Polish
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
Wybierz język strony

Duloxetine Boehringer Ingelheim (duloxetine) – Charakterystyka produktu leczniczego - N06AX21

Updated on site: 06-Oct-2017

Nazwa lekarstwaDuloxetine Boehringer Ingelheim
Kod ATCN06AX21
Substancjaduloxetine
ProducentBoehringer Ingelheim International GmbH

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM 30 mg kapsułki dojelitowe twarde

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda kapsułka zawiera 30 mg duloksetyny (w postaci chlorowodorku).
Substancja pomocnicza: sacharoza 8,6 mg.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

 

 

 

 

obrotu

Kapsułki dojelitowe twarde.

 

 

 

do

 

 

 

 

 

 

Nieprzezroczysta biała część dolna z nadrukiem „30 mg” i nieprzezroczysta niebieska część górna z

nadrukiem „9543”.

 

 

dopuszczenie

 

 

4.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

 

 

 

4.1

Wskazania do stosowania

 

na

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leczenie bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej u dorosłych.

 

 

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

pozwolenia

 

 

 

 

Preparat do stosowania doustnego.

 

 

 

 

Dorośli

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca wynoszą 60 mg raz na dobę i mogą być

 

 

 

 

nego

przyjmowane podczas posiłku lub międzyżposiłkami. W badaniach klinicznych oceniano

bezpieczeństwo stosowania większych dawek niż 60 mg na dobę, aż do maksymalnej dawki do

 

 

 

wa

 

120 mg na dobę, w równych dawkach podzielonych. Stężenie duloksetyny w osoczu wykazuje dużą

zmienność osobniczą (patrz 5.2). Dlatego, u niektórych pacjentów, u których nie uzyskano

 

 

bez

 

 

wystarczającej odpowiedzi na leczenie dawką 60 mg, zwiększenie dawki może przynieść korzyści.

wyników.

leczniczy

 

 

 

Odpowiedź kliniczną należy ocenić po 2 miesiącach leczenia. Po tym okresie u pacjentów z niewystarczającą początkową odpowiedzią kliniczną mało prawdopodobne jest osiągnięcie lepszych

Należy regularnie (nieProduktrzadziej niż co 3 miesiące) oceniać korzyści leczenia (patrz punkt 5.1).

Osoby w podeszłym wieku

Nie jest zalecane dostosowanie dawkowania u osób w podeszłym wieku, jedynie ze względu na wiek pacjenta. Jakkolwiek, należy zachować ostrożność stosując preparat u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież:

Nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby

Nie należy stosować preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM u pacjentów z chorobami wątroby powodującymi zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt 4.3 i 5.2).

Niewydolność nerek

Nie jest konieczne dostosowanie dawki preparatu u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny: 30 do 80 ml/min). Nie należy stosować preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min; patrz punkt 4.3).

Przerwanie leczenia:

Należy unikać nagłego przerwania stosowania produktu leczniczego. W przypadku zakończenia leczenia preparatem DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM należy stopniowo zmniejszać dawkę preparatu w ciągu przynajmniej 1 do 2 tygodni w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia objawów odstawiennych (patrz punkty 4.4 i 4.8). Jeżeli w wyniku zmniejszenia dawki lub przerwania

leczenia wystąpią objawy nie do zniesienia dla pacjenta, można rozważyć wznowienie leczenia z

 

 

 

obrotu

użyciem wcześniej stosowanej dawki. Następnie lekarz może zalecić dalsze, stopniowe zmniejszanie

dawki, ale w wolniejszym tempie.

 

do

 

4.3 Przeciwwskazania

dopuszczenie

 

 

 

 

 

 

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) (patrz punkt 4.5).

Choroba wątroby powodująca zaburzenia czynności wątrobyna (patrz punkt 5.2).

Nie należy stosować DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM w skojarzeniu z fluwoksaminą, cyprofloksacyną i enoksacyną (tj. silnych inhibitorów CYP1A2), ponieważ jednoczesne podawanie

tych produktów leczniczych powoduje zwiększenie stężenia duloksetyny w osoczu (patrz punkt 4.5).

Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyninypozwolenia<30 ml/min) (patrz punkt 4.4).

Przeciwwskazane jest rozpoczynanie leczenia preparatem DULOXETINE BOEHRINGER

 

 

 

 

nego

nadciśnieniem tętniczym ze względu na potencjalne

INGELHEIM u pacjentów z niekontrolowanymż

ryzyko wystąpienia przełomu nadciśnieniowego (patrz punkty 4.4 i 4.8).

 

 

 

wa

 

 

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

 

 

bez

 

 

 

Epizody manii i napady padaczkowe

 

 

 

napadów padaczkowych.

leczniczy

 

 

 

 

Preparat DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM należy stosować ostrożnie u pacjentów z epizodami manii w wywiadzie lub z rozpoznaniem choroby afektywnej dwubiegunowej i (lub)

Rozszerzenie źrenicProdukt(mydriaza)

Zgłaszano przypadki rozszerzenia źrenic w związku ze stosowaniem duloksetyny. Dlatego należy zachować ostrożność zalecając preparat DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM pacjentom ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym lub z ryzykiem ostrej jaskry z wąskim kątem.

Ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca

U niektórych pacjentów stosowanie duloksetyny powodowało zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi i klinicznie istotne nadciśnienie tętnicze. Może być to spowodowane noradrenergicznym wpływem duloksetyny. Zgłaszano przypadki przełomu nadciśnieniowego podczas stosowania duloksetyny, zwłaszcza u pacjentów, u których występowało nadciśnienie przed rozpoczęciem leczenia. Dlatego u pacjentów ze stwierdzonym nadciśnieniem i (lub) innymi chorobami serca zaleca się kontrolowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w pierwszym miesiącu leczenia. Duloksetynę należy stosować ostrożnie u pacjentów, których stan może się pogorszyć w następstwie zwiększenia częstości akcji serca lub wzrostu ciśnienia tętniczego krwi. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego

stosowania duloksetyny i produktów leczniczych, które mogą powodować zaburzenia jej metabolizmu (patrz punkt 4.5). U pacjentów, u których utrzymuje się wysokie ciśnienie tętnicze krwi podczas stosowania duloksetyny, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub stopniowe odstawienie preparatu (patrz punkt 4.8). U pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym krwi nie należy rozpoczynać leczenia duloksetyną (patrz punkt 4.3).

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, poddawanych hemodializie (klirens kreatyniny <30 ml/min) występowało zwiększone stężenie duloksetyny w osoczu. Pacjenci z ciężkim zaburzeniem czynności nerek - patrz punkt 4.3 Informacje dotyczące pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek podano w punkcie 4.2.

Stosowanie z lekami przeciwdepresyjnymi

Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania preparatu DULOXETINE

BOEHRINGER INGELHEIM z lekami przeciwdepresyjnymi. Szczególnie nie jest zalecane

jednoczesne stosowanie z selektywnymi, odwracalnymi inhibitorami IMAO. obrotu

Ziele dziurawca (Hypericum perforatum)

dopuszczenie

do

 

 

 

Podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM z preparatami ziołowymi zawierającymi ziele dziurawca (Hypericum perforatum) mogą częściej występować działania niepożądane.

Depresja, myśli i zachowania samobójcze

Preparat DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM nie jest wskazany w leczeniu depresji, ale

na

 

jego substancja czynna (duloksetyna) występuje także jako lek przeciwdepresyjny. Depresja wiąże się

uzyskiwania poprawy. U pacjentów, u których stwierdzonopozwolenia

zachowania samobójcze w wywiadzie i u

ze zwiększonym ryzykiem występowania myśli samobójczych, prób samookaleczenia i samobójstw

(zachowania samobójcze). Ryzyko utrzymuje się do czasu uzyskania znaczącej poprawy klinicznej. Ponieważ poprawa może nie nastąpić podczas pierwszych kilku tygodni leczenia lub dłużej, należy uważnie kontrolować stan pacjentów do czasu uzyskania poprawy. Ogólne doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko wystąpienia zachowań samobójczych może się zwiększyć we wczesnym etapie

pacjentów, u których występowały myśli samobójcze o znacznym nasileniu przed rozpoczęciem

leczenia, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia myśli lub zachowań samobójczych. Pacjenci z tej

 

 

 

nego

grupy powinni być uważnie obserwowaniżpodczas leczenia. Metanaliza badań klinicznych

kontrolowanych placebo z zastosowaniem produktów leczniczych przeciwdepresyjnych w leczeniu

 

 

wa

 

zaburzeń psychicznych wykazała istnienie zwiększonego ryzyka zachowań samobójczych u osób w

 

bez

 

 

wieku poniżej 25 lat przyjmujących leki przeciwdepresyjne w porównaniu z osobami otrzymującymi

placebo.

 

 

 

Zanotowano przypadki myśli i zachowań samobójczych w trakcie leczenia duloksetyną lub wkrótce po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.8). Lekarze powinni zachęcać pacjentów do zgłaszania w

każdej chwili przypadków wystąpienia u nich niepokojących myśli czy uczuć lub objawów depresji.

Jeżeli w trakcie stosowanialeczniczypreparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM, u pacjenta

wystąpi pobudzenie lub objawy depresji, należy zapewnić poradę lekarza specjalisty, ponieważ

DULOXETINE BOEHRINGERProdukt

INGELHEIM (patrz punkt 4.2).

depresja jest poważnym stanem chorobowym. Jeżeli zostanie podjęta decyzja o rozpoczęciu stosowania leków przeciwdepresyjnych, zalecane jest stopniowe odstawienie preparatu

Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat

Nie prowadzono badań klinicznych z zastosowaniem duloksetyny u dzieci. Preparat DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. W badaniach klinicznych zachowania samobójcze (próby samobójcze i myśli samobójcze), wrogość (przeważnie agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu) były częściej obserwowane u dzieci i młodzieży stosującej leki przeciwdepresyjne niż w grupie otrzymującej placebo. Jeżeli, ze względu na potrzebę kliniczną, zostanie podjęta decyzja o leczeniu, należy uważnie kontrolować czy u pacjenta nie występują objawy zachowań samobójczych. Ponadto, brak jest długoterminowych danych o bezpieczeństwie stosowania preparatu u dzieci i młodzieży, dotyczących wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania.

Krwotok

Istnieją zgłoszenia o występowaniu objawów zaburzeń krzepnięcia, takich jak wybroczyny, plamica

lub krwawienie z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących selektywne inhibitory

wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRI) i inhibitory

wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin/norepinephrineobrotureuptake inhibitors,

 

do

SNRI). Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących leki

dopuszczenie

 

przeciwzakrzepowe i (lub) leki wpływające na czynność płytek krwi oraz u pacjentów ze stwierdzoną skłonnością do krwawień.

Niedobór sodu we krwi (hiponatremia)

Podczas stosowania preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM, szczególnie u osób w podeszłym wieku, rzadko zgłaszano wystąpienie niedoboru sodu we krwi (hiponatremię). Należy

zachować ostrożność u pacjentów, u których występuje zwiększone ryzyko hiponatremii, tj. u pacjentów w podeszłym wieku, z marskością wątroby, pacjentówna odwodnionych lub przyjmujących leki moczopędne. Hiponatremia może być spowodowana zespołem nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (ang. syndrome of inappropriate anti-diuretic hormone secretion – SIADH).

Przerwanie leczenia:

 

 

 

Objawy odstawienne po zakończeniu leczenia wystpozwoleniaępują często, zwłaszcza w przypadku nagłego

przerwania leczenia (patrz punkt 4.8). Podczas badań klinicznych objawy niepożądane po nagłym

przerwaniu leczenia wystąpiły u około 45% pacjentów leczonych preparatem DULOXETINE

 

 

nego

otrzymujących placebo.

BOEHRINGER INGELHEIM i u 23% pacjentówż

Ryzyko wystąpienia objawów odstawiennych w przypadku stosowania selektywnych inhibitorów

 

wa

 

 

wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRI) oraz inhibitorów

bez

 

 

 

wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin/norepinephrine reuptake inhibitors, SNRI) może zależeć od kilkuleczniczyczynników, w tym od czasu leczenia i stosowanej dawki produktu leczniczego, a także od tempa zmniejszania dawki. Najczęściej zgłaszane objawy przedstawiono w

punkcie 4.8. Zazwyczaj objawy te są łagodne lub umiarkowane, jednak u niektórych pacjentów mogą być ciężkie. Objawy występują zazwyczaj w ciągu pierwszych kilku dni po przerwaniu leczenia,

jednak istnieją bardzo rzadkie zgłoszenia o wystąpieniu objawów u pacjentów, którzy nieumyślnie pominęli dawkę preparatu.Produkt Na ogół objawy te ustępują samoistnie, zwykle w ciągu 2 tygodni, chociaż u niektórych pacjentów mogą utrzymywać się dłużej (od 2 do 3 miesięcy lub dłużej). Z tego powodu

w przypadku przerwania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki duloksetyny w okresie nie krótszym niż 2 tygodnie, w zależności od wymagań pacjenta (patrz punkt 4.2).

Akatyzja/niepokój psychoruchowy

Stosowanie duloksetyny wiązało się z występowaniem akatyzji, charakteryzującej się uczuciem niepokoju subiektywnie odczuwanego jako nieprzyjemny lub przygnębiający oraz koniecznością poruszania się, często połączoną z niemożnością spokojnego usiedzenia lub ustania w miejscu.

Największe prawdopodobieństwo wystąpienia tego objawu zachodzi w okresie pierwszych kilku tygodni leczenia. W przypadku pacjentów, u których wystąpiły takie objawy, zwiększanie dawki może być szkodliwe.

Produkty lecznicze zawierające duloksetynę

Duloksetyna jest stosowana pod innymi nazwami handlowymi w różnych wskazaniach (w leczeniu bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej, leczeniu epizodów dużej depresji, a także wysiłkowego nietrzymania moczu). Należy unikać jednoczesnego stosowania więcej niż jednego z tych preparatów.

Zapalenie wątroby lub zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych

Podczas stosowania duloksetyny obserwowano uszkodzenia wątroby, w tym znaczne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (> 10 razy w porównaniu z wartościami prawidłowymi), zapalenie wątroby i żółtaczkę (patrz punkt 4.8). Większość z tych zdarzeń wystąpiła w pierwszych miesiącach leczenia. Uszkodzenie wątroby występowało głównie na poziomie hepatocytów. Należy zachować ostrożność podczas stosowania duloksetyny u pacjentów przyjmujących inne produkty lecznicze, które mogą powodować uszkodzenia wątroby.

Sacharozaobrotu

Twarde kapsułki dojelitowe DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM zawierają sacharozę.

Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego do

wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego.

4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Leki działające na ośrodkowy układ nerwowy (OUN): z wyjątkiem przypadków opisanych w

niniejszym punkcie nie przeprowadzono systematycznej ocenydopuszczenieryzyka związanego ze stosowaniem duloksetyny w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi działającymi na OUN. Z tego powodu

zaleca się ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowaniana preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM z innymi produktami leczniczymi lub substancjami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, w tym z alkoholem i lekami uspokajającymi (np. benzodiazepiny,

opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital, leki przeciwhistaminowe o

działaniu uspokajającym).

 

 

 

Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO): ze wzglpozwoleniaędu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego,

nie należy stosować preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM jednocześnie z

nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), lub w okresie

 

 

 

nego

przynajmniej 14 dni po przerwaniu leczeniaż IMAO. Ze względu na okres półtrwania duloksetyny,

powinno upłynąć przynajmniej 5 dni od odstawienia preparatu DULOXETINE BOEHRINGER

 

 

wa

 

INGELHEIM przed rozpoczęciem stosowania IMAO (patrz punkt 4.3).

 

bez

 

 

W przypadku selektywnych, odwracalnych inhibitorów IMAO takich jak moklobemid, ryzyko

leczniczy

 

 

 

wystąpienia zespołu serotoninowego jest mniejsze. Nie zaleca się jednak jednoczesnego stosowania preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM i selektywnych, odwracalnych inhibitorów IMAO (patrz punkt 4.4).

Zespół serotoninowyProdukt: w rzadkich przypadkach zgłaszano zespół serotoninowy u pacjentów stosujących jednocześnie selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI)

(np. paroksetyna, fluoksetyna) i leki działające na receptory serotoninergiczne. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM i serotoninergicznych leków przeciwdepresyjnych, takich jak selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, leków trójpierścieniowych, np. klomipraminy i amitryptyliny, preparatów zawierających ziele dziurawca (Hypericum perforatum), wenlafaksyny lub tryptanów, tramadolu, petydyny i tryptofanu.

Wpływ duloksetyny na inne produkty lecznicze:

Leki metabolizowane przez CYP1A2: jednoczesne stosowanie duloksetyny (60 mg dwa razy na dobę) nie wpływało istotnie na farmakokinetykę teofiliny, substratu enzymu CYP1A2.

Leki metabolizowane przez CYP2D6: duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6. Po podaniu duloksetyny w dawce 60 mg dwa razy na dobę i pojedynczej dawki dezypraminy, substratu CYP2D6, pole pod krzywą AUC dezypraminy zwiększyło się trzykrotnie. Jednoczesne podawanie

duloksetyny (40 mg dwa razy na dobę) zwiększa pole pod krzywą AUC tolterodyny (podawanej w dawce 2 mg dwa razy na dobę) w stanie równowagi o 71%, lecz nie wpływa na farmakokinetykę jej aktywnego metabolitu 5-hydroksylowego. Nie jest zalecane dostosowanie dawki. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego podawania preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP2D6 (rysperydon, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, takie jak nortryptylina, amitryptylina i imipramina), w szczególności gdy mają wąski indeks terapeutyczny (np. flekainid, propafenon i metoprolol).

Doustne środki antykoncepcyjne i inne produkty lecznicze steroidowe: wyniki badań in vitro wskazują,

że duloksetyna nie pobudza katalitycznej aktywności CYP3A. Nie przeprowadzono szczegółowych badań interakcji in vivo.

Preparaty przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe:Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania duloksetyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych lub

przeciwpłytkowych, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia wynikającego z

interakcji farmakodynamicznej. Ponadto, zgłaszano zwiększenie wartości wspóobrotułczynnika INR (ang.

 

do

International Normalized Ration) w przypadku jednoczesnego stosowania u pacjentów duloksetyny i

dopuszczenie

 

warfaryny. Natomiast skojarzone stosowanie duloksetyny i warfaryny w ustalonych warunkach, u zdrowych ochotników, podczas klinicznego badania farmakologicznego nie powodowało klinicznie istotnej zmiany współczynnika INR w stosunku do wartości początkowej, oraz w farmakokinetyce R- lub S-warfaryny.

Wpływ innych produktów leczniczych na duloksetynę

Leki zobojętniające sok żołądkowy i antagoniści receptora histaminowego H2: jednoczesne stosowanie duloksetyny z lekami zobojętniającymi zawierającymi glinnai magnez lub duloksetyny z famotydyną nie wpływało w sposób istotny na szybkość ani na stopień wchłaniania duloksetyny po doustnym podaniu dawki 40 mg.

Inhibitory CYP1A2: ponieważ duloksetyna jest metabolizowana przez CYP1A2, jednoczesne

stosowanie duloksetyny i silnych inhibitorów CYP1A2 może spowodować zwiększenie stężenia

duloksetyny. Fluwoksamina (w dawce 100 mg razpozwoleniana dobę), silny inhibitor CYP1A2, zmniejszała

pozorny klirens osoczowy duloksetyny o około 77% i zwiększała pole pod krzywą AUC0-t

sześciokrotnie. Z tego powodu nie należy podawać preparatu DULOXETINE BOEHRINGER

 

 

 

 

nego

CYP1A2, takimi jak fluwoksamina (patrz punkt

INGELHEIM w skojarzeniu z silnymi inhibitoramiż

4.3).

 

 

wa

 

 

 

 

 

 

 

Substancje zwiększające aktywność CYP1A2: analizy farmakokinetyczne wykazały, że u osób

 

 

bez

 

 

 

palących stężenie duloksetyny w osoczu jest prawie o 50% mniejsze niż u osób niepalących.

4.6

Ciąża i laktacja

leczniczy

 

 

 

Ciąża

 

 

 

 

Brak jest danych dotyczProduktących stosowania duloksetyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane.

wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję w przypadku, gdy poziom narażenia układowego (pole pod krzywą AUC) duloksetyny był mniejszy niż maksymalna ekspozycja kliniczna (patrz punkt 5.3).

Tak jak w przypadku innych leków działających na receptory serotoninergiczne, u noworodków, których matki przyjmowały duloksetynę w okresie przedporodowym, mogą wystąpić objawy odstawienia. Preparat DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM można stosować u kobiet w ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają potencjalne zagrożenie dla płodu. Kobietom należy zalecić, aby poinformowały lekarza, jeżeli w trakcie leczenia zajdą w ciążę bądź zamierzają zajść w ciążę.

Karmienie piersią

W badaniu obejmującym 6 pacjentek, które podczas laktacji nie karmiły dzieci piersią, stwierdzono, że duloksetyna bardzo słabo przenika do mleka kobiecego. Szacowana dawka dobowa w miligramach w przeliczeniu na kilogram masy ciała dla niemowląt wynosi około 0,14% dawki stosowanej u matki

(patrz punkt 5.2). Nie zaleca się stosowania preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM w okresie karmienia piersią, ponieważ nie jest określone bezpieczeństwo stosowania duloksetyny u niemowląt.

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu

Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Podczas stosowania produktu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM może wystąpić sedacja i zawroty głowy. Należy poinformować pacjentów, aby unikali potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów mechanicznych czy obsługiwanie urządzeń mechanicznych w ruchu, w przypadku wystąpienia sedacji lub zawrotów głowy.

4.8 Działania niepożądane

 

obrotu

 

do

 

 

W Tabeli 1 przedstawiono objawy niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych oraz obserwowane

dopuszczenie

 

 

podczas badań klinicznych kontrolowanych placebo. W badaniach wzięło udział 6828 pacjentów (4199 otrzymywało duloksetynę, 2629 otrzymywało placebo).

Najczęściej obserwowanymi objawami niepożądanymi u pacjentów z bólem w neuropatii cukrzycowej, przyjmujących preparat DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM, były: nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność i zawroty głowy.

Tabela 1: Objawy niepożądane

na

Ocena częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do

Niezbyt częstopozwoleniaRzadko

000), bardzo rzadko (<1/10 000), nie znana (częstość nie może

być określona na podstawie dostępnych danych).

W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Bardzo

Często

 

 

 

 

 

 

Bardzo

Częstość nie

często

 

 

 

 

 

 

 

rzadko

jest znana

Badania diagnostyczne

 

 

 

 

nego

 

 

 

 

Zmniejszenie

 

Zwiększenież

Zwiększeni

 

 

 

masy ciała

 

masy ciała

e stężenia

 

 

 

 

 

 

 

wa

 

cholesterolu

 

 

 

 

 

 

Zwiększenie

 

 

 

 

 

 

aktywności

we krwi

 

 

 

 

 

 

bez

 

 

 

 

 

 

 

 

 

fosfokinazy

 

 

 

 

 

 

 

kreatynowej

 

 

 

Zaburzenia serca

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kołatanie

 

Tachykardia

 

 

 

 

serca

leczniczy

 

Arytmia

 

 

 

 

Produkt

 

 

nadkomorowa,

 

 

 

 

 

 

głównie

 

 

 

 

 

 

 

migotanie

 

 

 

 

 

 

przedsionków

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia ukł

adu nerwowego

 

 

 

 

 

 

 

Ból głowy

Drżenie

 

 

Drgawki

Drgawki1

 

Zespół

(14,3%)

Parestezja

 

kloniczne

 

 

serotoninowy

Senność

 

 

 

mięśni

 

 

 

Objawy

(10,7%)

 

 

 

Nerwowość

 

 

pozapiramidowe

Zawroty

 

 

 

Zaburzenia

 

 

Akatyzja

głowy

 

 

 

uwagi

 

 

 

Niepokój

(10,2%)

 

 

 

Letarg

 

 

 

psychoruchowy

 

 

 

 

Zaburzenie

 

 

 

 

 

 

 

smaku

 

 

 

 

 

 

 

 

Dyskineza

 

 

 

Bardzo

Często

 

Niezbyt często

Rzadko

Bardzo

 

Częstość nie

często

 

 

 

 

 

 

 

rzadko

 

jest znana

 

 

 

Zespół

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

niespokojnych

 

 

 

 

 

 

 

 

nóg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pogorszenie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

jakości snu

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia oka

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Niewyraźne

Rozszerzenie

Jaskra

 

 

 

 

 

widzenie

 

źrenicy

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

widzenia

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia ucha i błędnika

 

 

 

 

 

 

 

obrotu

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Szumy w

Zawroty głowy

 

 

 

 

 

 

uszach1

 

spowodowane

 

 

 

 

 

 

 

 

zaburzeniami

 

 

do

 

 

 

 

 

błędnika

 

dopuszczenie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ból ucha

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia ukł

adu oddechowego,

klatki piersiowej i śródpiersia

 

 

 

 

 

Ziewanie

Ucisk w gardle

 

 

 

 

 

 

 

 

Krwawienie z

 

 

 

 

 

 

 

 

nosa

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia żołą

dka i jelit

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nudności

Zaparcie

 

Zapalenie

 

Zapalenie

 

 

 

Krwotok z

(24,3%)

Biegunka

żołądka i jelit

jamynaustnej

 

 

 

przewodu

Suchość w

Wymioty

 

 

 

pozwolenia

 

 

 

pokarmowego

Odbijanie się ze

Nieprzyjem

 

 

 

jamie ustnej

Niestrawność

zwracaniem

 

ny oddech

 

 

 

 

(12,8%)

Wzdęcia

 

treści

 

 

 

Obecność

 

 

 

 

 

 

 

żołądkowej lub

świeżej

 

 

 

 

 

 

 

gazu

 

 

 

krwi w kale

 

 

 

 

 

 

 

Zapalenie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

żołądka

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

ż

nego

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zatrzymanie

 

Nieprawidł

 

 

 

 

 

 

 

moczuwa

 

 

 

owy zapach

 

 

 

 

 

 

 

Bolesne lub

 

moczu

 

 

 

 

 

 

leczniczy

utrudnionebez

 

 

 

 

 

 

 

 

oddawanie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

moczu

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczucie parcia

 

 

 

 

 

 

Produkt

 

na pęcherz

 

 

 

 

 

 

 

 

Oddawanie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

moczu w nocy

 

 

 

 

 

 

 

 

Nadmierne

 

 

 

 

 

 

 

 

 

wydzielanie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

moczu

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zmniejszenie

 

 

 

 

 

 

 

 

diurezy

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zwiększona

Nocne pocenie

 

 

 

 

Obrzęk

 

potliwość

Pokrzywka

 

 

 

 

 

naczynioruchow

 

Wysypka

Kontaktowe

 

 

 

 

 

y

 

 

 

zapalenie skóry

 

 

 

 

Zespół

 

 

 

Zimne poty

 

 

 

 

 

Stevensa-

 

 

 

Wrażliwość na

 

 

 

 

Johnsona

 

 

 

światło

 

 

 

 

 

 

 

Bardzo

Często

 

 

Niezbyt często

Rzadko

Bardzo

 

często

 

 

 

Zwiększona

 

 

 

 

 

rzadko

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

tendencja do

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

powstawania

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

siniaków

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

 

 

 

 

 

 

 

 

Ból

 

 

Drganie mięśni

Szczękościs

 

 

 

 

 

mięśniowo-

 

 

 

 

 

k

 

 

 

 

 

 

 

szkieletowy

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sztywność

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

mięśni

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

obrotu

 

Kurcze mięśni

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia endokrynologiczne

 

 

 

 

ość

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Niedoczynn

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

do

 

 

 

 

 

 

 

 

 

tarczycy

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

cukrzycę)

 

 

 

 

dopuszczenie

 

 

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

 

 

 

Odwodnieni

 

 

 

 

 

Zmniejszenie

 

Hiperglikemia

 

 

 

 

 

łaknienia

 

(zgłaszana

 

e

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

głównie u

 

Hiponatrem

 

 

 

 

 

 

 

 

pacjentów

 

ia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

chorych na

 

 

na

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

 

 

pozwolenia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zapalenie krtani

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia naczyniowe

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nagłe

 

 

Zwiększenie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

zaczerwienie-

 

ciśnienia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

nie twarzy

 

tętniczego krwi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

nego

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczucie zimna

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

w kończynach

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Niedociśnienie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ż

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ortostatyczne

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Omdleniawa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zbezłe

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zmęczenie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

leczniczy

 

samopoczucie

 

 

 

 

 

 

 

 

Ból brzucha

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczucie zimna

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pragnienie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Produkt

 

 

Dreszcze

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczucie gorąca

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia ukł

 

 

 

chodu

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

adu immunologicznego

 

 

 

Zespół

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

nadwrażliw

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ości

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reakcja

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

anafilaktycz

 

 

 

 

Zaburzenia wą

 

 

 

 

 

 

 

na

 

 

 

 

 

 

troby i dróg żółciowych

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zwiększenie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

aktywności

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

enzymów

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(AlAT, AspAT,

 

 

 

 

 

 

 

Częstość nie jest znana

Zespół nieprawidłoweg o wydzielania hormonu antydiuretyczne go (SIADH)

Nadciśnienie tętnicze Przełom nadciśnieniowy

Ból w klatce piersiowej

Żółtaczka Niewydolność wątroby

Bardzo

 

Często

 

Niezbyt często

Rzadko

Bardzo

 

Częstość nie

często

 

 

 

 

 

 

 

 

 

rzadko

 

jest znana

 

 

 

 

fosfataza

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

alkaliczna)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zapalenie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

wątroby3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ostre

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

uszkodzenie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

wątroby

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia ukł

adu rozrodczego i piersi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia

 

Zaburzenia

Objawy

 

 

 

 

 

 

erekcji

 

ejakulacji

menopauzy

 

 

obrotu

 

 

 

 

 

Opóźniona

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ejakulacja

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

seksualne

 

 

 

 

do

 

 

 

 

 

Krwotok w

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

obrębie dróg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

rodnych

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia psychiczne

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bezsenność

 

Zaburzenia snu

Stan

 

 

 

 

 

Samobójcze

 

 

Pobudzenie

 

Bruksizm

pobudzenia

 

 

 

myśli5

 

 

Zmniejszenie

 

Dezorientacja

maniakalne

 

 

 

Samobójcze

 

 

libido

 

Apatia

 

go

 

dopuszczenie

 

 

zachowania5

 

 

Lęk

 

 

 

 

Omamy

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia

 

 

 

 

 

na

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Agresja i

 

 

 

 

 

 

orgazmu

 

 

 

 

gniew4

 

 

 

 

 

 

 

Niezwykłe

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

sny

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1 Drgawki i szumy w uszach zgłaszano także po zakończeniu leczenia.

 

 

 

2 Niedociśnienie ortostatyczne oraz omdlenia zgłpozwoleniaaszane były szczególnie w początkowym okresie

leczenia.

 

 

 

 

nego

 

 

 

 

 

 

 

3 Patrz punkt 4.4.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

4 Przypadki agresji i przejawów gniewu zgż

 

 

 

 

 

 

 

łaszane były szczególnie w początkowym okresie leczenia

lub po zakończeniu leczenia.

 

wa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

5 Przypadki myśli i zachowań samobójczych zgłaszane były podczas terapii duloksetyną lub wkrótce

po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.4).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

bez

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Przerwanie stosowania duloksetyny (zwłaszcza nagłe) często powoduje wystąpienie objawów

 

 

leczniczy

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

odstawiennych. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą: zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezja), zaburzenia snu (w tym bezsenność i nasilone marzenia senne), pobudzenie lub

niepokój, nudności iProdukt(lub) wymioty, drżenie i bóle głowy.

Zazwyczaj, w przypadku stosowania produktów leczniczych z grupy SSRI oraz SNRI, objawy te są łagodne lub umiarkowane, przemijające, jednak u niektórych pacjentów mogą być one ciężkie i (lub) utrzymywać się przez dłuższy czas. Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki preparatu, kiedy kontynuacja leczenia duloksetyną nie jest już konieczna (patrz punkty 4.2 i 4.4).

W trzech 12-tygodniowych badaniach klinicznych (faza ostra), w których stosowano duloksetynę u pacjentów z bólem w neuropatii cukrzycowej obserwowano niewielkie, lecz istotne statystycznie zwiększenie stężenia glukozy we krwi na czczo u pacjentów leczonych duloksetyną. Zarówno u pacjentów leczonych duloksetyną, jak i u pacjentów otrzymujących placebo, poziom HbA1c był stały. W fazie rozszerzenia tych badań, trwającej do 52 tygodni, stwierdzono zwiększenie poziomu HbA1c w grupie otrzymującej duloksetynę i w grupach leczonych standardowo, jednak średni wzrost wartości był o 0,3% większy w grupie leczonej duloksetyną. Zaobserwowano także niewielkie zwiększenie stężenia glukozy na czczo oraz cholesterolu całkowitego u pacjentów leczonych duloksetyną. W grupie leczonej standardowo wyniki badań laboratoryjnych wykazały nieznacznie zmniejszenie tych parametrów.

Elektrokardiogram wykonano u 528 pacjentów leczonych duloksetyną oraz u 205 pacjentów otrzymujących placebo biorących udział w 13-tygodniowych badaniach klinicznych dotyczących leczenia bólu w neuropatii cukrzycowej. Skorygowany odstęp QT u pacjentów leczonych duloksetyną nie różnił się od obserwowanego u pacjentów otrzymujących placebo. Nie obserwowano klinicznie istotnych różnic w pomiarach QT, PR, QRS i QTcB u pacjentów leczonych duloksetyną i pacjentów otrzymujących placebo.

4.9 Przedawkowanie

Zgłaszano przypadki przedawkowania samej duloksetyny lub duloksetyny przyjętej w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi, gdy dawka duloksetyny wynosiła 5400 mg. Wystąpiło kilka przypadków śmiertelnych, głównie po przedawkowaniu kilku preparatów, lecz także po przyjęciu

samej duloksetyny w dawce około 1000 mg. Objawy przedmiotowe i podmiotowe przedawkowania

(samej duloksetyny lub przyjętej w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi) to: senność,

śpiączka, zespół serotoninowy, drgawki, wymioty i tachykardia.

do

obrotu

dopuszczenie

 

Nie jest znane swoiste antidotum na duloksetynę, lecz jeśli wystąpi zespół serotoninowy należy

rozważyć zastosowanie specyficznego leczenia (na przykład podanie cyproheptadyny i (lub) kontrola temperatury ciała). Należy zapewnić drożność dróg oddechowych. Zaleca się monitorowanie czynności serca i parametrów życiowych oraz podjęcie stosownego postępowania objawowego i wspomagającego. Płukanie żołądka może być wskazane, jeśli będzie wykonane niedługo po przyjęciu produktu leczniczego lub u pacjentów, u których wystąpiły objawy. Podanie węgla aktywowanego może być pomocne w celu zmniejszenia wchłaniania. Objętość dystrybucji duloksetyny jest duża,

dlatego jest mało prawdopodobne, że wymuszona diureza, hemoperfuzja i transfuzja wymienna będą

korzystne.

 

 

 

 

na

 

 

 

 

 

5.

WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

 

5.1

Właściwości farmakodynamiczne

 

 

pozwolenia

 

Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki przeciwdepresyjne. Kod ATC: N06AX21

 

 

 

ż

nego

 

 

Duloksetyna jest inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny (5-HT) i noradrenaliny (NA). Słabo

 

 

wa

 

 

 

 

hamuje zwrotny wychwyt dopaminy, nie wykazuje istotnego powinowactwa do receptorów

 

bez

 

 

 

 

 

histaminowych, dopaminergicznych, cholinergicznych i adrenergicznych. Duloksetyna zależnie od dawki powoduje zwiększenieleczniczyzewnątrzkomórkowego poziomu serotoniny i noradrenaliny w różnych obszarach mózgu u zwierząt.

Duloksetyna powodowała normalizację progu bólowego w badaniach przedklinicznych z

wykorzystaniem różnych modeli bólu neuropatycznego i bólu wywołanego procesem zapalnym oraz zmniejszała nasilenieProduktzachowań związanych z bólem w modelu ciągłego bólu. Uważa się, że mechanizm hamowania bólu przez duloksetynę polega na zwiększeniu aktywności zstępujących

szlaków hamowania bólu w ośrodkowym układzie nerwowym.

Skuteczność duloksetyny w leczeniu bólu w neuropatii cukrzycowej wykazano w dwóch 12-tygodniowych randomizowanych badaniach z podwójnie ślepą próbą z zastosowaniem placebo i stałych dawek preparatów. Badania objęły dorosłych pacjentów (w wieku od 22 do 88 lat), u których ból neuropatyczny występował od co najmniej 6 miesięcy. Z badań wyłączono pacjentów, u których spełnione zostały kryteria diagnostyczne epizodu depresji dużej. Głównym kryterium oceny badanych parametrów był średni tygodniowy wskaźnik przeciętnego nasilenia bólu w ciągu doby, mierzonych w 11-punktowej skali Likerta i zapisywanych codziennie przez uczestników w dzienniku pacjenta.

W obu badaniach stwierdzono istotne statystycznie zmniejszenie bólu u pacjentów przyjmujących duloksetynę w dawce 60 mg raz na dobę i 60 mg dwa razy na dobę, w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo. U niektórych pacjentów działanie to ujawniało się już w pierwszym tygodniu

leczenia. Różnice stopnia złagodzenia bólu między dwiema grupami stosującymi badany produkt leczniczy nie były istotne. Zmniejszenie nasilenia bólu o co najmniej 30% zgłosiło około 65% pacjentów leczonych duloksetyną i 40% pacjentów przyjmujących placebo. Odsetki pacjentów, którzy zgłosili zmniejszenie nasilenia bólu o co najmniej 50% wynosiły odpowiednio 50% i 26%. Wskaźniki odpowiedzi klinicznej (zmniejszenie nasilenia bólu o 50% lub więcej) analizowano w zestawieniu ze zgłoszeniami pacjentów o senności odczuwanej w okresie leczenia. Wśród pacjentów, którzy nie odczuwali senności, odpowiedź kliniczną stwierdzono u 47% przyjmujących duloksetynę i 27% otrzymujących placebo. Wśród pacjentów, którzy odczuwali senność, odpowiedź kliniczną stwierdzono u 60% przyjmujących duloksetynę i 30% otrzymujących placebo. Jeżeli po 60 dniach leczenia u pacjenta nie nastąpiło zmniejszenie nasilenia bólu o 30%, osiągnięcie takiego efektu w ciągu dalszego leczenia było mało prawdopodobne.

W otwartym, długoterminowym, niekontrolowanym badaniu u pacjentów, u których uzyskano odpowiedź kliniczną po 8 tygodniach stosowania produktu DULOXETINE BOEHRINGERobrotu INGELHEIM 60 mg raz na dobę, zmniejszenie nasilenia bólu utrzymywało się przez kolejne

6 miesięcy. Pomiaru dokonano wykorzystując odpowiedzi na pytanie o średnie nasilenie odczuwanego ból w okresie 24 godzin, będące częścią skróconego kwestionariusza ocenydo bólu (ang. BPI, Brief Pain Inventory).

5.2Właściwości farmakokinetyczne

Duloksetyna jest podawana w postaci pojedynczego enancjomeru. Duloksetyna jest w znacznym stopniu metabolizowana przez enzymy utleniające (CYP1A2 i polimorficzny CYP2D6), a następnie

sprzęgana. Farmakokinetyka duloksetyny wskazuje na dużą zmienność osobniczą (ogólnie 50-60%),

 

dopuszczenie

częściowo ze względu na płeć, wiek, palenie tytoniu i aktywność enzymu CYP2D6.

na

 

Duloksetyna dobrze wchłania się po podaniu doustnym, a Cmax występuje w ciągu 6 godzin po

przyjęciu dawki. Całkowita dostępność biologiczna duloksetyny po podaniu doustnym wynosi od 32% do 80% (średnio 50%). Pokarm wydłuża czas osiągnięcia stężenia maksymalnego z 6 do 10 godzin

oraz nieznacznie zmniejsza stopień wchłaniania (o około 11%). Zmiany te nie są znaczące klinicznie.

U ludzi duloksetyna wiąże się z białkami osocza w około 96%. Duloksetyna wiąże się zarówno

z albuminą, jak i z alfa-1-kwaśną glikoproteiną. pozwoleniaZaburzenie czynności nerek lub wątroby nie wpływa

na wiązanie duloksetyny z białkami.

 

nego

 

 

 

 

zaś jej metabolity są wydalane głównie

Duloksetyna jest w znacznym stopniu metabolizowana,ż

w moczu. Zarówno cytochrom P450-2D6, jak i 1A2 katalizują powstawanie dwóch głównych

 

 

wa

 

 

metabolitów: glukuronidu sprzężonego z 4-hydroksyduloksetyną i siarczanu sprzężonego

z 5-hydroksy, 6-metoksy duloksetyną. Na podstawie badań in vitro uważa się, że metabolity

 

bez

 

 

 

duloksetyny obecne w krwioobiegu są farmakologicznie nieaktywne. Nie przeprowadzano

leczniczy

 

 

 

 

szczegółowych badań farmakokinetyki duloksetyny u pacjentów, u których występuje mała aktywność enzymu CYP2D6. Ograniczone dane wskazują, że u tych pacjentów stężenie duloksetyny we krwi jest większe.

podaniu doustnym pozorny klirens duloksetyny wynosi od 33 do 261 l/h (średnio 101 l/h).

Okres półtrwania duloksetynyProdukt po podaniu doustnym wynosi od 8 do 17 godzin (średnio 12 godzin). Po podaniu dożylnym klirens osoczowy duloksetyny wynosi od 22 l/h do 46 l/h (średnio 36 l/h). Po

Szczególne populacje:

Płeć: stwierdzono różnice w farmakokinetyce produktu leczniczego u mężczyzn i kobiet (u kobiet pozorny klirens osoczowy jest około 50% mniejszy). Ze względu na nakładanie się zakresów klirensu u obu płci, zależne od płci różnice w farmakokinetyce preparatu nie uzasadniają w wystarczający sposób zalecania mniejszych dawek pacjentkom.

Wiek: stwierdzono różnice w farmakokinetyce produktu leczniczego u kobiet młodych i w podeszłym wieku (≥65 lat) (pole pod krzywą AUC większe o około 25%, a okres półtrwania jest dłuższy o około 25% u kobiet w podeszłym wieku), choć wielkość tych zmian nie jest wystarczająca, żeby uzasadniać dostosowanie dawki. Ogólnie zalecane jest zachowanie ostrożności w przypadku leczenia pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Zaburzenia czynności nerek: u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek poddawanych dializie wartość Cmax i AUC duloksetyny były dwukrotnie większe niż u osób zdrowych. Istnieją ograniczone dane dotyczące farmakokinetyki duloksetyny u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek.

Zaburzenia czynności wątroby: choroba wątroby o umiarkowanym nasileniu (stopnia B w klasyfikacji Child-Pugh) miała wpływ na farmakokinetykę duloksetyny. W porównaniu z osobami zdrowymi, pozorny klirens duloksetyny był o 79% mniejszy, pozorny okres półtrwania był 2,3 razy dłuższy, a wartość AUC była 3,7 razy większa u pacjentów z chorobą wątroby o umiarkowanym nasileniu. Nie badano farmakokinetyki duloksetyny i jej metabolitów u pacjentów z łagodną lub ciężką niewydolnością wątroby.

Matki karmiące piersią: Dystrybucję duloksetyny w organizmie badano u 6 kobietobrotu karmiących piersią będących co najmniej 12 tygodni po porodzie. Duloksetynę wykryto w mleku matki, a stężenie w

stanie stacjonarnym stanowiło około jedną czwartą stężenia leku w osoczu krwi. Ilość duloksetyny w

do

mleku matki wynosi około 7 µg/dobę w przypadku stosowania leku w dawce 40 mg dwa razy na dobę. Laktacja nie wpływa na farmakokinetykę duloksetyny.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

dopuszczenie

 

Duloksetyna nie wykazała genotoksyczności w standardowym zestawie testów oraz działania

rakotwórczego u szczurów. W badaniach rakotwórczości u szczurów, obserwowano w wątrobie

wielojądrzaste komórki, którym nie towarzyszyły inne zmiany histopatologiczne. Nie jest znany

na

 

mechanizm powstawania zmian ani ich znaczenie kliniczne. U samic myszy otrzymujących

zaburzenia cyklu rujowego, zmiejszenie wskaźnikapozwoleniażywych urodzeń i przeżycia potomstwa, i

duloksetynę przez 2 lata częstość występowania gruczolaków i raków wątroby była większa jedynie w

przypadku podawania dużej dawki (144 mg/kg/dobę), lecz uważano to za skutek indukcji

wątrobowych enzymów mikrosomalnych. Znaczenie danych uzyskanych z badań na myszach dla człowieka nie jest znane. U samic szczurów otrzymujących duloksetynę (45 mg/kg/dobę) przed oraz podczas kojarzenia się i wczesnej ciąży wystąpiło zmniejszenie spożycia pokarmu i masy ciała,

opóźnienie wzrostu potomstwa, w przypadku układowego narażenia odpowiadającego maksymalnej

ekspozycji klinicznej (AUC). Podczas badań embriotoksyczności u królików, obserwowano większą

 

 

 

nego

częstość występowania wad rozwojowychż w obrębie układu sercowo-naczyniowego i układu kostnego

w przypadku układowego narażenia mniejszego niż maksymalna ekspozycja kliniczna (AUC). W

 

 

wa

 

innym badaniu, w którym stosowano większą dawkę duloksetyny w postaci innej soli nie

zaobserwowano żadnych wad rozwojowych. Podczas badań toksyczności w okresie przed- i

 

bez

 

 

poporodowym u szczura, duloksetyna wywoływała objawy niepożądane w zachowaniu potomstwa, w

przypadku układowego narażenia mniejszego niż maksymalna ekspozycja kliniczna (AUC).

6.

DANE FARMACEUTYCZNEleczniczy

 

 

6.1

Wykaz substancji pomocniczych

 

 

Produkt

 

 

Zawartość kapsułki:

Hypromeloza

Octano-bursztynian hypromelozy

Sacharoza

Granulki cukrowe

Talk

Tytanu dwutlenek (E171)

Trietylu cytrynian

Otoczka kapsułki:

30 mg: żelatyna

sodu laurylosiarczan tytanu dwutlenek (E171) indygokarmin (E132) tusz zielony jadalny

Jadalny zielony tusz zawiera:

 

 

 

syntetyczny czarny tlenek żelaza (E172)

 

 

 

syntetyczny żółty tlenek żelaza (E172)

 

 

 

glikol propylenowy

 

 

 

szelak

 

 

obrotu

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

 

do

 

 

Nie dotyczy.

dopuszczenie

 

 

 

6.3 Okres ważności

 

 

 

 

 

3 lata.

 

 

 

6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

na

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

6.5Rodzaj i zawartość opakowania

folią aluminiową.

 

 

 

 

 

pozwolenia

Blistry z polichlorku winylu (PCW), polietylenu (PE) i polichlorotrifluoroetylenu (PCTFE), pokryte

 

 

 

 

 

nego

 

Preparat DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM 30 mg dostępny jest w opakowaniach po 7,

28 i 98 kapsułek.

 

 

wa

ż

 

 

 

 

bez

 

 

 

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

 

leczniczy

 

 

 

 

 

6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania

Brak szczególnych wymagań.

7.PODMIOT POSIADAJProdukt ĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTUNiemcy.

8.NUMER(-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

EU/1/08/471/003-005

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

8 października 2008

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

 

 

 

 

 

 

 

 

 

do

obrotu

 

 

 

 

 

 

 

 

dopuszczenie

 

 

 

 

 

 

 

 

na

 

 

 

 

 

 

 

 

pozwolenia

 

 

 

 

 

 

 

 

nego

 

 

 

 

 

 

 

wa

ż

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

bez

 

 

 

 

 

 

 

 

leczniczy

 

 

 

 

 

 

 

 

Produkt

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM 60 mg kapsułki dojelitowe twarde
2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
Każda kapsułka zawiera 60 mg duloksetyny (w postaci chlorowodorku ).
Substancja pomocnicza: sacharoza 17,2 mg.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

 

 

 

 

 

obrotu

Kapsułki dojelitowe twarde.

 

 

 

 

 

 

do

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nieprzezroczysta zielona część dolna z nadrukiem „60 mg” i nieprzezroczysta niebieska część górna z

nadrukiem „9542”.

 

 

 

 

 

 

dopuszczenie

 

 

4.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

 

 

 

4.1

Wskazania do stosowania

 

 

 

 

na

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leczenie bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej u dorosłych.

 

 

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

 

pozwolenia

 

 

 

 

Preparat do stosowania doustnego.

 

 

 

 

 

 

 

Dorośli

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca wynoszą 60 mg raz na dobę i mogą być

 

 

 

 

 

nego

 

 

 

 

 

przyjmowane podczas posiłku lub międzyżposiłkami. W badaniach klinicznych oceniano

bezpieczeństwo stosowania większych dawek niż 60 mg na dobę, aż do maksymalnej dawki do

 

 

 

 

wa

 

 

 

 

 

 

120 mg na dobę, w równych dawkach podzielonych. Stężenie duloksetyny w osoczu wykazuje dużą

zmienność osobniczą (patrz 5.2). Dlatego, u niektórych pacjentów, u których nie uzyskano

 

 

 

bez

 

 

 

 

 

 

 

wystarczającej odpowiedzi na leczenie dawką 60 mg, zwiększenie dawki może przynieść korzyści.

wyników.

leczniczy

 

 

 

 

 

 

 

 

Odpowiedź kliniczną należy ocenić po 2 miesiącach leczenia. Po tym okresie u pacjentów z niewystarczającą początkową odpowiedzią kliniczną mało prawdopodobne jest osiągnięcie lepszych

Należy regularnie (nieProduktrzadziej niż co 3 miesiące) oceniać korzyści leczenia (patrz punkt 5.1).

Osoby w podeszłym wieku

Nie jest zalecane dostosowanie dawkowania u osób w podeszłym wieku, jedynie ze względu na wiek pacjenta. Jakkolwiek, należy zachować ostrożność stosując preparat u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież:

Nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby

Nie należy stosować preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM u pacjentów z chorobami wątroby powodującymi zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt 4.3 i 5.2).

Niewydolność nerek

Nie jest konieczne dostosowanie dawki preparatu u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny: 30 do 80 ml/min). Nie należy stosować preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min; patrz punkt 4.3).

Przerwanie leczenia:

Należy unikać nagłego przerwania stosowania produktu leczniczego. W przypadku zakończenia leczenia preparatem DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM należy stopniowo zmniejszać dawkę preparatu w ciągu przynajmniej 1 do 2 tygodni w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia objawów odstawiennych (patrz punkty 4.4 i 4.8). Jeżeli w wyniku zmniejszenia dawki lub przerwania

leczenia wystąpią objawy nie do zniesienia dla pacjenta, można rozważyć wznowienie leczenia z użyciem wcześniej stosowanej dawki. Następnie lekarz może zalecić dalsze, stopniowe zmniejszanie dawki, ale w wolniejszym tempie.

4.3 Przeciwwskazania

obrotu

do

dopuszczenie

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) (patrz punkt 4.5).

Choroba wątroby powodująca zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt 5.2). na Nie należy stosować preparatu DULOXETINE BOEHRINGERpozwolenia INGELHEIM w skojarzeniu z fluwoksaminą, cyprofloksacyną i enoksacyną (tj. silnych inhibitorów CYP1A2), ponieważ

jednoczesne podawanie tych preparatów powoduje zwiększenie stężenia duloksetyny w osoczu (patrz punkt 4.5).

Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkt 4.4).

 

 

 

 

nego

 

Przeciwwskazane jest rozpoczynanie leczenia preparatem DULOXETINE BOEHRINGER

INGELHEIM u pacjentów z niekontrolowanymż

nadciśnieniem tętniczym ze względu na potencjalne

 

 

 

wa

 

 

ryzyko wystąpienia przełomu nadciśnieniowego (patrz punkty 4.4 i 4.8).

 

 

bez

 

 

 

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

napadów padaczkowych.

leczniczy

 

 

 

 

Epizody manii i napady padaczkowe

 

 

 

Preparat DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM należy stosować ostrożnie u pacjentów z epizodami manii w wywiadzie lub z rozpoznaniem choroby afektywnej dwubiegunowej i (lub)

Rozszerzenie źrenicProdukt(mydriaza)

Zgłaszano przypadki rozszerzenia źrenic w związku ze stosowaniem duloksetyny. Dlatego należy zachować ostrożność zalecając preparat DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM pacjentom ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym lub z ryzykiem ostrej jaskry z wąskim kątem.

Ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca

U niektórych pacjentów stosowanie duloksetyny powodowało zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi i klinicznie istotne nadciśnienie tętnicze. Może być to spowodowane noradrenergicznym wpływem duloksetyny. Zgłaszano przypadki przełomu nadciśnieniowego podczas stosowania duloksetyny, zwłaszcza u pacjentów, u których występowało nadciśnienie przed rozpoczęciem leczenia. Dlatego u pacjentów ze stwierdzonym nadciśnieniem i (lub) innymi chorobami serca zaleca się kontrolowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w pierwszym miesiącu leczenia. Duloksetynę należy stosować ostrożnie u pacjentów, których stan może się pogorszyć w następstwie zwiększenia częstości akcji serca lub wzrostu ciśnienia tętniczego krwi. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego

stosowania duloksetyny i produktów leczniczych, które mogą powodować zaburzenia jej metabolizmu (patrz punkt 4.5). U pacjentów, u których utrzymuje się wysokie ciśnienie tętnicze krwi podczas stosowania duloksetyny, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub stopniowe odstawienie preparatu (patrz punkt 4.8). U pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym krwi nie należy rozpoczynać leczenia duloksetyną (patrz punkt 4.3).

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, poddawanych hemodializie (klirens kreatyniny <30 ml/min) występowało zwiększone stężenie duloksetyny w osoczu. Pacjenci z ciężkim zaburzeniem czynności nerek - patrz punkt 4.3 Informacje dotyczące pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek podano w punkcie 4.2.

Stosowanie z lekami przeciwdepresyjnymi

Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania preparatu DULOXETINE

BOEHRINGER INGELHEIM z lekami przeciwdepresyjnymi. Szczególnie nie jest zalecane

jednoczesne stosowanie z selektywnymi, odwracalnymi inhibitorami IMAO. obrotu

Ziele dziurawca (Hypericum perforatum)

dopuszczenie

do

 

 

 

Podczas jednoczesnego stosowania preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM z preparatami ziołowymi zawierającymi ziele dziurawca (Hypericum perforatum) mogą częściej występować działania niepożądane.

Depresja, myśli i zachowania samobójcze

Preparat DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM nie jest wskazany w leczeniu depresji, ale

na

 

jego substancja czynna (duloksetyna) występuje także jako lek przeciwdepresyjny. Depresja wiąże się

uzyskiwania poprawy. U pacjentów, u których stwierdzonopozwolenia

zachowania samobójcze w wywiadzie i u

ze zwiększonym ryzykiem występowania myśli samobójczych, prób samookaleczenia i samobójstw

(zachowania samobójcze). Ryzyko utrzymuje się do czasu uzyskania znaczącej poprawy klinicznej. Ponieważ poprawa może nie nastąpić podczas pierwszych kilku tygodni leczenia lub dłużej, należy uważnie kontrolować stan pacjentów do czasu uzyskania poprawy. Ogólne doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko wystąpienia zachowań samobójczych może się zwiększyć we wczesnym etapie

pacjentów, u których występowały myśli samobójcze o znacznym nasileniu przed rozpoczęciem

leczenia, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia myśli lub zachowań samobójczych. Pacjenci z tej

 

nego

grupy powinni być uważnie obserwowaniżpodczas leczenia. Metanaliza badań klinicznych

kontrolowanych placebo z zastosowaniem produktów leczniczych przeciwdepresyjnych w leczeniu

wa

 

zaburzeń psychicznych wykazała istnienie zwiększonego ryzyka zachowań samobójczych u osób w

wieku poniżej 25 lat przyjmujących leki przeciwdepresyjne w porównaniu z osobami otrzymującymi

placebo.

bez

Zanotowano przypadki myśleczniczyli i zachowań samobójczych u pacjentów i zdrowych ochotników w trakcie leczenia duloksetyną lub wkrótce po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.8). Lekarze powinni

zachęcać pacjentów do zgłaszania w każdej chwili przypadków wystąpienia u nich niepokojących myśli czy uczuć lub objawów depresji. Jeżeli w trakcie stosowania preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM,Produkt u pacjenta wystąpi pobudzenie lub objawy depresji, należy zapewnić poradę lekarza specjalisty, ponieważ depresja jest poważnym stanem chorobowym. Jeżeli zostanie podjęta decyzja o rozpoczęciu stosowania leków przeciwdepresyjnych, zalecane jest stopniowe odstawienie preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM (patrz punkt 4.2).

Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat

Nie prowadzono badań klinicznych z zastosowaniem duloksetyny u dzieci. Preparat DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. W badaniach klinicznych zachowania samobójcze (próby samobójcze i myśli samobójcze), wrogość (przeważnie agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu) były częściej obserwowane u dzieci i młodzieży stosującej leki przeciwdepresyjne niż w grupie otrzymującej placebo. Jeżeli, ze względu na potrzebę kliniczną, zostanie podjęta decyzja o leczeniu, należy uważnie kontrolować czy u pacjenta nie występują objawy zachowań samobójczych. Ponadto, brak jest długoterminowych danych o bezpieczeństwie stosowania preparatu u dzieci i młodzieży, dotyczących wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania.

Krwotok

Istnieją zgłoszenia o występowaniu objawów zaburzeń krzepnięcia, takich jak wybroczyny, plamica lub krwawienie z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRI) i inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin/norepinephrine reuptake inhibitors, SNRI). Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe i (lub) leki wpływające na czynność płytek krwi oraz u pacjentów ze stwierdzoną skłonnością do krwawień.

Niedobór sodu we krwi (hiponatremia)

Podczas stosowania preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM, szczególnie u osób w podeszłym wieku, rzadko zgłaszano wystąpienie niedoboru sodu we krwi (hiponatremię). Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których występuje zwiększone ryzyko hiponatremii, tj. u

pacjentów w podeszłym wieku, z marskością wątroby, pacjentów odwodnionych lub przyjmujących

leki moczopędne. Hiponatremia może być spowodowana zespołem nieprawidobrotułowego wydzielania

hormonu antydiuretycznego (ang. syndrome of inappropriate anti-diuretic hormone secretion –

SIADH).

dopuszczenie

do

 

 

 

Przerwanie leczenia:

Objawy odstawienne po zakończeniu leczenia występują często, zwłaszcza w przypadku nagłego

przerwania leczenia (patrz punkt 4.8). Podczas badań klinicznych objawy niepożądane po nagłym przerwaniu leczenia wystąpiły u około 45% pacjentów leczonych preparatem DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM i u 23% pacjentów otrzymujących placebo.

Ryzyko wystąpienia objawów odstawiennych w przypadkunastosowania selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRI) oraz inhibitorów

wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin/norepinephrine reuptake inhibitors, SNRI) może zależeć od kilku czynników, w tym od czasu leczenia i stosowanej dawki produktu

punkcie 4.8. Zazwyczaj objawy te są łagodne lubpozwoleniaumiarkowane, jednak u niektórych pacjentów mogą być ciężkie. Objawy występują zazwyczaj w ciągu pierwszych kilku dni po przerwaniu leczenia,

leczniczego, a także od tempa zmniejszania dawki. Najczęściej zgłaszane objawy przedstawiono w

jednak istnieją bardzo rzadkie zgłoszenia o wystąpieniu objawów u pacjentów, którzy nieumyślnie

pominęli dawkę preparatu. Na ogół objawy te ustępują samoistnie, zwykle w ciągu 2 tygodni, chociaż

u niektórych pacjentów mogą utrzymywaćż

nego

się dłużej (od 2 do 3 miesięcy lub dłużej). Z tego powodu

w przypadku przerwania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki duloksetyny w okresie nie

 

 

wa

 

krótszym niż 2 tygodnie, w zależności od wymagań pacjenta (patrz punkt 4.2).

Akatyzja/niepokój psychoruchowy

bez

 

 

 

 

 

Stosowanie duloksetyny wiązało się z występowaniem akatyzji, charakteryzującej się uczuciem

niepokoju subiektywnie odczuwanego jako nieprzyjemny lub przygnębiający oraz koniecznością

poruszania się, często połączoną z niemożnością spokojnego usiedzenia lub ustania w miejscu.

Największe prawdopodobieleczniczyństwo wystąpienia tego objawu zachodzi w okresie pierwszych kilku

tygodni leczenia. W przypadku pacjentów, u których wystąpiły takie objawy, zwiększanie dawki może być szkodliwe.

Produkt

Produkty lecznicze zawierające duloksetynę

Duloksetyna jest stosowana pod innymi nazwami handlowymi w różnych wskazaniach (w leczeniu bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej, leczeniu epizodów dużej depresji, a także wysiłkowego nietrzymania moczu). Należy unikać jednoczesnego stosowania więcej niż jednego z tych preparatów.

Zapalenie wątroby lub zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych

Podczas stosowania duloksetyny obserwowano uszkodzenia wątroby, w tym znaczne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (> 10 razy w porównaniu z wartościami prawidłowymi), zapalenie wątroby i żółtaczkę (patrz punkt 4.8). Większość z tych zdarzeń wystąpiła w pierwszych miesiącach leczenia. Uszkodzenie wątroby występowało głównie na poziomie hepatocytów. Należy zachować ostrożność podczas stosowania duloksetyny u pacjentów przyjmujących inne produkty lecznicze, które mogą powodować uszkodzenia wątroby.

Sacharoza

Twarde kapsułki dojelitowe DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM zawierają sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego.

4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

 

 

do

obrotu

 

 

 

Produkty lecznicze działające na ośrodkowy układ nerwowy (OUN): z wyjątkiem przypadków

działaniu uspokajającym).

dopuszczenie

 

 

opisanych w niniejszym punkcie nie przeprowadzono systematycznej oceny ryzyka związanego ze stosowaniem duloksetyny w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi działającymi na OUN. Z tego powodu zaleca się ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM z innymi produktami leczniczymi lub substancjami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, w tym z alkoholem i lekami uspokajającymi (np. benzodiazepiny, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital, leki przeciwhistaminowe o

na Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO): ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego,

nie należy stosować preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM jednocześnie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), lub w okresie przynajmniej 14 dni po przerwaniu leczenia IMAO. Ze względu na okres półtrwania duloksetyny,

powinno upłynąć przynajmniej 5 dni od odstawienia preparatu DULOXETINE BOEHRINGER

INGELHEIM przed rozpoczęciem stosowania IMAOpozwolenia(patrz punkt 4.3).

W przypadku selektywnych, odwracalnych inhibitorów IMAO takich jak moklobemid, ryzyko

nego

Nie zaleca się jednak jednoczesnego stosowania

wystąpienia zespołu serotoninowego jest mniejsze.ż

preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM i selektywnych, odwracalnych inhibitorów

IMAO (patrz punkt 4.4).

bez

wa

 

 

 

Zespół serotoninowy: w rzadkich przypadkach zgłaszano zespół serotoninowy u pacjentów

stosujących jednocześnie selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI)

(np. paroksetyna, fluoksetyna) i leki działające na receptory serotoninergiczne. Należy zachować

ostrożność podczas jednoczesnego stosowania preparatu DULOXETINE BOEHRINGER

INGELHEIM i serotoninergicznychleczniczy

leków przeciwdepresyjnych, takich jak selektywne inhibitory

Produkt

 

zwrotnego wychwytu serotoniny, leków trójpierścieniowych, np. klomipraminy i amitryptyliny, preparatów zawierających ziele dziurawca (Hypericum perforatum), wenlafaksyny lub tryptanów, tramadolu, petydyny i tryptofanu.

Wpływ duloksetyny na inne produkty lecznicze:

Leki metabolizowane przez CYP1A2: jednoczesne stosowanie duloksetyny (60 mg dwa razy na dobę) nie wpływało istotnie na farmakokinetykę teofiliny, substratu enzymu CYP1A2.

Leki metabolizowane przez CYP2D6: duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6. Po podaniu duloksetyny w dawce 60 mg dwa razy na dobę i pojedynczej dawki dezypraminy, substratu CYP2D6, pole pod krzywą AUC dezypraminy zwiększyło się trzykrotnie. Jednoczesne podawanie duloksetyny (40 mg dwa razy na dobę) zwiększa pole pod krzywą AUC tolterodyny (podawanej w dawce 2 mg dwa razy na dobę) w stanie równowagi o 71%, lecz nie wpływa na farmakokinetykę jej aktywnego metabolitu 5-hydroksylowego. Nie jest zalecane dostosowanie dawki. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego podawania preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP2D6 (rysperydon, trójpierścieniowe leki

przeciwdepresyjne, takie jak nortryptylina, amitryptylina i imipramina), w szczególności gdy mają wąski indeks terapeutyczny (np. flekainid, propafenon i metoprolol).

Doustne środki antykoncepcyjne i inne produkty lecznicze steroidowe: wyniki badań in vitro wskazują,

że duloksetyna nie pobudza katalitycznej aktywności CYP3A. Nie przeprowadzono szczegółowych badań interakcji in vivo.

Preparaty przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe: Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania duloksetyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych lub przeciwpłytkowych, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia wynikającego z interakcji farmakodynamicznej. Ponadto, zgłaszano zwiększenie wartości współczynnika INR (ang. International Normalized Ration) w przypadku jednoczesnego stosowania u pacjentów duloksetyny i

warfaryny. Natomiast skojarzone stosowanie duloksetyny i warfaryny w ustalonych warunkach, u

lub S-warfaryny.

obrotu

zdrowych ochotników, podczas klinicznego badania farmakologicznego nie powodowało klinicznie istotnej zmiany współczynnika INR w stosunku do wartości początkowej, oraz w farmakokinetyce R-

Wpływ innych produktów leczniczych na duloksetynę

dopuszczenie

do

 

 

 

Leki zobojętniające sok żołądkowy i antagoniści receptora histaminowego H2: jednoczesne stosowanie duloksetyny z lekami zobojętniającymi zawierającymi glin i magnez lub duloksetyny z famotydyną nie wpływało w sposób istotny na szybkość ani na stopień wchłaniania duloksetyny po doustnym podaniu dawki 40 mg.

Inhibitory CYP1A2: ponieważ duloksetyna jest metabolizowana przez CYP1A2, jednoczesne

 

na

stosowanie duloksetyny i silnych inhibitorów CYP1A2 może spowodować zwiększenie stężenia

pozwolenia

 

duloksetyny. Fluwoksamina (w dawce 100 mg raz na dobę), silny inhibitor CYP1A2, zmniejszała pozorny klirens osoczowy duloksetyny o około 77% i zwiększała pole pod krzywą AUC0-t sześciokrotnie. Z tego powodu nie należy podawać preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP1A2, takimi jak fluwoksamina (patrz punkt 4.3).

Substancje zwiększające aktywność CYP1A2:negoanalizy farmakokinetyczne wykazały, że u osób

palących stężenie duloksetyny w osoczu jest prawie o 50% mniejsze niż u osób niepalących.

4.6 Ciąża i laktacja

 

wa

ż

bez

 

 

 

Ciąża

 

 

Brak jest danych dotyczącychleczniczystosowania duloksetyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję w przypadku, gdy poziom narażenia układowego (pole

pod krzywą AUC) duloksetyny był mniejszy niż maksymalna ekspozycja kliniczna (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Tak jak w przypadku innych leków działających na receptory serotoninergiczne, u noworodków, których matki przyjmowały duloksetynę w okresie przedporodowym, mogProduktą wystąpić objawy odstawienia. Preparat DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM można stosować u kobiet w ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają potencjalne zagrożenie dla płodu. Kobietom należy zalecić, aby poinformowały lekarza, jeżeli w trakcie leczenia zajdą w ciążę bądź zamierzają zajść w ciążę.

Karmienie piersią

W badaniu obejmującym 6 pacjentek, które podczas laktacji nie karmiły dzieci piersią, stwierdzono, że duloksetyna bardzo słabo przenika do mleka kobiecego. Szacowana dawka dobowa w miligramach w przeliczeniu na kilogram masy ciała dla niemowląt wynosi około 0,14% dawki stosowanej u matki (patrz punkt 5.2). Nie zaleca się stosowania preparatu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM w okresie karmienia piersią, ponieważ nie jest określone bezpieczeństwo stosowania duloksetyny u niemowląt.

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu

Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Podczas stosowania produktu DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM może wystąpić sedacja i zawroty głowy. Należy poinformować pacjentów, aby unikali potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów mechanicznych czy obsługiwanie urządzeń mechanicznych w ruchu, w przypadku wystąpienia sedacji lub zawrotów głowy.

4.8 Działania niepożądane

 

 

 

W Tabeli 1 przedstawiono objawy niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych oraz obserwowane

 

 

 

obrotu

podczas badań klinicznych kontrolowanych placebo. W badaniach wzięło udział 6828 pacjentów

(4199 otrzymywało duloksetynę, 2629 otrzymywało placebo).

do

 

 

 

 

Najczęściej obserwowanymi objawami niepożądanymi u pacjentów z bólem w neuropatii

być określona na podstawie dostępnych danych).

dopuszczenie

 

 

cukrzycowej, przyjmujących preparat DULOXETINE BOEHRINGER INGELHEIM, były: nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność i zawroty głowy.

Tabela 1: Objawy niepożądane

Ocena częstości: bardzo często (1/10), często (1/100 do <1/10), niezbyt często (1/1 000 do <1/100), rzadko (1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nie znana (częstość nie może

W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione

zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

 

na

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bardzo

Często

 

Niezbyt często

Rzadko

Bardzo

Częstość nie

często

 

 

 

 

 

 

rzadko

jest znana

Badania diagnostyczne

 

pozwolenia

 

 

 

Zmniejszenie

Zwiększenie

Zwiększeni

 

 

 

masy ciała

masy ciała

e stężenia

 

 

 

 

 

Zwiększenie

cholesterolu

 

 

 

 

 

 

 

nego

we krwi

 

 

 

 

 

aktywnoż ści

 

 

 

 

 

fosfokinazy

 

 

 

 

 

 

 

wa

 

 

 

 

 

 

 

kreatynowej

 

 

 

Zaburzenia serca

 

bez

 

 

 

 

 

 

Kołatanie

Tachykardia

 

 

 

 

serca

leczniczy

Arytmia

 

 

 

 

 

nadkomorowa,

 

 

 

 

 

głównie

 

 

 

 

 

 

migotanie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

przedsionków

 

 

 

Zaburzenia ukł

adu nerwowego

 

 

 

 

 

 

Ból głowy

Drżenie

 

Drgawki

Drgawki1

 

Zespół

(14,3%)

Produkt

 

kloniczne

 

 

serotoninowy

Parestezja

 

 

Senność

 

 

mięśni

 

 

 

Objawy

(10,7%)

 

 

Nerwowość

 

 

pozapiramidowe

Zawroty

 

 

Zaburzenia

 

 

Akatyzja

głowy

 

 

uwagi

 

 

 

Niepokój

(10,2%)

 

 

Letarg

 

 

 

psychoruchowy

 

 

 

Zaburzenie

 

 

 

 

 

 

smaku

 

 

 

 

 

 

 

Dyskineza

 

 

 

 

 

 

Zespół

 

 

 

 

 

 

 

niespokojnych

 

 

 

 

 

 

nóg

 

 

 

 

 

Bardzo

Często

 

 

Niezbyt często

Rzadko

Bardzo

 

Częstość nie

często

 

 

 

 

 

 

 

 

 

rzadko

 

jest znana

 

 

 

 

Pogorszenie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

jakości snu

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia oka

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Niewyraźne

 

Rozszerzenie

Jaskra

 

 

 

 

 

 

widzenie

 

 

źrenicy

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

widzenia

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia ucha

i błędnika

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Szumy w

 

Zawroty głowy

 

 

 

 

 

 

 

 

uszach1

 

 

spowodowane

 

 

 

 

 

obrotu

 

 

 

 

 

zaburzeniami

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

błędnika

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ból ucha

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia ukł

adu oddechowego,

klatki piersiowej i śródpiersia

 

 

 

 

 

Ziewanie

 

Ucisk w gardle

 

 

 

 

do

 

 

 

 

 

 

Krwawienie z

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

nosa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia żołą

dka i jelit

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nudności

Zaparcie

 

 

Zapalenie

 

Zapalenie

 

 

 

Krwotok z

(24,3 %)

Biegunka

 

żołądka i jelit

jamy ustnej

 

 

 

przewodu

Suchość w

Wymioty

 

Odbijanie się ze

Nieprzyjem

 

 

 

pokarmowego

jamie ustnej

Niestrawność

 

zwracaniem

 

 

 

dopuszczenie

 

 

 

 

 

ny oddech

 

 

 

 

(12,8 %)

Wzdęcia

 

 

treści

 

 

Obecność

 

 

 

 

 

 

 

 

żołądkowej lub

 

na

 

 

 

 

 

 

 

 

 

świeżej

 

 

 

 

 

 

 

 

gazu

 

 

krwi w kale

 

 

 

 

 

 

 

 

Zapalenie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

żołądka

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

 

pozwolenia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zatrzymanie

 

Nieprawidł

 

 

 

 

 

 

 

 

moczu

 

 

owy zapach

 

 

 

 

 

 

 

 

Bolesnenegolub

 

moczu

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ż

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

utrudnione

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

oddawaniewa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

moczu

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

leczniczy

 

Uczuciebez

parcia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

na pęcherz

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Oddawanie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

moczu w nocy

 

 

 

 

 

 

 

 

Produkt

 

Nadmierne

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

wydzielanie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

moczu

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zmniejszenie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

diurezy

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zwiększona

 

Nocne pocenie

 

 

 

 

 

 

Obrzęk

 

potliwość

 

Pokrzywka

 

 

 

 

 

 

 

naczynioruchow

 

Wysypka

 

Kontaktowe

 

 

 

 

 

 

 

y

 

 

 

 

zapalenie skóry

 

 

 

 

 

 

Zespół

 

 

 

 

Zimne poty

 

 

 

 

 

 

 

Stevensa-

 

 

 

 

Wrażliwość na

 

 

 

 

 

 

Johnsona

 

 

 

 

światło

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zwiększona

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

tendencja do

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

powstawania

 

 

 

 

 

 

 

 

Bardzo

Często

Niezbyt często

Rzadko

Bardzo

Częstość nie

często

 

 

 

rzadko

jest znana

 

 

siniaków

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

 

 

Ból

 

 

Drganie mięśni

Szczękościs

 

 

 

mięśniowo-

 

 

 

 

k

 

 

 

 

 

szkieletowy

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sztywność

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

mięśni

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kurcze mięśni

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia

 

endokrynologiczne

 

 

 

 

Niedoczynn

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ość

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

tarczycy

 

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

 

 

Odwodnieni

 

 

 

Zmniejszenie

 

Hiperglikemia

 

 

 

łaknienia

 

(zgłaszana

e

 

dopuszczenie

 

 

 

 

 

głównie u

Hiponatrem

 

 

 

 

 

pacjentów

ia

 

 

 

 

 

 

 

 

chorych na

 

 

 

 

Zakażenia i zara

 

 

 

 

cukrzycę)

 

 

 

 

 

żenia pasożytnicze

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zapalenie krtani

 

na

 

 

Zaburzenia naczyniowe

 

 

Niedociśnieniepozwolenia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nagłe

 

 

Zwiększenie

 

 

 

 

 

 

zaczerwienie-

 

ciśnienia

 

 

 

 

 

 

nie twarzy

 

tętniczego krwi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczucie zimna

 

 

 

 

 

 

 

 

 

w kończynach

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

nego

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ortostatyczne2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Omdlenia2

 

 

 

 

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaż

 

 

 

 

 

 

Zmęczenie

 

Złe

wa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ból brzucha

 

bez

 

 

 

 

 

 

 

 

 

samopoczucie

 

 

 

 

 

 

 

leczniczy

 

Uczucie zimna

 

 

 

 

 

 

 

 

chodu

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pragnienie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dreszcze

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczucie gorąca

 

 

 

 

 

 

Produkt

 

 

Zaburzenia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia układu immunologicznego

 

 

Zespół

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

nadwrażliw

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ości

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reakcja

 

 

 

 

 

 

 

 

 

anafilaktycz

 

Zaburzenia wą

 

 

 

 

 

 

 

na

 

 

 

 

troby i dróg żółciowych

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zwiększenie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

aktywności

 

 

 

 

 

 

 

 

 

enzymów

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(AlAT, AspAT,

 

 

 

 

 

 

 

 

 

fosfataza

 

 

 

 

 

 

 

 

 

alkaliczna)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zapalenie

 

 

 

 

do

obrotu

 

Zespół nieprawidłoweg o wydzielania hormonu antydiuretyczne go (SIADH)

Nadciśnienie tętnicze Przełom nadciśnieniowy

Ból w klatce piersiowej

Żółtaczka Niewydolność wątroby

Bardzo

Często

Niezbyt często

Rzadko

Bardzo

 

Częstość nie

często

 

 

 

rzadko

 

jest znana

 

 

wątroby3

 

 

 

 

 

 

 

Ostre

 

 

 

 

 

 

 

uszkodzenie

 

 

 

 

 

 

 

wątroby

 

 

 

 

 

Zaburzenia ukł

adu rozrodczego i piersi

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia

Zaburzenia

Objawy

 

 

 

 

 

erekcji

ejakulacji

menopauzy

 

 

 

 

 

 

Opóźniona

 

 

 

 

 

 

 

ejakulacja

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia

 

 

 

obrotu

 

 

 

seksualne

 

 

 

 

 

 

Krwotok w

 

 

 

 

 

 

obrębie dróg

 

 

 

 

 

 

rodnych

 

 

 

 

Zaburzenia psychiczne

 

 

 

do

 

 

 

Bezsenność

Zaburzenia snu

Stan

 

 

 

Samobójcze

 

Pobudzenie

Bruksizm

pobudzenia

 

 

 

zachowania5

 

Zmniejszenie

Dezorientacja

maniakalne

 

 

 

Samobójcze

 

libido

Apatia

go

 

 

 

myśli5

 

Lęk

 

Omamy

 

 

 

 

 

Zaburzenia

 

Agresja i

 

 

 

 

 

orgazmu

 

gniew4 dopuszczenie

 

 

 

 

Niezwykłe

 

na

 

 

 

 

 

sny

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1 Drgawki i szumy w uszach zgłaszano także po zakończeniu leczenia.

 

 

 

5 Przypadki myśli i zachowań samobójczych zgłaszane były podczas terapii duloksetyną lub wkrótce

Niedociśnienie ortostatyczne oraz omdlenia zgłaszane były szczególnie w początkowym okresie

leczenia.

 

Patrz punkt 4.4.

 

Przypadki agresji i przejawów gniewu zgłaszanepozwoleniabyły szczególnie w początkowym okresie leczenia

lub po zakończeniu leczenia.

nego

 

 

 

wa

po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.4).ż

bez

 

Przerwanie stosowania duloksetyny (zwłaszcza nagłe) często powoduje wystąpienie objawów

odstawiennych. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą: zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezja), zaburzenialeczniczysnu (w tym bezsenność i nasilone marzenia senne), pobudzenie lub niepokój, nudności i (lub) wymioty, drżenie i bóle głowy.

Zazwyczaj, w przypadku stosowania produktów leczniczych z grupy SSRI oraz SNRI, objawy te są łagodne lub umiarkowane, przemijające, jednak u niektórych pacjentów mogą być one ciężkie i (lub)

utrzymywać się przezProduktdłuższy czas. Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki preparatu, kiedy kontynuacja leczenia duloksetyną nie jest już konieczna (patrz punkty 4.2 i 4.4).

W trzech 12-tygodniowych badaniach klinicznych (faza ostra), w których stosowano duloksetynę u pacjentów z bólem w neuropatii cukrzycowej obserwowano niewielkie, lecz istotne statystycznie zwiększenie stężenia glukozy we krwi na czczo u pacjentów leczonych duloksetyną. Zarówno u pacjentów leczonych duloksetyną, jak i u pacjentów otrzymujących placebo, poziom HbA1c był stały. W fazie rozszerzenia tych badań, trwającej do 52 tygodni, stwierdzono zwiększenie poziomu HbA1c w grupie otrzymującej duloksetynę i w grupach leczonych standardowo, jednak średni wzrost wartości był o 0,3% większy w grupie leczonej duloksetyną. Zaobserwowano także niewielkie zwiększenie stężenia glukozy na czczo oraz cholesterolu całkowitego u pacjentów leczonych duloksetyną. W grupie leczonej standardowo wyniki badań laboratoryjnych wykazały nieznacznie zmniejszenie tych parametrów.

Elektrokardiogram wykonano u 528 pacjentów leczonych duloksetyną oraz u 205 pacjentów otrzymujących placebo biorących udział w 13-tygodniowych badaniach klinicznych dotyczących

leczenia bólu w neuropatii cukrzycowej. Skorygowany odstęp QT u pacjentów leczonych duloksetyną nie różnił się od obserwowanego u pacjentów otrzymujących placebo. Nie obserwowano klinicznie istotnych różnic w pomiarach QT, PR, QRS i QTcB u pacjentów leczonych duloksetyną i pacjentów otrzymujących placebo.

4.9 Przedawkowanie

Zgłaszano przypadki przedawkowania samej duloksetyny lub duloksetyny przyjętej w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi, gdy dawka duloksetyny wynosiła 5400 mg. Wystąpiło kilka przypadków śmiertelnych, głównie po przedawkowaniu kilku preparatów, lecz także po przyjęciu

samej duloksetyny w dawce około 1000 mg. Objawy przedmiotowe i podmiotowe przedawkowania

(samej duloksetyny lub przyjętej w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi) to: senność,

śpiączka, zespół serotoninowy, drgawki, wymioty i tachykardia.

 

 

Nie jest znane swoiste antidotum na duloksetynę, lecz jeśli wystąpi zespół serotoninowy należy

rozważyć zastosowanie specyficznego leczenia (na przykład podanie cyproheptadynyobrotu

i (lub) kontrola

 

do

 

temperatury ciała). Należy zapewnić drożność dróg oddechowych. Zaleca się monitorowanie

dopuszczenie

 

 

czynności serca i parametrów życiowych oraz podjęcie stosownego postępowania objawowego i wspomagającego. Płukanie żołądka może być wskazane, jeśli będzie wykonane niedługo po przyjęciu produktu leczniczego lub u pacjentów, u których wystąpiły objawy. Podanie węgla aktywowanego może być pomocne w celu zmniejszenia wchłaniania. Objętość dystrybucji duloksetyny jest duża, dlatego jest mało prawdopodobne, że wymuszona diureza, hemoperfuzja i transfuzja wymienna będą korzystne.

5.

WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

 

na

 

 

5.1

Właściwości farmakodynamiczne

 

 

 

 

Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki przeciwdepresyjne. Kod ATC: N06AX21

 

 

 

 

 

pozwolenia

 

Duloksetyna jest inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny (5-HT) i noradrenaliny (NA). Słabo

hamuje zwrotny wychwyt dopaminy, nie wykazuje istotnego powinowactwa do receptorów

 

 

 

 

nego

 

i adrenergicznych. Duloksetyna zależnie od

histaminowych, dopaminergicznych, cholinergicznychż

dawki powoduje zwiększenie zewnątrzkomórkowego poziomu serotoniny i noradrenaliny w różnych

obszarach mózgu u zwierząt.

bez

wa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Duloksetyna powodowała normalizacjleczniczy ę progu bólowego w badaniach przedklinicznych z wykorzystaniem różnych modeli bólu neuropatycznego i bólu wywołanego procesem zapalnym oraz

zmniejszała nasilenie zachowań związanych z bólem w modelu ciągłego bólu. Uważa się, że mechanizm hamowania bólu przez duloksetynę polega na zwiększeniu aktywności zstępujących szlaków hamowania bólu w ośrodkowym układzie nerwowym.

Skuteczność duloksetynyProduktw leczeniu bólu w neuropatii cukrzycowej wykazano w dwóch 12-tygodniowych randomizowanych badaniach z podwójnie ślepą próbą z zastosowaniem placebo i stałych dawek produktów leczniczych. Badania objęły dorosłych pacjentów (w wieku od 22 do 88 lat), u których ból neuropatyczny występował od co najmniej 6 miesięcy. Z badań wyłączono pacjentów, u których spełnione zostały kryteria diagnostyczne epizodu depresji dużej. Głównym kryterium oceny badanych parametrów był średni tygodniowy wskaźnik przeciętnego nasilenia bólu w ciągu doby, mierzonych w 11-punktowej skali Likerta i zapisywanych codziennie przez uczestników w dzienniku pacjenta.

W obu badaniach stwierdzono istotne statystycznie zmniejszenie bólu u pacjentów przyjmujących duloksetynę w dawce 60 mg raz na dobę i 60 mg dwa razy na dobę, w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo. U niektórych pacjentów działanie to ujawniało się już w pierwszym tygodniu leczenia. Różnice stopnia złagodzenia bólu między dwiema grupami stosującymi badany produkt leczniczy nie były istotne. Zmniejszenie nasilenia bólu o co najmniej 30% zgłosiło około 65%

pacjentów leczonych duloksetyną i 40% pacjentów przyjmujących placebo. Odsetki pacjentów, którzy zgłosili zmniejszenie nasilenia bólu o co najmniej 50% wynosiły odpowiednio 50% i 26%. Wskaźniki odpowiedzi klinicznej (zmniejszenie nasilenia bólu o 50% lub więcej) analizowano w zestawieniu ze zgłoszeniami pacjentów o senności odczuwanej w okresie leczenia. Wśród pacjentów, którzy nie odczuwali senności, odpowiedź kliniczną stwierdzono u 47% przyjmujących duloksetynę i 27% otrzymujących placebo. Wśród pacjentów, którzy odczuwali senność, odpowiedź kliniczną stwierdzono u 60% przyjmujących duloksetynę i 30% otrzymujących placebo. Jeżeli po 60 dniach leczenia u pacjenta nie nastąpiło zmniejszenie nasilenia bólu o 30%, osiągnięcie takiego efektu w ciągu dalszego leczenia było mało prawdopodobne.

W otwartym, długoterminowym niekontrolowanym badaniu u pacjentów, u których uzyskano odpowiedź kliniczną po 8 tygodniach stosowania produktu DULOXETINE BOEHRINGER

INGELHEIM 60 mg raz na dobę, redukcja bólu utrzymywała się przez kolejne 6 miesięcy. Pomiaru

 

 

 

obrotu

dokonano wykorzystując odpowiedzi na pytanie o średnie nasilenie odczuwanego ból w okresie

24 godzin, będące częścią skróconego inwentarza bólu (ang. Brief Pain Inventory).

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

dopuszczenie

do

 

 

 

 

 

 

Duloksetyna jest podawana w postaci pojedynczego enancjomeru. Duloksetyna jest w znacznym stopniu metabolizowana przez enzymy utleniające (CYP1A2 i polimorficzny CYP2D6), a następnie sprzęgana. Farmakokinetyka duloksetyny wskazuje na dużą zmienność osobniczą (ogólnie 50-60%), częściowo ze względu na płeć, wiek, palenie tytoniu i aktywność enzymu CYP2D6.

Duloksetyna dobrze wchłania się po podaniu doustnym, a Cmax występuje w ciągu 6 godzin po

przyjęciu dawki. Całkowita dostępność biologiczna duloksetyny po podaniu doustnym wynosi od 32% do 80% (średnio 50%). Pokarm wydłuża czas osiągnięcia stnaężenia maksymalnego z 6 do 10 godzin oraz nieznacznie zmniejsza stopień wchłaniania (o około 11%). Zmiany te nie są znaczące klinicznie. U ludzi duloksetyna wiąże się z białkami osocza w około 96%. Duloksetyna wiąże się zarówno

z albuminą, jak i z alfa-1-kwaśną glikoproteiną. Zaburzenie czynności nerek lub wątroby nie wpływa

na wiązanie duloksetyny z białkami.

 

 

Duloksetyna jest w znacznym stopniu metabolizowana,pozwoleniazaś jej metabolity są wydalane głównie

w moczu. Zarówno cytochrom P450-2D6, jak i 1A2 katalizują powstawanie dwóch głównych

metabolitów: glukuronidu sprzężonego z 4-hydroksyduloksetyną i siarczanu sprzężonego

 

 

nego

z 5-hydroksy, 6-metoksy duloksetyną. Nażpodstawie badań in vitro uważa się, że metabolity

duloksetyny obecne w krwioobiegu są farmakologicznie nieaktywne. Nie przeprowadzano

 

wa

 

szczegółowych badań farmakokinetyki duloksetyny u pacjentów, u których występuje mała aktywność

bez

 

 

enzymu CYP2D6. Ograniczone dane wskazują, że u tych pacjentów stężenie duloksetyny we krwi jest

większe.leczniczy

Okres półtrwania duloksetyny po podaniu doustnym wynosi od 8 do 17 godzin (średnio 12 godzin). Po podaniu dożylnym klirens osoczowy duloksetyny wynosi od 22 l/h do 46 l/h (średnio 36 l/h). Po podaniu doustnym pozorny klirens duloksetyny wynosi od 33 do 261 l/h (średnio 101 l/h).

Szczególne populacje:Produkt

Płeć: stwierdzono różnice w farmakokinetyce produktu leczniczego u mężczyzn i kobiet (u kobiet pozorny klirens osoczowy jest około 50% mniejszy). Ze względu na nakładanie się zakresów klirensu u obu płci, zależne od płci różnice w farmakokinetyce preparatu nie uzasadniają w wystarczający sposób zalecania mniejszych dawek pacjentkom.

Wiek: stwierdzono różnice w farmakokinetyce produktu leczniczego u kobiet młodych i w podeszłym wieku (≥65 lat) (pole pod krzywą AUC większe o około 25%, a okres półtrwania jest dłuższy o około 25% u kobiet w podeszłym wieku), choć wielkość tych zmian nie jest wystarczająca, żeby uzasadniać dostosowanie dawki. Ogólnie zalecane jest zachowanie ostrożności w przypadku leczenia pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Zaburzenia czynności nerek: u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek poddawanych dializie wartość Cmax i AUC duloksetyny były dwukrotnie większe niż u osób zdrowych. Istnieją ograniczone

dane dotyczące farmakokinetyki duloksetyny u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek.

Zaburzenia czynności wątroby: choroba wątroby o umiarkowanym nasileniu (stopnia B w klasyfikacji Child-Pugh) miała wpływ na farmakokinetykę duloksetyny. W porównaniu z osobami zdrowymi, pozorny klirens duloksetyny był o 79% mniejszy, pozorny okres półtrwania był 2,3 razy dłuższy, a wartość AUC była 3,7 razy większa u pacjentów z chorobą wątroby o umiarkowanym nasileniu. Nie badano farmakokinetyki duloksetyny i jej metabolitów u pacjentów z łagodną lub ciężką niewydolnością wątroby.

Matki karmiące piersią: Dystrybucję duloksetyny w organizmie badano u 6 kobiet karmiących piersią będących co najmniej 12 tygodni po porodzie. Duloksetynę wykryto w mleku matki, a stężenie w

stanie stacjonarnym stanowiło około jedną czwartą stężenia leku w osoczu krwi. Ilość duloksetyny w

 

 

 

obrotu

mleku matki wynosi około 7 µg/dobę w przypadku stosowania leku w dawce 40 mg dwa razy na dobę.

Laktacja nie wpływa na farmakokinetykę duloksetyny.

 

do

 

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

dopuszczenie

 

 

 

 

 

 

Duloksetyna nie wykazała genotoksyczności w standardowym zestawie testów oraz działania rakotwórczego u szczurów. W badaniach rakotwórczości u szczurów, obserwowano w wątrobie wielojądrzaste komórki, którym nie towarzyszyły inne zmiany histopatologiczne. Nie jest znany mechanizm powstawania zmian ani ich znaczenie kliniczne. U samic myszy otrzymujących duloksetynę przez 2 lata częstość występowania gruczolaków i raków wątroby była większa jedynie w przypadku podawania dużej dawki (144 mg/kg/dobę), lecz uważano to za skutek indukcji wątrobowych enzymów mikrosomalnych. Znaczenie danychna uzyskanych z badań na myszach dla człowieka nie jest znane. U samic szczurów otrzymujących duloksetynę (45 mg/kg/dobę) przed oraz podczas kojarzenia się i wczesnej ciąży wystąpiło zmniejszenie spożycia pokarmu i masy ciała, zaburzenia cyklu rujowego, zmiejszenie wskaźnika żywych urodzeń i przeżycia potomstwa, i opóźnienie wzrostu potomstwa, w przypadku układowego narażenia odpowiadającego maksymalnej

ekspozycji klinicznej (AUC). Podczas badań embriotoksyczności u królików, obserwowano większą

częstość występowania wad rozwojowych w obrpozwoleniaębie układu sercowo-naczyniowego i układu kostnego

w przypadku układowego narażenia mniejszego niż maksymalna ekspozycja kliniczna (AUC). W

innym badaniu, w którym stosowano większą dawkę duloksetyny w postaci innej soli nie

 

 

 

 

 

nego

zaobserwowano żadnych wad rozwojowych.ż

Podczas badań toksyczności w okresie przed- i

poporodowym u szczura, duloksetyna wywoływała objawy niepożądane w zachowaniu potomstwa, w

 

 

 

 

wa

 

 

przypadku układowego narażenia mniejszego niż maksymalna ekspozycja kliniczna (AUC).

 

 

 

bez

 

 

 

6.

DANE FARMACEUTYCZNE

 

 

 

6.1

Wykaz substancji pomocniczych

 

 

Zawartość kapsułki:

leczniczy

 

 

 

 

 

Produkt

 

 

 

 

 

Hypromeloza

Octano-bursztynian hypromelozy

Sacharoza

Granulki cukrowe

Talk

Tytanu dwutlenek (E171)

Trietylu cytrynian

Otoczka kapsułki:

60 mg: żelatyna

sodu laurylosiarczan tytanu dwutlenek (E171) indygokarmin (E132) żółty tlenek żelaza (E172) tusz biały jadalny

Jadalny biały tusz zawiera:

 

 

 

 

 

tytanu dwutlenek (E171)

 

 

 

 

 

glikol propylenowy

 

 

 

 

 

szelak

 

 

 

 

obrotu

powidon

 

 

 

 

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

 

 

 

do

Nie dotyczy.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

6.3 Okres ważności

 

 

 

 

 

3 lata.

 

 

 

 

 

6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

 

 

 

 

na

dopuszczenie

 

 

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Nie przechowywać w

temperaturze powyżej 30°C.

 

 

 

 

 

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

 

 

 

 

Blistry z polichlorku winylu (PCW), polietylenupozwolenia(PE) i polichlorotrifluoroetylenu (PCTFE), pokryte

folią aluminiową.

 

nego

 

 

 

 

 

 

 

 

Preparat DULOXETINE BOEHRINGER żINGELHEIM 60 mg dostępny jest w opakowaniach po 28 i

98 kapsułek.

wa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

 

 

bez

 

 

 

 

 

6.6 Szczególne środki ostro dotyczące usuwaniażności

Brak szczególnych wymagaleczniczyń.

7.PODMIOT POSIADAJProdukt ĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTUBoehringer Ingelheim International GmbH, Binger Str. 173 D-55216 Ingelheim am Rhein, Niemcy.

8. NUMER(-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

EU/1/08/471/011-012

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

8 października 2008

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

 

 

 

 

 

 

 

 

 

do

obrotu

 

 

 

 

 

 

 

 

dopuszczenie

 

 

 

 

 

 

 

 

na

 

 

 

 

 

 

 

 

pozwolenia

 

 

 

 

 

 

 

 

nego

 

 

 

 

 

 

 

wa

ż

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

bez

 

 

 

 

 

 

 

 

leczniczy

 

 

 

 

 

 

 

 

Produkt

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Komentarze

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
  • Pomoc
  • Get it on Google Play
  • O nas
  • Info on site by:

  • Presented by RXed.eu

  • 27558

    lista leków na receptę