Polish
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Enviage (aliskiren) – Charakterystyka produktu leczniczego - C09XA02

Updated on site: 06-Oct-2017

Nazwa lekarstwaEnviage
Kod ATCC09XA02
Substancjaaliskiren
ProducentNovartis Europharm Ltd.

1.NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Enviage 150 mg tabletki powlekane

2.SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 150 mg aliskirenu (w postaci hemifumaranu).

 

 

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

 

 

 

obrotu

3.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

 

 

do

 

 

 

Tabletka powlekana

 

dopuszczenie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jasnoróżowa, dwuwypukła, okrągła tabletka z oznaczeniem „IL” po jednej stronie i „NVR” po drugiej

stronie.

 

 

 

 

4.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

 

 

 

 

4.1

Wskazania do stosowania

na

 

 

 

Leczenie nadciśnienia tętniczego samoistnego.

 

 

 

 

 

 

 

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana dawka preparatu Enviage wynosi 150 mg raz na dobę. U pacjentów, u których ciśnienie krwi

nie jest odpowiednio kontrolowane, dawkę można większyć do 300 mg raz na dobę.

 

pozwolenia

Działanie przeciwnadciśnieniowe występuje zasadniczo w ciągu dwóch tygodni (85-90%) po

rozpoczęciu leczenia dawką 150 mg raz na dobę.

Enviage można stosować w monoterapiiżnegolub w skojarzeniu z innymi środkami

przeciwnadciśnieniowymi (patrz punkty 4.4 i 5.1).

 

wa

Enviage należy zażywać raz na dobę z lekkim posiłkiem, najlepiej codziennie o tej samej porze. Nie

należy spożywać soku grejpfrutowego w czasie stosowania produktu Enviage.

bez

 

Zaburzenia czynnoś i nerek

Nie ma koniec ości dostosowywania dawki początkowej u pacjentów z łagodnymi do ciężkich

zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4 i 5.2).

 

leczniczy

Zaburzenia czynności wątroby

Produkt

 

Nie ma konieczności dostosowywania dawki początkowej u pacjentów z łagodnymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)

Nie ma konieczności dostosowywania dawki początkowej u pacjentów w podeszłym wieku.

Dzieci i młodzież (w wieku poniżej 18 lat)

Enviage nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej lat 18 ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności (patrz punkt 5.2).

4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Obrzęk naczynioruchowy po aliskirenie w wywiadzie.

Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkt 4.6).

Równoczesne stosowanie aliskirenu z cyklosporyną, bardzo silnie działającym inhibitorem P-gp, oraz

innymi silnie działającymi inhibitorami P-gp (chinidyną, werapamilem) jest przeciwwskazane (patrz

punkt 4.5).

 

obrotu

 

 

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

do

 

 

U pacjentów otrzymujących inne produkty lecznicze hamujące układ renina-angiotensyna (RAS) i

 

dopuszczenie

 

(lub) u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) cukrzycą w czasie stosowania aliskirenu

istnieje zwiększone ryzyko hiperkaliemii.

 

 

U pacjentów z ciężką zastoinową niewydolnością serca (klasy III lub IV wg NYHA – ang. New York Heart Association) należy zachować ostrożność stosując aliskiren.

W przypadku wystąpienia ciężkiej i uporczywej biegunki, należy przerwać stosowanie preparatu Enviage.

Obrzęk naczynioruchowy

pozwolenia

na

 

Podobnie jak w przypadku innych leków działających na ukł d renina-angiotensyna, u pacjentów

stosujących aliskiren zgłaszano występowanie obrzęku naczynioruchowego. W razie wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Enviage i zastosować odpowiednie leczenie, a stan chorego monitorować do czasu całkowitego i trwałego ustąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych. Jeśli brzęk dotyczy języka, głośni lub krtani należy podać adrenalinę. Dodatkowo, należy zastosować środki niezbędne do zapewnienia drożności dróg oddechowych pacjenta.

Pacjenci z niedoborem sodu i (lub) odwodnieni

U pacjentów ze znacznym zmniejszeniemżnegoobjętości wewnątrznaczyniowej i (lub) ze znacznym

niedoborem sodu (np. pacjenci otrzymujący duże dawki leków moczopędnych) po rozpoczęciu

leczenia preparatem Enviage moważe wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze. Stan ten należy

 

bez

wyrównać przed podani m preparatu Enviage lub rozpocząć leczenie pod ścisłą kontrolą lekarską.

leczniczy

 

Zaburzenia czynności nerek

W badaniach kl n znych nie oceniano preparatu Enviage u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i ciężkimi zabur e iami czynności nerek (stężenie kreatyniny w surowicy krwi 150 μmol/l lub 1,70 mg/dl u kobiet i 177 μmol/l lub 2,00 mg/dl u mężczyzn i (lub) tempo przesączania

kłębuszkowego (GFR) < 30 ml/min), dializowanych, z zespołem nerczycowym lub nadciśnieniem Produktner owo-naczyniowym w wywiadzie. Należy zachować ostrożność u pacjentów z nadciśnieniem

tętniczym i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu Enviage.

Podobnie jak w przypadku innych leków działających na układ renina-angiotensyna, należy zachować ostrożność stosując aliskiren u pacjentów z czynnikami predysponującymi do wystąpienia zaburzeń czynności nerek, takimi jak zmniejszenie objętości krwi krążącej (np. wskutek utraty krwi, ciężkiej lub przedłużającej się biegunki, przedłużających się wymiotów itp.), choroby serca, choroby wątroby lub choroby nerek. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano występowanie ostrej niewydolności nerek u pacjentów z grupy ryzyka, którzy otrzymywali aliskiren. Ustępowała ona po przerwaniu leczenia. W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów niewydolności nerek, należy niezwłocznie przerwać stosowanie leku.

Zwężenie tętnicy nerkowej

Nie istnieją dane z kontrolowanych badań klinicznych dotyczące stosowania produktu Enviage u pacjentów z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub ze zwężeniem tętnicy jedynej nerki. Jednakże, podobnie jak w przypadku innych leków działających na układ renina- angiotensyna, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek jeśli u pacjentów ze zwężeniem tętnicy nerkowej zastosuje się aliskiren. Dlatego u tych pacjentów należy zachować ostrożność. W przypadku wystąpienia niewydolności nerek, należy przerwać stosowanie leku.

Umiarkowane inhibitory P-gpobrotu Stosowanie aliskirenu w dawce 300 mg równocześnie z ketokonazolem w dawce 200 mg

spowodowało zwiększenie wartości AUC aliskirenu o 76%, jednakże, oczekuje się, że inhibitory P-gp takie jak ketokonazol będą zwiększać stężenie w tkankach bardziej niż w osoczu. Dlatego należy

do

zachować ostrożność podczas stosowania aliskirenu z umiarkowanymi inhibitorami P-gp, takimi jak ketokonazol (patrz punkt 4.5).

4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

 

dopuszczenie

Nie są znane żadne klinicznie istotne interakcje produktu Enviage z produktami leczniczymi

stosowanymi w leczeniu nadciśnienia tętniczego lub cukrzycy.

 

Preparaty analizowane w klinicznych badaniach farmakokinetycznych to: acenokumarol, atenolol,

celekoksyb, pioglitazon, allopurynol, 5-monoazotan izosorbidu, r mipryl i hydrochlorotiazyd. Nie

stwierdzono żadnych interakcji.

na

lub cymetydyną (↑19%) spowodowało zmianpozwoleniaę pomiędzy 20% i 30% wartości Cmax lub AUC produktu Enviage. Po podaniu z atorwastatyną, wartości AUC i Cmax produktu Enviage w stanie stacjonarnym

Równoczesne podawanie aliskirenu z walsartanem (↓28%), metforminą (↓28%), amlodypiną (↑29%)

zwiększyły się o 50%. Równoczesne podawanie produktu Enviage nie miało istotnego wpływu na

farmakokinetykę atorwastatyny, walsartanu, metforminy lub amlodypiny. Dlatego nie ma

 

nego

konieczności dostosowywania dawki produktu Enviage ani podawanych równocześnie wymienionych

produktów leczniczych.

 

 

Dostępność biologiczna digoksynyżmoże być nieznacznie zmniejszona przez Enviage.

Wstępne dane sugerują, że irbesartanwa

może zmniejszać AUC i Cmax produktu Enviage.

Na zwierzętach doświadczalnychbez

wykazano, że P-gp jest głównym wyznacznikiem dostępności

leczniczy

 

 

biologicznej produktu Enviage. Preparaty indukujące P-gp (ziele dziurawca, ryfampicyna) mogą dlatego zmniejszać dostępność biologiczną produktu Enviage.

Interakcje z ytochromem CYP450

Aliskiren nie hamuje aktywności izoenzymów cytochromu CYP450 (CYP1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, Produkt2E1 i 3A). Aliskiren nie indukuje CYP3A4 dlatego nie należy spodziewać się aby wpływał na

ekspozycję ogólnoustrojową substancji, które hamują, indukują lub są metabolizowane przez te enzymy. Aliskiren jest metabolizowany w niewielkim stopniu przez enzymy cytochromu P-450, stąd nie należy się spodziewać interakcji spowodowanych hamowaniem lub indukowaniem izoenzymów cytochromu CYP450. Jednakże inhibitory CYP3A4 wpływają często na P-gp i dlatego można się spodziewać zwiększonej ekspozycji na aliskiren podczas równoczesnego podawania inhibitorów CYP3A4, które również hamują P-gp (patrz interakcje z glikoproteiną P poniżej).

Interakcje z glikoproteiną P (ang. P—glycoprotein)

W badaniach przedklinicznych, MDR1/Mdr1a/1b (P-gp) uznano za główny mechanizm aktywnego transportu (ang. efflux system) biorący udział we wchłanianiu w jelitach i wydalaniu aliskirenu z żółcią. Dlatego induktory P-gp (ziele dziurawca zwyczajnego, ryfampicyna) mogą zmniejszać dostępność biologiczną produktu Enviage. Mimo iż nie było to przedmiotem badań nad aliskirenem,

wiadomo, że P-gp kontroluje również wychwyt różnych substratów przez tkanki a inhibitory P-gp mogą zwiększać stosunek stężeń w tkance do osocza krwi. Dlatego właśnie inhibitory P-gp mogą bardziej zwiększać stężenie w tkankach niż stężenie w osoczu krwi. Możliwość wystąpienia interakcji pomiędzy lekami w miejscu P-gp będzie prawdopodobnie zależeć od tego, w jakim stopniu zostanie zahamowane białko transportujące.

Substraty lub słabe inhibitory P-gp

Nie zaobserwowano istotnych interakcji z atenololem, digoksyną, amlodypiną ani cymetydyną. Wartości AUC i Cmax aliskirenu w stanie równowagi dynamicznej zwiększyły się o 50% jeśli podawano go z atorwastatyną w dawce 80 mg.

Umiarkowane inhibitory P-gp

 

Równoczesne podawanie ketokonazolu w dawce 200 mg i aliskirenu w dawce 300 mg spowod wało

zwiększenie stężenia aliskirenu w osoczu (AUC i Cmax) o 80%. Badania przedkliniczne wskazująobrotu, że

równoczesne podawanie aliskirenu i ketokonazolu zwiększa wchłanianie aliskirenu z przewo u

 

do

pokarmowego i zmniejsza jego wydalanie z żółcią. Należy spodziewać się, że zmiana stęż ń

dopuszczenie

 

aliskirenu w osoczu w obecności ketokonazolu będzie mieścić się w granicach wartości osiąganych po

podwojeniu dawki aliskirenu. W kontrolowanych badaniach klinicznych stwierd ono, że dawki aliskirenu wynoszące do 600 mg lub dwukrotność maksymalnej zalecanej dawki terapeutycznej są dobrze tolerowane. Mimo to, oczekuje się, że inhibitory P-gp będą zwiększać tężenie w tkankach bardziej niż w osoczu. Dlatego należy zachować ostrożność podczas stosowania aliskirenu z ketokonazolem lub innymi umiarkowanymi inhibitorami P-gp (itrakonaz lem, klarytromycyną, telitromycyną, erytromycyną. amiodaronem).

Silne inhibitory P-gp

na

Badanie na zdrowych osobnikach dotyczące interakcji typu lek-lek po podaniu jednorazowym

wykazało, że cyklosporyna w dawkach wynoszących od 200 mg do 600 mg zwiększa wartość Cmax

aliskirenu w dawce 75 mg około 2,5-krotnie, a AUC

koło 5-krotnie. Wzrost ten może być większy w

przypadku większych dawek aliskirenu. Dlatego, ró

noczesne podawanie aliskirenu i silnych

inhibitorów P-gp jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

pozwolenia

się odpowiednio o 28% i 49%. Dlatego,negoaby uniknąć potencjalnego zmniejszenia korzyści z leczenia z ż powodu gromadzenia płynów,waz leca się monitorowanie działań w czasie rozpoczynania leczenia i

Furosemid

Gdy aliskiren podawano jednocześnie z furosemidem, wartości AUC i Cmax furosemidu zmniejszyły

dostosowywania dawki furosemidu. Niesteroidowe leki przeciwzapalnebez (NLPZ)

czynności nerek (pa jenci odwodnieni lub pacjenci w podeszłym wieku) równoczesne podawanie aliskirenu z NLPZ może skutkować dalszym pogorszeniem czynności nerek, w tym ciężką niewydolnoś ią nerek, która zazwyczaj jest odwracalna. Dlatego, należy zachować ostrożność podczas

Podobnie jak inne leki działające na układ renina-angiotensyna, niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą zmniejszaleczniczyć d iałanie przeciwnadciśnieniowe aliskirenu. U niektórych pacjentów z zaburzeniami

jednocz sn go stosowania aliskirenu z NLPZ, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. ProduktPotas i leki moczopędne oszczędzające potas

W oparciu o doświadczenie z zastosowaniem innych substancji, które wpływają na układ renina- angiotensyna, równoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, uzupełniających potas, substytutów soli zawierających potas lub innych substancji, które mogą zwiększać stężenie potasu (np. heparyna) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy krwi. W przypadku konieczności jednoczesnego podawania tych leków, zaleca się ostrożność.

Sok grejpfrutowy

Ze względu na brak danych nie można wykluczyć potencjalnych interakcji pomiędzy sokiem grejpfrutowym i aliskirenem. Nie należy spożywać soku grejpfrutowego w czasie stosowania produktu Enviage.

Warfaryna

Wpływ produktu Enviage na farmakokinetykę warfaryny nie był oceniany.

Spożycie pokarmu

Wykazano, że pokarmy o dużej zawartości tłuszczu znacznie zmniejszają wchłanianie produktu Enviage.

4.6 Ciąża i laktacja

Ciąża

Brak jest danych dotyczących stosowania aliskirenu u kobiet w ciąży. Enviage nie miał działaniaobrotu teratogennego u szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Inne substancje działające bezpośrednio na

układ renina-angiotensyna (RAS) powodowały poważne zaburzenia rozwojowe płodów i śmierć noworodków. Podobnie, jak innych leków działających bezpośrednio na układ renina-angiotensyna

Lekarze przepisujący wszelkie leki działające na układ renina-angiotensyna powinni poi formować kobiety w wieku rozrodczym o możliwym ryzyku związanym ze stosowaniem tych l ków w okresie ciąży. W przypadku stwierdzenia ciąży w czasie leczenia, stosowanie preparatu Enviage należy przerwać.

Laktacja

(RAS), produktu Enviage nie należy stosować w pierwszym trymestrze ciąży lub u kobiet planujących

 

do

ciążę, a jego stosowanie w drugim i trzecim trymestrze jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

dopuszczenie

 

Nie wiadomo, czy aliskiren przenika do mleka kobiecego. Enviage przenika do mleka karmiących

 

na

samic szczura. Dlatego nie zaleca się jego stosowania u kobiet k rmiących piersią.

pozwolenia

 

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechan cznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu

Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanic nych w ruchu. Jednak, podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych należy pamiętać, że podczas przyjmowania leków przeciwnadciśnieniowych sporadycznie mogą wystąpić zawroty głowy lub znużenie. Wpływ Enviage na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych

w ruchu jest nieistotny.

 

nego

 

 

 

ż

4.8 Działania niepożądane

 

 

wa

 

Preparat Enviage ocenianobezpod kątem bezpieczeństwa stosowania u ponad 7 800 pacjentów, w tym u

2 300 pacjentów leczonych przez ponad 6 miesięcy oraz u ponad 1 200 leczonych przez ponad 1 rok. Częstośćleczniczywystępowania działań niepożądanych nie wykazywała związku z płcią, wiekiem,

wskaźnikiem masy iała, rasą lub przynależnością do danej grupy etnicznej. Leczenie preparatem Enviage powodowało występowanie działań niepożądanych z częstością podobną do placebo w zakresie dawek do 300 mg. Działania niepożądane były na ogół łagodne i przemijające i tylko w

rzadkich przypadkach wymagały przerwania leczenia. Najczęstszym działaniem niepożądanym leku Produktjest biegunka.

Częstość występowania kaszlu była podobna wśród pacjentów otrzymujących placebo (0,6%) i Enviage (0,9%).

Działania niepożądane leku (Tabela 1) uporządkowano według częstości występowania, zaczynając od najczęściej występujących, zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100, <1/10); niezbyt często (≥1/1 000, <1/100); rzadko (≥1/10 000, <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), w tym pojedyncze przypadki. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są przedstawione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Tabela 1

Zaburzenia żołądka i jelit

 

Często:

Biegunka

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Niezbyt często:

Wysypka

Rzadko:

Obrzęk naczynioruchowy

W czasie leczenia preparatem Enviage występował obrzęk naczynioruchowy. W kontrolowanych

badaniach klinicznych, w czasie leczenia preparatem Enviage obrzęk naczynioruchowy występował

rzadko, w częstości porównywalnej do występującej w czasie przyjmowania placebo lub leczenia

hydrochlorotiazydem. Przypadki występowania obrzęku naczynioruchowego zgłaszano również po

 

do

wprowadzeniu leku do obrotu (częstość nieznana). W przypadku wystąpienia jakichkolwiek bjawówobrotu

sugerujących reakcję alergiczną (w szczególności trudności w oddychaniu lub połykaniu, lub obrzęk

dopuszczenie

 

twarzy, kończyn, oczu, warg i (lub) języka) pacjent powinien przerwać stosowanie preparatu i skontaktować się z lekarzem (patrz punkt 4.4).

Wyniki badań laboratoryjnych

W kontrolowanych badaniach klinicznych, klinicznie istotne zmiany w standardowych parametrach

laboratoryjnych były niezbyt często związane ze stosowaniem leku Enviage. W badaniach klinicznych

z udziałem pacjentów z nadciśnieniem tętniczym Enviage nie miał klinicznie istotnego wpływu na

stężenie cholesterolu całkowitego, cholesterolu związanego z lipoproteinami o dużej gęstości (HDL-

 

 

na

C), stężenie trójglicerydów na czczo, stężenie glukozy na czczo lub stężenie kwasu moczowego.

 

pozwolenia

 

Hemoglobina i hematokryt: Obserwowano niewielkie zm ejszenie stężenia hemoglobiny i wartości

hematokrytu (średnie zmniejszenie odpowiednio o około 0,05 mmol/l i 0,16 procentu). Żaden z

pacjentów nie przerwał leczenia z powodu niedokrwistości. Efekt ten obserwuje się również po

podaniu innych leków działających na układ renina-angiotensyna, takich jak inhibitory konwertazy

angiotensyny (ACEI) i antagoniści receptorów angiotensyny.

 

nego

 

 

Stężenie potasu w surowicy: U pacjentów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym, leczonych

preparatem Enviage w monoterapii zwiększenie stężenia potasu w surowicy było niewielkie i

występowało rzadko (0,9% w porów a iu do 0,6% w grupie otrzymującej placebo). Jednak w jednym

wa

badaniu, w którym Enviage stosowżno w skojarzeniu z inhibitorem ACE w populacji pacjentów z

cukrzycą, zwiększenie stężenia potasu w surowicy występowało częściej (5,5%). Dlatego, podobnie

jak w przypadku wszystkich innych środków działających na układ renina-angiotensyna (RAS),

wskazane jest rutynowe monitorowanie elektrolitów i czynności nerek u pacjentów z cukrzycą,

chorobami nerek lub niewydolnobez

ścią serca.

leczniczy

 

Po wprowadzen u produktu na rynek zgłaszano zaburzenia czynności nerek oraz przypadki ostrej

niewydolności erek u pacjentów z grupy ryzyka (patrz punkt 4.4).

4.9 Przedawkowanie

 

Produktpodtrzymujące.

 

Dane dotyczące przedawkowania leku u ludzi są nieliczne. Najbardziej prawdopodobnym objawem przedawkowania jest niedociśnienie tętnicze, związane z przeciwnadciśnieniowym działaniem aliskirenu. W przypadku wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego, należy wdrożyć leczenie

5.WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Inhibitor reniny, kod ATC: C09XA02

Aliskiren jest czynnym po podaniu doustnym, niepeptydowym, silnym i wybiórczo działającym bezpośrednim inhibitorem ludzkiej reniny.

Hamując aktywność enzymu reniny, aliskiren hamuje układ renina-angiotensyna w punkcie aktywacji, blokując przekształcenie angiotensynogenu w angiotensynę I oraz zmniejszając stężenie angiotensyny I i angiotensyny II. Podczas, gdy inne środki hamujące układ renina-angiotensyna (inhibitory ACE i antagoniści receptorów angiotensyny II) powodują kompensacyjne zwiększenie aktywności reninowej osocza, leczenie aliskirenem zmniejsza aktywność reninową osocza u pacjentów z nadciśnieniem

tętniczym o około 50 do 80%. Podobne zmniejszenie obserwowano po podaniu aliskirenu w

obrotu

 

skojarzeniu z innymi środkami przeciwnadciśnieniowymi. W chwili obecnej konsekwencje kliniczne

różnic we wpływie na aktywność reninową osocza nie są znane

do

 

Nadciśnienie tętnicze

 

 

 

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, podawanie preparatu Enviage raz na dobę w dawkach

 

150 mg i 300 mg spowodowało zależne od dawki zmniejszenie zarówno skurczowego jak i

 

 

rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi, które utrzymywało się przez cały okres 24 godzin do

 

podania kolejnej dawki (utrzymując korzystne działanie we wczesnychdopuszczeniegodzina h porannych), przy średnim współczynniku T/P (trough-to-peak ratio) dla ciśnienia rozkurczowego do 98% dla dawki

300 mg. Po 2 tygodniach zaobserwowano 85 do 90% maksymalnego działania obniżającego ciśnienie krwi. Działanie obniżające ciśnienie tętnicze utrzymywało się podczas długotrwałego leczenia i było niezależne od wieku, płci, wskaźnika masy ciała i przynależności do grupy etnicznej. Enviage został przebadany u 1 864 pacjentów w wieku 65 lat lub starszych oraz u 426 pacjentów w wieku 75 lat lub

starszych.

na

Badania z preparatem Enviage stosowanym wpozwoleniamonoterapii wykazały działanie obniżające ciśnienie 14,4/10,5 mmHg dla HCTZ w dawce 25 mg po 12 tygodniach leczenia. U pacjentów z cukrzycą i

tętnicze krwi porównywalne z działaniem preparatów prz ciwnadciśnieniowych z innych grup, w tym inhibitorów ACE oraz antagonistów receptorów angi tensyny II. W porównaniu z lekiem moczopędnym (hydrochlorotiazydem – HCTZ), Enviage w dawce 300 mg zmniejszał skurczowe/rozkurczowe ciśnienie krwi o 17,0/12,3 mmHg, w porównaniu do zmniejszenia o

nadciśnieniem tętniczym leczenie preparatem Enviage w monoterapii było bezpieczne i skuteczne.

ż

 

Przeprowadzono badania dotyczące leczenianego skojarzonego preparatem Enviage i lekiem

moczopędnym hydrochlorotiazydem, inhibitorem ACE – ramiprylem, antagonistą wapnia -

amlodypiną i antagonistą receptorówwa

angiotensyny – walsartanem, jak również beta-adrenolitykiem,

bez

 

takim jak atenolol. Takie l czenie skojarzone było dobrze tolerowane. Enviage wykazywał addycyjne

działanie obniżające ciśnienie tętnicze krwi jeśli był stosowany jednocześnie z hydrochlorotiazydem lub ramiprylem.leczniczyU pacjentów, u których nie uzyskano pożądanej reakcji podczas stosowania

antagonisty wapn a - amlodypiny, w dawce 5 mg, dodanie preparatu Enviage w dawce 150 mg spowodowało działanie obniżające ciśnienie krwi, podobne do uzyskanego po zwiększeniu dawki amlodypiny do 10 mg, jednak częstość występowania obrzęku była mniejsza (aliskiren

150 mg/amlodypina 5 mg 2,1% w porównaniu do amlodypiny 10 mg 11,2%). W badaniu specjalnie Produktzaplanowanym do oceny skuteczności leczenia skojarzonego, Enviage, stosowany w skojarzeniu z

antagonistą receptora angiotensyny walsartanem wykazywał addycyjne działanie przeciwnadciśnieniowe.

U otyłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, u których nie uzyskano pożądanej reakcji podczas stosowania HCTZ w dawce 25 mg, leczenie skojarzone z preparatem Enviage w dawce 300 mg spowodowało addycyjne zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, porównywalne z tym, jakie uzyskano podczas leczenia skojarzonego z irbesartanem w dawce 300 mg lub amlodypiną w dawce 10 mg. U pacjentów z cukrzycą i nadciśnieniem tętniczym, Enviage powodował addycyjne zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, gdy podawano go w skojarzeniu z ramiprylem, a częstość występowania kaszlu była mniejsza, gdy stosowano Enviage w skojarzeniu z ramiprylem (1,8%) niż w przypadku ramiprylu w monoterapii (4,7%).

Nie znaleziono dowodów na występowanie niedociśnienia tętniczego po podaniu pierwszej dawki ani nie stwierdzono wpływu na częstość tętna u pacjentów leczonych w ramach kontrolowanych badań klinicznych. Nasilone niedociśnienie tętnicze obserwowano niezbyt często (0,1%) u pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym, leczonych preparatem Enviage w monoterapii. Niedociśnienie tętnicze było również niezbyt częste (< 1%) w przypadku leczenia skojarzonego z innymi środkami przeciwnadciśnieniowymi. Po przerwaniu leczenia, ciśnienie tętnicze krwi w okresie kilku tygodni stopniowo powracało do wartości wyjściowych i nie znaleziono dowodów na występowanie efektu z odbicia w odniesieniu do ciśnienia tętniczego krwi lub aktywności reninowej osocza.

W trwającym 3 miesiące badaniu, w którym uczestniczyło 302 pacjentów z umiarkowaną stabilną niewydolnością serca i wszyscy otrzymywali standardowe dla niewydolności serca leczenie, podanie

dodatkowo produktu Enviage w dawce 150 mg było dobrze tolerowane. Stężenia peptydu

do

natriuretycznego (BNP) były zmniejszone o 25% u pacjentów otrzymujących Enviage w porównaniuobrotu

do pacjentów otrzymujących placebo. Znaczenie kliniczne tego faktu nie jest jednak znane.

 

dopuszczenie

 

W trwającym 6 miesięcy badaniu, w którym uczestniczyło 599 pacjentów z nadciśni iem, cukrzycą

typu II i nefropatią, i w którym wszyscy pacjenci otrzymywali losartan w dawce 100 mg i zoptymalizowaną terapię przeciwnadciśnieniową jako tło, zastosowanie dodatkowo produktu Enviage w dawce 300 mg powodowało w porównaniu z placebo 20% redukcję wartości współczynnika stężenia albumin w moczu do stężenia kreatyniny (UACR), tj. z 58 mg/mmol do 46 mg/mmol. Stosunek pacjentów, u których UACR był zmniejszony o co najmniej 50% od wartości wyjściowej do

punktu końcowego wynosił odpowiednio 24,7% i 12,5% dla produktu Enviage i placebo. Znaczenie

kliniczne zmniejszenia wartości UACR nie zostało ustalone w przypna dku braku wpływu na ciśnienie krwi. Enviage nie wpływał na stężenie kreatyniny w surow cy krwi, ale związany był ze zwiększoną

Korzystny wpływ preparatu Enviage na śmiertelnopozwoleniaść i chorobowość z przyczyn sercowo- naczyniowych oraz powikłania narządowe nadciśnienia nie jest obecnie znany.

częstotliwością (4,2% w porównaniu do 1,9% dla placebo) występowania stężenia potasu w surowicy krwi wynoszącego ≥6,0 mmol/l chociaż nie było to statystycznie istotne.

Elektrofizjologia serca

W randomizowanym badaniu z zastosowaniem podwójnie ślepej próby, z placebo i aktywną kontrolą,

w którym stosowano elektrokardiografię standardową i holterowską, nie obserwowano wpływu na

 

 

 

nego

odstęp QT.

 

ż

 

wa

 

 

 

 

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

 

bez

 

 

Po podaniu doustnym, maksymalne stężenia aliskirenu w osoczu osiągane są po 1-3 godzinach. Bezwzględna dostępność biologiczna aliskirenu wynosi około 2-3%. Posiłki o dużej zawartości tłuszczu zmniejszają Cmax o 85% oraz pole powierzchni pod krzywą (AUC) o 70%. Stężenia w osoczu w stanie stacjonarnym osiągane są w ciągu 5-7 dni w przypadku podawania raz na dobę i są o około 2-

Wchłanianieleczniczy

Produktkrotnie większe niż po podaniu dawki początkowej.

Dystrybucja

Po podaniu dożylnym średnia objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi około 135 litrów, co wskazuje, że aliskiren jest w dużym stopniu dystrybuowany do przestrzeni pozanaczyniowej. Aliskiren wiąże się z białkami osocza w stopniu umiarkowanym (47-51%), niezależnie od stężenia.

Metabolizm i wydalanie

Średni okres półtrwania wynosi około 40 godzin (zakres 34-41 godzin). Aliskiren jest wydalany głównie w postaci niezmienionej z kałem (78%). Około 1,4% całkowitej dawki podanej doustnie jest metabolizowane. Za metabolizm aliskirenu odpowiada enzym CYP3A4. Po podaniu doustnym około 0,6% dawki jest wydalane z moczem. Po podaniu dożylnym średni klirens osoczowy wynosi około 9 l/h.

Liniowość/brak liniowości

Całkowity wpływ aliskirenu na organizm zwiększał się bardziej niż wynikałoby to z proporcji do zwiększenia dawki. Po podaniu pojedynczej dawki w zakresie dawek od 75 do 600 mg, 2-krotne zwiększenie dawki powodowało odpowiednio ~2,3 i ~2,6-krotne zwiększenie wartości AUC i Cmax. W stanie stacjonarnym brak liniowości może być bardziej wyraźny. Nie zidentyfikowano mechanizmów odpowiedzialnych za odchylenia od liniowości. Jednym z możliwych mechanizmów jest nasycenie nośników w miejscu wchłaniania lub na drodze klirensu wątrobowo-żółciowego.

Charakterystyka u pacjentów

 

 

obrotu

Aliskiren jest skutecznym lekiem przeciwnadciśnieniowym, stosowanym raz na dobę u dorosłych

pacjentów, niezależnie od ich płci, wieku, wskaźnika masy ciała i przynależności do grupy etnicznej.

Pole powierzchni pod krzywą AUC jest o 50% większe u osób w podeszłym wieku (> 65 lat) niż u

 

 

do

 

osób młodych. Płeć, masa ciała, przynależność do grupy etnicznej nie mają klinicznie istotnego

 

wpływu na farmakokinetykę aliskirenu.

dopuszczenie

 

 

zaburzeniami czynności nerek.

 

 

Farmakokinetykę aliskirenu oceniano u pacjentów z niewydolnością nerek różnego stop ia. Względne wartości AUC i Cmax aliskirenu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek były o 0,8 do 2-krotnie większe od wartości u osób zdrowych po podaniu pojedynczej dawki i w stanie stacjonarnym. Zmiany te nie korelowały jednak ze stopniem zaburzeń czynności nerek. Nie ma konieczności dostosowywania dawki początkowej preparatu Enviage u pacjentów z łagodnymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek, jednak zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów z ciężkimi

pacjentów z łagodnymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby.

na Farmakokinetyka aliskirenu nie była istotnie zmienionapozwoleniau osób z łagodnymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby. Dlatego nie ma konieczności dostosowywania początkowej dawki aliskirenu u

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Działanie rakotwórcze oceniano w 2-letnim badaniu przeprowadzonym na szczurach oraz w 6-

miesięcznym badaniu na myszach trans enicznych. Nie stwierdzono rakotwórczego działania leku.

Jeden przypadek gruczolaka okrężnicy i j den przypadek gruczolakoraka kątnicy odnotowane u

 

ż

szczurów po podaniu dawki 1 500 mg/kgnegomc./dobę nie były statystycznie istotne. Pomimo, iż znane są

właściwości drażniące aliskirenu, margines bezpieczeństwa uzyskany u ludzi po podaniu dawki

300 mg w badaniu z udziałem wazdrowych ochotników uznano za odpowiedni przy 9-11-krotności na

 

bez

podstawie stężeń w kale i 6-krotności na podstawie stężeń w śluzówce w porównaniu do

250 mg/kg mc./dobę w adaniu działania rakotwórczego u szczurów.

leczniczy

 

Aliskiren był pozbawiony działania mutagennego w badaniach mutagenności in vivo i in vitro. W

przeprowad o ych badaniach uwzględniono badania in vitro na komórkach bakterii i ssaków oraz

badania in vivo na szczurach.

Produktstosowane u szczurów i królików powodowały całkowite narażenie na lek odpowiednio 1 do 4 i 5-

W badaniu toksycznego wpływu aliskirenu na rozmnażanie nie uzyskano dowodów na toksyczne działanie leku na zarodek i płód ani na jego działanie teratogenne podczas stosowania dawek do 600 mg/kg mc./dobę u szczurów lub 100 mg/kg mc./dobę u królików. Płodność, rozwój przed- i pourodzeniowy nie były zmienione u szczurów po podaniu dawek do 250 mg/kg mc./dobę. Dawki

krotnie większe niż w przypadku stosowania maksymalnej zalecanej dawki u ludzi (300 mg).

Farmakologiczne badania bezpieczeństwa nie wykazały niepożądanego działania na ośrodkowy układ nerwowy, układ oddechowy lub układ sercowo-naczyniowy. U zwierząt wyniki badań toksyczności przewlekłej odpowiadały znanym możliwościom wywołania podrażnień lub spodziewanym działaniom farmakologicznym aliskirenu.

6.DANE FARMACEUTYCZNE

6.1Wykaz substancji pomocniczych

Krospowidon

 

 

 

 

 

 

 

 

Magnezu stearynian

 

 

 

 

 

 

 

 

Celuloza mikrokrystaliczna

 

 

 

 

 

 

 

Powidon

 

 

 

 

 

 

 

 

Krzemionka koloidalna bezwodna

 

 

 

 

 

 

Hypromeloza

 

 

 

 

 

 

 

obrotu

Makrogol

 

 

 

 

 

 

 

Talk

 

 

 

 

 

 

 

 

Żelaza tlenek czarny (E 172)

 

 

 

 

 

 

Żelaza tlenek czerwony (E 172)

 

 

 

 

do

Tytanu dwutlenek (E 171)

 

 

 

 

dopuszczenie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

 

 

 

 

Nie dotyczy.

 

 

 

 

 

 

 

6.3 Okres ważności

 

 

 

 

 

 

 

2 lata

 

 

 

 

 

na

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Prz chowywać w oryginalnym opakowaniu w celu

ochrony przed wilgocią.

 

 

pozwolenia

 

 

 

 

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

 

 

 

 

Blistry z PA/Alu/PCV

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Opakowania zawierające 7, 14, 28, 30, 50, 56, 84, 90, 98 lub 280 tabletek.

 

 

 

 

 

 

nego

 

 

 

 

 

Opakowania zawierające 84 (3x28),ż98 (2x49) lub 280 (20x14) tabletek stanowią opakowania

 

zbiorcze.

 

wa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

 

 

 

 

 

bez

 

 

 

 

 

 

 

6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania

 

 

 

 

Wszelkie res tki iewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z

lokalnymi przepisami.

 

 

 

 

 

 

 

 

Produkt

leczniczy

 

 

 

 

 

 

 

 

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Novartis Europharm Limited

Wimblehurst Road

Horsham

West Sussex, RH12 5AB

Wielka Brytania

8.NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

EU/1/07/406/001-010

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

22.08.2007

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

 

 

 

 

 

 

na

dopuszczenie

 

 

 

 

 

pozwolenia

 

 

 

 

 

nego

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ż

 

 

 

 

 

bez

wa

 

 

 

 

 

leczniczy

 

 

 

 

 

Produkt

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

do

obrotu

 

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Enviage 300 mg tabletki powlekane

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 300 mg aliskirenu (w postaci hemifumaranu).

Jasnoczerwona, dwuwypukła, owalna tabletka z oznaczeniem „IU” po jednej stronie i „NVR” po drugiej stronie.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

 

 

obrotu

3.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

 

do

Tabletka powlekana

 

dopuszczenie

 

 

 

 

 

 

 

 

4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1 Wskazania do stosowania

na

Leczenie nadciśnienia tętniczego samoistnego.

 

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana dawka preparatu Enviage wynosi 150 mg raz na dobę. U pacjentów, u których ciśnienie krwi

nie jest odpowiednio kontrolowane, dawkę można większyć do 300 mg raz na dobę.

 

pozwolenia

Działanie przeciwnadciśnieniowe występuje zasadniczo w ciągu dwóch tygodni (85-90%) po

rozpoczęciu leczenia dawką 150 mg raz na dobę.

Enviage można stosować w monoterapiiżnegolub w skojarzeniu z innymi środkami

przeciwnadciśnieniowymi (patrz punkty 4.4 i 5.1).

 

wa

Enviage należy zażywać raz na dobę z lekkim posiłkiem, najlepiej codziennie o tej samej porze. Nie

należy spożywać soku grejpfrutowego w czasie stosowania produktu Enviage.

bez

 

Zaburzenia czynnoś i nerek

Nie ma koniec ości dostosowywania dawki początkowej u pacjentów z łagodnymi do ciężkich

zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4 i 5.2).

 

leczniczy

Zaburzenia czynności wątroby

Produkt

 

Nie ma konieczności dostosowywania dawki początkowej u pacjentów z łagodnymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)

Nie ma konieczności dostosowywania dawki początkowej u pacjentów w podeszłym wieku.

Dzieci i młodzież (w wieku poniżej 18 lat)

Enviage nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej lat 18 ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności (patrz punkt 5.2).

4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Obrzęk naczynioruchowy po aliskirenie w wywiadzie.

Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkt 4.6).

Równoczesne stosowanie aliskirenu z cyklosporyną, bardzo silnie działającym inhibitorem P-gp, oraz

innymi silnie działającymi inhibitorami P-gp (chinidyną, werapamilem) jest przeciwwskazane (patrz

punkt 4.5).

 

obrotu

 

 

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

do

 

 

U pacjentów otrzymujących inne produkty lecznicze hamujące układ renina-angiotensyna (RAS) i

 

dopuszczenie

 

(lub) u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) cukrzycą w czasie stosowania aliskirenu

istnieje zwiększone ryzyko hiperkaliemii.

 

 

U pacjentów z ciężką zastoinową niewydolnością serca (klasy III lub IV wg NYHA – ang. New York Heart Association) należy zachować ostrożność stosując aliskiren.

W przypadku wystąpienia ciężkiej i uporczywej biegunki, należy przerwać stosowanie preparatu Enviage.

Obrzęk naczynioruchowy

pozwolenia

na

 

Podobnie jak w przypadku innych leków działających na ukł d renina-angiotensyna, u pacjentów

stosujących aliskiren zgłaszano występowanie obrzęku naczynioruchowego. W razie wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Enviage i zastosować odpowiednie leczenie, a stan chorego monitorować do czasu całkowitego i trwałego ustąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych. Jeśli brzęk dotyczy języka, głośni lub krtani należy podać adrenalinę. Dodatkowo, należy zastosować środki niezbędne do zapewnienia drożności dróg oddechowych pacjenta.

Pacjenci z niedoborem sodu i (lub) odwodnieni

U pacjentów ze znacznym zmniejszeniemżnegoobjętości wewnątrznaczyniowej i (lub) ze znacznym

niedoborem sodu (np. pacjenci otrzymujący duże dawki leków moczopędnych) po rozpoczęciu

leczenia preparatem Enviage moważe wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze. Stan ten należy

 

bez

wyrównać przed podani m preparatu Enviage lub rozpocząć leczenie pod ścisłą kontrolą lekarską.

leczniczy

 

Zaburzenia czynności nerek

W badaniach kl n znych nie oceniano preparatu Enviage u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i ciężkimi zabur e iami czynności nerek (stężenie kreatyniny w surowicy krwi 150 μmol/l lub 1,70 mg/dl u kobiet i 177 μmol/l lub 2,00 mg/dl u mężczyzn i (lub) tempo przesączania

kłębuszkowego (GFR) < 30 ml/min), dializowanych, z zespołem nerczycowym lub nadciśnieniem Produktner owo-naczyniowym w wywiadzie. Należy zachować ostrożność u pacjentów z nadciśnieniem

tętniczym i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu Enviage.

Podobnie jak w przypadku innych leków działających na układ renina-angiotensyna, należy zachować ostrożność stosując aliskiren u pacjentów z czynnikami predysponującymi do wystąpienia zaburzeń czynności nerek, takimi jak zmniejszenie objętości krwi krążącej (np. wskutek utraty krwi, ciężkiej lub przedłużającej się biegunki, przedłużających się wymiotów itp.), choroby serca, choroby wątroby lub choroby nerek. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano występowanie ostrej niewydolności nerek u pacjentów z grupy ryzyka, którzy otrzymywali aliskiren. Ustępowała ona po przerwaniu leczenia. W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów niewydolności nerek, należy niezwłocznie przerwać stosowanie leku.

Zwężenie tętnicy nerkowej

Nie istnieją dane z kontrolowanych badań klinicznych dotyczące stosowania produktu Enviage u pacjentów z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub ze zwężeniem tętnicy jedynej nerki. Jednakże, podobnie jak w przypadku innych leków działających na układ renina- angiotensyna, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek jeśli u pacjentów ze zwężeniem tętnicy nerkowej zastosuje się aliskiren. Dlatego u tych pacjentów należy zachować ostrożność. W przypadku wystąpienia niewydolności nerek, należy przerwać stosowanie leku.

Umiarkowane inhibitory P-gpobrotu Stosowanie aliskirenu w dawce 300 mg równocześnie z ketokonazolem w dawce 200 mg

spowodowało zwiększenie wartości AUC aliskirenu o 76%, jednakże, oczekuje się, że inhibitory P-gp takie jak ketokonazol będą zwiększać stężenie w tkankach bardziej niż w osoczu. Dlatego należy

do

zachować ostrożność podczas stosowania aliskirenu z umiarkowanymi inhibitorami P-gp, takimi jak ketokonazol (patrz punkt 4.5).

4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

 

dopuszczenie

Nie są znane żadne klinicznie istotne interakcje produktu Enviage z produktami leczniczymi

stosowanymi w leczeniu nadciśnienia tętniczego lub cukrzycy.

 

Preparaty analizowane w klinicznych badaniach farmakokinetycznych to: acenokumarol, atenolol,

celekoksyb, pioglitazon, allopurynol, 5-monoazotan izosorbidu, r mipryl i hydrochlorotiazyd. Nie

stwierdzono żadnych interakcji.

na

lub cymetydyną (↑19%) spowodowało zmianpozwoleniaę pomiędzy 20% i 30% wartości Cmax lub AUC produktu Enviage. Po podaniu z atorwastatyną, wartości AUC i Cmax produktu Enviage w stanie stacjonarnym

Równoczesne podawanie aliskirenu z walsartanem (↓28%), metforminą (↓28%), amlodypiną (↑29%)

zwiększyły się o 50%. Równoczesne podawanie produktu Enviage nie miało istotnego wpływu na

farmakokinetykę atorwastatyny, walsartanu, metforminy lub amlodypiny. Dlatego nie ma

 

 

nego

konieczności dostosowywania dawki produktu Enviage ani podawanych równocześnie wymienionych

produktów leczniczych.

 

 

Dostępność biologiczna digoksynyżmoże być nieznacznie zmniejszona przez Enviage.

 

bez

 

może zmniejszać AUC i Cmax produktu Enviage.

Wstępne dane sugerują, że irbesartanwa

Na zwierzętach doświadczalnych wykazano, że P-gp jest głównym wyznacznikiem dostępności

leczniczy

 

 

 

biologicznej produktu Enviage. Preparaty indukujące P-gp (ziele dziurawca, ryfampicyna) mogą dlatego zmniejszać dostępność biologiczną produktu Enviage.

Interakcje z ytochromem CYP450

Aliskiren nie hamuje aktywności izoenzymów cytochromu CYP450 (CYP1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, Produkt2E1 i 3A). Aliskiren nie indukuje CYP3A4dlatego nie należy spodziewać się aby wpływał na

ekspozycję ogólnoustrojową substancji, które hamują, indukują lub są metabolizowane przez te enzymy. Aliskiren jest metabolizowany w niewielkim stopniu przez enzymy cytochromu P-450, stąd nie należy się spodziewać interakcji spowodowanych hamowaniem lub indukowaniem izoenzymów cytochromu CYP450. Jednakże inhibitory CYP3A4 wpływają często na P-gp i dlatego można się spodziewać zwiększonej ekspozycji na aliskiren podczas równoczesnego podawania inhibitorów CYP3A4, które również hamują P-gp (patrz interakcje z glikoproteiną P poniżej).

Interakcje z glikoproteiną P (ang. P—glycoprotein)

W badaniach przedklinicznych, MDR1/Mdr1a/1b (P-gp) uznano za główny mechanizm aktywnego transportu (ang. efflux system) biorący udział we wchłanianiu w jelitach i wydalaniu aliskirenu z żółcią. Dlatego induktory P-gp (ziele dziurawca zwyczajnego, ryfampicyna) mogą zmniejszać dostępność biologiczną produktu Enviage. Mimo iż nie było to przedmiotem badań nad aliskirenem,

wiadomo, że P-gp kontroluje również wychwyt różnych substratów przez tkanki a inhibitory P-gp mogą zwiększać stosunek stężeń w tkance do osocza krwi. Dlatego właśnie inhibitory P-gp mogą bardziej zwiększać stężenie w tkankach niż stężenie w osoczu krwi. Możliwość wystąpienia interakcji pomiędzy lekami w miejscu P-gp będzie prawdopodobnie zależeć od tego, w jakim stopniu zostanie zahamowane białko transportujące.

Substraty lub słabe inhibitory P-gp

Nie zaobserwowano istotnych interakcji z atenololem, digoksyną, amlodypiną ani cymetydyną. Wartości AUC i Cmax aliskirenu w stanie równowagi dynamicznej zwiększyły się o 50% jeśli podawano go z atorwastatyną w dawce 80 mg.

Umiarkowane inhibitory P-gp

 

Równoczesne podawanie ketokonazolu w dawce 200 mg i aliskirenu w dawce 300 mg spowod wało

zwiększenie stężenia aliskirenu w osoczu (AUC i Cmax) o 80%. Badania przedkliniczne wskazująobrotu, że

równoczesne podawanie aliskirenu i ketokonazolu zwiększa wchłanianie aliskirenu z przewo u

 

do

pokarmowego i zmniejsza jego wydalanie z żółcią. Należy spodziewać się, że zmiana stęż ń

dopuszczenie

 

aliskirenu w osoczu w obecności ketokonazolu będzie mieścić się w granicach wartości osiąganych po

podwojeniu dawki aliskirenu. W kontrolowanych badaniach klinicznych stwierd ono, że dawki aliskirenu wynoszące do 600 mg lub dwukrotność maksymalnej zalecanej dawki terapeutycznej są dobrze tolerowane. Mimo to, oczekuje się, że inhibitory P-gp będą zwiększać tężenie w tkankach bardziej niż w osoczu. Dlatego należy zachować ostrożność podczas stosowania aliskirenu z ketokonazolem lub innymi umiarkowanymi inhibitorami P-gp (itrakonaz lem, klarytromycyną, telitromycyną, erytromycyną. amiodaronem).

Silne inhibitory P-gp

na

Badanie na zdrowych osobnikach dotyczące interakcji typu lek-lek po podaniu jednorazowym

wykazało, że cyklosporyna w dawkach wynoszących od 200 mg do 600 mg zwiększa wartość Cmax

aliskirenu w dawce 75 mg około 2,5-krotnie, a AUC

koło 5-krotnie. Wzrost ten może być większy w

przypadku większych dawek aliskirenu. Dlatego, ró

noczesne podawanie aliskirenu i silnych

inhibitorów P-gp jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

pozwolenia

Furosemid

się odpowiednio o 28% i 49%. Dlatego,negoaby uniknąć potencjalnego zmniejszenia korzyści z leczenia z ż powodu gromadzenia płynów,waz leca się monitorowanie działań w czasie rozpoczynania leczenia i

Gdy aliskiren podawano jednocześnie z furosemidem, wartości AUC i Cmax furosemidu zmniejszyły

dostosowywania dawki furosemidu. Niesteroidowe leki przeciwzapalnebez (NLPZ)

czynności nerek (pa jenci odwodnieni lub pacjenci w podeszłym wieku) równoczesne podawanie aliskirenu z NLPZ może skutkować dalszym pogorszeniem czynności nerek, w tym ciężką niewydolnoś ią nerek, która zazwyczaj jest odwracalna. Dlatego, należy zachować ostrożność podczas

Podobnie jak inne leki działające na układ renina-angiotensyna, niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą zmniejszaleczniczyć d iałanie przeciwnadciśnieniowe aliskirenu. U niektórych pacjentów z zaburzeniami

jednocz sn go stosowania aliskirenu z NLPZ, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. ProduktPotas i leki moczopędne oszczędzające potas

W oparciu o doświadczenie z zastosowaniem innych substancji, które wpływają na układ renina- angiotensyna, równoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, uzupełniających potas, substytutów soli zawierających potas lub innych substancji, które mogą zwiększać stężenie potasu (np. heparyna) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy krwi. W przypadku konieczności jednoczesnego podawania tych leków, zaleca się ostrożność.

Sok grejpfrutowy

Ze względu na brak danych nie można wykluczyć potencjalnych interakcji pomiędzy sokiem grejpfrutowym i aliskirenem. Nie należy spożywać soku grejpfrutowego w czasie stosowania produktu Enviage.

Warfaryna

Wpływ produktu Enviage na farmakokinetykę warfaryny nie był oceniany.

Spożycie pokarmu

Wykazano, że pokarmy o dużej zawartości tłuszczu znacznie zmniejszają wchłanianie produktu Enviage.

4.6 Ciąża i laktacja

Ciąża

Brak jest danych dotyczących stosowania aliskirenu u kobiet w ciąży. Enviage nie miał działaniaobrotu teratogennego u szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Inne substancje działające bezpośrednio na

układ renina-angiotensyna (RAS) powodowały poważne zaburzenia rozwojowe płodów i śmierć noworodków. Podobnie, jak innych leków działających bezpośrednio na układ renina-angiotensyna

Lekarze przepisujący wszelkie leki działające na układ renina-angiotensyna powinni poi formować kobiety w wieku rozrodczym o możliwym ryzyku związanym ze stosowaniem tych l ków w okresie ciąży. W przypadku stwierdzenia ciąży w czasie leczenia, stosowanie preparatu Enviage należy przerwać.

Laktacja

(RAS), produktu Enviage nie należy stosować w pierwszym trymestrze ciąży lub u kobiet planujących

 

do

ciążę, a jego stosowanie w drugim i trzecim trymestrze jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

dopuszczenie

 

Nie wiadomo, czy aliskiren przenika do mleka kobiecego. Enviage przenika do mleka karmiących

 

na

samic szczura. Dlatego nie zaleca się jego stosowania u kobiet k rmiących piersią.

pozwolenia

 

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechan cznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu

Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanic nych w ruchu. Jednak, podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych należy pamiętać, że podczas przyjmowania leków przeciwnadciśnieniowych sporadycznie mogą wystąpić zawroty głowy lub znużenie. Wpływ Enviage na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych

w ruchu jest nieistotny.

 

nego

 

 

 

ż

4.8 Działania niepożądane

 

 

wa

 

Preparat Enviage ocenianobezpod kątem bezpieczeństwa stosowania u ponad 7 800 pacjentów, w tym u

2 300 pacjentów leczonych przez ponad 6 miesięcy oraz u ponad 1 200 leczonych przez ponad 1 rok. Częstośćleczniczywystępowania działań niepożądanych nie wykazywała związku z płcią, wiekiem,

wskaźnikiem masy iała, rasą lub przynależnością do danej grupy etnicznej. Leczenie preparatem Enviage powodowało występowanie działań niepożądanych z częstością podobną do placebo w zakresie dawek do 300 mg. Działania niepożądane były na ogół łagodne i przemijające i tylko w

rzadkich przypadkach wymagały przerwania leczenia. Najczęstszym działaniem niepożądanym leku Produktjest biegunka.

Częstość występowania kaszlu była podobna wśród pacjentów otrzymujących placebo (0,6%) i Enviage (0,9%).

Działania niepożądane leku (Tabela 1) uporządkowano według częstości występowania, zaczynając od najczęściej występujących, zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100, <1/10); niezbyt często (≥1/1 000, <1/100); rzadko (≥1/10 000, <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), w tym pojedyncze przypadki. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są przedstawione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Tabela 1

Zaburzenia żołądka i jelit

 

Często:

Biegunka

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Niezbyt często:

Wysypka

Rzadko:

Obrzęk naczynioruchowy

 

 

obrotu

W czasie leczenia preparatem Enviage występował obrzęk naczynioruchowy. W kontrolowanych

badaniach klinicznych, w czasie leczenia preparatem Enviage obrzęk naczynioruchowy występował

rzadko, w częstości porównywalnej do występującej w czasie przyjmowania placebo lub leczenia

hydrochlorotiazydem. Przypadki występowania obrzęku naczynioruchowego zgłaszano również po

 

do

 

wprowadzeniu leku do obrotu (częstość nieznana). W przypadku wystąpienia jakichkolwiek bjawów

sugerujących reakcję alergiczną (w szczególności trudności w oddychaniu lub połykaniu, lub obrzęk

dopuszczenie

 

 

twarzy, kończyn, oczu, warg i (lub) języka) pacjent powinien przerwać stosowanie preparatu i

 

skontaktować się z lekarzem (patrz punkt 4.4)..

Wyniki badań laboratoryjnych

W kontrolowanych badaniach klinicznych, klinicznie istotne zmiany w standardowych parametrach laboratoryjnych były niezbyt często związane ze stosowaniem leku Enviage. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z nadciśnieniem tętniczym Enviage nie miał klinicznie istotnego wpływu na

stężenie cholesterolu całkowitego, cholesterolu związanego z lipoproteinami o dużej gęstości (HDL-

 

na

C), stężenie trójglicerydów na czczo, stężenie glukozy na czczo lub stężenie kwasu moczowego.

pozwolenia

 

Hemoglobina i hematokryt: Obserwowano niewielkie zm iejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu (średnie zmniejszenie odpowiednio o około 0,05 mmol/l i 0,16 procentu). Żaden z pacjentów nie przerwał leczenia z powodu niedokrwistości. Efekt ten obserwuje się również po podaniu innych leków działających na układ renina-angiotensyna, takich jak inhibitory konwertazy angiotensyny (ACEI) i antagoniści receptorów angiotensyny.

 

nego

Stężenie potasu w surowicy: U pacjentów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym, leczonych

preparatem Enviage w monoterapii zwiększenie stężenia potasu w surowicy było niewielkie i

ż

występowało rzadko (0,9% w porów a iu do 0,6% w grupie otrzymującej placebo). Jednak w jednym

wa

 

badaniu, w którym Enviage stosow no w skojarzeniu z inhibitorem ACE w populacji pacjentów z

cukrzycą, zwiększenie stężenia potasu w surowicy występowało częściej (5,5%). Dlatego, podobnie

jak w przypadku wszystkich innych środków działających na układ renina-angiotensyna (RAS),

wskazane jest rutynowe monitorowanie elektrolitów i czynności nerek u pacjentów z cukrzycą,

chorobami nerek lub niewydolnobez

ścią serca.

4.9 Przedawkowanie

Po wprowadzeleczniczyu produktu na rynek zgłaszano zaburzenia czynności nerek oraz przypadki ostrej niewydolności nerek u pacjentów z grupy ryzyka (patrz punkt 4.4).

ProduktDane dotyczące przedawkowania leku u ludzi są nieliczne. Najbardziej prawdopodobnym objawem przedawkowania jest niedociśnienie tętnicze, związane z przeciwnadciśnieniowym działaniem aliskirenu. W przypadku wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego, należy wdrożyć leczenie podtrzymujące.

5.WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Inhibitor reniny, kod ATC: C09XA02

Aliskiren jest czynnym po podaniu doustnym, niepeptydowym, silnym i wybiórczo działającym bezpośrednim inhibitorem ludzkiej reniny.

Hamując aktywność enzymu reniny, aliskiren hamuje układ renina-angiotensyna w punkcie aktywacji, blokując przekształcenie angiotensynogenu w angiotensynę I oraz zmniejszając stężenie angiotensyny I i angiotensyny II. Podczas, gdy inne środki hamujące układ renina-angiotensyna (inhibitory ACE i antagoniści receptorów angiotensyny II) powodują kompensacyjne zwiększenie aktywności reninowej osocza, leczenie aliskirenem zmniejsza aktywność reninową osocza u pacjentów z nadciśnieniem

tętniczym o około 50 do 80%. Podobne zmniejszenie obserwowano po podaniu aliskirenu w

obrotu

 

skojarzeniu z innymi środkami przeciwnadciśnieniowymi. W chwili obecnej konsekwencje kliniczne

różnic we wpływie na aktywność reninową osocza nie są znane

do

 

Nadciśnienie tętnicze

 

 

 

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, podawanie preparatu Enviage raz na dobę w dawkach

 

150 mg i 300 mg spowodowało zależne od dawki zmniejszenie zarówno skurczowego jak i

 

 

rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi, które utrzymywało się przez cały okres 24 godzin do

 

podania kolejnej dawki (utrzymując korzystne działanie we wczesnychdopuszczeniegodzina h porannych), przy średnim współczynniku T/P (trough-to-peak ratio) dla ciśnienia rozkurczowego do 98% dla dawki

300 mg. Po 2 tygodniach zaobserwowano 85 do 90% maksymalnego działania obniżającego ciśnienie krwi. Działanie obniżające ciśnienie tętnicze utrzymywało się podczas długotrwałego leczenia i było niezależne od wieku, płci, wskaźnika masy ciała i przynależności do grupy etnicznej. Enviage został przebadany u 1 864 pacjentów w wieku 65 lat lub starszych oraz u 426 pacjentów w wieku 75 lat lub

starszych.

na

Badania z preparatem Enviage stosowanym wpozwoleniamonoterapii wykazały działanie obniżające ciśnienie 14,4/10,5 mmHg dla HCTZ w dawce 25 mg po 12 tygodniach leczenia. U pacjentów z cukrzycą i

tętnicze krwi porównywalne z działaniem preparatów prz ciwnadciśnieniowych z innych grup, w tym inhibitorów ACE oraz antagonistów receptorów angi tensyny II. W porównaniu z lekiem moczopędnym (hydrochlorotiazydem – HCTZ), Enviage w dawce 300 mg zmniejszał skurczowe/rozkurczowe ciśnienie krwi o 17,0/12,3 mmHg, w porównaniu do zmniejszenia o

nadciśnieniem tętniczym leczenie preparatem Enviage w monoterapii było bezpieczne i skuteczne.

ż

 

Przeprowadzono badania dotyczące leczenianego skojarzonego preparatem Enviage i lekiem

moczopędnym hydrochlorotiazydem, inhibitorem ACE – ramiprylem, antagonistą wapnia -

amlodypiną i antagonistą receptorówwa

angiotensyny – walsartanem, jak również beta-adrenolitykiem,

bez

 

takim jak atenolol. Takie l czenie skojarzone było dobrze tolerowane. Enviage wykazywał addycyjne

działanie obniżające ciśnienie tętnicze krwi jeśli był stosowany jednocześnie z hydrochlorotiazydem lub ramiprylem.leczniczyU pacjentów, u których nie uzyskano pożądanej reakcji podczas stosowania

antagonisty wapn a - amlodypiny, w dawce 5 mg, dodanie preparatu Enviage w dawce 150 mg spowodowało działanie obniżające ciśnienie krwi, podobne do uzyskanego po zwiększeniu dawki amlodypiny do 10 mg, jednak częstość występowania obrzęku była mniejsza (aliskiren

150 mg/amlodypina 5 mg 2,1% w porównaniu do amlodypiny 10 mg 11,2%). W badaniu specjalnie Produktzaplanowanym do oceny skuteczności leczenia skojarzonego, Enviage, stosowany w skojarzeniu z

antagonistą receptora angiotensyny walsartanem wykazywał addycyjne działanie przeciwnadciśnieniowe.

U otyłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, u których nie uzyskano pożądanej reakcji podczas stosowania HCTZ w dawce 25 mg, leczenie skojarzone z preparatem Enviage w dawce 300 mg spowodowało addycyjne zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, porównywalne z tym, jakie uzyskano podczas leczenia skojarzonego z irbesartanem w dawce 300 mg lub amlodypiną w dawce 10 mg. U pacjentów z cukrzycą i nadciśnieniem tętniczym, Enviage powodował addycyjne zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, gdy podawano go w skojarzeniu z ramiprylem, a częstość występowania kaszlu była mniejsza, gdy stosowano Enviage w skojarzeniu z ramiprylem (1,8%) niż w przypadku ramiprylu w monoterapii (4,7%).

Nie znaleziono dowodów na występowanie niedociśnienia tętniczego po podaniu pierwszej dawki ani nie stwierdzono wpływu na częstość tętna u pacjentów leczonych w ramach kontrolowanych badań klinicznych. Nasilone niedociśnienie tętnicze obserwowano niezbyt często (0,1%) u pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym, leczonych preparatem Enviage w monoterapii. Niedociśnienie tętnicze było również niezbyt częste (< 1%) w przypadku leczenia skojarzonego z innymi środkami przeciwnadciśnieniowymi. Po przerwaniu leczenia, ciśnienie tętnicze krwi w okresie kilku tygodni stopniowo powracało do wartości wyjściowych i nie znaleziono dowodów na występowanie efektu z odbicia w odniesieniu do ciśnienia tętniczego krwi lub aktywności reninowej osocza.

W trwającym 3 miesiące badaniu, w którym uczestniczyło 302 pacjentów z umiarkowaną stabilną niewydolnością serca i wszyscy otrzymywali standardowe dla niewydolności serca leczenie, podanie

dodatkowo produktu Enviage w dawce 150 mg było dobrze tolerowane. Stężenia peptydu

do

natriuretycznego (BNP) były zmniejszone o 25% u pacjentów otrzymujących Enviage w porównaniuobrotu

do pacjentów otrzymujących placebo. Znaczenie kliniczne tego faktu nie jest jednak znane.

 

dopuszczenie

 

W trwającym 6 miesięcy badaniu, w którym uczestniczyło 599 pacjentów z nadciśni iem, cukrzycą

typu II i nefropatią, i w którym wszyscy pacjenci otrzymywali losartan w dawce 100 mg i zoptymalizowaną terapię przeciwnadciśnieniową jako tło, zastosowanie dodatkowo produktu Enviage w dawce 300 mg powodowało w porównaniu z placebo 20% redukcję wartości współczynnika stężenia albumin w moczu do stężenia kreatyniny (UACR), tj. z 58 mg/mmol do 46 mg/mmol. Stosunek pacjentów, u których UACR był zmniejszony o co najmniej 50% od wartości wyjściowej do

punktu końcowego wynosił odpowiednio 24,7% i 12,5% dla produktu Enviage i placebo. Znaczenie

kliniczne zmniejszenia wartości UACR nie zostało ustalone w przypna dku braku wpływu na ciśnienie krwi. Enviage nie wpływał na stężenie kreatyniny w surow cy krwi, ale związany był ze zwiększoną

Korzystny wpływ preparatu Enviage na śmiertelnopozwoleniaść i chorobowość z przyczyn sercowo- naczyniowych oraz powikłania narządowe nadciśnienia nie jest obecnie znany.

częstotliwością (4,2% w porównaniu do 1,9% dla placebo) występowania stężenia potasu w surowicy krwi wynoszącego ≥6,0 mmol/l chociaż nie było to statystycznie istotne.

Elektrofizjologia serca

W randomizowanym badaniu z zastosowaniem podwójnie ślepej próby, z placebo i aktywną kontrolą,

w którym stosowano elektrokardiografię standardową i holterowską, nie obserwowano wpływu na

 

 

 

nego

odstęp QT.

 

ż

 

wa

 

 

 

 

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

 

bez

 

 

Po podaniu doustnym, maksymalne stężenia aliskirenu w osoczu osiągane są po 1-3 godzinach. Bezwzględna dostępność biologiczna aliskirenu wynosi około 2-3%. Posiłki o dużej zawartości tłuszczu zmniejszają Cmax o 85% oraz pole powierzchni pod krzywą (AUC) o 70%. Stężenia w osoczu

w stanie stacjonarnym osiągane są w ciągu 5-7 dni w przypadku podawania raz na dobę i są o około 2-

Wchłanianieleczniczy

Produktkrotnie większe niż po podaniu dawki początkowej.

Dystrybucja

Po podaniu dożylnym średnia objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi około 135 litrów, co wskazuje, że aliskiren jest w dużym stopniu dystrybuowany do przestrzeni pozanaczyniowej. Aliskiren wiąże się z białkami osocza w stopniu umiarkowanym (47-51%), niezależnie od stężenia.

Metabolizm i wydalanie

Średni okres półtrwania wynosi około 40 godzin (zakres 34-41 godzin). Aliskiren jest wydalany głównie w postaci niezmienionej z kałem (78%). Około 1,4% całkowitej dawki podanej doustnie jest metabolizowane. Za metabolizm aliskirenu odpowiada enzym CYP3A4. Po podaniu doustnym około 0,6% dawki jest wydalane z moczem. Po podaniu dożylnym średni klirens osoczowy wynosi około 9 l/h.

Liniowość/brak liniowości

Całkowity wpływ aliskirenu na organizm zwiększał się bardziej niż wynikałoby to z proporcji do zwiększenia dawki. Po podaniu pojedynczej dawki w zakresie dawek od 75 do 600 mg, 2-krotne zwiększenie dawki powodowało odpowiednio ~2,3 i ~2,6-krotne zwiększenie wartości AUC i Cmax. W stanie stacjonarnym brak liniowości może być bardziej wyraźny. Nie zidentyfikowano mechanizmów odpowiedzialnych za odchylenia od liniowości. Jednym z możliwych mechanizmów jest nasycenie nośników w miejscu wchłaniania lub na drodze klirensu wątrobowo-żółciowego.

Charakterystyka u pacjentów

 

 

obrotu

Aliskiren jest skutecznym lekiem przeciwnadciśnieniowym, stosowanym raz na dobę u dorosłych

pacjentów, niezależnie od ich płci, wieku, wskaźnika masy ciała i przynależności do grupy etnicznej.

Pole powierzchni pod krzywą AUC jest o 50% większe u osób w podeszłym wieku (> 65 lat) niż u

 

 

do

 

osób młodych. Płeć, masa ciała, przynależność do grupy etnicznej nie mają klinicznie istotnego

 

wpływu na farmakokinetykę aliskirenu.

dopuszczenie

 

 

zaburzeniami czynności nerek.

 

 

Farmakokinetykę aliskirenu oceniano u pacjentów z niewydolnością nerek różnego stop ia. Względne wartości AUC i Cmax aliskirenu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek były o 0,8 do 2-krotnie większe od wartości u osób zdrowych po podaniu pojedynczej dawki i w stanie stacjonarnym. Zmiany te nie korelowały jednak ze stopniem zaburzeń czynności nerek. Nie ma konieczności dostosowywania dawki początkowej preparatu Enviage u pacjentów z łagodnymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek, jednak zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów z ciężkimi

pacjentów z łagodnymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby.

na Farmakokinetyka aliskirenu nie była istotnie zmienionapozwoleniau osób z łagodnymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby. Dlatego nie ma konieczności dostosowywania początkowej dawki aliskirenu u

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Działanie rakotwórcze oceniano w 2-letnim badaniu przeprowadzonym na szczurach oraz w 6-

miesięcznym badaniu na myszach trans enicznych. Nie stwierdzono rakotwórczego działania leku.

Jeden przypadek gruczolaka okrężnicy i j den przypadek gruczolakoraka kątnicy odnotowane u

 

ż

szczurów po podaniu dawki 1 500 mg/kgnegomc./dobę nie były statystycznie istotne. Pomimo, iż znane są

właściwości drażniące aliskirenu, margines bezpieczeństwa uzyskany u ludzi po podaniu dawki

300 mg w badaniu z udziałem wazdrowych ochotników uznano za odpowiedni przy 9-11-krotności na

 

bez

podstawie stężeń w kale i 6-krotności na podstawie stężeń w śluzówce w porównaniu do

250 mg/kg mc./dobę w adaniu działania rakotwórczego u szczurów.

leczniczy

 

Aliskiren był pozbawiony działania mutagennego w badaniach mutagenności in vivo i in vitro. W

przeprowad o ych badaniach uwzględniono badania in vitro na komórkach bakterii i ssaków oraz

badania in vivo na szczurach.

Produktstosowane u szczurów i królików powodowały całkowite narażenie na lek odpowiednio 1 do 4 i 5-

W badaniu toksycznego wpływu aliskirenu na rozmnażanie nie uzyskano dowodów na toksyczne działanie leku na zarodek i płód ani na jego działanie teratogenne podczas stosowania dawek do 600 mg/kg mc./dobę u szczurów lub 100 mg/kg mc./dobę u królików. Płodność, rozwój przed- i pourodzeniowy nie były zmienione u szczurów po podaniu dawek do 250 mg/kg mc./dobę. Dawki

krotnie większe niż w przypadku stosowania maksymalnej zalecanej dawki u ludzi (300 mg).

Farmakologiczne badania bezpieczeństwa nie wykazały niepożądanego działania na ośrodkowy układ nerwowy, układ oddechowy lub układ sercowo-naczyniowy. U zwierząt wyniki badań toksyczności przewlekłej odpowiadały znanym możliwościom wywołania podrażnień lub spodziewanym działaniom farmakologicznym aliskirenu.

6. DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Krospowidon

 

 

 

 

 

 

 

 

Magnezu stearynian

 

 

 

 

 

 

 

 

Celuloza mikrokrystaliczna

 

 

 

 

 

 

 

Powidon

 

 

 

 

 

 

 

 

Krzemionka koloidalna bezwodna

 

 

 

 

 

 

Hypromeloza

 

 

 

 

 

 

 

obrotu

Makrogol

 

 

 

 

 

 

 

Talk

 

 

 

 

 

 

 

 

Żelaza tlenek czarny (E 172)

 

 

 

 

 

 

Żelaza tlenek czerwony (E 172)

 

 

 

 

do

Tytanu dwutlenek (E 171)

 

 

 

 

dopuszczenie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

 

 

 

 

Nie dotyczy.

 

 

 

 

 

 

 

6.3 Okres ważności

 

 

 

 

 

 

 

2 lata

 

 

 

 

 

na

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Prz chowywać w oryginalnym opakowaniu w celu

ochrony przed wilgocią.

 

 

pozwolenia

 

 

 

 

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

 

 

 

 

Blistry z PA/Alu/PCV

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Opakowania zawierające 7, 14, 28, 30, 50, 56, 84, 90, 98 lub 280 tabletek.

 

 

 

 

 

 

nego

 

 

 

 

 

Opakowania zawierające 84 (3x28),ż90 (3x30), 98 (2x49) lub 280 (20x14) tabletek stanowią

 

opakowania zbiorcze.

 

wa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

 

 

 

 

 

bez

 

 

 

 

 

 

 

6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania

 

 

 

 

Wszelkie res tki iewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z

lokalnymi przepisami.

 

 

 

 

 

 

 

 

Produkt

leczniczy

 

 

 

 

 

 

 

 

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Novartis Europharm Limited

Wimblehurst Road

Horsham

West Sussex, RH12 5AB

Wielka Brytania

8. NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

EU/1/07/406/011-020

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

22.08.2007

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

 

 

 

 

 

 

na

dopuszczenie

 

 

 

 

 

pozwolenia

 

 

 

 

 

nego

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ż

 

 

 

 

 

bez

wa

 

 

 

 

 

leczniczy

 

 

 

 

 

Produkt

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

do

obrotu

 

Komentarze

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
  • Pomoc
  • Get it on Google Play
  • O nas
  • Info on site by:

  • Presented by RXed.eu

  • 27558

    lista leków na receptę