Polish
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Rapilysin (reteplase) – Charakterystyka produktu leczniczego - B01AD08

Updated on site: 09-Oct-2017

Nazwa lekarstwaRapilysin
Kod ATCB01AD08
Substancjareteplase
ProducentActavis Group PTC ehf

1.NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Rapilysin 10 jednostek, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań.

2.SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

1 fiolka zawiera 10 jednostek* reteplazy** w 0,56 g proszku 1 ampułkostrzykawka zawiera 10 ml wody do wstrzykiwań.

Sporządzony roztwór zawiera 1 jednostkę reteplazy w 1 ml.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

*Moc działania reteplazy wyrażona jest w jednostkach standaryzowanych wyłącznie dla tego preparatu; jednostek tych nie należy porównywać z jednostkami stosowanymi w odniesieniu do innych leków trombolitycznych.

**Rekombinowany aktywator plazminogenu wytwarzany przez Escherichia coli przy zastosowaniu technologii rekombinacji DNA.

3.POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań.

Biały proszek i przejrzysty, bezbarwny płyn (woda do wstrzykiwań).

4.SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1Wskazania do stosowania

Preparat Rapilysin jest przeznaczony do leczenia trombolitycznego, w przypadku podejrzenia zawału mięśnia sercowego z utrzymującym się uniesieniem odcinka ST lub świeżym blokiem lewej odnogi pęczka Hisa, w ciągu 12 godzin od początku wystąpienia objawów ostrego zawału mięśnia sercowego.

4.2Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie reteplazą należy rozpocząć najszybciej jak to możliwe, od momentu wystąpienia objawów ostrego zawału mięśnia sercowego.

Rapilysin powinien być stosowany przez lekarzy mających doświadczenie w prowadzeniu leczenia trombolityczego i posiadających możliwości kontrolowania terapii.

Dawkowanie

Dawkowanie preparatu Rapilysin

Preparat Rapilysin podaje się w bolusie, w dawce 10 jednostek; po 30 minutach podaje się kolejny bolus 10 jednostek (podwójny bolus).

Każdy bolus jest podawany jako powolne, dożylne wstrzyknięcie, trwające 2 minuty. Należy upewnić się, że preparat nie jest pomyłkowo podawany poza żyłę.

Heparynę i kwas acetylosalicylowy należy zastosować przed i po podaniu reteplazy, w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia ponownej zakrzepicy.

Dawkowanie heparyny

Zalecane dawkowanie heparyny to 5000 j.m., podawanych jako bolus przed terapią reteplazą, a następnie wlew dożylny 1000 j.m., rozpoczynany po godzinie, po drugim bolusie reteplazy. Heparynę należy stosować przez co najmniej 24 godziny, najlepiej zaś przez 48 – 72 godziny, utrzymując docelową wartość APTT w granicach 1,5 – 2 razy powyżej normy.

Dawkowanie kwasu acetylosalicylowego

Początkowa dawka kwasu acetylosalicylowego przed trombolizą powinna wynosić co najmniej 250 mg (250 – 300 mg); a następnie 75 – 150 mg na dobę, co najmniej do dnia wypisu ze szpitala.

Dzieci i młodzież

Brak

Sposób podania

Reteplaza dostarczana jest w fiolkach w postaci liofilizowanej. Liofilizat rozpuszcza się w zawartości dołączonej strzykawki (patrz punkt 6.6).

Zalecanym sposobem podawania jest wstrzykiwanie preparatu Rapilysin do wkłucia dożylnego, przeznaczonego wyłącznie do podawania tego preparatu. Nie należy podawać przez to wkłucie innych leków zarówno jednocześnie, jak również przed czy po wstrzyknięciu preparatu Rapilysin. Dotyczy to wszystkich leków, w tym również heparyny i kwasu acetylosalicylowego, które należy podać przed i po podaniu reteplazy, w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia ponownej zakrzepicy.

W przypadku konieczności wykorzystania tego samego wkłucia dożylnego (również jeśli wyposażone jest w kranik trójdrożny), konieczne jest przepłukanie go 0,9 % roztworem chlorku sodu lub 5 % roztworem glukozy zarówno przed, jak i po wstrzyknięciu preparatu Rapilysin.

4.3Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na ktorąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Ponieważ leczenie trombolityczne zwiększa ryzyko krwawień, reteplaza jest przeciwwskazana w następujących sytuacjach:

-stwierdzona skaza krwotoczna

-aktualne leczenie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. sól sodowa warfaryny)

-nowotwór wewnątrzczaszkowy, wady rozwojowe tętniczo-żylne lub tętniak

-nowotwór ze zwiększonym ryzykiem krwawienia

-incydent naczyniowo-mózgowy w wywiadzie

-niedawno przebyty (< 10 dni), przedłużony i prowadzony z dużą siła masaż zewnętrzny serca

-ciężkie, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze

-czynna choroba wrzodowa

-nadciśnienie wrotne (żylaki przełyku)

-ciężka niewydolność wątroby lub nerek

-ostre zapalenie trzustki, zapalenie osierdzia lub bakteryjne zapalenie wsierdzia

-jeśli w ciągu ostatnich 3 miesięcy doszło do wystąpienia dużego krwawienia, ciężkiego urazu lub dużej operacji (np. pomostowania aortalno-wieńcowego albo zabiegu urazu wewnątrzczaszkowego lub w obrębie rdzenia kręgowego), porodu, biopsji narządu, wcześniejszego nakłucia naczynia nie obkurczającego się.

4.4Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Każdego chorego, u którego rozważane jest leczenie reteplazą należy poddać starannej ocenie. Informacje dotyczące niezgodności farmaceutycznych preparatu znajdują się w punkcie 6.2.

Krwawienie

Krwawienie jest najczęściej występującym powikłaniem podczas leczenia reteplazą. Poniżej wymieniono stany, w których ryzyko leczenia reteplazą może być zwiększone i konieczne jest rozważenie, czy nie przekracza ono spodziewanych korzyści:

-schorzenia naczyniowo-mózgowe

-wyjściowe wartości ciśnienia skurczowego > 160 mmHg

-ostatnio przebyte krwawienie z przewodu pokarmowego lub z układu moczowo-płciowego (w czasie ostatnich 10 dni)

-duże prawdopodobieństwo obecności skrzepliny w lewej połowie serca, tj. zwężenie zastawki dwudzielnej z migotaniem przedsionków

-septyczne zakrzepowe zapalenie żył lub niedrożność kaniuli tętniczo-żylnej w miejscu

ciężkiego zakażenia

-wiek powyżej 75 lat

-każdy stan, w którym krwawienie stanowi poważne ryzyko lub może być szczególnie trudne do opanowania z powodu lokalizacji.

Do występowania krwawień może przyczyniać się przeciwzakrzepowe działanie równocześnie stosowanej heparyny. Leczenie reteplazą powoduje rozpuszczenie fibryny, dlatego może wystąpić krwawienie z miejsc wcześniej nakłuwanych. Z tego powodu leczenie trombolityczne wymaga zwrócenia szczególnej uwagi na wszystkie możliwe miejsca krwawienia (w tym miejsca wprowadzenia cewników, miejsca wkłuć tętniczych i żylnych, wenostomie, miejsca wprowadzenia igieł). W czasie leczenia reteplazą należy unikać stosowania sztywnych cewników, wstrzyknięć domięśniowych oraz narażania chorego na zabiegi, które nie są konieczne.

Należy zachować ostrożność stosując jednocześnie inne produkty lecznicze wpływające na hemostazę, takie jak heparyna, heparyny drobnocząsteczkowe, heparynoidy, doustne leki przeciwzakrzepowe oraz leki hamujące agregację płytek krwi, inne niż kwas acetylosalicylowy, takie jak dypirydamol, tyklopidyna, klopidogrel czy antagoniści receptora glikoproteinowego IIb/IIIa.

W przypadku wystąpienia ciężkiego krwawienia, zwłaszcza mózgowego, należy natychmiast przerwać podawanie wszelkich heparyn. Nie należy również podawać drugiego bolusa reteplazy, jeśli ciężkie krwawienie wystąpiło przed jego podaniem. Ponieważ okres półtrwania reteplazy jest względnie krótki, nie ma konieczności uzupełniania czynników krzepnięcia. U większości chorych z krwawieniem, wystarczającym postępowaniem jest przerwanie podawania preparatu trombolitycznego i przeciwzakrzepowego, uzupełnienie płynów i ręczne uciśnięcie naczynia, będącego źródłem krwawienia. Jeśli heparyna była podawana w ciągu 4 godzin, poprzedzających wystąpienie

krwawienia, wówczas należy rozważyć podanie protaminy. U pacjentów, u których zawodzi postępowanie zachowawcze, można rozważyć wskazania do przetoczenia preparatów krwi: krioprecypitatu, fibrynogenu, świeżo mrożonego osocza lub koncentratu płytek; po każdym przetoczeniu konieczna jest ponowna ocena stanu klinicznego pacjenta i parametrów laboratoryjnych. W przypadku przetaczania krioprecypitatu lub fibrynogenu docelowe stężenie fibrynogenu wynosi

1 g/l.

Obecnie brak wystarczających danych, dotyczących stosowania leczenia trombolitycznego reteplazą u chorych z ciśnieniem rozkurczowym > 100 mmHg.

Zaburzenia rytmu serca

Rozpuszczenie skrzepliny w naczyniu wieńcowym może spowodować wystąpienie arytmii związanej z reperfuzją. Zdecydowanie zaleca się, aby w czasie podawania reteplazy dostępne były środki pozwalające na leczenie bradykardii i (lub) tachyarytmii komorowych (np. częstoskurczu komorowego lub migotania komór).

Ponowne podawanie preparatu

Ponieważ do chwili obecnej brak doświadczeń, związanych z ponownym podawaniem reteplazy, nie zaleca się ponownego podania reteplazy. Jednakże nie stwierdzono powstawania przeciwciał przeciwko cząsteczce reteplazy. W przypadku wystąpienia objawów rzekomoanafilaktycznych należy natychmiast przerwać podawanie preparatu i rozpocząć odpowiednie leczenie.

4.5Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie prowadzono badań dotyczących interakcji. Wyniki retrospektywnych analiz danych z badań klinicznych nie wskazują na jakiekolwiek, klinicznie istotne interakcje reteplazy z jednocześnie stosowanymi produktami leczniczymi u chorych z ostrym zawałem mięśnia sercowego. Stosowanie heparyn, antagonistów witaminy K i produktów leczniczych wpływających na czynność płytek krwi (takich jak kwas acetylosalicylowy, dypirydamol i abcyksymab) może zwiększać ryzyko krwawienia, jeśli leki te były podawane przed, w czasie lub po leczeniu reteplazą.

Zjawisko to wymaga szczególnej uwagi w okresie występowania małego stężenia fibrynogenu (do około 2 dni po leczeniu fibrynolitycznym ostrego zawału serca).

Informacje dotyczące niezgodności farmaceutycznych preparatu znajdują się w punkcie 4.2.

4.6Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Brak odpowiednich danych, dotyczących stosowania reteplazy u kobiet w ciąży. Dostępne są jedynie wyniki badań prowadzonych na królikach, które wykazały występowanie krwawień z pochwy, związanych z poronieniem (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko u ludzi nie jest znane. Z wyjątkiem stanów będących zagrożeniem życia, nie należy stosować preparatu Rapilysin u kobiet w ciąży.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy reteplaza przenika do mleka ludzkiego. W okresie pierwszych 24 godzin po leczeniu trombolitycznym, mleko kobiet karmiących piersią należy wyrzucić.

4.7Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn

Nieistotny.

4.8Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Bardzo często zgłaszanymi działaniami niepożądanymi występującymi u pacjentów leczonych reteplazą są krwawienia, przede wszystkim w miejscu wkłucia. Możliwe jest także wystąpienie reakcji miejscowych w miejscu wkłucia.

Podobnie jak w przypadku stosowania innych leków trombolitycznych, zgłaszane były często przypadki występowania nawracających incydentów niedokrwienia/dławicy, hipotonii i niewydolności serca/obrzęk płuc występujących jako konsekwencja zawału mięśnia sercowego i (lub) leczenia trombolitycznego.

Krwawienie

Najczęstszym działaniem niepożądanym, związanym z podawaniem reteplazy jest krwawienie.

Szczególne znaczenie mają doniesienia dotyczące krwawień wewnątrzczaszkowych, z których wiele zakończyło się zgonem chorego.

Występowanie ciśnienia skurczowego powyżej 160 mmHg przed leczeniem trombolitycznym reteplazą wiązało się z większym ryzykiem krwawienia mózgowego. Ryzyko krwawienia wewnątrzczaszkowego i ryzyko krwawienia wewnątrzczaszkowego zakończonego zgonem zwiększa się z wiekiem. Rzadko konieczne było przetaczanie krwi. Zgon i trwałe inwalidztwo były częstymi powikłaniami udaru mózgowego (w tym krwawienia wewnątrzczaszkowego) i innych, poważnych krwawień.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Częstość występowania działań niepożądanych zestawiono w poniższej tabeli. Częstości są zdefiniowane jako: bardzo często ( 1/10), często ( 1/100 do <1/10), niezbyt często ( 1/1 000 do

<1/100), rzadko ( 1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układów

Częstość

Działania niepożądane

i narządów

 

podczas stosowania reteplazy

Zaburzenia układu

Niezbyt często

Reakcje nadwrażliwości (np.

immunologicznego

 

odczyny alergiczne)1

 

Bardzo rzadko

Ciężkie reakcje anafilaktyczne/

 

 

reakcje rzekomoanafilaktyczne1

Zaburzenia układu

Niezbyt często

Krwotoki mózgowe2

nerwowego

Bardzo rzadko

Incydenty związane z układem

 

 

 

nerwowym (np. napady

 

 

padaczkowe, drgawki, afazja,

 

 

zaburzenia mowy, majaczenie,

 

 

ostry zespół mózgowy,

 

 

pobudzenie, splątanie, depresja,

 

 

psychoza)

Zaburzenia serca3

Bardzo często

Nawracające niedokrwienie/

 

 

bóle dławicowe, niedociśnienie

 

 

tętnicze i niewydolność serca/

 

 

obrzęk płuc

 

Często

Zaburzenia rytmu serca (np.

 

 

bloki przedsionkowo-

 

 

komorowe, migotanie/

 

 

trzepotanie przedsionków,

 

 

częstoskurcz komorowy/

 

 

migotanie komór, rozkojarzenie

 

 

 

 

elektryczno-mechaniczne),

 

 

zatrzymanie krążenia, wstrząs

 

 

kardiogenny i ponowny zawał

 

 

mięśnia sercowego

 

Niezbyt często

Zwrotna fala mitralna,

 

 

zatorowość płucna, zatory

 

 

w innych narządach/mózgowe,

 

 

ubytek przegrody

 

 

międzykomorowej

Zaburzenia naczyniowe

Często

Krwawienie z przewodu

 

 

pokarmowego (krwawe

 

 

wymioty, smoliste stolce),

 

 

krwawienie z dziąseł lub układu

 

 

moczowo-płciowego

 

Niezbyt często

Krwiak osierdzia, krwawienie

 

 

do przestrzeni zaotrzewnowej,

 

 

krwotok mózgowy, krwawienie

 

 

z nosa, krwioplucie, krwawienie

 

 

do gałki ocznej i wylewy

 

 

podskórne

Zaburzenia ogólne i stany

Bardzo często

Krwawienie z miejsca wkłucia

w miejscu podania

 

(np. krwiak); reakcja miejscowa

 

 

w miejscu wkłucia, na przykład

 

 

uczucie pieczenia

Urazy, zatrucia i powikłania

Częstość nieznana

Zator tłuszczowy, który może

po zabiegach

 

prowadzić do patologicznych

 

 

następstw w narządach, których

 

 

dotyczy4

1.Dostępne dane dotyczące reteplazy nie wskazują, aby przyczyną powyższych reakcji nadwrażliwości były powstające przeciwciała.

2.Niedokrwienne lub krwotoczne epizody naczyniowo-mózgowe mogą współistnieć lub być przyczyną powyższych zaburzeń.

3.Tak jak w przypadku innych leków trombolitycznych, opisane zaburzenia sercowo-naczyniowe były stwierdzane jako następstwa zawału mięśnia sercowego i (lub) leczenia trombolitycznego. Zaburzenia te mogą zagrażać życiu i prowadzić do śmierci chorego.

4.Zaburzenie to obserwowano dla grupy terapeutycznej: leki trombolityczne.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.

4.9Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania można oczekiwać nadmiernej utraty fibrynogenu i innych składników układu krzepnięcia krwi (np. czynnika V) oraz związanego z tym ryzyka krwawienia.

Więcej informacji znajduje się w punkcie 4.4, w części Krwawienie.

5.WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: lek przeciwzakrzepowy, kod ATC: B01AD07

Mechanizm działania

Reteplaza jest rekombinowanym aktywatorem plazminogenu, który katalizuje reakcję rozszczepienia endogennego plazminogenu, prowadząc do powstania plazminy. Do omawianej reakcji lizy plazminogenu dochodzi tylko w obecności fibryny. Działanie trombolityczne plazminy polega na powodowaniu rozpadu fibryny, będącej głównym składnikiem macierzy zakrzepu.

Reteplaza (10 + 10 jednostek) zmniejsza stężenie fibrynogenu w surowicy krwi, w sposób zależny od dawki o około 60 do 80%. Stężenie fibrynogenu normalizuje się w ciągu 2 dni. Podobnie jak w przypadku innych aktywatorów plazminogenu, dochodzi następnie do zwiększenia stężenia fibrynogenu w efekcie odbicia, które osiąga większe wartości w czasie 9 dni, zaś zwiększone stężenie utrzymuje się do 18 dni.

Zmniejszone stężenie plazminogenu i 2-antyplazminy w osoczu krwi normalizuje się w czasie 1 – 3

dni. Niewielkiemu zmniejszeniu ulegają stężenia czynników: V, VIII, 2-makroglobuliny oraz inhibitora C1-esterazy, a ich wartości powracają do normy w czasie 1 – 2 dni. Aktywność inhibitora aktywatora plazminogenu (PAI-1) może być niemal całkowicie zniesiona, jednak normalizuje się szybko w czasie 2 godzin, w wyniku efektu odbicia. Aktywacja fragmentu 1 protrombiny i kompleksu trombina-antytrombina III jest zwiększona w czasie trombolizy, na co wskazuje produkcja trombiny; znaczenie kliniczne tego zjawiska nie jest znane.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Duże badanie porównawcze, dotyczące wpływu leczenia na śmiertelność (INJECT) prowadzone w grupie około 6000 chorych wykazało, że w porównaniu ze streptokinazą, reteplaza istotnie zmniejszała częstość występowania niewydolności serca (drugorzędowe kryterium skuteczności), zaś jeśli chodzi o zmniejszanie śmiertelności (pierwotne kryterium skuteczności) była co najmniej tak samo skuteczna jak streptokinaza. W dwóch badaniach klinicznych dotyczących przede wszystkim drożności tętnicy wieńcowej (RAPID I i II), stosowanie reteplazy związane było z większym odsetkiem drożnych naczyń (pierwotne kryterium skuteczności) oraz mniejszą częstość niewydolności serca (drugorzędowe kryterium skuteczności), niż stosowanie alteplazy (podawanej w czasie 3 godzin oraz wg tzw. „przyspieszonego” schematu). Badanie kliniczne obejmujące 15 000 chorych, porównujące skuteczność reteplazy z alteplazą, podawaną według tzw. „przyspieszonego” schematu (GUSTO III) (randomizacja reteplaza : alteplaza jak 2:1) nie wykazało istotnych statystycznie różnic, w odniesieniu do pierwotnego punktu końcowego, czyli śmiertelności 30-dniowej (reteplaza: 7,47 %, alteplaza 7,23 %, p=0,61) oraz w odniesieniu do połączonego punktu końcowego czyli śmiertelności 30-dniowej i udaru z następowym inwalidztwem, nie zakończonego zgonem) (reteplaza 7,89 %, alteplaza: 7,88 %, p=0,99). Częstość wszystkich udarów w grupie reteplazy wynosiła 1,64 %, zaś w grupie alteplazy 1,79 %. W grupie reteplazy 49,4 % wszystkich udarów zakończyło się zgonem, a 27,1 % spowodowało inwalidztwo. W grupie alteplazy 33,0 % wszystkich udarów zakończyło się zgonem, a 39,8 % spowodowało inwalidztwo.

5.2Właściwości farmakokinetyczne

Eliminacja

Podczas leczenia ostrego zawału mięśnia sercowego, po podaniu dożylnym w bolusach 10 +

10 jednostek, zasadniczy okres półtrwania (t1/2 ) antygenu reteplazy w osoczu krwi wynosi 18 5 minut, zaś ostateczny okres półtrwania (t/1/2 ) wynosi 5,5 godziny 12,5 minuty, podczas gdy klirens wynosi 121 25 ml/min. Aktywność reteplazy w osoczu zanika z szybkością 283 101 ml/min, co powoduje, że zasadniczy okres półtrwania (t1/2 ) wynosi 14,6 6,7 minut, zaś ostateczny okres półtrwania (t/1/2 ) wynosi 1,6 godziny 39 minut. Metodami immunologicznymi można wykryć jedynie niewielkie ilości reteplazy w moczu. Dokładne dane na temat głównych dróg eliminacji reteplazy u ludzi nie są dostępne i nieznane są konsekwencje niewydolności wątroby czy nerek. Doświadczenia prowadzone na szczurach wskazują, że wątroba i nerki są głównymi narządami czynnego wychwytu i lizosomalnego rozkładu.

Wyniki dodatkowych badań z wykorzystaniem próbek osocza ludzkiego in vitro sugerują, że

połączenie inaktywatora C-1, 2-antyplazminy i 2-antytrypsyny przyczynia się do zahamowania działania reteplazy w surowicy. Udział poszczególnych inhibitorów w tym zjawisku zmniejsza się w

następujący sposób: inaktywator C-1 > 2-antyplazmina > 2-antytrypsyna.

Okres półtrwania reteplazy u chorych z ostrym zawałem serca jest dłuższy, niż u zdrowych ochotników. Nie można wykluczyć dodatkowego wydłużenia okresu półtrwania u chorych z zawałem serca oraz ciężką niewydolnością nerek i wątroby, niemniej brak jest danych klinicznych dotyczących farmakokinetyki reteplazy u tych pacjentów. Dane z badań na zwierzętach wskazują, że można oczekiwać wydłużenia okresu półtrwania reteplazy w przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek ze znacznym zwiększeniem stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy. Łagodne zaburzenia czynności nerek nie wpływają w istotny sposób na właściwości farmakokinetyczne reteplazy.

5.3Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Badania dotyczące ostrej toksyczności prowadzono na szczurach, królikach i małpach. Badania podostrej toksyczności preparatu prowadzono na szczurach, psach i małpach. Najczęściej występującym objawem po podaniu pojedynczej, dużej dawki reteplazy u szczurów i królików była przejściowa apatia wkrótce po wstrzyknięciu preparatu. U małp z gatunku Cynomolgus działanie sedatywne wahało się od niewielkiej apatii do utraty przytomności, spowodowanej przemijającym, zależnym od podanej dawki preparatu, obniżeniem ciśnienia tętniczego. Obserwowano zwiększone krwawienie z miejsc wkłucia.

Badania podostrej toksyczności preparatu nie ujawniły żadnych nie oczekiwanych działań niepożądanych. Powtarzane podawanie ludzkiego peptydu reteplazy u psów powodowało wystąpienie reakcji alergicznych. Zestaw przeprowadzonych badań i testów in vitro i in vivo z różnymi, genetycznymi punktami końcowymi, pozwala na wykluczenie genotoksyczności reteplazy.

Badania dotyczące toksycznego wpływu preparatu na reprodukcję prowadzono na szczurach (badania toksycznego wpływu na płodność oraz na zarodek i płód, w tym w okresie porodu) i na królikach (tylko badania toksycznego wpływu na zarodek i płód w zależności od dawki). U szczurów, będących gatunkiem niewrażliwym na farmakologiczne działanie reteplazy, nie obserwowano działań niepożądanych dotyczących płodności, rozwoju zarodkowego i płodowego oraz potomstwa. U królików występowały krwawienia z dróg rodnych i poronienia związane prawdopodobnie z wydłużonym czasem krzepnięcia, jednakże nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości płodu. Prenatalne i pourodzeniowe badania toksyczności reteplazy nie były prowadzone.

6.DANE FARMACEUTYCZNE:

6.1Wykaz substancji pomocniczych

Proszek:

Kwas traneksamowy

Potasu wodorofosforan

Kwas fosforowy

Sacharoza

Polisorbat 80

Rozpuszczalnik:

Woda do wstrzykiwań

6.2Niezgodności farmaceutyczne

Tego produktu leczniczego nie należy mieszać z heparyną i(lub) kwasem acetylosalicylowym. Ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi.

Heparyna i preparat Rapilysin wykazują niezgodności farmaceutyczne, jeśli łączy się je w jednym roztworze. Niezgodność może dotyczyć również innych substancji. Do roztworu przeznaczonego do wstrzykiwań nie wolno dodawać żadnych innych leków.

6.3Okres ważności

Okres trwałości w opakowaniu przeznaczonym do sprzedaży: 3 lata.

Po sporządzeniu leku:

Wykazano 8-godzinną stabilność chemiczną i fizyczną w temperaturze między 2ºC a 30ºC gotowego do użycia roztworu uzyskanego po rozpuszczeniu leku w wodzie do wstrzykiwań.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia gotowy produkt powinien zostać użyty niezwłocznie. Jeżeli nie zostanie zastosowany natychmiast, za czas i warunki przechowywania gotowego do użycia roztworu przed jego podaniem odpowiada użytkownik.

6.4Specjalne środki ostrożności podczas przechowywaniu

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25˚C.

Fiolkę przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozpuszczeniu, patrz punkt 6.3.

6.5Rodzaj i zawartość opakowania

Każde opakowanie zawiera:

2 bezbarwne fiolki ze szkła (typu I) z korkami z gumy butylowej oraz aluminiowymi wieczkami zawierające 0,56 mg proszku

2 ampułko-strzykawki ze szkła (borokrzemowego, typu I) z tłoczkami bromobutylowymi oraz nakładkami z gumy bromobutylowej zawierające 10 ml rozpuszczalnika do jednorazowego użycia 2 nakłuwacze do sporządzania roztworu

2 igły 19 G1

6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania

Zgłaszano występowanie niezgodności pomiędzy niektórymi ampułko-strzykawkami (w tym z produktem Rapilysin) a niektórymi łącznikami igieł. Z tego względu przed podaniem leku należy sprawdzić zgodność szklanej strzykawki z dostępem naczyniowym. W przypadku wystąpienia powyższej niezgodności powinien być zastosowany łącznik zabezpieczający połączenie strzykawki z dostępem naczyniowym, który należy razem ze strzykawką natychmiast usunąć po podaniu leku.

Przez cały czas należy zachować zasady aseptyki.

1.Usunąć pokrywę zabezpieczającą fiolkę preparatu Rapilysin 10 jednostek i przemyć gumowy korek spirytusem.

2.Otworzyć opakowanie zawierające nakłuwacz, służący do przygotowywania roztworu i usunąć obie osłonki zabezpieczające z nakłuwacza.

3.Wprowadzić nakłuwacz przez gumowy korek fiolki preparatu Rapilysin 10 jednostek.

4.Wyjąć z opakowania strzykawkę 10 ml. Usunąć osłonkę zabezpieczającą strzykawki. Połączyć strzykawkę z nakłuwaczem i wprowadzić 10 ml rozpuszczalnika do fiolki preparatu Rapilysin 10 jednostek.

5.Należy wykonywać łagodne ruchy obrotowe fiolką połączoną z nakłuwaczem i strzykawką, w celu ułatwienia rozpuszczenia się proszku preparatu Rapilysin 10 jednostek. NIE POTRZĄSAĆ.

6.Sporządzony roztwór powinien być przejrzysty i bezbarwny. Jeżeli roztwór nie jest przejrzysty lub bezbarwny wówczas należy go wyrzucić.

7.Należy nabrać 10 ml roztworu preparatu Rapilysin 10 jednostek z powrotem do strzykawki. Niewielka ilość roztworu może pozostać w fiolce z powodu przepełnienia.

8.Odłączyć strzykawkę od nakłuwacza. Dawka preparatu jest w tym momencie przygotowana do podania dożylnego.

9.Roztwór należy zastosować natychmiast po sporządzeniu. Po sporządzeniu, roztwór należy koniecznie dokładnie obejrzeć. Podać można wyłącznie roztwór, który jest przejrzysty i bezbarwny. Jeżeli roztwór nie jest przejrzysty lub bezbarwny należy go wyrzucić.

10.Nie należy podawać żadnych innych leków przez wkłucie dożylne zarezerwowane dla preparatu Rapilysin, zarówno jednocześnie, jak również przed i po wstrzyknięciu prepararu Rapilysin. Dotyczy to wszystkich leków, także heparyny i kwasu acetylosalicylowego, które powinny być podawane przed i po podaniu reteplazy w celu zmniejszenia ryzyka ponownej zakrzepicy.

11.W przypadku konieczności wykorzystania tego samego wkłucia dożylnego, (także w przypadku kranika trójdrożnego) konieczne jest dokładne przepłukanie go 0,9 % roztworem chlorku sodu lub 5 % roztworem dekstrozy zarówno przed, jak i po wstrzyknięciu preparatu Rapilysin (patrz punkt 4.2 Dawkowanie i sposób podawania).

Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Actavis Group PTC ehf. Reykjavikurvegi 76-78 220 Hafnarfjordur Islandia

8.NUMER(-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

EU/1/96/018/001

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 29 sierpnia 1996 Data przedłużenia pozwolenia: 29 sierpnia 2006

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu/.

Komentarze

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
  • Pomoc
  • Get it on Google Play
  • O nas
  • Info on site by:

  • Presented by RXed.eu

  • 27558

    lista leków na receptę