Polish
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Savene (dexrazoxane hydrochloride) – Charakterystyka produktu leczniczego - V03AF02

Updated on site: 10-Oct-2017

Nazwa lekarstwaSavene
Kod ATCV03AF02
Substancjadexrazoxane hydrochloride
ProducentClinigen Healthcare Ltd

1.NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Savene 20 mg/ml proszek do sporządzania koncentratu i rozcieńczalnik do sporządzania roztworu do infuzji.

2.SKŁAD JAKOŚCIOWY i ILOŚCIOWY

Każda fiolka zawiera 500 mg deksrazoksanu (589 mg chlorowodorku deksrazoksanu). Każdy ml zawiera 20 mg deksrazoksanu po rekonstytucji w 25 ml rozcieńczalnika Savene.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Butelka z rozcieńczalnikiem:

potas: 98 mg/500 ml lub 5,0 mmol/l sód: 1,61 g/500 ml lub 140 mmol/l

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3.POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek do sporządzania koncentratu i rozcieńczalnik do sporządzania roztworu do infuzji.

Fiolka z proszkiem:

liofilizat barwy białej lub prawie białej.

Butelka z rozcieńczalnikiem:

klarowny izotoniczny roztwór (295 mOsml/l, pH ok. 7,4).

4.SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1Wskazania do stosowania

Produkt Savene jest wskazany w leczeniu wynaczynienia antracyklin u dorosłych.

4.2Dawkowanie i sposób podawania

Produkt Savene musi być podawany pod nadzorem lekarza doświadczonego w stosowaniu produktów leczniczych przeciwnowotworowych.

Dawkowanie

Leczenie powinno być podawane raz na dobę przez 3 kolejne dni. Zalecana dawka to: 1. dzień: 1000 mg/m2 pc.

2.dzień: 1000 mg/m2 pc.

3.dzień: 500 mg/m2 pc.

Pierwszą infuzję należy rozpocząć jak najszybciej, w ciągu 6 godzin od wynaczynienia. W 2. i 3. dniu kuracji produkt należy podać o tej samej porze (+/- 3 godz.) co 1. dnia.

Brak doświadczenia dotyczącego zmniejszania lub zwiększania dawek bądź modyfikacji schematu dawkowania w trakcie leczenia wynaczynienia. W przypadku pacjentów o powierzchni ciała ponad 2 m2 nie należy stosować dawki pojedynczej większej niż 2000 mg.

Zaburzenie czynności nerek

Ponieważ nie prowadzono badań obejmujących osoby z zaburzeniami czynności nerek, w tej grupie pacjentów nie zaleca się stosowania (patrz punkt 4.4). U pacjentów ze zmniejszeniem wydolności nerek może dojść do redukcji szybkości eliminacji i wydłużenia okresu układowej ekspozycji na lek.

Zaburzenie czynności wątroby

Ponieważ nie prowadzono badań obejmujących osoby z zaburzeniem czynności wątroby, w tej grupie pacjentów nie zaleca się stosowania deksrazoksanu (patrz punkt 4.4).

Pacjenci w wieku podeszłym

Nie oceniano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności u osób w podeszłym wieku i nie zaleca się stosowania deksrazoksanu u tych pacjentów.

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Savene u dzieci w wieku poniżej 18 lat i nie ma dostępnych danych.

Sposób podawania

Do użytku dożylnego po rekonstytucji i rozcieńczeniu.

Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego Savene przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Zalecaną dawkę należy podawać w infuzji dożylnej przez 1-2 godz. do dużej żyły na kończynie lub w okolicy anatomicznej nieobjętej wynaczynieniem. Aby zapewnić wystarczające ukrwienie, środki oziębiające (np. okłady z lodu) należy usunąć z obszaru wynaczynienia na co najmniej 15 min przed podaniem produktu Savene.

4.3Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Kobiety w wieku rozrodczym, niestosujące środków antykoncepcyjnych (patrz punkt 4.6).

Karmienie piersią (patrz punkt 4.6).

Jednoczesne stosowanie szczepionek przeciw żółtej febrze (patrz punkt 4.5).

4.4Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ciągłe monitorowanie

Po zakończeniu leczenia należy regularnie kontrolować stan miejscowy aż do całkowitego ustąpienia objawów.

Jeżeli podejrzewa się wynaczynienie związków nieantracyklinowych wywołujących reakcję pęcherzową (np. winkrystyna, mitomycyna, winorelbina) podawanych przez ten sam dostęp dożylny, należy pamiętać, że Savene nie pozwala na skuteczne zwalczanie skutków wywołanych przez te związki.

Produkt Savene jest przeznaczony do stosowania u pacjentów otrzymujących terapię cytotoksyczną antracyklinami. Zatem w tej grupie osób wystąpi efekt addytywny działania cytotoksycznego leku (szczególnie odwracalna toksyczność hematologiczna o maksymalnym nasileniu w 11.-12. dniu leczenia) oraz podstawowej chemioterapii. Z tego powodu należy prowadzić regularną kontrolę parametrów hematologicznych.

Monitorowanie czynności wątroby i nerek

U pacjentów ze znanymi zaburzeniami czynności wątroby może wystąpić dysfunkcja tego narządu (zwiększenie aktywności aminotransferaz i stężenia bilirubiny), szczególnie po podaniu dawek deksrazoksanu powyżej 1000 mg/m2 pc. Dlatego w tej grupie pacjentów przed każdym podaniem deksrazoksanu zaleca się wykonanie badań parametrów czynnościowych wątroby.

Ponieważ u pacjentów z dysfunkcją nerek może dojść do zmniejszenia szybkości eliminacji deksrazoksanu, w początkowym stadium zaburzenia czynności nerek należy prowadzić obserwację w kierunku objawów toksyczności hematologicznej.

Reakcja anafilaktyczna

U pacjentów leczonych deksrazoksanem oraz antracyklinami (patrz punkt 4.8) zaobserwowano występowanie reakcji anafilaktycznej, w tym obrzęku naczynioruchowego, reakcji skórnych, skurczu oskrzeli, niewydolności oddechowej, niedociśnienia oraz utraty świadomości. Przed podaniem należy szczególnie rozważyć wcześniejszą alergię (w wywiadzie) na deksrazoksan (patrz punkt 4.3).

Zawartość potasu i sodu

Rozcieńczalnik Savene zawiera potas (98 mg/500 ml), co należy wziąć pod uwagę u pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek i u pacjentów kontrolujących zawartość potasu w diecie. U pacjentów zagrożonych hiperkaliemią należy prowadzić ścisłe monitorowanie stężenia potasu w osoczu. Rozcieńczalnik Savene zawiera również sód (1,61 g/500 ml), co może być szkodliwe dla pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

4.5Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie:

Szczepionka przeciw żółtej febrze: ryzyko wystąpienia uogólnionego odczynu poszczepiennego zagrażającego zgonem (patrz punkt 4.3).

Niezalecane jednoczesne stosowanie:

Inne szczepionki zawierające żywe, atenuowane drobnoustroje: istnieje ryzyko uogólnionej choroby zagrażającej zgonem. Ryzyko jest zwiększone u osób z upośledzoną odpornością na skutek chorób zasadniczych. Jeżeli to możliwe, należy stosować inaktywowane szczepionki (poliomyelitis) (patrz punkt 4.4).

Nie należy podawać dimetylosulfotlenku (DMSO) pacjentom, którzy otrzymują deksrazoksan w leczeniu wynaczynienia spowodowanego przez antracykliny (patrz punkt 5.3).

Fenytoina: produkty lecznicze o działaniu cytotoksycznym mogą zmniejszyć wchłanianie fenytoiny i prowadzić do zaostrzenia przebiegu drgawek. Deksrazoksan nie jest zalecany w połączeniu z fenytoiną.

Należy starannie rozważyć jednoczesne stosowanie:

Cyklosporyna, takrolimus: silne działanie immunosupresyjne oraz ryzyko choroby limfoproliferacyjnej.

Interakcje częste w przypadku wszystkich leków cytotoksycznych:

Ze względu na zwiększenie ryzyka powikłań zatorowych u chorych na nowotwory złośliwe często stosuje się leczenie przeciwzakrzepowe. U pacjentów leczonych antykoagulantami należy częściej wykonywać badanie kontrolne, ponieważ leki cytotoksyczne mogą wykazywać interakcje z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi

Ponieważ deksrazoksan może potęgować toksyczność chemioterapii, podczas której doszło do wynaczynienia, konieczne jest uważne monitorowanie parametrów hematologicznych (patrz punkt 4.4).

Interakcje swoiste dla deksrazoksanu:

Podczas badań pięciu głównych izoenzymów cytochromu P-450 (CYP1A, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6 i CYP3A4), żaden z izoenzymów nie był hamowany przez deksrazoksan.

4.6Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym/Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet

Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia, a jeśli zajdą w ciążę, powinny bezzwłocznie poinformować o tym lekarza prowadzącego (patrz punkt 4.3).

Ponieważ deksrazoksan wykazuje działanie mutagenne, nie zaleca się pacjentom płci męskiej płodzić dziecka w trakcie leczenia i do 3 miesięcy po zakończeniu leczenia i (lub) powinni stosować środki antykoncepcyjne przez taki sam okres.

Ciąża

Brak danych dotyczących stosowania deksrazoksanu u kobiet w okresie ciąży. Leczenie kobiet w ciąży deksrazoksanem może być szkodliwe dla płodu. Istnieją jedynie ograniczone dane niekliniczne dotyczące toksycznego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Jeżeli nie jest to bezwzględnie wskazane, deksrazoksan nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy deksrazoksan przenika do mleka ludzkiego. Ponieważ istnieje ryzyko ciężkich reakcji niepożądanych po ekspozycji na deksrazoksan u niemowląt otrzymujących pokarm naturalny, w czasie leczenia produktem Savene matki muszą przerwać karmienie piersią (patrz punkt 4.3).

4.7Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Zawroty głowy, senność i omdlenia były zgłaszane u kilku pacjentów włączanych do badań Savene TT01 i TT02 (patrz punkt 4.8). Deksrazoksan wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

4.8Działania niepożądane

W szeregu opublikowanych doniesień obejmujących łącznie ponad 1000 pacjentów wykazano występowanie stałych, zależnych od dawki działań niepożądanych. Najczęściej występujące działania niepożądane to: nudności/wymioty, hamowanie czynności szpiku kostnego (neutropenia, małopłytkowość), reakcja w miejscu wstrzyknięcia, biegunka, zapalenie jamy ustnej oraz zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT/AspAT). Wszystkie działania niepożądane ustępowały po krótkim czasie.

Poniższe informacje opracowano na podstawie dwóch badań klinicznych (TT01 i TT02), podczas których Savene podawano w przypadkach wynaczynienia chemioterapeutyku.

Działania niepożądane typowo towarzyszące klasycznej chemioterapii oraz leczeniu deksrazoksanem: nudności/wymioty stwierdza się u około jednej trzeciej pacjentów, neutropenię i małopłytkowość

u około połowy pacjentów, natomiast zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT/AspAT) występuje rzadziej.

Poniżej zestawiono działania niepożądane obserwowane podczas dwóch badań.

Częstość występowania działań niepożądanych (zgodnie z klasyfikacją MedDRA) w badaniach TT01 oraz TT02 (n =80 pacjentów)

(Uwaga: liczbę zaburzeń krwi i układu chłonnego podano w odrębnej tabeli zawierającej wyniki badań laboratoryjnych)

Zgłaszane działania niepożądane przedstawiono zgodnie z oszacowaniem częstości ich występowania:

Bardzo często (≥ 1/10).

Często (> 1/100 do < 1/10).

Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100)

Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000)

Bardzo rzadko (<1/10 000)

Kategorie układów i narządów

Częstość

Działania niepożądane

 

występowania

 

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Bardzo często

Zakażenie pooperacyjne

 

Często

Zakażenie

 

 

Zakażenie z neutropenią

 

 

Kategorie układów i narządów

Częstość

Działania niepożądane

 

występowania

 

Zaburzenia układu

Częstość nieznana

Reakcje anafilaktyczne

immunologicznego

 

 

 

Częstość nieznana

Nadwrażliwość

Zaburzenia metabolizmu i

Często

Zmniejszenie łaknienia

odżywiania

 

 

Zaburzenia układu nerwowego

Często

Zawroty głowy

 

 

Utrata czucia

 

 

Omdlenie

 

 

Drżenie mięśniowe

Zaburzenia naczyniowe

Często

Zapalenie żył

 

 

Powierzchowne zapalenie żył

 

 

Zakrzepica żył kończyn

Zaburzenia układu oddechowego,

Często

Duszność

klatki piersiowej i śródpiersia

 

Zapalenie płuc

 

 

 

Zaburzenia żołądka i jelit

Bardzo często

Nudności

 

Często

Wymioty

 

 

Biegunka

 

 

Zapalenie jamy ustnej

 

 

Suchość błony śluzowej w jamie ustnej

Zaburzenia skóry i tkanki

Często

Łysienie

podskórnej

 

 

 

 

Świąd

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe,

Często

Ból mięśniowy

i tkanki łącznej

 

 

Zaburzenia układu rozrodczego i

Często

Krwawienie z pochwy

piersi

 

 

Zaburzenia ogólne i stany w

Bardzo często

Ból w miejscu wstrzyknięcia

miejscu podania

 

 

 

Często

Gorączka

 

 

Zapalenie żył w miejscu wstrzyknięcia

 

 

Rumień w miejscu wstrzyknięcia

 

 

Zmęczenie

 

 

Stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia

 

 

Obrzęk w miejscu wstrzyknięcia

 

 

Obrzęki obwodowe

 

 

Senność

Badania diagnostyczne

Często

Zmniejszenie masy ciała

Urazy, zatrucia i powikłania po

Często

Powikłania gojenia ran

zabiegach

 

 

Częstość występowania nieprawidłowych wyników badań laboratoryjnych w badaniach TT01 i TT02 (n =80 pacjentów)

 

Liczba pacjentów (po

Stopnia 3.-4. wg kryteriów CTC

Badanie laboratoryjne

ocenie początkowej)

N

%

Hemoglobina

2,5%

Białe krwinki

45,0%

Neutrofile

46,2%

Płytki krwi

21,3%

Sód (hiponatremia)

6,3%

Potas (hipokaliemia)

2,5%

Potas (hiperkaliemia)

0,0%

 

Liczba pacjentów (po

Stopnia 3.-4. wg kryteriów CTC

Badanie laboratoryjne

ocenie początkowej)

N

%

Fosfataza alkaliczna

0,0%

Bilirubina

1,3%

AspAT

3,5%

AlAT

3,9%

Kreatynina

2,6%

LDH

0,0%

Wapń całk.

 

 

 

(hipokalcemia)

7,1%

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.

4.9Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania istnieje duże ryzyko wystąpienia następujących objawów przedmiotowych i podmiotowych: leukopenii, małopłytkowości, nudności, wymiotów, biegunki, odczynów skórnych oraz łysienia. Należy stosować leczenie objawowe.

5.WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1.Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki zmniejszające toksyczność leków przeciwnowotworowych, kod ATC: V03AF02

W piśmiennictwie opisano dwie właściwości farmakodynamiczne deksrazoksanu:

1.Zapobieganie działaniu kardiotoksycznemu antracyklin i

2.Działanie przeciwnowotworowe

Mechanizm działania

Dwa główne mechanizmy działania deksrazoksanu to:

1.Chelatowanie żelaza, zwłaszcza przez metabolity o otwartym pierścieniu, osłabia zależny od obecności żelaza wolnorodnikowy stres oksydacyjny związany z kardiotoksycznością indukowaną przez antracykliny.

2.Hamowanie aktywności topoizomerazy II.

Nie wiadomo, w jakim stopniu wymienione mechanizmy biorą udział w działaniu zapobiegającym niszczeniu tkanek po wynaczynieniu antracyklin.

W kilku badaniach opisano zwiększenie wydalania żelaza i cynku z moczem oraz zmniejszenie stężenia wapnia w surowicy. To zjawisko prawdopodobnie występuje w następstwie chelatowania.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania:

Program badań klinicznych produktu Savene (deksrazoksanu) obejmował dwa wieloośrodkowe badania prowadzone metodą otwartej próby w grupach pojedynczych, w celu analizy skuteczności zapobiegania, po dożylnym podaniu produktu Savene, uszkodzeniu tkanek po przypadkowym wynaczynieniu antracykliny oraz w zapobieganiu rutynowej resekcji zmienionych chorobowo tkanek. Z uwagi na niewielką częstość występowania tego powikłania porównanie przeprowadzono przy użyciu danych historycznych, w których częstość występowania interwencji chirurgicznych wyniosła 35-50 %, a w jednym z państw 100 % w przypadkach potwierdzonych badaniem biopsyjnym.

W obu badaniach zastosowano ten sam schemat leczenia. Leczenie produktem Savene należało rozpocząć w ciągu 6 godz. od zdarzenia, a następnie powtórzyć po 24 i 48 godzinach. Pierwsza i druga dawka wynosiła po 1000 mg/m2 pc., a trzecia 500 mg/m2 pc.

Wymogiem włączenia do fazy badania dotyczącej skuteczności było potwierdzenie wynaczynienia antracykliny w badaniu metodą mikroskopii fluorescencyjnej tkanek z co najmniej jednej biopsji.

W celu badawczym pacjentów, u których doszło do wynaczynienia z dostępu żylnego centralnego, nie objęto analizą skuteczności.

W badaniach klinicznych nie uczestniczyli pacjenci z neutropenią i trombocytopenią (stopień nasilenia objawów > 1 wg kryteriów CTC - Common Toxicity Criteria).

Do badania TT01 zakwalifikowano 23 pacjentów, którzy otrzymali produkt Savene. Kryteria oceny skuteczności oraz bezpieczeństwa stosowania spełniało 18 pacjentów, a dodatkowych 5 jedynie kryteria oceny toksyczności. Interwencja chirurgiczna nie była konieczna u żadnego z pacjentów.

Do badania TT02 włączono 57 pacjentów, którzy następnie otrzymali pierwszą dawkę produktu Savene. 36 pacjentów spełniało kryteria oceny skuteczności. Jedynie u 1 z 36 konieczna była interwencja chirurgiczna.

Wszyscy uczestnicy obu badań uprzednio otrzymywali antracykliny. Najczęściej stosowaną antracykliną (u 56% pacjentów) była epirubicyna.

W obu badaniach leczenie deksrazoksanem zapobiegało martwicy, umożliwiając większości (70,4%) pacjentów kontynuację leczenia przeciwnowotworowego zgodnie z harmonogramem oraz zmniejszało częstość występowania powikłań (odnotowano jedynie kilka łagodnych odległych powikłań leczenia).

5.2Właściwości farmakokinetyczne

Produkt Savene jest przeznaczony wyłącznie do podawania dożylnego.

Dystrybucja

W opublikowanych pracach wykazano, że kinetyka deksrazoksanu w surowicy po podaniu dożylnym przebiega zgodnie z założeniami otwartego modelu dwukompartmentowego w sposób niezależny od dawki i schematu dawkowania. Pozorne objętości dystrybucji wynoszą od 0,13 do 1,3 l/kg (mediana: 0,49 l/kg). Objętość dystrybucji nie zależy od dawki. Wartości pola pod krzywą były proporcjonalnie zależne od dawki. Dystrybucja do tkanek przebiega w szybkim tempie. Największe stężenia niezmienionego związku macierzystego oraz produktów hydrolizy występują w wątrobie i nerkach. Około 2% deksrazoksanu wiąże się z białkami.

Metabolizm

Deksrazoksan podlega najpierw procesowi hydrolizy wewnątrzkomórkowej, w wyniku której powstają dwie pochodne (B i C) o otwartym pierścieniu, a następnie postać o dwu otwartych pierścieniach (ADR-925), podobna strukturalnie do EDTA, o silnych właściwościach chelatujących żelazo oraz kationy dwuwartościowe, np. jony wapnia.

Eliminacja

Deksrazoksan charakteryzuje się dwufazową kinetyką eliminacji. Okres półtrwania w początkowej fazie eliminacji (alfa) wynosi 0,18-1 godz. (mediana: 0,34 godz.), a w końcowej fazie eliminacji 1,9- 9,1 godz. (mediana: 2,8 godz.). Całkowita ilość odzyskanego w moczu niezmienionego deksrazoksanu wynosi 34–60 %. Klirens ogólnoustrojowy nie zależy od dawki. Parametry farmakokinetyczne metabolitów obliczono na podstawie wyników jednego badania obejmującego pięciu pacjentów. Średnie okresy półtrwania w fazie eliminacji metabolitu B z otwartym pierścieniem wynosiły

0,9-3,9 godz. (n=5), a metabolitu C wynosiły 0,5-0,8 godz. (n=3). W piśmiennictwie brak danych na temat okresu półtrwania w fazie eliminacji metabolitu ADR-925 z dwoma otwartymi pierścieniami.

Opisywane stężenie metabolitu ADR-925 zwiększa się 3-krotnie w ciągu 15 min od infuzji dawki 1500 mg/m2, przez 4 kolejne godziny utrzymuje się na względnie stałym poziomie, a po 24 godzinach zmniejsza się o około połowę. Klirens leku może być zmniejszony u pacjentów z małym klirensem kreatyniny.

W badaniach in vitro wykazano dużą stabilność deksrazoksanu w mikrosomach pochodzenia ludzkiego, co oznacza, że prawdopodobieństwo metabolizmu przy udziale układu cytochromu P-450 jest niewielkie.

Ze względu na brak wystarczającej liczby danych nie można jednoznacznie wnioskować o wpływie wewnątrzustrojowych czynników farmakokinetycznych, np. wieku, płci, rasy i masy ciała. Nie prowadzono systematycznych badań zmienności indywidualnej ani międzyosobniczej w zakresie parametrów farmakokinetycznych. Na podstawie analizy niewielkiej grupy pacjentów zmienność międzyosobniczą, wyrażoną jako odsetkowy współczynnik zmienności (CV%), pod względem głównych parametrów farmakokinetycznych oceniono na poziomie ok. 30%.

5.3Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dowiedziono, że deksrazoksan wykazuje działanie mutagenne. Nie prowadzono badań nad działaniem rakotwórczym deksrazoksanu. Tym niemniej istnieją doniesienia na temat związku długotrwałego podawania razoksanu (mieszanina racemiczna deksrazoksanu i leworazoksanu) z powstawaniem nowotworów wtórnych u myszy (nowotwory tkanki limfatycznej) i szczurów (rak macicy). Należy oczekiwać, że oba wspomniane efekty dotyczą całej grupy związków.

W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych wykazano, że główne narządy docelowe stanowią tkanki, w których zachodzą dynamiczne podziały komórkowe: szpik kostny, tkanka limfatyczna, jądra oraz przewód pokarmowy. Z tego powodu często występuje hamowanie czynności szpiku kostnego. Odnotowano większe nasilenie objawów po długotrwałym stosowaniu niż

w przypadku krótkiej ekspozycji. Działanie toksyczne w przypadku leczenia skojarzonego z doksorubicyną było addytywne i niesynergistyczne.

Wykazano działanie embriotoksyczne razoksanu (ta sama grupa związków) u myszy, szczurów i królików oraz działanie teratogenne u szczurów i myszy.

Po ogólnoustrojowym podaniu deksrazoksanu oraz jednoczesnym miejscowym zastosowaniu DMSO na powierzchnię skóry, na którą działała daunorubicyna u myszy, u których doszło do eksperymentalnego wynaczynienia daunorubicyny, u 67% zwierząt wystąpiły niewielkie rany skórne. Z kolei w innej grupie myszy monoterapia deksrazoksanem całkowicie zapobiegała martwicy skóry po ekspozycji na daunorubicynę. Zatem u pacjentów poddawanych leczeniu następstw wynaczynienia antracyklin deksrazoksanem nie należy stosować dimetylosulfotleneku (DMSO).

6.DANE FARMACEUTYCZNE

6.1Wykaz substancji pomocniczych

Fiolka z proszkiem brak

Butelka z rozcieńczalnikiem

Sodu chlorek

Potasu chlorek

Magnezu chlorek sześciowodny

Sodu octan trójwodny

Sodu glukonian

Sodu wodorotlenek

Woda do wstrzykiwań

6.2Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności.

6.3Okres ważności

Proszek i rozcieńczalnik: 3 lata

Po rekonstytucji i rozcieńczeniu

Wykazano, że gotowy do użycia produkt zachowuje trwałość chemiczną i fizyczną przez 4 godziny, jeśli jest przechowywany w temperaturze od 2 do 8 °C.

Ze względów mikrobiologicznych, produkt leczniczy należy natychmiast wykorzystać.

Jeżeli produkt nie został zużyty natychmiast, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed użyciem spoczywa na użytkowniku. Zaleca się przechowywanie nie dłużej niż przez 4 godziny w temperaturze 2 do 8 °C.

6.4Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25 °C.

Przechowywać fiolki i butelki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

6.5Rodzaj i zawartość opakowania

Proszek Savene:

Fiolka 36 ml ze szkła bursztynowego typu I z korkiem z gumy chlorobutylowej i zrywalnym wieczkiem.

Rozcieńczalnik Savene:

500 ml roztworu w butelkach ze szkła typu I (Ph. Eur.).

Wielkości opakowań:

Savene jest dostępny jako zestaw do stosowania doraźnego zawierający 10 fiolek proszku Savene oraz 3 butelki z rozcieńczalnikiem Savene.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania

Przed rozpoczęciem infuzji proszek Savene należy rozpuścić w 25 ml rozcieńczalnika Savene, aby uzyskać stężenie 20 mg deksrazoksanu w 1 ml roztworu. Koncentrat ma lekko żółtawą barwę. Koncentrat należy następnie dodatkowo rozcieńczyć w pozostałej objętości rozcieńczalnika Savene.

Zachować ostrożność podczas rekonstytucji i rozcieńczania roztworu oraz stosować rutynowe procedury obowiązujące podczas pracy z cytotoksycznymi produktami leczniczymi. Kobiety w ciąży nie powinny mieć styczności z produktem. Zaleca się stosowanie rękawic oraz innej odzieży ochronnej w celu zapobieżenia kontaktu ze skórą. Po kontakcie z deksrazoksanem obserwowano reakcje skórne. W razie kontaktu proszku lub roztworu ze skórą bądź błonami śluzowymi należy natychmiast starannie spłukać dużą ilością wody.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

7.PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Clinigen Healthcare Ltd

Pitcairn House

Crown Square, First Avenue

Burton-on-Trent, Staffordshire

DE14 2WW

Wielka Brytania

8. NUMER POZWOLENIA (NUMERY POZWOLEŃ) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

EU/1/06/350/001

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu 28 lipca 2006 Data ostatniego przedłużenia pozwolenia 18 lipca 2011

10.DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu/.

Komentarze

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
  • Pomoc
  • Get it on Google Play
  • O nas
  • Info on site by:

  • Presented by RXed.eu

  • 27558

    lista leków na receptę