Polish
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Caelyx (doxorubicin hydrochloride) – Charakterystyka produktu leczniczego - L01DB

Updated on site: 05-Oct-2017

Nazwa lekarstwaCaelyx
Kod ATCL01DB
Substancjadoxorubicin hydrochloride
ProducentJanssen-Cilag International N.V.

1.NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Caelyx 2 mg/ml koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

2.SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jeden ml produktu Caelyx zawiera 2 mg chlorowodorku doksorubicyny w pegylowanych liposomach.

Caelyx, produkt liposomowy, zawiera chlorowodorek doksorubicyny zamknięty w liposomach, których powierzchnia pokryta jest metoksypolietylenoglikolem (MPEG). Proces ten nazywany jest pegylacją i zabezpiecza liposomy przed wykryciem przez układ fagocytów jednojądrzastych (MPS), co powoduje, że lek dłużej znajduje się w krwiobiegu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3.POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.

Zawiesina jest jałowa, półprzezroczysta, w kolorze czerwonym.

4.SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1Wskazania do stosowania

Produkt Caelyx jest wskazany:

-w monoterapii raka piersi z przerzutami u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem powikłań ze strony mięśnia sercowego.

-w leczeniu zaawansowanego raka jajnika u pacjentek, u których chemioterapia I rzutu związkami platyny zakończyła się niepowodzeniem.

-w leczeniu pacjentów z progresją szpiczaka mnogiego w terapii skojarzonej z bortezomibem, którzy wcześniej otrzymali co najmniej jeden rzut leczenia i którzy już zostali poddani transplantacji szpiku lub się do niej nie kwalifikują.

-w leczeniu mięsaka Kaposiego (ang. KS) w przebiegu AIDS u pacjentów z małą liczbą CD4 (<200 limfocytów CD4/mm3) ze znacznym zajęciem błon śluzowych, skóry lub narządów wewnętrznych.

-produkt Caelyx może być stosowany u pacjentów z AIDS-KS w chemioterapii pierwszego lub drugiego rzutu, gdy pomimo wcześniej stosowanej chemioterapii skojarzonej złożonej z co najmniej dwóch spośród następujących leków: alkaloidów barwinka, bleomycyny i standardowej postaci farmaceutycznej doksorubicyny (lub innej antracykliny) obserwowano postęp choroby lub brak tolerancji.

4.2Dawkowanie i sposób podawania

Produkt Caelyx należy podawać tylko pod nadzorem specjalisty onkologa, mającego doświadczenie w stosowaniu leków cytotoksycznych.

Produkt Caelyx wykazuje unikalne właściwości farmakokinetyczne. Nie wolno go stosować zamiennie z innymi postaciami farmaceutycznymi chlorowodorku doksorubicyny.

Dawkowanie

Rak piersi lub rak jajnika

Produkt Caelyx podawany jest dożylnie w dawce 50 mg/m2 pc. co 4 tygodnie do czasu progresji choroby, tak długo jak pacjent toleruje leczenie.

Szpiczak mnogi

Produkt Caelyx podawany jest dożylnie w dawce 30 mg/m2 pc. w 4. dniu 3-tygodniowego cyklu leczenia bortezomibem w postaci 1.-godzinnego wlewu podanego niezwłocznie po wlewie bortezomibu. Schemat leczenia bortezomibem obejmuje podanie dawki 1,3 mg/m² w 1., 4., 8. oraz 11. dniu w 3-tygodniowych cyklach leczenia. Leczenie powinno być kontynuowane dopóki utrzymuje się odpowiedź na leczenie, tak długo jak pacjent toleruje leczenie. Dzień leczenia skojarzonego (4. dzień cyklu) może być odroczony do 48 godzin, jeżeli wystąpią powody medyczne. Jednak przerwa pomiędzy kolejnymi dawkami bortezomibu nie może być mniejsza niż 72 godziny.

Mięsak Kaposiego w przebiegu AIDS

Produkt Caelyx podawany jest dożylnie w dawce 20 mg/m2 pc. co 2 do 3 tygodni. Należy unikać przerw krótszych niż 10 dni, gdyż nie można wykluczyć kumulacji leku i nasilenia toksyczności. W celu uzyskania odpowiedzi terapeutycznej zaleca się prowadzenie leczenia przez 2 do 3 miesięcy. Leczenie kontynuować w miarę potrzeb tak, aby utrzymać odpowiedź terapeutyczną.

Wszystkie grupy pacjentów

Jeśli u pacjenta występują wczesne objawy przedmiotowe lub podmiotowe reakcji na wlew (patrz punkty 4.4 i 4.8), podawanie należy natychmiast przerwać, zastosować odpowiednią premedykację (leki przeciwhistaminowe i(lub) krótko działające kortykosteroidy) i ponowić wlew z mniejszą szybkością.

Wytyczne dotyczące modyfikacji dawkowania produktu Caelyx

W celu opanowania działań niepożądanych, takich jak erytrodyzestezja dłoniowo - podeszwowa (ang. palmar-plantar erythrodysesthesia - PPE), zapalenie jamy ustnej lub toksyczny wpływ na układ krwiotwórczy, dawka może być zmniejszona lub podana później. Wytyczne dotyczące modyfikacji dawkowania produktu Caelyx w związku z działaniami niepożądanymi podano w tabelach poniżej. Stopnie toksyczności przedstawione w tabelach oparte zostały na kryteriach toksyczności Narodowego Instytutu Raka (National Cancer Institute Common Toxicity Criteria, NCI-CTC).

Tabele dotyczące PPE (Tabela 1) i zapalenia jamy ustnej (Tabela 2) przedstawiają schemat modyfikacji dawkowania zastosowany w badaniach klinicznych leczenia raka piersi i raka jajnika (modyfikacja zalecanego 4-tygodniowego cyklu leczenia). Jeśli wymienione objawy toksyczności wystąpią u pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS, zalecany 2-3-tygodniowy cykl leczenia może być zmodyfikowany w podobny sposób.

Tabela dotycząca toksycznego wpływu na układ krwiotwórczy (Tabela 3) przedstawia schemat modyfikacji dawkowania zastosowany tylko w badaniach klinicznych dotyczących leczenia raka piersi i raka jajnika. Sposób modyfikacji dawkowania u pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS jest podany w punkcie 4.8.

Tabela 1. Erytrodyzestezja dłoniowo - podeszwowa (PPE)

 

Tydzień po poprzedniej dawce produktu Caelyx

Stopień toksyczności w

Tydzień 4.

Tydzień 5.

Tydzień 6.

aktualnej ocenie

 

 

 

Stopień 1.

Taka sama dawka, jeśli

Taka sama dawka, jeśli

Zmniejszyć dawkę o

(łagodny rumień, obrzęk

u pacjenta nie wystąpiła

u pacjenta nie wystąpiła

25%; powrócić do

lub łuszczenie się nie

poprzednio toksyczność

poprzednio toksyczność

4-tygodniowej

ograniczające codziennej

skórna stopnia III lub IV;

skórna stopnia III lub IV;

przerwy

aktywności)

jeśli wystąpiła - należy

jeśli wystąpiła - należy

 

 

odczekać dodatkowy

odczekać dodatkowy

 

 

tydzień

tydzień

 

Stopień 2.

Należy odczekać

Należy odczekać

Zmniejszyć dawkę o

(rumień, łuszczenie się lub

dodatkowy tydzień

dodatkowy tydzień

25%; powrócić do

obrzęk utrudniający, lecz

 

 

4-tygodniowej

nie uniemożliwiający

 

 

przerwy

normalnej aktywności

 

 

 

fizycznej; małe pęcherze

 

 

 

lub owrzodzenia o średnicy

 

 

 

mniejszej niż 2 cm)

 

 

 

Stopień 3.

Należy odczekać

Należy odczekać

Zaprzestać

(tworzenie się pęcherzy,

dodatkowy tydzień

dodatkowy tydzień

podawania leku

owrzodzeń lub obrzęków

 

 

 

utrudniających chodzenie

 

 

 

lub normalną codzienną

 

 

 

aktywność; niemożliwe

 

 

 

noszenie normalnej

 

 

 

odzieży)

 

 

 

Stopień 4.

Należy odczekać

Należy odczekać

Zaprzestać

(rozległe lub miejscowe

dodatkowy tydzień

dodatkowy tydzień

podawania leku

procesy powodujące

 

 

 

powikłania związane z

 

 

 

zakażeniami lub

 

 

 

wymagające pozostania w

 

 

 

łóżku bądź hospitalizacji)

 

 

 

Tabela 2. Zapalenie jamy ustnej

 

 

 

Tydzień po poprzedniej dawce produktu Caelyx

Stopień toksyczności w

Tydzień 4.

Tydzień 5.

Tydzień 6.

aktualnej ocenie

 

 

 

Stopień 1.

Taka sama dawka, jeśli

Taka sama dawka, jeśli

Zmniejszyć dawkę o

(bezbolesne owrzodzenie,

u pacjenta nie wystąpiło

u pacjenta nie wystąpiło

25%; powrócić do

rumień lub niewielka

poprzednio zapalenie

poprzednio zapalenie

4-tygodniowej

bolesność)

jamy ustnej

jamy ustnej

przerwy lub na

 

stopnia III lub IV; jeśli

stopnia III lub IV; jeśli

podstawie oceny

 

wystąpiło - należy

wystąpiło - należy

lekarza zaprzestać

 

odczekać dodatkowy

odczekać dodatkowy

podawania leku

 

tydzień

tydzień

 

Stopień 2.

Należy odczekać

Należy odczekać

Zmniejszyć dawkę o

(bolesny rumień, obrzęk lub

dodatkowy tydzień

dodatkowy tydzień

25%; powrócić do

owrzodzenie, ale z

 

 

4-tygodniowej

możliwością jedzenia)

 

 

przerwy lub na

 

 

 

podstawie oceny

 

 

 

lekarza zaprzestać

 

 

 

podawania leku

Stopień 3.

Należy odczekać

Należy odczekać

Zaprzestać

(bolesny rumień, obrzęk lub

dodatkowy tydzień

dodatkowy tydzień

podawania leku

owrzodzenie bez

 

 

 

możliwości jedzenia)

 

 

 

 

 

 

 

Stopień 4.

Należy odczekać

Należy odczekać

Zaprzestać

(wymaga żywienia

dodatkowy tydzień

dodatkowy tydzień

podawania leku

parenteralnego lub

 

 

 

dojelitowego)

 

 

 

Tabela 3. Toksyczny wpływ na układ krwiotwórczy [bezwzględną liczbę neutrofili (ang. Absolute Neutrophil Count - ANC) lub płytki] – postępowanie dotyczące pacjentek z rakiem piersi lub rakiem jajnika

STOPIEŃ

ANC

PŁYTKI

MODYFIKACJA

Stopień 1.

1500 - 1900

75 000 - 150 000

Wznowić leczenie bez zmniejszenia dawki.

Stopień 2.

1000 - <1500

50 000 - <75 000

Należy odczekać do osiągnięcia ANC ≥1500 i

 

 

 

płytek ≥75 000; podać ponownie bez zmniejszenia

 

 

 

dawki.

Stopień 3.

500 - <1000

25 000 - <50 000

Należy odczekać do osiągnięcia ANC ≥1500 i

 

 

 

płytek ≥75 000; podać ponownie bez zmniejszenia

 

 

 

dawki.

Stopień 4.

<500

<25 000

Należy odczekać do osiągnięcia ANC ≥ 1500 i

 

 

 

płytek ≥75 000; zmniejszyć dawkę o 25% lub

 

 

 

kontynuować leczenie pełną dawką podając czynnik

 

 

 

wzrostu.

W przypadku pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych produktem Caelyx w skojarzeniu z bortezomibem, u których stwierdzono PPE lub zapalenie błony śluzowej, dawka produktu Caelyx powinna być zmodyfikowana zgodnie z opisami w Tabeli 1. lub 2. Tabela 4. przedstawia schemat modyfikacji dawkowania zastosowany w badaniu klinicznym dotyczącym pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących Caelyx i bortezomib w leczeniu skojarzonym. Bardziej szczegółowe informacje dotyczące dawkowania bortezomibu oraz dostosowania dawki zawarte są w Charakterystyce Produktu Leczniczego bortezomibu.

Tabela 4. Modyfikacja dawki produktu Caelyx w trakcie leczenia skojarzonego z bortezomibem – pacjenci ze szpiczakiem mnogim

Stan Pacjenta

Caelyx

Bortezomib

Gorączka ≥38C oraz

Nie podawać należnej dawki

Zmniejszyć kolejną dawkę o

ANC < 1 000/mm3

produktu, jeśli objawy

25%.

 

wystąpiły przed 4. dniem

 

 

cyklu leczenia; jeśli po 4. dniu,

 

 

kolejną dawkę należy

 

 

zmniejszyć o 25%.

 

W którymkolwiek dniu

Nie podawać należnej dawki

Nie podawać należnej dawki.

podania produktu po 1. dniu

produktu, jeśli objawy

Jeśli w cyklu leczenia doszło

każdego cyklu:

wystąpiły przed 4. dniem

do odstąpienia od podania 2

liczba płytek <25 000/mm3;

cyklu leczenia. Jeśli objawy

lub więcej dawek produktu, w

hemoglobina <8 g/dl;

wystąpiły po 4. dniu, należy

kolejnych cyklach zmniejszyć

ANC < 500/mm3

zmniejszyć dawkę o 25%

dawkę o 25%.

 

w kolejnych cyklach

 

 

w przypadku, gdy dawka

 

 

bortezomibu jest zmniejszona

 

 

z powodu toksycznego

 

 

wpływu na układ

 

 

krwiotwórczy*.

 

Wystąpienie 3. lub 4. stopnia

Nie podawać dawki produktu

Nie podawać dawki produktu

toksyczności poza-

tak długo, aż nastąpi poprawa

tak długo, aż nastąpi poprawa

hematologicznej

stanu do stopnia <2

stanu do stopnia <2

 

i zmniejszyć dawkowanie

i zmniejszyć dawkowanie

 

o 25% dla wszystkich

o 25% dla wszystkich

 

kolejnych dawek.

kolejnych dawek.

Ból neuropatyczny lub

Bez modyfikacji dawki.

Patrz Charakterystyka

neuropatia obwodowa

 

Produktu Leczniczego

 

 

bortezomibu.

*w celu uzyskania dalszych informacji dotyczących dawkowania bortezomibu lub modyfikacji dawki, patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego bortezomibu

Pacjenci z zaburzoną czynnością wątroby

Farmakokinetyka produktu Caelyx zbadana w nielicznej grupie pacjentów ze zwiększonym całkowitym stężeniem bilirubiny nie różni się od obserwowanej u pacjentów z prawidłowym całkowitym stężeniem bilirubiny. Jednakże, do czasu uzyskania dalszych danych, dawkowanie produktu Caelyx u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby należy zmniejszać w następujący, ustalony na podstawie doświadczeń pochodzących z programu badań klinicznych dotyczących piersi i jajnika, sposób: początek leczenia – jeśli stężenie bilirubiny mieści się w granicach 1,2 - 3,0 mg/dl, pierwszą dawkę należy zmniejszyć o 25%. Jeśli stężenie bilirubiny jest >3,0 mg/dl, pierwszą dawkę należy zmniejszyć o 50%. Jeśli pacjent toleruje pierwszą dawkę bez zwiększenia stężenia bilirubiny lub aktywności enzymów wątrobowych w surowicy, dawka w drugim cyklu może zostać zwiększona do następnego poziomu dawkowania, tj. jeśli zmniejszono pierwszą dawkę o 25%, to w drugim cyklu należy zwiększyć dawkę do pełnej wartości; jeśli zmniejszono pierwszą dawkę o 50%, to w drugim cyklu należy zwiększyć dawkę do 75% pełnej wartości. Jeśli jest tolerowana, dawka może zostać zwiększona do pełnej wartości w następnych cyklach. Produkt Caelyx można podawać pacjentom z przerzutami do wątroby z towarzyszącym zwiększeniem stężenia bilirubiny i aktywności enzymów wątrobowych do 4-krotnego przekroczenia górnej granicy wartości prawidłowych. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Caelyx należy dokonać oceny czynności wątroby stosując standardowe kliniczne testy laboratoryjne, takie jak oznaczenie aktywności AlAT i AspAT, aktywności fosfatazy zasadowej i stężenia bilirubiny.

Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek

Ponieważ doksorubicyna jest metabolizowana przez wątrobę i wydalana z żółcią modyfikacja dawkowania nie jest konieczna. Wyniki badań dotyczących faramokinetyki populacyjnej (w zakresie badanego klirensu kreatyniny 30 - 156 ml/min) wskazują, że klirens produktu Caelyx nie zależy od czynności nerek. Brak jest danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min.

Pacjenci z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS po splenektomii

Ze względu na brak doświadczenia nie zaleca się stosowania produktu Caelyx u pacjentów po splenektomii.

Dzieci i młodzież

Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci jest ograniczone. Z tego powodu nie zaleca się stosowania produktu Caelyx u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.

Pacjenci w podeszłym wieku

Analiza populacyjna wykazała brak istotnego wpływu wieku pacjentów w badanym zakresie wieku (21 - 75 lat) na farmakokinetykę produktu Caelyx.

Sposób podawania

Produkt Caelyx podawany jest w infuzji dożylnej. Dodatkowe instrukcje dotyczące przygotowania produktu leczniczego do stosowania i specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania patrz punkt 6.6.

Nie wolno podawać produktu Caelyx w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) lub nierozcieńczonego roztworu. Zaleca się, aby zestaw do wlewu produktu Caelyx był połączony przez rozgałęzienie boczne cewnika z dożylnym wlewem 5% (50 mg/ml) roztworu glukozy, w celu uzyskania dalszego rozcieńczenia i zminimalizowania ryzyka powstania zakrzepu i wynaczynienia. Wlew może być podawany do żyły obwodowej. Nie używać wbudowanych filtrów infuzyjnych. Produktu Caelyx nie wolno podawać drogą domięśniową lub podskórną (patrz punkt 6.6).

Dawki <90 mg: produkt Caelyx rozcieńczyć w 250 ml 5% (50 mg/ml) roztworu glukozy do wlewów.

Dawki ≥90 mg: produkt Caelyx rozcieńczyć w 500 ml 5% (50 mg/ml) roztworu glukozy do wlewów.

Rak piersi/ Rak jajnika/ Szpiczak mnogi

W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia reakcji na wlew, pierwszą dawkę należy podawać z szybkością nie większą niż 1 mg/minutę. Jeśli nie wystąpi reakcja na wlew, kolejne wlewy produktu Caelyx mogą być podawane w ciągu 60 minut.

U pacjentów, u których wystąpi reakcja na wlew, należy następująco zmodyfikować sposób jego podawania:

w ciągu pierwszych 15 minut należy podać 5% dawki całkowitej w powolnym wlewie. Jeśli wlew jest tolerowany bez reakcji, w ciągu kolejnych 15 minut można zwiększyć dwukrotnie szybkość podawania. Jeśli wlew jest nadal tolerowany, można go zakończyć w ciągu kolejnej godziny, tak aby całkowity czas wlewu wynosił 90 minut.

Mięsak Kaposiego w przebiegu AIDS

Dawkę produktu Caelyx rozcieńcza się w 250 ml 5% (50 mg/ml) roztworu glukozy do wlewów i podaje we wlewie dożylnym w ciągu 30 minut.

4.3Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Produktu Caelyx nie należy stosować w leczeniu pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS, u których może być skuteczne leczenie miejscowe lub ogólne alfa-interferonem.

4.4Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ze względu na różnice w profilach farmakokinetycznych i schematach dawkowania nie należy stosować produktu Caelyx zamiennie z innymi produktami zawierającymi chlorowodorek doksorubicyny.

Kardiotoksyczność

Zaleca się, aby wszyscy pacjenci otrzymujący produkt Caelyx byli rutynowo poddawani częstemu badaniu EKG. Przemijających zmian w zapisie EKG, takich jak spłaszczenie załamka T, obniżenie odcinka ST i łagodne zaburzenia rytmu nie uważa się za bezwzględne wskazanie do przerwania leczenia produktem Caelyx. Jednakże obniżenie zespołu QRS jest uważane za bardziej czuły wskaźnik kardiotoksyczności. Jeśli wystąpi taka zmiana, koniecznie należy rozważyć wykonanie najbardziej jednoznacznego testu określającego uszkodzenie mięśnia sercowego przez antracykliny, tj. biopsji mięśnia sercowego.

Bardziej specyficznymi w porównaniu z zapisem EKG metodami oceny i monitorowania czynności serca są: echokardiograficzny pomiar frakcji wyrzutowej lewej komory serca, lub lepiej angiografia metodą wielobramkową (ang. Multiple Gated Angiography, MUGA). Metody te muszą być stosowane rutynowo przed rozpoczęciem leczenia produktem Caelyx i powtarzane okresowo podczas leczenia. Ocena czynności lewej komory jest uznawana za obowiązkową przed każdym dodatkowym podaniem produktu Caelyx, które przekracza skumulowaną dawkę 450 mg antracyklin/m2 pc. w ciągu życia.

Wymienione wyżej badania i metody oceny pracy serca podczas leczenia antracykliną należy stosować w następującej kolejności: zapis EKG, pomiar frakcji wyrzutowej lewej komory serca, biopsja endomiokardialna. Jeśli wynik badania wskazuje na możliwe uszkodzenie serca związane z leczeniem produktem Caelyx, należy dokonać dokładnej oceny korzyści wynikających z kontynuowania leczenia wobec ryzyka wystąpienia uszkodzenia mięśnia sercowego.

U pacjentów z chorobami serca wymagającymi leczenia produkt Caelyx można stosować tylko wówczas, gdy oczekiwane korzyści przewyższają ryzyko dla pacjenta.

Należy zachować ostrożność stosując produkt Caelyx u pacjentów z niewydolnością serca.

Każdorazowo w przypadku podejrzewania kardiomiopatii, tj. kiedy frakcja wyrzutowa lewej komory jest zmniejszona w stosunku do wartości sprzed leczenia i(lub) frakcja wyrzutowa lewej komory jest mniejsza niż wartość istotna prognostycznie (np. <45%), zaleca się rozważenie wykonania biopsji mięśnia sercowego. Należy jednocześnie dokonać wnikliwej oceny korzyści z kontynuowania leczenia wobec ryzyka powstania nieodwracalnych uszkodzeń mięśnia sercowego.

Zastoinowa niewydolność serca spowodowana kardiomiopatią może wystąpić nagle, bez wcześniejszych zmian w zapisie EKG, może także wystąpić w kilka tygodni po zaprzestaniu leczenia.

Należy wykazać ostrożność u pacjentów otrzymujących inne antracykliny. Całkowita dawka chlorowodorku doksorubicyny musi uwzględniać każde wcześniejsze (lub równoległe) leczenie związkami kardiotoksycznymi, takimi jak inne antracykliny czy antrachinony, lub np. 5-fluorouracyl. Kardiotoksyczność może wystąpić także po podaniu skumulowanej dawki antracyklin mniejszej niż 450 mg/m2 pc. u pacjentów poddanych wcześniej napromienianiu śródpiersia lub otrzymujących równocześnie cyklofosfamid.

Profil bezpieczeństwa w odniesieniu do serca dla schematu dawkowania zalecanego w leczeniu raka piersi i raka jajnika (50 mg/m2 pc.) jest podobny do profilu dla dawkowania 20 mg/m2 pc. u pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS (patrz punkt 4.8).

Zaburzenia czynności szpiku (mielosupresja)

Wielu pacjentów leczonych produktem Caelyx ma zaburzoną podstawową czynność szpiku z powodu takich czynników jak: wcześniej istniejące zakażenie HIV, liczne, stosowane równocześnie lub wcześniej metody lecznicze, lub nowotwory z zajęciem szpiku kostnego. W podstawowym badaniu u pacjentek z rakiem jajnika otrzymujących dawkę 50 mg/m2 pc. zaburzenie czynności szpiku miało nasilenie niewielkie lub umiarkowane, było odwracalne i nie towarzyszyły mu epizody zakażeń z neutropenią lub posocznicą. Ponadto, w kontrolowanym badaniu klinicznym produktu Caelyx wobec topotekanu, częstość występowania posocznicy związanej z leczeniem była istotnie mniejsza u pacjentek z rakiem jajnika leczonych produktem Caelyx niż w grupie otrzymującej topotekan. Podobnie mały wskaźnik zaburzenia czynności szpiku obserwowano u pacjentek otrzymujących produkt Caelyx z powodu raka piesi z przerzutami w badaniu klinicznym I rzutu. W przeciwieństwie do pacjentek z rakiem piersi lub rakiem jajnika, zahamowanie czynności szpiku wydaje się być działaniem niepożądanym ograniczającym wielkość dawki u pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS (patrz punkt 4.8). Ze względu na możliwość zaburzenia czynności szpiku, w czasie leczenia produktem Caelyx należy często oznaczać liczbę krwinek. Badanie powinno być wykonywane przynajmniej przed podaniem każdej dawki produktu Caelyx.

Przetrwałe ciężkie zaburzenie czynności szpiku może prowadzić do nadkażeń i krwawień.

W kontrolowanych badaniach klinicznych u pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS wobec schematu bleomycyna i winkrystyna zakażenia oportunistyczne były wyraźnie częstsze w czasie leczenia produktem Caelyx. Pacjenci i lekarze muszą być świadomi tej większej częstości i podejmować odpowiednie działania.

Wtórne hematologiczne nowotwory złośliwe

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnowotworowych uszkadzających DNA, u pacjentów poddanych leczeniu skojarzonemu z doksorubicyną obserwowano wtórne, ostre białaczki szpikowe i mielodysplazje. Z tego powodu każdy pacjent otrzymujący doksorubicynę musi pozostawać pod kontrolą hematologiczną.

Wtórne nowotwory złośliwe jamy ustnej

Bardzo rzadko zgłaszano przypadki wtórnego raka jamy ustnej u pacjentów narażonych na Caelyx długotrwale (ponad rok) oraz u pacjentów otrzymujących skumulowaną dawkę większą niż 720 mg/m2 pc. Przypadki wtórnego raka jamy ustnej stwierdzano zarówno podczas terapii produktem Caelyx, oraz do 6 lat po podaniu ostatniej dawki. Należy regularnie badać pacjentów czy nie występują u nich owrzodzenia jamy ustnej ani jakikolwiek dyskomfort w jamie ustnej co mogłoby wskazywać na wtórnego raka jamy ustnej.

Reakcje związane z wlewem

W kilka minut po rozpoczęciu wlewu produktu Caelyx mogą wystąpić poważne i czasami zagrażające życiu reakcje rzekomoalergiczne i rzekomoanafilaktyczne z objawami takimi jak: skurcz oskrzeli, nagłe zaczerwienienie, pokrzywka, ból w klatce piersiowej, gorączka, nadciśnienie, tachykardia, świąd, potliwość, skrócony oddech, obrzęk twarzy, dreszcze, ból pleców, ucisk w klatce piersiowej i gardle i (lub) niedociśnienie. Bardzo rzadko, w związku z reakcjami związanymi z wlewem, obserwowano także drgawki (patrz punkt 4.8). Czasowe wstrzymanie wlewu zwykle powoduje ustanie tych objawów bez konieczności dalszego ich leczenia. Jednakże leki niezbędne do leczenia tych objawów (np. przeciwhistaminowe, kortykosteroidy, adrenalina i przeciwdrgawkowe), jak również sprzęt pierwszej pomocy muszą być dostępne do natychmiastowego użycia. U większości pacjentów, po ustąpieniu wszystkich objawów bez nawrotu, można wznowić podawanie produktu Caelyx. Reakcje związane z wlewem rzadko występują w kolejnych cyklach leczenia. W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia reakcji związanych z wlewem, pierwszą dawkę należy podawać z szybkością nie większą niż 1 mg/minutę (patrz punkt 4.2).

Pacjenci z cukrzycą

Należy pamiętać, że każda fiolka produktu Caelyx zawiera sacharozę, a lek jest podawany w 5% (50 mg/ml) roztworze glukozy do wlewów.

Częste działania niepożądane, które wymagają modyfikacji dawki lub przerwania leczenia – patrz punkt 4.8.

4.5Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie wykonano właściwych badań interakcji produktu Caelyx, chociaż wykonano badania II fazy nad leczeniem skojarzonym z konwencjonalną chemioterapią u pacjentek ze złośliwymi nowotworami narządów płciowych. Należy zachować ostrożność w czasie równoczesnego stosowania leków wchodzących w interakcje ze standardowym chlorowodorkiem doksorubicyny. Produkt Caelyx, podobnie jak inne produkty chlorowodorku doksorubicyny, może nasilać toksyczność innych sposobów leczenia przeciwnowotworowego. Podczas badań klinicznych u pacjentów z guzami litymi (włącznie z rakiem piersi i rakiem jajnika), leczonych równocześnie cyklofosfamidem lub taksanami, nie stwierdzono dodatkowej toksyczności. Są doniesienia, że u pacjentów z AIDS standardowy chlorowodorek doksorubicyny pogłębiał indukowane cyklofosfamidem krwotoczne zapalenia pęcherza oraz nasilał hepatotoksyczność 6-merkaptopuryny. Należy zachować ostrożność stosując w tym samym czasie jakikolwiek inny lek cytotoksyczny, szczególnie uszkadzający czynność szpiku.

4.6Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Przypuszcza się, że chlorowodorek doksorubicyny stosowany w okresie ciąży wywołuje ciężkie wady wrodzone. Dlatego, produktu Caelyx nie wolno stosować w okresie ciąży jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.

Kobiety w wieku rozrodczym

Kobietom w wieku rozrodczym należy zalecić, aby unikały zajścia w ciążę w czasie, gdy one lub ich partnerzy są leczeni produktem Caelyx oraz przez 6 miesięcy po zaprzestaniu leczenia (patrz

punkt 5.3).

Karmienie piersią

Nie wiadomo czy produkt Caelyx przechodzi do mleka. Ponieważ wiele leków, w tym antracykliny, przenika do mleka kobiecego i ze względu na potencjalne, ciężkie działania niepożądane u niemowląt matki muszą przerwać karmienie przed rozpoczęciem leczenia produktem Caelyx. Specjaliści zalecają żeby kobiety zakażone HIV w żadnym przypadku nie karmiły niemowląt piersią, aby uniknąć zakażenia dziecka HIV.

Płodność

Nie badano wpływu chlorowodorku doksorubicyny na płodność (patrz punkt 5.3).

4.7Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt Caelyx nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże, w badaniach klinicznych podanie produktu było niekiedy związane (<5%) z występowaniem zawrotów głowy i senności. Pacjenci odczuwający takie działania muszą unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

4.8Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym w badaniach klinicznych dotyczących raka piersi lub raka jajnika (50 mg/m2 pc. co 4 tygodnie) była erytrodyzestezja dłoniowo - podeszwowa (ang. Palmar-Plantar Erythrodysesthesia - PPE). Całkowita ilość przypadków PPE wynosiła 44,0% - 46,1%. Przypadki te miały głównie łagodny przebieg. W 17% - 19,5% przypadków przebieg był ciężki (stopień 3). Ilość przypadków, w których dochodziło do zagrożenia życia (stopień 4) była <1%. PPE rzadko powodowało stałe zaprzestanie podawania leku (3,7% - 7,0%). PPE charakteryzuje się bolesnymi wykwitami skórnymi w postaci czerwonych plamek. U pacjentów, u których obserwowano ten objaw, występował on zwykle po dwóch lub trzech cyklach leczenia. Polepszenie stanu występuje zwykle po 1 lub 2 tygodniach, a w pewnych przypadkach może upłynąć do 4 lub więcej tygodni do całkowitego zaniku objawów. W profilaktyce i leczeniu PPE stosuje się pirydoksynę w dawce

50 -150 mg/dobę i kortykosteroidy. Jednakże metod tych nie oceniano w badaniach III fazy. Innym postępowaniem stosowanym w profilaktyce i leczeniu PPE, jest utrzymywanie dłoni i stóp w zimnie przez ich ekspozycję na zimną wodę (okłady, kąpiele lub pływanie), unikanie nadmiernego nagrzewania i gorącej wody oraz unikanie ucisku (nie wolno nosić ściśle dopasowanych skarpet, rękawiczek lub obuwia). Wydaje się, że PPE jest związane ze schematem dawkowania i może być ograniczone dzięki wydłużeniu przerwy między dawkami o 1-2 tygodnie (patrz punkt 4.2). Należy jednakże pamiętać, że reakcja ta u niektórych pacjentów może być ciężka i ograniczająca aktywność oraz może wymagać przerwania leczenia. Zapalenie jamy ustnej lub zapalenie błony śluzowej i nudności były również często obserwowane u pacjentów z rakiem piersi lub jajnika, podczas gdy u pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS (20 mg/m2 pc. co 2 tygodnie) zaburzenia czynności szpiku (głównie leukopenia) były najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (patrz mięsak Kaposiego w przebiegu AIDS). Wykazano, że erytrodyzestezja dłoniowo - podeszwowa (PPE) wystąpiła u 16% pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych produktem Caelyx w skojarzeniu z bortezomibem. Trzeci stopień toksyczności stwierdzono u 5% pacjentów. Nie stwierdzono wystąpienia stopnia 4. Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych (związanych z leczeniem) w czasie leczenia skojarzonego produktem Caelyx z bortezomibem należały nudności (40%), biegunka (35%), neutropenia (33%), małopłytkowość (29%), wymioty (28%), zmęczenie (27%) oraz zaparcia (22%).

Pacjentki z rakiem piersi

W badaniu klinicznym III fazy (I97-328) 509 pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi, które wcześniej nie otrzymywały chemioterapii z powodu przerzutów, leczono produktem Caelyx (n=254) w dawce 50 mg/m2 pc. co 4 tygodnie lub doksorubicyną (n=255) w dawce 60 mg/m2 pc. co

3 tygodnie. Następujące często występujące działania niepożądane obserwowano w większej ilości po

podaniu doksorubicyny niż produktu Caelyx: nudności (53% wobec 37%; stopień 3/4 5% wobec 3%), wymioty (31% wobec 19%; stopień 3/4 4 wobec mniej niż 1%), jakikolwiek typ łysienia (66% wobec 20%), nasilone łysienie (54% wobec 7%) i neutropenia (10% wobec 4%; stopień 3/4 8% wobec 2%).

Zapalenie błony śluzowej (23% wobec 13%; stopień 3/4 4% wobec 2%) i zapalenie jamy ustnej (22% wobec 15%; stopień 3/4 5% wobec 2%) występowały częściej po podaniu produktu Caelyx niż po doksorubicynie. Średni okres trwania najczęściej występującego działania niepożądanego w stopniu ciężkim (stopień 3/4) wynosił dla obu grup 30 dni lub mniej. W tabeli 5. przedstawiono pełną listę działań niepożądanych obserwowanych u pacjentek leczonych produktem Caelyx.

Częstość występowania zagrażających życiu działań hematologicznych (stopień 4) była <1,0%, a posocznicę stwierdzono u 1% pacjentek. Podawanie czynnika wzrostu lub przetaczanie krwi było konieczne odpowiednio u 5,1% i 5,5% pacjentek (patrz punkt 4.2).

Częstość klinicznie istotnych odchyleń parametrów laboratoryjnych (stopień 3 lub 4) w tej grupie była mała i dotyczyła podwyższenia stężenia bilirubiny całkowitej, oraz aktywności AspAT i AlAT u odpowiednio 2,4%, 1,6% i <1% pacjentek. Nie stwierdzono istotnego statystycznie zwiększenia stężenia kreatyniny w surowicy.

Tabela 5. Związane z leczeniem działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych dotyczących raka piersi (50 mg/m2 pc. co 4 tygodnie) (pacjentki leczone produktem Caelyx), według stopnia ciężkości, w systemie klasyfikacji układów i narządów oraz zalecanych terminów MedDRA

Bardzo Często (1/10); Często (1/100, <1/10); Niezbyt często (1/1000, <1/100)

CIOMS III

Objawy niepożądane

Rak piersi

Rak piersi

wg układów

Wszystkie stopnie

n=254

n=404

 

n=254

( 5%)

(1-5%)

 

( 5%)

 

wcześniej nie zgłaszane

 

 

 

w badaniach

 

 

 

klinicznych

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

 

 

Często

Zapalenie gardła

 

Zapalenie mieszków

 

 

 

włosowych, zakażenia

 

 

 

grzybicze, opryszczka

 

 

 

warg (pochodzenia

 

 

 

nieherpetycznego),

 

 

 

zakażenia górnych dróg

 

 

 

oddechowych

Niezbyt często

 

Zapalenie gardła

 

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

 

 

Często

Leukopenia,

Leukopenia,

Małopłytkowość

 

niedokrwistość,

niedokrwistość

 

 

neutropenia,

 

 

 

małopłytkowość

 

 

Niezbyt często

 

Neutropenia

 

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

 

 

Bardzo często

Anoreksja

 

 

Często

 

Anoreksja

 

Zaburzenia układu nerwowego

Często

Parestezje

 

Parestezje

Neuropatia obwodowa

Niezbyt często

Senność

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia oka

 

 

 

 

Często

 

 

 

Łzawienie, niewyraźne

 

 

 

 

widzenie

Zaburzenia serca

 

 

 

 

Często

 

 

 

Arytmia komorowa

Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia

 

Często

 

 

 

Krwawienie z nosa

Zaburzenia żołądka i jelit

 

 

Bardzo często

Nudności, zapalenie jamy

 

 

 

 

ustnej, wymioty

 

 

 

Często

Ból brzucha, zaparcia,

 

Ból brzucha,

Ból w obrębie jamy

 

biegunka, niestrawność,

 

biegunka, nudności,

ustnej

 

owrzodzenie jamy ustnej

 

zapalenie jamy ustnej

 

Niezbyt często

 

 

Owrzodzenie jamy

 

 

 

 

ustnej, zaparcia,

 

 

 

 

wymioty

 

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

 

 

Bardzo często

PPE*, łysienie, wysypka

 

PPE*

 

Często

Suchość skóry,

 

Wysypka

Wykwity pęcherzowe,

 

odbarwienie skóry,

 

 

zapalenie skóry,

 

zmiany pigmentacji,

 

 

wysypka rumieniowa,

 

rumień, wysypka

 

 

choroby paznokci,

 

 

 

 

łuskowata skóra

Niezbyt często

 

 

Zmiany pigmentacji,

 

 

 

 

rumień

 

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

 

 

Często

 

 

 

Kurcze nóg, ból kości,

 

 

 

 

ból kostno-mięśniowy

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

 

 

Często

 

 

 

Ból piersi

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

 

 

Bardzo często

Osłabienie, zmęczenie,

 

 

 

 

bliżej nieokreślone

 

 

 

 

zapalenie błony śluzowej

 

 

 

Często

Słabość, gorączka, ból

 

Osłabienie, bliżej

Obrzęki, obrzęki nóg

 

 

 

nieokreślone zapalenie

 

 

 

 

błony śluzowej

 

Niezbyt często

 

 

Zmęczenie, słabość,

 

 

 

 

ból

 

* erytrodyzestezja dłoniowo - podeszwowa (zespół ręka-stopa)

 

 

Pacjentki z rakiem jajnika

W badaniach klinicznych produktem Caelyx w dawce 50 mg/m2 pc. leczono 512 pacjentek z rakiem

jajnika (podgrupa wśród 876 pacjentów z guzami litymi). W tabeli 6. przedstawiono listę działań niepożądanych obserwowanych u pacjentek leczonych produktem Caelyx.

Tabela 6. Związane z leczeniem działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych dotyczących raka jajnika (50 mg/m2 pc. co 4 tygodnie) (pacjentki leczone produktem Caelyx), według stopnia ciężkości, w systemie klasyfikacji układów i narządów oraz zalecanych terminów MedDRA

Bardzo często (1/10); Często (1/100, <1/10); Niezbyt często (1/1000, <1/100)

CIOMS III

Objawy

Rak jajnika

Rak jajnika

Rak jajnika

niepożądane wg

Wszystkie stopnie

n=512

układów

n=512

n=512

(1-5%)

 

( 5%)

( 5%)

 

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

 

 

Często

Zapalenie gardła

 

Zakażenia, kandydoza

 

 

 

jamy ustnej, półpasiec,

 

 

 

zakażenia układu

 

 

 

moczowego

Niezbyt często

 

Zapalenie gardła

 

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

 

 

Bardzo często

Leukopenia,

Neutropenia

 

 

niedokrwistość,

 

 

 

neutropenia,

 

 

 

małopłytkowość

 

 

Często

 

Leukopenia,

Niedokrwistość

 

 

niedokrwistość,

niedobarwliwa

 

 

małopłytkowość

 

Zaburzenia układu immunologicznego

 

 

Często

 

 

Reakcje alergiczne

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

 

 

Bardzo często

Anoreksja

 

 

Często

 

 

Odwodnienie,

 

 

 

wyniszczenie

Niezbyt często

 

Anoreksja

 

Zaburzenia psychiczne

 

 

Często

 

 

Niepokój, depresja,

 

 

 

bezsenność

Zaburzenia układu nerwowego

 

 

Często

Parestezje,

 

Ból głowy, zawroty

 

senność

 

głowy, neuropatia,

 

 

 

wzmożone napięcie

Niezbyt często

 

Parestezje,

 

 

 

senność

 

Zaburzenia oka

 

 

 

Często

 

 

Zapalenie spojówek

Zaburzenia serca

 

 

 

Często

 

 

Zaburzenia sercowo-

 

 

 

naczyniowe

Zaburzenia naczyniowe

Często

 

 

Rozszerzenie naczyń

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

 

Często

 

 

Duszność, narastający

 

 

 

kaszel

Zaburzenia żołądka i jelit

 

 

Bardzo często

Zaparcia, biegunka,

 

 

 

nudności, zapalenie

 

 

 

jamy ustnej, wymioty

 

 

Często

Ból brzucha,

Nudności, zapalenie jamy

Owrzodzenie jamy

 

niestrawność,

ustnej, wymioty, ból

ustnej, zapalenie

 

owrzodzenie jamy

brzucha, biegunka

przełyku, nudności i

 

ustnej

 

wymioty, zapalenie

 

 

 

żołądka, utrudnienie

 

 

 

połykania, suchość

 

 

 

jamy ustnej, wzdęcia,

 

 

 

zapalenie dziąseł,

 

 

 

zaburzenia smaku

Niezbyt często

 

Zaparcia, niestrawność,

 

 

 

owrzodzenie ust

 

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

 

 

Bardzo często

PPE*, łysienie, wysypka

PPE*

 

Często

Suchość skóry,

Łysienie, wysypka

Wysypka

 

odbarwienie skóry

 

pęcherzykowa, świąd,

 

 

 

złuszczające zapalenie

 

 

 

skóry, zmiany skórne,

 

 

 

wysypka grudkowo-

 

 

 

plamkowa, potliwość,

 

 

 

trądzik, owrzodzenie

 

 

 

skóry

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

 

Często

 

 

Ból pleców, ból mięśni

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

 

 

Często

 

 

Bolesne oddawanie

 

 

 

moczu

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

 

 

Często

 

 

Zapalenie pochwy

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

 

 

Bardzo często

Osłabienie, zaburzenia

 

 

 

błony śluzowej

 

 

Często

Gorączka, ból

Osłabienie, zaburzenia

Dreszcze, ból w klatce

 

 

błony śluzowej, ból

piersiowej, złe

 

 

 

samopoczucie, obrzęki

 

 

 

obwodowe

Niezbyt często

 

Gorączka

 

Badania diagnostyczne

 

 

 

Często

 

 

Zmniejszenie masy

 

 

 

ciała

*erytrodyzestezja dłoniowo - podeszwowa (zespół ręka-stopa)

Zaburzenie czynności szpiku występowało zazwyczaj w stopniu niewielkim lub średnim i reagującym na leczenie. Posocznicę związaną z leukopenią obserwowano rzadko (<1%). Zastosowanie czynnika wzrostu było konieczne rzadko (<5%), natomiast przetoczenie krwi było konieczne u około 15% pacjentek (patrz punkt 4.2).

W podgrupie 410 pacjentek z rakiem jajnika klinicznie znaczące odchylenia parametrów laboratoryjnych odnotowane w badaniach klinicznych produktu Caelyx dotyczyły stężenia całkowitej bilirubiny (zwykle u pacjentek z przerzutami do wątroby) (5%) i stężenia kreatyniny w surowicy (5%). Zwiększenie aktywności AspAT zgłaszano rzadziej (<1%).

Pacjenci z guzami litymi: w większej grupie 929 pacjentów z guzami litymi (włączając podgrupę z rakiem piersi i rakiem jajnika), otrzymujących głównie dawkę 50 mg/m2 pc. co 4 tygodnie, profil bezpieczeństwa i częstość występowania działań niepożądanych są porównywalne do obserwowanych u pacjentów z rakiem piersi i rakiem jajnika leczonych w badaniach podstawowych.

Pacjenci ze szpiczakiem mnogim

W badaniu klinicznym III fazy, spośród 646 pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden rzut leczenia, 318 pacjentów otrzymywało leczenie skojarzone składające się z produktu Caelyx w dawce 30 mg/m2 pc.w postaci 1- godzinnego wlewu podanego w 4. dniu cyklu po podaniu bortezomibu stosowanego w dawce 1,3 mg/m² w dniach 1., 4., 8. oraz 11. co 3 tygodnie, lub bortezomib stosowany w monoterapii. W tabeli 7. wyszczególniono działania niepożądane, które wystąpiły u ≥5% pacjentów, u których stosowano leczenie skojarzone produktem Caelyx z bortezomibem.

Neutropenia, małopłytkowość oraz niedokrwistość należały do najczęściej występujących przypadków toksyczności hematologicznej stwierdzanych w czasie leczenia produktem Caelyx w skojarzeniu

z bortezomibem jak również w czasie monoterapii bortezomibem. Częstość występowania neutropenii 3. i 4. stopnia była większa w grupie pacjentów otrzymujących terapię skojarzoną niż w grupie otrzymującej monoterapię (odpowiednio, 28% oraz 14%). Częstość występowania małopłytkowości 3. i 4. stopnia była większa w grupie pacjentów otrzymujących terapię skojarzoną niż w grupie otrzymującej monoterapię (odpowiednio, 22% oraz 14%). Częstość występowania niedokrwistości była podobna w obydwu grupach (odpowiednio, 7% oraz 5%).

Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej obserwowano częściej w grupie pacjentów, u których stosowano leczenie skojarzone (16%) niż w przypadku monoterapii bortezomibem (3%), większość przypadków stwierdzono w stopniu ≤ 2. Stopień 3. stwierdzono u 2% w grupie pacjentów, u których stosowano leczenie skojarzone. Nie stwierdzono wystąpienia stopnia 4. zapalenia błony śluzowej jamy ustnej.

Występowanie nudności i wymiotów obserwowano częściej w grupie pacjentów, otrzymujących leczenie skojarzone (odpowiednio 40% i 28%) niż monoterapię (odpowiednio 32% i 15%),

a większość zaburzeń miała 1. lub 2. stopień nasilenia objawów.

Przerwanie leczenia jednym lub dwoma produktami z powodu działań niepożądanych było konieczne u 38% pacjentów. Do częstych działań niepożądanych, które prowadziły do zaprzestania leczenia bortezomibem i produktem Caelyx należały PPE, neuralgia, neuropatia obwodowa, czuciowa neuropatia obwodowa, małopłytkowość, zmniejszenie frakcji wyrzutowej mięśnia sercowego oraz zmęczenie.

Tabela 7. Działania niepożądane związane z leczeniem szpiczaka mnogiego obserwowane w badaniu klinicznym (produkt Caelyx podawany w dawce 30 mg/m2 pc. w skojarzeniu z bortezomibem w cyklu 3-tygodniowym), według stopnia nasilenia, w systemie klasyfikacji układów i narządów oraz zalecanych terminów MedDRA

Bardzo często (≥1/10); Często (≥1/100, <1/10); Niezbyt często (≥1/1000, <1/100)

CIOMS III

Objawy

Wszystkie stopnie

Stopnie 3/4 **

Wszystkie stopnie

niepożądane wg

n=318

n=318

n=318

układów

( %)

( 5% )

(1-5%)

 

 

 

 

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

 

 

Często

Opryszczka, półpasiec

Półpasiec

Zapalenie płuc, zapalenie

 

 

 

nosogardzieli, zakażenia

 

 

 

górnych dróg

 

 

 

oddechowych, kandydoza

 

 

 

jamy ustnej

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

 

 

Bardzo często

Niedokrwistość,

Neutropenia,

 

 

neutropenia,

małopłytkowość

 

 

małopłytkowość

 

 

Często

Leukopenia

Niedokrwistość,

Gorączka neutropeniczna,

 

 

leukopenia

limfopenia

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

 

 

Bardzo często

Anoreksja

 

 

Często

Zmniejszenie łaknienia

Anoreksja

Odwodnienie,

 

 

 

hipokaliemia,

 

 

 

hiperkaliemia,

 

 

 

hipomagnezemia,

 

 

 

hiponatremia,

 

 

 

hipokalcemia

Niezbyt często

 

Zmniejszenie

 

 

 

łaknienia

 

Zaburzenia psychiczne

 

 

Często

Bezsenność

 

Lęk

Zaburzenia układu nerwowego

 

 

Bardzo często

Czuciowa neuropatia

 

 

 

obwodowa, neuralgia, ból

 

 

 

głowy

 

 

Często

Neuropatia obwodowa,

Neuralgia, neuropatia

Letarg, osłabienie czucia,

 

neuropatia, parestezje,

obwodowa,

omdlenie, zaburzenia

 

polineuropatia, zawroty

neuropatia

czucia

 

głowy, zaburzenia smaku

 

 

Niezbyt często

 

Ból głowy, czuciowa

 

 

 

neuropatia

 

 

 

obwodowa,

 

 

 

parestezje,

 

 

 

zawroty głowy

 

Zaburzenia oka

 

 

 

Często

 

 

Zapalenie spojówek

Zaburzenia naczyniowe

 

 

Często

 

 

Niedociśnienie tętnicze,

 

 

 

ortostatyczne

 

 

 

niedociśnienie tętnicze,

 

 

 

nagłe zaczerwienienie,

 

 

 

nadciśnienie tętnicze,

 

 

 

zapalenie żył

Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia

 

Często

Duszność

 

Kaszel, krwawienie z

 

 

 

nosa, duszność wysiłkowa

Niezbyt często

 

Duszność

 

Zaburzenia żołądka i jelit

 

 

Bardzo często

Nudności, biegunka,

 

 

 

wymioty, zaparcia,

 

 

 

zapalenie jamy ustnej

 

 

Często

Ból brzucha, niestrawność

Nudności, biegunka,

Ból w górnym odcinku

 

 

wymioty, zapalenie

przewodu pokarmowego,

 

 

jamy ustnej

owrzodzenie jamy ustnej,

 

 

 

suchość w ustach,

 

 

 

zaburzenia połykania,

 

 

 

aftowe zapalenie jamy

 

 

 

ustnej

Niezbyt często

 

Zaparcia, ból

 

 

 

brzucha,

 

 

 

niestrawność

 

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

 

 

Bardzo często

PPE*, wysypka

 

 

Często

Suchość skóry

PPE*

Świąd, pokrzywka

 

 

 

grudkowa, alergiczne

 

 

 

zapalenie skóry, rumień,

 

 

 

nadmierna pigmentacja

 

 

 

skóry, punkcikowate

 

 

 

wybroczyny, łysienie,

 

 

 

wysypka polekowa

Niezbyt często

 

Wysypka

 

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

 

Często

Bóle kończyn

 

Bóle stawów, bóle

 

 

 

mięśniowe, skurcze

 

 

 

mięśni, osłabienie siły

 

 

 

mięśniowej, bóle kostno-

 

 

 

mięśniowe, bóle kostno-

 

 

 

mięśniowe klatki

 

 

 

piersiowej

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

 

 

Często

 

 

Rumień moszny

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często

Astenia, zmęczenie,

 

 

 

gorączka

 

 

Często

 

Astenia,

Obrzęk obwodowy,

 

 

zmęczenie

dreszcze, objawy

 

 

 

grypopodobne, złe

 

 

 

samopoczucie,

 

 

 

hipertermia

Niezbyt często

 

Gorączka

 

Badania diagnostyczne

 

 

 

Często

Zmniejszenie masy ciała

 

Zwiększenie aktywności

 

 

 

aminotransferazy

 

 

 

asparaginianowej,

 

 

 

zmniejszenie frakcji

 

 

 

wyrzutowej mięśnia

 

 

 

sercowego, zwiększenie

 

 

 

stężenia kreatyniny,

 

 

 

zwiększenie aktywności

 

 

 

aminotransferazy

 

 

 

alaninowej

*Erytrodyzestezja dłoniowo - podeszwowa (zespół ręka-stopa).

**Stopień 3. / 4. ciężkości objawów niepożądanych jest opisany na podstawie objawów niepożądanych wszystkich stopni z całkowitą częstością występowania ≥ 5% (patrz objawy niepożądane wyszczególnione w pierwszej kolumnie).

Pacjenci z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS

Badania kliniczne z udziałem pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS, leczonych dawką 20 mg/m2 produktu Caelyx wskazują, że zaburzenie czynności szpiku było najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym związanym z leczeniem produktem Caelyx, występującym bardzo często (w przybliżeniu u połowy pacjentów).

Leukopenia jest najczęstszym działaniem niepożądanym obserwowanym po podaniu produktu Caelyx w tej populacji; obserwowano też neutropenię, niedokrwistość i małopłytkowość. Działania te mogą wystąpić we wczesnym etapie leczenia. Toksyczne działania hematologiczne mogą wymagać zmniejszenia dawki, przerwania leczenia lub opóźnienia podania kolejnej dawki. Należy okresowo przerwać leczenie produktem Caelyx, gdy liczba granulocytów obojętnochłonnych (ang. ANC) jest <1000/mm3 i(lub) liczba płytek jest <50 000/mm3. Równocześnie, w celu zwiększenia liczby krwinek, gdy ANC jest <1000/mm3, w kolejnych cyklach można podawać G-CSF (lub GM-CSF). U pacjentek z rakiem jajnika toksyczne objawy hematologiczne są mniej ciężkie niż w grupie pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS (patrz powyżej, akapit dotyczący pacjentek z rakiem jajnika).

W badaniach klinicznych produktu Caelyx działania niepożądane ze strony układu oddechowego występowały często. Mogą być one związane z oportunistycznymi zakażeniami w populacji pacjentów z AIDS. Zakażenia oportunistyczne są obserwowane u pacjentów z mięsakiem Kaposiego leczonych produktem Caelyx i są często obserwowane u pacjentów z indukowanym HIV niedoborem odporności. Najczęściej obserwowanymi w badaniach klinicznych zakażeniami oportunistycznymi były kandydoza, cytomegalia, opryszczka zwykła, zapalenie płuc wywołane Pneumocystis carinii, zakażenia Mycobacterium avium.

Tabela 8. Działania niepożądane stwierdzone u pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS. Częstości występowania określono wg. CIOMS III

Bardzo często (≥1/10); Często (≥1/100, <1/10); Niezbyt często (≥1/1000, <1/100)

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Często

kandydoza jamy ustnej

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

 

Bardzo często

neutropenia, niedokrwistość, leukopenia

Często

małopłytkowość

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

 

Często

anoreksja

Zaburzenia psychiczne

 

niezbyt często

splątanie

Zaburzenia układu nerwowego

 

Często

zawroty głowy

Niezbyt często

parestezje

Zaburzenia oka

 

Często

zapalenie siatkówki

Zaburzenia naczyniowe

 

Często

rozszerzenie naczyń

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Często

duszność

Zaburzenia żołądka i jelit

 

Bardzo często

nudności

Często

biegunka, zapalenie jamy ustnej, wymioty,

 

owrzodzenie jamy ustnej, ból brzucha, zapalenie

 

języka, zaparcie, nudności i wymioty

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

 

Często

łysienie, wysypka

Niezbyt często

erytrodyzestezja dłoniowo - podeszwowa (PPE)

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

 

Często

osłabienie, gorączka, ostre reakcje związane z

 

wlewem

Badania diagnostyczne

 

Często

zmniejszenie masy ciała

Innymi mniej często (<5%) obserwowanymi działaniami niepożądanymi były reakcje nadwrażliwości obejmujące reakcje anafilaktyczne. Po wprowadzeniu do lecznictwa rzadko obserwowano występowanie wysypki pęcherzowej w tej populacji.

Klinicznie istotne odchylenia parametrów laboratoryjnych występowały często (≥5%). Były nimi zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, zwiększenie aktywności AspAT i stężenia bilirubiny. Uważa się, że są one spowodowane chorobą podstawową, a nie leczeniem produktem Caelyx. Zmniejszenie stężenia hemoglobiny i liczby płytek występowało mniej często (<5%). Posocznicę wynikającą z leukopenii obserwowano rzadko (<1%). Niektóre z tych odchyleń mogą być związane z istniejącym zakażeniem HIV, a nie produktem Caelyx.

Wszystkie grupy pacjentów

U 100 spośród 929 pacjentów (10,8%) z guzami litymi opisano zgodnie z systemem Costart reakcje związane z wlewem w czasie leczenia produktem Caelyx: reakcje nadwrażliwości, reakcje rzekomoanafilaktyczne, skurcz oskrzeli, obrzęk twarzy, niedociśnienie, rozszerzenie naczyń, pokrzywkę, ból pleców, ból w klatce piersiowej, dreszcze, gorączkę, nadciśnienie, częstoskurcz, niestrawność, nudności, zawroty głowy, zaburzenia oddychania, zapalenie gardła, wysypkę, świąd, potliwość, reakcje w miejscu wstrzyknięcia i interakcje z innymi lekami. Zaprzestanie leczenia było konieczne rzadko, u 2% pacjentów. Podobną ilość przypadków reakcji związanych z wlewem (12,4%) i przypadków zaprzestania leczenia (1,5%) obserwowano u pacjentek z rakiem piersi. U pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących produkt Caelyx w leczeniu skojarzonym z bortezomibem,

częstość występowania reakcji w miejscu podania infuzji wynosiła 3%. U pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS reakcje związane z wlewem charakteryzowały się nagłym zaczerwienieniem, skróconym oddechem, obrzękiem twarzy, bólem głowy, dreszczami, bólem pleców, uciskiem w klatce piersiowej i gardle, i(lub) niedociśnieniem. Spodziewana częstość ich występowania może wynosić od 5% do 10%. Bardzo rzadko, w związku z reakcjami związanymi z wlewem, obserwowano drgawki. U wszystkich pacjentów reakcje związane z wlewem występowały głównie podczas pierwszego wlewu. Chwilowe wstrzymanie wlewu zwykle likwiduje te objawy bez konieczności dalszego ich leczenia. U prawie wszystkich pacjentów leczenie produktem Caelyx może być wznowione po ustąpieniu objawów bez ich nawrotów. Reakcje związane z wlewem rzadko występują w kolejnych cyklach leczenia produktem Caelyx (patrz punkt 4.2).

U pacjentów leczonych produktem Caelyx zgłaszano występowanie zaburzeń czynności szpiku prowadzących do niedokrwistości, małopłytkowości, leukopenii i rzadko gorączki w przebiegu neutropenii.

Zapalenie jamy ustnej obserwowano u pacjentów otrzymujących ciągły wlew konwencjonalnej postaci chlorowodorku doksorubicyny. Także podczas leczenia produktem Caelyx występowało ono często. Nie przeszkadzało to w ukończeniu leczenia i zwykle nie wymagało dostosowania dawkowania, o ile zapalenie jamy ustnej nie utrudniało przyjmowania posiłków. W takim przypadku przerwa między dawkami może być wydłużona o 1 - 2 tygodnie, lub możliwe jest zmniejszenie dawki (patrz

punkt 4.2).

Zwiększenie częstości występowania zastoinowej niewydolności serca obserwowano podczas leczenia doksorubicyną po podaniu skumulowanej dawki >450 mg/m2 pc. w ciągu życia, lub po podaniu mniejszej dawki u pacjentów z ryzykiem wystąpienia powikłań ze strony mięśnia sercowego. Biopsja mięśnia sercowego, wykonana u 9 spośród 10 pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS otrzymujących skumulowane dawki produktu Caelyx większe niż 460 mg/m2 pc., nie wykazała indukowanej przez antracykliny kardiomiopatii. Zalecana dawka produktu Caelyx u pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS wynosi 20 mg/m2 pc. co 2 - 3 tygodnie. Skumulowana dawka, po której kardiotoksyczność stanowiłaby zagrożenie dla tych pacjentów (> 400 mg/m2 pc.), występowałaby po ponad 20 kursach leczenia produktem Caelyx przez 40 do 60 tygodni.

Wykonano także biopsję serca u 8 pacjentów z guzami litymi po skumulowanych dawkach antracyklin od 509 mg/m2 pc. do 1680 mg/m2 pc. Według skali Billinghama kardiotoksyczność wyniosła od 0 do 1,5 stopnia, co odpowiada brakowi lub łagodnej kardiotoksyczności.

W podstawowym badaniu III fazy wobec doksorubicyny, 58 spośród 509 (11,4%) losowo przydzielonych pacjentów (10 leczonych produktem Caelyx w dawce 50 mg/m2 pc. co 4 tygodnie wobec 48 leczonych doksorubicyną w dawce 60 mg/m2 pc. co 3 tygodnie) spełniło zdefiniowane w protokole badania kryteria kardiotoksyczności w czasie leczenia i(lub) w okresie obserwacji. Kardiotoksyczność zdefiniowano jako zmniejszenie wyjściowej wartości spoczynkowej frakcji wyrzutowej lewej komory (ang. LVEF) o 20 punktów lub więcej, jeśli była w granicach normy, lub jej zmniejszenie o 10 punktów lub więcej jeśli była poniżej normy. Żaden z 10 pacjentów otrzymujących produkt Caelyx, który spełnił kryterium kardiotoksyczności LVEF, nie miał objawów zastoinowej niewydolności serca (ang. CHF). Natomiast u 10 spośród 48 pacjentów otrzymujących doksorubicynę, którzy spełnili kryterium kardiotoksyczności LVEF, rozwinęły się także objawy CHF.

U pacjentów z guzami litymi, włączając podgrupę pacjentek z rakiem piersi i rakiem jajnika, leczonych dawką 50 mg/m2 pc. na cykl ze skumulowaną dawką antracyklin w ciągu życia do 1532 mg/m2 pc., częstość klinicznie istotnych zaburzeń czynności serca była mała. Spośród

418 pacjentów otrzymujących produkt Caelyx w dawce 50 mg/m2 pc. na cykl, mających zmierzoną wyjściową wartość frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF) oraz co najmniej jeden kontrolny pomiar za pomocą angiografii metodą wielobramkową (MUGA scan), 88 pacjentów otrzymało skumulowaną dawkę antracykliny >400 mg/m2 pc.; dawka taka przy konwencjonalnej postaci doksorubicyny była związana z podwyższonym ryzykiem kardiotoksyczności. Jedynie u 13 spośród 88 pacjentów (15%)

obserwowano co najmniej jedną klinicznie istotną zmianę w LVEF, zdefiniowaną jako wartość LVEF poniżej 45% lub zmniejszenie wartości wyjściowej o co najmniej 20 punktów. Ponadto 1 pacjent (który otrzymał dawkę skumulowaną 944 mg/m2 pc.) przerwał badanie ze względu na objawy kliniczne zastoinowej niewydolności serca.

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnowotworowych uszkadzających DNA, u pacjentów poddanych leczeniu skojarzonemu z doksorubicyną obserwowano wtórne ostre białaczki szpikowe i mielodysplazje. Z tego powodu każdy pacjent otrzymujący doksorubicynę musi pozostawać pod kontrolą hematologiczną.

Pomimo że miejscowe zmiany martwicze powstałe w wyniku wynaczynienia obserwowano bardzo rzadko, produkt Caelyx jest uważany za środek drażniący. Badania na zwierzętach wskazują, że podanie chlorowodorku doksorubicyny w formie liposomalnej zmniejsza ryzyko uszkodzeń wynikających z wynaczynienia. W przypadku pojawienia się jakichkolwiek objawów wynaczynienia (np. piekący ból, rumień) należy natychmiast przerwać wlew i podać resztę leku do innej żyły. W celu złagodzenia reakcji miejscowych pomocny może być okład z lodu położony w miejscu wynaczynienia na około 30 minut. Produktu Caelyx nie wolno podawać drogą domięśniową lub podskórną.

Ponowne wystąpienie zmian skórnych spowodowanych wcześniejszą radioterapią występowało rzadko w czasie leczenia produktem Caelyx.

Doświadczenie po wprowadzeniu do obrotu

W Tabeli 9 przedstawiono działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu Caelyx do obrotu. Częstości występowania podano zgodne z następującą konwencją:

Bardzo często

1/10

Często

1/100 do < 1/10

Niezbyt często

1/1000 do < 1/100

Rzadko

1/10 000, < 1/1,000

Bardzo rzadko

< 1/10 000 w tym pojedyncze przypadki

Tabela 9. Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu Caelyx do obrotu

Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)

Bardzo rzadko

wtórne nowotwory jamy ustnej1

Zaburzenia naczyniowe

 

Niezbyt często

choroba zakrzepowo-zatorowa żył, w tym

 

zakrzepowe zapalenie żył, zakrzepica żylna i

 

zator płucny

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

 

Bardzo rzadko

rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-

 

Johnsona i toksyczno-rozpływna nekroliza

 

naskórka

1 Przypadki wtórnego raka jamy ustnej stwierdzano u pacjentów narażonych na Caelyx długotrwale (ponad rok) oraz u pacjentów otrzymujących skumulowaną dawkę większą niż 720 mg/m2 pc. (patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.

4.9Przedawkowanie

Ostre przedawkowanie chlorowodorku doksorubicyny pogłębia toksyczne działania w postaci zapalenia błon śluzowych, leukopenii i małopłytkowości. Leczenie ostrego przedawkowania u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności szpiku obejmuje hospitalizację, podanie antybiotyków, przetoczenie płytek i granulocytów oraz objawowe leczenie zapalenia błon śluzowych.

5.WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki cytotoksyczne (antracykliny i substancje pochodne), kod ATC: L01DB01.

Mechanizm działania

Substancją czynną produktu Caelyx jest chlorowodorek doksorubicyny, cytotoksyczny antybiotyk antracyklinowy otrzymywany z Streptomyces peucetius var. caesius. Dokładny mechanizm przeciwnowotworowego działania doksorubicyny nie jest znany. Ogólnie uważa się, że zahamowanie syntezy DNA, RNA i syntezy białka jest odpowiedzialne za większość efektów cytotoksycznych. Jest to prawdopodobnie wynik wstawienia antracykliny między sąsiednie pary zasad w podwójnej helisie DNA, co uniemożliwia jej rozwinięcie konieczne do replikacji.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Randomizowane badanie III fazy, w którym badano produkt Caelyx wobec doksorubicyny u pacjentek z rakiem piersi z przerzutami ukończyło 509 pacjentek. Określony w protokole cel badania, którym było wykazanie braku niższości produktu Caelyx względem doksorubicyny, został osiągnięty. Współczynnik ryzyka (ang. hazard ratio – HR) dotyczący wolnego od progresji okresu przeżycia (progression free survival - PFS) wynosił 1,00 (poziom ufności 95% dla HR=0,82 – 1,22). Po uwzględnieniu zmiennych prognostycznych współczynnik ryzyka przeżycia w okresie wolnym od progresji choroby był zgodny ze współczynnikiem ryzyka przeżycia w populacji wyodrębnionej zgodnie z zaplanowanym leczeniem (ang. intent to treat -ITT) w okresie przeżycia wolnym od progresji choroby.

Pierwszorzędowa analiza kardiotoksyczności wykazała, że ryzyko niepożądanych zdarzeń dotyczących serca w zależności od całkowitej dawki antracyklin było istotnie niższe po podaniu produktu Caelyx niż doksorubicyny (HR=3,16; p <0,001). Po podaniu dawki skumulowanej produktu Caelyx większej niż 450 mg/m2 pc. nie stwierdzono niepożądanych zdarzeń dotyczących serca.

Porównawcze badanie fazy III produktu Caelyx i topotekanu u pacjentek z nabłonkowym rakiem jajnika, po niepowodzeniu terapii pierwszego rzutu związkami platyny, zakończono u 474 pacjentek. Stwierdzono przedłużenie ogólnego czasu przeżycia (ang. overall survival – OS) u pacjentek leczonych produktem Caelyx w porównaniu z pacjentkami leczonymi topotekanem na co wskazuje współczynnik ryzyka (ang. hazard ratio – HR) wynoszący 1,216 (95% CI; 1,000; 1,478), p=0,050. Współczynnik przeżycia po 1, 2 i 3 latach wynosił odpowiednio 56,3%; 34,7% i 20,2% w grupie otrzymującej produkt Caelyx w porównaniu do 54,0%; 23,6% i 13,2% w grupie otrzymującej topotekan.

W podgrupie pacjentek reagujących na związki platyny różnica była większa: HR wynosiło 1,432 (95% CI; 1,066; 1,923), p=0,017. Współczynnik przeżycia po 1, 2 i 3 latach wynosił odpowiednio 74,1%; 51,2% i 28,4% w grupie otrzymującej produkt Caelyx w porównaniu do 66,2%; 31,0% i 17,5% w grupie otrzymującej topotekan.

Wyniki leczenia były podobne w podgrupie pacjentek nie reagujących na związki platyny: HR wynosiło 1,069 (95% CI; 0,823; 1,387), p=0,618. Współczynnik przeżycia po 1, 2 i 3 latach wynosił

odpowiednio 41,5%; 21,1% i 13,8% w grupie otrzymującej produkt Caelyx w porównaniu do 43,2%; 17,2% i 9,5% w grupie otrzymującej topotekan.

Do randomizowanego, przeprowadzonego w równoległych grupach, otwartego, wieloośrodkowego badania fazy III oceniającego bezpieczeństwo i skuteczność produktu Caelyx stosowanego w leczeniu skojarzonym z bortezomibem w porównaniu z bortezomibem stosowanym w monoterapii u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy w dotychczasowym leczeniu otrzymali co najmniej 1 cykl leczenia oraz u których nie stwierdzono progresji choroby w trakcie stosowania leczenia opartego o antracykliny, włączono 646 pacjentów. W badaniu stwierdzono znamienną poprawę pierwszorzędowego punktu końcowego - czasu do progresji (TTP) w grupie pacjentów otrzymujących leczenie skojarzone produktem Caelyx z bortezomibem w porównaniu z grupą pacjentów otrzymujących bortezomib w monoterapii, na co wskazywała redukcja ryzyka (RR) o 35% (95% CI; 21-47%), p < 0,0001, w oparciu o analizę 407 TTP przypadków. Mediana TTP wynosiła 6,9 miesiąca w grupie pacjentów otrzymujących bortezomib w monoterapii w porównaniu z medianą 8,9 miesiąca w grupie pacjentów otrzymujących produkt Caelyx w leczeniu skojarzonym z bortezomib. Określona protokołem okresowa ocena (przeprowadzona na podstawie 249 analizowanych TTP) narzuciła konieczność wczesnego zakończenia badania skuteczności. Analiza ta wykazała zmniejszenie ryzyka TTP o 45% (95% CI; 29-57%), p <0,0001. Mediana TTP wynosiła 6,5 miesiąca w grupie pacjentów otrzymujących bortezomib w monoterapii w porównaniu z medianą 9,3 miesiąca w grupie pacjentów otrzymujących produkt Caelyx w leczeniu skojarzonym z bortezomibem. Wyniki analizy, jakkolwiek niepełne, stanowią końcowy wynik analizy określonej protokołem badania.

Analiza końcowa całkowitego przeżycia (OS) przeprowadzona po obserwacji z medianą czasu 8,6 lat wykazała brak znaczącej różnicy w OS pomiędzy obydwoma ramionami badania. Mediana OS wyniosła 30,8 miesięcy (95% CI; 25,2 - 36,5 miesięcy) u pacjentów otrzymujących bortezomib w monoterapii i 33,0 miesiące (95% CI; 28,9 - 37,1 miesięcy) u pacjentów otrzymujących produkt Caelyx w leczeniu skojarzonym z bortezomibem.

5.2Właściwości farmakokinetyczne

Produkt Caelyx jest pegylowaną, liposomalną postacią chlorowodorku doksorubicyny długo przebywającą w układzie krążenia. Pegylowane liposomy zawierają wszczepione w powierzchnię segmenty hydrofilowego polimeru - metoksypolietylenoglikolu (MPEG). Liniowe ugrupowania MPEG wystają z powierzchni liposomu, tworząc ochronną otoczkę, która zmniejsza interakcje między podwójną warstwą lipidową i składnikami osocza. Pozwala to na wydłużenie czasu przebywania liposomów produktu Caelyx w krążeniu. Pegylowane liposomy są dostatecznie małe (przeciętna średnica w przybliżeniu 100 nm), aby mogły w nienaruszonej formie opuścić uszkodzone naczynia zaopatrujące guzy. Dowody przenikania pegylowanych liposomów z naczyń krwionośnych, ich wnikania i kumulacji w guzie, uzyskano u myszy z guzami nowotworowymi okrężnicy C-26 i myszy transgenicznych z uszkodzeniami podobnymi do mięsaka Kaposiego. Pegylowane liposomy mają również słabo przepuszczalną strukturę lipidową i wewnętrzny wodny układ buforujący, które wspólnie utrzymują chlorowodorek doksorubicyny zamknięty w czasie przebywania liposomu w krążeniu.

Farmakokinetyka produktu Caelyx w osoczu ludzi znacznie odbiega od opisywanej w literaturze dla standardowych produktów doksorubicyny. Po podaniu mniejszych dawek (10 mg/m2 pc. – 20 mg/m2 pc.) produkt Caelyx wykazuje farmakokinetykę liniową. W zakresie dawek 10 mg/m2 pc. – 60 mg/m2 pc., farmakokinetyka produktu Caelyx była nieliniowa. Standardowy chlorowodorek doksorubicyny w znacznym stopniu ulega dystrybucji do tkanek (objętość dystrybucji 700 do 1100 l/m2 pc.) i szybkiej eliminacji (24 do 73 l/godz/m2 pc.). W przeciwieństwie do tego, profil farmakokinetyczny produktu Caelyx wskazuje, że pozostaje on głównie w objętości płynu naczyniowego i że klirens doksorubicyny z krwi jest zależny od nośnika liposomalnego. Doksorubicyna staje się dostępna po opuszczeniu przez liposomy naczynia i przejściu do kompartmentu tkankowego.

Po podaniu równoważnych dawek, wartości stężenia w osoczu i AUC dla produktu Caelyx, które odpowiadają głównie chlorowodorkowi doksorubicyny w postaci pegylowanych liposomów

(zawierających 90% do 95% oznaczanej doksorubicyny) są znacznie większe niż wartości uzyskiwane po standardowych produktach chlorowodorku doksorubicyny.

Produktu Caelyx nie należy stosować wymiennie z innymi produktami chlorowodorku doksorubicyny.

Farmakokinetyka populacyjna

Farmakokinetykę produktu Caelyx oceniano u 120 pacjentów z 10 różnych badań klinicznych, stosując zasady farmakokinetyki populacyjnej. Farmakokinetykę produktu Caelyx w zakresie dawek od 10 mg/m2 pc. do 60 mg/m2 pc. najlepiej opisywały dwukompartmentowy nieliniowy model wchłaniania zerowego rzędu i eliminacja Michaelisa-Mentena. Średni wewnętrzny klirens produktu Caelyx wyniósł 0,030 l/godz/m2 pc. (zakres 0,008 do 0,152 l/godz/m2 pc.) natomiast średnia centralna objętość dystrybucji wyniosła 1,93 l/m2 pc. (zakres 0,96 – 3,85 l/m2 pc.) zbliżając się do objętości osocza. Okres półtrwania wynosił od 24 do 231 godzin, ze średnią 73,9 godzin.

Pacjentki z rakiem piersi

Farmakokinetyka produktu Caelyx oznaczona u 18 pacjentów z rakiem piersi była podobna do oznaczonej w większej populacji 120 pacjentów z różnymi typami raka. Średni wewnętrzny klirens wyniósł 0,016 l/godz/m2 pc. (zakres 0,008 – 0,027 l/godz/m2 pc.), średnia centralna objętość dystrybucji wyniosła 1,46 l/m2 pc. (zakres 1,10 – 1,64 l/m2 pc.). Średni okres półtrwania wyniósł 71,5 godz. (zakres 45,2 – 98,5 godz.).

Pacjentki z rakiem jajnika

Farmakokinetyka produktu Caelyx oznaczona u 11 pacjentek z rakiem jajnika była podobna do oznaczonej w większej populacji 120 pacjentów z różnymi typami raka. Średni wewnętrzny klirens wyniósł 0,021 l/godz/m2 pc. (zakres 0,009 – 0,041 l/godz/m2 pc., średnia centralna objętość dystrybucji wyniosła 1,95 l/m2 pc. (zakres 1,67 – 2,40 l/m2 pc.). Średni okres półtrwania wyniósł 75,0 godz. (zakres 36,1 – 125 godz.).

Pacjenci z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS

Farmakokinetykę produktu Caelyx w osoczu oceniano u 23 pacjentów z mięsakiem Kaposiego, którzy otrzymali pojedyncze dawki 20 mg/m2 pc. podawane w 30-minutowym wlewie. Parametry farmakokinetyczne produktu Caelyx (głównie chlorowodorek doksorubicyny w pegylowanych liposomach oraz niewielkie ilości chlorowodorku doksorubicyny niezamkniętego w liposomach) określone po podaniu dawki 20 mg/m2 pc. przedstawiono w tabeli 10.

Tabela 10. Parametry farmakokinetyczne u pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS leczonych produktem Caelyx

Średnia ± błąd standardowy

Parametr

20 mg/m2 pc. (n=23)

Maksymalne stężenie w osoczu* (μg/ml)

8,34

± 0,49

Klirens osoczowy (l/godz/m2 pc.)

0,041

± 0,004

Objętość dystrybucji (l/m2 pc.)

2,72 ± 0,120

AUC (µg/ml h)

590,00 ± 58,7

okres półtrwania (godz)

5,2

± 1,4

okres półtrwania (godz)

55,0 ± 4,8

* zmierzone w chwili zakończenia 30-minutowego wlewu

5.3Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach po wielokrotnym podaniu, wykonanych na zwierzętach, uzyskany profil toksykologiczny produktu Caelyx jest bardzo podobny do obserwowanego u ludzi otrzymujących długotrwale wlewy standardowego chlorowodorku doksorubicyny. W przypadku produktu Caelyx, w wyniku zamknięcia chlorowodorku doksorubicyny w pegylowanych liposomach te same działania występują z inną siłą, jak podano niżej.

Kardiotoksyczność

Badania na królikach wykazały, że kardiotoksyczność produktu Caelyx jest zmniejszona w porównaniu z konwencjonalnymi produktami chlorowodorku doksorubicyny.

Dermatologiczne objawy toksyczności

W badaniach, które wykonano po wielokrotnym podaniu produktu Caelyx szczurom i psom w dawkach podobnych do dawek klinicznych, obserwowano ciężkie zmiany zapalne skóry i tworzenie owrzodzeń. W badaniu na psach, częstość występowania i stopień ciężkości tych zmian były mniejsze dzięki zmniejszeniu dawki lub wydłużeniu przerwy między dawkami. Podobne zmiany skórne, które są opisywane jako erytrodyzestezja dłoniowo - podeszwowa, obserwowano u pacjentów po długotrwałym wlewie dożylnym (patrz punkt 4.8).

Reakcja rzekomoanafilaktyczna

Podczas badań toksykologicznych u psów, dotyczących wielokrotnego podania pegylowanych liposomów (placebo) obserwowano ostre reakcje charakteryzujące się niedociśnieniem, bladością błon śluzowych, ślinieniem, wymiotami i okresami nadmiernej, a następnie zmniejszonej aktywności ruchowej i letargu. Podobne, lecz słabiej nasilone reakcje wystąpiły również u psów, którym podawano produkt Caelyx i standardowy chlorowodorek doksorubicyny.

Wielkość niedociśnienia zmniejszano stosując premedykację środkami przeciwhistaminowymi. Jednakże reakcja ta nie zagrażała życiu i stan psów szybko się poprawiał po przerwaniu podawania leku.

Toksyczność miejscowa

Badania tolerancji po podaniu podskórnym wykazały, że produkt Caelyx, w porównaniu ze standardowym chlorowodorkiem doksorubicyny, powoduje słabsze podrażnienie miejscowe lub uszkodzenia tkanek w przypadku wynaczynienia.

Mutagenność i rakotwórczość

Mimo braku badań z produktem Caelyx wiadomo, że chlorowodorek doksorubicyny, czynny farmakologicznie składnik produktu, jest mutagenny i rakotwórczy. Same pegylowane liposomy (placebo) nie są mutagenne ani rakotwórcze.

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Produkt Caelyx po podaniu pojedynczej dawki 36 mg/kg mc. myszom powodował łagodną do umiarkowanej atrofię jajników i jąder. Zmniejszenie masy jąder i hipospermia występowały u szczurów po wielokrotnych dawkach ≥ 0,25 mg/kg mc./dobę. U psów po wielokrotnym podaniu dawki 1 mg/kg mc./dobę obserwowano rozległą degenerację kanalików nasiennych i wyraźne zmniejszenie spermatogenezy (patrz punkt 4.6).

Nefrotoksyczność

W badaniu wykazano, że Caelyx w jednorazowej dożylnej dawce ponad dwukrotnie większej od dawki terapeutycznej powoduje wystąpienie nefrotoksyczności u małp. Nefrotoksyczność była również obserwowana po zastosowaniu nawet niższych jednorazowych dawek chlorowodorku doksyrubicyny u szczurów i królików. Ponieważ ocena danych, zebranych po wprowadzeniu produktu Caelyx do obrotu, dotyczących bezpieczeństwa u pacjentów, nie wskazuje na znaczącą nefrotoksyczność produktu Caelyx, wyniki uzyskane u małp mogą nie mieć istotnego związku z oceną ryzyka u ludzi.

6.DANE FARMACEUTYCZNE

6.1Wykaz substancji pomocniczych

sól sodowa α-(2-[1,2-distearoilo-sn-glicero(3)fosfoksy]etylokarbamoilo)-ω-metoksypoli(oksyetylenu)-

40 (MPEG-DSPE)

całkowicie uwodorniona fosfatydylocholina sojowa (HSPC) cholesterol

amonu siarczan sacharoza histydyna

woda do wstrzykiwań kwas solny

sodu wodorotlenek

6.2Niezgodności farmaceutyczne

Produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi lekami poza podanymi w punkcie 6.6.

6.3Okres ważności

20 miesięcy.

Po rozcieńczeniu:

-wykazano stabilność fizyczną i chemiczną produktu w ciągu 24 godzin w temperaturze od 2 C do 8 C;

-z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt powinien być użyty natychmiast. Jeżeli nie został użyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed zastosowaniem odpowiada osoba podająca lek. Roztwór należy przechowywać w temperaturze od 2 C do 8 C, nie dłużej niż 24 godziny;

-częściowo zużyte fiolki wyrzucić.

6.4Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w lodówce (2 - 8 C).

Nie zamrażać.

W celu zapoznania się z warunkami przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

6.5Rodzaj i zawartość opakowania

Fiolka szklana ze szkła typu I zamykana silikonowanym szarym korkiem bromobutylowym i kapslem aluminiowym, o objętości 10 ml (20 mg) lub 25 ml (50 mg).

Produkt Caelyx jest dostępny w opakowaniach zawierających jedną lub 10 fiolek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania

Nie należy stosować produktu wykazującego oznaki wytrącenia osadu lub zawierającego jakiekolwiek stałe cząstki.

Należy zachować ostrożność w czasie przygotowywania roztworu produktu Caelyx. Konieczne jest używanie rękawiczek. Jeśli dojdzie do kontaktu produktu Caelyx ze skórą lub błoną śluzową, należy natychmiast umyć je dokładnie mydłem i wodą. Przygotowanie produktu Caelyx i jego usuwanie musi odbywać się w sposób przyjęty dla innych leków przeciwnowotworowych, zgodnie z lokalnymi wymaganiami.

Należy ustalić dawkę produktu Caelyx przeznaczoną do podania (na podstawie zalecanego dawkowania i powierzchni ciała pacjenta). Pobrać odpowiednią objętość produktu Caelyx do jałowej strzykawki. Należy ściśle przestrzegać zasad postępowania aseptycznego, ponieważ produkt nie zawiera środków konserwujących lub bakteriostatycznych. Odpowiednia dawka produktu Caelyx musi być przed podaniem rozcieńczona w 5% (50 mg/ml) roztworze glukozy do infuzji. W przypadku dawek <90 mg produkt należy rozcieńczyć w 250 ml, natomiast dla dawek ≥90 mg należy go rozcieńczyć w 500 ml. Roztwór może być podawany we wlewie przez 60 minut lub 90 minut, zgodnie ze szczegółowymi informacjami zawartymi w punkcie 4.2.

Zastosowanie jakiegokolwiek innego roztworu niż 5% (50 mg/ml) roztwór glukozy do infuzji, bądź obecność jakiegokolwiek środka bakteriostatycznego, np. alkoholu benzylowego, może spowodować wytrącenie produktu Caelyx.

Zaleca się, aby zestaw do wlewu produktu Caelyx był połączony przez rozgałęzienie boczne cewnika z wlewem dożylnym 5% (50 mg/ml) roztworu glukozy. Wlew może być podawany do żyły obwodowej. Nie używać wbudowanych filtrów infuzyjnych.

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Janssen Cilag International NV

Turnhoutseweg 30

B-2340 Beerse

Belgia

8.NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

EU/1/96/011/001

EU/1/96/011/002

EU/1/96/011/003

EU/1/96/011/004

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia: 21 czerwiec 1996

Data przedłużenia pozwolenia: 19 maj 2006

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu.

Komentarze

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
  • Pomoc
  • Get it on Google Play
  • O nas
  • Info on site by:

  • Presented by RXed.eu

  • 27558

    lista leków na receptę