95% CI)

 

1,91 (1,7-2,15)

 

przed podaniem dawki uzupełniającej

N = 69

N = 100

 

% seropozytywnych (95% CI)

25% (15-36)

61% (51-71)

 

hSBA GMT (95% CI)

2,36 (1,75-3,18)

8,4 (6,4-11)

 

1 miesiąc po podaniu dawki uzupełniającej

N = 67

N = 100

NHBA

% seropozytywnych (95% CI)

76% (64-86)

98% (93-100)

 

hSBA GMT (95% CI)

12 (8,52-17)

42 (36-50)

 

12 miesięcy po podaniu dawki uzupełniającej

 

N = 291

 

% seropozytywnych (95% CI)

-

36% (31–42%)

 

hSBA GMT (95% CI)

 

3,35 (2,88-3,9)

*punkt czasowy przed podaniem dawki uzupełniającej odpowiada utrzymywaniu się przeciwciał bakteriobójczych 8 miesięcy po podaniu szczepionki Bexsero w wieku 2, 3 i 4 miesięcy

i 6 miesięcy po podaniu szczepionki Bexsero w wieku 2, 4 i 6 miesięcy.

**% seropozytywnych = odsetek osób z wynikiem hSBA ≥1:5.

***GMT = średnia geometryczna miana przeciwciał.

W dodatkowym badaniu obejmującym dzieci w wieku 4 lat, którym w okresie niemowlęcym podano pełny cykl szczepienia pierwotnego i dawkę uzupełniającą, zaobserwowano zmniejszenie miana przeciwciał

w odpowiedzi na antygeny PorA P1.4 i fHbp (odsetek pacjentów z wynikiem hSBA ≥ 1:5 osiągnął odpowiednio 9%–10% i 12%–20%). W tym samym badaniu odpowiedź na kolejną dawkę szczepionki wskazywała na występowanie pamięci immunologicznej, ponieważ po kolejnym szczepieniu wynik hSBA

≥ 1:5 w odpowiedzi na antygen PorA P1.4 uzyskało 81%–95%, a w odpowiedzi na antygen fHbp —97%– 100% badanych. Nie określono dotychczas klinicznego znaczenia tej obserwacji ani konieczności podawania dodatkowej dawki przypominającej w celu utrzymania długoterminowej odporności.

Immunogenność u dzieci w wieku 6 do 11 miesięcy, 12 do 23 miesięcy i 2 do 10 lat

Immunogenność po podaniu dwóch dawek w odstępie dwóch miesięcy dzieciom w wieku 6 do

26 miesięcy udokumentowano również w trzech badaniach, których wyniki podsumowano w tabeli 4. Odsetki wyników seropozytywnych i geometryczne średnie miana przeciwciał były wysokie dla każdego z antygenów szczepionki i osiągały podobne wartości po podaniu serii dwóch dawek niemowlętom w wieku 6–8 miesięcy oraz dzieciom w wieku 13–15 miesięcy i w wieku 24-26 miesięcy. W tabeli 4 podsumowano również dane dotyczące utrzymywania się przeciwciał rok po podaniu dwóch dawek szczepionki

w wieku 13 i 15 miesięcy.

Tabela 4. Aktywność bakteriobójcza przeciwciał w surowicy po podaniu szczepionki Bexsero w wieku 6 i 8 miesięcy, 13 i 15 miesięcy lub 24 i 26 miesięcy oraz utrzymywanie się przeciwciał bakteriobójczych rok po podaniu dwóch dawek w wieku 13 i 15 miesięcy.

 

 

 

Przedział wiekowy

 

 

 

Od 6 do

 

Od 12 do

 

Od 2 do 10 lat

Antygen

 

11 miesięcy

 

23 miesięcy

 

 

 

 

 

 

 

Wiek podczas podania szczepionki

 

 

6, 8 miesięcy

 

13, 15 miesięcy

 

24, 26 miesięcy

 

1 miesiąc po podaniu 2. dawki

N = 23

 

N = 163

 

N = 105

 

% seropozytywnych* (95% CI)

100% (85-100)

 

100% (98-100)

 

100% (97-100)

fHbp

hSBA GMT** (95% CI)

250 (173-361)

 

271 (237-310)

 

220 (186-261)

12 miesięcy po podaniu 2. dawki

 

 

N = 68

 

 

 

 

 

 

 

 

% seropozytywnych (95% CI)

-

 

74% (61-83)

 

-

 

hSBA GMT (95% CI)

 

 

14 (9,4-20)

 

 

 

1 miesiąc po podaniu 2. dawki

N = 23

 

N = 164

 

N = 103

 

% seropozytywnych (95% CI)

100% (85-100)

 

100% (98-100)

 

99% (95-100)

NadA

hSBA GMT (95% CI)

534 (395-721)

 

599 (520-690)

 

455 (372-556)

12 miesięcy po podaniu 2. dawki

 

 

N = 68

 

 

 

 

 

 

 

 

% seropozytywnych (95% CI)

-

 

97% (90-100)

 

-

 

hSBA GMT (95% CI)

 

 

70 (47-104)

 

 

 

1 miesiąc po podaniu 2. dawki

N = 22

 

N = 164

 

N = 108

 

% seropozytywnych (95% CI)

95% (77-100)

 

100% (98-100)

 

98% (93-100)

PorA P1.4

hSBA GMT (95% CI)

27 (21-36)

 

43 (38-49)

 

27 (23-32)

12 miesięcy po podaniu 2. dawki

 

 

N = 68

 

 

 

 

 

 

 

 

% seropozytywnych (95% CI)

-

 

18% (9-29)

 

-

 

hSBA GMT (95% CI)

 

 

1,65 (1,2-2,28)

 

 

 

1 miesiąc po podaniu 2. dawki

 

 

N = 46

 

N = 100

 

% seropozytywnych (95% CI)

-

 

63% (48-77)

 

97% (91-99)

NHBA

hSBA GMT (95% CI)

 

 

11 (7,07-16)

 

38 (32-45)

12 miesięcy po podaniu 2. dawki

 

 

N = 65

 

 

 

 

 

 

 

 

% seropozytywnych (95% CI)

-

 

38% (27-51)

 

-

 

hSBA GMT (95% CI)

 

 

3,7 (2,15-6,35)

 

 

*% seropozytywnych = odsetek osób z wynikiem hSBA ≥1:4 (w wieku 6 do 11 miesięcy) i hSBA ≥1:5 (w wieku 12 do 23 miesięcy i od 2 do 10 lat).

**GMT = średnia geometryczna miana przeciwciał.

W dodatkowej grupie 67 dzieci badanych po szczepieniu szczepionką Bexsero w wieku 40 do 44 miesięcy w ramach dwóch przedłużeń badań (odpowiednio N = 36 i N = 29–31) stwierdzono wzrost mian

w teście hSBA dla czterech antygenów referencyjnych. Odsetki pacjentów seropozytywnych wynosiły odpowiednio 100% dla fHbp i NadA, 94% i 90% dla PorA P1.4, 89% i 72% dla NHBA.

Immunogenność u młodzieży (w wieku od 11 lat) i dorosłych

Młodzieży podawano dwie dawki szczepionki Bexsero w odstępie jednego, dwóch lub sześciu miesięcy; uzyskane dane podsumowano w tabelach 5 i 6.

W badaniach z udziałem dorosłych dane uzyskano po podaniu dwóch dawek szczepionki Bexsero w odstępie jednego lub dwóch miesięcy (patrz tabela 7).

Schematy szczepienia dwiema dawkami w odstępie jednego lub dwóch miesięcy dały podobne poziomy odpowiedzi immunologicznej zarówno u dorosłych, jak i u młodzieży. Podobne poziomy odpowiedzi immunologicznej obserwowano również w przypadku młodzieży, której podawano dwie dawki szczepionki Bexsero w odstępie sześciu miesięcy.

Tabela 5. Aktywność bakteriobójcza przeciwciał w surowicy u młodzieży miesiąc po podaniu dwóch dawek szczepionki Bexsero w różnych schematach dwudawkowych oraz utrzymywanie się przeciwciał bakteriobójczych 18 do 23 miesięcy po podaniu drugiej dawki.

Antygen

 

0, 1 miesiąc

0, 2 miesiące

0, 6 miesięcy

 

1 miesiąc po podaniu 2. dawki

N = 638

N = 319

N = 86

 

% seropozytywnych*

100%

100%

100%

 

(95% CI)

(99–100)

(99–100)

(99–100)

 

hSBA GMT**

 

(95% CI)

(193–229)

(209–263)

(157–302)

fHbp

18–23 miesięcy po

N=102

N=106

N=49

 

podaniu 2. dawki

 

 

 

 

 

% seropozytywnych

82%

81%

84%

 

(95% CI)

(74–89)

(72–88)

(70–93)

 

hSBA GMT

 

(95% CI)

(20–42)

(24–49)

(16–45)

 

1 miesiąc po podaniu 2. dawki

N = 639

N = 320

N = 86

 

% seropozytywnych

100%

99%

99%

 

(95% CI)

(99–100)

(98–100)

(94–100)

 

hSBA GMT

 

(95% CI)

(455–528)

(653–825)

(675–1147)

NadA

18–23 miesięcy po

N = 102

N = 106

N = 49

 

podaniu 2. dawki

 

 

 

 

 

% seropozytywnych

93%

95%

94%

 

(95% CI)

(86–97)

(89–98)

(83–99)

 

hSBA GMT

 

(95% CI)

(30–54)

(33–58)

(43–98)

 

1 miesiąc po podaniu 2. dawki

N = 639

N = 319

N = 86

 

% seropozytywnych

100%

100%

100%

 

(95% CI)

(99–100)

(99–100)

(96–100)

 

hSBA GMT

 

(95% CI)

(84–102)

(107–142)

(101–195)

PorA P1.4

18–23 miesięcy po

N = 102

N = 106

N = 49

 

podaniu 2. dawki

 

 

 

 

 

% seropozytywnych

75%

75%

86%

 

(95% CI)

(65–83)

(66–83)

(73–94)

 

hSBA GMT

 

(95% CI)

(12–24)

(14–27)

(17–43)

 

1 miesiąc po podaniu 2. dawki

N = 46

N = 46

-

 

% seropozytywnych

100%

100%

-

NHBA

(95% CI)

(92–100)

(92–100)

 

 

hSBA GMT

-

 

(95% CI)

(76–129)

(82–140)

 

 

*% seropozytywnych = odsetek osób z wynikiem hSBA ≥1:4.

**GMT = średnia geometryczna miana przeciwciał.

W badaniu u młodzieży odpowiedź bakteriobójczą po podaniu dwóch dawek szczepionki Bexsero pogrupowano w oparciu o wyjściowy wynik hSBA niższy niż 1:4 lub równy lub większy niż 1:4. Odsetki odpowiedzi seropozytywnych oraz odsetki pacjentów z co najmniej 4-krotnym wzrostem miana przeciwciał w teście hSBA do jednego miesiąca po podaniu drugiej dawki szczepionki Bexero w porównaniu do wartości wyjściowej podsumowano w tabeli 6. Po szczepieniu szczepionką Bexsero u wysokiego odsetka badanych osób uzyskano seropozytywność i 4-krotny wzrost miana przeciwciał w teście hSBA niezależnie od stanu przed szczepieniem.

Tabela 6. Odsetek młodzieży z odpowiedzią seropozytywną i co najmniej 4-krotnym wzrostem miana przeciwciał bakteriobójczych miesiąc po podaniu dwóch dawek szczepionki Bexsero w różnych schematach dwudawkowych – ze stratyfikacją w oparciu

o miano przeciwciał przed szczepieniem.

Antyge

 

 

0, 1 miesiąc

0, 2 miesiące

0, 6 miesięcy

n

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

%

miano przed

N = 369

N = 179

N = 55

 

szczepieniem

100% (98–

100% (98–

100% (94–

 

seropozytywnych*

 

<1:4

100)

100)

100)

 

po

 

miano przed

N = 269

N = 140

N = 31

 

podaniu 2. dawki

 

szczepieniem

100% (99–

100% (97–

100% (89–

fHbp

(95% CI)

≥1:4

100)

100)

100)

 

 

 

 

% 4-krotnego

miano przed

N = 369

N = 179

N = 55

 

wzrostu po

szczepieniem <1:4

100% (98–100)

100% (98–100)

100% (94–100)

 

podaniu 2. dawki

miano przed

N = 268

N = 140

N = 31

 

(95% CI)

szczepieniem ≥1:4

90% (86–93)

86% (80–92)

90% (74–98)

 

 

 

 

 

 

 

% seropozytywnych

miano przed

N = 427

N = 211

N = 64

 

szczepieniem <1:4

100% (99–100)

99% (97–100)

98% (92–100)

 

po podaniu 2. dawki

 

 

 

 

 

miano przed

N = 212

N = 109

N = 22

 

(95% CI)

 

szczepieniem ≥1:4

100% (98–100)

100% (97–100)

100% (85–100)

NadA

 

 

 

 

 

 

% 4-krotnego

miano przed

N = 426

N = 211

N = 64

 

 

wzrostu po

szczepieniem <1:4

99% (98–100)

99% (97–100)

98% (92–100)

 

podaniu 2. dawki

miano przed

N = 212

N = 109

N = 22

 

(95% CI)

szczepieniem ≥1:4

96% (93–98)

95% (90–98)

95% (77–100)

 

 

 

 

 

 

 

% seropozytywnych

miano przed

N = 427

N = 208

N = 64

 

szczepieniem <1:4

100% (98–100)

100% (98–100)

100% (94–100)

 

po podaniu 2. dawki

 

 

 

 

 

miano przed

N = 212

N = 111

N = 22

 

(95% CI)

 

szczepieniem ≥1:4

100% (98–100)

100% (97–100)

100% (85–100)

PorA P1.4

 

 

 

 

 

 

% 4-krotnego

miano przed

N = 426

N = 208

N = 64

 

 

wzrostu po

szczepieniem <1:4

99% (98–100)

100% (98–100)

100% (94–100)

 

podaniu 2. dawki

miano przed

N = 211

N = 111

N = 22

 

(95% CI)

szczepieniem ≥1:4

81% (75–86)

77% (68–84)

82% (60–95)

 

 

 

 

 

 

 

% seropozytywnych

miano przed

N = 2

N = 9

-

 

szczepieniem <1:4

100% (16–100)

100% (66–100)

 

 

 

po podaniu 2. dawki

 

 

 

 

 

miano przed

N = 44

N = 37

 

 

(95% CI)

-

 

szczepieniem ≥1:4

100% (92–100)

100% (91–100)

NHBA

 

 

 

 

 

 

 

% 4-krotnego

miano przed

N = 2

N = 9

-

 

 

wzrostu po

szczepieniem <1:4

100% (16–100)

89% (52–100)

 

 

 

podaniu 2. dawki

miano przed

N = 44

N = 37

-

 

(95% CI)

szczepieniem ≥1:4

30% (17–45)

19% (8–35)

 

 

 

 

 

 

 

 

*% seropozytywnych = odsetek osób z wynikiem hSBA ≥1:4.

Tabela 7. Aktywność bakteriobójcza przeciwciał w surowicy u dorosłych po podaniu dwóch dawek szczepionki Bexsero w różnych schematach dwudawkowych.

Antygen

 

0, 1 miesiąc

0, 2 miesiące

 

 

 

 

 

1 miesiąc po podaniu 2. dawki

N = 28

N = 46

 

% seropozytywnych

100%

100%

fHbp

(95% CI)

(88–100)

(92–100)

 

hSBA GMT**

 

(95% CI)

(75–133)

(71–121)

 

1 miesiąc po podaniu 2. dawki

N = 28

N = 46

 

% seropozytywnych

100%

100%

NadA

(95% CI)

(88–100)

(92–100)

 

hSBA GMT

 

(95% CI)

(338–948)

(108–193)

 

1 miesiąc po podaniu 2. dawki

N = 28

N = 46

 

% seropozytywnych

96%

91%

PorA P1.4

(95% CI)

(82–100)

(79–98)

 

hSBA GMT

 

(95% CI)

(30–75)

(21–48)

*% seropozytywnych = odsetek osób z wynikiem hSBA ≥1:4.

**GMT = średnia geometryczna miana przeciwciał.

Nie oceniano aktywności bakteriobójczej surowicy w odpowiedzi na antygen NHBA.

Immunogenność w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież z zaburzeniami układu dopełniacza, asplenią lub zaburzeniami czynności śledziony

W badaniu klinicznym III fazy, dzieci i młodzież w wieku od 2 do 17 lat z zaburzeniami układu dopełniacza (40), asplenią lub zaburzeniami funkcji śledziony (107) oraz zdrowe dzieci w tym samym wieku (85) otrzymały 2 dawki szczepionki Bexsero w odstępie 2 miesięcy. Miesiąc po zakończeniu 2- dawkowego schematu szczepienia, odsetek pacjentów z wynikiem hSBA ≥ 1:5 w grupie z zaburzeniami układu dopełniacza oraz grupie z asplenią lub zaburzeniami funkcji śledziony wynosił odpowiednio: 87% i 97% dla antygenu fHbp, 95% i 100% dla antygenu NadA, 68% i 86% dla antygenu PorA P 1.4 i 73% i 94% dla antygenu NHBA, wskazując na wystąpienie odpowiedzi immunologicznej u tych pacjentów z zaburzeniami odporności. Odsetek pacjentów z grupy osób zdrowych z wynikiem hSBA ≥ 1:5 wynosił: 98% dla antygenu fHbp, 99% dla antygenu NadA, 83% dla antygenu PorA P 1.4 i 99% dla antygenu NHBA.

Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego

Bexsero w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w zakresie zapobiegania chorobom meningokokowym wywoływanym przez Neisseria meningitidis grupy B (stosowanie u dzieci

i młodzieży, patrz punkt 4.2)

5.2Właściwości farmakokinetyczne

Nie dotyczy.

5.3Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne wynikające z badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka.

6.DANE FARMACEUTYCZNE

6.1Wykaz substancji pomocniczych

Sodu chlorek

Histydyna

Sacharoza

Woda do wstrzykiwań

Adsorbent, patrz punkt 2.

6.2Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności.

6.3Okres ważności

3 lata

6.4Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w lodówce (2 C – 8 C).

Nie zamrażać.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

6.5Rodzaj i zawartość opakowania

Zawiesina 0,5 ml w ampułko-strzykawce (szkło typu I) z tłoczkiem zakończonym korkiem (guma bromobutylowa typu I) i ochronną nasadką strzykawki (guma typu I lub II), z igłami lub bez igieł.

Wielkości opakowań: 1 lub 10 strzykawek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania

Podczas przechowywania, w ampułko-strzykawce zawierającej zawiesinę można zauważyć drobny białawy osad.

Przed użyciem należy silnie wstrząsnąć ampułko-strzykawkę w celu uzyskania jednorodnej zawiesiny.

Przed podaniem należy obejrzeć szczepionkę pod kątem obecności cząstek i zmiany barwy. W przypadku obecności jakichkolwiek obcych cząstek stałych i/lub zmiany w wyglądzie fizycznym nie należy podawać szczepionki. Jeśli w opakowaniu znajdują się dwie igły o różnej długości, należy wybrać odpowiednią igłę zapewniającą podanie domięśniowe.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

7.PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

GSK Vaccines S.r.l.,

Via Fiorentina 1,

53100 Siena,

Włochy

8.NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

EU/1/12/812/001

EU/1/12/812/002

EU/1/12/812/003

EU/1/12/812/004

9.DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 14 stycznia 2013

10.DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków http://www.ema.europa.eu.

Komentarze

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
  • Pomoc
  • Get it on Google Play
  • O nas
  • Info on site by:

  • Presented by RXed.eu

  • 27558

    lista leków na receptę